Παρασκευή, 31 Μαΐου 2013

Μικρός Μεσαίωνας...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΟΣ ΠΤΥΧΙΩΝ, ΤΟ ΑΝΑΔΕΛΦΟ ΕΘΝΟΣ ΚΑΙ Ο ΖΑΛΟΓΓΟΣ ΤΗΣ ΡΕΠΟΥΣΗ. ΑΠΟ ΤΗ ΜΙΑ ΤΙΜΟΥΝ ΤΟΝ ΓΚΑΤΣΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΤΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΟΥ!  

Γράφει ο BADDOG

Πριν από μερικά χρόνια σε κάποια δημοτικά σχολεία του Δήμου Αθηναίων δόθηκαν ονόματα προσωπικοτήτων των Γραμμάτων. Έτσι, σε απόσταση 300-400 μέτρων από τα δικαστήρια της Ευελπίδων, στη Νέα Κυψέλη, βρίσκεται σήμερα το 29ο Δημοτικό Σχολείο «Νίκος Γκάτσος». Από τη μία, λοιπόν, υπηρεσιακοί παράγοντες τιμούν τον Γκάτσο (φωτό) και από την άλλη απαγορεύουν τους τους στίχους του! Πράγματι, ανάδελφο έθνος! Πιο ανάδελφο δεν γίνεται. +/- Δείτε τη συνέχεια

Είναι εντυπωσιακό, πάντως, ότι στη σημερινή Ελλάδα, που έχει περισσότερα πτυχία, μεταπτυχιακά, Προφίσιενσι και Σορμπόν από κάθε άλλη φορά, υπάρχουν βάσιμες υποψίες ότι δρουν ως ενεργούμενα της Αλ Κάιντα ο Χατζηδάκις, ο Γκάτσος, ο Κεμάλ και ο… Μελισσανίδης (κάπου στο τραγούδι αναφέρεται και ο Τίγρης με τον… συνεταίρο του τον Ευφράτη!). Και μέσα στο κεφάλι του γονέος και κηδεμόνος, πιθανώς και στης διευθύντριας, το πιο ύποπτο με τον Κεμάλ του Γκάτσου είναι δεν ονομάζεται κάπως αλλιώς: Αλαντίν ή Ρούλης.

Ψιλά γράμματα, βέβαια, ότι ο άλλος Κεμάλ, ο κακός (Μουσταφά), ήταν πολέμιος του ισλαμισμού κι εκείνος που οδήγησε στην εκκοσμίκευση το τουρκικό κράτος. Άσε που δεν είναι μόνον ο Γκάτσος που υποσκάπτει τα θεμέλια της καθ’ ημάς «Δανιμαρκίας», απειλώντας τα ιερά και τα όσια της φυλής. Την ίδια ώρα είναι κι εκείνη η, «ψόφο δεν έχει», Ρεπούση, η οποία –άκουσον άκουσον! χαρακτηρίζει εθνικό μύθο το Ζάλογγο. Πώς να μη βγουν μετά αφροί από τα στόματα και τα πληκτρολόγια; Θα μου πεις, μεμονωμένο το περιστατικό με το τραγούδι του Γκάτσου. Μόνο που πολλά μεμονωμένα περιστατικά μάς κάνουν έναν μικρό Μεσαίωνα.

Εκτός αν θεωρεί κάποιος ότι οι ηλίθιοι πολίτες σ’ ετούτη τη χώρα είναι ένας – δυο. Μπορεί να είναι και τόσοι. Πάντως, στην Ελλάδα της προόδου, με τα περισσότερα από κάθε άλλη φορά πτυχία, του «ενός – δύο» ηλιθίων, καταγράφεται το μεγαλύτερο –και αμείωτο- ποσοστό νεοναζισμού. Όπως σχολίασα και σ’ ένα status στο facebook: Όταν η μοναδική δασκάλα που έχει τιμήσει η Ακαδημία Αθηνών τα τελευταία χρόνια είναι η «ηρωίδα του Έβρου» Χαρά Νικοπούλου (εκείνη η κόρη εισαγγελέα που ανέδειξαν οι Χαρδαβέλλες, η οποία απαιτούσε από τα τουρκάκια την 25η Μαρτίου να εξυμνούν τον Νικηταρά τον Τουρκοφάγο!), είναι τίτλος τιμής για τη δασκάλα του Γκάτσου να της κάνουν αναφορά για τον Κεμάλ του Χατζηδάκι!

Καληνύχτα, Κεμάλ…
Mε Φαλκάο, Ροντρίγκες, Μουτίνιο και Καρβάλιο, εμείς λέω να εξακολουθούμε να γράφουμε «η Μονακό του Τζαβέλλα».
Μανώλης Γρηγοράκης (από το fb)

Ο στίχος της... φιλοϊσλαμικής προπαγάνδας Γκάτσου-Μάνου

Δασκάλα Δημοτικού σχολείου κατηγορήθηκε από γονέα γιατί στο μάθημα της μουσικής δίδαξε στα παιδιά το «Κεμάλ», το γνωστό τραγούδι τού Νίκου Γκάτσου που μελοποίησε (και προλόγισε στην πρώτη εκτέλεσή του) ο Μάνος Χατζιδάκις. Ο μπαμπάς (ή μαμά) απέδωσε στη δασκάλα «φιλοϊσλαμική προπαγάνδα» και αυτό, προφανώς, αποδέχτηκε η διευθύντρια του σχολείου η οποία μπήκε στην τάξη (Ε΄Δημοτικού) μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες με τους στίχους και κάλεσε τη δασκάλα στο γραφείο για να της κάνει παρατηρήσεις. Οι στίχοι του... φιλοϊσλαμιστή Γκάτσου είναι (για τα όποια συμπεράσματα) οι εξής: +/- Δείτε τη συνέχεια

Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ
ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής
απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού,
που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο,
αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ
και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων.

 Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό
ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό
στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά
πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά.

Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική
αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί.
Τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή
κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί.

Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά ξ
εκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά
απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό
κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό.

Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά
και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά
μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωί
πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή.

Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί
στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί.
πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά
μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά.

Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ
που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ:
«νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, 
με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί»

Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ Καληνύχτα

** Σε ανάρτηση της δασκάλας στο FB τα γεγονός περιγράφεται (μεταξύ άλλων) ως εξής: «Γονιός ήρθε στο σχολείο να διαμαρτυρηθεί στη διευθύντρια επειδή δίδαξα στα παιδιά (Ε' δημοτικού) τον Κεμάλ του Χατζιδάκι στο μάθημα της μουσικής κατηγορώντας με για ισλαμική προπαγάνδα. Αντίδραση διευθύντριας? Μπήκε στην τάξη και μάζεψε από τα παιδιά τις φωτοτυπίες που είχα μοιράσει. Έπειτα με κάλεσε στο γραφείο της και αφού δήλωσε απογοητευμένη από τη δουλειά μου μου ανέλυσε για ποιους λόγους στο δημοτικό μόνο μας μέλημα οφείλει να είναι να μαθαίνουμε στα παιδιά να αγαπούν την πατρίδα και να τονώνουμε το εθνικό τους φρόνημα».

Πέμπτη, 30 Μαΐου 2013

Ο Πάμπλο πρόεδρος του ΠΑΟΚ!

Αν και ο Ιβαν Σαββίδης δεν φαίνεται να είναι «εύκολο παιδάκι», μαζεύει ήδη υπογραφές για να περάσει στους αναλώσιμους μεγαλομετόχους τού ΠΑΟΚ. Οι λαϊκοί δικαστές τής Τούμπας φόρεσαν για μια ακόμα φορά την τήβεννο και προπηλάκισαν, απείλησαν, στιχούργησαν βρίζοντας: «Ο ΠΑΟΚ θέλει πρόεδρο με αρ…..ια και όχι κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια». Πριν στεγνώσει η υπογραφή τού Σαββίδη για τα χρέη που φορτώθηκε, ανασύροντας την ομάδα από το οικονομικό τέλμα που πνίγει σχεδόν όλο το ελληνικό ποδόσφαιρο, άρχισε να δέχεται τα πυρά των άτεγκτων της «4». +/- Δείτε τη συνέχεια

Γιατί δεν έκανε υπερομάδα μέσα σε ένα εξάμηνο. Ή έστω ομάδα ικανή να νικάει, και εύκολα μάλιστα, σύνολα δεμένα, δουλεμένα όπως ο Ατρόμητος που έχει μάθει φέτος να ανάβει φωτιές: ισοπαλία νωρίς νωρίς στη Λιβαδειά με Παναθηναϊκό και γκρίνιες, νίκη στο Φάληρο και ολοφυρμοί για το μοναδικό ουσιαστικό όνειρο – το αήττητο –, ταφόπλακα και τυπικός υποβιβασμός της ΑΕΚ στο φινάλε.

