Τρίτη, 30 Απριλίου 2013

Επαναλαμβάνει την κίνηση ο Γιώργος

Εικάζεται ότι Βενιζέλος «έδωσε» τον Παπανδρέου, σε ένα ξεκαθάρισμα λογαριασμών, με τα στοιχεία για τα οικονομικά του ΠΑΣΟΚ που διέρρευσαν. Είναι καιρός για τον Γιώργο να βγάλει πάλι το πιστόλι πάνω στο τραπέζι…

(Σε αυτό το πνεύμα συναντιούνται σήμερα, νυν και πρώην, για να τα πουν)

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Η ναζιστική κόλαση, το Νταχάου και η δημιουργική κυψέλη του Vault...

Σαν σήμερα, 29 Απριλίου του 1945, απελευθερώθηκε το Νταχάου, στην πύλη του οποίου οι ναζί είχαν αναρτήσει το ψευδεπίγραφο «Η εργασία απελευθερώνει» – εκεί όπου η εργασία σκότωνε με τη βοήθεια των σκυλοποιημένων ανθρωποφυλάκων. Μια μέρα πριν από την επέτειο, χθες Κυριακή, παίχτηκε στο Vault του Βοτανικού η τελευταία παράσταση του Bent. Που είναι ένα έργο-περιδιάβαση στη ναζιστική κόλαση. Μια θεατρική δημιουργία με διαδρομή δυο χρόνων που προσωπικά με εντυπωσίασε για πολλά: +/- Δείτε τη συνέχεια

** για το έργο Μάρτιν Σέρμαν που κατέγραψε μια από τις πολλές κολασμένες γωνιές του πλανήτη στα χρόνια της ναζιστικής λαίλαπας,

** για τη σκηνοθετική διαχείριση της ωμότητας, του κυνισμού, της φασιστικής κτηνωδίας και της ανθρώπινης ψυχής από τον Δημήτρη Καρατζιά (που επίσης έκανε εκπληκτική ερμηνεία του τραγικού κεντρικού ήρωα),

** για την αναπαράσταση μια εποχής – του Βερολίνου τού 1933 – με έναν μαγικό τρόπο: με μίνιμαλ σκηνικό, με ελάχιστο χώρο και με τη μοναδική βοήθεια που δίνει στον σκηνοθέτη η υποκριτική ευαισθησία των ηθοποιών του, ο ήχος, η μουσική και τα φώτα 

Η παράσταση κρατούσε το ενδιαφέρον σου τσίτα ακόμα και στο θεατρικά ιδιαίτερο δεύτερο μέρος, που είναι ένα ατέλειωτο πηγαιν’ έλα των ηθοποιών από τη μια άκρη της σκηνής-Νταχάου στην άλλη, μεταφέροντας πέτρες που τις στοίβαζαν δεξιά και μετά κουβαλούσαν πάλι για να τις ξαναστοιβάσουν αριστερά.


Στα μέσα του περασμένου φθινοπώρου, με ζέστη, άρχισα να βλέπω τις παραστάσεις της σεζόν κάνοντας εκκίνηση από το Vaulτ, καλεσμένος της καλής μου φίλης, της Αθηνάς Τσιλύρα, σε μια από τις εξαιρετικές δουλειές του χειμώνα, το «Η μαμά μου ποτέ δεν πεθαίνει». Κι έκλεισα τη θεατρική χρονιά παρακολουθώντας μια παράσταση πάλι με τσιμπημένη τη θερμοκρασία και πάλι στο Vault. Όπου βεβαιώθηκα για μια ακόμα φορά πως στο Βοτανικό, στον χώρο που οι άνθρωποί του τον έντυσαν και τον ζέσταναν με ευαισθησία και με καλλιτεχνικά όνειρα που τα πραγματώνουν, υπάρχει και αναπτύσσεται μια θεατρική κυψέλη που μπορεί να αφήσει βαθύ σημάδι στη θεατρική ζωή της Αθήνας (φυσικά, Καμίνη επιτρέποντος, που θέλησε να κάνει τους ανθρώπους που δουλεύουν στα αποκεντρωμένα θέατρα της Αθήνας παίδες εν καμίνω με το περίφημο θέμα των αδειών που ανακίνησε και που, προσωρινά, πήρε πίσω) .

** Για το Vault, και τις εντυπώσεις που μου είχε προκαλέσει, είχα γράψει από καρδιάς τον Μάρτιο. Διαβάστε εδώ

Πάλι στο κλαρί βγήκε ο Ανδρέας-Τσε

Σε νέα αντιστασιακή πράξη κατά του Μνημονίου προέβη ο Ανδρέας-Τσε Λοβέρδος, καταψηφίζοντας το πολυνομοσχέδιο και καταγγέλλοντας ότι «μόνο ένας νοσηρός γραφειοκρατικός νους» θα μπορούσε να εφεύρει κάποιες διατάξεις του. (Εδώ που τα λέμε, με το εκτρωματικό ΕΟΠΥΥ που είχε φτιάξει, πώς να μη νοσήσει ο δόλιος ο νους).

Λιτότητα με «παιγμένα» προφυλακτικά

Συναγερμός σήμανε στην ασφάλεια του Γερμανού προέδρου όταν έφτασε «ύποπτος» φάκελος. Κλήθηκε… πυροτεχνουργός, ανοίχτηκε ο φάκελος και μέσα υπήρχε ένα χρησιμοποιημένο προφυλακτικό! Το πνεύμα της λιτότητας που εξάγουν οι Γερμανοί σε όλην την Ευρώπη, έχει εμπεδωθεί πρώτα και κύρια από τους ίδιους. Δεν πετάνε τίποτα!

{Βέβαια η κίνηση μπορεί να έχει πολλαπλή ανάγνωση. Ότι ο φάκελος με το προφυλακτικό είναι πειστήριο το πόσους πολλούς έχουμε πηδήσει (εμείς οι Γερμανοί) από τη μετάδοση της κρίσης και μετά. Δεν αποκλείεται ακόμα να έχει σταλεί από τον ευρωπαϊκό Νότο. Από κάναν Σισιλιάνο μαστροπό σε ένδειξη διαμαρτυρίας που λόγω κρίσης μειώθηκε – και εκεί – η πελατεία. Ή από κάνα ελληνικό καμάκι που πήρε Γερμανίδα τουρίστρια, έβγαλε το άχτι του και τώρα τους πετάει στη μούρη το προφυλακτικό. Σε αυτήν την περίπτωση, βέβαια, ο Σόιμπλε θα αναζητούσε στον φάκελο την απόδειξη για την αγορά του προφυλακτικού. Να δει αν κάνει καλά εκεί κάτω τη δουλειά του ο Στουρνάρας κι έχει πληρωθεί κανονικά το ΦΠΑ: 23%}.

Εγκαινιάζοντας την πλακόστρωση...

Σε ποια έργα σήμερα θα πάρει από το χεράκι ο Σαμαράς τον Βενιζέλο για να τον «ανεβάσει» πάλι στην εκτίμηση της Κεντρικής Επιτροπής του και των καταπράσινων ΚΑΠΗ; Αν δεν βρίσκουν κάνα δυνατό εργοτάξιο, υπάρχει μια αντικατάσταση σε φθαρμένες πλάκες πεζοδρομίου στα Σεπόλια και μια χάραξη ποδηλατόδρομου στα Νότια προάστια. Περιμένω με αγωνία το βράδυ στις ειδήσεις τη δήλωση Βαγγέλη (μόλις κόψει την κορδέλα) ότι δόθηκε στον ελληνικό λαό με την πλακόστρωση ένα ακόμα μήνυμα «αισιοδοξίας, ασφάλειας και προοπτικής».

Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Τα κοπρόσκυλα της δημοσιογραφίας

Όταν ο Μαρινάκης μιλούσε πριν από λίγες μέρες για «κοπρόσκυλα που παριστάνουν τους Ολυμπιακούς» και διευκρινίστηκε από την ΠΑΕ ότι τα συγκεκριμένα άτομα «γράφουν σε εφημερίδες κλπ», άραγε εννοούσε αυτούς που βγάζουν εμετικούς σεξιστικούς τίτλους σε θριαμβευτικά άρρωστα σεξουαλικά πρωτοσέλιδα, ξεπερνώντας αυτή τη φορά τον ίδιο τους τον εαυτό;

Οι γλάστρες του υπουργικού συμβουλίου, τα εμβόλια και ο παρά τω Στουρνάρα

Φωτεινή Σκοπούλη. Δεν την ξέρω, δεν γνωρίζω το πολιτικό παρελθόν της, δεν έχω άποψη αν δουλεύει η αν λουφάρει ως υφυπουργός Υγείας στην τρικομματική, εκπροσωπώντας το κομμάτι τής ΔΗΜΑΡ. Ξέρω εκείνα που έβγαλε το ρεπορτάζ αυτές της μέρες. Ότι δηλ στο υπουργικό συμβούλιο, όταν ρωτήθηκε από τον πρωθυπουργό, του μίλησε για την αδυναμία να καλυφθούν τα εμβόλια για τα παιδιά ανασφάλιστων πολιτών. «Καταρρέουμε, χρειάζονται μεταρρυθμίσεις στον χώρο της Υγείας» είπε, και πολλοί τής την έπεσαν επειδή μίλησε. Επειδή είπε αυτά που βλέπει και για τα οποία – πιθανόν – κι εκείνη έχει μέρος ευθύνης. Γιατί; +/- Δείτε τη συνέχεια

Διότι όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Ιατρικός Σύλλογος Αθηνών, η κυρία Σκοπούλη τον περασμένο Νοέμβριο «κοβόταν» ότι εμβόλια υπάρχουν. Όπως και να έχει, τώρα η υφυπουργός βγήκε πίσω από το δάχτυλο που κρυβόταν και είπε τα πράγματα στεγνά, στυγνά και με το όνομά τους. Αλλά βρέθηκε αντιμέτωπη με ενδοκυβερνητικά θαψίματα.

Στον συνήθως καλά ενημερωμένο «ΒΗΜΑτοδότη» διαβάζω: «Ποιοι όμως λένε τέτοια πράγματα; Αυτοί που ως τώρα στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου κάθονταν σαν γλάστρες, που δεν τολμούν να πουν τη γνώμη τους και που συμφωνούν σε ό,τι πει ο εισηγητής;». 

Αλλά στον «ΒΗΜΑτοδότη» διαβάζω και κάτι ακόμα. Ότι λίγο πριν αρχίσει το υπουργικό συμβούλιο η Σκοπούλη είχε αναφέρει τον θέμα στον υφυπουργό Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρα και εκείνος φέρεται να απάντησε ως γνήσιος συνεργάτης ενός Στουρνάρα: «Δεν μπορώ να κλείνω κάθε λίγο τις "μαύρες τρύπες" του υπουργείου Υγείας».

Παρασκευή, 26 Απριλίου 2013

Κι έχουνε γίνει ροζ…

Το δεξιό Μαξίμου πιέζει τον αριστερό Μανιτάκη για σκαρφιστεί το νομοσχέδιο με τους συμβασιούχους, ο δεξιός Παυλόπουλος στηρίζει την απόφαση του αριστερού Ρουπακιώτη να μην υπογράψει (αποφαίνεται ότι είναι αντισυνταγματικό) και ο αριστερός Μανιτάκης φεύγει από δεξιός και ξαναγίνεται αριστερός αποσύροντας το νομοσχέδιο υπό το αμήχανο βλέμμα του αριστερού Κουβέλη που λειτουργεί δεξιόστροφα. Ρούχα μαζί που πλύθηκαν κι έχουνε γίνει ροζ.

Η σωστή αγανάκτηση Μαρινάκη

Σωστά τα «έχωσε» ο Μαρινάκης στους παίκτες. Αφού πήραν το πρωτάθλημα μόνο με 15 βαθμούς διαφορά, όταν στο Κιργκιζστάν η Ντορτντόι το πήρε με 16. Από την Άλγκα παρακαλώ. Την Άλγκα! (Πρώτο θέμα στα ευρωπαϊκά κανάλια).

Επιπτώσεις Τσέρνομπιλ στην κυβέρνηση

Συμπληρώνοντα σήμερα 27 χρόνια από την έκρηξη στο πυρηνικό εργοστάσιο τού Τσέρνομπιλ, στις 26 Απριλίου 1986. Οι συνέπειες της έκλυσης πυρηνικής ενέργειας εξακολουθούν να εκδηλώνονται μέχρι σήμερα. Ένα επιστημονικό δείγμα αποτελεί η σύσταση, συνύπαρξη και συνεχής δημιουργική δράση τής τρικομματικής κυβέρνησης με δεξιούς, σοσιαλιστές και κομμουνιστές, κάτι που αποτελεί επιδείνωση της προηγούμενης παρενέργειας με τη σύσταση τρικομματικής με δεξιούς, σοσιαλιστές και ακροδεξιούς. Οι επιστήμονες ανησυχούν για την εντεινόμενη επίδραση των μπεκερέλ στην ελληνική πολιτική σκηνή, με πιθανή σύσταση στο μέλλον τατρακομματικής κυβέρνησης με Γερμανούς νεοναζιστές, Κινέζους μαοΐστές, Ρώσους τροτσκιστές και Βορειοκορεάτες σταλινικούς. Όμως, το ενδεχόμενο παρενέργειας της πυρηνικής ενέργειας που κυριολεκτικά τρομάζει την επιστημονική κοινότητα είναι η σύσταση ό,τι να ’ναι κυβέρνησης με πρωθυπουργό τον Άδωνη Γεωργιάδη!

Νηπιαγωγείο: «Ντα ντα θα με κάνετε;»

Αυτή η Επιτροπή λοιπόν προσπαθεί να βρει την άκρη με τη Λίστα της Ντροπής και της λαθροχειρίας; Μια επιτροπή που λειτουργεί μέσα από τις τσιρίδες και τις προσβολές τού Γεωργιάδη και με έναν πρόεδρο ο οποίος όταν ερωτάται γιατί δεν κλήθηκε ένας μάρτυρας συμπεριφέρεται, κάνοντας πείσματα και χιούμορ επιπέδου παιδιού νηπιαγωγείου: «Ντα-ντα θα με κάνετε; Δεν το ξανακάνω! Δεν το ξανακάνω! Μην με ξαναδείρετε!». Αυτή, λοιπόν, είναι η επιτροπή, στην οποία κάποιοι επιτίθενται στην Κωνσταντοπούλου επειδή θέλει να κάνει δουλειά και άλλοτε ευθέως, άλλοτε με υπονοούμενα (ο αντικειμενικός πρόεδρος!) τής λένε ότι θέλει ψυχιατρείο. Διαβάστε παρακάτω μερικούς από τους διαλόγους και θα καταλάβετε (αν και το έχετε καταλάβει και από το παρελθόν) το επίπεδο και της Επιτροπής και κάποιων από τα μέλη της. Να περιμένουμε μετά από αυτά αποτέλεσμα; +/- Δείτε τη συνέχεια

AΔ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ (προς Ζωή Κωνσταντοπούλου): «Ποια νομίζετε ότι είστε, επιτέλους; Γυρίζει και λέει τρεις φορές ότι ‘’καλύπτετε συμφέροντα, είστε μέσα στη λίστα, έχετε λόγο να τους καλύπτετε, αμφισβητώ την ηθική σας’’ και θέλετε να καθόμαστε να την ακούμε κιόλας;».
ΖΩΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Μην παραφέρεστε, κύριε. Ποιος είστε;».
ΑΔ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: «Εσύ να πας να δεις ποια είσαι, να πας σε κανένα ψυχιατρείο». ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Οι δηλώσεις στις οποίες προβαίνουν τα συγκεκριμένα μέλη της Επιτροπής χαρακτηρίζουν τα ίδια τα μέλη και το επίπεδό τους, τον τρόπο σκέψης και τη στάθμη τους. Είναι ενδεικτικά του πανικού, στον οποίο ευρίσκονται καθώς και της διάθεσης συκοφαντίας και λασπολογίας σε βάρος εκείνων που προσπαθούν να κάνουν τη δουλειά τους».
ΑΔ. ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: «Ζητώ συγγνώμη από τον εαυτό μου που τον άφησα να παρασυρθεί από τις συνεχόμενες προσβολές της κ. Κωνσταντοπούλου. Της επιστρέφω, λοιπόν, όλους τους χαρακτηρισμούς. Είναι άξια του κοινού χλευασμού, όπως ήδη συμβαίνει».

