Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Κάποιοι στο σπίτι δουλεύουν ...

Στο 22,5% σκαρφάλωσε το ποσοστό ανεργίας στην Ελλάδα σύμφωνα με σημερινή ανακοίνωση της  Eurostat. Το περίμενα.
Ένας φίλος μού είχε πει προχθές ότι «στο σπίτι δουλεύουν πια μόνο οι ανεμιστήρες». Όσο τουλάχιστον θα δουλεύει και η ΔΕΗ.

Προτάσεις αργού και γρήγορου θανάτου από το «μεγαλύτερο ερευνητικό ίδρυμα»

ΝΑ ΜΑΣ ΠΕΙ ΤΟ ΚΕΠΕ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΕΙΝΕ ΤΟ ΠΛΑΦΟΝ ΤΩΝ 1500 ΕΥΡΩ ΓΙΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΞΟΔΑ, ΑΝ Η ΕΡΕΥΝΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΣΟΙ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ! ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΠΟΣΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΩΝ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΕΤΗΣΙΩΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΡΙΟΙ ΚΑΙ ΤΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΕΣ ΑΝΤΟΧΕΣ ΕΧΟΥΝ; 

Πόσο επιστήμονας πρέπει να είσαι και πόσα καντάρια επιστημοσύνης πρέπει να κουβαλάς για να προτείνεις στην Εξουσία ως λύση στο πρόβλημα επιβίωσης των ασφαλιστικών ταμείων, την επιβολή κατά κεφαλήν ετήσιου ορίου στις ιατρικές δαπάνες τα 1.500 ευρώ; Αν είσαι ερευνητής του Κέντρου Προγραμματισμού Οικονομικών Ερευνών, του ΚΕΠΕ, υποτίθεται ότι έχεις πίσω σου, ως Ίδρυμα, ερευνητική πείρα 53 χρόνων και στο πανεπιστημονικό κεφάλι σου γνώσεις, κατάρτιση εξειδίκευση σε «βαριά» θέματα. Άρα, προτείνοντας το χιλιοπεντακοσάρι πλαφόν (όλα μέσα: για φάρμακα, εξετάσεις, εγχειρήσεις, νοσηλείες, θεραπείες, επισκέψεις σε γιατρούς κλπ) έχει υπολογίσει αυτά που πρέπει να μετράει μια επιστημονική, κι όχι αεριτζίδικη, έρευνα: Να βρει πόσοι ασφαλισμένοι ξεπερνούν σήμερα τα 1.500 και σε πόσο χρονικό διάστημα, ποιου εισοδηματικού επιπέδου είναι και ποιας ηλικίας, πόσοι χρόνια πάσχοντες χρειάζονται τακτική επαναλαμβανόμενη εισαγωγή στα νοσοκομεία, πόσο στοιχίζουν το χρόνο τα φάρμακα και οι εξετάσεις ενός μέσου ηλικιωμένου κι ένα σωρό άλλα. Είπαμε: έρευνα είναι που καταλήγει σε κάποια όχι απλώς επώδυνα, αλλά σε μοιραία για τη ζωή μέτρα. Δεν πρέπει να έχει εξετάσει όλες τις παραμέτρους; +/- Δείτε τη συνέχεια

Και ακόμα να μας πει το ΚΕΠΕ:

** Πόσο στοιχίζουν, και σε πόσους ασθενείς, η αιμοκάθαρση, η ακτινοθεραπεία, η φυσικοθεραπεία σε χρόνιες παθήσεις και άλλες μόνιμες καταστάσεις;
** Πόσοι χρόνια πάσχοντες χρειάζονται τακτική επαναλαμβανόμενη εισαγωγή στα νοσοκομεία και σε πόσες εισαγωγές εκμηδενίζεται το όριο;
** Πόσοι απ’ όσους ξεπεράσουν το όριο θα σταματήσουν αναγκαστικά τις θεραπείες τους και τι σημαίνει αυτό; Άμεσος θάνατος (βαριές περιπτώσεις), αργός βασανιστικός θάνατος (ας πούμε για διαβητικούς, υπερτασικούς, νευρολογικά πάσχοντες κλπ), επιτάχυνση της φθοράς (λόγου χάρη ασθενείς με αλτσχάιμερ);

Τα ΚΕΠΕ πρέπει να βγει να μιλήσει για όσα απλοϊκά σκέφτομαι εγώ ή ο καθένας μη ειδικός επιστήμονας σχετικά με τη πρότασή του. Να μας πει ΠΩΣ ΚΑΤΕΛΗΞΕ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΙΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΠΡΟΤΑΣΗ. Άλλωστε στην ιστοσελίδα του διατείνεται ότι «σήμερα αποτελεί το μεγαλύτερο ερευνητικό ίδρυμα για την οικονομική επιστήμη στην Ελλάδα». Και από ένα τέτοιο – μεγαλύτερο όλων! – ίδρυμα, θα περιμέναμε μια πρόταση τεκμηριωμένη. Και όχι με τη λογική «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι». Ούτε οικονομικές λύσεις που στηρίζονται – κυριολεκτικά – στον θάνατο. Δεν το λέω εγώ αυτό. Δεν αυθαιρετώ. Το είπε ακούγοντας την πρόταση ο πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών: «Οι χρονίως πάσχοντες θα βρεθούν προ των πυλών του θανάτου».

Επιστήμονες είναι κι αυτοί, κύριοι του ΚΕΠΕ, κάτι θα ξέρουν.  

Θεατρινίστικα, ανούσια, πήγαινε-έλα...

Συζητάμε, ψάχνουμε, αναζητούμε το «άριστο μείγμα». Οι αλλεπάλληλες συναντήσεις των τριών αρχηγών μοιάζουν με ασκήσεις επί χάρτου πριν από την (πιθανότατα χαμένη,) μάχη με την ανίκητη τρόικα. Μια διαρκής διαβούλευση, δήθεν μου τάχα μου, προς εσωτερική κατανάλωση. Ξέρουν και ξέρουμε ότι αυτό που θα αποφασίσουν θα ΠΟΝΟΕΙ. Και αν δεν πονάει θα ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΙ από την επιτροπεία που μας κυβερνά.

+/- Δείτε τη συνέχεια
Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης δεν θα καθορίσουν τις τύχες μας - δεν μπορούν να τις καθορίσουν -, και η κινητικότητά τους είναι ένα διαρκές σημειωτόν γα εσωτερική κατανάλωση. Ένα αδιάκοπο κοσκίνισμα επειδή δεν θέλουν, και κυρίως δεν μπορούν, να ζυμώσουν.

Και μέσα σε όλα αυτά, έχουμε έναν Βανιζέλο μαχητικό, λάβρο, γεμάτο ιδέες που θα ανατρέψουν τις προηγούμενες ιδέες του. Δεν χάνει την ευκαιρία να ρίχνει γονατιές στον ΣΥΡΙΖΑ, τον κατηγορεί ότι περιμένει τη καταστροφή για να χαρεί (πόθεν εξάγει το συμπέρασμα;) και κατεβάζει σχέδια σημείων για να αντιμετωπιστεί το φλεγόμενο βέλος που έρχεται να κατακάψει ό,τι απόμεινε. Είχε ξεκινήσει με σχέδιο πέντε σημείων, τα έκανε έξι, εφτά και τώρα - λέει το ρεπορτάζ - έφερε στη σύσκεψη των αρχηγών σχέδιο δέκα σημείων για να αντιπαρατεθούμε στις απαιτήσεις των «εταίρων» για τα εντεκάμισι δισ. Για τα οποία κάνει πως ξεχνά ότι εκείνος υπέγραψε!

Γι' αυτό τα πήγαινε-έλα στις αίθουσες συσκέψεων φαίνονται υποκριτικά, θεατρινίστικα. Και όταν κατέβουν στο πραγματικό γήπεδο για τη συνάντηση με την τρόικα, οι τροϊκανοί θα βήξουν και τα δέκα σημεία του Βενιζέλου θα πλευριτωθούν.

Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2012

Τι κοκτέιλ μάς ετοιμάζουν;

Αυτό το «μείγμα μέτρων» που είπε ο υπουργός Οικονομικών ότι αναζητείται από την κυβέρνηση για τα 11,5 δισ., μου ακούγεται κάπως σαν «κοκτέιλ θανάτου». Σα να λέμε μία δόση κώνειο, μία αρσενικό - κάτι τέτοιο...
Όχι, ο Ελβετός ποδοσφαιριστής Μοργκανέλα δεν αποκάλεσε στο twitter τα Κορεατάκια... Μογγολάκια! Είπαμε, ρατσιστής, όχι... αγεωγράφητος.

Νίκος Σαρίδης (από ανάρτησή του στο fb)
Το ρατσιστικό σχόλιο του Ελβετού αθλητή για τους νοτιοκορεάτες αποδεικνύει ότι ο ρατσισμός δεν κάνει διακρίσεις μεταξύ ασιατών και αφρικανών - τους βλέπει όλους το ίδιο.

 Μανώλης Γρηγοράκης (από ανάρτησή του στο fb)

Η αποθήκη του υποκαταστήματος

«Ο Γερμανία χρησιμοποιεί την ευρωζώνη ως υποκατάστημά της», δηλώνει ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Και την Ελλάδα, ειδικά – θα πούμε εμείς – ως υπόγεια αποθήκη του υποκαταστήματος, όπου σωρεύει διάφορα καλοπληρωμένα παλιοσίδερα. Όπως υποβρύχια που γέρνουν, λόγου χάρη.

Ο ανδριάντας του Ανώνυμου Κλέφτη (ή Γιατί πρέπει να του τα κόψουν έτσι!..)

Σύμφωνα με τα σημερινά «ΝΕΑ», Έλληνας (τα αρχικά του Γ.Δ.) έβγαλε το 2010 σε τράπεζες του εξωτερικού πενήντα δύο εκατομμύρια ευρώ (52.133.146,94), ενώ δήλωσε στην Εφορία είκοσι πέντε χιλιάδες (25.099,50)!

Δεν καταλαβαίνω γιατί η περίπτωσή του δίνεται στη δημοσιότητα με αρχικά. Αν ξέραμε το όνομά του θα ήταν ο ήρωάς μας. Ο ιδανικός Έλληνας που ξέρει να κλέβει χωρίς να τον πιάνουν - όχι σαν κάτι μπαταρισμένους υποβρυχιάδες που διαβιούν οικογενειακώς στον Κορυδαλλό.

Ένας Έλληνας που αντιστάθηκε με τον τρόπο του στο Μνημόνιο και το ξεφτίλισε. Και του πρέπει ανδριάντας έξω από το υπουργείο Οικονομικών. Όπου κάθε χρόνο, τέτοια μέρα, θα καταθέτουν στεφάνια όλοι οι γνωστοί επώνυμοι λήσταρχοι. Μαζί με χιλιάδες απλούς πολίτες που τιμούν τους έξυπνους κομπιναδόρους, μολονότι οι ίδιοι οι απλοί Έλληνες πολίτες μπορεί να έχουν δικαίωμα για ιατρικά έξοδο συνολικά (φάρμακα, εγχειρήσεις, εξετάσεις, νοσήλια κλπ) μόνο 1.500 ευρώ τον χρόνο - και αν τα ξεπεράσουν καίγονται, δηλαδή πεθαίνουν!

Όλοι αυτοί θα τιμήσουν τον παραγωγικό Έλληνα Γ.Δ. Γιατί η κλοπή είναι πράξη αντίστασης. Είναι «ενεργητική άρνηση Ιδιοκτησίας» όπως θα έλεγε ο αείμνηστος Ηλίας Πετρόπουλος, που συνέγραψε το (καταπληκτικό!) «Εγχειρίδιον του καλού Κλέφτη».

Και για να σοβαρευτούμε: Μήπως αντί για ανδριάντα, να τον πιάσουν και να του τα... κόψουν σύρριζα όπως στο άγαλμα που εικονογραφεί αυτό το σχόλιο; Γιατί με κάτι τέτοιους (ή ΚΑΙ με κάτι τέτοιους) μας έχουν πηδήσει όλους εμάς - σχεδόν κυριολεκτικά. Είπαμε σχεδόν, μην το παίρνετε στην κυριολεξία και παρεξηγηθούμε.   

Κυριακή, 29 Ιουλίου 2012

Να απέχουμε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι εμπορικό πανηγύρι!

ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΚΑΤΙ ΣΑΝ ΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΗΣ ΓΙΟΥΡΒΙΖΙΟΝ. ΝΑ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΛΙΤΑ Ο.Α. Η ΕΛΛΑΔΑ - ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΑΣ ΕΛΘΕΙ

Άρθρα αναγνωστών. Γράφει ο Karnik

Νομίζω πως ήρθε ο καιρός να απέχουμε από τους ολυμπιακούς αγώνες όπως τελούνται σήμερα - κι ας βρεθούμε σε διεθνή απομόνωση. Ας αναλάβουμε υπεύθυνα, να γίνουμε οι θεματοφύλακες κι οι υπερασπιστές του πνεύματος των ολυμπιακών αγώνων. Η χυδαία εμπορευματοποίησή τους είναι μια καλή αιτία απόσυρσης της ελληνικής αποστολής από αυτούς, με παράλληλη απαγόρευση μεταφοράς της ολυμπιακής φλόγας, εκεί που διοργανώνονται οι αγώνες κάθε 4 χρόνια. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τη διοργάνωση αυτών των αγώνων πρέπει ν΄ αναλάβουμε εμείς ως χώρα κι όποιος ξένος θέλει να συμμετέχει σε αυτούς για ένα στεφάνι ελιάς, είναι καλοδεχούμενος. Οι υπόλοιποι αν θέλουν, ας συμμετέχουν σε ανάλογα παγκόσμια εμπορικά πανηγύρια των φαρμακευτικών εταιρειών παραγωγής αθλητικών σκευασμάτων, όπου θα συναγωνίζονται μεταξύ τους για το ποια εταιρεία φτιάχνει τα καλύτερα σκευάσματα, καθιερώνοντας και τα ανάλογα οικονομικά οφέλη.

Μακριά όμως από τους δικούς μας ολυμπιακούς αγώνες. Ας σταματήσει τώρα αυτή η κοροϊδία. Αυτοί οι αγώνες, είναι αγώνες της υποκρισίας και του δήθεν, χωρίς να εμπεριέχουν ουδεμία αξία, κατάλληλη για να γίνει παράδειγμα σε νέους. Τους ολυμπιακούς αγώνες τους κατάντησαν κάτι σαν το φεστιβάλ της Γιουροβίζιον και τα διάφορα gay pride.

Στον εκπρόσωπο της ΔΟΕ, που απειλεί πως όποιος αθλητής δεν ενστερνίζεται τις αξίες των ολυμπιακών αγώνων δεν έχει θέση σ΄ αυτούς, απαντάμε πως οι αγώνες που διοργανώνουν δεν εμπεριέχουν καμία αξία πλην αυτής του αγοραίου, κι ως εκ τούτου, δεν δύνανται και δεν επιτρέπεται να αποκαλούνται ολυμπιακοί αγώνες. Όλα τ΄ άλλα είναι εκ του πονηρού, που έχουν ως στόχο τη συνέχιση της άκρατης εμπορευματοποίησής τους, προς όφελος κάποιων ολίγων εκλεκτών. Και οι οποίοι δεν έχουν την παραμικρή σχέση με το περιβόητο πνεύμα των ολυμπιακών αγώνων, το οποίο υποκριτικότατα επικαλούνται.

Γιατί εμένα άρεσε η τελετή έναρξης

Ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ ΑΠΑΝΤΑ ΣΤΟ ΧΘΕΣΙΝΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ HARDDOG. ** ΟΛΟΙ ΟΙ ΛΑΟΙ ΚΡΥΒΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΜΠΕΣ ΜΑΣ. ** ΓΙΟΡΤΗ ΕΙΝΑΙ, ΘΑ ΕΧΕΙ ΚΑΙ ΤΗ ΧΑΡΙΤΩΜΕΝΙΑ ΤΗΣ

Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα, βέβαια, αλλά εμένα μου άρεσε η τελετή έναρξης στο Λονδίνο. Όσο μπορεί ν΄ αρέσει σε κάποιον μία τελετή έναρξης Ολυμπιακών Αγώνων, γενικότερα τέτοιου είδους θεάματα. Κατ’ αρχήν, είναι ένα event που εκ των πραγμάτων στοχεύει στη μεγαλύτερο νούμερο θέασης στον πλανήτη, που πρέπει να ικανοποιήσει τον Νεπαλέζο και τον Βολιβιανό, τον Εσκιμώο και τον Ιάπωνα. Target group… Βαβυλωνία. Άρα δεν πρέπει να θυσιάζεται το εύληπτο στο βωμό τής, ντεμέκ, τέχνης (αιχμή για τον Παπαϊωάννου και την αυταρέσκεια του… περιούσιου ελληνικού λαού –ξεσάλωσε στα social media- για την «καλύτερη τελετή όλων των εποχών»). +/- Δείτε τη συνέχεια

Γι΄ αυτό και οι Βρετανοί προσπάθησαν να δώσουν έμφαση στη σύγχρονη -και τόσο αναγνωρίσιμη- πολιτιστική βιομηχανία τους. Την τόσο ογκώδη. Ακούσαμε Έρικ Κλάπτον, Άνι Λένοξ, Μπιτλς, Χου, ινστρουμένταλ Μάικ Ολντφιλντ…, γελάσαμε με Ρόουαν Άτκινσον, είδαμε Τζέιμς Μποντ, πήραμε μια μικρή γεύση από βρετανικό lifestyle (Μπέκαμ) και μάτι από τα ενδότερα του Μπάκιγχαμ. Μέχρι και την ατσαλάκωτη Ελισάβετ να παίζει σε σποτ με ελικόπτερο… Ανάλαφρα.

Γιορτή είναι, θα έχει και τη φαντασμαγορία της και τη χαριτωμενιά της. Είπαμε, ως παράτα το εξετάζουμε. Ώς τις τρεις τα ξημερώματα που κράτησε το πανηγυράκι, πώς αλλιώς να μείνεις ξύπνιος; Κι ένα περιληπτικό, εύκολο και βατό, περίγραμμα της εξέλιξής τους τα τελευταία χρόνια: ύπαιθρος – βιομηχανική επανάσταση – δύο παγκόσμιοι πόλεμοι - εθνικό σύστημα υγείας…

Εικαστικά, δεν ξέρω, μπορεί να υπήρχαν ατέλειες, δεν είμαι ειδικός… Εντάξει, Σαίξπηρ δεν είχε πολύ, αλλά είχε (διάβασε εν είδει πρελουδίου ο Κένεθ Μπράνα). Τώρα, αν πάρουμε δοσομετρητή, αν έσταξε λιγότερο Σαίξπηρ ή καθόλου Χίτσκοκ, δεν βγαίνει άκρη… Όντως, ποδόσφαιρο δεν είχε καθόλου. Προφανώς, για να μη… διαμαρτυρηθούν τα υπόλοιπα ολυμπιακά σπορ. Αντίθετα, είχε ράγκμπι. Προφανώς, επειδή δεν είναι ολυμπιακό, και δεν θα διαμαρτυρηθούν τα λοιπά ολυμπιακά σπορ. Άσε, που το ποδόσφαιρο μπορεί και να υπήρχε. Συμβολικά, αλληγορικά… Στην αρχή στο γρασίδι και μετά καμινάδες!... 

Φυσικά δεν θα διαφωνήσω στο τι έχει τραβήξει ο κόσμος από το Ηνωμένο Βασίλειο. Όμως, ποια χώρα αυτομαστιγώνεται ανοιχτά, ώστε να το πράξουν οι Βρετανοί; Είδαμε στο Πεκίνο οτιδήποτε για Τιεν Αν Μεν ή Θιβέτ (όχι, δεν είναι γέφυρα ιδεολογικής προσέγγισης στον καλό μας φίλο –και του Δαλάι Λάμα- Κώστα Φόλλα…); Ή στην τελετή της Αθήνας κάτι για τον Εμφύλιο λ.χ. ή για τις δικτατορίες μας; Ή στο Σίδνεϊ, για όλο τον βρετανικό υπόκοσμο που εποίκισε την Αυστραλία και ξεπάστρεψε τους Αβορίγινες; Ή στην Ατλάντα για το Βιετνάμ; Τις πομπές μας, όλοι οι λαοί, τις κρύβουμε. Ειδικά όταν είναι ν’ αυτοδιαφημιστούμε (όπως εξ ορισμού είναι η διοργάνωση Ο.Α.).

Είναι σαν τις ιστορίες που εκδίδουν οι ποδοσφαιρικές ομάδες και περιλαμβάνουν μόνο τις αδικίες, όχι αυτά που διέπραξαν (δωροδοκίες και σκάνδαλα) οι ίδιες… Τέλος, ο Ρογκ μου είναι εξίσου… αγαπητός. Αποκόμισα, πάντως, την αίσθηση (πιθανόν εσφαλμένη) ότι το καλωσόρισμα των Ολυμπιακών στο σπίτι τους, όπως είπε, αφορούσε στο ότι το Λονδίνο διοργανώνει για τρίτη φορά Ολυμπιακούς. Κακή διατύπωση, δηλαδή.

ΥΓ.1: Με την ευκαιρία, εσύ πάντως δεν μίλησες για… 2004, τότε καλλιεργήθηκε ολόκληρο κλίμα για το αριστούργημα του Παπαϊωάννου (που δεν λέω εγώ ότι δεν είχε την αξία του). Και ποτέ δεν έγινε συζήτηση για τους… καλλιεργητές των «καλύτερων Ο.Α.» Οι περισσότεροι αθλητικογράφοι και όχι μόνον απασχολούνταν, με πολλά ή λίγα λεφτά, στη διοργάνωση (όχι εμείς πάντως) και ταυτόχρονα έπρεπε, υποτίθεται, να κρίνουν τους εργοδότες τους, τις επιλογές των διοργανωτών… Χρυσό μετάλλιο δεοντολογίας!
ΥΓ.2: Εμένα, πάντως, μου βγήκε στην τελετή έναρξης περισσότερος αντιαμερικανισμός… Η ολυμπιακή τους ενδυμασία με μπερέ. Σαν να επρόκειτο για επίδειξη ισχύος, για κομάντα που έρχονται να κατακτήσουν τους πάντες και τα πάντα…
ΥΓ.3: Σε τέτοια θεάματα, που προβάλλονται τόσο αργά το βράδυ, πιθανώς να επηρεάζεται η εντύπωση του θεατή και η δική σου, συνεπώς, και από το τηλεοπτικό σπικάζ. Αλλά, ας μη σχολιάσω εν προκειμένω… Ήδη έγραψα ένα «σεντόνι»!
*** Το παραπάνω κείμενο του δημοσιογράφου Νίκου Σαρίδη είναι σχόλιο (στο fb) για το άρθρο του Harddog με τίτλο «Εσάς σας άρεσε η τελετή έναρξης;». Ο Harddog απάντησε στο fb και η απάντηση αναδημοσιεύεται στα σχόλια που ακολουθούν αυτό το κείμενο του συναδέλφου
Δηλαδή ρε κύριε Ντόιλ (επειδή ήρθε η ώρα να τ΄ακούσεις κι από μένα) σε τρεις ώρες υπερπαραγωγή για έξι-εφτά αιώνες ιστορία που έχετε, δεν περίσσεψαν τρία λεπτά για μια αναφορά στο ποδόσφαιρο;

 Γιάννης Μπίλιος (από ανάρτησή του στο fb)

Πώς έγινε η «πλάκα» με τους... ξυπόλητους Έλληνες αθλητές

Λίγα 24ωρα μετά το tweet της Βούλας Παπαχρήστου που προκάλεσε όσα προκάλεσε, ένα σατιρικό τρολ τρέλανε τον πλανήτη! Ολα ξεκίνησαν όταν ο γνωστός δημοσιογράφος Γιάννης Φιλέρης, που διατηρεί χιουμοριστική-σατιρική στήλη στο αθλητικό portal sport24, σχολιάζοντας την υπόθεση Παπαχρήστου έκανε σατιρικό σχόλιο γράφοντας ότι συνομίλησε με τον ακοντιστή «Ευθυβολάινεν» και έγραφε διάφορα χιουμοριστικά. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Δημήτρης Ζακχαίος, που εργαζόταν ως αθλητικός συντάκτης στο ΒΗΜΑ και μετά την απόλυση του έχει αλλάξει επαγγελματικό προσανατολισμό, στην σελίδα του στο facebook έκανε ένα ανάλογο σχόλιο. Έγραψε ότι Γερμανίδα αθλήτρια (Κέλερ) δήλωσε ότι οι Έλληνες αθλητές γυρνούν ξυπόλητοι στο ολυμπιακό χωριό και ζητιανεύουν. 

