Παρασκευή, 30 Νοεμβρίου 2012

«Syntaxeis? Last year!»

ΤΟ ΙΚΑ ΠΡΟΣΑΝΑ- ΤΟΛΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΓΟΡΑ ΟΜΟΛΟΓΩΝ. ΚΑΙ ΤΑ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΑ ΤΑΜΕΙΑ ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΤΗΝ ΕΠΙΓΡΑΦΗ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΤΕ ΣΤΗ ΦΩΤΟ 

Ο Στουρνάρας, με το μιλιτέρ κούρεμα και την ηρεμία ψυχρού εκτελεστή, είχε επιχειρήσει να διασκεδάσει τις ανησυχίες ότι στην οδυνηρή επαναγορά χρέους (άλλο ένα μπρουμούτιασμα στα τέσσερα που επέβαλε η Ευρώπη στην Ελλάδα για να πάρουμε τη γ@μημένη τη δόση) θα μετάσχουν τα ασφαλιστικά ταμεία. Η διάθεση (το πέταμα για την ακρίβεια!) των ταμειακών αποθεμάτων για μια ακόμα φορά στο βαθύ πηγάδι της «φονικής σωτηρίας», ήταν ένα άγριο σενάριο τρόμου που άρχιζε να «παίζει» αμέσως μετά τα επίσης άγρια ξενύχτια στο Γιούρογκρουπ που κατέληξαν στη νέα αιματηρή σωτηρία (sic) της Ελλάδας. Ήταν, δηλαδή, ένας ακόμα Δρόμος με τις Λεύκες που καλούμασταν να περπατήσουμε.
+/- Δείτε τη συνέχεια

Φυσικά δεν… ξεανησυχήσαμε από τη διαβεβαίωση του δοτού υπουργού, οι δεσμοί τού οποίου με την αλήθεια είχαν διαρραγεί βίαια σαν κάβος πλοίου που σπάει και εκσφενδονίζεται, από τότε διαβεβαίωνε λίγες μέρες πριν από τη 16η Νοεμβρίου 2012 ότι η Ελλάδα «τελειώνει» (πτωχεύει δηλαδή) ακριβώς στις 16 Νοεμβρίου 2012 αν δεν έχει πάρει ως τότε την ψυχοτρόπα δόση της. Αντίθετα ανησυχήσαμε περισσότερο όταν μας έβαλε πιο βαθιά στο πηγάδι τής υποψίας και στο ορυχείο τού τρόμου απαντώντας ως εξής στο δημοσιογραφικό ερώτημα αν τα Ταμεία θα πάρουν μέρος στη επαναγορά ομολόγων: «Θέλω να αποφασίσουν μόνα τους». (Προσέξατε; «Θέλω»! Ο... ενικός τής μεγαλοπρεπείας)

Αυτό ήταν! Να αποφασίσουν μόνοι τους διορισμένοι και υψηλά αμειβόμενοι διοικητές. Να τολμήσουν αυθόρμητα, από καρδιάς, με ενθουσιασμό και πάθος. Και, πράγματι, μια μέρα μετά – σήμερα το πρωί – ήρθε ο πρώτος όλμος που εκτόξευσαν οι μεραρχίες των «απελευθερωτών» τής Ελλάδας από τα δεσμά του χρέους. Ο διοικητής τού ΙΚΑ (πασοκοτραφής και παλιότερα υπουργοποιημένο στέλεχος) Ροβέρτος Σπυρόπουλος άφησε να εννοηθεί ότι το Ίδρυμα θα πάρει μέρος στο πρόγραμμα επαναγοράς ομολόγων. «Το συμφέρον του ΙΚΑ είναι ταυτισμένο με τη βιωσιμότητα της ελληνικής οικονομίας» δήλωσε και - γκαγκάν! γκαγκάν! - οι σάλπιγγες σήμαναν για τη νέα επίθεση.

Τα ταμεία άρχισαν να προσχωρούν στο ευγενές κίνημα Στουρνάρα «Αποφασίζω Μόνος Μου». Και ετοιμάζουν για τις εισόδους τους την επιγραφή τής φωτογραφίας που εικονογραφεί το άρθρο. Με καλλιτεχνικά γράμματα. Και με τη νέα γραμματοσειρά «Times New Germany» τής εταιρίας των γερμανικών γραφικών τεχνών που έχει την επωνυμία «Syntaxeis? Last year!».

Η μεγάλη απουσία στα Ηνωμένα 'Εθνη

Η Παλαιστίνη απέκτησε, σε μια ιστορική ψηφοφορία, το καθεστώς τού «κράτους παρατηρητή» στα Ηνωμένα Έθνη (παρά την αντίθετη στάση ΗΠΑ και Ισραήλ), κάτι που θεωρείται έμμεση αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους.
Υπέρ ψήφισαν 138 κράτη, κατά εννέα και 41 απείχαν. Δεν βρέθηκε κανένα «παρών» γιατί δεν ψήφισε η ΔΗΜ.ΑΡ.

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

Blowjobs με δόσεις, ο Θεοδόσης!

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΓΙΟΥΡΙΒΙΖΙΟΝ. ΤΟ ΞΗΛΩΜΕΝΟ ΣΤΡΙΦΩΜΑ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ ΚΑΙ Η ΞΕΦΤΙΣΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΟΦΡΟΣΥΝΗ ΤΟΥ ΚΟΥΒΕΛΗ. ΤΟ «ΤΑΚΑΤΑΚΑΤΑΚΑΤΑ...» ΤΗΣ Ν.Δ. ΚΑΙ ΤΟ ΣΟΟΥ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Γράφει ο BADDOG 

Mην ακούτε τις διαδόσεις και μη διαβάζετε τα κατευθυνόμενα δημοσιεύματα ότι η Ελλάδα πιθανώς να μην πάει φέτος στη Γιουροβίζιον, ή ότι τσακώνονται ο Ιωαννίδης με τον Κεδίκογλου για το αν πρέπει να εκπροσωπηθεί η χώρα στο θεσμό. Απλώς, για να μην μπλέκουν με trials και κουραφέξαλα ο Αντώνης, ο Φώτης και ο Βαγγέλης, αποφάσισαν να υποβληθεί στη γραμματεία του Μαξίμου ένα τραγούδι από κάθε συγκυβερνών κόμμα, περιμένοντας την Τρόικα να επιλέξει ένα (σιγά μην αφήσει αυτούς!). Κι επειδή δεν ήθελαν να διαρρεύσει, σκάρωσαν αυτόν το σικέ καβγά «ξανθού» - Σίμου. Έλα όμως που κυρία στο πρωτόκολλο του Μαξίμου είναι παλιά μου φίλη (ξέχασα να σας πω ότι την… άλλη μισή Αθήνα την έχω πηδήσει εγώ!) κι έτσι έχω, κατ’ αποκλειστικότητα, τα βίντεο με τα τρία τραγούδια! Έχουμε και λέμε: +/- Δείτε τη συνέχεια

Το τραγούδι της ΔΗΜΑΡ τιτλοφορείται «Υπάρχει Ελπίδα». Μέσα από καπνούς και πολύχρωμα κομφετί βγαίνει στη σκηνή ο Χατζησωκράτης και λέει μ’ επιδαύρεια φωνή (κοντά, άλλωστε, είναι η Επίδαυρος στη γενέτειρά του, την Ερμιόνη): «Χάρη σ’ εμάς, υπάρχει ελπίδα». Στο «-ίδα» χαμηλώνουν τα φώτα κι εμφανίζεται η… Ελπίδα. Απαράλλαχτη. Όπως ήταν ντυμένη στο διαγωνισμό του 1979. Της έχει φύγει, βέβαια, λίγο το στρίφωμα από το χιτώνα, έχει ξεφτίσει ελαφρώς η λαιμόκοψη, αλλά μικρό το κακό: εδώ του Κουβέλη τού έχει ξεφτίσει η… αριστεροφροσύνη! 

Με λίγο τρακ στη αρχή η Ελπίδα, είναι γεγονός, καθώς έχει να τραγουδήσει από… τότε, βάζει τα δυνατά της: «Χατζησωκράτη εσύ σούπερ στααααρ… με κάπα γυρνούσες και στ’ άσπρα σου γένια πουλιαααά…». Άφατη συγκίνηση! Μοναδική κατάνυξη! Στο τέλος, ανεβαίνουν επί σκηνής ο Λυκούδης, ο Κουβέλης, ο Ψαριανός, η Ρεπούση, όλη η κοινοβουλευτική ομάδα. Πιάνει ο ένας τον άλλον και όλοι μαζί σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Σαν γκραν φινάλε προεκλογικής ομιλίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στην Ομόνοια.

Το τραγούδι της Νέας Δημοκρατίας είναι γραμμένο από τον ίδιο τον Σαμαρά. Δεν βάζει, όμως, τον Τέρη Χρυσό να το τραγουδήσει. Κορόιδο είναι; Όταν έχεις στο κόμμα σου τον αυθεντικό Κυριάκο Μητσοτάκη, θα πας να πάρεις τη ρέπλικα, τον Τέρη; Πριν αρχίσει το τραγούδι, βγαίνει ο ίδιος ο Αντώνης και κάνει πάσα: «Η Ελλάδα τώρα ξεκινάει», λέει ο αρχηγός και αμέσως παίρνουν φωτιά τα… όργανα! Τακατακατακατακατακα… Επί σκηνής γίνεται της τρελής το πανηγύρι! Η Όλγα Κεφαλογιάννη έχει πετάξει λίγο μπούστο, προκειμένου να της κάνει ο φακός ραπροσέ (καλά το λέω, κύριε σκηνοθέτα;), όχι τίποτ’ άλλο, για να μη χρειαστεί να παίξει σε νέο σποτ του ΕΟΤ. Η πολιτευτής της ΝΔ και σύζυγος Πασχάλη τον κυνηγάει μ’ ένα τηγάνι επειδή ποτέ δεν έφερε χρυσό από τη Γιουροβίζιον (κι αυτή αφού ήθελε χρυσό γιατί δεν παντρευόταν τον… Τέρη; Αυτό είναι το βαθύτερο νόημα). Ο Μεϊμαράκης με το ένα χέρι το ναργιλέ και με το άλλο… χαϊδεύει τον Παυλόπουλο.

Και λίγο πριν το ταραταζούμ, τζουμ, τζουμ ανεβαίνει η σύζυγος Σαμαρά, Γεωργία, κρατώντας μία ταμπέλα με το «12». Είναι η στιγμή της κορύφωσης. Το μήνυμα έχει φτάσει έως τα πέρατα της Ευρώπης: εκτός από την Κύπρο και η… Γεωργία θα μας δώσει «ντουζ πουάν»! Το τραγούδι του ΠΑΣΟΚ, το «Τάκα τάκα εσύ, τακ τακ εγώ» είναι σαφώς πιο επαναστατικό και τολμηρό. Στη σκηνή είναι ο Λοβέρδος. Στέκεται στα τέσσερα και φοράει μόνο ένα παπιγιόν! Η λυσσασμένη milf Άντζελα Γκερέκου με μαύρα δερμάτινα εσώρουχα και η Εύα Καϊλή με fake γυαλί πρεσβυωπίας και μπότα ώς το γόνατο (για πιο πάνω δεν σας λέω…) έχουν από ένα φραγγέλιο που ανηλεώς το ανεβοκατεβάζουν στο ανυπεράσπιστο κορμί του, ενώ η Μαρία Φαραντούρη σύζυγος Τηλέμαχου Χυτήρη δίνει το ρυθμό: «Χτυπούν απόψε στην ταράτσα τον Ανδρέα…».

Από πίσω τους, ενδεκαμελές μπαλέτο (δεν έβρισκαν περισσότερους στο κίνημα) ξεδιπλώνει ως φόντο δύο λευκά σεντόνια κι ένα ζευγάρι κάλτσες. Εν είδει μπουγάδας, μπας και καταλάβει ο Εσθονός θεατής ότι ο Ανδρέας τις τρώει σε ταράτσα! Πριν πέσει η αυλαία, δηλαδή το σεντόνι, ο Βενιζέλος σε video wall χαιρετάει το πλήθος, που δεν το δείχνει η κάμερα γιατί δεν υπάρχει…

Πάντως, η φίλη μου στο πρωτόκολλο μου εκμυστηρεύτηκε ότι στη διάρκεια της σύσκεψης των τριών αρχηγών έπεσε η ιδέα μίας εναλλακτικής πρότασης σε περίπτωση που οι Τροϊκανοί στραβομουτσουνιάσουν κι αρχίσει το ένα τραγούδι να τους βρομάει και το άλλο να τους ξινίζει. Η ιδέα μίας σύνθεση των τριών… συνθέσεων, με τίτλο επίκαιρο και «πιασάρικο», μέσα στο πνεύμα του ευρώ, που θ’ αγγίζει τον καθημερινό πολίτη, αλλά θα είναι στα ελληνοαγγλικά, μια και πρόκειται για Γιουροβίζιον. Το διαβίβασαν και στον Παπούλια και συμφώνησε. Κατέληξαν στον τίτλο: «Blowjobs με δόσεις, ο Θεοδόσης!».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ: Κατρακύλα! Βγαίνουμε από τη Γιουροβίζιον...