Αλλά οι Τουμπαμάρος τής Θεσσαλονίκης δεν καταλαβαίνουν από τέτοια. Βιάζονται. Ξεχνούν το τέλμα και δεν βλέπουν στα πόδια τους τις ξεραμένες λάσπες που καθάρισε ο Σαββίδης. Ξεχνούν την αφραγκία, την ανέχεια, τις απώλειες επειδή δεν είχαν λεφτά. Και θέλουν να κάτσουν στο σκαμνί τον χρηματοδότη – για όποιους λόγους αποφάσισε αυτός να γίνει χρηματοδότης.

Ο ΠΑΟΚ είναι αυτήν την εποχή η μόνη ομάδα που έχει και το ειδικό βάρος και το χρήμα και τον άνθρωπο να σταθεί ως ανταγωνιστής πλάι στον Ολυμπιακό. Η μόνη! Αλλά οι μίζεροι τηβεννοφόροι λαϊκοδικαστές ασχολούνται με τον φορτωμένο από τα χρόνια Πάμπλο και υποχρεώνουν το αφεντικό να διώξει το προπονητή λίγο πριν από τα πλέι οφ επειδή δεν σεβάστηκε (λένε αυτοί) τον ΠΑΟΚάρχη για να τον χρησιμοποιεί βρέξει χιονίσει και η ομάδα να παίζει με δέκα.

Ας προτείνουν, λοιπόν, τον Γκαρσία για πρόεδρο! Είναι ο μόνος τρόπος για να γίνει ομόθυμα αποδεκτός ο Σαββίδης. Και επίσης ο μοναδικός για να απογκαρσιοποιηθεί με τον καιρό ο ΠΑΟΚ. Γιατί θα τον ρίξουν κι αυτόν στην πηγάδα. Όπως έριξαν και τον προηγούμενο λαϊκό ήρωά τους, τον Ζαγοράκη – που τον υποδέχονταν στο αεροδρόμιο σαν σωτήρα και τώρα τον βρίζουν. Οι άνθρωποι ξέρουν καλά τη δουλειά τους: καταναλώνουν προέδρους και είδωλα.

Υγ.: Άλλωστε ο Γκαρσία αυτήν την εποχή είναι ο μόνος που ανταποκρίνεται στις προδιαγραφές τού συνθήματος «ο ΠΑΟΚ θέλει πρόεδρο με αρ…..ια και όχι κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια»: γιατί γ….ει και θα δέρνει.

Δώστε Φλόγα στη Γιουροβίζιον

Ο Ολυμπιακή Φλόγα εξελίσσεται σε κορυφαίο εξαγώγιμο προϊόν τής Ελλάδας. Τη δίνουμε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, τη δίνουμε στους χειμερινούς Ο.Α. τη δίνουμε και στο Ευρωπαϊκό Φεστιβάλ Νέων – σήμερα, Πέμπτη, με τελετή στο Παναθηναϊκό Στάδιο (ζωντανές συνδέσεις, ομιλίες, δάκρυα, συγκίνηση). Αν κλείναμε και καμιά συμφωνία με τη Γιουροβίζιον, απόλυτη η επιτυχία…

O γυμνός ποδηλάτης

Την Παρασκευή θα γίνει στη Θεσσαλονίκη η Διεθνής Γυμνή Ποδηλατοδρομία, μια παγκόσμια γιορτή για την προώθηση του ποδηλάτου ως μέσου μετακίνησης, ενάντια στην κουλτούρα τού αυτοκινήτου και τη ρύπανση που δημιουργεί. Θα πάρουν μέρος Έλληνες και ξένοι (γυμνοί) ποδηλάτες από 70 πόλεις σε όλον τον κόσμο. Δεν είναι ακόμα γνωστό αν στους τελευταίους, τους εκ του εξωτερικού, περιλαμβάνεται και ο γκουρού της ποδηλασίας στη χώρα μας Γ. Α. Παπανδρέου.

Τετάρτη, 29 Μαΐου 2013

Ας το παραδεχτούμε: σωθήκαμε!

Διαβάζω: Ο Σόιμπλε δηλώνει – λάβρος! – κατά της λιτότητας που φέρνει ανεργία στους νέους και αν η Ευρώπη δεν πάρει άμεσα μέτρα, λέει, θα οδηγηθούμε σε κοινωνική έκρηξη αύριο κιόλας. Διαβάζω: Ο Γκάρντιαν γράφει ότι η Ελλάδα γίνεται εμπορικό πεδίο μάχης (μάχης, ε!) για ξένους επενδυτές. Διαβάζω: Ο Βενιζέλος περιμένει, σχεδόν απαιτεί, ένα «ευχαριστώ» από όλους μας που έσωσε με το χαράτσι τον προϋπολογισμό αλλά εμείς τότε τον λοιδορούσαμε. Διαβάζω: Η Κομισιόν χαλαρώνει τις πιέσεις για τα δημοσιονομικά στη Ιταλία. Διαβάζω: Ο Προβόπουλος βεβαιώνει ότι το '13 μειώνεται η ύφεση και το '14 αρχίζει η ανάκαμψη. Διαβάζω (στον λογαριασμό της ΔΕΗ): Πληρώνω την πέμπτη δόση στο χαράτσι και τελειώνω με αυτό το πακέτο!
Τελικά σωθήκαμε αλλά κάνουμε πως δυσκολευόμαστε στη ζωή μας για καπρίτσιο στον Σόιμπλε, την κυβέρνησή μας, τον Βενιζέλο, την Κομισιόν και τον φορέα του χαρατσιού, τη ΔΕΗ! Θα μας περάσει, τους αχάριστους…

Η σκιά και το είδωλο

Κουβέλης-Βενιζέλος θα καταθέσουν από κοινού το αντιρατσιστικό νομοσχέδιο σε μια κορυφαία πράξη απείθειας, σε μια υπέρτατη επαναστατική κίνηση απέναντι στην κυβέρνηση των (συν)εαυτών τους. Η σκιά για πρώτη φορά αποκόπηκε από το είδωλο. Αλλά παραμένει σκιά

Τρίτη, 28 Μαΐου 2013

Αναζητώντας την ομορφιά-ομπρέλα στον κατακλυσμό τής ασχήμιας...

+/- Δείτε τη συνέχεια
Η μοναξιά, τα κοινωνικά αδιέξοδα, το χάσμα γενεών μέσα από γηραιούς περιπατητές σε φόντο από τοίχους με απροσδιόριστα νεανικά γκράφιτι, οι διαρκείς μετακινήσεις στο άγνωστο. Και μαζί πορείες, πολλές πορείες: μέσα από διαβάσεις και ατέρμονους (δια)δρόμους, με πλάτες γυρισμένες στον χρωστήρα του ζωγράφου, με κυρτούς ώμους και κουρασμένες κινήσεις. Αλλά μαζί με όλα αυτά και το αποφασιστικό, θαρραλέο, ελπιδοφόρο βάδισμα ενός κοριτσιού σε ολοφώτεινο (το μοναδικό τόσο φωτεινό) φόντο-άπειρο.

Η έκθεση ζωγραφικής τού Τρύφωνα Κόρμπη με ξάφνιασε ευχάριστα. Όχι γιατί δεν ήξερα το ταλέντο του, τον κοινωνικό προβληματισμό και τις πολιτικής ανησυχίες του. Αλλά γιατί δεν είχα την αίσθηση πως δίπλα μου – κυριολεκτικά δίπλα μου – ύφαινε για χρόνια αθόρυβα, χωρίς να μιλάει γι’ αυτήν, την ενότητα μιας τόσο σημαντικής εικαστικής δουλειάς. Την οποία το βράδυ της Δευτέρας την έβγαλε από το ημιυπόγειο εργαστήριό του όλη μαζί – ή σχεδόν όλη – σε μια έξοχη αποκάλυψη Τέχνης. Και την παρουσίασε στο πολιτιστικό κέντρο «Βίλλα Στέλλα» (καμιά σχέση, κύριε Καμίνη!) του Νέου Ηρακλείου, διακόσια μέτρα από στον σταθμό (για όσους πιθανόν είναι περαστικοί από εκεί, ως τις 5 Ιουνίου).