Κάποια στιγμή ο πρόεδρος της Επιτροπής κ. Χρ. Μαρκογιαννάκης ζήτησε από υπάλληλο της Βουλής να αναζητήσει τον δικηγόρο του επιχειρηματία –και μάρτυρα της υπόθεσης- κ. Σ. Μιονί που ζει στο Ισραήλ, καλώντας τον να χρησιμοποιήσει το 11880. Και έγινε ο εξής διάλογος:

ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Υπάρχει και το πενταψήφιο του ΕΟΠΥΥ…».
ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: «Τον ΕΟΠΥΥ τον χρειάζεστε, εσείς, κυρία συνάδελφε -είναι προφανές- και, μάλιστα, ειδικευμένης γνώσης γιατρό».
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Κύριε Μαρκογιαννάκη, δεν θα σας πω ξανά ποτέ πρόεδρο, γιατί είστε πραγματικά όνειδος για τη θέση, την οποία κατέχετε και λυπάμαι πάρα πολύ που όλα τα Κόμματα της συγκυβέρνησης σας ψήφισαν για να εξευτελίζετε το θεσμό του Προέδρου της Επιτροπής. Λυπάμαι πάρα πολύ για λογαριασμό σας. Είστε πραγματικά ονειδιστική παρουσία, θλιβερή». Μάλιστα για την καθυστέρηση να βρεθεί ο κ. Μιωνής σχολιάζοντας τις διευκρινήσεις που έδωσε ο κ. Μαρκογιαννάκης του είπε η βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ:
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Είχαμε πει από την προηγούμενη Πέμπτη να το κάνετε. Γιατί δεν το κάνατε;».
ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: «Ντα-ντα θα με κάνετε; Δεν το ξανακάνω! Δεν το ξανακάνω! Εντάξει, συγχωρείστε με, κυρία μου!».
ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ: «Προφανώς έχετε άλλα πράγματα στο μυαλό σας». - ΜΑΡΚΟΓΙΑΝΝΑΚΗΣ: «Συγχωρείστε με δεν το ξανακάνω. Μην με ξαναδείρετε!».

** Τα αποσπάσματα των διαλόγων τα διαβάσαμε σε ρεπορτάζ στο «Βήμα».

Πέμπτη, 25 Απριλίου 2013

Μπρος ρωγμές και πίσω σφαίρες

Όπου φτωχός στη μοίρα του. Ή τα αδιέξοδα ενός κόσμου που έχει αναδείξει σε θεότητα το χρήμα. Πείτε το όπως θέλετε. Σημασία έχει πως για το Μπαγκλαντές και τους πολίτες του ο αγώνας για επιβίωση είναι επίγεια κόλαση. Χθες εκεί, στη χώρα τους,  κτίριο εργοστασίου υφασμάτων (από εκείνα που διοχετεύουν το προϊόν τους σε μεγάλες φίρμες τής πασαρέλας και της ακριβής ευρωπαϊκής βιτρίνας) κατέρρευσε μετά από ατύχημα (έκρηξη). Και καταπλάκωσε άγνωστο πόσους. Οι νεκροί έχουν φτάσει στους 150 και έρχονται κι άλλοι. Σπαραγμοί και εκκλήσεις για βοήθεια ακούγονται από τα ερείπια – αδύνατο να σωθούν όλοι. Το κτίριο είχε παρουσιάσει ρωγμές και το πρωί οι εργαζόμενοι δεν ήθελαν να μπουν, δηλώνει μια εργάτρια. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τους υποχρέωσαν και υπάκουσαν. Για το μεροκάματο. Για τη δουλειά που θα έχαναν. Μπήκαν σε ένα κτίριο ο ιδιοκτήτης του οποίου είναι επικεφαλής τής νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος και που είχε οικοδομική άδεια για πέντε ορόφους αλλά σήκωσε άλλους τρεις παράνομα, αυθαίρετα και ανεμπόδιστα. Τον περασμένο Νοέμβρη άλλη μεγάλη τραγωδία έπληξε το Μπαγκλαντές: πυρκαγιά σε εργοστάσιο υφασμάτων παγίδεψε τους εργαζόμενους κι έκαψε 112. Ζωή εν τάφω για τους Μπαγκλαντεσιανούς. Και πού να πας για να ζήσεις; Στην Ελλάδα; Εκεί που σε στοιβάζουν στις χαμοκέλες, σε στύβουν με ατέλειωτες ώρες δουλειάς, σε σέρνουν με τα αγροτικά σαν λάφυρο στους δρόμους  και σε πυροβολούν στο ψαχνό όταν ζητήσεις τα ψίχουλα της δουλειάς σου που εκείνοι σου τα αρνιούνταν;

Ο φόβος μιας νέας δημοσκόπησης

Μετά το 30% των ερωτηθέντων που απάντησαν ότι περνούσαν στη Χούντα καλύτερα από όσο σήμερα, μην ξαφνιαστούμε αν δούμε κάνα 70% να δηλώνει ότι περνούσε καλύτερα στην Κατοχή

Διαστροφικό!

Το σενάριο της διαστροφής: Το σηκώνει η Μπορούσια με τον Γκέτσε να καρφώνει την Μπάγερν στο 90'.
Γιάννης Ξενάκης (από το fb)

Ο Βενιζέλος κατά του εαυτού του!

Η θερμότητα στις καλές σχέσεις Βενιζέλου-Σαμαρά λιώνει και τα τελευταία απομεινάρια δημοφιλίας του πράσινου προέδρου. Που αποφάσισε να κατεβάσει θερμοκρασία. Να κάνει τις σχέσεις ψυχρές, με λιγότερο έρωτα. Και επιτίθεται με σειρά αιτημάτων. Για τους άνεργους, τους φτωχούς, του ανασφάλιστους, τους εστιάτορες. Επικριτής των έργων του. Επαναστάτης κατά τού εαυτού του. Απεγνωσμένες προσπάθειες ενός πολιτικού που βρίσκεται στην άκρη της πολιτικής του καριέρας, αλλά με ταχυδακτυλουργικό τρόπο εξακολουθεί να άρχει. Υποθέτω πως πρόκειται μανούβρες νταλίκας σε πάρκινγκ για φόρμουλες. Πώς να κάνει αναστροφή:

Υστερόγραφο: Το θέατρο του παραλόγου αποθεώνεται με τις επαναστατικές κινήσεις του ΠΑΣΟΚ κατά των επαχθών όρων του μνημονίου (τις οποίες ακολουθεί αντανακλαστικά η ΔΗΜΑΡ). Το ερώτημα είναι αν με τη θεατρική Διακήρυξη Διεκδικήσεων για τον Λαό θα τσιμπήσει ψήφους αφελείας. Με αυτό το 30% που (λέει πως) περνούσε καλύτερα στη Χούντα τίποτε δεν αποκλείεται.
Βολεϊμπολίστρια της ΑΕΚ βρέθηκε ντοπαρισμένη. Επιτέλους και κάτι... θετικό στην ΑΕΚ.
Νίκος Σαρίδης (από το fb)

Τετάρτη, 24 Απριλίου 2013

Εξ Ηλείας ορμώμενοι...

Διαμαρτυρόμενοι που η συγκομιδή και οι εξαγωγές συρρικνώθηκαν, είναι έτοιμοι για δυναμική έλευση στην Αθήνα οι φραουλοπαραγωγοί της Ηλείας. Ελπίζω άοπλοι (ή, έστω, με ελαφρύ οπλισμό).

(Σάιτ αναφέρει στον τίτλο του «έτοιμοι για... απόβαση στην Αθήνα οι φραουλοπαραγωγοί της Ηλείας». Φυσικά, η απόβαση προϋποθέτει θάλασσα, η οποία υπάρχει ένθεν κακείθεν: Κατάκολο, Πειραιά, Ραφήνα κλπ. Αλλά προϋποθέτει και πλοία, πολεμικά κατά κανόνα. Ίσως κάποιοι – λίγοι και γνωστοί – φραουλοπαραγωγοί σκέφτονται να εξοπλιστούν με αντιτορπιλικά και αρματαγωγά).