Ο βουλευτής που βαριέται αφόρητα

ΒΙΝΤΕΟ. Ταμήλος. Μιχαήλ Ταμήλος, βουλευτής Τρικάλων. Βαριέται αφόρητα στις συνεδριάσεις των επιτροπών της Βουλής που μελετούν πολύ σοβαρά θέματα, όπως είναι η αξιοποίηση των υδάτινων πόρων. Οι «Αρβύλες» σε ένα από τα καλύτερα θέματά τους της χρονιάς, έβγαλαν λαβράκι ψάχνοντας τις ατέλειωτες ώρες υλικού που καταγράφει το κανάλι της Βουλής για οτιδήποτε αφορά το κοινοβούλιο. Αυτό που είδαμε και ακούσαμε στη συνεδρίαση της επιτροπής που μελετά τους υδάτινους πόρους δεν ήταν φρεναπάτη. Ήταν πραγματικότητα η δήλωση Ταμήλου ότι «δεν είναι εδώ πανεπιστήμιο να μάθουμε εμείς τι συμβαίνει στο περιβάλλον» και η διαμαρτυρία του ότι συνεδριάζουν τέσσερις φορές τον μήνα ενώ πληρώνονται μία! Τον βλέπουμε ακόμα να κοιτάει ανυπόμονα το ρολόι του, να λέει ότι είναι οκτώ η ώρα και να προτρέπει τα άλλα μέλη να συντομεύουν. γιατί είναι αργά. Το βίντεο που ακολουθεί είναι περίπου 4.30 λεπτά, αλλά τα επίμαχα σημεία βρίσκονται στις χρονικές διάρκειες από 0΄50΄΄ έως 1΄45΄΄ και από 3΄20΄΄ έως 3'40΄΄. +/- Δείτε το βίντεο:


Όχι κι έτσι, ρε Mοοdy's!

Μη βιώσιμο το χρέος τής Ελλάδας υποστηρίζει η Moody’s. Ο Στουρνάρας, ο Σαμαράς, ο Βενιζέλος, ο Κουβέλης, ο Πάγκαλος, ο Αβραμόπουλος, ο Λοβέρδος, ο Σαχινίδης, ο Χρυσοχοΐδης, ο Ψαριανός και – κυρίως! – η Άννα Καραμανλή ΔΕΝ συμφωνούν.

Τραγική κατάσταση των παιδιών στο ΠΙΚΠΑ, πώς μπορούμε να βοηθήσουμε

Τραγική είναι η κατάσταση στο ΠΙΚΠΑ Πεντέλης όπου παιδάκια από 4 μηνών έως 12 ετών ζητούν τη βοήθεια όλων μας, για να μπορέσουν να αντεπεξέλθουν στην δύσκολη κατάσταση που έχουν περιέλθει τα περισσότερα ιδρύματα. Τριάντα πέντε παιδιά που βρίσκονται στο ΠΙΚΠΑ έχουν ανάγκη από παπούτσια, ρούχα, ακόμα και ένα ηλεκτρικό καλοριφέρ για να ζεστάνει τους θαλάμους όπου κοιμούνται. +/- Δείτε τη συνέχεια

Επίσης ανάγκη υπάρχει και στη Μονάδα Κοινωνικής Φροντίδας «Αναρρωτήριο Πεντέλης» από το οποίο λείπουν πολλά βασικά είδη όπως βρεφικές τροφές, πιπίλες, κλινοσκεπάσματα, βρεφικά προϊόντα ακόμα και πλαστικά πιρουνάκια και κουταλάκια για να τρώνε κ.α. Δείτε τι χρειάζονται τα παιδιά στην παρακάτω λίστα:

 ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ - ΦΙΛΟΞΕΝΟΥΜΕΝΑ ΠΑΙΔΙΑ Α/Α Όνομα Ηλικία Νο Παπουτσιού 1. Πέτρος 20 μηνών No 21 2. Βιβή 3,5 ετών No 25 3. Χάρης 2 ετών No 23 4. Νίκος 12 μηνών Νο 20 5. Ραφαήλ 1,5 ετών No 19 6. Παναγιώτης 1,5 ετών No 20 7. Έλλη 2 ετών No 22 8. Νίκος 12 μηνών Νο 18 9. Μυρτώ 2 ετών No 21 10. Αναστασία 2 ετών No 22 11. Γιώργος 8,5 ετών Νο 36 12. Σήφης 6 ετών Νο 30 13. Βαγγέλης 7 ετών Νο 31 14. Αποστόλης 4,5 ετών Νο 24 15. Αλεξάνδρα 9 ετών Νο 29-30 16. Χριστίνα 5,5 ετών Νο 24 17. Σωτήρης 5,5 ετών Νο 30-31 18. Νικόλαος 3 ετών Νο 23 19. Ρεβέκκα 2 ετών Νο 23 20. Αντώνης 2,5 ετών Νο 23 21. Αλέξανδρος 12 ετών Νο 41 22. Γιάννης 10 μηνών 23. Ανδριάννα 11 μηνών 24. Στέλλα-Ρόζα 7 μηνών 25. Ηλίας 11 μηνών 26. Νάντια 9 μηνών 27. Μαρίνος 9 μηνών 28. άρρεν 4 μηνών 29. άρρεν 4 μηνών 30. άρρεν 4 μηνών 31. άρρεν 5 μηνών 32. άρρεν 7 μηνών 33. άρρεν 7 μηνών 34. άρρεν 11 μηνών 35. θήλυ 11 μηνών

ΜΟΝΑΔΑ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΦΡΟΝΤΙΔΑΣ «ΑΝΑΡΡΩΤΗΡΙΟ ΠΕΝΤΕΛΗΣ» ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΔΩΡΕΕΣ. ΑΦΡΟΛΟΥΤΡΑ ΚΑΙ ΣΑΜΠΟΥΑΝ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ, ΝΗΠΙΑ, ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΣΤΙΕΡΑ ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ ΣΕΝΤΟΝΙΑ ΜΕ ΛΑΣΤΙΧΟ και ΧΩΡΙΣ (ΠΑΙΔΙΚΑ - ΜΟΝΑ) ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΜΟΝΑ ΚΡΕΒΑΤΙΑ ΠΑΠΛΩΜΑΤΑ - ΠΑΠΛΩΜΑΤΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΚΟΥΝΙΕΣ ΠΕΤΣΕΤΕΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΜΠΑΝΙΟΥ ΠΙΚΕ ΚΟΥΒΕΡΤΕΣ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΚΟΥΝΙΕΣ ΦΟΡΜΕΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ (Νο 20 - 33) ΚΑΛΤΣΕΣ ΑΠΟ 6 ΜΗΝΩΝ ΕΩΣ 12 ΕΤΩΝ - ΚΑΛΤΣΟΝ ΚΡΕΜΕΣ ΣΥΓΚΑΜΑΤΟΣ ΒΑΦΛΙΕΡΑ ΠΑΙΔΙΚΕΣ ΤΑΙΝΙΕΣ DVD ΡΟΥΧΑ ΕΦΗΒΙΚΑ για αγόρι Νο14-16 ΣΑΛΙΑΡΕΣ ΜΠΟΛΑΚΙΑ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ ΠΙΠΙΛΕΣ ΚΑΟΥΤΣΟΥΚ «ΤΡΕΙΣ ΤΡΥΠΕΣ» ΚΟΥΝΙΕΣ ΨΗΛΕΣ ΓΙΑ ΒΡΕΦΗ ΜΕΤΑΛΛΙΚΑ ΠΙΡΟΥΝΑΚΙΑ Κ ΚΟΥΤΑΛΑΚΙΑ ΦΩΤΙΣΤΙΚΑ ΠΑΙΔΙΚΑ ΑΝΤΙΟΛΙΣΘΗΤΙΚΑ ΜΠΑΝΙΟΥ ΚΟΥΤΙΑ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΗΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ - (ΜΕΓΑΛΑ ΜΠΑΟΥΛΑ) ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΑΛΟΡΙΦΕΡ (30-35 τμ.) ΧΑΡΤΟΝΙΑ - ΓΡΑΦΙΚΗ ΥΛΗ

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνήστε με την υπηρεσία Αναρρωτηρίου (213-2059800 Κα Γουρνάκη Ιωάννα).

Κατρακύλα! Βγαίνουμε από τη Γιουροβίζιον...

Η ΔΙΑΦΩΝΙΑ ΓΙΑΝΝΗ ΙΩΑΝΝΙΔΗ-ΚΕΔΙΚΟΓΛΟΥ ΚΑΙ Η ΑΓΝΗ ΜΠΑΛΤΣΑ. ΦΑΛΑΓΓΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΚΛΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ. ΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΔΙΑΔΗΛΩΣΟΥΝ

Βρακάκια, στρατόκαυλοι (τύπου SAGAPO), Αφωνούλες, Κακομοιράκια και λοιπή καλλιτεχνική κρεμ ντε λα κρεμ της Ελλάδας, τέλος! Η χώρα είναι έτοιμη να βγει εκτός Ευρώπης! Εκτός γιουροβιζιονικής Ευρώπης, δηλαδή. Διαβάζω την πληροφορία στον συνήθως έγκυρο ΒΗΜΑτοδότη, όπου αποκαλύπεται διαφορά απόψεων Γιάννη Ιωαννίδη (από πού και ως πού;) και Σίμου Κεδίκογλου, αφού: +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο πρώτος, ο Ιωαννίδης, είναι υπέρ της διακοπής τής συμμετοχής μας (γιατί δεν μπορείς να χάνεις ΚΑΙ από την Τουρκία, ρε φίλε!)

Ο δεύτερος θέλει τη συνέχιση επειδή η Γιουροβίζιον φέρνει κέρδη. Αλλά ο κυβερνητικός εκπρόσωπος διαφωνεί, λέει, με την αισθητική τών εμφανίσεων. Πιθανόν οραματίζεται να στέλνουμε την Αγνή Μπάλτσα (για την οποία δεν ξέρουμε αν ψήνεται να εμφανίζεται με βρακάκι σε πρώτο πλάνο, α λα Ελευθερία).

Όπως και να έχει στο δίλημμα Euro (vision) ή Xeftila, φαίνεται ότι κερδίζει η Xeftila, αν κρίνω από την είδηση που άκουσα πριν από λίγο στο ραδιοφωνικό Βήμα: ότι δηλ. εντός της ημέρας ανακοινώνεται η απόσυρση της Ελλάδας από το καλλιτεχνικό κόσμημα που ενώνει τους λαούς της Ευρώπης και διασυνδέει τους καναπέδες μας από τη Νορβηγία ώς το ευρωπαϊκό Ισραήλ.

Μοναδική ελπίδα σωτηρίας είναι να βγουν – επιτέλους – στους δρόμους και να διαδηλώσουν οι Έλληνες με κολάν, κοντοκάβαλα, αποτριχωμένα στήθη και μουσικές που θα συνθέτουν μπουζούκι, συνθεσάιζερ, σιτάρ, γκάιντα, άρπα και γκραν κάσα – μουσικά μείγματα που δόξασαν την Ελλάδα διεθνώς  μέσω Γιουροβίζιον (αντίθετα με τα μείγματα πολιτικής που την εξόντωσαν).

Στην υπέρ ζωής διαδήλωση θα συμπαρασταθούν Μπέσυ Αργυράκη, Ναταλία Γερμανού, Φοίβος, Τέρης Χρυσός, Καλομοίρα και πλειάδα καλλιτεχνών. Φυσικά στην εμπροσθοφυλακή θα πορεύεται μηχανοκίνητη φάλαγγα ντελίβερι-πιτσαδόρων.

(Αυτό που έγραψα πιο πάνω δεν το βρίσκω έξυπνο, χιουμοριστικό, χλευαστικό - σίγουρα ο Baddog θα το κάνει, άμα θέλει δηλαδή, καλύτερα, θα το κάνει άψογα). Το έγραψα όμως υπό το κράτος της βαθιάς μου πίκρας για το αναμενόμενο γεγονός. Μετά από τόσες κατρακύλες τής χώρας δεν αντέχω ΑΛΛΗ ΜΙΑ. Και το κακό είναι ότι η ταπεινωτική απώλεια της Γιουροβίζον ήρθε μετά τον εθνικό θρίαμβο στο Γιούρογκρουπ !)

Ένας χρόνος ευημερίας

Ο Στουρνάρας σε συνέντευξή του στο MEGA δεσμεύτηκε ότι δεν θα γίνουν νέες περικοπές σε μισθούς, συντάξεις και επιδόματα μέσα στο 2013. Κι επειδή θα έχουμε καλομάθει έναν ολόκληρο χρόνο στα 700, 500, 250 ευρώ και, ακόμα, επειδή μετά από τόσο μεγάλο διάστημα ευημερίας θα υπάρχουν τα περιθώρια για περικοπές, το 2014 θα φτάσουμε αντίστοιχα στα 500, 350 και 150. Αυτό δεν δεσμεύτηκε ότι θα το αποφύγουμε ο αποτελεσματικός υπουργός. Το ότι όλοι οι εθνοσωτήρες υπόσχονται όχι άλλη εξαθλίωση, δεν είναι αρκετό για τον Στουρνάρα να βγει και να πει ότι δεν θα ξαναγίνουν (ποτέ!) περικοπές. Αλλά αφήνει ορθάνοιχτη την πόρτα για μετά το 2013 ο «άνθρωπος των τραπεζών», όπως τον χαρακτήρισε όχι εγώ αλλά ένα στέλεχος του κυβερνητικού κόμματος που στηρίζει Στουρνάρα και στηρίζεται από Στουρνάρα. Ο Νικήτας Κακλαμάνης. 
Σάλο έχει προκαλέσει στη Σουηδία η αποκάλυψη ότι κάποιος (κάποια) ερχόταν σε σεξουαλική επαφή με σκελετό.

Την βάψαμε! Ανατριχιάζω στην ιδέα ότι θα μας πηδάνε και μετά το θάνατό μας
Επειδή έχω ένα βιβλίο με την υπογραφή μου, το... Βιβλίο Εσόδων - Εξόδων, αν το υποβάλω του χρόνου, θα βραβευτώ κι εγώ από τον ΠΣΑΤ; Υπάρχει κανένα βιβλίο αθλητικού συντάκτη που δεν βραβεύτηκε σήμερα;

Νίκος Σαρίδης (επιλογές από το fb)

Τετάρτη, 28 Νοεμβρίου 2012

Γιατρός έγινε κοράκι μόλις το σύστημα έριξε δημοσιογράφο στη θάλασσα...