Το σχόλιο ήταν εμφανώς σατιρικό αλλά για να μην υπάρχει καμία παρεξήγηση από όσους θα το έβλεπαν,  ο Ζακχαίος σημείωσε από κάτω ότι το σχόλιο είναι εμπνευσμένο από το αντίστοιχο του Φιλέρη για τον... Ευθυβολάινεν και είχε μάλιστα και το σχετικό link.

Παρόλα αυτά τα τζιμάνια του ελληνικού κυβερνοχώρου, που κατά βάση είναι χαμηλών γνώσεων για τη λειτουργία του Internet αλλά και γενικώς χαμηλών γνώσεων, με δεδομένο το επαγγελματικό παρελθόν του Ζακχαίου εξέλαβαν το τρολ ως πραγματική δήλωση και την αναπαρήγαγαν.

Το θέμα άρχισε να παίρνει αμέσως έκταση και τελικά έγινε πρώτη είδηση και να φτάνει στο Λονδίνο, τη ΔΟΕ, τη γερμανική ολυμπιακή αποστολή να βγάζει ανακοινώσεις ότι πρόκειται για προβοκάτσια, να τρέχουν να ζητούν συγγνώμες, την αθλήτρια να έχει τρελαθεί και να δηλώνει άγνοια και τα δελτία ειδήσεων το βράδυ να κάνουν ανταποκρίσεις από το Λονδίνο για το θέμα!

*** Το θέμα είναι από ρεπορτάζ τού www.enimerosi24.gr
H δική μας τελετή ήταν καλύτερη. Η Γιάννα είναι πιο όμορφη από την Ελισάβετ.

Μανώλης Γρηγοράκης (από ανάρτησή του στο fb)

Ταχρίρ και Κολωνάκι

Σύμφωνα με τη Real News o Φώτης Κουβέλης στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών προειδοποίησε  ότι  «Μας περιμένουν πλατείες Ταχρίρ αν δεν λάβουμε δίκαια μέτρα». Προς το παρόν περιμένει η πλατεία Κολωνακίου. Για καφέ στο Ντα Κάπο.


Σάββατο, 28 Ιουλίου 2012

Από το κομμένο αφτί, στο ντόπινγκ

Η ΛΥΣΗ ΕΙΝΑΙ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ! Ο ΠΥΓΜΑΧΟΣ ΜΕ ΤΟ ΣΚΟΙΝΑΚΙ ΚΑΙ Ο ΚΟΛΥΜΒΗΤΗΣ ΜΟΥΣΑΜΠΑΝΙ ΜΕ ΤΟ ΑΠΑΡΑΜΙΛΛΟ («ΕΡΑΣΙΤΕΧΝΙΚΟ») ΣΤΙΛ ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΙΟ ΑΡΓΟ ΧΡΟΝΟ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΕΠΟΧΩΝ, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΟΛΥΜΠΗΣΕΙ ΠΟΤΕ ΣΕ ΠΙΣΙΝΑ! (ΒΙΝΤΕΟ)

Γράφει ο BADDOG

Το 1984, πριν από τους Ολυμπιακούς του Λος Άντζελες, στην πολυκατοικία όπου ζούσαμε, ένα από τα διαμερίσματά της νοίκιαζε η οικογένεια ενός πρωταθλητή πυγμαχίας, του Κ.. Τα νεύρα μου είχαν γίνει κλωστές εκείνη την εποχή, αφού πολλές φορές άκουγα ένα παρατεταμένο «τσικ – τσικ» από τον πρώτο όροφο. Μου πήρε μέρες ωσότου ανακαλύψω για τι επρόκειτο: ο πυγμάχος έκανε σκοινάκι, προετοιμαζόμενος για τους Αγώνες! ΄Εβγαινε μόνο για προπόνηση στο γυμναστήριο, όπου τον πηγαινοέφερνε ο πατέρας του με το ταξί που οδηγούσε. +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν είχαμε πολλά – πολλά με την οικογένεια, άλλωστε δεν έμεινε χρόνια στην πολυκατοικία. Κάποια μέρα, ωστόσο, που ο μπαμπάς Κ. εμφανίστηκε με γάζες κι επιδέσμους στο αφτί, μας έφαγε η περιέργεια. Ευτυχώς, βρέθηκε μία ακριτόμυθη ψυχή, που είχε περισσότερες σχέσεις με τους Κ. και μας είπε ότι σε μια κούρσα με τον γιο μέσα, ο ταξιτζής μπαμπάς είχε ένα επεισόδιο στη διαδρομή κι έπεσε σε βάρβαρο που του δάγκωσε και του ξερίζωσε το αφτί! 

Ο δε πυγμάχος έμεινε με σταυρωμένα χέρια, μην εμπλακεί στον καβγά (δεν επιτρέπεται στους αθλητές του μποξ) και χάσει τους Ολυμπιακούς. Δηλαδή, απειλείται ο πατέρας σου κι εσύ… Παυλόπουλος! Το περιστατικό δεν βγήκε –αν αυτό έχει κάποια σημασία- ποτέ μέχρι σήμερα στη δημοσιότητα. Και αν επίσης έχει κάποια σημασία, ο Κ. δεν κατάφερε κάτι στο L.A.

Έκτοτε, δεν μου προκαλεί καμία εντύπωση για το τι μπορεί να πράξει ή να μην πράξει κάποιος προκειμένου να πάει στους Ολυμπιακούς με την ελπίδα να διακριθεί. Επομένως, δεν εκπλήσσομαι ούτε από το γεγονός ότι ο Χονδροκούκης πήρε ουσία για φοράδες, ούτε από την ενδεχόμενη απάθεια του πατέρα του – μέντορά του (αντίστροφοι εδώ οι ρόλοι με την οικογένεια του Κ.). Είτε πρόκειται για τον… Καψουρίξ (στο «Ο Αστερίξ Στους Ολυμπιακούς Αγώνες») που παίρνει το… κοκτέιλ του Πανοραμίξ για να κερδίσει στην Ολυμπία το έπαθλο που είναι μια… πριγκίπισσα, είτε για τον άσπρο, μαύρο, κίτρινο «γιο του ανέμου», το παιχνίδι έτσι παίζεται. Μπορεί να μας ξενίζει το (δημοσία ανομολόγητο) αξιακό σύστημα των αθλητών πρώτης γραμμής –ενίοτε και… τριτοτέταρτης, όλους εμάς τους απ’ έξω κι εξ αποστάσεως, αλλά αυτό είναι. Φτάνει να μην εθελοτυφλούμε

Κι επειδή το αθλητικό στερέωμα δεν είναι tabula rasa, ούτως ώστε να ξαναγράψουμε χωρίς μουτζούρες το παιχνίδι όπως το οραματίζονται οι ρομαντικοί ομού, υποτίθεται, με τους Φαρισαίους του «Ολυμπιακού Κινήματος», η θέση μου είναι ξεκάθαρη κι εκπεφρασμένη, εντύπως, από τον καιρό των Ολυμπιακών του Πεκίνου, με αφορμή την Χαλκιά τότε: νομιμοποίηση του ντόπινγκ. Για δύο –χοντρικά- λόγους:

-Κάθε άνθρωπος έχει το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του κορμιού του και του οργανισμού του, πόσω μάλλον όταν –σε αντίθεση, για παράδειγμα, με κάποιον που τσιτώνει τα γκάζια στην Παραλιακή- δεν θέτει σε κίνδυνο την υγεία άλλων. Και αν σταματήσει το παιχνίδι «κλέφτες κι αστυνόμοι» με την αποποινικοποίηση του ντόπινγκ, τη «δουλειά» θα την κάνουν κατ’ αποκλειστικότητα ειδικοί και όχι ο… Μάκαρος και η κάθε απίθανη Κινέζα Σου Λι (τη θυμάστε; Προμηθεύτρια ενός Λαρισαίου ντίλερ…). Κάτι αντίστοιχο με ό,τι γινόταν στη Ρουμανία του Τσαουσέσκου, που λόγω της απαγόρευσης των αμβλώσεων οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν μέχρι και βελόνες για πλέξιμο προκειμένου ν’ απαλλαγούν

-Θα σταματήσει η κοροϊδία και η υποκρισία. Βλέπουμε, ακούμε, υποψιαζόμαστε… Ειδικά στα ατομικά σπορ. Κυνικά… ξε-κυνικά, ο Τζέκος το είχε πει παλαιότερα: «Ντοπαρισμένος είναι αυτός που πιάνεται». Φαντάσου τι συμβαίνει, δηλαδή… Προσωπικά, έχω βαρεθεί τόσα χρόνια τα κλισέ περί μάστιγας και «θετικούς» αθλητές που... πέφτουν απ' τα σύννεφα (ολυμπιακό άθλημα αυτό...) και θα αποκαλύψουν την πλεκτάνη μετά το δεύτερο δείγμα... Που είναι το ίδιο δείγμα, δηλαδή, μοιρασμένο σε δύο μπουκαλάκια... Ο τελευταίος που έτρεξε με… φυσικό χυμό πορτοκαλιού είναι μάλλον ο προσωπικός μου ήρωας, ο κολυμβητής Ερίκ Μουσαμπανί από την Ισημερινή Γουινέα. Που θριάμβευσε το 2000 στο Σίδνεϊ, καθώς κατόρθωσε να μην πνιγεί! Σημείωσε τον πιο αργό χρόνο όλων των εποχών και κέρδισε τον παγκόσμιο θαυμασμό για το απαράμιλλο στιλ του!

Ο αντίλογος είναι ότι δεν διασφαλίζεται το «επί ίσοις όροις». Ενώ με τον Μουσαμπανί, που δεν είχε ξανακολυμπήσει σε πισίνα αλλά έκανε προπόνηση παρέα με τους καρχαρίες, διασφαλίζονταν οι ίσοι όροι… Για να πάψουν και οι διάφοροι Ρογκ να συμπεριφέρονται σαν κουτοπόνηροι μανάβηδες που την ντομάτα, την τίγκα στο φυτοφάρμακο, προσπαθούν να σ’ την πουλήσουν για βιολογικό προϊόν.

** Δείτε σε αυτό το βίντεο την καθυστερημένη βουτιά του Μουσαμπανί (που δεν είχε... ξαναδεί πισίνα) και σε αυτό το απίστευτο στιλ του που θύμιζε... αρχάριο κολυμβητή στη Λούτσα. Αλλά ουσιαστικά ήταν ο θριαμβευτής!

Εσάς σας άρεσε η τελετή έναρξης;

Εμένα όχι! Ήταν εντυπωσιακή, αλλά δεν με εντυπωσίασε. Γιατί το Χόλιγουντ το έχουμε ξαναδεί πολλές φορές, με τα γιγάντια, τα εξωπραγματικά, μεγέθη του στις τελετές έναρξης. Όπου κυριαρχεί το πνεύμα «ξέρεις ποιος είμαι εγώ; Στάσου να σου δείξω». Και τις μας έδειξαν χθες οι Βρετανοί; Οτιδήποτε διέθεταν πάνω πάνω στο πετσί τους - όχι στο βάθος τους. Μας έδειξαν την αγροτική τους προέλευση, τη βιομηχανική τους μετάλλαξη, τον Τζέιμς Μποντ, τη Μαίρη Πόπινς, τη (γιγάντια είναι αλήθεια) ροκ μουσική τους. +/- Δείτε τη συνέχεια

Αλλά η αναπαράσταση στην ιστορική τους διαδρομή δεν περιελάμβανε την τεράστια Βρετανική Αυτοκρατορία. Γιατί τότε θα έδειχναν το κατακτητικό παρελθόν της, το αποικιοκρατικό DNA της. Και θα μας θύμιζαν ότι κάποια στιγμή αυτή η τεράστια αχόρταγη δύναμη είχε εξαπλωθεί τόσο πολύ - στις πέντε ηπείρους! - που έλεγαν ότι «ο ήλιος δεν δύει ποτέ στην Βρετανική Αυτοκρατορία». Γιατί, δηλαδή, όταν έδυε κάπου, ανέτειλε σε κάποια άλλα σημεία της γης που της ανήκαν!

Ούτε μας έδειξαν το πέρασμα στην παρακμή τους, όπως δεν μας έδειξαν τη γήρανση του βρετανικού λέοντα που χάνει δόντια - αλλά πάντα δαγκώνει. Κι αυτό το ξέρουν περισσότεροι οι Αργεντινοί με τις απόμακρες Μαλδίβες που οι Άγγλοι τις επέβαλαν με το δικό τους «Φόκλαντ».