Μου άρεσε η – τουλάχιστον εξαιρετική – δουλειά. Μου άρεσε η βραδιά. Μου αρέσει να βρίσκω την ομορφιά είτε σε κάποιες θεατρικές παραστάσεις είτε σε αλησμόνητα «μαγικά» ματς σαν το σαββατιάτικο στο Λονδίνο είτε στις εικαστικές αναζητήσεις όπως αυτές του Τ.Κ.

Σημασία έχει να τρέφουμε με σωστά υλικά τις αισθήσεις μας, με οτιδήποτε όμορφο, σε εποχές άγριας ασχήμιας που μας κατακλύζει από παντού!
(Παρακάτω, λίγα μόνο από τα έργα που εκτέθηκαν)


**

**

**

**

**

**

Μια διαφήμιση με (πολλή!) έμπνευση

Η διαφήμιση μπορεί να είναι χυδαία, φτηνή σε πνεύμα – ακόμα και προσβλητική για έναν τόπο, για μια κατηγορία ανθρώπων, ένα επάγγελμα. Αλλά μπορεί να είναι κι ένα μικρό κομμάτι τέχνης. Να έχει έμπνευση, χιούμορ, ευαισθησία – να τιμάει έναν τόπο, μια κατηγορία ανθρώπων, ένα επάγγελμα. Όπως κι αυτή για την Κρήτη. Εξαιρετική! Και, κυρίως, έχει έκπληξη ως το τελευταίο δευτερόλεπτο (που εξηγεί το πρώτο δευτερόλεπτο...) Αφιερώστε της δυόμισι λεπτά από τη μέρα σας.
 

Εξετάσεις ή εκκαθαρίσεις;

Η πέμπτη ημέρα των πανελλαδικών εξετάσεων ήταν πιο δύσκολη από την τέταρτη, όπως η τέταρτη ήταν πιο δύσκολη από την τρίτη, η τρίτη δυσκολότερη από τη δεύτερη και η δεύτερη σαφώς πιο δύσκολη από την πρώτη– της έκθεσης – που, λένε, ήταν πανεύκολη. Δεν ξέρω, αλλά μπορώ να κατανοήσω, γιατί αυτή η προοδευτική κλιμάκωση των δυσκολιών για μια φουρνιά εξεταζομένων που βρίσκονται μπροστά σε σαρωτικές αλλαγές: κλείσιμο σχολών, μείωση εισαγομένων, συγχωνεύσεις, περιορισμός των ευκαιριών για τους εργαζόμενους φοιτητές κλπ. Και ποιος μπορεί να μου (μας) εξηγήσει το κλισέ «θέματα για καλά προετοιμασμένους μαθητές». Προετοιμασμένους από ποιους; Από τα Λύκειά τους; Από τα φροντιστήρια που είναι δεύτερο σχολείο, ένθετο μέσα στο πρώτο; Από τα ιδιαίτερα μαθήματα ακόμα και τριών χρόνων; Πώς προετοιμάζεται ΚΑΛΑ δηλαδή ένας μαθητής (και με ΠΟΣΑ) ώστε αν ανταποκριθεί, λόγου χάρη, στα πανδύσκολα θέματα μαθηματικών κατεύθυνσης της χθεσινής μέρας; Τα οποία ήταν για τα παιδιά ένας πυροβολισμός στο ψαχνό. Και θα φανεί το αίμα όταν θα γίνουν γνωστά και επισήμως τα αποτελέσματα. Γιατί κάποιοι έχουν μπερδέψει τις εξετάσεις με τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις. Και καθάρισαν πολλούς, πάρα πολλούς – ακόμα και άριστα, όχι απλά καλά, προετοιμασμένους.

Δευτέρα, 27 Μαΐου 2013

Καταιγίδα τα «όχι» για τον Γ.Π.

Στα μέσα της εβδομάδος ξεπέρασαν τις οκτώ χιλιάδες τα «όχι» για την ομιλία τού Γ. Παπανδρέου σχετικά με την Ελλάδα σε συνέδριο του Εδιμβούργου (δείτε εδώ). Οι ηλεκτρονικές υπογραφές συνεχίζονται ακάθεκτα και αναμένεται να ξεπεράσουν τις δέκα χιλιάδες αυτοί που δηλώνουν ότι δεν θέλουν και δεν πρέπει να μιλήσει (και) στο Εδιμβούργο ο άνθρωπος που παρέδωσε την Ελλάδα στο ΔΝΤ και στη γερμανική καγκελαρία. Δεν υπάρχει πληροφορία για τον ακριβή αριθμό των «όχι» που «κτυπήθηκαν» από την περιοχή Ιπποκράτους και Χαριλάου Τρικούπη.

Υπάρχει καλύτερος τρόπος ταπείνωσης

Η Διαμαντοπούλου δήλωσε ότι έχει ανάγκη από ταπείνωση – φυσικά για όσα έκανε στα τελευταία χρόνια της πολιτικής της διαδρομής. Ο Βενιζέλος τής πρότεινε να κάνει ό,τι στο Βυζάντιο: να βρει μια σπηλιά και να κρυφτεί μέσα. Ο λαός θα πρότεινε στους δύο – και σε όλους τους άλλους που έριξαν την Ελλάδα στα γόνατα και νιώθoυν ελάχιστα, έστω, ενοχικά συναισθήματα – μια πιο εξιλεωτική πράξη: αυτομαστίγωμα στο Σύνταγμα (που συν τοις άλλοις έχει γίνει και τόπος αυτοκτονίας για απελπισμένο πολίτη).

Αλλαγή μεθοδολογίας...

Δύο πύργοι γραμμών μεταφοράς της ΔΕΗ στην περιοχή της Χαλκίδας κατέρρευσαν, έπεσαν καλώδια υψηλής τάσης στην εθνική οδό Σχηματαρίου-Χαλκίδας και προκλήθηκε προσωρινά διακοπή ρεύματος στην περιοχή. Πρώτα κατέβαζαν τους διακόπτες, τώρα κατεβάζουν τις κολώνες.

Κυριακή, 26 Μαΐου 2013

Τα όπλα... πάνω στο τραπέζι!

** Από το ΠΑΣΟΚ οι μόνοι που έχουν ζητήσει (και λάβει) άδεια οπλοφορίας είναι οι Παπανδρέου και Χρυσοχοΐδης. Ο πρώτος το κάνει από άποψη: για να έχει πάντα το πιστόλι πάνω στο τραπέζι. Για τον δεύτερο ελπίζω οι οδηγίες χρήσης που του έδωσαν να μην είναι πολυσέλιδες.

** Εξήντα άδειες οπλοφορίας έχουν εκδοθεί για βουλευτές και οι περισσότερες για εκλεγμένους τής Νέας Δημοκρατίας. Αν υποψιαστώ ότι οπλοφορεί κι η δική μας η Άννα, θα πεθάνω!

** Για την Άδωνη (που σίγουρα έχει πάρει όπλο) καμιά ανησυχία: πάντα άστοχος! Δεν πετυχαίνει ούτε Πάγκαλο βαλσαμωμένο.

** Στα δικαιολογητικά που οι βουλευτές έπρεπε να υποβάλουν μαζί με την αίτηση για άδεια οπλοφορίας είναι και ψυχιατρική πραγματογνωμοσύνη. Διαβάζω τα εξήντα ονόματα και για κάποια αναρωτιέμαι ποιος ψυχίατρος τους εξέτασε (αφού έχω αναρωτηθεί πολλές φορές στο παρελθόν ποιος  παπάς τους βάφτισε).

** Να πάρουν όπλα, εντάξει. Αλλά μαζί και τα βλήματα

Καλώς τον!

Ερχόταν με φόρα από μακριά – από το παρελθόν των «μεγάλων δεύτερης ταχύτητας». Μετά από τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τη ΑΕΚ μεγάλοι του Κέντρου ήταν (στα πολύ παλιά χρόνια!) ο Πανιώνιος, ο Εθνικός και ο Απόλλων. Ομάδες με «πρόσωπο», καθόλου παρακατιανές, καμιά σχέση με το σημερινό τους ανάστημα.

