Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

Δέκα χρόνια από το μεγάλο τραύμα στην «Αθλητική Ηχώ»

Πάνε δέκα χρόνια! Ήταν 31 Οκτωβρίου του 2003 όταν ο Κλεομένης Γεωργαλάς έφυγε από κοντά μας ξαφνικά. Ο θάνατός του έβαζε την «Αθλητική Ηχώ» σε άλλες ράγες. Όχι πως η προηγούμενες, εκείνες που πορεύτηκε ο Κλεομένης, είχαν εξασφαλισμένο πέρασμα από τις Συμπληγάδες των τεράστιων προβλημάτων. Αλλά αυτές, οι νέες ράγες, μετά τα πρώτα χιλιόμετρα σε λειμώνες ευφορίας, μπήκαν στην κατηφόρα και οδηγούσαν με νομοτελειακή συνέπεια στον γκρεμό – και περί το τέλος στον εκχυδαϊσμό μιας ιστορικής έκδοσης.
Το πρωτοσέλιδο αυτό, με ημερομηνία 1η Νοεμβρίου 2003, ήταν το πιο εύκολο τεχνικά (ως μονοθεματικό) και το πιο δύσκολο ψυχικά, από τα πολλά που στήσαμε με τον Γιώργο Σαλλιών στην (καλλι)τεχνική επιμέλεια. Τα χέρια ήταν βαριά, το μυαλό περισσότερο. Μας πήρε ώρες. Κυριολεκτικά ώρες. Από τις πολλές που χρειάστηκαν για να χωρέσει στο μυαλό μας η απώλεια. Και μαζί οι συνέπειες για τη συνέχεια.

Διον. Βραϊμάκης

H... πλάκα του Πάγκαλου, o Βήμα FM και τα κουδούνια στη γάτα

Πάγκαλος, ο απρόβλεπτος. Ο άνθρωπος που βάζει φωτιές με τις ατάκες του ακόμα και στα πηγάδια. Η Ευρώπη έχει πέσει πάνω στην Αμερική για τις τηλεφωνικές παρακο- λουθήσεις και αυτός βγαίνει και ρίχνει βάρος στο αμερικανικό τάσι τής ζυγαριάς για να ισορροπήσει η μπαλάντζα! «Και εμείς παρακολουθούσαμε τον πρεσβευτή στην Αθήνα» αποκάλυψε στην εβδομαδιαία ραδιοφωνική παρουσία του (Βήμα FM).
Έσπαγε μάλιστα πλάκα με τις σοβαρές ελληνικές ενασχολήσεις: «Δεν μάθαμε τίποτε καινούριο, γιατί ξέραμε τα πάντα, αλλά ήταν πολύ διασκεδαστικό να ακούμε τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Αθήνα να μιλάει με τον πρεσβευτή στην Άγκυρα και το Στέιτ Ντιπαρτμεντ με ακατάλληλες για ανηλίκους εκφράσεις».
 Με άλλα λόγια παρακολουθήσεις-οπερέτα και ωτακουστές του κουτσομπολιού. Το παιχνιδάκι τού Πάγκαλου (και όχι μόνο) πήρε τέλος όταν «τα κατάλαβαν οι Αμερικανοί». Τους έπιασαν σαν τα ποντίκια που πήγαν να κρεμάσουν κουδούνια στον γάτο!

Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013

Η ευημερία στην Ελλάδα ήρθε μέσω Δημόσιας Τηλεόρασης!

Όπως ακριβώς μας το είχαν υποσχεθεί, η ευημερία άρχισε να έρχεται στην Ελλάδα. Το μάθαμε από το ΑΠΟΚΛΕΙ- ΣΤΙΚΟ επιτόπιο ρεπορτάζ της Δημόσιας Τηλεόρασης στο απογευματινοβραδικό δελτίο της Δευτέρας. Όπου πληροφορηθήκαμε με εμφατικό τρόπο – με επαναλαμβανόμενες δηλώσεις… αυτοπτών μαρτύρων – ότι η Ναύπακτος κατακλύστηκε από εκδρομείς του τριημέρου, ότι αυτό έγινε μετά από χρόνια, ότι τα μαγαζιά γέμισαν, ότι κινήθηκε η αγορά, ότι ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΗΤΑΝ ΦΤΗΝΕΣ (αυτό ειπώθηκε πολλές φορές και από τους ρεπόρτερ και από τους συνεντευξιαζόμενους). Το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ διήρκεσε πολλή ώρα. Σου έδινε τη αίσθηση (και μπορεί να ήταν) ότι κράτησε πέντε, επτά, ίσως και κοντά στα 10 λεπτά! Ναυπακτιάδα! Ευτυχισμένοι άνθρωποι σε μια ευτυχισμένη πόλη μιας πανευτυχούς χώρας. Και μετά κάποιοι λένε ότι η ΔΤ με τόσο κόσμο που έχει προσλάβει δεν παράγει έργο. Οι κακεντρεχείς…

Τους κούφανε ο Πρόεδρος

Ηχηρό μήνυμα, λέει, του Παπούλια στους δανειστές μας. Τόσο ηχηρό που τους έστειλε κατευθείαν στους ωριλά. Φυσικά για τους δικούς μας κανείς λόγος. Αυτοί έχουν κουφαθεί από το ’10. «Να γνωρίζουν ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω» τους είπε. Και αμέσως έσπευσε να συνεδριάσει το Γιούρογκρουπ και άναψαν τα τηλέφωνα της Μέρκελ. «Να γνωρίζουν οι Ευρωπαίοι...», λέει ο Πρόεδρος. Γιατί δεν απευθύνεται στον Στουρνάρα; Γιατί δεν το λέει στην κυβέρνηση, στον Σαμαρά, στον Βενιζέλο, στον Γεωργιάδη, στον Βρούτση; Αυτοί καταρχάς δεν πρέπει να γνωρίζουν ότι «ο ελληνικός λαός δεν μπορεί να δώσει κάτι παραπάνω»; Τουφεκιές στον αέρα!

Τρίτη, 29 Οκτωβρίου 2013

Η (ταπεινή) δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά και το κολάν...

Δεν είναι δύσκολο να εξασφαλίσεις τα «πέντε λεπτά δημοσιότητας», ακόμα και αν είσαι μια ταπεινή δασκάλα δημοτικού σχολείου. Μόνο που στην περίπτωση της κυρίας που παρέλασε με το γαργαλιστικό κολάν, η δημοσιότητα μπορεί να κρατήσει και πάνω από πέντε λεπτά. Ήδη η φωτογραφία της καταγράφει αλλεπάλληλα χτυπήματα στο διαδίκτυο.
Βλέπω τις επόμενες μέρες τη δασκάλα με τα χρυσά μαλλιά και το κολάν να γίνεται ολοσέλιδο θέμα σε εφημερίδες. Ίσως και σε κάποια εκπομπή περίεργων παρουσιαστών.
Θα την προβάλουν όχι γιατί ζήτησε μετάθεση σε κάποιο ακριτικό χωριό, για να προσφέρει σε Ελληνόπουλα, ή επειδή αφοσιώνεται με πάθος στο να φτιάξει άξιους, μορφωμένους και έξυπνους Έλληνες. Αλλά γιατί είχε την «εξυπνάδα» να παρελάσει σαν να ανέβαινε σε πάλκο. Και ταυτόχρονα να δείξει τη χρησιμότητα των μαθητικών παρελάσεων.

Δευτέρα, 28 Οκτωβρίου 2013

Σχολική λογοκρισία στον Μπαγιαντέρα

Από τα σχολεία μας και τις σχολικές γιορτές έκοψαν τον Χατζιδάκι Κεμάλ»), κόβουν τώρα και τον Μοπαγιατέρα. Η λογοκρισία έγινε σε γυμνάσιο του Πύργου όπου ο διευθυντής απαγόρευσε στην καθηγήτρια μουσικής και την σχολική χορωδία να τραγουδήσουν στη γιορτή για την 28η Οκτωβρίου ένα από τα ρεμπέτικα της Κατοχής τού Μπαγιαντέρα: το «Να ΄ναι γλυκό το βόλι». Η απαγόρευση ήρθε μετά από απαίτηση πατέρα μαθητή γιατί, λέει, δεν ήθελε να ακουστεί στη σχολική γιορτή τραγούδι που μιλάει για τον Άρη Βελουχιώτη και τους αντάρτες. Και ας ήταν αντιστασιακό, δημιουργημένο από έναν μεγάλο του ρεμπέτικου. Για την ιστορία, οι στίχοι τού τραγουδιού: +/- Δείτε τη συνέχεια

Φόρεσε αντάρτη τ’ άρματα/ ζώσε και το σπαθί σου/ και σύρε για τον πόλεμο/ κι η λευτεριά μαζί σου/ Σύρε και θέλω νικητής/ παιδί μου να γυρίσεις/ για τη γλυκιά τη λευτεριά/ το αίμα σου να χύσεις./ Πολέμησε αντάρτη μου/ πως πολεμάνε όλοι/ και με τον Άρη αρχηγό/ να `ναι γλυκό το βόλι 

 Ακούστε και μία από τις εκτελέσεις τού τραγουδιού:

Παρέλαση χωρίς Τριανδρία

Είχαν άλλη αίγλη οι παρελάσεις στη Θεσσαλονίκη όταν ήταν υπουργός Άμυνας ο Άκης, δήμαρχος ο Παπαγεωργόπουλος και εκφωνητής ο Φερέτης. Κρίμα που όλοι τους σήμερα είναι στη φυλακή.