Η ΕΝΟΤΗΤΑ ΜΕ… ΧΩΡΙΣΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ. ΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΠΟΥ ΠΡΩΤΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙΣ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΤΡΕΧΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ! ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΑΝ ΚΑΦΕΣ ΠΑΡΗΓΟΡΙΑΣ 

 «Σαν τον γλάρο που ορμάει στα σκουπίδια όταν του τα ρίχνουν από την πρύμη». Έτσι μου περιέγραψε τη συμπεριφορά γιατρού συνάδελφος, που είναι ασφαλισμένος στο ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (στη Β΄ Διεύθυνση για όσους γνωρίζουν) και από την 1η Δεκεμβρίου φορτώνεται με το κρένι στο σαπιοκάραβο που στην τσιμινιέρα (το χωρίς καπνό παγωμένο φουγάρο) γράφει ΕΟΠΥΥ.

Το γεγονός: Τη Δευτέρα 19 Νοεμβρίου ο συνάδελφος επισκέφθηκε τη γιατρό, κάτι που κάνει εδώ και 3-4 χρόνια ανά εξάμηνο, για μια υπόθεση που μοιάζει ρουτίνα αλλά χρειάζεται τυπική παρακολούθηση για να μη γίνει το πρόβλημα ουσιαστικό. Τον εξέτασε, του έγραψε την αιματολογική εξέταση που χρειαζόταν και του είπε να κλείσει ραντεβού μόλις θα την έπαιρνε από το εργαστήριο. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η γιατρός (με συμπεριφορά... περιστεριού ως τότε) έκοψε από το μπλοκ τη σελίδα με την οποία πληρώνεται την επίσκεψη από το ταμείο χωρίς να κάνει καμιά νύξη. Δυο μέρες μετά, όταν ο άνθρωπος τηλεφώνησε στη γραμματέα τού ιατρείου για το νέο ραντεβού, διαπίστωσε ότι η μειλίχια και βουτυρωμένη συμπεριφορά είχε γίνει ΙΚΑτζήδικη. «Θα πληρώσατε είκοσι ευρώ γιατί στο μεταξύ μάθαμε ότι το ταμείο σας μπαίνει στον ΕΟΠΠΥ» (*). «Τότε θα μάθατε και ότι μπαίνει από την 1η Δεκέμβρη ενώ σήμερα έχουμε 21 Νοέμβρη», της είπε ο συνάδελφος. «Ναι, αλλά η γιατρός αποφάσισε να το εφαρμόσει από τώρα». (Έτσι, αυθαίρετα!)

Είτε γλάρος σκουπιδοφάγος είτε κοράκι αρπακτικό είτε αιματοπότης σκύλος της θάλασσας η επιστημόνισσα, σημασία έχει ότι το σύστημα που καταπίνει ασθενείς, ασφαλισμένους, εργαζόμενους – ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ εν τέλει – λειτούργησε με ταχύτητα δηλητηριώδους βέλους. Χτύπησε μόλις ήχησαν τα τύμπανα. Τα οποία καλούν άλλη μια καραβιά ταμεία να φορτωθούν στην μπαταρισμένη υγειονομική σκούνα. Κατά τα άλλα, λέει, σήμερα άνθρωποι του Τύπου ξανά αγωνίζονται (ενωμένοι, αλλά με χωριστά δικαιώματα) για τα δίκαια και τα ιερά τους. Το κάνουν με… τετράωρη στάση εργασίας. Και με μαχητική συγκέντρωση (ελπίζω όχι μερικών δεκάδων) έξω από τα γραφεία του ταμείου για όσο θα διαρκέσει η συνεδρίαση του ΕΤΑΠ ΜΜΕ. Με αίτημα να μην πειραχτούν τα αποθεματικά τού Ταμείου και να μην μπουν στον ΕΟΠΠΥ. Πότε όμως; Τώρα που τρεις από τις τέσσερις διευθύνσεις του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ μπήκαν και από το Σάββατο, 1η Δεκέμβρη, θα τις έχουν πετάξει στη σκυλοπνίκτρα σκούνα;

Μετά τον θάνατο, μετά τη κηδεία, δεν πας στον γιατρό - είναι αργά. Στον νεκροθάφτη πας. Και ύστερα τραβάς να παραγγείλεις τα κόλλυβα. Γι’ αυτό η σημερινή συγκέντρωση φαίνεται κάτι σαν καφές παρηγοριάς.

(*) Επειδή η κυρία είναι συμβεβλημένη και με τον ΕΟΠΥΥ, προφανώς κοστολογεί τόσο τις επισκέψεις που γίνονται από ασφαλισμένους τού υπερταμείου, εισπράττοντας βέβαια και τα ψιχία του  ίδιου του ΕΟΠΥΥ, αυγατίζοντας παράλληλα την πελατεία της. 

Τρίτη, 27 Νοεμβρίου 2012

Θηλιά σωτηρίας...

Επιτέλους, σωθήκαμε!...

Δηλαδή σωζόμαστε...

Για την ακρίβεια είμαστε πολύ κοντά στη σωτηρία

Καλού κακού, τις ταυτότητες στο στόμα...

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Από τη Βουλγαρία με αγάπη!

Η ΕΠΙΘΥΜΙΑ ΕΝΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟΥ ΧΩΡΙΟΥ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ Η ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ Η ΕΛΛΑΔΑ ΝΑ ΜΕΤΑΤΡΑΠΕΙ ΣΕ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΑ... ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΟ ΧΩΡΙΟ

Γράφει ο BADDOG

Μία ξεχωριστή είδηση «έσκασε» πριν από μερικές ημέρες: ένα πομακοχώρι της Βουλγαρίας, η Τσράντσα, με επιστολή προς τις αρχές τής γείτονος και την ελληνική πρεσβεία της Σόφιας, ζήτησε τη διοικητική υπαγωγή της στην Ελλάδα, σε κάποιο νομό της Ανατολικής Μακεδονίας! Μάλιστα, στον απεσταλμένο της Καθημερινής (όπου αλίευσα την είδηση) μίλησε σχετικά και ο κοινοτάρχης, ονόματι Ίλιν Ντολαπτσίεφ, εξηγώντας το αίτημα. Φυσικά, εντεύθεν της μεθορίου το αντιμετωπίσαμε μάλλον αμήχανα, κάναμε σαν μην ακούσαμε, το αφήσαμε να περάσει. Γιατί; Διότι…

Φανταστείτε, όμως, να γίνει αποδεκτό το αίτημα (αγνοώ αυτή τη στιγμή την τύχη του). Όχι απλώς δεκτό, αλλά οι Βούλγαροι να υπερθεματίσουν (δεν θα συμβεί ποτέ, αλλά λέμε…): +/- Δείτε τη συνέχεια

Τραβήξτε, να μας πουν, την ελληνοβουλγαρική γραμμή ένα χιλιόμετρο βορειότερα, χάρισμά σας η Τσράντσα και οι 680 κάτοικοί της! Θα είναι σαν να έχουν βάλει φωτιά στην ουρά μια γάτας και να την έχουν ξαμολήσει στο ειδυλλιακό βαλκανικό μας δάσος όπου τον τελευταίο αιώνα δίνουμε αγώνα προκειμένου να το αποψιλώσουμε από καθετί επικίνδυνο –πραγματικά ή κατά φαντασίαν- για τις ρίζες του. Τζάμπα καθαρίζαμε τη Μακεδονία απ’ οτιδήποτε βουλγαρικό κι ό,τι δεν έπιαναν η σκούπα και η ασβεστόβουρτσα το χώναμε κάτω από το χαλί; Για να πλακώσουν όλοι αυτοί οι… Ντολαπτσίεφ και ν’ απλώσουν την αρίδα τους στη Μακεδονία μας; Τη βάψαμε! Και αν τακιμιάσουν με τους άλλους, τους «Γυφτοσκοπιανούς», μια και η γλώσσα τους συγγενεύει με τα πομάκικα; Τη βάψαμε δυο φορές! Και αν αυτοί δεν νιώθουν Βούλγαροι ή Σλάβοι, αλλά μας προκύψουν τουρκοπρεπείς (sic) όπως πολλοί από τους δικούς μας Πομάκους; Και από Ντολαπτσίεφ μετατρέψουν τα ονόματά τους σε Ντολαπτσόγλου;

Όλοι θυμόμαστε τον Ναΐμ τον αρσιβαρίστα, που έφυγε κάποτε από τη Βουλγαρία κι από Σουλεϊμάνοφ έγινε Σουλεϊμάνογλου; Τότε, την κάναμε από κούπες! Πού πάμε να μπλέξουμε με δαύτους; Δεν μας φτάνει η ποδοσφαιρική ομάδα των εν Ελλάδι Πομάκων, η Εχίνος Σπορ (που παραπέμπει σε Τραμπζονσπόρ, Μπουρσασπόρ, Καϊσερισπόρ, Γκατζιαντεσπόρ, Ντενιζλισπόρ, Σιβασπόρ κλπ.), θα έχουμε τώρα και την Αμπερντίν;

Ναι, Αμπερντίν τη λένε την ομάδα στην Τσράντσα. Φοράει μαύρο με πορτοκαλοκίτρινο και στο δυναμολόγιό της έχει τέσσερις Ντολαπτσίεφ! Καρατσεκαρισμένο, το έψαξα, καθότι είμεθα ρεπόρτερ, όχι αστεία! Αλλά, γιατί Αμπερντίν; Έλα μου ντε… Ύποπτο… Μήπως ο… σκωτσέζικος αλυτρωτισμός θεωρεί δικούς του τους Mac-Εdonίαns; Μήπως να κρύψουμε αυτόν τον Κιλτίδη της Νέας Δημοκρατίας από το Κιλκίς; Μην πουν οι Σκωτσέζοι ότι ο προπάππος του φορούσε σκωτσέζικη φούστα, το γνωστό κιλτ, εξ ου και το επώνυμο Κιλτίδης; Μήπως ο Σκώτος Σον Κόνερι, εκεί που έψαχνε στο μοναστήρι –στο κινηματογραφικό «Το όνομα του Ρόδου»- το χειρόγραφο του Μακεδόνα Αριστοτέλη, ανακάλυψε ότι ο Τέλης απ’ τα Στάγειρα είχε μια γκόμενα από το Εδιμβούργο… μπλα, μπλα, μπλα;

Και αν δεχτούμε ότι όλοι αυτοί οι επείσακτοι Ντολαπτσίεφ δεν απειλούν την εθνοσύστασή μας, για ποιο λόγο επιθυμούν την ένταξή τους στην Ελλάδα; Επειδή μυρίστηκαν… καλύτερες μέρες και ανάπτυξη που φέρνει ο Αντώνης ο Σαμαράς; Πέρα από πλάκα, πάντως, ο αληθινός κίνδυνος είναι η Ελλάδα να μεταβληθεί σε μία μεγάλη Τσράντσα. Η Ευρω-Βουλγαρία, του πάμφθηνου εργατικού κόστους, με το μοντέλο «προσέλκυσης επενδύσεων» που επινόησαν οι παμφαείς οικονομικοί εγκέφαλοι, έχει μείνει κυριολεκτικά με το μισό της πληθυσμό. Όπως οι κάτοικοι του συγκεκριμένου χωριού δεν έχουν την τύχη να γειτνιάζουν με τον Καναδά, οπότε για μια εποχική δουλειά ας είναι και μια οποιαδήποτε χώρα, απλώς προσεγγίσιμη, έτσι σιγά σιγά και οι Έλληνες… Οπου φύγει - φύγει. Για τόπους που θα τους δίνουν ένα κομμάτι ψωμί. Εκεί πρέπει να είναι η φοβικότητά μας. Όχι στη βουλγαρική Τσράντσα που θέλει να έρθει για να λιγδώσει το αντεράκι της, αλλά στην ελληνική «Τσράντσα» που έρχεται. Που σε αρκετούς έχει φτάσει ήδη...

Προς Θεού, μην το σκεφτούν!

Τουλάχιστον 13 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στη Λαχόρη όταν ήπιαν τοξικό σιρόπι για το βήχα - και οι αρχές της πακιστανικής πόλης έκλεισαν φαρμακεία και μια φαρμακοβιομηχανία. Πολλά κρούσματα τοξικών φαρμάκων έχουν παρατηρηθεί στο Πακιστάν από τον περασμένο Ιανουάριο, με μαζικές δηλητηριάσεις ή θανάτους που σε μια περίπτωση έφτασαν τους εκατό. Φοβάμαι ότι τώρα, στην εποχή των εισαγομένων γενοσήμων, η είδηση μπορεί να βάλει ιδέες στην τρόικα για τον περιορισμό των εξόδων των ταμείων υγείας. Καλού κακού, κρύψτε επειγόντως τη διεύθυνση τής φαρμακοβιομηχανίας...

Καλώς το παιδί...

Η Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου αρθρογράφησε στην Αυγή της Κυριακής! Καλώς τηνε...
(Αγένεια σύντροφοι που δημοσιεύσατε το άρθρο στην 6η σελίδα. Οι ζυγές δεν είναι οι καλές. Χάθηκε η 3η, η 5η, - έστω και η 1η;)

Τα κομματόσκυλα και το «Βήμα»

«(...) Κομματόσκυλα που κρώζουν μη δυνάμενα να αντιληφθούν τι συμβαίνει γύρω τους. Συνειδητοί πολιτικοί μεταπράτες, τα περιτρίμματα της πολιτικής διαδικασίας που περιφέρονται από αφεντικό σε αφεντικό, λαθρεπιβάτες της δημόσιας ζωής, που επιβιώνουν από συμφέροντα που λάθρα εγεννήθησαν, λείχοντα ανεπτύχθησαν και προκλητικώς αναμειγνύονται στον πολιτικό βίο. Δεν θα τους περάσει. Τα σκυλιά γαβγίζουν, το καραβάνι προχωρεί».

** Απόσπασμα από άρθρο του Βήματος, που ξαφνιάζει τις τελευταίες μέρες με τις παρεμβάσεις του. Προσπαθούμε να διακρίνουμε ανάμεσα στις λέξεις και στο διάστιχο των γραμμών τα συγκεκριμένα... κομματόσκυλα, του «πολιτικούς μεταπράτες», τα «περιτρίμματα της πολιτικής». Οι καμπάνες ηχούν από ένα καμπαναριό που ήταν καιρό σιωπηλό! Περιμένουμε με αγωνία τη συνέχεια. Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ
Ο Πάγκαλος χαρακτήρισε τις δηλώσεις Τατσόπουλου «κτηνώδεις». Ο κατάλληλος άνθρωπος για τον κατάλληλο χαρακτηρισμό. Κοίτα τι βλέπουμε και... κήτος ποιος μιλάει...

Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Βουλέ βου κουσέ αβέκ μουά;

Η «ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ» ΑΛΒΕΛΕΡ ΟΤΙ Ο ΖΙΣΚΑΡ ΕΧΕΙ ΠΑΡΕΙ ΤΟ ΜΙΣΟ ΠΑΡΙΣΙ. ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ, ΜΗΝ ΣΚΟΤΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ!

Γράφει ο BADDOG

Βράδυ Πέμπτης και η Αθήνα θυμίζει Δεκεμβριανά του ’44. Τότε, λέει, το όριο ήταν η οδός Ασκληπιού. Στη μία όχθη η εαμοκρατούμενη περιοχή, στην άλλη η λεγόμενη «Σκομπία» (από το όνομα του Άγγλου στρατηγού Σκόμπι). Τώρα, στη μία πλευρά η… μισή Αθήνα του Πέτρου Τατσόπουλου, στην άλλη η «απήδηχτη». Απλώς, ο συγγραφέας – βουλευτής δεν έχει ορίσει κάποιον συγκεκριμένο δρόμο ως σύνορο. Κι εκεί, λοιπόν, που τα social media έχουν πάρει φωτιά από τις ομοβροντίες κατά του Τατσόπουλου, εμφανίζεται στους «Πρωταγωνιστές» του Σταύρου Θεοδωράκη η Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ. Η μάχη της κρεβατοκάμαρας παίρνει νέα τροπή. +/- Δείτε τη συνέχεια

H πρώην πρύτανης της Σορβόννης αρχίζει ν’ αποκαλύπτει ότι ο υπερογδοηκοντούτης, πια, Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν έχει πάει με το… μισό Παρίσι και κακώς εμείς εδώ θεωρούσαμε τόσο καιρό μηχανή του σεξ τον Φρανσουά Μιτεράν! Το λέει, βέβαια, με δικά της λόγια, όμως αυτό εννοεί. Ο υδράργυρος της αγωνίας ανεβαίνει… 

Είμαι κρεμασμένος από τα χείλη της συνομήλικης φίλης του (αγαπημένου μου από τις ειδήσεις της ΥΕΝΕΔ) Βαλερί, προσμένοντας ν’ ακούσω σε ποιο… μισό του Παρισιού ή και της Γαλλίας ολόκληρης ανήκει η ίδια! Αλλά, κυρίως, κάποιες άλλες κυρίες… Βλέπετε, το σπίτι της βρίσκεται στην οδό Κολοκοτρώνη στον Βύρωνα, στον ίδιο δρόμο όπου και το 4ο Δημοτικό όπου πήγε κι αυτή κι εγώ (προς τιμή της και, δυστυχώς, όχι προς τιμή μου, φέρει το όνομά της το σχολείο). Οπότε αυτομάτως μπαίνει ένα θέμα: εάν φιλοξένησε τον Ζισκάρ ποτέ στο σπίτι της στην Αθήνα, στο δρόμο όπου κυκλοφορούσαν οι μάνες μας και οι γνωστές μας. Και άντε, τις μάνες μας τις έχουμε κορώνα στο κεφάλι, υπεράνω πάσης υποψίας, αλλά για τις φίλες των μανάδων μας; Ποιες ενέδωσαν στο «βουλέ βου κουσέ αβέκ μουά» του Γάλλου «Τατσό»; Πρέπει να ξέρουμε. Λόγω και της ηλικίας του, άλλωστε, ο Βαλερί μάς βάζει σε μεγαλύτερες υπόνοιες απ’ ό,τι ο Πέτρος. Διότι και να ήθελε να κάνει κάτι ο Τατσόπουλος με την κυρία… τάδε, όταν ήταν στα ντουζένια της, δεν «βγαίνουν τα κουκιά» με τα χρόνια.

Τζίφος, όμως! Η… συμμαθήτρια με αφήνει με την όρεξη. Ξυπνάει πάλι μέσα στην Ελληνίδα Ελένη Γλύκατζη η Γαλλίδα Ελέν Αρβελέρ, η ακαδημαϊκός, οπότε τέρμα το ξεκατίνιασμα. Δεν μαθαίνω ούτε αν εκείνος ο Αρβελέρ έφαγε ένα κέρατο από το… Μονπελιέ ώς την Τουλούζ ούτε αν ο Ντ’ Εστέν πήδησε τη φίλη της μαμάς! Δεν την τσιγκλάει και αυτός ο Θεοδωράκης! Στα παλιά μας τα παπούτσια, ρε άνθρωπε, αν η οδός που γεννήθηκε η καλεσμένη σου λεγόταν αρχικά Κοινωνίας Των Εθνών, μετά Ιωάννου Μεταξά, κατόπιν Κολοκοτρώνη ή αν θα μετονομαστεί Ελένης Γλύκατζη – Αρβελέρ όταν θα τινάξει τα πέταλα! Στα κοκόβια μας και τι συζήτησαν με τον Καγκελάριο Σμιτ. Αυτά περιμένουμε να μας πει η Αρβελέρ; Αφού τη βλέπεις, η γυναίκα ψοφάει για μαμπέτι! Αν ήθελε να μιλήσει για το Βυζάντιο και τον Καρλομάγνο, στο MEGA θα πήγαινε; Μην σκοτώνεις την Ελληνίδα από τον Βύρωνα! Μην σκοτώνεις τον Έλληνα τηλεθεατή! Πάρτε τους μισθούς μας, τις συντάξεις, τα φάρμακά μας, τα σπίτια μας, αλλά μην μας παίρνετε το κουτσομπολιό!

Μια μαλακία με… σπέρμα είπε ο Τατσόπουλος -απ’ αυτές που θα ΄λεγε κι ο τελευταίος ταξιτζής- και είδες… ότι είδαν το φως οι τυφλοί, περπάτησαν οι χωλοί, απέκτησαν χιούμορ οι μουντρούχοι. Δεν πα’ να ‘χει η πρύτανης πέντε δωμάτια με περγαμηνές στην Εσπερία, το κύτταρο παραμένει. Και τις μπούρδες που λένε, ότι οπουδήποτε και αν πάει ο Έλληνας η μισή του καρδιά είναι στην πατρίδα και ριγεί όταν ακούει τον Εθνικό Ύμνο; Το σωστό είναι ότι ολόκληρη η μισή καρδιά του είναι στη… μισή Ελλάδα και η άλλη μισή στη… μισή Γαλλία! Και ο πραγματικός ύμνος είναι… του Κηλαηδόνη:

Τα 'φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα
Που τα 'χε με το Δήμο τον τρελό
Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα
Και τα 'φτιαξε ξανά με την Ζωζώ
Και τα' φτιαξε η Μάρη με τον Άρη και τον Χάρη
Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά
Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με το Γιάννη
Μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά
Τα 'φτιαξε η Μαίρη ξαφνικά με το Λευτέρη
Που γουστάριζε την Νένα πριν γνωρίσει τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ
Χώρισε ο Θωμάς με την Βαρβάρα
Και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή
Τα 'φτιαξε ο Κωστάκης με τη Μάρα
Και γνώρισε ο Δημήτρης τη Βιβή
Και τα 'φτιαξε η Αίμη με το φίλο του Αρτέμη
Και τον πήρε από τη Μάνια που κολλούσε στον Τοτό
Που φλερτάριζε τη Βάσω που τα είχε με τον Τάσο
Πριν τον κάνει με την Ράνια τσακωτό
Χώθηκε η Τασία στον Νικήτα και τη Σία
Που γουστάριζε τον Στάθη που αγαπούσε τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με τη Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ
Χώρισε ο Λουκάς με τη Μαρίνα
και γύρισε ξανά στην Αθηνά
ψωνίστηκε ο Αντώνης με τη Ντίνα
που τα 'χε με ένα φίλο του Μηνά
και τα 'φτιαξε η Γκέλη ξαφνικά με το Βαγγέλη
που τα είχε με τη Τζίνα και παλιά με την Ηρώ

«Τον παραδέχομαι τον Τατσόπουλο»

ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΟΡΥΒΟ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

Τι κρίμα που δεν είμαι ψυχίατρος (όχι τηλεοπτικός ψυχίατρος, κανονικός-σοβαρός) να μπορούσα με δυο κουβέντες διεισδυτικές και ακριβείς, να εξηγήσω την κατάσταση. Όχι του Πέτρου Τατσόπουλου. Των αφριζόντων ενοχλημένων, σεμνών και politically correct σοκαρισμένων (όχι των χρυσαυγιτών). Που δεν ενοχλήθηκαν και πολύ από τον αναστεναγμό του Μένη Κουμανταρέα την ίδια μέρα πάνω κάτω με την τρομερρρρρρρή δήλωση Τατσόπουλου, ότι ο βιασμός που δεχόμαστε από το κράτος είναι χειρότερος από τον βιασμό των γυναικών «γιατί οι γυναίκες μπορεί να τον θέλουν κιόλας». Μπερδεύουμε τις βούρτσες και τις π…ες, το σκληρό σεξ (που φαίνεται ότι πάμπολλοι λιγουρεύονται) με τον βιασμό. +/- Δείτε τη συνέχεια

Να δικαιολογήσω τον Τατσόπουλο; Δεν χρειάζεται καν. Για όσους δεν δύνανται παρά να βλέπουν μόνο μία φράση χωρίς το περιβάλλον της, καλά έπαθαν, τι άλλο να περιμένουμε; Είναι τόσο καθησυχαστικό να σταματάμε σ' αυτό που μας βολεύει. Να καταλάβουν ότι δεν είπε κάτι για να υμνήσει τον ανδρισμό του; Ας γελάσω με την αφέλεια. Δηλαδή αν έλεγε τη φράση είμαι "ασυγκράτητος γυναικάς κι αυτοί επιμένουν από βλακεία, αδερφή να με ανεβάζουν αδερφή να με κατεβάζουν" θα ταν αλλιώς; Θα επαινούσαμε το ότι κατεδαφίζει την αίγλη του μεγάλου εραστή; Ότι κοροϊδεύει τον εαυτό του; Μα αυτό ακριβώς δεν είπε; Ποιο ήταν το θέμα; Η Χρυσή Αυγή ή η ερωτική ταυτότητα του Τατσόπουλου; Τα δικαιώματα των γκέι μήπως; Where is the drama?

Αυτό που πρωτίστως ενοχλεί στον Τατσόπουλο είναι ότι «δεν μασάει», δεν ασκεί την στρογγυλεμένη-πάει-με-όλους-και-με-όλα γλώσσα των πολιτικών-δημοσιογράφων-δημοσίων προσώπων. Έχει τη δικιά του και δεν χρειάζεται να την υπερασπιστεί. Ενοχλούν τα άριστα (ξεχασμένα ή άγνωστα σε πολλούς από μας) ελληνικά του. Ενοχλεί ότι δεν ασκεί την τεχνική της γνωστής ή και μουχλιασμένης «αριστερής» ρητορικής.

Είναι αθυρόστομος και δεν έχει μάθει την τέχνη της ψυχραιμίας αλλά πόσο μεγάλο ελάττωμα είναι αυτά; Πόσο καταδικαστέα; Είναι μόνο μια πρώτης τάξεως δικαιολογία-επιχείρημα όλων ημών των ανθυποταρτούφων. Να ευχηθώ να σιωπά; θα προτιμούσα να τον παρακαλέσω να επιλέγει αλλιώς σε ποια μέσα, έντυπα και ηλεκτρονικά, μιλάει.

Και εν πάση περιπτώσει για την αντίδρασή του στη φασαρία που ξέσπασε «Βαράτε... Σας υπόσχομαι να μιλάω σαν τον Αβραμόπουλο, υποκριτές του κώλου» του βγάζω το καπέλλο. (Και το χειρότερο είναι ότι στη θέση αυτή του κ. Αβραμόπουλου συνωθούνται πάμπολλα, αναρίθμητα ονόματα).

** Άρθρο της Αναστασίας Λαμπρία στο protagon.gr

Παρασκευή, 23 Νοεμβρίου 2012

Στην μπάλα δεν πιάνουν τα… βουντού

ΤΑ ΔΥΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΡΟΤΣΑ, Ο ΥΠΕΡΤΙΜΗΜΕΝΟΣ ΖΑΡΝΤΙΜ, Ο ΑΙΩΝΙΑ ΤΡΑΥΜΑΤΙΑΣ, Ο ΓΚΕΚΑΣ ΚΑΙ Ο ΣΙΣΕ

Γράφει ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΟΣΜΕΤΑΤΟΣ 

Τα «μαγικά ραβδιά» δεν…πωλούνται σε «τιμή ευκαιρίας», ούτε τα βρίσκει κανείς στα περίπτερα. Και τότε πώς «εξέθεσε» ο Χουάν τον προκάτοχο του μέσα σε μερικά 24ωρα; Καθότι, «μάγος», δεν είναι, και η παλιά πλάκα με τα «βουντού-βουντού», παιδιά, όντως…πλάκα ήταν, παρότι κάποιοι κόντεψαν να την πιστέψουν, επειδή άναβε κάτι αργεντίνικα λιβάνια και προσευχόταν στη γλώσσα του! Στην μπάλα δεν «πιάνουν» τα βουντού, ρε παιδιά. Έφτιαξε, δηλαδή, ένα κέρινο ομοίωμα του…Δώνη ο Χουάν και το τσιμπούσε με καρφίτσα, στα αποδυτήρια πριν βγει στον πάγκο του; Σοβαρευτείτε. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η εφαρμογή ορισμένων απλών ποδοσφαιρικών κανόνων αρκεί τις περισσότερες φορές για να βγει μια ομάδα από ένα αγωνιστικό αδιέξοδο, αν και στο τέλος μένει η απορία γιατί δεν το έκανε και ο προηγούμενος. Ο «παππούς» Φερέιρα «πήγε στην ευχή του Θεού» και ο «παλιόφιλος» Χουάν Ρότσα πέτυχε, τούτες τις μέρες, ένα μικρό «θαύμα» το οποίο παραπέμπει στο ξεκίνημα του «χρυσού 1996», όταν οι «πράσινοι» σήκωσαν το νταμπλ και λίγο έλειψε να φθάσουν και στον τελικό του Champions League.

