Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

Δημοσιογράφοι-ελβετικοί σουγιάδες

Σε διάστημα τριών χρόνων χάθηκαν 2.440 θέσεις εργασίας στις εταιρείες Τύπου που συνεχίζουν να λειτουργούν και (υπολογίζονται) άλλες 3.000 χαμένες θέσεις από αυτές που έκλεισαν. Σύνολο κοντά 5.500 συνάδελφοι χωρίς δουλειά. Πόσοι είναι αυτοί που πληρώνονται καμιά πεντακοσαριά ευρώ με μπλοκάκι; Πόσοι εκείνοι που υπό την κάνη της απειλής για απόλυση ή κλείσιμο δέχονται πιέσεις να συναινέσουν και σε άλλη… πενιχροποίηση των ήδη πενιχρών μισθών τους; Και πόσοι έχουν λαμβάνειν δυο, τρεις και τέσσερις μήνες δεδουλευμένων; +/- Δείτε τη συνέχεια

Η τεράστια φούσκα – έχουμε ξαναπεί γι’ αυτό στο παρελθόν – που έκανε στρατιές και μεραρχίες νέων να πιστεύουν ότι είναι δημοσιογράφοι και να πληρώνονται (μερικοί αδρά) γι΄ αυτήν την ψευδαίσθησή τους, έσκασε και ο αέρας της εκσφενδόνισε μέλη (δημοσιογραφικά) στους πέντε ορίζοντες. Την ίδια ώρα, οι πρέσες παραγωγής νέων άνεργων δημοσιογράφων λειτουργούν στις σχολές δημοσιογραφίας που υπόσχονται ότι… όταν οι άλλοι θα ψάχνουν για δουλειά εσείς θα είσαστε ήδη επαγγελματίας δημοσιογράφος. Σχολές όπου κυνηγούν το όνειρό τους και άξια φυντάνια και πεπλανημένα πλάσματα που νομίζουν ότι «το έχουν». Αλλά μαθαίνουν την αλήθεια μόνο όταν πέσουν στον βραστήρα. Όπου μπορούν να βρουν «δουλειά» σε κάνα περιθωριακό σάιτ που θα δουλεύουν δυο οκτάωρες βάρδιες και θα πληρώνονται με κάποια ποσοστά-ψίχουλα από διαφημίσεις που είναι αναγκασμένοι να φέρουν οι ίδιοι στο μαγαζί.

Να τρέχουν δηλαδή σε μανάβικα, χασάπικα, καταστήματα ρούχων, αθλητικών ειδών κλπ και να εξασφαλίσουν κάνα μπανεράκι των τρακοσίων ευρώ τον μήνα. Και από εκεί θα βγει το… τεράστιο ποσοστό τους. Αλλά ποιος μικρός και μικρομεσαίος διαφημίζεται σήμερα; Και τι είδος επαγγελματίας τού Τύπου είναι αυτός που κάνει ταυτόχρονα στην ίδια δουλειά τον δημοσιογράφο, τον διαφημιστή, τον τηλεφωνητή, το παιδί που πάει για τους καφέδες αρχισυντακτών κλπ. Ένας δημοσιογράφος-ελβετικός σουγιάς, για πολλές χρήσεις.

 ** Στη φωτογραφία ο Όρσον Ουέλς από σκηνή του μνημειώδους Πολίτη Κέιν. Ενσάρκωνε το ρόλο ενός εκδότη, που ήθελε η εφημερίδα του να είναι τόσο απαραίτητη στα αμερικανικά σπίτια όσο απαραίτητο είναι να γυρίζεις - έτσι έλεγε - τον διακόπτη του ηλεκτρικού ρεύματος μπαίνοντας στο δωμάτιο.

3 σχόλια:

  1. Κι επειδή στις εκρήξεις δεν υπάρχει δικαιοσύνη, εκσφενδονίστηκαν και καλοί δημοσιογράφοι, ενώ από την άλλη τη γλίτωσαν και κακοί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ανταποκριτής από ΣΥΡΙΖΑ19 Δεκεμβρίου 2012 - 11:41 π.μ.

    Σύντροφοι, τελικά το πολύ ξύλο ο Στρατούλης το έφαγε στην Κουμουνδούρου. Του είχαν πει ότι εκείνη τη μέρα οι χρυσαυγίτες ήταν συγκεντρωμένοι στη Νίκαια, αλλά αυτός το ξέχασε και μπέρδεψε την ημερομηνία που ήταν προγραμματισμένη η καταγγελία της απόπειρας δολοφονίας του...

    ΑπάντησηΔιαγραφή