Άλλαξε κάτι;

Το ΠΑΣΟΚ έδωσε εντολή στον Σουρνάρα να μειώσει το ΦΠΑ στην εστίαση. Περίεργο! Από πότε αντιστράφηκαν οι όροι;

Βεντετάκια, ήρωες του τζόιστικ

Ο Παύλος Μητρόπουλος δήλωσε στη «Ώρα» πως «όλο αυτό – τον υποβιβασμό δηλαδή – θα τον κουβαλάμε σε όλη μας τη ζωή». Όχι άδικα. Μαζί θα κουβαλάνε και τις παιδικές τους ανοησίες. Τα βεντετιλίκια τής ανωριμότητας ποδοσφαιρικών αστεριών που αποδείχτηκαν αστερίσκοι του πληκτρολογίου και ήρωες του τζόιστικ. Θα θυμούνται – και πιθανόν να διδάσκονται από - τον κούφιο εγωισμό, την ανερμάτιστη έπαρση, την αίσθηση πως φορώντας μια τόσο φορτισμένη ιστορικά φανέλα έγιναν χρηματιστηριακή αξία.

Και άρχισαν τις ίντριγκες, τις γκρίνιες, τους βεντετισμούς, τα παιχνίδια με τους μάνατζερ και τις εκκαθαρίσεις: μόλις βγήκαν από το αυγό αντί να φάνε το τσόφλι έφαγαν τον προπονητή. Δυο αγωνιστικές πριν από τον τέλος. Οι χθεσινοί! Οι σημερινοί! Που καβάλησαν την ΑΕΚ σαν καλάμι κι έκαναν ξέφρενη ιππασία προς την καταστροφή της. Σε δρόμους βέβαια που άλλοι – παράγοντες, μέτοχοι, κακοί οπαδοί – είχαν χαράξει. Μην τα ρίχνουμε όλα σ’ αυτούς. Σ' αυτούς ρίχνουμε ευθύνες για την κακή τους συμπεριφορά. Μακάρι να είναι μόνο λόγω νεότητας.

Και κάτι ακόμα: Μην ξεχνάμε ότι το τελευταίο γκολ της ΑΕΚ στη μεγάλη κατηγορία σημειώθηκε πέντε αγωνιστικές πριν από το τέλος και χαιρετίστηκε φασιστικά!

Διαβάστε επίσης: «Η ΑΕΚ δεν μένει πια εδώ...»

Αρχίζει και το παραδέχεται ο Θόδωρος

Η Θόδωρος Πάγκαλος δήλωσε ότι «αν με αναγκάσουν να καταθέσω ως μάρτυρας υπεράσπισης του Άκη, θα τον ‘’θάψω΄’’». Είναι η πρώτη φορά που ομολογεί ότι κάποιοι τα φάγανε μόνοι με παρέα πολλούς άλλους. Σίγουρα, πάντως, όχι με εμάς – όχι ΜΑΖΙ.

Ελάτε, πείτε την αλήθεια!

ΠΑΣΟΚ προς Στουρνάρα: «Μειώστε τον ΦΠΑ στην εστίαση τώρα!». Πώς κάνουν έτσι; Αν είναι επειδή θα πάει ο Πάγκαλος στο εστιατόριο για φαΐ, ας μας το πουν.

Ο εφιάλτης της χειροπέδας

Ο Γιώργος όταν είδα τον Άκη χθες να προσάγεται στο δικαστήριο, μουλάρωσε και δεν δέχεται ούτε με σφαίρες να εμφανιστεί στην Προανακριτική για τη λίστα Λαγκάρντ. Φοβάται ότι θα τον πάνε με χειροπέδες.

Τρίτη, 23 Απριλίου 2013

Χρόνια πολλά, Γιώργο!

Σήμερα, 23 Απριλίου, είναι του Αγίου Γεωργίου. Αλλά οι Γιώργηδες γιορτάζουν κατά παράδοση τη Δευτέρα του Πάσχα λόγω Σαρακοστής. Πλην ενός: του Γεωργίου Α. Παπανδρέου. Που σαν σήμερα, στο Καστελόριζο το 2010, έσωσε την Ελλάδα. Χρόνια πολλά, Γιώργο!

Η «φθηνή ομάδα» και ο τέως βοηθός

(...) Όταν μετά από μερικές ημέρες «κάθισε η σκόνη» από την καλή εμφάνιση στο Φάληρο (1-1) εναντίον του πρωταθλητή Ολυμπιακού, οι πάντες ήρθαν αντιμέτωποι με την ωμή πραγματικότητα.Εν ολίγοις, ο Παναθηναϊκός ετοιμάζει νέες ριζικές αλλαγές στο ρόστερ του, το οποίο θα κληθεί να «εμπλουτίσει» με όσο το δυνατόν πιο φθηνές μεταγραφικές επιλογές και με την προώθηση νέων παιδιών από τις Ακαδημίες του.Ουσιαστικά, οι «πράσινοι» και οι οπαδοί τους «επενδύουν» στις εμπνεύσεις και τις ιδέες του νέου, ηλικίας μόλις 40 ετών, προπονητή τους, που βιάσθηκε να…ανακοινώσει μόνος του στα ολλανδικά μίντια την πρόσληψη του για μια τριετία.Θα καταφέρει να καθίσει τόσο; Πολύ αισιόδοξος, ακούγεται!

** Απόσπασμα από άρθρο του Μιχάλη Κοσμετάτου στο μπλογκ mypao1908. Διαβάστε το εδώ.

Ανέχεια!

Το ΄χα ξεχάσει να το σχολιάσω κι είναι κρίμα για τους ανθρώπους: Το ζεύγος Παπαντωνίου έμεινε ελεύθερο με εγγύηση 70.000 ευρώ.

Ποιος ξέρει από πού τα δανείστηκαν, οι δύστυχοι.

Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013

Η ΑΕΚ δεν μένει πια εδώ...

ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΕ ΤΟΝ ΤΑΦΟ ΚΙ ΕΚΕΙΝΟΣ ΠΟΥ ΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΣΤΑΥΡΟ. ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ: ΠΟΛΤΟΣ Ή ΣΠΟΡΟΣ; Η ΚΡΑΥΓΗ ΤΟΥ ΠΑΝΙΩΝΙΟΥ ΚΑΙ Η  «ΠΡΟΦΗΤΕΙΑ» ΤΟΥ ΑΠΟΛΛΩΝΑ. ΤΟ ΚΕΝΟ-ΧΑΟΣ ΜΙΑΣ (ΕΠΟΜΕΝΗΣ) ΚΛΗΡΩΣΗΣ. «ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ, ΚΥΡΙΑΚΗ ΣΕ ΧΑΝΩ». 

Στο πληγωμένο οικόπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας (αυτό που θα γινόταν ολυμπιακό έργο, «Αγιά Σοφιά», σύγχρονο παλάτι κλπ) βρέχει θλίψη. Η ΑΕΚ δεν είναι πια εδώ. Από το 2003 δεν μένει στο οικόπεδο που ήταν γήπεδο και δεν ξενάγινε ποτέ τέτοιο. Του χρόνου «δεν θα είναι πια εδώ» ΚΑΙ στο πρωτάθλημα. Μπορεί και του αντίχρονου. Ίσως και μετά από δύο, πέντε, επτά χρόνια. Η ΑΕΚ μπήκε στο πιο σκοτεινό σημείο τού τούνελ που τη ρουφάει σαν διαστημική μαύρη τρύπα από – τουλάχιστον – το 2000. Και κανείς δεν μπορεί να ξέρει, να εκτιμήσει, να προβλέψει, να εικάσει πότε θα βγει. Και τι θα γίνει εκεί μέσα, στο σκοτεινό κανάλι: σπόρος ή πολτός… +/- Δείτε τη συνέχεια

Εντάξει, κι άλλες μεγάλες ομάδες έχουν υποβιβαστεί και ξαναγύρισαν. Το έγραφε το πρωί και ο συνάδελφος Σταμάτης Βούλγαρης: Μάντσεστερ Γ., Ρίβερ Πλέιτ, Ατλέτικο Μαδρίτης. Αλλά όλα τα παραδείγματα από το παρελθόν δεν είναι ίδια με τα δείγματα του παρόντος. Δεν ταιριάζουν ούτε κουμπώνουν. Εκείνοι που έφυγαν και γύρισαν δεν ήταν άστεγοι, χωρίς γήπεδο και πόρους. Είχαν διοίκηση, οργάνωση, σχέδιο – δημιουργικό σχέδιο ανάταξης. Η ΑΕΚ παραδόθηκε στην Πύλη της Κολάσεως διαλυμένη. Με τη συνοδεία από υποσχέσεις και εικονικά σχέδια που την ακολουθούσαν όλον αυτόν τον καιρό σαν τεθλιμμένοι συγγενείς. Πολλά σχέδια, χρόνων ολόκληρων. Από τον Γρανίτσα που άνοιξε τον τάφο με την μπουλντόζα τής κατεδάφισης ως τον Δημητρέλο που έβαλε τον σταυρό. Το πότε και πώς θα βγει από εκεί μέσα ουδείς προφήτης προλαλεί.