Ερχόταν με φόρα λοιπόν ο Απόλλων, όμως λίγο πριν από το τέλος άρχισε τα ζικ ζακ, σαν ρόδα που έχει κλατάρει. Αλλά σήμερα, την τελευταία αγωνιστική, το έβγαλε τελειωτικά το εισιτήριο της επανόδου. Και γυρίζει στην Άλφα (ποια Σούπερ Λιγκ, ας σοβαρευτούμε) Εθνική.

Μας δίνει χαρά ο ερχομός ενός μεγέθους που κάποια στιγμή είχε συρρικνωθεί σε επίπεδα διάλυσης. Και χαιρόμαστε που θα ξανακούσουμε από ψηλές νότες το «Και με χιόνια και με κρύα Ελαφρά Ταξιαρχία». Καλοστέριωτος!

Υστερόγραφο: Κατά άλλα η Κρήτη διευρύνεται ποδοσφαιρικά στην Άλφα με την επάνοδο του Εργοτέλη (εις μνήμην Απόστολου Παπουτσάκη) και πρωτομπαίνει στα σαλόνια, που τα έχουν καταντήσει καθιστικό, το Βόρειο Αιγαίο με μια Καλλονή! 

Οι Πακιστανοί και ο... Βορειοπροαστίτης

Αξιωματικοί του τμήματος συντονισμού τής Διεύθυνσης Αλλοδαπών συνέλαβαν σε μεταμεσονύκτια επιχείρηση σε μάντρα στα Άνω Λιόσια επ' αυτοφώρω έξι Πακιστανούς που έκοβαν τρία κλεμμένα αυτοκίνητα, τα τελευταία από τα περίπου 5.000 Ι.Χ. που έγιναν ανταλλακτικά εδώ και πέντε χρόνια στην ίδια μάντρα. Αργότερα συνέλαβαν στα Βόρεια Προάστια, στη Δροσιά συγκεκριμένα, τον εγκέφαλο της σπείρας και αφεντικό των Πακιστανών.

Κουίζ: Τι ήταν από πλευράς εθνικότητας ο εγκέφαλος; Πακιστανός, Αλβανός, Ινδός, Κινέζος ή Έλληνας;

(Αν δεν το βρήκατε δείτε την απάντηση διαβάζοντας ανάποδα: ςανηλλΕ)

Τι συμβαίνει σήμερα με το ΠΑΣΟΚ;

Πάει 2 η ώρα μεσημέρι Κυριακής κι ακόμα δεν διάβασα τίποτα για το ΠΑΣΟΚ. Τα εξής τινά μπορεί να συμβαίνουν:

1. Ότι δεν έφυγε σήμερα – και μόνο για σήμερα – κανείς.
2. Ότι έφυγε και δεν αναρτήθηκε το όνομά του στον πίνακα των αναχωρήσεων, λόγω λευκής απεργίας των απλήρωτων υπαλλήλων.
3. Ότι δεν ασχολείται πια κανείς με τις αποχωρήσεις στο ΠΑΣΟΚ γιατί δεν είναι είδηση.
4. Ότι δεν επιτρέπει στο κόμμα η ΝΔ να φύγουν άλλοι.
5. Ότι δεν υπάρχει ουδείς πλέον για να φύγει.
6. Ότι οι εναπομείναντες περιμένουν να φύγει ο Βενιζέλος για να μείνουν αυτοί.
7. Ότι δεν υπάρχει πια ΠΑΣΟΚ – πέθανε και δεν το έμαθε ούτε το ίδιο.

Όταν οι Γερμανοί γίνονται λατρεμένοι!

ΣΤΟ ΓΟΥΕΜΠΛΕΪ Ή ΣΤΟ... ΓΟΥΙΜΠΛΕΝΤΟΝ ΕΙΔΑΜΕ ΠΑΙΧΝΙΔΙ;

Τελικά, οι Γερμανοί απέναντι στην απωθητική φάτσα τής καγκελαρίου τους που είδαμε στο Γουέμπλεϊ, αντιπαρέταξαν όχι απλά τον συμπαθητικό, αλλά τον λατρεμένο τελικό τους – έναν από τους καλύτερους στην ιστορία: καθαρό ποδόσφαιρο, ελάχιστες καθυστερήσεις, λίγα σφυρίγματα, συνεχής επιθετικότητα, εξαφάνιση της σκοπιμότητας, διαρκές πάνω κάτω της μπάλας – το κεφάλι δεξιά κι αριστερά σαν να βλέπαμε αγώνα στο Γουίμπλεντον κι όχι στο Γουέμπλεϊ. Ποδόσφαιρο ώρες ώρες άναρχο, με αδιάκοπο τρέξιμο και αναλογικά λίγα γκολ σε άπειρες ευκαιρίες.

Κατά τα άλλα ο τελικός σε πρόσωπα και στιγμές:

Ρόμπεν. Ένας παίκτης εκδικητής τής μοίρας του, δημιουργός του πρώτου και εκτελεστής τού δεύτερου γκολ.
Χάινκες. Ο θρίαμβος της «τρίτης ηλικίας». Τα πήρε όλα περιμένοντας στη σειρά, μπροστά στο γκισέ για τη σύνταξη.
Σούμποτιτς. Σπάνια μιαν απόκρουση (πάνω, έξω, ή πίσω από τη γραμμή) την απολαμβάνεις όσο ένα γκολ – ίσως και περισσότερο.
Βαϊντενφέλερ-Νόιερ. Όταν οι τερματοφύλακες γίνονται θεαματικότεροι από τους σέντερ φορ!
Κλοπ. Η ζωντάνια στο γήπεδο, η χαρά τού τηλεσκηνοθέτη και η χαρά τής ποδοσφαιρικής χαράς.
Γκουαρντιόλα. Μα πού πας, Πεπ;

Παρασκευή, 24 Μαΐου 2013

Φέρτε το επόμενο λάθος να το κάνουμε

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΑΔΙΕΞΟΔΩΝ ΚΑΙ Η ΕΚΡΗΞΗ ΒΙΑΣ ΣΤΙΣ «ΦΑΒΕΛΕΣ» ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΜΝΗΣ ΣΤΟΚΧΟΛΜΗΣ. ΤΟ ΚΑΒΟΥΚΙ ΜΑΣ ΠΟΥ ΜΙΚΡΥΝΕ ΚΑΙ ΤΟ ΧΑΛΑΚΙ ΜΕ ΤΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ. Η ΚΟΤΑ ΠΟΥ ΑΝΕΒΗΚΕ ΣΤΟΝ ΚΟΚΟΡΑ ΚΑΙ Η ΠΥΡΠΟΛΗΣΗ ΣΤΗΝ ΠΟΛΤΩΔΗ ΠΛΗΞΗ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ.  


Συνεχίστηκαν για πέμπτο συνεχές βράδυ οι ταραχές στην Στοκχόλμη με καταστροφές, πυρπολήσεις, συγκρούσεις. Η σπίθα που ξεπήδησε από τις σκανδιναβικές «φαβέλες», από γειτονιές μεταναστών που πλήττονται περισσότερο από την ανεργία, έχει λαμπαδιάσει περιοχές και προάστια της σουηδικής πρωτεύουσας. «Γινόμαστε σιγά-σιγά όπως οι άλλες χώρες», δήλωσε ο Άγε Κάρλμπομ, ανθρωπολόγος στο πανεπιστήμιο του Μάλμε.

Μάλιστα, «όπως οι άλλες χώρες»… Η μόλυνση από τον ταραγμένο Νότο πέρασε με άλμα στις εσχατιές του ευρωπαϊκού βορρά. Ο 21ος αιώνας τραβάει τις κουρτίνες που έκρυβαν τα προβλήματα και σηκώνει τα χαλάκια κάτω από τα οποία οι κοινωνίες παράχωναν τις δυσανεξίες τής Εποχής τών Αδιεξόδων.

Αιτίες οι ανισότητες και η αδυναμία της Δύσης να διαχειριστεί το φαινόμενο της εισροής μεταναστών χτυπώντας στην καρδιά τους τα προβλήματα: στην πείνα και την ανέχεια που υπάρχει έξω από τα σύνορά της – τα σύνορα που περικλείουν με ρωγμώδη προστατευτισμό μια υποτιθέμενη ευμάρεια. Το καβούκι μας είναι πια πολύ μικρό για να χωρέσει την ογκώδη αμεριμνησία και η άμμος ελάχιστη για να καλύψει τον τερατώδη στρουθοκαμηλισμό μας. +/- Δείτε τη συνέχεια

Το 2005 στη Γαλλία οι βιαιότητες εξαπλώθηκαν σαν πυρκαγιά στο δάσος. Το επίκεντρο: οι μετανάστες. «Να φύγουν τώρα» είπε, και διέταξε άμεση απέλαση των εξεγερμένων ντεσπεράντος ο Σαρκοζί, το κοκοράκι που αντέστρεψε τους όρους τής Φύσης: δεν γονιμοποιούσε αυτό, αλλά καθόταν από κάτω στη γερμανική κότα. Καμένα αυτοκίνητα, κατεστραμμένα μαγαζιά, βιαιότητες, συλλήψεις – πρώτα στο Παρίσι και μετά στην Περιφέρεια της Γαλλίας.