Μανώλης Γρηγοράκης (από το fb)

Αν εμείς είμαστε τότε…

Τέτοιες μέρες πάντα θα υπάρχει το ερώτημα: αν εμείς είμαστε τότε, τι θα γινόταν, πώς και σε ποια γλώσσα θα λέγαμε το «όχι». Εμείς, γενικά. Ως πολιτικοί, αλλά και ως πολίτες. Αναπαυμένοι, κάποτε βολεμένοι – ένας κρεμώδης λαός. Που σκάβει λακκούβες στον καναπέ, που ψηφίζει στον γάμο τού καραγκιόζη, που αγανακτεί στις απεργίες των άλλων και ψάχνει τα κανάλια για να μιλήσει στις δικές του. Και ακόμα, ο πολίτης που πετάει την αναμμένη γόπα από το μπαλκόνι - κι όπου κάτσει –, που παρκάρει έτσι ώστε να πιάνει δυο θέσεις και ας μη του χρειάζεται, που αγανακτεί επειδή σκούροι καθαρίζουν χωρίς να ρωτήσουν τα τζάμια του φετίχ του, που είχε κάνει όνειρο το «ιδρώνω αργά, ΄κονομάω γρήγορα». Πάντα θα υπάρχει το ερώτημα πόσα «περάστε σε όλα», θα λέγαμε οι σημερινοί στο Τότε. Εκτός κι αν τέτοιες συνθήκες σε μετενσαρκώνουν, σε κάνουν άλλον άνθρωπο. Αστειότητες! «Τέτοιες» (ή έστω παρόμοιες) δεν έχουμε και τώρα;

Ήττα του «ΟΧΙ», θρίαμβος του «ΝΑΙ»

Το «Όχι» δεν υπάρχει ως έκφραση, ούτε καν ως σκέψη. Έχει καταλυθεί ως έννοια από το 2010. Ας το θυμόμαστε. Ας θυμόμαστε ποιοι, πώς και πότε έκαναν στάση ζωής το «ΝΑΙ».
 

Σάββατο, 26 Οκτωβρίου 2013

Tα θεμέλια του ρατσισμού

Τα «το παιδί μου είναι το καλύτερο», «η πατρίδα μου είναι η καλύτερη», και «όλοι οι άλλοι είναι απολίτιστοι και βάρβαροι» είναι τα θεμέλια του ρατσισμού.

Ζωή Ρηγοπούλου (από το fb)

Ανεξίτηλοι στην Ιστορία

Η Ιστορία δεν θα τους συγχωρήσει ποτέ για τα εγκλήματά τους, για την ενδοτικότητά τους, για τη δίχως όρους υποταγή τους. Όμως, αυτό που θα τους κάνει ιστορικά ανεξίτηλους είναι η επιμονή τους να μας θεωρούν ηλίθιους. Οι δύο να συμφωνούν πανηγυρικά «όχι στα νέα μέτρα» (ο ένας από τους οποίους ανύπαρκτος πια πολιτικά, με ένα ποσοστό 5%) και ο τρίτος, να τους διαψεύδει. Από την μια ώρα στην άλλη – από τη μια μέρα στην άλλη, για να κυριολεκτήσουμε. Φυσικά, το σε ποιον θα περάσει είναι αυτονόητο. Θα περάσει του αυτονόητου κυρίου Στουρνάρα, του – ίσως – μοναδικού αποδεκτού από τα άτεγκτα αφεντικά. Που γουστάρουν άτεγκτους υπουργούς και ουσιαστικά αφέντες της κυβέρνησης. Μην του κολλάνε γιατί έχει τη δύναμη να απολύσει πρωθυπουργούς και (από το παράθυρο ανεβασμένους) αντιπροέδρους.

Απέδωσαν το ΦΠΑ;

Όψιμο και συγκινητικό το ενδιαφέρον της Πολιτείας για τις αγοραπωλησίες βρεφών. Προφανώς επειδή δεν κόβονταν αποδείξεις.

Παρασκευή, 25 Οκτωβρίου 2013

Πάρε κι εσύ ένα βραβείο, το αξίζεις!

ΤΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΤΟΥ ΠΣΑΤ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΔΗΚΤΙΚΟΣ ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΟΥ«ΑΙΡΕΤΙΚΟΥ» ΣΥΝΕΡΓΑΤΗ! 

Γράφει ο BADDOG 

Είμαι μέλος του Πανελληνίου Συνδέσμου Αθλητικού Τύπου από τον προηγούμενο αιώνα και αδυνατώ να κατανοήσω τους συναδέλφους, τον Κώστα, τον Μανώλη, τον Γιώργο… Ολους αυτούς που απαξίωσαν να εγγραφούν στο Σύνδεσμο με τη φτηνή δικαιολογία ότι ποτέ τους δεν κατάλαβαν το λόγο ύπαρξης του ΠΣΑΤ. Λέω να μαζέψω μια στοίβα σκόρπια στιχάκια μου, του στιλ «Στης κουζίνας το ντουλάπι έκρυψα λίγη αγάπη» και «Στην πλατεία Ιερισσού έφαγα τιραμισού. Ζήτω ο ζαχαροπλάστης!». Να τα ονομάσω ποιητική συλλογή και να τους βάλω τίτλο «Θυμωμένες Αγκινάρες». Μετά, να ζητήσω από έναν φίλο μου να προλογίσει με ανάλογη καρα-σαχλαμάρα ότι «Κλίνω ευλαβικώς το γόνυ σ’ έναν πρωθιερέα της ποίησης που αόκνως διακονεί τον υπερρεαλισμό». Και μόλις εκδοθεί, είναι 100% βέβαιο ότι θα με βραβεύσει ο ΠΣΑΤ! Μη βλέπετε που λέγεται Πανελλήνιος Σύνδεσμος Αθλητικού Τύπου, στην πραγματικότητα περί εταιρίας λογοτεχνών πρόκειται. +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν έχει σημασία που την περασμένη Δευτέρα έλαβε χώρα η τελετή απονομής των δημοσιογραφικών βραβείων, καταπώς τη βάφτισαν οι ιθύνοντες. Τιμήθηκαν πέντε δημοσιογράφοι για διάφορες δημοσιογραφικές δουλειές και σχεδόν οι διπλάσιοι (εννέα) για βιβλία που κυκλοφόρησαν. Συγγραφικά βραβεία, δηλαδή. Εννοείται πως δεν τα έχω διαβάσει όλα αυτά τα βιβλία. Ετσι, μπορεί μερικά να είναι όντως αξιόλογα έως καταπληκτικά. Ωστόσο, είδα το εξώφυλλο του ενός, με καραμπινάτο γραμματικό «φαουλάκι», γνωρίζω το ταλέντο του συγγραφέα ενός άλλου βιβλίου, υποθέτω την αξία ενός τρίτου… οπότε γιατί να μην προσβλέπω και στη δική μου βράβευση; 

Μάλιστα, για να το «δέσω» το αποτέλεσμα, κάτι σαν μηχανογραφικό Πανελληνίων, λέω να γράψω και κάτι σε πεζό. Και να το υποβάλω. Κάτι σαν «Τα πασχαλινά έθιμα της ημιορεινής Σαλαμίνας» ή «Τα 100 χρήσιμα βήματα για να σας πετύχουν τ’ αυγά – μάτια». Απροπό, την ίδια μέρα απονεμήθηκαν και μια ντουζίνα βραβεία σε παιδιά συναδέλφων που μπήκαν σε ΑΕΙ. Δηλαδή, μαθητικά βραβεία, συγγραφικά βραβεία και ολίγα δημοσιογραφικά βραβεία.