Το 1992, όταν ο Πανιώνιος έπεσε για πρώτη φορά από την Α΄ Εθνική, η κραυγή αγωνίας που ξεπήδησε από τη Νέα Σμύρνη ήταν «προς Θεού, μη γίνουμε Απόλλων»! Να μην τον φάει δηλαδή το μαράζωμα της Β΄ Εθνικής για χρόνια και χρόνια. Ο Πανιώνιος την επόμενη περίοδο επανήλθε πλησίστιος. Για την ΑΕΚ η προοπτική φαντάζει δύσκολη, αν όχι απίθανη, με τα διλήμματα να πετάνε από πάνω της σαν νεκρόσιτα όρνια: Β΄ Εθνική και χρεωμένη ή Γ΄ Ερασιτεχνική και αλαφρωμένη; Με οικονομική εκκαθάριση σε τρεις μήνες ή σε τρία χρόνια;

Όπως και να έχει, στην ΑΕΚ τού σκοτεινού τούνελ δεν μπορούν να φωνάξουν «μη γίνουμε Απόλλων!» Γιατί ο Απόλλων φαίνεται να γυρίζει. Δέκα τρία χρόνια από τότε που έφυγε. «Προφητεία» και για εκείνην;

Υστερόγραφο 1: Το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας κατεδαφίστηκε τον Μάιο τού 2003. Η ΑΕΚ υποβιβάστηκε δέκα χρόνια μετά παρά κάτι μέρες… 
Υστερόγραφο 2: Η επόμενη κλήρωση της Σούπερ Λίγκας θα γίνει χωρίς στην κληρωτίδα να υπάρχει το όνομα «ΑΕΚ». Ένα τεράστιο κενό, χαώδες, στο χαοτικό ποδόσφαιρο μιας χώρας που ισορροπεί πάνω από το χάος. 
Υστερόγραφο 3: Το πρωί περνούσα από τις παρυφές της Δεκελείας – στις παρόδους. Κι άκουσα από κάπου (μπαλκόνι, αυλή, αυτοκίνητο; - δεν ξέρω) εκείνο τού Τσιτσάνη, το «Κυριακή σε γνώρισα, Κυριακή σε χάνω, θα ΄θελα να ήταν Κυριακή κι αυτή που θα πεθάνω». Παραίσθηση και μεταφυσική; Δεν παίρνω όρκο! 

Διον. Βραϊμάκης

Διαβάστε ακόμα: «Βεντετάκια, προπονητοφάγοι, ήρωες του τζόιστικ» (και πώς πανηγυρίστηκε το τελευταίο γκολ της ΑΕΚ στην κατηγορία)

Το 2018 η επόμενη φιέστα;

Σε καιρούς βαθιάς κρίσης ο Ολυμπιακός θα πρέπει να μαζεύει τους τίτλους του και να κάνει για όλους – και τους πέντε – μια φιέστα ανά πενταετία. Αυτό που επαναλαμβάνει κάθε χρόνο τώρα, είναι και ανιαρό και δαπανηρό. (Τι λέτε για την επόμενη το 2018, που θα μετράει τον 45ο; Πιο σιγουράκι δεν γίνεται).

Ζωσμένος με εκρηκτικά ο Άκης απειλεί στη δίκη των Πυρήνων της Κλεψιάς…

Ο Άκης μπήκε στο δικαστήριο ευθυτενής, αποφασιστικός, με αυτοπεποίθηση βαριά σαν κανόνι. Έχει ζωστεί απειλές για εκείνους που έχουν λόγους να φοβούνται και είναι έτοιμος – έτσι δείχνει – να ανατιναχθεί μαζί τους στον αέρα. Για μια ακόμα φορά το ΠΑΣΟΚ, το ιστορικό ΠΑΣΟΚ, κάθεται στο σκαμνί τού δικαστή. Και το υπόλοιπο ΠΑΣΟΚ, ή έστω ένα σημαντικό κομμάτι από αυτό που λεγόταν αυτάρεσκα «μεγάλη δημοκρατική παράταξη», έχει καθίσει από καιρό στο σκαμνί της συνείδησης του καθενός από εμάς.

Ο Άκης δεν είναι παρά μόνο το κακοφορμισμένο σπυρί ενός συστήματος που γέννησε και εξέθρεψε κομματικά, πολιτικά, κρατικά τέρατα. Η κάθαρση δεν θα έρθει με τη δίκη τού Αυτοκράτορα των Επιόρκων Άκη Τσοχατζόπουλου. Οι ορμόνες, η κακοσμία, η λίγδα, ο δύσοσμος ιδρώτας αυτών των τεράτων έχει διαποτίσει τη χώρα. Αλλά το κόμμα με εκλογική δύναμη-ρανίδα μπροστά στον ποταμό τού παρελθόντος, κυβερνά, είναι ακόμα βαθιά χωμένο στους μηχανισμούς κι αν δεν ελέγχει, τουλάχιστον επηρεάζει. Γι' αυτό και τούτον τον καιρό μόνο ο Άκης και οι άμεσοι συνεργάτες του των Πυρήνων της Κλεψιάς, κάθονται στο σκαμνί. Αν ήταν δυνατόν να δικάζονταν όλοι δεν θα έφταναν ξύμπαντες οι ξυλουργοί της χώρας για να φτιάξουν σκαμνιά Δικαιοσύνης.

Επταετία μεγάλων επιτυχιών

-Το 1967 ο Ολυμπιακός πρωταθλητής
-Το 1968 η ΑΕΚ ευρωκούπα στο μπάσκετ
-Το 1969 ο Παναθηναϊκός πρωταθλητής
-Το 1970 ο Αρης κατέκτησε το μοναδικό του τρόπαιο από καταβολής Α' Εθνικής
-Το 1971 ο Παναθηναϊκός στο Γουέμπλεϊ
-Το 1972 ο ΠΑΟΚ πήρε τον πρώτο του τίτλο
-Το 1973 η Παναχαϊκή στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ

Είναι απορίας άξιον πώς... μόνο το 30% των Ελλήνων δήλωσε ότι περνούσε καλύτερα επί Χούντας!

Νίκος Σαρίδης (από το fb)

Τι από τα δύο, Βίκη;

Άμα παίρνεις δικηγόρο τον Κούγια, είτε νιώθεις πολύ ένοχος είτε είσαι πολύ απελπισμένος.
Κάνω λάθος, Βίκη;

Με δύναμη πυρός

«O τρόπος με τον οποίο η Γερμανία και το ΔΝΤ αντιμετώπισαν την Κύπρο είναι σαν να πυροβολείς περιστέρι με ατομική βόμβα». O γενικός διευθυντής του υπουργείου Οικονομικών της Κύπρου Χρήστος Πατσαλίδης το είπε. Ωραίος!