Το 2011 οι φοιτητές τίναξαν στον αέρα την ηρεμία και τον αγγλικό φλέγμα. Η βία ξεπήδησε από τη μιτροειδή βαλβίδα στην καρδιά τής ευρωπαϊκής νηνεμίας, το Λονδίνο. Και σε λίγο πέρασε στο Μπράιτον. Σιδηρολοστοί, πέτρες, λεηλασίες, επιθέσεις σε καταστήματα, φλόγες!

Και τώρα η Στοκχόλμη στο μάτι τής εξέγερσης. Εκεί που λέγαμε – νομίζαμε δηλ. – ότι οι άνθρωποι και οι πολιτείες έχουν λύσει σε τέτοιο βαθμό πλήξης τα προβλήματά τους ώστε θα τους ενδιέφερε να κάνουν έρευνες για το πλαγκτόν στη Μεσόγειο και για το μέγεθος της νιφάδας στο χιόνι των Ιμαλαΐων προκειμένου να σκοτώσουν αυτήν την πολτώδη πλήξη.


Λάθος είχαμε καταλάβει. Και λάθος είχαν κάνει οι ταγοί του δυτικού νεοπλουτισμού. Παρίσι, Λονδίνο, Μπράιτον, Στοκχόλμη – και δεν ξέρω πόσα άλλα μπορεί να έχω ξεχάσει – δείχνουν με φωτεινά γράμματα που αναβοσβήνουν αυτό το λάθος. Αλλά οι ηγέτες δεν το βλέπουν. Και προστάζουν: φέρτε το επόμενο λάθος για να το κάνουμε.

(Εμείς εδώ, στο απέναντι άκρο από τις εσχατιές του ευρωπαϊκού Βορρά, στις εσχατιές του ευρωπαϊκού Νότου, το έχουμε νιώσει περισσότερο από κάθε άλλον). 

Διον. Βραϊμάκης

Πού ήταν ο φρούραρχος;

Η βουλευτίνα Ραχήλ Μακρή ανέβηκε στο βήμα της Βουλής με εφαρμοστό μπλουζάκι που είχε  εικονογραφημένη στάμπα και ο προεδρεύων την παρατήρησε. Πώς και δεν φώναξε τον φρούραρχο;

Πέμπτη, 23 Μαΐου 2013

«Ευθύνες στον… χοντρομπάσταρδο»

O δημοσιογράφος των New York Times, του BBC και του Guardian Γκρεγκ Πάλαστ, αναφερόμενος στις ευθύνης που έχει ο Πάγκαλος ως αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Παπανδρέου για την πείνα των Ελλήνων και την κατάσταση της οικονομίας στη χώρα, τον χαρακτήρισε «χοντρομπάσταρδο». «Tα ελληνόπουλα πρέπει να σταματήσουν να πεινάνε», γράφει το Πάλαστ στην προσωπική του ιστοσελίδα.

Πάγκαλος και Πάλαστ βρίσκονταν μαζί στη ουρά για καφέ σε καφετέρια του Καζακστάν, όταν ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης φέρεται να είπε στον αρθρογράφο ότι όποιος αντιδρά στην λιτότητα είναι φασίστας ή κομμουνιστής ή συνωμοσιολόγος. «Δεν μου εξήγησε βέβαια σε ποια από τις προαναφερθείσες κατηγορίες εντάσσεται ένας 11χρονος που λιποθυμά από την πείνα», αναφέρει ο Γκρεκ Πάλαστ.

** Ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες για το άρθρο του Πάλαστ και όλη η φράση για το «χοντρομπάσταρδος», με παράλληλη αναφορά σε... Ρωσίδες, διαβάστε στο μπλογκ Zooornalistas, που έχει συνεχή ροή πληροφοριών για θέματα σχετικά με τα Μέσα ενημέρωσης.

Στα Σκόπια έγινε ό,τι στο ΟΑΚΑ...

Διεκόπη την Τετάρτη το βράδυ στα Σκόπια ο τελικός κυπέλλου μεταξύ των ομάδων Σκέντιγια (υποστηρίζεται από Αλβανούς οπαδούς) και Τέτεξ (αντιπροσωπεύει, κυρίως, Σλάβους) , λόγω εθνικιστικών συνθημάτων από τους οπαδούς των δύο ομάδων. Από την κυβέρνηση επιχειρείται να δοθεί η εξήγηση ότι η διακοπή έγινε για να προλάβουν οι θεατές τα τρένα και επικαλούνται το προηγούμενο στον ελληνικό τελικό του κυπέλλου).

Τετάρτη, 22 Μαΐου 2013

Τα (ξανά) 'μαθες τα νέα πατέρα;

Σε «κουτούκι» τού Καναδά η Σοφία Παπανδρέου και φίλοι της αποφάσισαν να ιδρύσουν κόμμα στην Ελλάδα. Για την ακρίβεια αυτό έγινε στο GREEK GRILL. Όσο πάει όλο και περισσότερο σοβαρεύει η ελληνική πολική σκηνή. Και αποκτά δυναμική (στο φαγητό). Είναι καιρός να ξανακούσουμε – από γυναικεία χείλη αυτή τη φορά – το «Τα ‘μαθες τα νέα πατέρα (…ανοίγω κόμμα)».

Πανελλαδικές οικονομίες κι ομορφιές

Πανελλαδικές 1: Με καθυστέρηση περίπου μιας ώρας ξεκίνησαν σήμερα οι πανελλαδικές εξετάσεις γιατί στο 2% των εξεταστικών κέντρων η εκτύπωση των θεμάτων της Φυσικής δεν ήταν καθαρή, οπότε στάλθηκαν ξανά. Σκέφτομαι με την κακεντρέχειά μου ότι ο Στουρνάρας προφανώς είχε απορρίψει τις αιτήσεις για μελάνια. Ελπίζω την Παρασκευή να μην βρουν τα παιδιά κομμένο ηλεκτρικό.

Πανελλαδικές 2: Μπορεί κάποια παιδιά μας να μην γράφουν και πολύ καλά στις πανελλαδικές με τα τσεκουράτα θέματα σε Μαθηματικά-Φυσική, αλλά βλέποντας φωτογραφίες και βίντεο από τάξεις εξεταστικών κέντρων όλο και περισσότερο βεβαιώνομαι ότι οι απόφοιτοι Λυκείου είναι ΟΛΟΙ πανέμορφοι και πανέμορφες. Πάντα (μα πάντα!) στις εικόνες ξεχωρίζουν ξανθιά και μελαχρινά κουκλιά, αποστομωτικά μπούστα, εκτυφλωτικά μάτια, ωραία αγόρια κλπ. Δεν το θέλει ο φακός, τα παιδιά μόνα τους πάνε και πέφτουν πάνω του – ακριβώς την ώρα που σκυμμένα γράφουν.

Κυνηγώντας την ασυνείδητη

Σκέφτομαι από το πρωί πως να το γράψω χωρίς να σας χαλάσω την Κυριακή. Προπορευόμενη, λοιπόν, οδηγός πολτοποίησε μια αδέσποτη γατούλα, που πολύ εύκολα θα μπορούσε να αποφύγει. Την ακολούθησα κορνάροντας για δύο σχεδόν τετράγωνα μέχρι που υπέκυψε στο "κυνηγητό" και στάθηκε στην άκρη. Της ζήτησα να γυρίσει πίσω και να βοηθήσει το ζωάκι που τραυμάτισε. Φυσικά με έβρισε. Την ενημέρωσα πως έχω τον αριθμό κυκλοφορίας της και την άφησα να φύγει. Στα δέκα αυτά λεπτά το γατάκι είχε ξεψυχήσει. Φωτογράφησα το περιστατικό, ειδοποίησα την τροχαία δίνοντας τον αριθμό της πινακίδας της, τηλεφώνησα στην υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου για να απομακρύνει το νεκρό ζώο και πήγα στο τμήμα να καταθέσω μήνυση. Ο αξιωματικός υπηρεσίας μού ζήτησε να καταβάλω παράβολο 100Ε. Του είπα πως κινούμαι αυτεπαγγέλτως και άρα δεν είναι απαραίτητο. Πήρε την κατάθεσή μου και σε ένα τέταρτο ήμουν σπίτι μου. Το μόνο που μένει είναι να την βρουν μεσ' τη μέρα οι αστυνομικές αρχές και να ενεργήσει το αυτόφωρο, διαφορετικά θα της επιδοθεί η μήνυση. Νομίζω πως αν αποδείξουμε σε όλους τους ασυνείδητους οδηγούς, ότι υπάρχουν ποινικές ευθύνες ίσως αύριο αντικρίζουμε λιγότερα πτώματα ζώων στους δρόμους. Μπορείς να μην αγαπάς τα ζώα. Κανένα πρόβλημα. Δεν μπορείς όμως να τους παίρνεις τη ζωή δολοφονικά. 