Κακοήθειες ότι θυμίζει η ιστορία με τους εισαχθέντες εκδήλωση… επαρχιακής μητρόπολης και κρίμα που δεν ζει και η… Φρειδερίκη, ώστε να μοίραζε και τίποτα βιβλιάρια απόρων κορασίδων! Παράλληλα, λέει, μετά από τα βραβεία ακολούθησε το συνέδριο των αθλητικών συντακτών Ελλάδας και Κύπρου. Το οποίο πραγματοποιείται λίγο συχνότερα απ’ ό,τι… πηγαίνω για αλλαγή λαδιών στο αυτοκίνητο!

Τόσα χρόνια, βέβαια, δεν μάθαμε τι σημαντικό προέκυψε απ’ αυτά τα συνέδρια, πέρα από το να πηγαινοέρχονται οι δύο αδελφές πλευρές, ανταλλάσσοντας κνίσα από σεφταλιές και κοκορέτσια σε δείπνα «στο περιθώριο του συνεδρίου». Αισιοδοξώ, ωστόσο, ότι κάποια στιγμή ο ΠΣΑΤ θα προβεί συγκεντρωτικά σε φοβερές ανακοινώσεις για τα συμπεράσματα που θ’ αλλάξουν την πορεία του κλάδου… Κι αφού το όλο χάπενινγκ της περασμένης Δευτέρας «σημείωσε μεγάλη επιτυχία», η ζωή του Συνδέσμου γύρισε στην ήρεμη καθημερινότητά της. Business as usual, που λένε και στην ημιορεινή Σαλαμίνα!

ΥΓ.: Είμαι μέλος του Συνδέσμου από τον προηγούμενο αιώνα και αδυνατώ να κατανοήσω τους συναδέλφους, τον Κώστα, τον Μανώλη, τον Γιώργο… Ολους αυτούς που σνόμπαραν το Σύνδεσμο κι απαξίωσαν να εγγραφούν, με τη φτηνή δικαιολογία ότι ποτέ τους δεν κατάλαβαν το λόγο ύπαρξης του ΠΣΑΤ. Νομίζω ότι πήραν την απάντηση…

Πέμπτη, 24 Οκτωβρίου 2013

Ευρωπαϊκή ομάδα, πειραιώτικη μαγκιά

Αυτός, μάλιστα! Ήταν μάγκας, Πειραιώτης, ήταν ένας Ολυμπιακός με εκατό κιλά καρύδια! Που δεν κατέθεσε απλώς την ψυχή του στο χορτάρι του Ντα Λουζ, αλλά έπαιξε και σπουδαία μπάλα –πριν ανοίξουν οι ουρανοί και γίνει λίμνη ο αγωνιστικός χώρος... Το τελικό 1-1 σαφέστατα αδικεί την ομάδα του Μίτσελ. Μετρήστε χαμένες ευκαιρίες και θα καταλάβετε ποιος ήταν το αφεντικό τού αγώνα. Έξι προσπάθειες στην εστία ο Ολυμπιακός, τέσσερις οι γηπεδούχοι. Και τι προσπάθειες... +/- Δείτε τη συνέχεια

Η μια καλύτερη από την άλλη. Αντίθετα, οι Αετοί απείλησαν μόνο με το φάουλ του Καρντόζο, στο ξεκίνημα του αγώνα, που έβγαλε εκπληκτικά ο Ρομπέρτο. Και ισοφάρισαν με τον μοναδικό τρόπο που θα μπορούσαν να το κάνουν: Από στημένη μπάλα. Οι πρωταθλητές απέδειξαν χθες βράδυ στο Ντα Λουζ πως η βελτίωσή τους από παιχνίδι σε παιχνίδι είναι ραγδαία. Πως γίνονται μια σύγχρονη ευρωπαϊκή ομάδα, που χαίρεται κανείς να την παρακολουθεί.

Κι αυτό είναι κάτι που πιστώνεται αποκλειστικά στον Μίτσελ. Στον οποίο, προσωπικά, έχω σούρει τα εξ αμάξης. Όμως στη Λισαβώνα απέδειξε πως ήταν εξαιρετικά διαβασμένος. Κάλυψε τον επιθετικογενή και «ξεχασιάρη» στις επιστροφές Σαλίνο με τον «τρέχω και ξεχνάω να σταματήσω» Φουστέρ, μετέφερε τον Μανιάτη στα χαφ για να δυναμώσει την αμυντική λειτουργία, άφησε στον πάγκο τον Σαβιόλα προτιμώντας τον πιο δημιουργικό και ικανότερο στα μαρκαρίσματα Τσόρι και ουσιαστικά πήρε ένα και μοναδικό ρίσκο, με το δίδυμο Χολέμπας – Βάις αριστερά. Του βγήκαν όλα και μαγκιά του!

Τώρα η δεύτερη θέση θα παιχτεί στο «Καραϊσκάκη». Κι εκεί δεν χάνεται με τίποτε! Μπενφίκα και Άντερλεχτ είναι βέβαιο πως θα προσκυνήσουν τον Ολυμπιακό. ΑΥΤΟΝ τον Ολυμπιακό, που όλοι θαυμάσαμε χθες βράδυ, στο Ντα Λουζ.

Γιάννης Μηνδρινός 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Δύναμη αλλά και δυναμίτης

Ο ΠΑΟΚ ετοιμάζει για απόψε μια έκπληξη – έτσι θα θέλαμε τουλάχιστον: να καθαρίσει το ματς από νωρίς. Κι αν όχι πολύ νωρίς, έστω όχι στις καθυστερήσεις. Γιατί τού έχει γίνει συνήθεια που πάει να εξελιχθεί σε εξάρτηση: Με την Καραγκάντι πήρε τη νίκη στο 92΄, με την Άλκμααρ τσίμπησε τον βαθμό στο 93΄, με τη Σάλκε παιζόταν η πρόκριση και μετά το 90΄. Ο Δικέφαλος εξελίσσεται σε ομάδα που σε βοηθάει να συμπυκνώσεις τον ωφέλιμο χρόνο σου: ανοίγεις την τηλεόραση στο 89΄ κι έχεις την έκβαση του αγώνα σε απόσταγμα 3-4 λεπτών. +/- Δείτε τη συνέχεια

Κατά τα άλλα η ομάδα για πρώτη φορά μετά από καιρό θα είναι μαζεμένη σαν καλή παραδοσιακή οικογένεια γύρω από το γιορτινό τραπέζι. Θα έχει κόσμο στις κερκίδες.

Αυτό το τελευταίο είναι καταρχάς θετικό, είναι υπέροχο. Γιατί ο κόσμος αποτελεί δύναμη. Είναι στερεότυπη, από καταβολής ελληνικού ποδοσφαίρου, η εξομοίωσή του με «δωδέκατο παίκτη». Αλλά πάντα ένας οξύθυμος παίκτης μπορεί να γίνει ολέθριος. Ο «δωδέκατος» κατακλύζει σήμερα την Τούμπα. Είναι δύναμη, αλλά μαζί και δυναμίτης. Οι νουθεσίες γαζώνουν το μυαλό τών θερμοκέφαλων, αλλά δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι οι βελόνες τής ραπτομηχανής σπάνε η μια μετά την άλλη στο σκληρό καραβόπανο.

Ο «ταμένος» άμα θέλει να την κάνει τη ζημιά θα την κάνει. Κι ας ξέρει ότι μετά η ομάδα θα παίζει καγκελόφραχτη για πολλά χρόνια. Σήμερα από αυτόν τον «ταμένο» ο ΠΑΟΚ ζητάει με την ανακοίνωσή του να μην ρίξει βεγγαλικά, να μη ανάψει πυρσούς, να μην κάνει («την παραμικρή» λέει) χρήση λέιζερ, να μην αναρτήσει πανό με πολιτικό περιεχόμενο, να μην πετάξει ΚΑΝΕΝΑ αντικείμενο (αντικείμενο είναι και το πλαστικό μπουκάλι του νερού), γιατί «σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση (…) ο σύλλογος κινδυνεύει με αποκλεισμό από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις». Πολλά δεν ζητάει; Και πολλά και μαζεμένα! Πώς να τα αντέξει ένας καμένος εγκέφαλος ανάμεσα σε χιλιάδες υγιείς άλλους που την έχουν πληρώσει στο παρελθόν; Όπως την πλήρωσε και ο σύλλογος που οι ανεπίδεκτοι αγαπάνε να παιδεύουν.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2013