Τόσο μεγάλα…θαύματα ΔΕΝ γίνονται. Μικρότερα, ναι. Και ποιο ήταν το «μικρό θαύμα» του 58χρονου Ελληνοαργεντινού προπονητή του Παναθηναϊκού, σε διάστημα μερικών μόλις 24ωρων; Μπορεί κάποιος με μια γρήγορη ματιά, να συνοψίσει τα πρώτα συμπεράσματα σε μια μόνο «λεπτομέρεια»: από εκεί που ο Παναθηναϊκός δεν πατούσε περιοχή καθόλου και έβλεπε το αντίπαλο τέρμα σαν…σπιρτόκουτο, άρχισε να παίζει κάθετα, με μεγαλύτερη ταχύτητα, να πιέζει πιο ψηλά, να δημιουργεί ευκαιρίες και φυσικά να σκοράρει και να κερδίζει τα παιχνίδια! Με το «πάτημα ενός κουμπιού», θαρρείς, ο «ινδιάνος» ξόρκισε τα…δαιμόνια που «απαγόρευαν» στους ποδοσφαιριστές του Πορτογάλου συναδέλφου και προκάτοχου του να «μπουν» στα καρέ και ο Παναθηναϊκός μέτρησε ξαφνικά 17 φάσεις στο ντέρμπι με τον ΠΑΟΚ (2-0) και καμιά 20αριά με την Μάριμπορ (1-0). ΝΑ, λοιπόν, η πρώτη μεγάλη αλλαγή!

Η ειρωνεία είναι ότι η ομάδα δείχνει να διαθέτει δυνάμεις, δεν μπορεί να την θεωρήσει κανείς «καμένη», και παίκτες ικανούς να προσφέρουν τουλάχιστον πιο πολλά από ό,τι μέχρι τώρα. Η απάντηση στην μόνιμη μουρμούρα για τις…μεταγραφές που δεν πραγματοποιήθηκαν και τα…λεφτά που δεν υπάρχουν δόθηκε και ήταν ηχηρή. Ο Παναθηναϊκός δεν μεταμορφώθηκε «εν μια νυχτί» σε «Μπαρτσελόνα», επιτέλους, όμως, θύμισε τον…Panathinaikos άλλων εποχών, έστω για λίγο. Κι αν η βαθμολογική του απόσταση από την κορυφή δεν του επιτρέπει πλέον όνειρα για τίτλο, τα επόμενα δυο «ΣΤΟΙΧΗΜΑΤΑ» του Χουάν Ραμόν Ρότσα είναι, ένα το ΔΙΠΛΟ στο Λονδίνο κόντρα στην Τότεναμ για την πρόκριση στο Europa League, στόχος εφικτός (κι άλλωστε αν το «διέπραξε» και ο ΠΑΟΚ πέρσι, ο ΠΑΟ, γιατί όχι;) και το άλλο μια ΝΙΚΗ γοήτρου (ίσως και ουσίας, αν συνδυαστεί με μεγαλύτερα βαθμολογικά οφέλη στην πορεία) στο ελληνικό el classico της 9ης Δεκεμβρίου εναντίον του Ολυμπιακού στο ΟΑΚΑ.

Ο Ρότσα πήρε, κιόλας, τους πρώτους του «πόντους» για του…χρόνου και δεν αποκλείεται να αποδείξει και πάλι –όπως το 1994-97- ότι μπορεί να επιβεβαιώσει με το έργο του για δεύτερη φορά τη ρήση «ουδέν μονιμότερον του προσωρινού». Αν ρίξει στο «ΚΑΝΑΒΑΤΣΟ» τον ΜΕΤΡΙΟΤΑΤΟ προπονητικά και ΥΠΕΡΤΙΜΗΜΕΝΟ Λεονάρντο Ζαρντίμ, ακόμα και αν δεν κατακτήσει την κούπα της Super League, ο Γιάννης Αλαφούζος θα τον περιμένει στο…γραφείο του την επόμενη μέρα με το ΣΤΥΛΟ στο χέρι για τις υπογραφές του νέου του συμβολαίου! Γιατί να «χρυσοπληρώνει» τον κάθε αλλοδαπό τεχνικό ο Παναθηναϊκός, σε καιρούς τέτοιας οικονομικής κρίσης, με απαιτούμενα ποσά άνω του 1 εκατ. ευρώ το χρόνο συν άλλα τόσα για την εφορία, όταν έχει την «χρυσή λύση» μπροστά στα μάτια του;

ΝΩΡΙΣ, βεβαίως, για προβλέψεις, αλλά, και ο Ρότσα φαίνεται να έχει όλα τα «φόντα» για να «μονιμοποιηθεί» στον πράσινο» πάγκο, πιο ώριμος από ποτέ, στα 58 του χρόνια… Και για να μην…αδικούμε τον Ζεσουάλδο: Τα στατιστικά για τις φετινές επιδόσεις των επιθετικών του Παναθηναϊκού «φωνάζουν» από μακριά για την τεράστια αναγκαιότητα της ενίσχυσης του με ένα μεγάλο ΓΚΟΛΤΖΗ. «Τοτσέδες», «Φορναρόληδες» και λοιποί δεν κατάφεραν να αξιοποιήσουν τις 35 φάσεις που δημιούργησε η ομάδα τους στα δυο ματς με τον Ρότσα στον πάγκο και η «συγκομιδή» των 3 γκολ, θεωρείται πολύ μικρή, σε σχέση με αυτό που…συνέβη στο γήπεδο. ΑΝ φέρει τον ΓΕΝΑΡΗ έναν παιχταρά μπροστά για να «σπρώχνει» την μπάλα στα δίχτυα η διοίκηση του Γιάννη Αλαφούζου, ο Παναθηναϊκός θα «ΕΚΤΟΞΕΥΘΕΙ». Ποιον; Κάποιοι στην Παιανία λένε για τον Φάνη ΓΚΕΚΑ που δεν στέριωσε ούτε στην ισπανική Λεβάντε. TOP στόχος; Ποιος άλλος; Ο Τζιμπριλ ΣΙΣΕ! Στην ουραγό της Premier League, την Q.P.R. «τσακώνεται» με τους οπαδούς, όπως στην Ιταλία με εκείνους της Λάτσιο και δεν τον «χωρά ο τόπος». Που θα βρεθούν χρήματα; Αν ΔΙΩΞΕΙ δυο, τρεις (π.χ. τον…αιώνιο τραυματία Μπουμσόνγκ) «κάτι» μπορεί να γίνει για το νέο συμβόλαιο του Γάλλου και μετά θα διαπραγματευθεί τον δανεισμό του με τους Άγγλους. Ο ίδιος ο Σισέ, έρχεται και ΑΥΡΙΟ!

ΥΓ. Άντε, γιατί πραγματικά στεναχωρήθηκα τόσο καιρό «μακριά» από τον Διονύση – κι ακόμα πιο μακριά, χρονικά, από τον «σκυλάκο» μας.

Περί ανέμων, υδάτων & Καστελόριζου

** Χθες το πρωί οι ιστοσελίδες της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ σχεδόν ταυτόχρονα έπεσαν. Προς το παρόν μόνο οι ιστοσελίδες... 

** Για τη ΔΗΜ.ΑΡ δεν χρειάστηκε να πέσουν.  Έχει πέσει τόσο χαμηλά ως κόμμα...

** Δραματική έκκληση από το Τζάνειο: «Τελείωσαν τα φάρμακα για το AIDS». Τατσόπουλε, τον νου σου!

** Η Βιτόλο πανηγύρισε το γκολ με τη Μάριμπορ. Ρώτησε τον Ζέκα;

** Μέρκελ: «Δύσκολο να υπάρξει συμφωνία, ο δρόμος είναι μακρύς». Στουρνάρας: «Μας χωρίζουν 10 δισ. για την επίτευξη συμφωνίας στο ελληνικό χρέος». Φυσικά εμείς πιστεύουμε τον Έλληνα υπουργό που λέει μόνο αλήθειες.

** Πάντως, αν αποτύχετε στις Βρυξέλλες μην γυρίσετε στην Αθήνα. Πηγαίνετε κατευθείαν Καστελόριζο για το διάγγελμα.

** Μπαρζώκας: «Ο Ολυμπιακός έκλεισε στόματα». Oral sex, όπως θα έλεγε και ο Τατσόπουλος;

** Με τις νέες αιματηρές περικοπές στις βουλευτικές παροχές, στους εθνοπατέρες από την περιφέρεια θα χορηγείται μόνο επίδομα στέγασης που θα ανέρχεται σε (επίσης μόνο!) χίλια ευρώ! Για ένα σπίτι, ενός εργένη, που μάλιστα δεν διαμένει όλον τον μήνα σε αυτό, χίλια ευρώ. ΧΙΛΙΑ ΕΥΡΩ! Όταν, μάξιμουμ, με ένα χιλιάρικο (αν το έχουν και αυτό) υποχρεώνονται να ζήσουν (να «ζήσουν») τριμελείς και τετραμελείς οικογένειες. Ε ρε, Τατσόπουλος που τους χρειάζεται!

Τον ξεπέρασε! «Δήλωση» εκπτώτου

«Πάντα πίστευα ότι θα έρθεις ο καιρός που κάποιος θα μου γ@μήσει τον μύθο»

Κώστας Γκουσγκούνης

Όταν ο Τατσόπουλος εμπνέει...

Γιατί το φτηναίνεις τόσο πολύ, Τατσόπουλε; Έξυπνος άνθρωπος είσαι, τι μπλέκεσαι με δηλώσεις και αναφορές; Πού απαντάς, σε ποιους, για τι είδους «κατηγορία» (αστεία!) και με ποια επιχειρηματολογία; Την άλλη φορά, στην τηλεόραση, με τον Σταυρίδης, λειτούργησες εν βρασμώ. «On air» που λέμε και στην... καθομιλουμένη. Και το διέπραξες. Ας πάει στα κομμάτια. Τώρα είχες το χρόνο να το επεξεργαστείς, να απαντήσεις αλλιώς ή να μην απαντήσεις καθόλου. Να το προσπεράσεις. Αλλά κατάφερες να το γ@μ$σεις! Και αυτό!

Μέσα στα άπειρα που γράφτηκαν (πολλά ευφυή) για το «Έχω πηδήσει τη μισή Αθήνα και ορισμένοι (σ.σ.: Χρυσή Αυγή) με βγάζουν αδερφή», ξεχωρίζουμε αυτά τεσσάρων φίλων και συναδέλφων:

** «Εμένα μην με κοιτάτε, ήμουν εκτός Αθηνών» (Μαρία Δεδούση). 

** «Βαξεβάνη, αν είσαι μάγκας, δημοσίευσε τη... λίστα Τατσόπουλου!» (Νίκος Σαρίδης).

** «Η μισή Αθήνα έχει γράψει "είμαι κεφάτη, γυρίζω απ' τον Τατσόπουλο"» (Μανώλης Γρηγοράκης).

** «Επειδή μόλις έφυγα από εφημερίδα, να πάω από περιφερειακό ή περνάει Τατσόπουλος;» (Χριστίνα Αμερικάνου).

Πέμπτη, 22 Νοεμβρίου 2012

Ο Κάρολ δεν το ‘χε, ο Ολυμπιακός το ‘χει;

ΤΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΜΑ-ΜΑΣΑΖ ΚΑΙ Η ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΗ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ΤΟΥ ΙΡΛΑΝΔΟΥ

Κάνοντας λογαριασμό των πέντε πρώτων αγωνιστικών, ο Ολυμπιακός ήταν σε γενικές γραμμές καλός. Με αγωνιστική αξιοπρέπεια αλλά όχι με επάρκεια που θα τον κρατούσε στους εκλεκτούς που συνεχίζουν στο Τσάμπιονς Λιγκ. Αρκετές φορές έδειξε ότι έχει ξύσει από πάνω του τη γλίτσα τής ηττοπάθειας. Χρειάστηκαν ποτάμια από μεταγγίσεις αίματος και πολλές γενεές παικτών που στράγγιζαν η μία στην άλλη το πρόβλημα, για να απαλλαγεί (έτσι φαίνεται τουλάχιστον) από το μικρόβιο χρόνων και από το στίγμα του λούζερ στην Ευρώπη.

Αν υπολογίσουμε και την περσινή χρονιά, δείχνει να έχει συνέχεια. Αρκεί να εξασφαλίσει και διάρκεια στα θετικά αποτελέσματα. Δεν ξέρω αν η παντελής έλλειψη στοιχειώδους ανταγωνισμού στο ελληνικό πρωτάθλημα είναι τελικά καλό ή κακό για την ευρωπαϊκή του παρουσία. Πάντα πίστευα – και έγραφα – ότι το «πρώτος στο χωριό» δεν θα τον έκανε ποτέ ούτε καν «δεύτερο στην πόλη». Τον τελευταίο καιρό, όμως, σκέφτομαι ότι αυτό το ριλάξ στην Ελλάδα και η συμμετοχή σε ένα πρωτάθλημα-μασάζ πριν από τις εμφανίσεις του στο Τσάμπιονς Λιγκ, τον καθιστά πιο φρέσκο και πιο ανθεκτικό στις υψηλές θερμοκρασίες του ευρωπαϊκού καμινιού.