Ντέπυ Κουρέλλου (από το fb)

Σημείωση Harddog: Το «ανάλγητος» ήταν μια από τις λέξεις που μπήκαν στην έκθεση των πανελλαδικών την Παρασκευή. Ίσως ένα από τα (σχετικά) "δυσκολάκια" στο σύνολο των πολύ εύκολων θεμάτων. Όσα παιδιά δεν ήξεραν την έννοια, τη βρίσκουν στην περιγραφή τής οδηγού που έκανε πιο πάνω η Ντέπυ.

Ευσεβής πόθος Παγκάλου

Ο Πάγκαλος δήλωσε πως ο Τσίπρας πρέπει να πάει φυλακή. Ε, μετά από τόσους πράσινους που έχουν πάει και που πρόκειται να πάνε, ας στείλουν και κάνα κόκκινο.

Τρίτη, 21 Μαΐου 2013

Θα ανοίξει την αυλαία ο κλεισοσπίτης!

Ποιος θα σταματήσει τα ταξίδια στον κόσμο αυτού τού περιφερόμενου πολιτικού θραύσματος από την έκρηξη της Μεγάλης Κρίσης στην Ελλάδα; Κανείς δεν μπορεί. Η εικόνα του καταστροφέα που σέρνει μαζί του πουλάει όλος και πιο ακριβά. Ο Γ. Παπανδρέου – περίεργη περίπτωση ανθρώπου, πολιτικού, ψυχισμού και συμπεριφοράς θύτη – έκλεισε να μιλήσει στα μέσα του Ιουνίου σε συνέδριο της Γλασκώβης, το TEDGlobal 2013. Όπως αναγράφεται στην ιστοσελίδα της εκδήλωσης θα συμμετάσχει στην πρώτη κιόλας συνεδρία (δηλαδή θα ανοίξει την αυλαία ο κλεισοσπίτης!). Ο οποίος, λέει η ανακοίνωση, «αντλεί μαθήματα από την ελληνική κρίση χρέους και βοηθά την πλοήγηση της ΕΕ μέσα σε δύσκολα νερά». +/- Δείτε τη συνέχεια

Μάλιστα! Ο δάσκαλος του ελληνικού χάους «αντλεί μαθήματα» από την καταστροφή που προκάλεσε (όχι μόνος, μην ξεχνιόμαστε) και τα κάνει καθοδήγηση για τους ξένους και για την ΕΕ! Το πείραμα του «τρελού επιστήμονα» πάντα εξιτάρει. Ο Γ.Π. θα καταστήσει περισσότερο συναρπαστικές τις οδηγίες του στους Ευρωπαίους παίρνοντας έναν απελπισμένο Έλληνα μαζί του. Ένας άνεργο, έναν χρεοκοπημένο ή έναν εργαζόμενο με 500 ευρώ.  Για να τον δείχνει. Να λέει αυτό είναι το αποτέλεσμα του πειράματος. Και να κονομάει περισσότερα.

Διαβάζω ότι όταν αναγγέλθηκε η συμμετοχή του στο συνέδριο, ανέβηκε στο διαδίκτυο σελίδα με  ηλεκτρονική αίτηση κατά της επίσκεψης του στο Εδιμβούργο και ήδη έχουν συγκεντρωθεί 1.600 υπογραφές (και ο αριθμός αυξάνει συνεχώς). Σιγά μην τρομάξει! Εδώ συγκεντρώσει  δέκα εκατομμύρια αποδοκιμασίες εναντίον του κι αυτός εξακολουθεί να μην παραιτείται αξιωμάτων και δικαιωμάτων.

Είναι είδηση;

Παράνομα, διαβάζω σήμερα, εργαζόταν στο ξενοδοχείο τής Κρήτης ο Ολλανδός ανιματέρ που μαχαίρωσε τον δωδεκάχρονο Ρώσο. Ψάχνω να βρω πού είναι η είδηση.

Δευτέρα, 20 Μαΐου 2013

ΑΕΚ: η Ιστορία ξέρει να περιμένει, κάποιοι άλλοι όχι...

Τα περισσότερα παικτάκια της ΑΕΚ (παικτάκια σε ηλικία και σε ό,τι άλλο εκτιμά ο καθένας) σπεύδουν για προσφυγές προκειμένου να φύγουν πιο γρήγορα από τα Σπάτα – πριν από την εκκαθάριση και μετά το δικό τους στεγνό καθάρισμα της ομάδας. Γιατί δεν τους πάει η Γ΄ Εθνική, τους πέφτει λίγη. Δεν πάει στην αξία τους (εκατομμυρίων ευρώ), στις αγωνιστικές τους ικανότητες και κυρίως στο επαγγελματικό τους επίπεδο – αυτό με τους μάνατζερ, το ατσαλάκωτο μαλλί, το σταριλίδικο στιλ, το βέτο για προπονητές και τα άλλα που με τόσο επαγγελματισμό εφάρμοσαν στον τελευταίο χρόνο τής καταστροφής. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ακόμα και ο «χαίρε Καίσαρ» Κατίδης, με τον πανηγυρισμό που θα μείνει στην αθλητική μας Ιστορία, νυν και αεί, πάει για το φτου ξελευτερία. Καμιά έκπληξη για όλους τους. Και πέρσι που για λόγους ανάγκης έγιναν πρώτη μούρη στην ΑΕΚ ως περιούσια γενιά αετόπουλων, το μυαλό τους το είχαν αλλού.

Ως εφαλτήριο έβλεπαν την ομάδα. Τραμπολίνο για  ψηλότερα. Γι’ αυτό και τόση σπουδή στο στιλ, στην αποτρίχωση, στην ηλεκτρόλυση και στο ζελέ. Μπήκαν σε ένα είδος προσομοίωσης για τα μεγάλα σαλόνια που οραματίζονταν. Τώρα, είμαστε έτοιμη να παρακολουθήσουμε τη μαζική ΒΙΑΣΤΙΚΗ φυγή και περιμένουμε με υπομονή. Για να δούμε πόσο ψηλά και πού θα φτάσουν τα «αετόπουλα» που στη χρονιά που πέρασε (και χωρίς αυτά να έχουν, φυσικά τη ΜΕΓΑΛΗ ευθύνη τής κατάντιας) φέρθηκαν σαν κοτόπουλα.

Υστερόγραφο: Με αυτούς ή με τους άλλους η ΑΕΚ δεν θα χαθεί. Γιατί έχει βαρύτητα, μια μάζα που συρρικνώθηκε αλλά είναι ασήκωτη, με τόνους μοριακό βάρος. Λένε πως σε δυο χρόνια θα είναι πάλι εδώ, έτοιμη για μεγάλα - τόσο μεγάλα που οι κάθε είδους Κατίδηδες δεν θα μπορούσαν να σηκώσουν. Ίσως υπάρχει υπερβολή σε αυτήν την ελπίδα. Μπορεί η επανάκαμψη - το να γίνει δηλαδή επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ, όπως ελπίζουν -  να της πάρει κάτι περισσότερο. Όπως και να να έχει, η ΑΕΚ θα επανέλθει. Η Ιστορία ξέρει να περιμένει αυτούς που έχουν πίσω τους ιστορία. 

Η (μη) εντολή Σημίτη

Ο Νίκος Χριστοδουλάκης, υπουργός Οικονομικών την εποχή των Ολυμπιακών Αγώνων, αποκαλύπτει ότι είχε εντολή Σημίτη «προσοχή, να μην ξεφύγουμε» στα έξοδα της διοργάνωσης.
Δυστυχώς η ίδια εντολή δεν είχε δοθεί στον Τσοχατζόπουλο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες των υποβρυχίων.