Γιατί τις Δευτέρες βλέπουμε Πρετεντέρη

Η ΑΚΑΘΕΚΤΗ ΤΙΤΑΝΟΤΕΡΑΣΤΙΑ ΠΑΝΕΛΙΣΤΡΙΑ ΤΗΣ «ΑΝΑΤΡΟΠΗΣ»

Γράφει o BADDOG 


Όσοι ζούμε σε πολυκατοικίες, έχουμε ένα πρόβλημα: δεν γίνεται να γυρίζεις σπίτι και να βάζεις στην τηλεόραση μεταμεσονύκτιο Άδωνιν, τσιρίζοντα και κορυβαντιώντα. Θα ξυπνήσουν τα παιδιά, οι γείτονες, οι γάτες, οι σκύλοι, οι πάντες όλοι. Συνεπώς, περιοριστήκαμε σε δύο-τρία ζάπινγκ , ίσα ίσα για να κόψουμε κίνηση. Και τότε συνέβη το απίστευτο! Κατά διαβολική σύμπτωση, δεν γίναμε μπαρούτι με τον Γεωργιάδη, αλλά με (κάποιους από) την εξέδρα! Το πρώτο ζάπινγκ συνέπεσε με τον αγλαό αβανταδόρο - πρόεδρο του νοσοκομείου «Ελπίς». +/- Δείτε τη συνέχεια

Τον οποίο πρόεδρο όντως έκανε «ρόμπα» (και καλά του ‘ξηγήθηκε) ο Χατζηνικολάου, ακυρώνοντας την ερώτησή του, διότι «εδώ ήρθαμε για ν’ ανακρίνουμε τον υπουργό, όχι για να του πούμε πόσο καλός είναι…». Το επόμενο ζάπινγκ συνέπεσε με την ερώτηση ενός «κολλημένου» 34 ετών. Που ενώ έχουν διαλυθεί τα σύμπαντα στην Υγεία, αυτός ρωτάει τον Γεωργιάδη για τη μη εφαρμογή του αντικαπνιστικού νόμου στις καφετέριες και τα εστιατόρια! Είναι η στιγμή που βγαίνει από το στόμα μας ένα ηχηρό: «Αντε γ@@@σου!». Πάει και ο σεβασμός στην κοινή ησυχία, πάνε όλα…

Πάντως, τις Δευτέρες μέχρι στιγμής προτιμούμε Πρετεντέρη, την εκπομπή που όλοι λατρεύουμε να μισούμε! Τρία στα τρία έχει η «Ανατροπή» του: την πρώτη φορά ο Πουλικάκος τούς «στέλνει» με τρεις – τέσσερις κουβέντες, ο τεράστιος Κατρούγκαλος Κατρούγκαλος κάνει το θίασο Πάγκαλος – Σώτη και Σία ν’ αλυχτά και προχθές μία τιτανοτεράστια γυναίκα (δεν θυμάμαι το όνομά της, πρόεδρος των Αρχαιολόγων, λέει, μέλος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ) τους άλλαξε τον αδόξαστο Πολυβόλο που γάζωνε κατά ριπάς. Αρθρωμένα και δίχως μισό κόμπιασμα. Είχε πάρει φόρα η τύπισσα και τα έχωνε αβέρτα, σε Βορίδηδες, Μητσοτάκηδες, Λυκούδηδες…

Κρίμα που την επόμενη φορά –αν δεν αναβληθεί εκ νέου- ο μοναδικός καλεσμένος της εκπομπής θα είναι ο Σαμαράς. Δεν θα δούμε «Ανατροπή»…

(To κείμενο του Baddog δημοσιεύτηκε ως σχόλιο σε άρθρο του μπλογκ)

Γι αυτό «δεν θα πεθάνουμε ποτέ…»

Είμαστε γραφικοί – όχι με τη υποτιμητική έννοια που έχει πάρει η λέξη. Και μαζί ευρηματικοί, δυνατοί, πολύ σκληροί για να πεθάνουμε εμείς και τα ήθη μας, αυτά που κάναμε στα χρόνια της «κανονικής ζωής». Κόντρα σε Γιώργο Παπανδρέου, Στουρνάρα, Βανιζέλο και τη μαχητική ελαφρότητα του Γεωργιάδη επιβιώνουμε και προχωράμε χωρίς να καταργούμε ό,τι καλώς ή κακώς αγαπάμε. Και κάνουμε παράξενα πράγματα. Όπως αυτό το γαμήλιο γλέντι στο πλάτωμα βενζινάδικου της Κορινθίας. Όπου νύφη, γαμπρός και καλεσμένοι χόρεψαν πάνω από τις δεξαμενές καυσίμων και δίπλα από τις αντλίες βενζίνης. +/- Δείτε τη συνέχεια

Το πράγμα έχει και τον συμβολισμό του – τους συμβολισμούς του: «Καιγόμαστε αλλά γλεντάμε». «Παίζετε με τη φωτιά, αλλά εμείς παντρευόμαστε». «Μια σπίθα και μπουρλοτιάσαμε». Όποια ανάγνωση θέλεις έχει αυτή η φωτογραφία που παραπέμπει έντονα σε Βαλκάνια, Γκόραν Μπρέγκοβιτς, αλλά και σε Άλκηστη: «Να μπορούσα στα σύννεφα να ΄χα εγώ βενζινάδικο». Και «Φέρτε μου ποτήρια και σπάστε το γυαλί. Κόφτε το φιλί να πίνω να μεθώ».

Το καλτ σκηνικό απαθανατίστηκε από τον φακό φωτογράφου τού αγγλικού «Γκάρντιαν». Ο οποίος, όπως εξηγεί, «δεν είναι ο τυπικός χώρος δεξιώσεων γάμου, αλλά η ζεστή λάμψη των αντλιών βενζίνης, το σκληρό πάτωμα, το ελαφρύ αεράκι από τον Κορινθιακό κόλπο και η εγκαρδιότητα των συγγενών ήταν αυτά που τον μάγεψαν και τράβηξε τη συγκεκριμένη φωτογραφία».

Η κατάστασή μας δίνει θέματα στον έξω κόσμο. Που αν δεν είναι τα γεύματα στον σκουπιδοτενεκέ, είναι το γλέντι υπό τη μυρωδιά τής βενζίνης και του πετρελαίου. «Γι αυτό δεν θα πεθάνουμε ποτέ, κουφάλες νεκροθάφτες τής ζωής μας». Και ας το παλεύει λυσσαλέα στο σύστημα (ανθ)Υγείας μας για να το πετύχει.

(Η φωτογραφία δημοσιεύτηκε στο «Έθνος» και την πήραμε από το «Enimerosi24» που τη αναδημοσίευσε).

Το «ξενέρωμα» των φίλων του ΠΑΣ

«(...) Η προσέλευση του φίλαθλου κόσμου του ΠΑΣ είναι μικρή. Ο βασικός λόγος είναι εννοείται η οικονομική κρίση που περνάει ο τόπος μας. Άλλος λόγος είναι πιστεύουμε και το ξενέρωμα που ορισμένοι πήρανε με την μη αδειοδότηση και μη συμμετοχή στο Europa League. Ευχή μας είναι να ξεπεραστούν τα προβλήματα αυτά, ειδικά το δεύτερο γιατί το πρώτο δεν φαίνεται κοντινό και να ξαναγυρίσει ο κόσμος στο γήπεδό μας Ζωσιμάδες κάνοντάς το καυτή έδρα, όπως ήταν πρώτα (...)».

(Απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσαν οι Blue Vayeros στον Νίκο Νικολάου - φίλο και συνεργάτη του μπλογκ - για το σάιτ Campion.gr. Ολόκληρη η συνέντευξη εδώ).

