Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Φονικές μπίζνες!

Τα γήπεδα στο Κατάρ για το Π.Κ. του 2022 χτίζονται πάνω σε αίμα. Η αποκάλυψη του «Γκάρντιαν» θα μπορούσε να σοκάρει αν το σοκ και η κυνισμός δεν καταλάμβαναν τόσο χώρο στην καθημερινότητά μας. Μέσα σε δυο καλοκαιρινούς μήνες, όπως αποκαλύπτει η (σοβαρή) βρετανική εφημερίδα, έχασαν τη ζωή τους 44 εργάτες που δούλευαν για να οικοδομήσουν τους χώρους που θα φεγγοβολήσουν μετά από εννέα χρόνια τα ποδοσφαιρικά αστέρια της Υφηλίου. Τριάντα σκοτώθηκαν και 14 πέθαναν από παθήσεις που οφείλονταν στη ζέστη. Εργάτες, κυρίως μετανάστες από το Νεπάλ, καταγγέλλουν όχι μόνο τις άθλιες συνθήκες αλλά κι ότι τους κρατούν τα διαβατήρια ή τα χρήματά τους για να τους υποχρεώσουν να μη φύγουν. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η κόλαση που συχνά φτιάχνεται γύρω από τον αθλητισμό και στο όνομα της παγκόσμιας φιλίας των λαών είναι παμπάλαιη υπόθεση. Φυσικά και πρόσφατη. Στο Μουντιάλ της Αφρικής γίνονταν απεργίες, συγκεντρώσεις επεισόδια. Παραμονές της έναρξης θυμάμαι τις ανταποκρίσεις για πυροβολισμούς κατά διαδηλωτών. Ο απολογισμός των νεκρών στις μέρες που διαρκούσε το Μουντιάλ μεγάλος και άγραφος. Μόνο από την κοινότητα των Σομαλών μεταναστών είχαν καταγγελθεί δεκάδες δολοφονίες για ρατσιστικούς λόγους.


Για την απόφαση να γίνουν οι αγώνες στο Κατάρ το ’22 ο Μπλάτερ και ο Πλατινί αλληλοκατηγορούνται. Ο Ελβετός της ΦΙΦΑ μιλάει για πολιτικοοικονομικά κίνητρα και μπίζνες των Ευρωπαίων. Και ο Γάλλος της ΟΥΕΦΑ απαντά χλευαστικά στο πνεύμα «τώρα το κατάλαβες;» Κι αυτό όταν ακόμα ψάχνουν να βρουν αν και πόσα έδωσε η Γερμανία για να πάρει το Π.Κ. του 2006. Για το οποίο, πάλι ο Μπλάτερ, όταν ρωτήθηκε αν υποθέτει ότι η ανάθεση του Μουντιάλ ήταν με αγορασμένες ψήφους, απάντησε: «Δεν το υποθέτω, το διαπιστώνω». Αυτό έχει σημασία: η «μπίζνα». Σιγά μη ασχοληθούν με μερικές δεκάδες νεκρούς εργάτες. Άσε που είναι και Αφρικανοί.

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη Live Sport)

1 σχόλιο:

  1. TO ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΣΧΟΛΙΟ τού mpenoVgeno ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΕ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΟ ΑΡΘΡΟ, ΕΠΕΙΔH ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΤΟ ΜΟΥΝΤΙΑΛ ΤΟΥ ΚΑΤΑΡ, ΗΤΑΝ «ΚΛΕΙΣΤΟ». ΤΟ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΓΡΑΦΤΗΚΕ.

    Διονύση, σχετικά με το άρθρο για το Κατάρ :

    η μπάλα που τόσα χρόνια από παιδιά βλέπουμε, το τόπι που είναι στο χόρτο, είναι ο ιδρώτας, ο πόνος, τα τρύπια δάχτυλα και η κταθλιπτική απάθια των παιδιών που τις ράβουνε και κλωτσιούνται από κακομαθημένα κωλόπαιδα...

    αυτό είναι αλλά δυστυχώς μάθαμε να το απολαμβάνουμε ........... φετίχ του εμπορεύματος σε λέει ένας απολιθωμένος κλπ κλπ ...... μαλακίες είναι αυτές τώρα, νταξ ...

    (και συγχαρητήρια για το αθράκι)

    ΑπάντησηΔιαγραφή