Νησιά ασήμαντα, στη μέση του πουθενά, για τα οποία όμως έγινε ένας πόλεμος και χύθηκε αίμα. Πόλεμος - ο τελευταίος αποικιοκρατικός της Βρετανίας - που κάποιος σοφός (νομίζω ο Μπόρχες) χαρακτήρισε «τσακωμό δυο φαλακρών για μια κτένα». Και, ακόμα, δεν μας έδειξαν οι Βρετανοί στο διαχρονικό ταξίδι τους τη Θάτσερ και τον θατσερισμό, που σημάδεψε μια ολόκληρη εποχή, αν όχι ολόκληρη την ιστορία και τις οικονομικές αντιλήψεις και φτώχυνε κόσμο και κοσμάκη.

Γι' αυτά και για πολλά άλλα δεν μου άρεσε η τελετή έναρξης. Λόγου χάρη επειδή δεν πρόβαλαν το ποδόσφαιρο τού οποίου η Βρετανία είναι μήτρα και κοιτίδα ή επειδή σχεδόν εξαφάνισαν τον Σαίξπηρ (τους). Και περισσότερο δεν μου άρεσε επειδή έγινε πάλι μια μεγαλομανής επίδειξη εφέ, τεχνικών μέσων και πολυδάπανων εμπνεύσεων. Λες και σ' αυτούς τα χρέη δεν έχουν φτάσει ως το κεφάλι και τρέχουν σαν μύξα τον χειμώνα από τη μύτη τους - όπως μας έτρεχαν κι εμάς το 2004, αλλά δεν καταλαβαίναμε την βαριά πλευρίτιδα που είχαμε και που εξελίχθηκε σε φυματίωση με όλα όσα περνάμε τώρα.

Πότε θα δούμε μια τελετή έναρξης ανθρώπινη, γήινη - όχι σαν διαστημικό παραμύθι; Με μια απλή παρέλαση, δυο-τρεις σύντομους λιτούς λόγους, έναν βωμό που δεν θα είναι εξωγήινος και που θα τον ανάβουν μαζί, με μια απλή δάδα, ένας μαύρος, ένας κίτρινος, ένας ερυθρόδερμος κι ένας λευκός; Ποτέ!

Και για να τελειώνουμε, η τελετή έναρξης δεν μου άρεσε και για έναν ακόμα λόγο: για τον... λόγο του   Ζακ Ρογκ που όντας ηθελημένα ανιστόρητος και για να κάνει το καθιερωμένο γλείψιμο που γίνεται πάντα στους διοργανωτές, είπε ότι «οι Ολυμπιακοί Αγώνες γύρισαν στο σπίτι τους»! Τους έκανε και εισιτήρια με δικά του έξοδα... 

Απύθμενη βλακεία ή οργανωμένο σχέδιο

Άρθρα αναγνωστών. Γράφει ο Ninja Nihil


Εγώ θεωρώ ότι την απέκλεισαν πολύ κακώς την  Παπαχρήστου. Πρώτα απ' όλα, δεν έπρεπε να γίνει τόσο μεγάλο θέμα. Το οποίο πήρε γιγαντιαίες διαστάσεις με αυτόν καθαυτόν τον αποκλεισμό. Δεν πρόκειται για ένα αθώο ανεκδοτάκι. Η ξανθιά κορασίδα περιορισμένης νοημοσύνης (κάπου αλλού την χαρακτήρισα καμμένο ζώον, αλλά οκ, πρόκειται για 20χρονη, οπότε οφείλουμε να είμαστε λίγο πιο επιεικείς) έκανε ένα ρατσιστικό σχόλιο. +/- Δείτε τη συνέχεια

Το να λέμε ότι δεν είναι ρατσιστικό, τη στιγμή που έχουμε και όλα τα υπόλοιπα δεδομένα που αποδεικνύουν την πρόθεση πίσω από την πράξη, είναι για μια ακόμη φορά προσπάθεια να δικαιολογήσουμε τα αδικαιολόγητα.


Πλην όμως, αυτό το ρατσιστικό σχόλιο δεν δικαιολογεί κατ' εμέ τον αποκλεισμό της.


-ΚΑΙ γιατί αυτοί που έλαβαν την απόφαση είναι πιθανότητα εντελώς ασύμβατοι με τα ...ιδεώδη του Ολυμπισμού τα οποία υποτίθεται ότι πρεσβεύουν και απλώς πηγαίνουν με τα politically correct νερά των αφεντικών τους

-ΚΑΙ γιατί το μόνο που κατορθώνει είναι να δώσει ακόμα μεγαλύτερη ώθηση στο κύμα της ακροδεξιάς που ολοένα και φουσκώνει. Είπαμε, ή απύθμενη βλακεία ή οργανωμένο σχέδιο, δεν εξηγείται αλλιώς.

Η ευχή του Μανώλη δεν έπιασε...

Η υπόθεση ντόπινγκ έχει γίνει... ρουτίνα. Έχει καταντήσει (ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΕΙΝΑΙ!) να μοιάζει με φυσιολογική κατάσταση. Σιγά το σοκ! Το νέο κρούσμα, τουλάχιστον, είχε και κάτι που έδινε χρωματάκι στη ρουτίνα: προπονητής του ντοπαρισμένου Χονδροκούκη ήταν ο πατέρας του!

Μάλιστα: Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΤΟΥ! Δεν ήξερε για το παιδί του; Κι αν δεν (δύσκολο) γιατί να μην ξέρει; Και αν ήξερε πώς το άντεχε να το βλέπει να δηλητηριάζεται; Τέλος πάντων.

Πλάκα - ας πούμε πλάκα - έχει μια ανάρτηση που κάναμε από το fb στις 24/7 και την αναδημοσιεύσαμε εδώ, στον harddog. Ήταν του καλού μας φίλου και συνάδελφου Μανώλη Γρηγοράκη που έγραφε σκωπτικά την ημέρα αναχώρησης των πρώτων αθλητών μας: «Καλή επιτυχία στην ελληνική αποστολή στους Ολυμπιακούς. Να μη γυρίσει κανείς ντοπέ». 

Η ευχή δεν έπιασε...
Είναι αδικία, πάντως, να φεύγει η Ελισάβετ από το Μπάκιγχαμ για την τελετή έναρξης με ελικόπτερο και ο Κάρολος με... Καμίλα.

Νίκος Σαρίδης (από ανάρτησή του στο fb)

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Σήμερα είναι του Αγίου Παντελεήμονα, πολιούχου Άγιου της Χρυσής Αυγής.

 Μανώλης Γρηγοράκης (από ανάρτησή του στο fb)

«Εμείς οι Έλληνες απονέμουμε στη Βούλα το χρυσό μετάλλιο...»

Ο ΞΕΣΗΚΩΜΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ ** ΑΠΟ ΤΟ «ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ, ΒΟΥΛΑ» ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΔΙΟΝΥΣΗ ΤΣΑΚΝΗ ΚΑΙ ΤΟ «ΑΦΗΣΤΕ ΤΙΣ ΜΑΛΑΚΙΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΙ» ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΟΥ ΧΑΡΡΥ ΚΛΥΝ, ΕΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΤΟΥ «ΔΩΡΙΚΟΥ ΞΙΦΟΥΣ» ΠΟΥ ΕΝΟΧΟΠΟΙΕΊ ΤΟΥΣ ΔΙΕΘΝΙΣΤΕΣ!  ** TO «ΓΑΜΑ ΤΟΝ ΤΟΝ ΚΩΛΟΤΟΥΡΚΟ» ΤΗΣ ΒΟΥΛΑΣ ΚΑΙ ΤΟ «ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ»  

Οι κινήσεις συμπαράστασης στη Βούλα Παπαχρήστου παίρνουν διαστάσεις σταυροφορίας - με τη διασταλτική έννοια του όρου, φυσικά. Και γίνονται μάθημα γι΄ αυτούς που αποφασίζουν βιαστικά, χωρίς να υπολογίζουν το αντιμάμαλο που δημιουργείται - το «αντικύμα» στο κύμα σαν να λέμε. Από τη μια στιγμή στην άλλη η κοπελιά από κατηγορούμενη έγινε κατηγορούσα. Αυτοί που θα σήκωναν στροβίλους οργής βλέποντάς την να αγωνίζεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες, έγιναν τώρα - οι ίδιοι! - υπερασπιστές της, σταυροφόροι της δικαιοσύνης που συμψηφίζουν την ποινή τής νεαρής με ό,τι πονηρό και ρυπαρό τής ελλαδικής ανομίας δεν τιμωρήθηκε ως τώρα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Άκης, ο Χριστοφοράκος, το Βατοπέδι, ο Μαντέλης, οι φοροφυγάδες, οι λήσταρχοι, οι πιαστράκηδες εφοριακοί - όλοι οι διεφθαρμένοι, γενικά -  μπαίνουν στο ένα τάσι της ζυγαριάς, απέναντι στο άλλο όπου βαραίνει το «νεανικό λάθος του κοριτσιού». «Γιατί η Βούλα και όχι αυτοί;», αναρωτιούνται.

Στα κοινωνικά δίκτυα δεν είχε καταλαγιάσει ο κουρνιαχτός τής αποδοκιμασίας για το ρατσιστικό αστειάκι (την κομμάτιαζαν τα ειρωνικά σχόλια) και αμέσως ξεσηκώθηκε το πυρηνικό νέφος της οργής για την ποινή που σκότωνε το «όνειρο ενός παιδιού». 

Το «είμαι ένας από τους 10.964.020 Έλληνες» (και συμπαραστέκομαι στη Βούλα) ταξίδεψε με χιλιάδες κοινοποιήσεις στο διαδίκτυο. Αναρτήσεις με τη γνωστή υπερβολή των Ελλήνων που σε ανάλογα γεγονότα τρέχουν ΠΑΝΤΑ κοπαδιαστά στην αριστερή μεριά του καραβιού, μπατάρει το σκάφος και μετά όλοι μαζί, πάλι... κοπαδηδόν, τρέχουν στη δεξιά για να το μπατάρουν κι από εκεί.

Αριστεροί και δεξιοί, ακραίοι και μετριοπαθείς, αριστερόστροφοι και δεξιόστροφοι συμπαρατάσσονται απέναντι στην απόφαση της Ολυμπιακής Επιτροπής, αγνοώντας τα άλλα twitterατολογικά ευρήματα στον λογαριασμό της Βούλας, όπως το «γάμα τον κωλότουρκο» και το «μολών λαβέ» στη λαβή τού όπλου.

Ο Διονύσης Τσακνής («ανήκω στην αριστερά από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου», ξεκαθαρίζει προς άρση παρεξηγήσεων) της απευθύνει ανοικτή επιστολή «σαν πατέρας σου», λέει. Και ξεκινάει με το «Βούλα, παιδί μου» για να εκφράσει τη συμπάθειά του σε εκείνην και την απέχθειά του για τους «ιεροεξεταστές που ξεπλένουν τις αμαρτίες τους και κοιμούνται ήσυχοι, μια και έπραξαν το καθήκον τους».

Και πλάι στον, επίσης αριστερό, Χάρυ Κλύν που προτρέπει «πάρτε πίσω το κορίτσι κι αφήστε τις υποκριτικές μαλακίες» βρίσκεται ο με το διαδικτυακό ψευδώνυμο «Δωρικό ξίφος» υποστηρικτής της, που φωνάζει ότι «οι υποκριτές μασόνοι-διεθνιστές δημιούργησαν το θέμα». Και καταλήγει στο μήνυμα του, με κεφαλαία γράμματα, πως «Εμείς οι Έλληνες απονέμουμε στη Βούλα το χρυσό μετάλλιο».

Ο αχταρμάς της υπερβολής για μια απόφαση που αλλού στόχευε κι άλλο βρήκε κατακέφαλα: την κοινή λογική που βλέπει μια ακόμα ηρωίδα να γεννιέται - εκ του μη όντος, που λένε κι οι λόγιοι... 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Η τιμωρία τη μετατρέπει σε... θύμα 
Η ξανθιά Βούλα, οι μαύροι, τα κουνούπια και το ρατσιτικό «χιούμορ» της 
Όπως με Κασιδιάρη... 
Βούλα Παπαχρήστου: Το όπλο και ο... κωλότουρκος!  

Καιρός να κόψουν και το επίδομα ταφής. Έρχονται οι... ομαδικοί λάκκοι!

ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΛΑΦΟΝ ΤΩΝ 1.500 ΕΥΡΩ ΣΤΑ ΙΑΤΡΙΚΑ ΕΞΟΔΑ (ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ, ΔΗΛΑΔΗ, ΠΟΥ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΛΟΒΕΡΔΟΣ...)

Οι μνημονιακοί είναι πάντα ευρηματικοί. Θυμόμαστε τον Βενιζέλο που εφεύρε το τέλος «αλληλεγγύης» (προς ποιον;) και την τσακ-μπαμ είσπραξη ΦΟΡΟΥ μέσω της ΔΕΗ, αναπολούμε τον αναχωρητή Λοβέρδο (εξακολουθεί να είναι εξαφανισμένος) που έβαλε νέους όρους και πρακτικές στη ζωή μας: γενόσημα, συμμετοχή στις εξετάσεις, επισκέψεις στον γιατρό με αριθμητικό όριο και μετά (σχεδόν πάντα δηλαδή) πληρώνεις κλπ.

Τώρα σκαρφίζονται το πλαφόν στην κατά  κεφαλή κατανάλωση φαρμάκων και ιατρικών παροχών. Χίλια πεντακόσια το κεφάλι κάθε χρόνο! Μετά; Μετά πληρώνεις! Για τις εγχειρήσεις, τα φάρμακα (υπάρχουν ηλικιωμένοι των φάρμακα των οποίων κάθε μήνα στοιχίζουν 300 και 500 ευρώ), τις ακτινοβολίες ΘΑ ΠΛΗΡΩΝΕΙΣ. Μετά το χιλιοπεντακοσάρι - λένε οι σοφοί που εισηγούνται το μέτρο - θα τα σκας για να ζήσεις. Και επειδή δεν θα μπορείς να τα σκάσεις ΔΕΝ ΘΑ ΖΗΣΕΙΣ! Κέρδος τους!

Φαντάζομαι ότι δεν το έχουν σε τίποτα να περικόψουν και το επίδομα ταφής. Όποτε δεν θα κηδεύεσαι, θα ενταφιάζεσαι σε ομαδικό λάκκο. Η εξοικονόμηση θα είναι τεράστια για την ανόρθωση του καθημαγμένου τόπου!

Υστερόγραφο: Έχω μια μικρή ελπίδα ότι η ρηξικέλευθη πρόταση του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών μπορεί και να μην περάσει. Δεν θα είχα ΚΑΜΙΑ ΕΛΠΙΔΑ αν ήταν ακόμα υπουργός Υγείας ο Λοβέρδος. Καμιά!

Πέμπτη, 26 Ιουλίου 2012

Οι Αρχαίοι Αιγύπτιοι, η ροδακινιά κι ο Χοσέ…

ΑΥΤΗ Η ΧΩΡΑ ΑΝΑΒΛΥΖΕΙ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΧΩΡΙΑΤΙΛΑ ΤΟΥ '50. ΤΑ ΚΟΥΝΟΥΠΙΑ ΤΗΣ ΔΥΤΙΚΗΣ ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ, ΜΙΑ ΚΑΤ' ΕΥΦΗΜΙΣΜΟΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΔΟΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΟΥΡΟΥΓΟΥΑΝΟΣ ΕΘΝΙΚΟΣ ΗΡΩΑΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Γράφει ο BADDOG

Οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, λέει, αποκαλούσαν τη θάλασσα «μεγάλη πράσινη» και είχαν μαζί της ένα ψιλοθεματάκι, αφού δεν έγιναν ποτέ θαλασσοπόροι κι άφησαν το εμπόριο και τα λοιπά θαλάσσια… σπορ στους Έλληνες και σε άλλους λαούς της Μεσογείου. Γι’ αυτούς ο «υγρός στίβος» ήταν ο Νείλος. Έτσι είχα διαβάσει σ’ ένα μυθιστόρημα της Ευγενίας Φακίνου, τον τίτλο του οποίου («Η μεγάλη πράσινη») τον είχε εμπνευστεί η συγγραφέας από τους Αιγύπτιους. +/- Δείτε τη συνέχεια

Μόνο που η Φακίνου μάς είχε πει τη μισή αλήθεια… Το κατάλαβα έπειτα από μια εβδομάδα παρά θιν’ αλός -στη Δυτική Πελοπόννησο, όπου μου έγινε βίωμα ότι πολύ πιο εσωστρεφή και φοβικά απέναντι στη «μεγάλη πράσινη», σε σχέση με τους Αρχαίους Αιγύπτιους, είναι τα σύγχρονα ελληνικά κουνούπια! Εν αντιθέσει, μάλιστα, με τα κουνούπια του Νείλου, που διέβησαν τη «μεγάλη πράσινη» και ήρθαν κατά δω, οι εγχώριοι κώνωπες γύρισαν πεισματικά την πλάτη στο πέλαγος.

Αντί να κάνουν τα σκασμένα ό,τι και τα αιγυπτιακά, αντί να κινήσουν κατά Ιταλία μεριά, κατ’ Αλβανία, κατά… όπου να ‘ναι, προτίμησαν να κάνουν διάστικτα (από τα τσιμπήματα) τα δικά μου ποδάρια. Αυτά και αν προτίμησαν… σπιτικό φαγητό, που θα έλεγε και η κατακαημένη Βούλα Παπαχρήστου. Κρίμα και για τον… ρομαντικό ξενοδόχο, που είχε εγκαταστήσει στους κοινόχρηστους χώρους (μπαρ, καφετέρια κλπ.) μηχανισμό με εκτοξευτήρες που ανά τακτά διαστήματα πετούσαν οικολογικό –έτσι μας είπαν- υλικό. Τέτοια ανηλεή επιδρομή κουνουπιών δεν είχα ξαναγνωρίσει. Και ας είχα πάει και πέρυσι στο ίδιο μέρος, την ίδια εποχή. Τι άλλαξε; Προδήλως, φέτος δεν ψέκασε εγκαίρως το κράτος. Ελλείψει κονδυλίων. Άλλο να τ’ ακούς, όμως, από τηλεοράσεως και άλλο να το ζεις…

Άκουσα, πάντως, έναν ευτραφέστατο κύριο που καθόταν στο διπλανό τραπέζι να λέει σε μία γεματούτσικη κυρία –αχ, αυτές οι ευκαιριακές γνωριμίες των διακοπών που φέρνουν τις οικογένειες πιο κοντά…- να λέει με ξυπνητζίδικο ύφος ότι τη μελίγκρα στη ροδακινιά την καταπολεμάς με πετρέλαιο και «Άβα»! Η πιθανότητα να κατέχει και να νέμεται η κυρία κάποια ροδακινιά είναι όση και το να διαθέτω εγώ ιδιόκτητο σαλέ στο Σεντ Μόριτς. Μολοντούτο, η κυρία είχε μείνει –ανυπόκριτα ή όχι, η ίδια το ξέρει- ενεή. Είχε πάρει το ύφος τού «σοβαρά, τι μου λέτε; Δεν το ήξερα…». Ωστόσο, μου ήρθε να σηκωθώ και να τον σφαλιαρώσω τον χοντρό. «Ρε μ@@@κα ξερόλα χοντρέ, το know how για το πώς θα προστατευθούμε από τα κουνούπια, και όχι από τη μελίγκρα, πες μας. Παραθεριστές είμαστε, όχι αγρότες απ’ την Αριδαία».

Εξίσου εσωστρεφής, όμως, με τα πατριωτάκια μου κουνούπια αποδείχτηκα κι εγώ, ο άνθρωπος. Ο Έλληνας. Που αντί να διαβώ τη «μεγάλη πράσινη», πετώντας, κολυμπώντας, κωπηλατώντας, με κάποιον τρόπο τέλος πάντων, ώστε να περάσω το υπόλοιπο των διακοπών μου μακριά από τα κουνούπια και… τον χοντρό, σ’ ένα κανονικό κράτος, προτίμησα να συνεχίσω προς Γιάννενα. Εκεί να δεις περιπέτεια… Την Ε.Ο. Αντιρρίου – Ιωαννίνων την περνώ τουλάχιστον μια φορά το χρόνο, αλλά η φετινή εμπειρία ήταν το κάτι άλλο. Εντάξει, ανέκαθεν ήταν κατ’ ευφημισμόν εθνική οδός, αλλά τουλάχιστον γινόταν καμιά εμβαλωματική εργασία και ήταν υποφερτός ο δρόμος. Πλέον, μεγάλα τμήματα της «εθνικής» είναι σαν βομβαρδισμένα. Έχουν ξηλωθεί κάτι κομματάρες να (με το συμπάθιο) από τον ασφαλτοτάπητα, κανείς δεν συντηρεί τίποτα, και η διαδρομή στο ανάγλυφο οδόστρωμα γίνεται με απανωτά σλάλομ, μπας και πέσεις σε όσο το δυνατόν λιγότερες λακκούβες.

Ένιωσα για μια στιγμή ότι είμαι ο… ταξιδεύοντας με τη Μάγια Τσόκλη. Ταξίδι σε τριτοκοσμική χώρα. Με τη διαφορά ότι τα δικά μου αμορτισέρ δεν τα πληρώνει η ΕΡΤ. Σε μία χώρα, όπου οι ανυποψίαστοι «σπάνε» τ’ αυτοκίνητά τους και οι γνωρίζοντες πηγαίνουν στα Γιάννενα από… γύρω – γύρω, από Στερεά και Θεσσαλία! Εννοείται ότι τα έργα στην Κορίνθου – Πατρών έχουν σταματήσει, όπως και στην πολυδιαφημισμένη «Ιονία Οδό». Εννοείται, επίσης, ότι στη γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου πληρώνεις διόδια 13,20 ευρώ για να μπεις στον σούπερ ντούπερ αυτοκινητόδρομο

Είμαι επιτέλους στην Αθήνα, για το υπόλοιπο της άδειάς μου… Αυτή η χώρα –σκέφτoμαι, καθώς κατεβαίνω νυχτιάτικα τη Μιχαλακοπούλου- αναβλύζει ολοένα και περισσότερη χωριατίλα του ’50. Μουλαρόδρομοι, συσσίτια, κίνδυνοι από κουνούπια, φυματίωση (σε παιδικό σταθμό της Θεσσαλονίκης, λέει), παρακρατικοί. Και ξαφνικά το (πρώην κουνουποφαγωμένο) πόδι μου πατάει απότομα το φρένο. Το αμάξι στριγγλίζει, καθ’ ότι, έχω δει στο δεξί χέρι πριν το Χίλτον ένα τύπο με μέτωπο προς το δρόμο, που μάλλον θέλει να περάσει απέναντι. Όμως, κοιτάζω καλύτερα και βλέπω ότι είναι ανδριάντας! Που στήθηκε επί δημαρχίας Αβραμόπουλου (καταπώς είναι εγχαραγμένο στη βάση του αγάλματος): Χοσέ Γερβάσιο Αρτίγας / εθνικός ήρωας της Ουρουγουάης!

Τι γυρεύει ένας Ουρουγουανός εθνικός ήρωας βραδιάτικα στη Μιχαλακοπούλου; Ε, ρωτήστε τον Αβραμόπουλο… Για πρώτη ημέρα –μετά τις διακοπές- στο harddog-sport.blogspot.com., αρκετά γκρίνιαξα…

Φταίει ο Σύριζα για τον αποκλεισμό τής Παπαχρήστου, λέει ο Άδωνις!

Πριν από λίγο μίλησε στον Σκάι, στο ραδιόφωνο, ο Άδωνις. Του ζητήθηκε να πει τη γνώμη του για το ρατσιστικό ατόπημα της Παπαχρήστου και την απόφαση για τον αποκλεισμό της. Αντικειμενικός συζητητής, σύμφωνοι; Σαν να ζητάς από τον Χατζηχρήστο να καταδικάσει την Ορίτζιναλ. Και τι είπε ανάμεσα στα πολλά άλλα ο Γεωργιάδης; Ότι η Ολυμπιακή Επιτροπή τιμώρησε την Παπαχρήστου για να ικανοποιήσει τον Σύριζα! Ξεχνώντας ότι (η συγκυβερνώσα) Δημ.Αρ ήταν η πρώτη που εξέδωσε ανακοίνωση ζητώντας απερίφραστα τον αποκλεισμό της. Παντού μέσα ο σατανικός Σύριζα. Τσίπρα, καταφερτζή!   

Όπως με Κασιδιάρη...

Καμιά έκπληξη αν ξεπεράσει - το ίδιο γρήγορα, ίσως και περισσότερο γρήγορα - σε δημοφιλία και δημοτικότητα τον Κασιδιάρη. Πάντως, προσωπικά θα ήθελα να ανακληθεί ο αποκλεισμός. Ας πούμε ως μια πράξη μεγαλοψυχίας. Δεν αντέχω κι άλλη ηρωοποίηση. Χώρια που πραγματικά είναι "χοντρή" η απόφαση. Και πάρθηκε υπό την πίεση του θορύβου που είχε ξεσηκωθεί. Τώρα ο θόρυβος άλλαξε κατεύθυνση. Είναι υπέρ της μικρής. Σαν από βοριά να το γυρίζει νοτιά.