Κυριακή, 21 Απριλίου 2013

H αναβίωση ενός πολέμου

Στη Μανωλάδα τρεις πυροβολούν κατά διακοσίων, στην Πάτρα πέφτουν οι σφαίρες σαν το χαλάζι (ένας νεκρός) και πριν μερικές μέρες μια άτυχη κοπέλα νεκρή – παράπλευρη απώλεια - από την ανταλλαγή πυρών σε καταδίωξη κακοποιών στην Κόρινθο. Κανονικός Πελοποννησιακός Πόλεμος!

H μέρα που μας γύρισε χρόνια πίσω...

Τι πρωινό κι εκείνο, της μέρας ΕΚΕΙΝΗΣ - σαν σήμερα τότε... Κάποιοι λένε από το πρωί - χωρίς ντροπή και με την ιστορική μνήμη πατημένη από τις ερπύστριες - «χρόνια πολλά». Κάποιοι άλλοι κλαίνε ακόμα για τους χαμένους και τα χαμένα εκείνων των χρόνων.

«Απολλωνάκι» και ΑΕΚ

Ρεαλιστικά, ο Απόλλων δεν έχει τις δυνατότητες για οποιαδήποτε «τυμβωρυχία» στο κορμί της ΑΕΚ. Ποτέ δεν θα υποκαταστήσει το τεράστιο μέγεθος της ΑΕΚ. Με τον διαγραφόμενο προβιβασμό του, όμως, μπορεί να εκμεταλλευτεί το momentum. Μπορεί να μεγαλώσει τη λίμνη της συμπάθειας, να σπείρει και να θερίσει στην ευρύτερη περιοχή μία σοδειά φίλα προσκείμενων στο «Απολλωνάκι» πιο διακριτή από τις προηγούμενες (ζώσες). Σπορά, που στην καλή εποχή του κλαμπ, όταν βγήκε στην Ευρώπη, προσέκρουσε (όπως προσέκρουε πάντοτε) στην ΑΕΚ, η οποία το ίδιο διάστημα και μερικές εκατοντάδες μέτρα βορειότερα έπαιζε «διαστημικό» ποδόσφαιρο.

** Απόσπασμα από άρθρο του Νίκου Σαρίδη στην SportDay. Διαβάστε το εδώ.

Παρασκευή, 19 Απριλίου 2013

Ρατσιστές από τα γεννοφάσκια μας (με ασανσέρ υπηρεσίας!), συνέλληνες...

ΟΙ ΦΡΑΟΥΛΕΣ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΑΠΑΡΤΧΑΪΝΤ ΤΩΝ ΛΕΥΚΩΝ ΤΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑΣ ΤΟΥ ’60. ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΠΑΡΧΙΑΣ ΠΟΥ… ΥΠΕΣΤΗΣΑΝ ΤΗΝ ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ ΤΩΝ ΑΣΤΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ 

Είμαστε ρατσιστές εξ απαλών ονύχων. Που πάει να πει όχι με μαλακά νύχια, κάτι σαν… ελαστικοί μισάνθρωποι δηλαδή, αλλά από τα γεννοφάσκια μας. Δεν το διαπιστώνω τώρα με τις Φράουλες τής Οργής (ποια Σταφύλια, κύριε Στάιμπεκ;) Το έχω δει από τα ίχνη που έχει αφήσει ο ρατσισμός τού Έλληνα στα ίδια του τα κτίρια όταν άρχισε να ναρκώνεται από την  ευημερία του και να βυθίζεται στην επίπλαστη ευμάρειά του. Υπάρχουν ακόμα οι πολυκατοικίες  τού ’60 και του ’70 που διαθέτουν κάτι που σε εκείνα τα χρόνια ήταν απαραίτητο. Δηλαδή το ασανσέρ υπηρεσίας, το δωμάτιο υπηρεσίας και, σε κάποια σπίτια, η σκάλα υπηρεσίας. Αθλιότητα! +/- Δείτε τη συνέχεια

Έλληνες που μόλις είχε πάψει να βρωμάει το χνώτο τους με τη βοήθεια ξυλάκι-γαρύφαλλου, (το περιέστρεφαν στα δόντια) και να δροσίζουν την αναπνοή τους με καραμέλες ΜΕΖ, έπρεπε για να ζήσουν συστεγαζόμενοι με τα «δουλικά» τους – έτσι τα αποκαλούσαν –, να διαθέτουν γι’ αυτά ένα χωριστό ασανσέρ. Διαστάσεων μισό επί ένα μέτρο. Μια κινούμενη τρύπα που έμπαινες με τη μούρη και έβγαινες με την πλάτη – στροφή εκεί μέσα δεν γινόταν. Και στα χλωμά, ανήλιαγα τριαράκια τους ήταν απαραίτητο το δωματιάκι για τις «υπηρέτριες». Που δεν είχαν δικαίωμα κανονικού δωματίου, αλλά έπρεπε να ζουν σε μια ποντικοφωλιά όπου χωρούσε ίσα ίσα ένα κρεβατάκι, μεταλλικό με σουμιέ, αν όχι ράντζο.

H Σπυριδούλα στη δίκη τής φρικαλεότητας
Ήταν η εποχή τού απαρτχάιντ τών λευκών μικροαστών – και δεν μπορούσε ο λευκός δούλος να χρησιμοποιεί τον ανελκυστήρα τού κυρίου του. Η εποχή που πάμπτωχα εξαθλιωμένα κορίτσια από την επαρχία γίνονταν μετανάστριες στη χώρα τους. Για να… υποστούν την ευγνωμοσύνη τών αφεντικών της πόλης, τη χλεύη τής κοινωνίας και το χάχανο του κινηματογραφικού κοινού όταν διασκέδαζε, σχεδόν σε κάθε κωμωδία, με τις Δέσποινες Στυλιανοπούλου τής οθόνης που εκτίθονταν με τις ακραίες γλωσσικές τους γκάφες, την επαρχιώτικη αφέλειά τους και την αθεράπευτη δήθεν κλεπτομανία τους.

** Όπως λχ στον Ηλία τού 16ου όπου η πλούσια παθιασμένη χαρτοπαίκτρα φορτώνει μια κλοπή στη «δούλα» της για να δικαιολογήσει τα δικά της χαμένα.

** Και όπως και στην πραγματική ζωή με την τραγική Σπυριδούλα, που τη θυμηθήκαμε πάλι χθες με τη Μηχανή του Χρόνου. Τη δωδεκάχρονη επαρχιωτοπούλα, δηλαδή, που σιδέρωσαν – κυριολεκτικά! – τα αφεντικά της, το ζεύγος Βεϊζαδέ γιατί, έλεγαν, τους είχε κλέψει κάποια δολάρια. Πράξη απίστευτης βαρβαρότητας που αποτιμήθηκε από τη Δικαιοσύνη του Έλληνα και του ελληνικού κράτους με πέντε χρόνια φυλάκιση για τους φρικαλέους βασανιστές!

Ρατσισμός και στα σχολεία , από τα ίδια μας τα παιδιά. Που επιτίθενται με κανιβαλική χλεύη στο χοντρό φίλο, στον τραυλό συμμαθητή, στη γεμάτη σπυράκια εφηβείας συμμαθήτρια. Παιδιά κι αυτά μιας κοινωνίας που κοίμιζε μέσα της το αίσθημα και τον όρο «ρατσισμός». Και που τώρα ξύπνησε και γράφει αστεία για κουνούπια με τον ιό τού Δυτικού Νείλου που βρίσκουν στην Ελλάδα σπιτικό (αφρικανικό) φαγητό. Και που, το χειρότερο, παίρνει το όπλο πυροβολώντας μαύρα «νομιστεράκια», κατά το γνωστό ανέκδοτοκαι που (για να θυμηθώ παραλλάζοντας κάτι από το υπέροχο κινηματογραφικό Capote) «πυροβολεί το ίδιο εύκολα που σου σφίγγει το χέρι». 

Διον. Βραϊμάκης

Απών στο ραδιοφωνικό… παρών

Αγχώθηκα (μπορεί και να τον λυπήθηκα κιόλας) με τη δύσκολη θέση στην οποία ήρθε ο Ανδρέας Παπαδόπουλος σε συνέντευξη το μεσημέρι στον Νίκο Χατζηνικολάου, στον Real. Ο εκπρόσωπος Τύπου στριμώχθηκε άγρια προσπαθώντας να απαντήσει στις επίμονες ερωτήσεις για τις απολύσεις, για το ρόλο της ΔΗΜΑΡ, για τον αν συμφωνούσαν ή όχι οι άλλοι εταίροι.