Τρίτη, 22 Οκτωβρίου 2013

Ο Άδωνις «πουλάει» (απειλές, αναίδεια και κατινισμό)

Ήταν η βραδιά του Αδώνιδος. Η ύψιστη φαντασίωσή του, η ονείρωξή του: να λούζεται κοντά ένα ολόκληρο τετράωρο από τα φώτα τού τηλεοπτικού στούντιο, με την κάμερα συνεχώς πάνω του να λαμπυρίζει από το ζελέ τού wet look μαλλιού. Έως και μετά τις τρεις το πρωί μαθαίνω ότι κράτησε η τηλεοπτική Αδωνιάδα που άρχισε στον Star και το Enikos το βράδυ της Δευτέρας – ούτε ξέρω πότε, γιατί δεν μπαστακώθηκα από την αρχή να τη δω. Μυρωδιές πήρα κατά διαστήματα. Και είδα/άκουσα πέρα από τις classic πια τσιρίδες: +/- Δείτε τη συνέχεια

τον Άδωνη να απαντάει ή να ακούει ερωτήσεις με ειρωνικά χαμόγελα, να ειρωνεύεται ευθέως όταν χρειαζόταν, να απειλεί με απολύσεις (ακόμα και αυτούς που το κράτος τούς χρωστάει λεφτά), να διαχωρίζει τους ερωτώντες σύμφωνα με την πολιτική τους προέλευση («εσείς είστε ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εσείς από το ΠΑΜΕ»), να επιτίθεται ακόμα και σε συνδικαλιστές που δεν ήταν παρόντες («γιατί δεν μου φέρατε τον κ. Βαρνάβα;»), να αλλάζει ταχυδακτυλουργικά τα δεδομένα, να είναι αναιδής ακόμα και απέναντι σε χρονίως πάσχοντες και να προκαλεί σε βαθμό που πηδάς ως το ταβάνι και επιτίθεσαι στην τηλεόραση. «Το ότι θα πάρετε ως τις 31 Δεκεμβρίου τα λεφτά που έχετε δώσει, το χρωστάτε στον κύριο Τόμσεν» είπε σε έναν από το κοινό, εκπρόσωπο αναπήρων. Ακόμα και εκεί δεν άντεξε να μη εκθειάσει τους επικυρίαρχους τροϊκανούς ο άνθρωπος που θεώρησε «ύβρη» τον χαρακτηρισμό «πρώην αντιμνημονιακός» που επιχείρηση να του προσάψει άνεργος ψηφοφόρος του από την εποχή του ΛΑΟΣ (ο οποίος τον κάκισε που άφησε το κόμμα και πήγε στη Ν.Δ.).

Με τον Νίκο Χατζηνικολάου σε ένα από τα δύσκολα (και με πολλή δουλειά) τηλεοπτικά του βράδια καθώς προσπαθούσε να κρατήσει σε επίπεδο την εκπομπή με ένα κοινό που άφριζε από αγανάκτηση (πέρα από κάποιον αβανταδόρο που ο παρουσιαστής τον έκοψε αμέσως) ο Γεωργιάδης αντιμετώπισε τις καυτές ερωτήσεις με το ίδιο χειμαρρώδη τρόπο που πουλούσε από τηλεοράσεως τα βιβλία του. Αλλά και με ένα απύθμενο θράσος και μια αναίδεια που έφτανε στον κατινισμό! Απαντούσε όπου ήθελε, όπως ήθελε και καμιά φορά δεν απαντούσε («είναι 2 το πρωί, είμαι κουρασμένος και δεν θα κάτσω να απαντώ σε συνδικαλιστικά θέματα).

Φαντάζομαι ότι η τηλεθέαση του Star και η επισκεψιμότητα στο enikos θα χτύπησαν κόκκινο. Όπως κόκκινο χτύπησαν και τα νεύρα εκατοντάδων χιλιάδων, υποθέτω, τηλεθεατών που υποβλήθηκαν στην αυτοτιμωρία να τον δουν τόσες ώρες. Ο Άδωνις «πουλάει». Και όχι μόνο βιβλία…(Αλλά και θέαμα, απειλές, αναίδεια, κατινισμό κλπ).

YΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ίσως πιο καλά από όποιον άλλον τα είπε ο ΠΑΜΕιτισσα γιατρίνα. Με στοιχεία και με ψυχραιμία, την οποία έχασε στο τέλος με την έμμεση, αλλά σαφή απειλή, για τις επισκέψεις τού υπουργού (ο Άδωνις υπουργός, ακόμα δεν το πιστεύεις!) στα νοσοκομεία. Τα άρπαξε ο τσάκαλος και η κοπελιά θα πρέπει να κατάλαβε ότι έχυσε το γάλα που είχε μαζέψει με την τοποθέτησή της. Αν όχι όλο, ένα μέρος τουλάχιστον.

Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2013

Ο Στουρνάρας βλέπει κόλαση...

Αν ο Στουρνάρας ήταν σπίκερ αγώνων, η περιγραφή του θα έμενε δυο-τρεις φάσεις πίσω. Το αυτογκόλ θα το μαθαίναμε μετά τη σέντρα, μετά την επίθεση, μετά την απομάκρυνση της μπάλας. Ο υπουργός μας επί των οικονομικών λειτουργεί αστραπιαία όταν είναι να πάρει (φόρους, δικαιώματα, κεφάλια) και αργεί να συνειδητοποιήσει τα αποτελέσματα των πράξεών του – που βέβαια είναι μια άρρηκτη αλυσίδα πολλών άλλων πράξεων από πολλούς. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Γιάννης Στουρνάρας με καθυστέρηση μηνών και χρόνων διαπίστωσε (ή έκανε ότι διαπίστωσε) ότι θα ζήσουμε μια κόλαση! Δεν εννοούσε ακριβώς εμάς. Ποσώς τον ενδιαφέρει αν ο κοσμάκης βράζει ήδη στα καζάνια της κολάσεως και το κρέας του έχει γίνει αφράτο από το βράσιμο – σχεδόν διαλύεται. Το είπε για τις διαπραγματεύσεις με την τρόικα. «Ως τον Ιούνιο θα είναι κόλαση», δήλωσε στο «Βήμα». Βέβαια την κόλαση τη ζούμε εδώ και τρία χρόνια. Ο κόσμος της ζει, ο λαός, όχι ο Στουρνάρας.

Και αυτή η κόλαση δεν θα είναι ως τον Ιούνιο. Θα κρατήσει κι άλλο. Το λέει το ίδιο το «Βήμα» στο ίδιο ρεπορτάζ. «Το 2015 θα είναι ακόμη πιο δύσκολο. Η Ελλάδα καλείται να διπλασιάσει το πρωτογενές πλεόνασμα από 2,8 δισ. ευρώ το 2014 σε 5,6 δισ. ευρώ» 

(Το σκίτσο της εικονογράφησης είναι από το «Βήμα»)

Κι όμως! Δεν είναι ευχαριστημένοι με τον Άδωνη!

Όσο και καλό παιδί να είναι ο Άδωνις Γεωργιάδης, όσο πρόθυμος κι αν φαίνεται να ανταποκριθεί στις επιταγές τής τρόικας, δεν μπορεί όπως φαίνεται να εξασφαλίσει την θερμή αγκαλιά τής αναγνώρισης της δουλειάς του από τους υπαλλήλους-ελεγκτές τής ελληνικής κυβέρνησης. Διαβάζουμε λοιπόν από ρεπορτάζ «ημετέρων» ότι:

 «Στο στόχαστρο της τρόικας είναι και ο υπουργός Υγείας, ο οποίος όχι μόνο δεν μείωσε τις τιμές στα γενόσημα φάρμακα, αλλά δεν έχει φτιάξει ούτε τη λίστα των φαρμάκων που θα πωλούνται χωρίς συνταγή στα σουπερμάρκετ».

Η επόμενη κατηγορία για τον Άδωνη Γεωργιάδη είναι ότι δεν φρόντισε να κατασκευάσει αλοιφές από βότανα της ελληνικής φύσης για να ελαφρυνθεί ο ΕΟΠΥΥ. Το στύψιμο της λεμονόκουπας ξέρεις τι το ακολουθεί, κύριε υπουργέ - κυρίως όταν θεωρούν κάποιον δεδομένο; Ο σκουπιδοτενεκές.

Σάββατο, 19 Οκτωβρίου 2013

Κωστόπουλος: βρίζουν αλλά τον βλέπουν

Οι πάντες (ή σχεδόν) βάλλουν λυσσαλέα κατά Κωστόπουλου (που «κατάντησε στα εξήντα του να πάει στα πρωινάδικα») και λένε πως δεν θέλουν ούτε να τον βλέπουν ούτε να τον ακούνε, αλλά στο πρώτο του πρωινό στο MEGA χτυπάει ένα μεγαλοπρεπές τριαντάρι!

Οι πάντες (ή σχεδόν) βρίζουν τον Θέμο Αναστασιάδη (ο μπήξε, ο δείξε, που το ένα, που το άλλο), αλλά το «Θέμα» είναι πάντα ή συνήθως (με κάποιες απώλειες τελευταία από το «Βήμα») κορυφαίο στις κυριακάτικες κυκλοφορίες.

Οι πάντες (ή σχεδόν) τα έχουν με τη Χρυσή Αυγή, που σκοτώνει, δέρνει, φυλακίζεται, κλείνει γραφεία σε γειτονιές, εκπαιδεύεται σε… στάνες, χάνει βουλευτικές ασυλίες, αλλά λίγοι ψηφοφόροι πείθονται και διατηρεί ένα ποσοστό-μπετόν γύρω στα 7% .