Harddog (από δύο αναρτήσεις του στο fb)

Ήξεραν ότι η Ελλάδα θα αποτύχει

«Ξέραμε στο Ταμείο από την αρχή ότι το πρόγραμμα αυτό ήταν αδύνατο να εφαρμοστεί, επειδή δεν είχαμε κανένα, μα κανένα, επιτυχημένο παράδειγμα (...) Η τρόικα υποτίμησε τις αρνητικές επιδράσεις που θα είχε το φάρμακό της στην ελληνική οικονομία. Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι οι μεγάλες περικοπές συνέβαλαν στο καθοδικό σπιράλ αποδεκατίζοντας την οικονομική ζήτηση εντός της Ελλάδας (...). Το επιχείρημα που συνήθως χρησιμοποιείται από την τρόικα για να ασκήσει κριτική στην Ελλάδα - και για να αγνοήσει τα δικά της λάθη - είναι πως η βαθιά ύφεση οφείλεται στη μη εφαρμογή των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων». 

Παναγιώτης Ρουμελιώτης, πρώην εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ (δήλωση στους «Νιου Γιορκ Τάιμς»)

Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Η τιμωρία τη μετατρέπει σε... θύμα

Ο αποκλεισμός της Παπαχρήστου μπορεί να είναι και λυτρωτικός γι’ αυτήν. Την εξαγνίζει, την ξεπλένει από τη νεανική της ανοησία (ανοησία;), την καθιστά από αντικείμενο οργής σε αντικείμενο συμπάθειας («το καημένο το κορίτσι»), την κάνει θύμα της ευθιξίας άλλοτε χοντρόπετσων μηχανισμών.

Από εκεί που κατακεραυνώναμε το ανόητο ρατσιστικό twit που ανάρτησε, σχολιάζουμε την «αυστηρή απόφαση» του αποκλεισμού της και συγκρίνουμε την τιμωρία της με την ατιμωρησία που βασιλεύει στον τόπο («Αυτό μας μάρανε» κλπ). Στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα πήγαινε με το βάρος τού θορύβου που ξεσήκωσε η δήλωσή της και είναι πιθανό – φυσιολογικό –να μην το άντεχε. Τότε θα γινόταν, ως αποτυχημένη, βορά στην αποδοκιμασία και στα σχόλια του είδους «τη στείλαμε με τα λεφτά του ελληνικού λαού» κλπ, κλπ.

Τώρα αποκτά συμπαραστάτες, όχι για τη δήλωση αλλά για την ποινή και την ευθιξία των φορέων. Και μαζί αποκτά αναγνωρισιμότητα και γίνεται εν δυνάμει ηρωίδα σε έναν (πολιτικό και κοινωνικό) χώρο που είδε και άκουσε τη δήλωση ελαφρότητας όχι απλώς με κατανόηση, αλλά με ενθουσιασμό και ευφρόσυνο γέλιο.

Διόλου απίθανο αυτή η εύκολη και αρνητική αναγνωρισιμότητα να της φανεί χρήσιμη κάποια στιγμή. Γιατί ξέρουμε πόσο εύκολα επηρεάζεται ο «πάντα ευκολόπιστος και πάντα προδομένος» ψηφοφόρος λαός. Όπως ξέρουμε – είδαμε δημοσιευμένα – δείγματα αποδοχής τής Παπαχρήστου κάποιων αναρτήσεων στο Twitter (από και) για το χρυσό αυγό που μόλις εκκολάφθηκε στην ταλαίπωρη χώρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
Η ξανθιά Βούλα, οι μαύροι, τα κουνούπια και το ρατσιτικό «χιούμορ» της

Η ξανθιά Βούλα, οι μαύροι, τα κουνούπια και το ρατσιτικό «χιούμορ» της

Η κυρία Βούλα Παπαχρήστου, η πρωταθλήτρια στο τριπλούν, είναι ΞΑΝΘΙΑ! Δεν έχουμε καμιά ρατσιστική διάθεση υπερτονιζόντας το ΞΑΝΘΙΑ με bold, πλάγια, κεφαλαία γράμματα, υπογράμμιση, και... ξανθό χρώμα. Κι εκείνη δηλώνει ότι δεν είναι ρατσίστρια, ότι «δεν θέλει να προσβάλει κανέναν» και ότι δεν ασχολείται με τα πολιτικά (homo apoliticus, η κοπέλα), αλλά την πατάτα την έκανε όταν, σε ένα κρεσέντο ΞΑΝΘΟΥ χιούμορ, έγραψε στο twitter: «Με τόσους Αφρικανούς στην Ελλάδα, τουλάχιστον τα κουνούπια του Δυτικού Νείλου θα τρώνε σπιτικό φαγητό»! +/- Δείτε τη συνέχεια

Και το έγραψε λίγες μέρες πριν από τη έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Όπου, υποτίθεται, ενώνονται, οι λαοί, οι φυλές, οι άνθρωποι. Η κυρία αυτή βρίσκεται στην ελληνική ολυμπιακή αποστολή που θα συναγωνιστεί, λευκούς, κίτρινους, μαύρους, ερυθρούς, αντιπαρατάσσοντας απέναντί τους μια ΞΑΝΘΙΑ τριπλουνίστρια που το IQ της γεννάει αυτό το καταπληκτικό κατάμαυρο χιούμορ.

Δεν είμαστε εμείς ρατσιστές, εκείνη είναι ξανθιά (σε νοοτροπία και λογική, όχι - μόνο! - στα μαλλιά)

** Ο (μαύρος) κύριος της ένθετης φωτογραφίας είναι ο Τζέσε Όουενς. Αμερικανός με αφρικανικές καταβολές. Ως αθλήτρια θα πρέπει να ξέρει η κυρία Παπαχρήστου ότι στους Ολυμπιακούς Αγώνες του '36 ο (μαύρος) Τζέσε συνεθλιψε τον άριο εγωισμό του Χίτλερ κατακτώντας τέσσερα χρυσά μετάλλια. Ένα από αυτά ήταν σε αγώνισμα που έχει ξαδερφική σχέση με το δικό της: στο μήκος. Ανάλογη επιτυχία είχε το 1984 ο Καρλ Λιούς. Κι αυτός μαύρος, κυρία Παπαχρήστου.


ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: 
Η τιμωρία τη μετατρέπει σε... θύμα

Στην Κύπρο τα έχουν... πιο βαριά;

ΜΙΑ ΠΛΗΡΩΜΕΝΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΗ ΡΟΥΜΑΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ, ΜΑΛΙΣΤΑ, ΑΠΟ ΓΥΝΑΙΚΑ ΥΠΟΥΡΓΟ

Τα «μπαλάκια» κάτω από το ανδρικό μαλακό υπογάστριο δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των ανδρών. Μερικές φορές δεν είναι γι' αυτούς καν προνόμιο, αλλά βάρος της φύσης. Υπάρχουν γυναίκες που τα έχουν αόρατα, αλλά πιο «βαριά» όταν χρειάζεται. Όπως η υπουργός Εργασίας τής Κύπρου Σωτηρούλα Χαραλάμπους που βρέθηκε στη δύσκολη θέση να αντιμετωπίσει, όπως κι εμείς, την τρόικα, να ακούσει, όπως και εμείς, τις συχνά παράλογες απαιτήσεις της και να πει και ένα «όχι» - όπως δεν κάναμε εμείς, οι δικοί μας άνδρες δηλαδή που έχουν τα «μπαλάκια» κυρίως για αναπαραγωγή και για να φουσκώνουν στα μαγιό τα καλοκαίρια. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η κυρία Χαραλάμπους όταν βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με την τρόικα ζήτησε να μιλήσουν για τα μέτρα αύξησης των εσόδων του δημοσίου και όχι για τις περικοπές μισθών. Η εκπρόσωπος του ΔΝΤ Ντάλια Βελκουλέσκου, που έχει ρουμανική καταγωγή, της αντέτεινε ότι στις χώρες τής πρώην ανατολικής Ευρώπης υπήρξαν περικοπές μισθών κατά 25%.

Και τότε η Κύπρια υπουργός είπε κάτι που δεν θα τολμούσαν να ψελλίσουν οι φοβισμένοι Έλληνες «συζητητές» (συζητητές;) της τρόικας:


- Γι' αυτό κυρία Βελκουλέσκου γεμίσαμε με μετανάστες από τη χώρα σας!


Σπάει ταμεία ο Μπάτμαν! Αγοράζουν τρελά ό,τι είναι πιτσιλισμένο με αίμα...

Το διαφημιστικό χάπενινγκ στο Ντένβερ στοίχισε κάτι παραπάνω (σε ζωές), αλλά έπιασε τόπο. Κι έτσι ο «Μπάτμαν» σπάει ταμεία στην Αμερική μετά το μακελειό από τον παρανοϊκό μεταπτυχιακό τής ψυχιατρικής - που σκότωνε ανθρώπους στον κινηματογράφο έτοιμους να τον χειροκροτήσουν για την επιτυχημένη μεταμφίεσή του σε κακό Τζόκερ.Ο Αμερικανός φτιάχνεται από το χυμένο αίμα και αγοράζει τρελά ό,τι έχει πιτσιλιστεί με κόκκινες κηλίδες. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τα όπλα είναι καταγεγραμμένα στα χρωμοσώματά του. Γεννιέται με αυτά. Αγοράζει περίστροφα από το σούπερ μάρκετ και, καμιά φορά, σε προσφορά: με ένα Σμιθ εντ Γουέσον και ένα 45άρι, δώρο μια κοντόκανη καραμπίνα.

Το Αμερικανάκι μεγάλωσε με εικόνες της Άγριας Δύσης, του πιστολέρο σερίφη της γειτονιάς και του Ράμπο. Γι' αυτό όταν πάει στρατιώτης στο Αφγανιστάν μπαίνει στα σπίτια και καθαρίζει ολόκληρες οικογένειες ή φωτογραφίζεται να κατουράει περήφανα πάνω σε πτώματα αντιπάλων.

Στο θεατρικό (και μετέπειτα κινηματογραφικό) «Σικάγο» η καλοκάγαθη νοικοκυρά Ροξι Χαρτ γίνεται ίνδαλμα και πρώτη μούρη για τα Μέσα από τη στιγμή που σκότωσε τον άντρα της.

Ο Αλ Καπόνε, ο Τζον Ντίλικερ και η Μπόνι Πάρκερ με τον Κλάιν Μπάροου έγιναν δημοφιλείς ήρωες μέσα από πολύ αίμα.

Και το Βιετνάμ. Πού το βάζεις το Βιετνάμ;

Ο Αμερικανός συνηθίζει από μικρός στο θάνατο από όπλα. Του γίνεται μια οικεία εικόνα. Και στη σχολική του ιστορία μαθαίνει ότι ενίοτε οι πρόεδροί του φεύγουν από την εξουσία με σφαίρες: Κένεντι, Λίνκολν, Μακ Κίνλεϊ.

Γιατί να ξαφνιάζει, λοιπόν, η καταιγιστική επιτυχία τού χάπενινγκ με ζωντανούς στόχους;

** Στην ένθετη εικόνα, η δολοφονία του Αβραάμ Λίνκολν στο θεωρείο του θεάτρου 

Τρίτη, 24 Ιουλίου 2012

Η Παράνοια στον σύγχρονο κόσμο (1)

Το Ισραήλ προσπαθεί με δικαστική απόφαση (τώρα στα συγκαλά μας: χρειάζεται;) να πάρει άδεια για να ισοπεδώσει οκτώ (οκτώ!) παλαιστινιακά χωριά στη νότια Δυτική Όχθη. Γιατί; Επειδή, λέει, βρίσκεται σε περιοχή την οποία χρειάζεται για ασκήσεις ο στρατός!

 «Οι περισσότεροι κάτοικοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε αυτά τα χωριά, σε οικογένειες που ζουν σε αυτήν τη ζώνη εδώ και πολλές δεκαετίες, πολύ πριν το 1967», απαντά η Ένωση για τα Πολιτικά Δικαιώματα στο Ισραήλ.

( Πριν μερικά χρόνια είχα διαβάσει συνέντευξη χειριστή μηχανήματος που μετείχε σε μαζικές κατεδαφίσεις σπιτιών Παλαιστινίων. Βρισκόταν, είπε, σε έκσταση. Σε αμόκ. Ένιωθε μια απερίγραπτη ηδονή να γκρεμίζει χωρίς σταματημό. Ήθελε να τελειώνει γρήγορα με το κάθε «καλύβι» και μετά να αναλαμβάνει άλλο, κι άλλο, κι άλλο! Σαν να έκανε μεγάλο σκορ σε ηλεκτρονικό παιχνίδι και άλλαζε πίστες).