Αλλιώς θα ήταν αν πήγαινε στο χθεσινό παιχνίδι έχοντας σκοτωθεί πριν από δέκα μέρες με μια «σωστή» ΑΕΚ και αν την Κυριακή έπαιζε στην Τούμπα όχι τον μισό, αλλά έστω ένα 20% του τίτλου. Και αν δεν ταξίδευε στη Θεσσαλονίκη με τη σιγουριά του πρωταθλητή από το καλοκαίρι. Σε βάθος χρόνου, πάντως, η αχρησία των μηχανών του στην Ελλάδα μπορεί να τον οδηγήσει σε αχρηστία στην Ευρώπη. Ο καιρός θα δείξει και θα λύσω κι εγώ την απορία μου για το τι τον βοηθάει περισσότερο: η μέχρι τεμπελιάς ξεκούραση στη Σούπερ Λίγκα ή ανταγωνισμός που θα τον σκληρύνει σαν το ατσάλι στο αμόνι. Προς το παρόν δείχνει ικανός να περπατήσει περισσότερο στην Ευρώπη. Το Γιουρόπα μπορεί να γίνει ευκαιρία. Να γίνει επένδυση για το μέλλον. Αλλά χωρίς τις παλιότερες φανφάρες για «τελικό και τρόπαιο».

Με τους Γερμανούς μπορούσε να πάρει κάτι καλύτερο. Να αντέξει, παρά το παθητικό του παιχνίδι. Δέχτηκε το γκολ από την υπερβολική σιγουριά τού άριστου κατά τα άλλα Κάρολ που υπολόγισε, νομίζω, ότι η φάση κατέληγε άουτ και πέφτοντας δεν άπλωσε το χέρι. Είχε μια αντίδραση συνηθισμένη στους τερματοφύλακες. Να ακολουθούν δηλ. την πορεία τής μπάλας και η γλώσσα του σώματος να φωνάζει «το ΄χω». Τελικά, στη συγκεκριμένη φάση αποδείχτηκε ότι ο Ιρλανδός δεν το «είχε». Μένει να δούμε αν ο Ολυμπιακός το «έχει» για τη συνέχεια. 

«Σοφά λόγια» μιας χορηγού...

** «Στους άντρες πρώτη αγάπη είναι η μάνα και δεύτερη η πουτάνα» (1)

** «Όταν είχα κάνει αίτηση έναρξης επαγγέλματος μου ζήτησαν πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων. Τους είπα: «’’βρε πουτάνα θέλω να γίνω, όχι υπουργός’’» (2)

(Η κυρία Σούλα, χορηγός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Πάτρας το βράδυ της Τετάρτης στην εκπομπή του Πέτρου Κωστόπουλου)

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

Νυχτερινό δημοσίευμα προετοιμασίας;

Είχε περάσει μια ώρα περίπου από τα μεσάνυχτα και το Βήμα (που ξέρει, γνωρίζει και ορίζει) ανέβασε άρθρο που μιλούσε για πατριωτικές λύσεις και υπονοούσε πράγματα που όταν τα έλεγαν άλλοι τούς έβγαζαν... αντεθνικούς. Έγραφε:

«Κατά τα φαινόμενα η προωθούμενη λύση δεν θα είναι αντίστοιχη των προσπαθειών και των θυσιών του ελληνικού λαού. Αν έτσι έχουν τα πράγματα, αν όντως επιβεβαιωθεί ότι θα διατηρηθεί η ελληνική εκκρεμότητα, τότε η χώρα θα πρέπει να αρχίσει να προετοιμάζεται για πιο δραστικές λύσεις» (...) «Στην περίπτωση αυτή τα ελληνικά κόμματα θα πρέπει να ανασκουμπωθούν και να αρχίσουν να αναζητούν λύσεις πατριωτικές, με όρους εθνικού συμφέροντος και μόνο».

«Με όρους εθνικού συμφέροντος και μόνο». Ενώ μέχρι τώρα τι ήταν οι«λύσεις». Για ποιων συμφέρον κάνει λόγο το σχόλιο και όχι μόνο για την Ελλάδα; Και ποιες είναι οι «δραστικές λύσεις» που δεν έχουν προταθεί και δεν έχουν αποδοκιμαστεί από το μπλοκ των μνημονιακών;

Το διαζύγιό τους με την αλήθεια

Ρε σεις, πείτε μια φορά την αλήθεια. Μία! Στις Βρυξέλλες χθες βράδυ όλα είχαν κολλήσει, αλλά μερικά παπαγαλάκια των ερτζιανών (μερικά, όχι όλα) έβγαιναν και έλεγαν ότι «κατά αποκλειστικές πληροφορίες» ΔΝΤ και Ευρωπαϊκή Ένωση καταλήγουν σε συμφωνία συμφέρουσα την Ελλάδα. Και μετά ήρθε η συμφόρεση!

(Για το αξιόπιστο των πηγών δεν αμφιβάλλω. Προφανώς το «αποκλειστικό» ξεκινούσε από εκεί που μάθαμε ότι η Ελλάδα χρεοκόπησε στις 16 Νοεμβρίου και έγινε ντου στις τράπεζες από τους έγκαιρα και... έγκυρα ενημερωμένους πολίτες).
Παραιτήθηκε από υπεύθυνος του Τομέα Αυτοδιοίκησης της ΔΗΜΑΡ ο Ανδρέας Νεφελούδης και τα νέφη πυκνώνουν. Απτόητος ο νεφεληγερέτης αρχηγός, εξακολουθεί να είναι ασυγκίνητος.

Τρίτη, 20 Νοεμβρίου 2012

Φασισμός στην κλίμακα του γκρι

ΤΗ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΤΗΝ ΞΕΡΟΥΜΕ, ΤΗ ΒΛΕΠΟΥΜΕ, ΔΕΝ ΚΡΥΒΕΤΑΙ - ΠΡΟΦΥΛΑΣΣΟΜΑΣΤΕ. ΜΕ ΤΙΣ ΑΥΤΑΡΧΙΚΕΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΕΣ, ΟΜΩΣ, ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΜΑΣ ΣΩΖΕΙ;

Η Χρυσή Αυγή είναι αυτή που είναι. Ένα μόρφωμα ! Αλλά τη Χρυσή Αυγή τη βλέπεις, την ξέρεις και, το κυριότερο, δεν σου κρύβει τι είναι. Οι χρυσαυγίτες το λένε: είμαστε εθνικιστές, ακροδεξιοί, φασίστες. Παλιότερα δεν έκρυβαν και ότι ομνύουν στον ναζισμό. Μετά το μάζεψαν και το έριξαν στο μπαούλο με τα οικογενειακά θυμητάρια, προς ανάσυρση εάν, εφόσον και όταν. Αλλά εξακολουθούν να χαιρετούν φασιστικά και να μην προσβάλλονται όταν τους αποκαλείς φασίστες. Σίγουρα αποτελούν ένα πρόβλημα. Αλλά όχι το μοναδικό. Το άλλο πρόβλημα, πολύ μεγάλο κι αυτό, βρίσκεται στους δίπλα και στους παραδίπλα, στους οιονεί δημοκράτες που τροφοδοτούν, άλλωστε, και το πρώτο πρόβλημα, δηλαδή το «κλίνατε επί δεξιά» μιας μερίδας του κόσμου. Είναι αυτοί που αν τους πεις ανοικτά και απροκάλυπτα ότι είναι εν δυνάμει φασίστες σού κάνουν μήνυση. Αλλά λειτουργούν από αυταρχικά έως φασιστικά και σκέπτονται φασιστικότερα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Να μας εξηγήσουν, λοιπόν, τι είναι και πώς λέγεται όταν υπάλληλος κρατικού φορέα καταγγέλλει ότι τα στατιστικά στοιχεία τού δημόσιου χρέους που αποτελούσαν προϋπόθεση για να μπει η χώρα στο μνημόνιο, υπόπτως μαγειρεύτηκαν κι ο πολιτικός του προϊστάμενος αντί να ψάξει το θέμα, να σκύψει πάνω από τον κρατήρα που άνοιξε η αποκάλυψη-βόμβα, απολύει τον υπάλληλο, όλο το διοικητικό συμβούλιο του φορέα (που συμφωνεί με την καταγγελία) και κρατάει στη θέση του μόνο τον καταγγελλόμενο διευθυντή;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν οι οικονομικοί εισαγγελείς – που εσύ τους διόρισες – αρχίζουν να σε ενοχλούν σαν τη μύγα στη σούπα σου και γι’ αυτό θέλεις να τους ξαποστείλεις, τους ζητάς παραίτηση, μουλαρώνεις και τελικά (ευτυχώς) δεν το πετυχαίνεις και έτσι συνεχίζουν οι άνθρωποι τη δουλειά τους;

Τι είναι και πώς χαρακτηρίζεται η απόφαση υπουργού να αγνοήσει την ψηφοφορία τής Βουλής, που απέρριψε άρθρο νόμου, και το επαναφέρει μετά από δυο μέρες τσιμενταρισμένο στο μονομπλόκ μέτρων που περιγράφονται σε ένα και μοναδικό άρθρο εκατοντάδων σελίδων;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν ένας δημοσιογράφος αποκαλύπτει αυτό που ήταν συμφέρον προς την πατρίδα (δηλαδή πιθανούς φοροφυγάδες) και το οποίο η πολιτική ηγεσία το έκρυψε σε ένα συρτάρι, αλλά αντί να επιβραβευτεί πηγαίνει – δυο φορές! – στο δικαστικό εδώλιο;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν ξανά και ξανά σου αφαιρούν μπουκιές από το πιάτο των παιδιών σου;

Τι είναι και πώς λέγεται όταν με το ζόρι σε παίρνουν από το (υγιές) ταμείο σου, σε σέρνουν πάνω σε θρύμματα γυαλιού και σε στοιβάζουν με εκατομμύρια άλλους σε έναν φορέα Υγείας που πάσχει, πεθαίνει πνιγμένος στα χρέη, και μοιράζεσαι με τους στοιβαγμένους, που συνεχώς ΑΥΞΑΝΟΝΤΑΙ, γιατρούς και θεραπευτήρια ο αριθμός των οποίων ΔΕΝ ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ, και είναι υποχρεωμένοι να δέχονται μόνο 50 άτομα την εβδομάδα χωρίς πληρωμή – άρα οι πιθανότητες να εξυπηρετηθείς ανέξοδα και επιστημονικά συνεχώς μειώνονται.

Τελικά τι είναι και ώς πού φτάνει η αυταρχική συμπεριφορά; Ως τα όρια του φασισμού; Ο οποίος είναι μόνο μαύρος ή «παίζει» σε όλη την κλίμακα του γκρι;

Λεφτά υπάρχουν, μάθε πού...

Δευτέρα βράδυ πέρασα για δουλειά από το Κολωνάκι. Δεν ξέρω πώς, χάζεψα σε βιτρίνα παπουτσάδικου (δεν είχε συνωστισμό, ήταν κλειστά). Εκεί μέσα ξεφτιλίστηκε η Κρίση – και μαζί όσοι λένε ότι έχουμε κρίση. Γυναικεία μποτάκια με επένδυση γουνάκι 320 – τρελάθηκα. 

Κοιτάω δίπλα μοκασίνια (αυτά τα ίσια, η χαρά της ψηλής, δεν ξέρω αν τα λέω σωστά) 420. Παραπέρα τακούνια χοντρόσολα 560! Στη βιτρίνα των αντρικών τα πράγματα ήταν καλύτερα, έως θαυμάσια. Τους πιάσαμε μαλάκες οι άντρες τούς καταστηματάρχες. Εύρισκες σκαρπίνι ακόμα και με τετρακόσια ευρώ. Ντρεπόσουν να τα αγοράσεις. Μην σε πουν λιγούρη τόσο φτηνά που διάλεξες.

** Αυτή είναι η πλάκα και ως τέτοια την ανάρτησα στο fb χθες βράδυ. Όμως το σοβαρό φτάνει στη διαπίστωση: κάτι ήξερε ο Γ. Παπανδρέου, ο θαλασσοπόρος, όταν διαβεβαίωνε ότι λεφτά υπάρχουν. Έχει σημασία, βέβαια,  σε ποιες περιοχές υπάρχουν. Και πιο μεγάλη σημασία το από πού προήλθαν και το πώς, εσύ, ο θαλασσοπόρος και το τσούρμο σου, το ελέγχετε.

Δ.Β.

(Η φωτο είναι του σπουδαίου Χέλμουτ Νιούτον. Η δουλειά του οποίου "ζωντάνεψε" αυτές τις μέρες σε έκθεση έργων του στην Αθήνα)

Μήπως έπρεπε να τους το πει έτσι ο Παναγούλης, με μια φωτογραφία;






Σαν σήμερα, στις 20 Νοεμβρίου του 1945, άρχισε η Δίκη της Νυρεμβέργης. Και στα δικά μας...

Οδηγώντας τυφλό σύστημα

Οδήγησα στην άνοδο της εθνικής οδού, από τον Πειραιά ως την είσοδο της Αττικής οδού, νωρίς το βράδυ, ώρα αιχμής, με βροχή και πολύ χαμηλή ορατότητα. Σε όλα αυτά, τα (περίπου 15) εξαιρετικά επιβαρυμένα από πλευράς κίνησης χιλιόμετρα, δεν υπάρχει ούτε ένα εκατοστό φωσφωρίζουσας διαγράμμισης. Επίσης τα περισσότερα από τα "μάτια της γάτας" που θα έπρεπε να φωτίζουν το κιγκλίδωμα της νησίδας είτε λείπουν είτε είναι χαλασμένα. Το οποίο σημαίνει ότι οδηγείς στην εθνική οδό, μαζί με χιλιάδες άλλους αλαλιασμένους, τυφλό σύστημα. Είδα σε μισή ώρα τρία ατυχήματα. Δεν μας ψεκάζουν τελικά, σκεφτόμουν, μας σκοτώνουν.

Μαρία Δεδούση (επιλογές από το fb)

Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Ξαφνικός θάνατος

Η χώρα μπαίνει στον αυτόματο πιλότο. Το νέο μνημόνιο προβλέπει ότι απ’ τη στιγμή που δεν θα επιτυγχάνεται κάποιος στόχος, αυτομάτως θα δρομολογούνται μέτρα. Άμεσα και πάραυτα! Στο ποδόσφαιρο αυτό λεγόταν κάποτε, στην παράταση των αγώνων, «ξαφνικός θάνατος». Και για άλλους «χρυσό γκολ» - μόλις έμπαινε το παιχνίδι τελείωνε. Είναι σίγουρο πως αυτό, το χρυσό γκολ, ποτέ δεν θα το βάζουμε και πάντα θα το τρώμε.