Πώς γίνεται;

Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013

Ο Άδωνις που μας φροντίζει για Σωτηρία

Ο Άδωνις – ένας είναι ο Άδωνις! – θα πρέπει να γεννήθηκε σε στούντιο, όπως οι μεγάλοι θεατρίνοι στο σανίδι της σκηνής. Γι’ αυτό τον έλκει το μικρόφωνο και παρατηρεί τον κόσμο από τα τηλεοπτικά παράθυρα. Ο Άδωνις εκστασιάζεται μπροστά στην κάμερα και συναρπάζει τα ηλεκτρονικά μίντια. Είναι το βαρύ χαρτί, η σταθερή αξία στα πάνελ των εκπομπών μαζικής υστερίας όταν καταποντίζονται στη Σοφοκλέους τής AGB. Ο Άδωνις αυγατίζει αδιάκοπα τη δημοφιλία του γιατί πέρα από καλός αγωγός προώθησης των τροϊκανικών θέσεων είναι και ένας προικισμένος ψυχαγωγός των τηλεοπτικών και ραδιοφωνικών μαζών. +/- Δείτε τη συνέχεια

Έχει μέσα του την (δυσ)αρμονία της συζήτησης, τον ρυθμό της αντιπαράθεσης. Ξέρει πότε θα βγάλει τις χαμηλές νότες, πότε τις ψηλές, πότε θα αστράψουν στους προβολείς τού στούντιο τα χρυσά μανικετόκουμπα με την οργισμένη κίνηση των χεριών, πότε θα σιωπήσει (ελάχιστα) και πότε θα τσιρίξει.

Ακούγοντας/βλέποντας να μιλάει ο Άσωνις θαυμάζεις το μέγεθος του νεοελληνικού πνεύματος αντιλαμβανόμενος πως έχει διαβάσει σε ένα μεσημέρι ολόκληρη την Οδύσσεια και ότι μπορεί να απαγγείλει απνευστί, χωρίς σημειώσεις και δίχως το παραμικρό κόμπιασμα, τις 158 τετράστιχες στροφές του «Ύμνου εις την Ελευθερίαν». Τις πρώτες ημέρες της υπουργίας του ο Άδωνις ανησύχησε το φιλοθεάμων κοινό. Τυλίγοντας γύρω του το κύρος τής υπουργικής ιδιότητας (σαν προβιά στο καταχείμωνο) έμεινε σιωπηλός, απόμακρος, ετοιμάζοντας αποφάσεις σωτηρίας για τον λαό. Όπως λόγου χάρη το πώς θα τον στέλνει να νοσηλευτεί στο Σωτηρία πληρώνοντας (μόνο!) 25 ευρώ και πώς θα πάψει να δηλητηριάζεται με πολλά και ακριβά φάρμακα που ασυνείδητοι γιατροί του συνταγογραφούν…

Αλλά, ευτυχώς, ξανάγινε ο γνωστός, δημοφιλής, ανάλαφρος Άδωνις. Και το πρωί της Τρίτης στον Αντένα αφού φώναξε, τσίριξε και αποφάνθηκε πειστικά ότι η τρόικα χάνει από εμάς («δεν της δίνουμε ούτε ευρώ, δεν την έχουμε κεράσει ούτε μία τσίχλα») ξαφνικά κοίταξε τα πλάνα που ξεπηδούσαν επιθετικά από το μόνιτορ του στούντιο. «Φούφουτος!» σκέφτηκε και έδεσε την επόμενη ατάκα: «Η τρόικα θα πάρει τα λεφτά της του Αγίου Φούφουτου». Τους ρίξαμε τους Ευρωπαίους πάλι…

Διον. Βραϊμάκης

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη «Live Sport» της Πέμπτης με τον τίτλο «Ο Άδωνις!»)

Τετάρτη, 16 Οκτωβρίου 2013

Η κιβωτός του ΔΟΛ, ο «Νώε» Βασίλης Χιώτης και τα Περιποιημένα Νύχια

Στον Ειρηνικό Ωκεανό τής κρίσης, ο ΔΟΛ (η ναυαρχίδα των δημοσιογραφικών Μέσων) συγκλονίζεται από κύματα-πολυκατοικίες και εκσφενδονίζεται σαν τη βάρκα τού ψαρά από το περιγιάλι. Εκατοντάδες εργαζόμενοι πετιούνται στη θάλασσα από χέρια με περιποιημένα νύχια γιάπηδων που προσλήφθηκαν ή αναβαθμίστηκαν γι’ αυτήν ακριβώς τη δουλειά: για να ταΐσουν τα κήτη της ανεργίας που περιπλέουν το σκάφος. Αυτές τις μέρες τα Περιποιημένα Νύχια σταμάτησαν με παρέμβαση Ψυχάρη τις… εκθαλασσώσεις. Έτσι, άρχισαν να μειώνονται οι παλμοί τής έντασης για τους υποψήφιους ναυαγούς, αλλά όπως μας πληροφορούν οι Zoornalistas (δείτε εδώ) που είναι πάντα μέσα στο θέμα, ετοιμάζονται νέες απολύσεις. +/- Δείτε τη συνέχεια

Μέσα σε αυτόν τον κακό χαμό υπήρχε μια κιβωτός την οποία, φαίνεται, ο κυβερνήτης τής ναυαρχίδας άφηνε τελευταία. Ο Βήμα FM ήταν και είναι το νέο, ατσαλάκωτο, φρέσκο και ελπιδοφόρο προϊόν τού ΔΟΛ. Ελπιδοφόρο γιατί είναι το Μέσον ιδιοκτησίας αμιγώς του Οργανισμού που μπορεί να παρέμβει περισσότερο από άλλα σε πολιτικά πράγματα, σε ανάδειξη θεμάτων, σε κοινωνική διείσδυση. Και γιατί πραγματικά είναι μια ενδιαφέρουσα φωνή (γενικά κρίνοντας) στον αέρα των ερτζιανών, όπου έχει πάρει από καιρό κεφάλι – και με μεγάλη διαφορά – ο εντυπωσιακά ανερχόμενος Real FM

Ο Βήμα FM όταν όλα κατέβαιναν (κυκλοφορίες, επισκεψιμότητες, τηλεθεάσεις) αυτός ανέβαινε. Κι όταν από παντού απολύονταν, ο «Νώε» Βασίλης Χιώτης, ο επιτυχημένος διευθυντής τού επιτυχημένου ραδιοσταθμού, έσωζε στην κιβωτό του πολλά τα είδη του μιντιακού βασιλείου: πρωτοκλασάτα ονόματα του Οργανισμού (Παπαχρήστος, Νότης Παπαδόπουλος), περιστασιακούς συνεργάτες (Κωστάλας τα Σαββατοκύριακα), δυνατά καλλιτεχνικά ονόματα (Κραουνάκης την προηγούμενη περίοδο, δεν ξέρω αν είναι και τώρα – μου διαφεύγει), μουσικούς παραγωγούς, τεχνικούς, μετεγγραφόμενους δημοσιογράφους από συγγενικά Μέσα για να κάνουν πεντάλεπτες εκπομπές (Καμπουράκης), μετεγγραφόμενους από τον ευρύτερο ραδιοφωνικό και τον τηλεοπτικό χώρο (Μπάμπης Παπαναγιώτου, Γιάννης Πατρίδης) και λοιπούς.

Λέγεται ότι ο «Νώε» αντιστάθηκε με αποφασιστικότητα στα ρεσάλτα των Περιποιημένων Νυχιών. Αντιστάθηκε όρθιος στην μπουκαπόρτα της κιβωτού έχοντας σαν μαχαίρι στο στόμα την απειλή τής παραίτησης. Την περασμένη εβδομάδα, μετά από νέες πιέσεις για απολύσεις ο Χιώτης παραιτήθηκε κι ήταν έτοιμος να βουτήξει από την κουπαστή, αλλά το χέρι τού καπετάνιου τής ναυαρχίδας τον συγκράτησε ως από μηχανής θεός για μια ακόμα φορά. Η παραίτηση ανακλήθηκε και το σπαθί των απολύσεων-αποκεφαλισμών ξαναμπήκε ματωμένο στη θήκη. Αλλά ο ίδιος μιλώντας (συγκινημένος λένε οι πληροφορίες) στους εργαζόμενους είπε ότι όντως υπάρχει μεγάλα ψαλίδα ανάμεσα σε έξοδα και έσοδα, η οποία θα πρέπει να κλείσει «με μείωση του μισθολογικού κόστους, με αύξηση των εσόδων, με οποιοδήποτε τρόπο», όπως διάβασα πάλι στους Zoornalistas.