(Και) ελέφαντες στην Κυψέλη!




Δεν φτάνει, κυρία Κική, που μας πιάνουν τα παγκάκια μας στην Κυψέλη οι ξένοι, χθες έφεραν και τα κατοικίδιά τους.
(Νισάφι πια, πού θα πάμε τα σκυλάκια μας;)

Πώς φτάσαμε εκεί;

Ένα ερώτημα όμως παραμένει πάντα, μετέωρο και αναπάντητο: Πώς φτάσαμε εκεί; Πώς έφτασαν τα παιδιά, στα πιο ξέγνοιαστα ίσως χρόνια τους, να τρέχουν από φροντιστήριο σε φροντιστήριο, να απομνημονεύουν αντί να σκέφτονται, πώς φτάσαμε στην εθνική υστερία που συνοδεύει τις εισαγωγικές εξετάσεις; Πώς δεν επαναστατεί η ψυχή μας όταν η Παιδεία, είτε σαν άνοιγμα των οριζόντων είτε σαν εφόδια για την ζωή, αναιρεί ουσιαστικά τον ίδιο της τον ορισμό;

(Απόσπασμα από άρθρο του Γιώργου Γραμματικάκη στο protagon.gr)

Κυριακή, 19 Μαΐου 2013

Εκάηκεν το Τσάμπασιν, να μην καεί και η λογική!

MIA ΑΛΛΗ ΑΠΟΨΗ ΓΙΑ ΤΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΤΩΝ ΠΟΝΤΙΩΝ. ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΤΕΘΟΥΝ ΘΡΑΚΙΩΤΕΣ, ΜΙΚΡΑΣΙΑΤΕΣ ΚΛΠ; 

Γράφει ο BADDOG 

Με αφορμή τη 19η Μαΐου ως «Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ποντίων»*, θεωρώ χρήσιμο να σημειώσω μερικά πράγματα, καθότι τα τελευταία χρόνια νιώθω ότι το «ποντιακό λόμπι» κοντεύει να μου... ανέβει στο κρεβάτι. Πρόκειται για το «λόμπι» που συναπαρτίζουν: παράγοντες του ποντιακού «κινήματος» (ευξείνων λεσχών και λοιπών συλλόγων -εγχώριων και ομογενειακών), διάσημοι και λιγότερο διάσημοι προσκυνητές της Παναγίας Σουμελά, ορκισμένοι τουρκοφάγοι, νευρωτικοί συνωμοσιολόγοι, ετερόκλητοι εθνικιστές, αεικίνητοι πολιτικάντηδες, περιοδεύοντες αναλυτές τύπου Σάββα Καλεντερίδη και μια εμπροσθοφυλακή πανεπιστημιακών / συγγραφέων (πρόχειρα μου έρχονται τα ονόματα των Βλάση Αγτζίδη, Φάνη Μαλκίδη) που έχει αναλάβει τη θεωρητική αντιστήριξη του μεγάλου εγχειρήματος. Ένα πραγματικό success story, όπου οι Πόντιοι πότε εμφανίζονται σαν περιούσιος λαός και πότε σαν τα μεγάλα θύματα της ανθρωπότητας, που για πάρτη τους τώρα πίσω - πίσω, αποκτήσαμε μία ακόμη εθνική επέτειο. Ενδεικτική η σημερινή Κυριακή, που τουλάχιστον δύο γνωστές εφημερίδες ποντάρουν τα λεφτά τους για την κυκλοφοριακή επιτυχία στο μελόδραμα της «19ης Μαΐου». Προσφορά στον αναγνώστη, λέει. Στο «λόμπι», θα διόρθωνα. +/- Δείτε τη συνέχεια

ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ 

Η «ποντιακή ανωτερότητα», βέβαια, αποτελεί παλιά ιστορία, άρα το σημερινό «λόμπι» δεν λίπανε χέρσο χωράφι. Ανάγεται στην εποχή που η κρατική προπαγάνδα υπέβαλε τους ξεριζωμένους Πόντιους στην ψευδαίσθηση της βιολογικής συνέχειας, όταν αυτοί ήρθαν πρόσφυγες και εγκαταστάθηκαν κυρίως στη Βόρεια Ελλάδα. Τους έπεισε ότι φυλετικά είναι οι γνήσιοι των γνησίων και ας μη μιλούσαν καν ελληνικά αρκετοί απ' αυτούς (!), προκειμένου να «καθαρίσει» με τους αυτόχθονες πληθυσμούς, εκείνους με τα ύποπτα γλωσσικά ιδιώματα και τον ασταθή κι επαμφοτερίζοντα εθνοτικό αυτοπροσδιορισμό.

Μάλλον δεν είναι τυχαίο ότι οι πολέμαρχοι στις μάχες κατά των «Εαμοβουλγάρων» της δεκαετίας του '40 στη Μακεδονία ήσαν Πόντιοι (Φωστερίδης, Παπαδόπουλοι). Για παρόμοιο σκοπό (αλλά σε μικρότερη κλίμακα), εκ Σοβιετίας Πόντιοι «φυτεύτηκαν» στα 80ς στη Θράκη. Ο προπαγανδιστικός μηχανισμός εισχώρησε σταδιακά μέχρι και στη λαογραφία των Ποντίων, με συνέπεια τα κεφάλια του κόσμου να εμπεδώσουν αμφίβολης ιστορικότητας στοιχεία. Όμως, αυτό είναι το λιγότερο, αν η σέρα -για παράδειγμα- είναι όντως αρχαιοελληνικών καταβολών ή, απλώς, ένας μαυροθαλασσίτικος χορός, όπου το τρεμούλιασμα του χορευτή αναπαριστά ψάρι που σπαρταρά στα νερά της περιοχής. Εδώ οι πόντιοι παράγοντες έφτασαν να φιξάρουν τους εξοντωθέντες -που ασφαλώς υπήρξαν- στον αριθμό 350.000. Τόσοι, λένε, είναι οι νεκροί και αξιώνουν την «αναγνώριση γενοκτονίας» από τη διεθνή κοινότητα. Πανηγυρίζοντας κάθε φορά που η... Νέα Ουαλλία ή κάποια εξωτική επαρχία της αλλοδαπής αποδέχεται, μεμονωμένα, το αίτημα.

ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΗ 

Ουδείς, φυσικά, μπαίνει στον κόπο να πει ότι ο όρος «γενοκτονία» μπήκε στη διεθνή νομική ορολογία μετά από το Ολοκαύτωμα, άρα δεν ήταν εν ισχύι όταν σκοτώνονταν Πόντιοι, οπότε η αρχή nullum crimen, nulla poena sine lege (κανένα έγκλημα, καμία ποινή άνευ νόμου) δεσμεύει -ξέχωρα από τυχόν άλλες σκοπιμότητες- τον ΟΗΕ ν' αναγνωρίσει ως γενοκτονία τέτοιες περιπτώσεις· μήτε καν την εξόντωση των Αρμενίων, για την οποία τα θύματα έχουν διεθνή «παραστατικά» (αναφορές ξένων παραγόντων της εποχής), εν αντιθέσει με τους Πόντιους.