«Πολιτικό» ανέκδοτο...

Τι δουλειά κάνει ο μπαμπάς σας; Πες μας εσύ Γιαννάκη! 
- Ο μπαμπάς μου είναι πυροσβέστης, κυρία. Σβήνει τις φωτιές και σώζει τους ανθρώπους που παγιδεύτηκαν. 
- Πολύ ωραία, η σειρά σου Κωστάκη.
- Ο δικός μου ο πατέρας είναι γιατρός. Εξετάζει τους ανθρώπους και τους δίνει φάρμακα όταν είναι άρρωστοι. 
- Θαυμάσια! Εσένα Δημητράκη τι δουλειά κάνει ο πατέρας σου; 
- Εμένα ο μπαμπάς μου -λέει χαμηλόφωνα- είναι χορευτής σε ένα gay club. Χορεύει στην μπάρα, οι πελάτες βάζουν χρήματα στα εσώρουχα του, και αν έχουν να πληρώσουν καλά ο μπαμπάς πάει μαζί τους στο απέναντι ξενοδοχείο. 
Στα πρόθυρα εγκεφαλικού η δασκάλα στέλνει τους μαθητές στο προαύλιο του σχολείου κρατώντας μόνο το μικρό Δημητράκη.
- Δεν ήξερα ότι ο πατέρας σου κάνει αυτή την δουλειά, μικρέ μου…
- Με συγχωρείτε κυρία, λέει με δάκρυα ο Δημητράκης. Σας είπα ψέματα, ο πατέρας μου είναι οικονομικός σύμβουλος της κυβέρνησης αλλά ντρεπόμουν να το πω...

(Φυσικά, το κλέψαμε από το διαδίκτυο και, το ίδιο φυσικά, για την εποχή, τις μέρες μας και το είδος του είναι αριστούργημα! Θα μπορούσε να το χαρακτηρίσουμε- αν και δεν είναι ακριβώς -... πολιτικό ανέκδοτο) 

«Χρυσοπληρώθηκε από το Ταμείο μας»

«Στην από το 2000 συνταξιούχο δημοσιογράφο της ΕΣΗΕΑ, ΦΩΤΕΙΝΗ ΑΝΔΡΕΟΥ ΠΙΠΙΛΗ ότι όχι μόνο ΔΕΝ χρυσοπλήρωσε το Ταμείο μας, όπως κραυγάζουσα ψευδώς υποστήριξε, αλλά χρυσοπληρώθηκε από αυτό στο υπερπολλαπλάσιο των εξαιρετικά λιγοστών εισφορών που κατέβαλε κατά τη διάρκεια του σύντομου, (17ετούς) πραγματικού Ασφαλιστικού της βίου. (Κάθε στοιχείο στη διάθεση του Προέδρου της Βουλής)»

** Απόσπασμα από μακροσκελή (και πληρωμένη!) απάντηση της Ελένης Σανοπούλου, προέδρου του ΕΔΟΕΑΠ στη Φωτεινή Πιπιλή. Αν σας ενδιαφέρει να μάθετε ολόκληρη την επιστολή, διαβάστε εδώ

Τέταρτη ημέρα χρεοκοπίας...

Αν ο (άνθρωπος από μάρμαρο) Στουρνάρας έστηνε αυτί σε ραδιόφωνα και μάτι στο διαδίκτυο, θα καταλάβαινε και στην αγκυλωμένη αριθμολαγνική γλώσσα ενός τεχνοκράτη τι σημαίνει ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΡΟΜΠΑ. Η καταστροφή της Ελλάδας στα μέσα του μήνα, την οποία με ελαφρότητα Μαυρογιαλούρου είχε προαναγγείλει («αν δεν πάρουμε τη δόση, στις 16 Νοεμβρίου τελειώνουμε»), έχει γίνει ένα από τα σύντομα ανέκδοτα που κυκλοφορούν. Τέταρτη ημέρα χρεοκοπίας σήμερα κι ακόμα δεν άρχισαν τα συσσίτια στις πλατείες όλης της Ελλάδας. Τουλάχιστον πέραν αυτών της Χρυσής Αυγής.

Κυριακή, 18 Νοεμβρίου 2012

Οι λύκοι τρίχωμα αλλάζουν, όχι τομάρι

ΥΠΗΡΧΑΝ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΤΙ ΔΕΝ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ

Γράφει ο BADDOG 

# Η Χρυσή Αυγή έβγαλε αφίσα που χαρακτηρίζει «μύθο» το Πολυτεχνείο. Στα 38 χρόνια της Μεταπολίτευσης ουδέποτε η Νέα Δημοκρατία και η ΟΝΝΕΔ συμμετείχαν μαζικά και ομοθυμαδόν με τον υπόλοιπο κόσμο στις επετειακές εκδηλώσεις της 17ης Νοεμβρίου. Και στις συζητήσεις τους, εκείνες που λάμβαναν χώρα μακριά από τους προβολείς της δημοσιότητας, για «παραμυθάκι» μιλούσαν. Τι δεν καταλαβαίνεις; +/- Δείτε τη συνέχεια


# Στη Χρυσή Αυγή είναι φασίστες. Στη δεκαετία του ’80 υπαρχηγός της ΟΝΝΕΔ ήταν ο Μάνος Μανωλάκος, που αργότερα, θα βρεθεί πρώτο τραπέζι πίστα στην κηδεία του Γιώργου Παπαδόπουλου. Επίσης, στη σημερινή ΝΔ βουλευτής είναι ο Μάκης Βορίδης, αρχηγός νεολαίας κάποτε της χουντικής ΕΠΕΝ, ενώ ο εκδότης - βιβλιοπώλης Άδωνις μέσα από τις εγκυκλοπαίδειές του πουλάει την ανωτερότητα της φυλής. Τι δεν καταλαβαίνεις; 

# Επί ημερών Αβέρωφ (πολιτικό του τέκνο είναι ο Σαμαράς), η ΝΔ διοργάνωνε μνημόσυνα μισαλλοδοξίας στου Μακρυγιάννη και στο Γράμμο, σαν τις σημερινές τελετές της ΧΑ στο Μελιγαλά. Τι δεν καταλαβαίνεις;

# Στις εκλογές του 1977 η εθνικιστική, αντικομμουνιστική, χουντοβασιλική «Εθνική Παράταξις» πήρε γύρω στο 7%. Αλλά, πριν από τις εκλογές του 1981 την απορρόφησε εξ ολοκλήρου η Νέα Δημοκρατία. Στελέχη της Ε.Π., όπως ο άλλοτε πρόεδρος της Δόξας Δράμας Κώστας Ευμοιρίδης (μέλος της Συμβουλευτικής της Χούντας) έγιναν βουλευτές της ΝΔ. Τι δεν καταλαβαίνεις;

# Η Χρυσή Αυγή «έβγαλε στην αναφορά» νηπιαγωγό στη Λευκάδα που έβαλε τα παιδάκια, ανάμεσά τους και… η πέτρα του «σκανδάλου», ένα Αλβανάκι, να ζωγραφίσουν τη σημαία της πατρίδας τους. Όταν πήγαινα εγώ σχολείο, η καθηγήτρια των γαλλικών μία ημέρα μάς έδωσε ένα μονόστηλο από τη «Μοντ» να το μεταφράσουμε. Μία «άχρωμη» είδηση για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας, Ανδρέα Παπανδρέου. Κάποιος ΟΝΝΕΔΙΤΗΣ από την τάξη την «έδωσε» κι έγινε θέμα στο τότε ευαγγέλιο της αβερωφικής δεξιάς, την κραταιά «Βραδυνή» του Τζώρτζη Αθανασιάδη. Τι δεν καταλαβαίνεις;

# Ο Κωστής Στεφανόπουλος, προτού γίνει ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας ήρεμη και σεβάσμια μορφή και φωνή, υπήρξε πρωτοκλασάτο στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας. Και είχε χαρακτηρίσει μέσα στη Βουλή την ακροδεξιά «σαρξ εκ της σαρκός μας». Τι δεν καταλαβαίνεις; 

# Κατά καιρούς ψηφίστηκαν από το λαό κι εξελέγησαν με τη ΝΔ (ορισμένοι έγιναν και ηγέτες της), μετέχοντας στις μεταπολιτευτικές κυβερνήσεις της: Αλέξανδρος Παπαδόγγονας, γιος του διοικητή των Ταγμάτων Ασφαλείας Πελοποννήσου, Γεώργιος Ράλλης γιος του δωσίλογου κατοχικού πρωθυπουργού και ιδρυτή των Ταγμάτων Ασφαλείας, Γιώργος Σούρλας της γνωστής οικογένειας -της πλέον διαβόητης αντικομμουνιστικής συμμορίας που έδρασε στη Θεσσαλία, Μιλιτάδης Έβερτ γιος του αστυνομικού διευθυντή της Αθήνα στην Κατοχή και εντολέα του πυρ κατά των διαδηλωτών στα Δεκεμβριανά, Σόλων Γκίκας αρχηγός του ΙΔΕΑ. Σήμερα, ο Μιχαλολιάκος χαιρετά ναζιστικά. Τι δεν καταλαβαίνεις; 

# Οι Χρυσαυγίτες είναι Ναζί. Όμως, ακόμη και ο λάιτ Αβραμόπουλος είχε πάει κάποτε σ’ εκπομπή του μπαμπά Πλεύρη, ενώ άλλαξε το έμβλημα του Δήμου Αθηναίων σε κάτι που παραπέμπει ευθέως σε κέλτικο σταυρό. Τι δεν καταλαβαίνεις;

 # Ο ΟΝΝΕΔΙΤΗΣ Καλαμπόκας πήγε να επιβάλει την τάξη σε σχολικό συγκρότημα της Πάτρας και φόνευσε τον καθηγητή Τεμπονέρα, εν έτει 1991. Ο Χρυσαυγίτης Κασιδιάρης πήγε στην Πανεπιστημιούπολη να επιβάλει την τάξη κι επιτέθηκε σε μεταπτυχιακό φοιτητή. Τι δεν καταλαβαίνεις; 

# Τον Μάιο ο Καλαβρύτων Αμβρόσιος κάλεσε από άμβωνος το χριστεπώνυμο πλήθος να ψηφίσει συγκεκριμένο υποψήφιο της ΝΔ στην Αχαΐα. Αργότερα ο ίδιος, σε κάποια άλλη στιγμή, είπε για τους Χρυσαυγίτες ότι μπορούν να γίνουν η «γλυκιά ελπίδα για τον απελπισμένο πολίτη». Τι δεν καταλαβαίνεις;

 # Ο Σαμαράς ως ΥΠΕΞ ήθελε κοινοπραξία με τον υπερεθνικιστή Μιλόσεβιτς για να μοιραστούν/με την ΠΓΔΜ. Ο «μακεδονομάχος» Πανίκας Ψωμιάδης δήλωσε, δημοσία, ότι η Χρυσή Αυγή είναι αδελφό κόμμα. Εσχάτως, τα παιδιά με τα μαύρα μπλουζάκια πραγματοποιούν στα σύνορα ελέγχους εισερχομένων από τη γείτονα χώρα. Τι δεν καταλαβαίνεις;

 # Βορίδης, Γεωργιάδης, Κιλτίδης, Πλεύρης… Είναι Νέα Δημοκρατία, αλλά ήταν στο ΛΑ.Ο.Σ. όταν το κόμμα του πρώην νεοδημοκράτη Καρατζαφέρη τιμούσε τον Γρίβα – Διγενή, ιδρυτή της οργάνωσης Χ. Τους οποίους Χίτες τιμά φυσικά και η Χρυσή Αυγή. Τι δεν καταλαβαίνεις; # Η Χρυσή Αυγή κηρύσσει πογκρόμ εναντίον των σκουρόχρωμων. Η κυβερνώσα ΝΔ θέλησε να συναρτήσει την ελληνική ιθαγένεια με την εθνική καταγωγή και είναι το ίδιο κόμμα που, όπως και το ΠΑΣΟΚ, δεν επέστρεψε την αφαιρεθείσα μετά τον Εμφύλιο ιθαγένεια στους «μη Ελληνες το γένος» πολιτικούς πρόσφυγες από τη Μακεδονία. Τι δεν καταλαβαίνεις; 

# Όταν η Χρυσή Αυγή ήταν αμελητέα δύναμη, η ΝΔ έπαιρνε 40 και 45%. Τώρα που έχει πέσει κάτω από το 30% η Χ.Α. παίρνει πολλαπλάσια ποσοστά. Τι δεν καταλαβαίνεις; 

 # Αυτοί που υπηρετούσαν (σ)την Αστυνομία Πόλεων και (σ)τη Χωροφυλακή επί Χούντας, μετά από τη Μεταπολίτευση ψήφιζαν επί το πλείστον Νέα Δημοκρατία. Πολλοί απ’ αυτούς που δέρνουν σήμερα φορώντας στη στολή και την εξάρτυση των ΜΑΤ ψηφίζουν Χρυσή Αυγή. Τι δεν καταλαβαίνεις; 

Ανέκαθεν οι «μαύροι» και το κοπάδι τους υπήρχαν, ζούσαν ανάμεσά μας. Απλώς, η Χρυσή Αυγή απενοχοποίησε όλα εκείνα που ο «ριζοσπαστικός φιλελευθερισμός», η «κεντροδεξιά» και όλες οι κατά καιρούς ταμπέλες της ΝΔ τα έκαναν να μη φαίνονται καθαρά. Ορισμένοι απ αυτούς διαβιούσαν λάθρα ή όχι και τόσο λάθρα και σε άλλα κόμματα. Η ΧΑ πήρε τα κομμάτια (ιδεολογήματα, φληναφήματα και άλλα τινά –ήματα), τα συνέραψε και μετά άπλωσε την κουρελού της στο μπαλκόνι. Αφού πρώτα είδε ότι υπήρχε κενό ένα διαμέρισμα με μπαλκόνι που της παρείχε την ευκαιρία να φύγει από το ανήλιαγο υπόγειο. Υπάρχει ακόμη κάτι που δεν καταλαβαίνεις;

Σάββατο, 17 Νοεμβρίου 2012

Φόβος!