Και έτσι για πρώτη φορά καταλάβαμε ότι η κιβωτός διαθέτει και μπουρού. Που άρχισε να στριγγλίζει απεγνωσμένα. Ειδικά σφυρίζοντας επαναληπτικά εκείνο το «με οποιοδήποτε τρόπο».

Υστερόγραφο 1: Ο Βήμα FM είναι σαφώς επιτυχημένος (όσες αρνητικές επισημάνσεις κι αν έχεις να κάνεις), έχοντας στη διάθεσή του σχετικά λίγα μέσα, όταν ο πρώτος ραδιοσταθμός τού Οργανισμού στα αρχικά χρόνια τής Ελεύθερης Ραδιοφωνίας, καταποντίστηκε μαζί με το αστεράτο πλήρωμά του. Ήταν ο Top-FM, το φόβητρο των αντιπάλων του εκείνη την εποχή. Ο Top-FM πέρασε σαν να μην ήρθε ποτέ!
Υστερόγραφο 2: Στα είδη του επικοινωνιακού βασιλείου που διέσωσε ο Νώε-Βασίλης, βάλτε και τον Θ. Πάγκαλο. Ο οποίος κάθε Τρίτη είχε (έχει ακόμα;) ωριαία παρουσία ως, υποτίθεται, καλεσμένος. Και λέει το άπαν σύμπαν  της παγκόσμιας Παγκαλολογίας.
Υστερόγραφο 3: Διάβασα πριν από λίγο στο Enimerosi24 (δείτε εδώ λεπτομέρειες), ότι το εντεταλμένο για τις περικοπές στέλεχος «ζήτησε την απόλυση όλων των διοικητικών υπαλλήλων τού ραδιοφώνου και επιπλέον, πρότεινε από το απόγευμα και μετά ο σταθμός να ‘‘παίζει’’ μόνο μουσική».

Τρίτη, 15 Οκτωβρίου 2013

Ο Άδωνις και ο Φούφουτος

Η σοβαρότητα ενός ψηφοφόρου εξαρτάται από τη σοβαρότητα εκείνου τον οποίο ψηφίζει. Η σοβαρότητα μιας κυβέρνησης είναι αλληλένδετη με αυτούς που εμπιστεύεται για υπουργούς (όχι πώς δεν επλήγη η σοβαρότητα του Ανδρέα ή του Καραμανλή από κάποιους υπουργούς τους). Και η σοβαρότητα μιας δήλωσης είναι συνυφασμένη με αυτόν που την κάνει. Ο Άδωνις αφού υπερασπίστηκε το πρωί στον Αντένα την αθωότητα και την άδολη στάση της τρόικας («δεν της δίνουμε ούτε ευρώ, δεν την έχουμε κεράσει ούτε μία τσίχλα»), είπε άλλη μια μεγάλη… Αδωνία: «Η τρόικα θα πάρει τα λεφτά της του αγίου Φούφουτου». Ερώτηση: Πότε γιορτάζει ο Άδωνις:

Υστερόγραφο: Δεν χωράει βέβαια σοβαρός σχολιασμός για να σκεφτείς και να πεις ότι η δήλωση του Γεωργιάδη - ενός ΕΛΛΗΝΑ ΥΠΟΥΡΓΟΥ - είναι ό,τι πρέπει για να καρφωθεί πιο βαθιά στο μυαλό τού Γερμανού πολίτη  ότι οι Έλληνες τον κλέβουν! 

Η επαναστατική γυμναστική του ΠΑΣΟΚ

Το ΠΑΣΟΚ και ο σοσιαλδημοκράτης αρχηγός του έχουν αρχές που πόρρω απέχουν από τις καθεστωτικές της Νέας Δημοκρατίας. Το ΠΑΣΟΚ πέρα από τις καθημερινές αιματηρές μάχες (αιματηρές με την απώλεια ψήφων) που δίνει για τη σωτηρία της Ελλάδας, παλεύει για ιδανικά του. Και το κάνει με αυταπάρνηση, έστω και αν τελικά αναγκάζεται να προσχωρήσει αιχμάλωτος στις τάξεις του ταξικού εχθρού και να λειτουργεί κατόπιν με έναν ανεξέλεγκτο γενιτσαρισμό. Όπως ακριβώς έγινε δηλαδή με την απόφαση για το κλείσιμο τη ΕΡΤ που την πολέμησε μέχρι δακρύων πριν περάσει στην απέναντι πλευρά – συνεπής κυβερνητικός συνεργάτης και ομοφωνούσα συνιστώσα. Τώρα το ΠΑΣΟΚ δίνει με μποστάρει τον Ευάγγελό Βενιζέλο έναν ακόμα υπέρ πάντων αγώνα για τα ιδανικά του. +/- Δείτε τη συνέχεια

Επιτίθεται με δριμύτητα στον κυβερνητικό εταίρο για την επάνοδο των αρμάτων μάχης και των αεροσκαφών στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου. Αναλώνεται σε καθημερινές ιδεολογικές μάχες, συγκρούεται, απειλεί και προετοιμάζει το έδαφος για να χάσει. Ναι, να χάσει, αλλά αξιοπρεπώς. Με τη σημαία του 5% του αναπεπταμένη.
Καμιά σημασία ότι στο τέλος θα του μείνει το κοντάρι. Σημασία έχει ο αγώνας, η συμμετοχή στον αγώνα – και όχι η ήττα. Μάχεται πάντα και ευγνωμονεί την καλή του τύχη (και τον συνεταίρο) που ανακύπτουν θέματα για να δείχνει τη διαφορετικότητα του, να ασκεί την επαναστατική του γυμναστική, να οραματίζεται τη μεγάλη παράταξη της κεντροαριστεράς, να παραμένει «διαλυμένο δυνατό» και να αποτελεί ελπίδα για το αύριο. Ελπίδα για τον Κουβέλη και τον Λοβέρδο δηλαδή.

Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2013

Ο Φίλιππος και η Τριανδρία…

Με τον Φίλιππο Συρίγο συνυπήρξαμε για μικρό διάστημα παλιά στην Αθλητική Ηχώ, στο ιστορικό κτίριο της Βούλγαρη όπου στεγάζονταν όλα μαζί: γραφεία, τυπογραφεία, πιεστήριο και το δημοσιογραφικό μεράκι μιας εποχής που επαγγελματικά ήταν ηρωική. Καταλυτικά δυνατός, χειμαρρώδης, μαχητικός και ακραιφνής μπασκετικός σε εποχές που ακόμα ο Έλληνας τηλεθεατής (κυρίως αυτός) αναρωτιόταν πώς στο μπάσκετ δεν σφυριζόταν οφσάιντ με τόσους αιφνιδιασμούς, να φεύγει δηλαδή ένας μόνος «στην πλάτη της άμυνας» και να σκοράρει.
Άριστος γνώστης του μπάσκετ κι ένας από την Τριανδρία που το επέβαλε και το προώθησε σε βάθος και σε πλάτος στην ελληνική κοινωνία: Γκάλης, Βασιλακόπουλος (με όποιες ενστάσεις μπορείς να έχεις σήμερα για τη διαχείριση της δύναμής του) και Συρίγος. Αν έλειπε ένας από τους τρεις το μπάσκετ θα γερνούσε στις φασκιές τού ’70 και των αρχών της δεκαετίας του ’80.
Από το βράδυ της Κυριακής ο Φίλιππος δημιούργησε ένα μεγάλο κενό στη δημοσιογραφία. Και ο χώρος μας κατέγραψε μια από τις πολύ ηχηρές απουσίες.

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013

Σιγά μην εξαφανιστούν!

ΜΙΑ ΑΚΟΜΑ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΚΟΠΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ. - Ο ΒΑΛΤΙΝΟΣ, Η ΣΩΤΗ, Ο ΙΟΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΥΛΟΓΛΟΥ.- ΦΥΣΙΚΑ ΚΑΙ Ο... ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ ΡΟΥΠΑΚΙΑΣ

Γράφει ο BADDOG 

Σταθερά τρίτο κόμμα η Χρυσή Αυγή, όπως προκύπτει και από τη δημοσκόπηση της Marc. Θα επιχειρήσω να ορθοτομήσω το λόγο της δημοσκοπικής αληθείας με τις δυνατότητες του πριμιτίφ αναλυτή (για να δανειστώ ένα harddog-ίσιο -ακριβοθώρητο- επιθετικό προσδιορισμό από πρόσφατο άρθρο).