Απεγνωσμένη και αναποτελεσματική η προσπάθειά του από τη μια να καλύψει τη ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ για τις θέσεις τους στο θέμα των δημοσίων υπαλλήλων και από την άλλη να πείσει ότι το κόμμα του έσυρε το τρένο ως τη… θετική κατάληξη. «Θα μας τρελάνετε;», εξανέστη κάποια στιγμή ο Χατζηνικολάου.

Εύκολο να «αντιστέκεσαι» με... παρουσιολογία στη Βουλή, αλλά δραματικό να το κάνεις στον δημόσιο λόγο. Όπου αποκαλύπτεται ένα μεγάλο «απών» τού κόμματος που πορεύεται με διαδοχικά «παρών».

Λείπει ένα «Ε»

Ο Βαγγελάτος, το αφεντικό των πιστολέρο στη Μανωλάδα, θα μπορούσε να μας ενημερώσει ο ίδιος με ενάργεια  - και καθόλου κινδυνολογικά - για το τι ακριβώς συνέβη. Άλλωστε παρά τρίχα δεν έγινε δημοσιογράφος. Παρά ένα γράμμα!

Σκουπίδια από τη Μανωλάδα

Ύστερα από κοινή υπουργική απόφαση άρχισε η μεταφορά απορριμμάτων περιοχών τής Πελοποννήσου στο ΧΥΤΑ της Φυλής για να αντιμετωπιστεί το οξύ πρόβλημα υγείας σε αυτές τις περιοχές. Ελπίζω να μη φέρνουν και σκουπίδια από τη Μανωλάδα. Ανθρώπινα εννοώ. (Και ελληνικά, για να μην παρεξηγούμεθα...)

Ούτε έτσι...

Μου είπαν ότι οι τιμές της φράουλας στις λαϊκές ήταν και σήμερα σχετικά υψηλές. Δεν πέφτουν ούτε με σφαίρες!

Ντροπή ημέρας

Η Γερουσία καταψήφισε τα μέτρα για τη διεύρυνση των ελέγχων στους κατόχους όπλων και ο οργισμένος ο Ομπάμα (που είχε δίπλα του συγγενείς των παιδιών που σκοτώθηκαν από την επίθεση στο Κονέκτικαντ) μίλησε για «ημέρα ντροπής». Μόνο για μια ημέρα ντρέπονται εκεί;

Το σκίτσο του Βαγγέλη Παπαβασιλείου στην Ελευθεροτυπία

Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013

Εθνικό καθήκον οι μπαταριές…

Έβαλαν στο σημάδι καμιά διακοσαριά και δεν «έστειλαν» κανέναν! Στον στρατό με νεροπίστολα εκπαιδευόσασταν, άχρηστοι;

** Οι αλλοδαποί εργάτες πήγαν στους χειρουργούς και οι πιστολέρο επιστάτες στον οφθαλμίατρο. 

** Πάντως, ανοίγουν τα μάτια και στους άλλους. Ξέρετε πόσοι εργοδότες χρωστάνε έξι μήνες και πάνω;

** Εδώ που τα λέμε οι άνθρωποι πήραν τα όπλα για να κρατήσουν τις τιμές χαμηλά. Πώς αλλιώς θα φτάσουν στις λαϊκές φτηνές φράουλες άμα πληρώνουν εργασία; Ήταν εθνικό καθήκον. 

** Φράουλα; Ποτέ ξανά! Ούτε σε γεύση τσίχλας θα ξαναδοκιμάσω…

** Μάνα, στην τάρτα με τη φράουλα βρήκα μια σταγόνα αίμα. Πώς κόπηκες;  

** Στα ηλεκτρονικά «φρουτάκια», μαθαίνω καταργήθηκαν οι φραουλίτσες. Δεν θέλουν μπλεξίματα με Μανωλάδες.

** Δυο γλάστρες που έχω στο μπαλκόνι με φράουλες, καμιά σχέση με τον συνεταιρισμό τής Μανωλάδας. Εντάξει Πακιστανάκια; 

** Άσχετο: Οι δυο Μανωλάδες, θείος και ανιψιός, παντελώς άσχετοι με το περιστατικό.

Άσε ρε Μπέργκμαν!

Οι «Άγριες Φράουλες» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν αρχίζουν με ένα φέρετρο που πέφτει από τη νεκροφόρα και ανοίγει αφήνοντας στο δρόμο ένα πτώμα. Η ελληνική έκδοση των Φράουλων είναι πιο προχωρημένη και σαφώς πιο Άγρια: τα σκάγια κυνηγούν ανθρώπους για να τους κάνουν πτώμα, να τους βάλουν στα φέρετρα και να τους ανεβάσουν στις νεκροφόρες. Ποιος Μπέργκμαν και ποια Σουηδία; Μανωλάδα, ρε!

Μεσοκαπήλα, πασοκήλα...

«Ανδρέα μου, εγώ σε είχα στη μαύρη λίστα, αλλά ήρθα να σε ακούσω, ήρθα να σου δώσω μια τελευταία ευκαιρία, το γήπεδο του Σπόρτινγκ με τους περίπου 2.000 φίλους σου είχε μια διάχυτη νωθρότητα, μια μεσοκοπήλα, μια πασοκήλα και τις δύο αυτές λέξεις τις γράφω με "ΗΤΤΑ"».

** Η κατάληξη του άρθρου τoυ Δημήτρη Κυριακόπουλου για τον Ανδρέα Λοβέρδο στο protagon.gr

Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

Η ανατομία ενός εγκλήματος

Ο ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ-ΓΑΤΟΝΙ ΑΠΟΣΤΟΜΩΝΕΙ ΤΟΝ ΣΥΝΤΑΚΤΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ. «ΖΗΤΗΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΤΩΝ ΦΥΣΙΚΩΝ ΑΥΤΟΥΡΓΩΝ» 

Γράφει ο BADDOG

Tώρα που το τρίπτυχο κατοχικό δάνειο-αποζημιώσεις για τις εν γένει καταστροφές-Δίστομο τείνει να εξελιχθεί σε «Μεγάλη Ιδέα του Έθνους», μήπως να προβάλαμε κι εμείς στο σόι μας καμία αξίωση; Διότι μια φορά κι έναν καιρό, σ' ένα χωριό της Θεσσαλίας, είχαμε έναν παππού κομμουνιστή που στην Κατοχή τού έκαψαν το σπίτι οι Έλληνες συνεργάτες των Γερμανών κι ευτυχώς το ίδιος είχε προλάβει «να την κάνει» πριν καταφτάσουν τα μπουμπούκια; Μου περνά συχνά τις τελευταίες μέρες από το μυαλό. Η αλήθεια, είναι ότι αυτή την εποχή μού λείπουν κάτι ψιλά, ενώ την Πέμπτη το βράδυ είδα στο MEGA και ένα δικαστικό θρίλερ, την «Ανατομία ενός εγκλήματος» (με τον Τζέιμς Στιούαρτ και τη Λι Ρέμικ). Όσο να 'ναι, έχω επηρεαστεί. +/- Δείτε τη συνέχεια