Η παράνοια στον σύγχρονο κόσμο (2)

Δυο ώρες πριν εκτελεστεί με θανατηφόρα ένεση σε φυλακή της Τζόρτζιας των ΗΠΑ, ο θανατοποινίτης Ουόρεν Χιλ (που έχει νοητική υστέρηση, μάλιστα) πήρε... καβάτζο χρόνο για την αγωνία του και πόντους για λίγες μέρες ζωής ακόμα. Η εκτέλεση αναβλήθηκε επειδή στη συγκεκριμένη Πολιτεία άλλαξε ο νόμος για το είδος και τη δόση του φάρμακου που θα γίνονται πλέον οι εκτελέσεις. Και ανέβαλαν στο παρά πέντε τη «δουλειά» για να είναι τυπικοί απέναντι στο νόμο...


(Νομίζω ότι παλιότερα, όταν ίσχυε στην Ελλάδα - ή κάπου αλλού, δεν είμαι βέβαιος - η θανατική ποινή, στο ενδεχόμενο που ένας μελλοθάνατος ήταν άρρωστος, ας πούμε από σκωληκοειδίτιδα ή γρίπη, έπρεπε πρώτα να τον κάνουν καλά και μετά μα τον εκτελέσουν. Και ταξίδευε... υγιέστατος!)

Έφτασε η ώρα μας!

Οι τροϊοκανοί είναι Εγγλέζοι στα ραντεβού τους. Προσηλωμένοι στο καθήκον της σωτηρίας της Ελλάδας, ανυπομονούν  να ξανάρθουν. Ναυαγοσώστες με σωσίβια που έχουν επένδυση μολύβδου.
Kαλή επιτυχία στην ελληνική αποστολή στους Ολυμπιακούς. Να μη γυρίσει κανείς ντοπέ.

Μανώλης Γρηγοράκης (από ανάρτησή του στο fb)
Επειδή τώρα λόγω κρίσης πολλοί θα γυρίσουμε στα πατρικά μας μετά από πολλά χρόνια, μια συμβουλή:αν θέλετε να σουλατσάρετε στο μπαλκόνι με τα σώβρακα -ή και... χωρίς αυτά- βεβαιωθείτε ότι η γειτονιά που αφήσατε το 1995, είναι ακόμα όπως το 1995.

Γιάννης Μπίλιος (από ανάρτησή του στο fb)

Δευτέρα, 23 Ιουλίου 2012

Δεν είναι τρομακτικό;

«Δεν είναι πλέον τρομακτικό το ενδεχόμενο να εγκαταλείψει η Ελλάδα το ευρώ». Το είπε ο κυνικός... άριος ευρωασιάτης Γερμανός,ο Ρέσλερ, που κυνικά περιττώματα εξακολουθεί από το στόμα του να βγάζει. «Δεν είναι πια τρομακτικό»! Όταν ήταν τρομακτικό (και έτρεμαν από το φόβο οι δανειστές-εκβιαστές μας) εμείς φροντίσαμε να το κάνουμε τρομακτικό για τους εαυτούς μας. 'Ενα τεράστιο εκβιαστικό μορμολύκειο-πρέσα για να εκφοβίζεται ο κόσμος όταν του περνούσαν τα χάμουρα! Και ψοφοδεείς πολιτικοί, έντρομοι, κάθιδροι (τρομοκρατημένα αρνιά για τους Ευρωπαίους, λυσσαλέοι λύκοι για τους Έλληνες) δεν εκμεταλλεύτηκαν τον τρόμο εκείνων και υπέγραφαν, συναινούσαν, χωρίς (καθ΄ομολογία τους) να έχουν καν διαβάσει τι υπογράφουν. Δεν είναι τρομακτικό;

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

«Ελάτε τον Σεπτέμβρη, φεύγω σε άδεια»

ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΕΛΑΣ (ΣΙΓΑ ΜΗΝ ΤΗΝ ΠΟΥΜΕ «ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ») ΣΤΗΝ ΜΠΑΝΑΝΙΑ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

Καλοκαίρι του 2012. Η Ελλάδα έχει βουλιάξει ως το λαιμό στη θάλασσα των προβλημάτων, αλλά δεν δροσίζεται: τσουρουφλίζεται. Η οικοδομική δραστηριότητα - όπως και πολλές άλλες οικονομικές δραστηριότητες - είναι σε πλήρη ακινησία, ένα άγαλμα που δακρύζει. Χιλιάδες εργαζόμενοι που ζουν από την Οικοδομή, μετράνε τις δεκάρες τους για να πάρουν ψωμί και λένε το ψωμί-ψωμάκι (μοιάζει δακρύβρεχτο, αλλά δεν είναι)

Καλοκαίρι του 2012, Πολεοδομία του δήμου Νέας Ιωνίας. Κεσάτια! Δεν κινείται φύλλο (συμπεραίνεται εξ όσων αναφέρθηκαν πιο πάνω). Πολιτικός μηχανικός μπαίνει στα γραφεία όπου η ραθυμία έχει κάνει βασίλειο. (Αν οι αράχνες ήταν έξυπνες, εκεί θα περνούσαν την υπόλοιπη ζωή τού είδους). Ο πολιτικός μηχανικός παραδίδει φάκελο με τα χαρτιά για οικοδομική άδεια (επιτέλους θα χτιστεί κάτι στη ρημαγμένη χώρα). +/- Δείτε τη συνέχεια

Καλοκαίρι του 2012, Πολεοδομία του δήμου Νέας Ιωνίας, υπάλληλος - κυρία-  με ανάλογες αρμοδιότητες. Βλέπει τον φάκελο, τα χαρτιά - όλα εντάξει, τίποτα δεν λείπει - αλλά... «Αλλά αυτή η άδεια θα εκδοθεί βάσει του νέου Οικοδομικού Κανονισμού τον οποίο, δυστυχώς, δεν γνωρίζω. Μη ρωτάτε γιατί. Γιατί δεν μας έκαναν σεμινάρια!». (Τα είπε έτσι, ή κάπως έτσι).

Καλοκαίρι του 2012, Πολεοδομία του δήμου Νέας Ιωνίας, πολιτικός μηχανικός που απορεί. Ζητάει εξηγήσεις, προσπαθεί να καταλάβει τη λογική και, τελικά, ρωτάει πότε μπορεί να ξαναπεράσει για να τη βρει αυτή τη φορά ενημερωμένη. Απάντηση: «Τον Σεπτέμβριο γιατί φεύγω με άδεια»!

Καλοκαίρι του 2012, Ελλάδα. Οι οικοδόμοι, οι ηλεκτρολόγοι, οι υδραυλικοί, οι επιχειρήσεις οικοδομικών υλικών, όλες οι τάξεις που ζουν από την  Οικοδομή, θα γυρίσουν στις δουλειές τους (αν γυρίσουν) κάποιον άλλον Σεπτέμβρη - άγνωστο ποιον και πώς. Ως τότε θα έχουν «άδεια» άνευ αποδοχών. Αντιθέτως με την κυρία υπάλληλο που έχει αποδοχές και στην άδειά της και στα σεμινάρια που θα κάνει - αν και όποτε τα κάνει.

(Παρένθεση 1: Φυσικά το περιστατικό δεν μπορεί - και δεν πρέπει -  να έχει σχέση με τους επαπειλούμενους διωγμούς των δημοσίων υπαλλήλων, για οικονομία και τα άλλα συναφή. Έχει σχέση με τον έλεγχο της δημόσιας διοίκησης που, σε όλα της τα επίπεδα, είναι Α-ΝΥ-ΠΑΡ-ΚΤΟΣ)
(Παρένθεση 2. Το περιστατικό ανέφερε στην εκπομπή του με τον Δημήτρη Καμπουράκη, στο MEGA, ο Γιώργος Οικονομέας. Πριν φύγει σε άδεια κι αυτός. Φανταζόμαστε σε άδεια θα βρίσκονται όσοι θα έπρεπε να το ακούσουν και να επιληφθούν. Καλό καλοκαίρι σε όλους τους!)

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Θα έχουμε πληθυσμό 8.000.000 το 2030

Στόχος η γεωπολιτική εκμηδένιση της Ελλάδας! Καταστρέφουν μεθοδικά τις εθνικές δομές 


 Δύο χρόνια μετά την έναρξη εφαρμογής του μνημονίου στην Ελλάδα, εκ του αποτελέσματος μπορούν να εξαχθούν αρκετά συμπεράσματα, όπως γράφει το περιοδικό «Επίκαιρα» και δημοσιεύει το newsbeast. Η χώρα έχει κυριολεκτικά εκτελεστεί οικονομικά, κοινωνικά, από άποψη διεθνούς υπόστασης και, εν τέλει, γεωπολιτικά. Οι επιπτώσεις είναι τόσο βαριές, που φαίνεται να επιβεβαιώνουν την αρχική υποψία ότι ο στόχος του μνημονίου ήταν ακριβώς αυτός: Να βγει η χώρα εκτός μάχης και όχι να «διασωθεί». +/- Δείτε τη συνέχεια

Τις υπόνοιες επιβεβαιώνει η εμμονή κυρίως των Γερμανών – αλλά όχι μόνο- στην άκαμπτη στάση τους για εφαρμογή του προγράμματος χωρίς αλλαγές, παρά τα καταστροφικά αποτελέσματα που ήδη έχει επιφέρει.

Καθολική κατάρρευση 


Στον τομέα της Άμυνας, σύμφωνα με το περιοδικό, συντελείται κανονική κατάρρευση σε όλο το φάσμα των αποτρεπτικών δυνατοτήτων, δημιουργώντας κινδύνους για την εθνική ασφάλεια σε μια περίοδο εξαιρετικά ρευστή. Στο δημογραφικό πεδίο οι εξελίξεις είναι δραματικές. Η γήρανση του πληθυσμού, η οποία επιτείνεται από την περαιτέρω μείωση των γεννήσεων λόγω της οικονομικής αδυναμίας των νέων, συνοδεύεται από μαζικό κύμα μετανάστευσης, με αποτέλεσμα η χώρα να μετατρέπεται σε δημογραφική έρημο.

Σύμφωνα με δημογραφικές έρευνες, η Ελλάδα θα έχει πληθυσμό 8.000.000 το 2030, όταν οι γειτονικές Τουρκία και Αλβανία θα αριθμούν 100.000.000 και 16.000.000 αντίστοιχα. Ήδη, η Eurostat εκτιμά πως ο πληθυσμός στη χώρα μας είναι μειωμένος κατά 20.000 περίπου σε σχέση με την επίσημη απογραφή του 2001.

Η μεγάλη παρτίδα 

Η σύνοψη αυτών των επιπτώσεων του μνημονίου, σύμφωνα με το περιοδικό, γίνεται τώρα, που η εφαρμογή του προγράμματος και οι σχέσεις με τους εταίρους έχουν φτάσει σε σημείο καμπής, για να καταδειχτεί ότι η χώρα έχει πέσει θύμα μηχανής από δήθεν εταίρους και συμμάχους, με στόχο τη γεωπολιτική εκμηδένισή της.

Το ίδιο ισχύει και για την Κύπρο. Η πορεία της από την εύρεση των κοιτασμάτων στην έκρηξη στο Μαρί που «εξαέρωσε» το 14% του κυπριακού ΑΕΠ και τελικά στην πίεση για ένταξη στην τρόικα είναι ενδιαφέρουσα.

Νιόβη Ιωάννου (από ανάρτησή της στο fb)

Το γλυκό, δυναμικό θηλυκό που έγινε άγριο άτι κι έκοψε πρώτο το νήμα...