Τους πρώτους μήνες μετά τη μεταπολίτευση, όσος κόσμος δεν γνώρισε γερμανική Κατοχή είχε ένα υπέροχο συναίσθημα κι ένιωθε μια ανεπανάληπτη ευφορία. Σαν να ζούσε σε άλλον χώρο, σε άλλη… διάσταση. Μπορούσε να συζητά για τους φασίστες που αποχωρούσαν, να τραγουδάει άφοβα – ή σχεδόν άφοβα, ακόμα – Θεοδωράκη, να πολιτικολογεί, να ανοίγει χωρίς φόβο το ραδιόφωνο, ακόμα και στο… αντικαθεστωτικό BBC και την «κομμουνιστική» Ντόιτσε Βέλε για να ακούσει χωρίς τον τρόμο μέσα του τι λένε εκεί, στην Εσπερία, όχι για την ελληνική ομηρία, αλλά πλέον για την ελληνική ευτυχία. +/- Δείτε τη συνέχεια

Από το εξωτερικό έσκαγαν οι αφίξεις – αεροπλάνα γεμάτα εμιγκρέδες που είχαν πάρει των ομματίων τους για να ξεφύγουν. Και από τα ξερονήσια έρχονταν καραβιές χαμογελαστά πρόσωπα. Παντού αγαλλίαση. Αλλά και υπολείμματα φόβου:

Γιατί τα χουντικά «σταγονίδια» (όπως τα είχαν αποκαλέσει πολιτικοί, ανήμποροι να τα σφουγγίσουν με το σφουγγάρι μιας εμβρυουλκώμενης Δημοκρατίας που έμοιαζε να είναι μισή έξω από τον κόλπο τής βιασμένης Ελλάδας και μισή μέσα σ’ αυτόν).

Γιατί ο Γκιζίκης παρέμενε πρόεδρος δημοκρατίας.

Γιατί ο χαφιές περπατούσε ακόμα δίπλα μας (το ένιωθες και το έβλεπες στην παραλλαγή τού μουσάτου φοιτητή).

Γιατί ο ασφαλίτης σε κοιτούσε με τις ακτίνες Χ των ματιών και με ένα ύφος που έλεγε, σχεδόν το φώναζε, «δεν θα ξαναγυρίσουν τα πράγματα ρε κωλόπαιδο;»

Στις δεκαετίες που ακολούθησαν, όταν η κατάσταση ομαλοποιήθηκε, δεν ξανάνιωσα φόβο τέτοιας «ποιότητας» και με αυτά τα χαρακτηριστικά. Το φόβο δηλ. να ανατραπούν πάλι οι ισορροπίες και η δική μας πλευρά τής τραμπάλας να εκτοξευτεί εκ νέου στον παραλογισμό, στον τρόμο και την απόλυτη εξαθλίωση . Τώρα, που η 39χρονη Μεταπολίτευση βρίσκεται στο κατώφλι τής μέσης ηλικίας, νιώθω για πρώτη φορά τον ίδιο φόβο. Για το αύριο. Για τα παιδιά μας που παλεύουν στον αγώνα της επιβίωσης. Για το μάτι κάποιου που με παρακολουθεί. Για την τραμπάλα που γέρνει. Για τη φασιστική συμπεριφορά προβατόσχμημων λύκων τής πολιτικής. Για τον υπόλοιπο δρόμο τής ελευθερίας μας που έχει κοντύνει, έχει γίνει λιγότερα μέτρα, και που μπορεί κάποια στιγμή να μετριέται με εκατοστά, έχοντας πορεία προς το μηδέν, προς τη απόλυτη ανελευθερία.

Ο Θεός (της Ελλάδας ή όποιον πιστεύει ο καθένας) να βάλει το χέρι Του.

Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2012

Τζάμπα μάγκες δεν τους λες

Η 17η Νοεμβρίου ήταν ημέρα Σάββατο και την έζησα με τον δικό μου τρόπο σε κάποια γειτονιά της Αθήνας. +/- Δείτε τη συνέχεια


Κι αυτό που θυμάμαι είναι ότι πήγαμε σχολείο (τότε λειτουργούσαν έξι ημέρες την εβδομάδα) το πρωί κι αφού κάναμε λίγο μάθημα, η δασκάλα με σήκωσε να πω την προσευχή και σχολάσαμε άρον άρον, με τις μαμάδες να μας περιμένουν απέξω για να μας βουτήξουν και να μας πάρουν στην ασφάλεια του σπιτιού. Η πληροφόρηση για το τι είχε συμβεί «κάτω» (στο κέντρο) ήταν συγκεχυμένη. Εμένα, ωστόσο, ποσώς με χάλασε• γλιτώσαμε μάθημα! Με τα χρόνια, βέβαια, άρχισα να ταξινομώ τις σκόρπιες μνήμες εκείνης της εποχής:

** Ότι άλλο ο... Μητροπάνος και το «Νικολή, Νικολή, καπετάνιε Ντερτιλή...» που έβγαινε από το τζουκ μποξ κι άλλος ο Νίκος Ντερτιλής, ο επικεφαλής με το περίστροφο στο χέρι της «επιχειρήσεως», κατά το politically corecct όλων εκείνων που ήσαν με το καθεστώς ή του έκλειναν το μάτι.

** Ότι ο «φερτάκιας» που έλεγε ο μπαμπάς για τον κύριο τάδε δεν ήταν κάτι σαν τον «κορτάκια» ή τον «παρτάκια», αλλά κάτι σοβαρότερο: αυτός που κατέδιδε στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής.

** Ότι το «Εδώ Πολυτεχνείο», που στη μεταπολίτευση κυκλοφόρησε και σε κασέτες του εμπορίου δεν ήταν η φωνή του... εισπράκτορα (υπήρχαν και τέτοιοι τότε στα λεωφορεία και στα τρόλεϊ) που ειδοποιούσε για τη στάση στην Πατησίων.

** Ότι ο κύριος που στρίγκλιζε στην ασπρόμαυρη URANYA δεν ήταν ένας από τους άπειρους Γεώργιους Παπαδόπουλους του τηλεφωνικού καταλόγου, επί του οποίου ακουμπούσε το γκρι - εκρού τηλέφωνο μάρκας SIEMENS (από τότε στη ζωή μας...) με το στρογγυλό καντράν. Δεν ήταν μια απλή φιγούρα -μέρος ενός γκροτέσκ «κάδρου», αλλά ο δικτάτορας.

** Ότι τα γήπεδα στα χρόνια της Χούντας δεν γέμιζαν τυχαία ακόμη και σε αγώνες κατς (Ντι Μπέστια vs Καρπόζηλος και λοιπές μονομαχίες)... Μεγαλώνοντας και βιώνοντας το Πολυτεχνείο ως επέτειο, έμαθα κι όλο τον... Μάνο Λοΐζο απέξω. «Ακορντεόν», «Ο στρατιώτης» και διάφορα άλλα... ων ουκ έστιν αριθμός. Χώρια πόσες στομφώδεις ομιλίες καθηγητών άκουσα με το «Πολυτεχνείο Ζει» και το «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία» να εναλλάσσονται ως ρεφρέν. Και με τον καιρό, στους νεκρούς του Πολυτεχνείου προστέθηκαν και οι νεκροί των πορειών του, όπως ο Κουμής και η Κανελλοπούλου το 1980.

Ναι, πήγα και σε πορείες για το Πολυτεχνείο... Εκεί που οι μεν συνθηματολογούσαν «Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι», οι δε «Φονιάδες των λαών Ρώσοι - Αμερικάνοι»... Κι όταν άρχισα να βαριέμαι -το ομολογώ- τις πορείες, το γύρισα κάθε 17 Νοέμβρη στη... μελέτη (το αρχίγραμμα με πεζό, παρακαλώ...): ο Εργοτέλης, λέει, είχε υποβιβαστεί από τη Χούντα επειδή είχε διαθέσει το γήπεδό του, στο Μαρτινέγκο, για συναυλία του Μίκη Θεοδωράκη. Η ποδοσφαιρική ομάδα Ανάπλαση Τυρνάβου διαλύθηκε επειδή ήσαν «κομμουνισταί» και πόσα άλλα...

Πάντοτε, αυτή η μέρα είχε κάτι να μου δώσει... Ωστόσο, πάνω που νόμιζα ότι τα είχα ταξινομήσει, σήμερα που μου έλαχε να γράψω για το Πολυτεχνείο, βρέθηκα να μην μπορώ να τα βάλω σε μια σειρά... Σήμερα, που χειμάζεται η τσέπη μου και η ζωή μου γενικότερα, καταλαβαίνω και ότι δεν είναι τόσο... passe το «Ψωμί - Παιδεία - Ελευθερία». Κι ότι δεν πρέπει να περπατάμε μόνο όταν είναι να... στρώσουμε τα καινούργια μας Tods. Πού και πού δεν βλάπτει και καμιά πορεία...

Ούτε είναι κακό να έχεις αποστηθίσει περισσότερα τραγούδια του Μάνου απ' ό,τι PIN... Σήμερα, που έπρεπε να γράψω κι εγώ για το Πολυτεχνείο, καταλαβαίνω και τους καθηγητές με τις ομιλίες τους, που κάθε χρόνο έπρεπε να αρθρώσουν και κάτι... Να τους χαρακτηρίσω κι εγώ «ήρωες» όλους εκείνους πήγαν «κάτω»; Πάντως, τζάμπα μάγκες δεν τους λες...

Νίκος Σαρίδης

(Το άρθρο του καλού μας φίλου Ν.Σ. δημοσιεύτηκε πέρσι τέτοια μέρα στην Sporday και αναδημοσιεύτηκε από τον Harddog. Η φωτογραφία της εισβολής του τανκ στο Πολυτεχνείο είναι του Αριστοτέλη Σαρρηκώστα, το αρχείο του οποίου ανήκει πλέον στην ΕΡΤ)

Δημοσιογράφε, ραντεβού στις ουρές των φαρμακείων και όπου αλλού...

Στουρνάρας, πολύ σκληρός για να σε πεθάνει (*) 

(*) {Επεξή- γηση: Κόντρα στην πρώτη απορριπτική ψηφοφορία τής Βουλής, μια μεγάλη μερίδα εργαζομένων τού Τύπου, αυτοί που είναι σφαλισμένοι στο πρώην ΤΑΙΣΥΤ ή Β΄ Διεύθυνση του σημερινού ΕΤΑΠ-ΜΜΕ (αλλά και άλλα ταμεία Υγείας τού κλάδου), από την 1η Δεκεμβρίου ρίχνονται στον Λάκκο των Λεόντων τού ημιθανούς ΕΟΠΥΥ. Ο Σιδηρούς Καίσαρ της Οικονομίας, σε μια επίδειξη δημοκρατικού αυταρχισμού (sic), επανέφερε την υπαγωγή μέρους του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ στον υπερχρεωμένο φορέα, πακεταρισμένη στο νόμο τών περίπου 700 σελίδων. Και την πέρασε «δημοκρατικά» και σύννομα! 
Το σιδηρούν προσωπείον
Μου λένε «αρμόδια χείλη» ότι τα αποθεματικά τού συγκεκριμένου Ταμείου είναι σήμερα γύρω στα 38 εκατομμύρια παρά το κούρεμα. Και, φυσικά, αυτό το σημαντικότατο ποσόν που είναι οξυγόνο υγείας για… ένα ταμείο Υγείας, θα μπαζώσει – και θα εξανεμιστεί! – το βαρέλι δίχως πάτο τού βαριά άρρωστου υγειονομικού εξαμβλώματος του Λοβέρδου και των μετέπειτα συντηρητών μνημείων κακοποίησης του πολίτη. Καλή αντάμωση συν-χειμαζόμενοι ασφαλισμένοι των άλλων κλάδων. 
Χαίρε Καίσαρ!
Ραντεβού στις ουρές έξω από απεργούντα φαρμακεία, στα ιατρεία όπου πληρώνεις είκοσι ευρώ για να σου γράψουν 
φάρμακα αξίας 25 ευρώ, στους υγειονομικούς που όλο μειώνονται διακόπτοντας τη συνεργασία με τον Φορέα που χρωστάει σε όποιον φοράει άσπρα, στα ράντζα των νοσοκομείων και, λίγο αργότερα, μπορεί και στα… νεκροταφεία. Και σε εσένα Σιδηρέ, ανίκητε, υπουργέ, απευθύνουμε τον ύστατο χαιρετισμό ως ασφαλισμένοι σε ένα ταμείο Τύπου με στοιχειωδώς αξιοπρεπείς παροχές: Χαίρε Καίσαρ!}

Αποτινάσσοντας τον «ζυγό»!

Ειδικός φρουρός λήστευε στους δρόμους του Αγίου Παντελεήμονα αλλοδαπούς, ενώ στην Αρτέμιδα Έλληνας σκότωσε και έθαψε σε τσιμέντο εικοσάχρονο Ρουμάνο. Η αντεπίθεση της… ανώτερης ελληνικής φυλής άρχισε, η απελευθέρωση της Ελλάδας από το τη σαγιονάρα τού ξένου ρακένδυτου κατακτητή που πάτησε τα χώματα της Αχαρνών, συντελείται. Οι «τρισάθλιοι» και οι «υπάνθρωποι» παίρνουν την απάντησή τους λίγες μέρες μετά την καταγγελία τους στη Βουλή των Ελλήνων.

Προσποιούμενοι τους σωτήρες

«Θα είμαι υπουργός και δεν θα παριστάνω τον υπουργό», δήλωσε ο Αντώνης Ρουπακιώτης και αυτοί – προφανέστατα – είναι έτοιμοι να τον καθαιρέσουν. Τι δουλειά έχει ένας έντιμος νομικός ανάμεσα σε ανθρώπους που παριστάνουν τους σωτήρες;