Ωστόσο, έναν δισταγμό τον έχω. Δύο δισταγμούς, για την ακρίβεια. Από τη μία, ο δικός μου δικηγόρος -παλιός συμμαθητής- δεν πιάνει βαλσαμωμένο πουλί! Δεν κερδίζει ούτε στο Ειρηνοδικείο Κρωπίας! Οπότε δεν είναι για να (τον) τρέχεις στα διεθνή δικαστήρια, τζάμπα τα χαρτόσημα. Από την άλλη, ακόμη και ν' αλλάξω δικηγόρο, φοβάμαι μην έχουν οι Γερμανοί κάνα νομικό «γατόνι» και στο τέλος βγούμε κουρεμένοι. Να με βάλει κάτω, δηλαδή, το «γατόνι» και να μ' αλαλιάσει:
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι τα Τάγματα Ασφαλείας και οι ομοειδείς οργανώσεις αποτελούνταν αποκλειστικά από Έλληνες και τα ίδρυσε ο Ι. Ράλλης και άλλοι συμπατριώτες σου;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι στην Κατοχή υπήρχε ελληνικό εθνικοσοσιαλιστικό κόμμα που ίδρυσε ο Γεώργιος Μερκούρης, θείος της Μελίνας;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια πως όταν φύγαμε εμείς και οδηγήθηκε σε δίκη ο Ράλλης, εις εκ των συνηγόρων του ήταν ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι ο Ράλλης πέθανε το 1946 και το 1947 ο υιός του, Γεώργιος, εξέδωσε το βιβλίο «Ο Ιωάννης Δ. Ράλλης ομιλεί εκ του τάφου», σημειώνοντας στον πρόλογο ότι «H έκδοσις αύτη έστω εις μνήμην του Πατρός μου πολιτικόν μνημόσυνον»;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι ο Θεόδωρος Δ. Πάγκαλος υποδέχτηκε ασμένως την ίδρυση των Ταγμάτων Ασφαλείας;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι ο επικεφαλής των Ταγμάτων Ασφαλείας στην Πελοπόννησο, ο Παπαδόγγωνας, είχε πει τους Γερμανούς να τους αφήσει ενέχυρο τη γυναίκα του και την κόρη του, για να μην αμφισβητούν την αφοσίωσή του;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι στην Κεντροδυτική Μακεδονία ένας από τους πιο διαβόητους συνεργάτες μας υπήρξε ο Κυριάκος Παπαδόπουλος ή Κισά Μπατζάκ και στη Θεσσαλονίκη ο Ξενοφών ή «Φον» Γιοσμάς;
-Είναι.
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι ο λεγόμενος «εθνάρχης» σας, Κ. Καραμανλής στη δεκαετία το '50 έκλεισε -πρώτος στην Ευρώπη- το Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου;
-Είναι.

Στρέφεται τότε το «γατόνι» προς τους δανούς, βραζιλιάνους, βεδουίνους ενόρκους και λέει: Τα βλέπετε... Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής συνέπηξε κόμμα με τον γιο του Ιωάννη Ράλλη, Γιώργο, τον συμπέθερο του Γιώργου (Ράλλη), Παναγή Παπαληγούρα, τον κανακάρη του Μιλτάδη Βαρβιτσιώτη, τον Γιάννη και τον γιο του Ταγματασφαλίτη Παπαδόγγωνα, Αλέξανδρο. Αφού αυτοί έκαιγαν, υποτίθεται, σπίτια, τότε γιατί οι Έλληνες τούς ψήφισαν, όπως ψήφισαν κι εξέλεξαν βουλευτή το 1974 με την ίδια παράταξη και το βλαστάρι του Κισά Μπατζάκ Κυριάκου Παπαδόπουλου; Μας δουλεύουν;
-Μα....
-Μην με διακόπτετε, χερ Βαddog! ...Μάλιστα, αγαπητοί ένορκοι, μόλις κουράστηκαν οι Έλληνες απ' αυτούς που προανέφερα, ψήφισαν για να τους κυβερνά τον εγγονό του Πάγκαλου, ενώ κατόπιν μπήκε στην κυβέρνηση κι ένα κόμμα ονόματι ΛΑΟΣ, με το οποίο υποψήφιος ήταν και ο γιος του «Φον» Γιοσμά, Αλέξανδρος. Παράλληλα, επειδή κάποιοι από αυτούς άρχισαν να πεθαίνουν ή απλώς να γερνάνε, μπήκε στο παιχνίδι και η επόμενη γενιά... Οι Έλληνες ψήφισαν τον εγγονό του Μιλτιάδη και υιό του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, τον μικρό Μιλτιάδη.

Είναι η ώρα ο βεδουίνος ένορκος έχει αρχίσει να χάνει το τόπι με τα ονόματα, προσπαθώντας να βρει πού το πάει ο Γερμανός... Το «γατόνι», όμως, έχει σχέδιο... Πίνει μια γουλιά νερό, γυρίζει την πλάτη στους ενόρκους και απευθύνεται πάλι σ' εμένα:

-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι αυτή η νεαρή ηθοποιός, η Λένα Παπαληγούρα, τυγχάνει δισέγγονο του δωσίλογου πρωθυπουργού, εγγόνι του... συγγραφέα Γεωργίου Ράλλη και τέκνο του Αναστάση Παπαληγούρα, ο οποίος ήταν στην ίδια κυβέρνηση με τον ανιψιό του Κωνσταντίνου Καραμανλή; Είναι αλήθεια ότι ο χερ Αναστάσης, μολονότι διετέλεσε υπουργός Δικαιοσύνης, εντούτοις δεν προσυπέγραψε τη δικαστική απόφαση για τη διεκδίκηση αποζημίωσης για το Δίστομο;

-Είναι... αλλά δεν θα φορτώσουμε στο κοριτσάκι όλα τα προπατορικά αμαρτήματα...
-Ναι, αλλά αν η οικογένεια του... κοριτσακίου και οι οικογένειες των άλλων κοριτσακίων (sic) σαν κι αυτό τιμωρούνταν πραγματικά και δεν αναλάμβαναν τα ηνία της μεταπολεμικής Ελλάδας, η Λένα και οι άλλες Λένες ίσως να μην ζούσαν στα πούπουλα, ίσως να μην ελάμβαναν αστική παιδεία, ίσως... ίσως...
-Δεν το είχα σκεφτεί έτσι...
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια αυτά που, νύχτα - μέρα, γράφουν τα κουτσομπολίστικα ΜΜΕ στην πατρίδα σας; Ότι η Λένα Παπαληγούρα τα έχει με τον κατά δεκαετίες μεγαλύτερό της Πάνο Κοκκινόπουλο, εκείνον που σκηνοθετούσε τη σειρά «Ανατομία ενός εγκλήματος» στον Αντένα;
-Είναι. Αλλά πού κολλάει αυτό;
-Πουθενά! Ετσι το είπα, για να εξιτάρω τον Βεδουίνο, γιατί βλέπω ότι έχει αρχίσει να γλαρώνει!
-....
-Χερ Baddog, είναι αλήθεια ότι η Λένα τον Μάρτιο του 2013 βραβεύτηκε ως καλύτερη ηθοποιός, λαμβάνοντας 3.000 ευρώ και την καρφίτσα της Μελίνας Μερκούρη που ήταν ανιψιά του Ελληνοναζί Γεωργίου Μερκούρη, ενώ «Καρφίτσα» έλεγαν και μία οργάνωση μ' επικεφαλής τον Γιοσμά που σκότωσε εκείνον τον... πώς τον λένε που τον έκανε ταινία ο Γαβράς;
-Έτσι όπως το θέτετε... Αλλά... υπάρχει ένα αλλά...
-Αφήστε τα «αλλά»... Πηγαίνετε πάρτε απ' αυτήν τα τρία χιλιάρικα για το παλιόσπιτό σας. Ζητήστε τα από τους απογόνους των φυσικών αυτουργών, Δεν θα πληρώσουμε εμείς οι Γερμανοί και για τις λεηλασίες που δεν ήμαστε παρόντες. Άλλωστε, εμείς οι απόγονοι των αυθεντικών Ναζί, ζητούσαμε από καιρού εις καιρόν και καμία ηχηρή συγγνώμη, ενώ κουβαλάμε -όπως γνωρίζεις- και μία συλλογική ενοχή... Κάντε μας τη χάρη, λοιπόν.
-Πάμε, μαλάκα, «τον ήπιαμε»...
-Παρακαλώ;
-Δεν το λέω σ' εσάς, αγαπητέ Γερμανέ συνήγορε, στον δικηγόρο μιλάω... κάτι δικά μας...

[Με κάτι... προβακατόρικα ντοκιμαντέρ σαν κι αυτό το τελευταίο, του Στέλιου Κούλογλου- («Νεοναζί: Το Ολοκαύτωμα της Μνήμης»), περί την ανάμιξη κι Ελλήνων στη σφαγή του Διστόμου, δεν τους βλέπω καλά (ούτε) τους Διστομίτες...].