ΜΙΑ ΠΡΟΘΕΡΜΑΝΣΗ ΣΕ ΚΟΥΡΣΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΤΕ ΞΑΝΑΔΕΙ. Η ΠΡΩΤΙΑ ΕΝΟΣ ΣΥΝΑΡΠΑΣΤΙΚΟΥ ΚΟΡΙΤΣΙΟΥ (ΒΙΝΤΕΟ) 

Τη λένε Μισέλ Γιένεκ, είναι από την Αυστραλία, μόλις 19 χρόνων, αλλά έχει μια φλόγα στα μάτια, στις κινήσεις, στα «θέλω» της που μπουρλοτιάζουν ψυχές! Στο πρωτάθλημα νέων της Βερκελώνης ξεκίνησε για τη συμμετοχή της στα 100 μ. εμπόδια με μια προθέρμανση που παρέπεμπε σε κάτι σαν αεροβική γυμναστική, χορό ή απροσδιόριστα ερωτικά μηνύματα μιας θηλυκότητας που ξεχείλιζε. Και με ένα χαμόγελο συνεχές, ανεπιτήδευτο, αυθεντικό, που ανάβλυζε χαρά. Τη χαρά της συμμετοχής. Περισσότερο νόμιζες ότι είναι μια κοπελιά που ακκιζόταν, ήθελε να τραβήξει τον φακό (και το πέτυχε), να την προσέξουν μάνατζερ για πασαρέλα. Αλλά ήταν αυτό που δεν την ενδιέφερε. Όταν η κούρσα ξεκίνησε, έγινε άγριο άτι! Εκεί ήρθε το «θέλω» για την πρωτιά με μια αυτοπεποίθηση που ισοπέδωνε τις άλλες αθλήτριες. Δείτε στο βίντεο τη χάρη στην (ανεπανάληπτη!) προθέρμανση, το τρυφερό πρόσωπο πριν από την έναρξη, την αποφασιστικότητα και τον δυναμισμό στα χαρακτηριστικά της κατά τη διάρκεια της κούρσας (παρατηρήστε το ιδιαίτερα στο ΔΕΥΤΕΡΟ ΡΙΠΛΕΪ). Και μετά την πρωτιά προσέξτε εκείνο το γλυκό χαμόγελο που επανέρχεται και θα κάνει πολλούς  να τη βλέπουν για μέρες στα όνειρά τους. Απολαύστε αυτό το συναρπαστικό κορίτσι, χαρείτε ΤΗ ΓΥΝΑΙΚΑ! +/- Δείτε το βίντεο

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Το ΟΑΚΑ και το ΣΕΦ θα παραχωρηθούν στους μουσουλμάνους της Αττικής για να γιορτάσουν το Ραμαζάνι. Καιρός ήταν - οι συγκεκριμένοι αθλητικοί χώροι έχουν υποστεί τα πάνδεινα από τους Χριστιανούς.

Μανώλης Γρηγοράκης (από ανάρτησή του στο fb)

Οι ψυχάκιες του ιλίγγου και της κλεψιάς

Η ΑΦΑΣΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ  ΣΤΙΣ ΕΠΙΚΕΙΜΕΝΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ Ή ΑΥΤΟΧΕΙΡΙΕΣ ΚΑΙ Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΤΟΠΟΥΣ ΤΗΣ ΟΛΟΦΑΝΕΡΗΣ ΦΟΡΟΔΙΑΦΥΓΗΣ. *** ΤΟ ΙΣΟΠΕΔΩΜΕΝΟ «ΕΓΩ» ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΠΟΥ ΠΑΡΑΒΙΑΖΕΙ, ΙΛΙΓΓΙΩΔΩΣ,ΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ. *** ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ «ΧΟΝΤΡΗ ΣΙΛΙΚΟΝΗ ΣΤΟ ΔΙΑΦΟΡΙΚΟ»; 

Λεωφόρος Αλεξάνδρας, Πέμπτη βράδυ. Ένα δίτροχο θηρίο μουγκρίζει και σηκώνεται στη μία ρόδα. Με ταχύτητα-σφαίρα, αυτήν που σε διακτινίζει από τη Ζωή στην Κόλαση της απρονοησίας. Δίπλα του αυτοκίνητα. Απέναντί του - στο αντίθετο ρεύμα - αυτοκίνητα. Στις διαβάσεις και τα πεζοδρόμια πλήθη πεζών. Στο δρόμο τού όρθωμένου, του σουζαρισμένου ίλιγγου, φανάρια κόκκινα και πράσινα που ο υποψήφιος δολοφόνος ή αυτόχειρας είναι έτοιμος να τα αγνοήσει. Καμιά πρόνοια. Καμιά σκέψη πως πριν λίγες μέρες ένας άλλος «μάγκας», που πατούσε τη μηχανή ψάχνοντας να ανασύρει το πατημένο «εγώ» του από το πάτωμα, έτρεχε με χίλια στην Πατησίων κι έστειλε για διασωλήνωση δυο εφτάχρονα παιδιά και μια μάνα. «Μαγκιά» χωρίς δίπλωμα, με ανασφάλιστη μηχανή και διαδοχικές παραβιάσεις του κόκκινου. Χθες βράδυ είδα τον πρόλογο του ίδιου σεναρίου. +/- Δείτε τη συνέχεια

Δρομολόγιο γη-ουρανός στην πίσω ρόδα, με χιλιάρα και βάλε μηχανή, με τα τα γκάζια στο τέρμα, τη Λεωφόρο να βράζει και το μουγκρητό των κυβικών να σου κόβει την αναπνοή. Ο Γύρος του Θανάτου σε ελεύθερη προσφορά. Αν πιστεύεις, κάνεις τον σταυρό σου. Αν είσαι Θεός παίρνεις μαζί σου τον ψυχάκια αναβάτη και τον βάζεις στο ψυχιατρείο της κόλασης που αντί καζάνια έχει πυρωμένες εξατμίσεις από άλλους, προηγηθέντες, δολοφόνους και αυτόχειρες. Κι αν είσαι κράτος ΑΠΟΥΣΙΑΖΕΙΣ. Δεν ελέγχεις, δεν δείχνεις ότι είσαι εδώ, μπας και σε φοβηθεί ο κάθε δίτροχος καβαλάρης, ο κάθε μονόροδος παρανοϊκός, μπας και κρατήσει σωτήρια προσχήματα.


Γιατί το Κράτος όλο και περισσότερο λείπει από τις πηγές του κακού. Δεν ελέγχει, δεν υπάρχει, δεν είναι εδώ στη Γη της Αυθαιρεσίας. Το Κράτος εμφανίζεται για να εισπράξει, να ανοίξει κεφάλια στις διαδηλώσεις, να σου πάρει τον μισθό αν δεν πληρώσεις το χαράτσι. Αλλά λείπει - ας πούμε - στις πηγές της φοροδιαφυγής. Γιατροί δεν δίνουν αποδείξεις, δικηγόροι κάνουν πως το ξεχνάνε, μαγαζιά παζαρεύουν: «Με απόδειξη τόσο, χωρίς απόδειξη μείον τόσο από τόσο».


Βρέθηκα πριν λίγες μέρες σε παραλία των νότιων περιοχών και πήγα για έναν καφέ στο μαγαζί που είχε... συνιστώσες εστιατόριο-καφετέρια-ξαπλωστράδικο-ομπρελάδικο στην άμμο κλπ. Ένα σούπερ μάρκετ μικρών απολαύσεων παρά θιν αλός. Περιμένοντας κάνα πεντάλεπτο ώσπου να ετοιμάσουν τον καφέ, εξοφλήθηκαν ίσα με πέντε λογαριασμοί ΧΩΡΙΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗ! Και τα πρόβατα-πελάτες έφευγαν χωρίς να τη ζητήσουν, μηρυκάζοντας (όπως οι περισσότεροι από εμάς) την αδιαφορία τους και κάνοντας καταδύσεις με οδοντογλυφίδες στα τροφικά υπολείμματα του ζυγουριού που μόλις είχαν φάει. Κι ας ήξεραν (κάπου θα το έχουν ακούσει, οι κουφοί) ότι το 23% αυτών που πλήρωσαν (λόγου χάρη στο πενηντάρικο εντεκάμισι ευρώ), δεν τους το χρέωσαν για κάνα μεζέ, καμιά μπίρα, για πουρμπουάρ στο γκαρσόνι έστω. Τους το πήραν για να το δώσουν στο κράτος, αλλά το τσέπωσαν. Νταβατζιλίκι! Και, για να μην με πουν αυστηρό, το μαγαζί έσφυζε από δουλειά - μονέδα! Αλλά ο μαγαζάτορας ήξερα καλά ότι μπορεί να ΚΛΕΨΕΙ ακινδύνως. Γιατί δεν υπάρχει έλεγχος, κρατικός μηχανισμός, ανησυχία για έφοδο και γι' αυτό μπορεί να κλέβει όσο θέλει, όπως θέλει, όποτε θέλει. 


Όπως ο άλλος, ο «μάγκας» τής ιλιγγιώδους σούζας, μπορεί  χωρίς κανέναν ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ έλεγχο, να σε σκοτώσει όποτε θέλει, όπως θέλει, με τέσσερις, δύο ή μία ρόδα. Και μετά θα το ρίξει στην «κακιά ώρα». Της οποίας είχαν προηγηθεί εκατοντάδες άλλες παρόμοιες ώρες με τον ίδιο πρωταγωνιστή που, απλώς, είχε (και είχαμε) την τύχη να μείνουν απλές «ώρες» χωρίς τον προσδιορισμό «κακές». 


Harddog 


Υστερόγραφο: Η λογική των μανιακών τής ταχύτητας (τετράτροχης ή μη) αποτυπώνεται στο παρακάτω απόσπασμα από διάλογο που ψάρεψα σε «δωμάτιο συζητήσεων» του διαδικτύου. Όποιος μπορεί να το αποκωδικοποιήσει και να μας εξηγήσει τα ακαταλαβίστικα, προσφορές δεκτές: «-καλοοοο λεω! ααχαχχα αυτα τα emoticons εχουν πολυ πλακα! για πλακα τα λεω ρε!!!!!! αφου βρηκε και για σασι και για combo κομπλεεεεε να μην του μείνει το combo ομως ετσι! C9)». «Με τα διαφορικα τι κανουμε? ΝΑ βαλω καμια χοντρη σιλικονη μεσα? τουλαχιστον στο κεντρικο... 8((7000wt - 20000wt καλά θα είναι. Πως το φαντάζεσαι σαν συμπεριφορά? θες αίσθηση 4κίνησης ή να πάρεις επιτάχυνση (παραπάνω στους πίσω τροχούς) και να το πηγαίνεις σούζα?» «- Το 10000 θεωρείται ισορροπημένο. Με λεπτό λάδι μοιράζεται καλύτερα η δύναμη, με πιο χοντρό γίνεται πιο πισωκούνα, διαλέγεις και δοκιμάζεις! :)»


*** Οι φωτογραφίες που εικονογραφούν το άρθρο δεν έχουν καμιά σχέση με τα περιγραφόμενα  στο κείμενο

Η εξαφάνιση Λοβέρδου και η μετατροπή του ΠΑΣΟΚ σε αποξηραμένο τοπίο...

ΠΟΥ χάθηκε πάλι ο Ανδρέας Λοβέρδος; Ο πρώην υπουργός Εργασίας και Υγείας και παρ' ολίγον υποψήφιος αρχηγός του ΠΑΣΟΚ περνάει πάλι φάση αναχωρητισμού

(...) ΛΕΝΕ πως προχωράς καλύτερα με τα «όχι» παρά με τα «ναι». Ισως γι' αυτό ο Λοβέρδος έχει πει καμιά δεκαριά «όχι» στον Βενιζέλο. Η πολιτική αγορά - παρότι εξαντλημένη από τις διπλές εκλογές και τις διπλές θερμοκρασίες - επιμένει ότι ο Ανδρέας ετοιμάζεται. Εχει νέο πολιτικό γραφείο στη Σταδίου. Κοιτάζει για πολιτικά γραφεία - τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται - γενικώς. Μιλάει με τον Γιώργο Φλωρίδη.

+/- Δείτε τη συνέχεια

ΩΡΑΙΑ και λίγο ρομαντικά όλα αυτά. Μόνο που τα έχουμε ξαναδεί. Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Λοβέρδος αποσύρεται. Το έκανε και πέρυσι, το διάστημα των εορτών. Υποτίθεται ότι ήταν περίοδος αυτοσυγκέντρωσης και προετοιμασίας για τελική εφόρμηση στην ηγεσία

(...) Καμιά φορά, βέβαια, όλα αυτά τα υποκαθιστά η δίψα για εξουσία. Αλλά ακόμη κι αυτή ο Βενιζέλος την έχει πολύ παραπάνω από τον Λοβέρδο και τους άλλους. Γι' αυτό και έχει καταναλώσει όλο το πολιτικό ύδωρ, μετατρέποντας το ΠΑΣΟΚ σε αποξηραμένο τοπίο όπου περιφέρονται οι υπόλοιποι.

** Αποσπάσματα από άρθρο του Δημ. Μητρόπουλου στα «Νέα», με τίτλο «Ξηρασία»

Διαβάστε ακόμα στον Harddog: «Αρχίζουν να κρύβονται;»