Πέρα από τα νομικά και πολιτικά ζητήματα της «συναισθηματικής και ηθικής απαίτησης» των Ποντίων, υπάρχουν και προβλήματα λογικής: ο Ελευθέριος Βενιζέλος πήγε στη «Λωζάνη» έχοντας στα χαρτιά του ότι πάνω - κάτω υπήρχαν 450.00 Πόντιοι κι εξ αυτών ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα καμιά τετρακοσαριά! Τόσο έξω στην προσέγγισή του ο Λευτεράκης; Επίσης, εάν η Τουρκία φορτωθεί γενοκτονία Αρμενίων, Ποντίων, Χιωτών, Ψαριανών, Μεσολογγιτών, Κούρδων και πάει λέγοντας, στο τέλος θα καταστεί ειδεχθέστερη και της Ναζιστικής Γερμανίας! Βολεύει μεν τη μισαλλοδοξία, βιάζει ωστόσο τον ρεαλισμό. Ας το σκεφτεί κι αυτό το -ευεπίφορο σε εθνικούς μύθους- κοινό. Κατά τη διαμόρφωση του έθνους - κράτους, όλα αυτά μπορεί να ήταν απαραίτητα, αλλά σήμερα έχουμε ανάγκη τέτοια πρεμούρα; Αμφισβητεί κανείς την ελληνική συνείδηση Ποντίων, Ηπειρωτών, Επτανησίων κ.α.;

ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΠΑΛΑ 

Μάλιστα, τον τελευταίο καιρό έριξαν στο μπλέντερ και το ποδόσφαιρο οι ταγοί του ποντιακού «κινήματος» (εδώ να εξηγηθώ: προφανώς δεν έχω κάτι με τον Χ σκεπτόμενο Πόντιο της διπλανής πόρτας ή, από την άλλη, μπορεί να μου τη δίνει ο Ψ απαίδευτος Μωραΐτης της απέναντι πολυκατοικίας). Πρόσφατα, λοιπόν, σε φιλικό ματς στην Καλαμαριά, η Εθνική του 2004 αντιμετώπισε -εν χορδαίς και οργάνω- μια Μικτή Ποντίων, η οποία φορούσε φανέλες - αντίγραφα της ομάδας Πόντος Μερζιφούντας, την οποία ξεκλήρισαν, λέει, οι Νεότουρκοι. Ο Πόντος Μερζ. ήταν η ομάδα των σπουδαστών του αμερικάνικου κολεγίου «Ανατόλια», που μετά από την Καταστροφή μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη. Κανείς και πουθενά, ωστόσο, δεν έχει κατονομάσει περισσότερους από δυο - τρεις εκτελεσθέντες... Ίδιες απώλειες, δηλαδή, με όσες πιθανόν είχαν κατά του «Αξονα» ο Παναθηναϊκός, ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο Ηρακλής, ο Πανιώνιος...

ΠΡΟΣΦΥΓΟΚΑΠΗΛΕΙΑ 

Αλλά, ας δεχτούμε ότι σφαγιάστηκαν 350.000 Πόντιοι και πως πρέπει ν' αναγνωριστεί γενοκτονία. Γιατί ν' αναγνωριστεί γενοκτονία των Ποντίων και όχι των Ελλήνων, ώστε να προστεθούν στη σούμα και οι Θρακιώτες ή οι Μικρασιάτες; Σε βάρκα γεννήθηκαν αυτοί; Ή σε πηγάδι... Ή είναι πιο εύκολο ν' αναγνωριστεί γενοκτονία με 350.000 θύματα απ' ό,τι με 600.000 ή 700.000 (τυχαίοι αριθμοί, χάριν της συλλογιστικής); Γιατί να μην αθροίζονται κι αυτοί και να έχουν ξεχωριστή «Ημέρα» (την απέκτησαν μετά τους Πόντιους, αλλά δεν γίνεται τόσος ντόρος); Μετά θα φταίει ο δικηγόρος του διαβόλου, αν εμφανιστεί και πει ότι οι Πόντιοι φέρονται σαν να μην είναι σαν τους άλλους Έλληνες, αλλά κάτι άλλο! Συμβαίνει κάπου κάπου. Να πέφτεις στην τρύπα που σκάβεις...

* Η 19η Μαΐου καθιερώθηκε ως Ημέρα Μνήμης από τη Βουλή κάπου στα 90ς. Και αν θυμάμαι καλά, αντιπρόεδρός της τότε ήταν ο ποντιακής καταγωγής Παναγιώτης Σγουρίδης...

ΥΓ.: Το άρθρο δεν απηχεί κατ' ανάγκην τις απόψεις του διαχειριστή του ιστολογίου. Οπότε, δεν επιθυμώ παρέα στο πυρ το εξώτερον!...

Γιουροβίζιον: χαζό ναι, κακό όχι

Γιουροβίζιον, πανηγυράκι. Για να βρισκόμαστε, να τρώμε παρέα, να κουτσομπολεύουμε, να βλέπουμε ωραία παιδιά (σαν το κοριτσάκι που πήρε το «χρυσό») και να βλαστημάμε στη βαθμολογία όπου οι χώρες επαναχαράζουν τα σύνορά τους και επαναβεβαιώνουν τις γειτονίες τους. Μια ασημαντότητα με πολλή χρυσόσκονη. Χαζό είναι, κακό δεν είναι – μην τρελαινόμαστε. Και ούτε το μοναδικό χαζό που όλοι το χλευάζουμε και όλοι το βλέπουμε για να περνάμε δυο ώρες ανέμελα. Και του χρόνου!

(Από ελληνικής πλευράς, καλύτερα να βλέπεις τον αντίχειρα του Αγάθωνα να τρίβει το μουστάκι του, παρά τον φακό τής από κάτω κάμερας – αυτής που κάνει τα κοντρ πλονζέ - να χαϊδεύει το βρακάκι τού κάθε τσαχλοκούδουνου).

Σάββατο, 18 Μαΐου 2013

«Άλλο κόμμα» γίνεται το ΠΑΣΟΚ

Στη δημοσκόπηση της εταιρείας «Μetrisis», το ΠΑΣΟΚ είναι έβδομο με ποσοστό 4,2%. Μια θέση δηλαδή πάνω από το «Άλλο κόμμα 3,9%». Σε λίγο τα ποσοστά του θα συμπεριληφθούν σε αυτό: στο «Άλλο κόμμα».

Ο (κάτι σαν) Άκης Πάνου στο ξεχωριστό στολίδι τού Εθνικού Θεάτρου...

Το «Ζεϊμπέκικο» της Λείας Βιτάλη είναι το δράμα στη ζωή τού Άκη Πάνου, αλλά όχι απόλυτα. Η συγγραφέας παίρνει στιγμές και αφορμές από αυτό το δράμα για να φτιάξει ένα δικό της με ήρωα: τον λαϊκό τραγουδοποιό «Λευτέρη» (Νινιός). Ζεστό έργο με πολύ καλή δομή που δεν μένει μόνο στην εξιστόρηση γνωστών γεγονότων, αλλά φτιάχνει χαρακτήρες, σχέσεις (πολύ έντονες!), συγκρούσεις και καταστάλαγμα απόψεων της συγγραφέως. +/- Δείτε τη συνέχεια

Είδαμε και ακούσαμε το «Ζεϊμπέκικο» χθες στο Εθνικό Θέατρο, σε μια πολύ ωραία πρωτοβουλία να διαβαστούν επί σειρά ημερών νέα έργα Ελλήνων συγγραφέων με στοιχειώδη υποκριτική απόδοση – αλλά αρκετή για να πάρεις μια εικόνα τού τι τα μπορείς να δεις όταν με το καλό το κείμενο γίνει ολοκληρωμένη παράσταση. Και η εικόνα που μας έδωσε η δουλειά τής Λείας χθες ήταν πολύ δυνατή.

** Με έναν Γιώργο Νινιό που έσκιζε: απέδωσε από το πετσί του τον ρόλο τού (κάτι σαν) Άκη Πάνου, τραγούδησε και έπαιξε «κανονικό» μπουζούκι, χωρίς να γρατζουνάει απλώς τις χορδές.

** Με μια πολύ γλυκιά σεμνότητα από τη Στέλλα Κρούσκα στο ρόλο τής γυναίκας του.

** Και με μια πολύ καλή παρουσία (ειδικά στο τραγούδι, ελληνικό και ξένο) από τη Μαρία Κατσούλη ως «κόρη» τού τραγουδοποιού .

Αυτά τα λίγα. Περισσότερα όταν το εξαιρετικό κείμενο που είδαμε/ακούσαμε χθες γίνει κανονική παράσταση. Μακάρι σύντομα…

Και κάτι ακόμα: Το Εθνικό – ιδιαίτερα όπως έχει ανακαινισθεί επί των ημερών Κούρκουλου – είναι στολίδι σε ένα κακάσχημο, έως αποκρουστικό, σημείο της Αθήνας. Ένα μαργαριτάρι στην κοιλιά τού όστρακου της Ομόνοιας, μια πραγματική όαση πολιτισμού, αισθητικής και καλλιτεχνικής δραστηριότητας. Και όπως μαθαίνουμε οι καλές του παραστάσεις που συνεχίζονται μετά το Πάσχα («Το πένθος ταιριάζει στην Ηλέκτρα» και οι «Θεατές»), «διώχνουν» κάθε βράδυ κόσμο. Μπορεί, μας είπαν, να φεύγουν και πενήντα άτομα που δεν μπόρεσαν να χωρέσουν. Στενόχωρο για όσους δεν πρόλαβαν, ελπιδοφόρο για όλους μας στους δύσκολους καιρούς που περνάμε.