-Ανέκαθεν ευδοκιμούσε η ακροδεξιά στην Ελλάδα με αυξομειώσεις στα ποσοστά της, αλλά πάντοτε με μεγαλύτερη έκταση απ' ό,τι εμφαινόταν στον εκλογικό χάρτη. Με τη φθίση του παραδοσιακού μεταπολιτευτικού δικομματισμού και την κατάπτωση του κοινωνικού συμβολαίου, αυτή η ακροδεξιά, η οποία κυρίως σιτιζόταν στη νεοδημοκρατική πολυκατοικία, χειραφετήθηκε. Ν' ανανήψει τώρα; Θυμίζω κάτι που λέμε αναμεταξύ μας οι άντρες, για την πόρνη που όταν ανοίγει μια φορά τα μπούτια...

-Η διακινούμενη (από διάφορα κέντρα ή, απλώς, από ημίβλακες οπαδούς τους) θεωρία των δύο άκρων. Οταν κοινωνικά κινήματα, συλλαλητήρια και εκδηλώσεις πολιτικής ανυπακοής, με τα όσα και όποια φάουλ τους, συμψηφίζονται με το μεγαλύτερο έγκλημα στην παγκόσμια πρόσληψη, τον ναζισμό, η απομείωση -στην καλύτερη περίπτωση- της φρίκης του εγκλήματος διευκολύνει το ρεύμα προς τη συμμορία. Αντιστοίχως δίνει και μία εξήγηση (ασφαλώς, όχι τη μοναδική) για την αριθμητική καθήλωση του ΣΥΡΙΖΑ. Το κόμμα της Κουμουνδούρου παρουσιάζει το εξής «παράδοξο»: δεν προσπορίστηκε δημοσκοπικά οφέλη από τις κατακλυσμιαίες εξελίξεις /«Χρυσαυγητιάδα», μολονότι μαζί με την εξωκοινοβουλευτική ΑΝΤΑΡΣΥΑ σήκωσαν τα τελευταία χρόνια το βάρος του πολέμου με τη Χ.Α. όταν ακόμη και το ΚΚΕ είχε μία σνομπ αντιμετώπιση και αποδεδειγμένα εσφαλμένη αφήγηση (η Αλέκα μιλούσε μετά από τις εκλογές για Χ.Α. που θα βάλει τα κοστουμάκια και θα ενσωματωθεί...). +/- Δείτε τη συνέχεια

-Εθνικισμός. Δηλητήριο! Και ας λέει ο Μπάμπης (Παπαδημητρίου) ότι δεν είναι κακός. Η αμπούλα έσπασε την τελευταία εικοσαετία και διαχύθηκε ακόμη και σε κομμάτια της αριστεράς. Μακεδονομάχοι, Χριστοδουλικοί, fake Φιλικοί α λα «Δίκτυο 21», απηνείς Τουρκοφάγοι, αδικαίωτοι Πόντιοι, Αλύτρωτοι, Ρεπουσομάχοι, Ελληνόψυχοι, θορυβώδεις αρχαιολάγνοι... Στο τέλος, έφτασε η αριστερά ν' απολογείται αν είναι πατριωτική. Ο μιθριδατισμός προχώρησε. Και το ερώτημα, πια, αρχίζει και δυσκολεύει: να αποτοξινώσεις τους δηλητηριασμένους ή να επικεντρωθείς στο πώς δεν θα δηλητηριαστούν και άλλοι;

-Το φρεσκογραμμένο παλίμψηστο της Ιστορίας. Οταν ο Θανάσης Βαλτινός, για παράδειγμα, φτάνει στο σημείο να δικαιολογεί αυτούς που ήταν στα Τάγματα Ασφαλείας και να... συμμερίζεται την ανάγκη της μισής Πελοποννήσου ν' αμυνθεί απέναντι στον κακό ΕΛΑΣ, το πλυντήριο του δωσιλογισμού έχει αρχίσει να πλένει στο γρήγορο. Σιγά, βέβαια, να μη διάβασαν οι ψηφοφόροι της Χ.Α. Βαλτινό ή τους 29 κατασκευαστές πλυντηρίων / νεο-ιστορικούς (δεν είναι μόνον ο Βαλτινός). Ομως, όλα αυτά βγήκαν στη «λαϊκή» του ίντερνετ και το πανάσχετο κοινό είδε το φως (που του πλάσαραν ως) το αληθινό. Γι' αυτό και η θολή δεξαμενή της Χρυσής Αυγής άνοιξε και προς τ' αριστερά. Ναι, το διαδίκτυο. Εκεί που οι Ελληνόπαιδες αντλούν επιχειρήματα του στυλ... έτσι έγραψε ο Σωκράτης ενώ ο καημένος ο φιλόσοφος δεν μας έχει αφήσει ούτε ένα γραπτό κείμενο!

-Το μόνιμο φλερτ των λαϊκοδεξιών με τη συνωμοσιολογία. Από... τα Πρωτόκολλα της Σιόν μέχρι τους ψεκασμούς. Οπότε και τώρα, ύστερα από τα τελευταία γεγονότα, αρκετοί πιθανώς να πιστεύουν ότι ο Ρουπακιάς είναι... αριστερής προέλευσης, καταπώς είπε ο έγκυρος καλεσμένος του Ευαγγελάτου με τη γυρισμένη πλάτη, ή ότι όλα είναι συκοφαντίες, δάχτυλος του μαύρου Ομπάμα και του μπλε... Παπαστρούμφ. Γιατί δεν απορροφούν μια μερίδα της ακροδεξιάς πελατείας οι -καθηλωμένοι δημοσκοπικά- ΑΝ.ΕΛ.; Είναι απλό: ο Καμμένος (που δεν είναι και ο ευφυέστερος των αρχηγών) διάκειται για τους δικούς λόγους ευμενώς στον ΣΥΡΙΖΑ. Έτσι, ενώ πουλάει όλα τ' όλα στο target group, δεν πουλάει αρκετό αντικομμουνισμό. Σχεδόν καθόλου. Τον κρύβει.

-Μιντιακό κατεστημένο. Από πού ν' αρχίσει και πού να τελειώσει κάποιος... Βλέπω π.χ. το τρέιλερ του MEGA (mou) για την προσεχή εκπομπή του Πρετεντέρη, με θέμα τη Χρυσή Αυγή. Συγκρατώ δύο ονόματα καλεσμένων: Θεόδωρος Πάγκαλος. Ο άνθρωπος που μερικές ώρες πριν από τη δολοφονία Φύσσα είχε αποφανθεί -από τα ερτζιανά- ότι ο ΣΥΡΙΖΑ και τρομοκρατική οργάνωση. Και Σώτη Τριανταφύλλου. Η δοκησίσοφη γραφίδα που μέμφεται τους Βενεζουελανούς γιατί, ενώ είναι φτωχοί, κάνουν παιδιά και τάσσεται υπέρ των χρυσοχοϊδικών στρατοπέδων συγκέντρωσης... Εδώ και χρόνια, δημοσιογράφοι εκτός σταρ σιστεμ έχουν κάνει φοβερές δουλειές για τη δράση της Χρυσής Αυγής (ομάδα «Ιός», Κούλογλου κ.α.) και ούτε ένας τους δεν προσκλήθηκε αυτές τις μέρες σε κάποιο από τα κυρίαρχα κανάλια... Έτσι, για ν' ακούσουμε και κάτι διαφορετικό...

-Οικονομική κρίση. Οι ηθικές αντιστάσεις χαλαρώνουν. Η Χρυσή Αυγή πέταξε ξεροκόμματα. Μεροκαματάκια κι εξυπηρετήσεις. Γκρίζες, αλλά εξυπηρετήσεις. Και εισέπραξε ανταπόδοση. Επίσης, η συμμορία λειτούργησε κατά έναν τρόπο και ως αντικαταθλιπτικό, παρέχοντας επιβεβαίωση σε κυρίους και κυρίες... τίποτα. Η μαύρη μπλούζα έδωσε υπόσταση σε πολλούς, τους έκανε να νιώθουν κάποιοι και κάπως. Αφροδισιακό, λένε, να νιώθεις ότι σε φοβούνται. Και ας μην πήραν όλοι και όλες τους μέρος σε νυχτερινές ασκήσεις...

ΥΓ.1: Για το πώς παίρνει 1% ο Λοβέρδος, η συντεχνία των... πριμιτίφ αναλυτών σηκώνει τα χέρια ψηλά! 
 ΥΓ. 2: Αλλες 55 συλλήψεις Ιερισσιωτών πριν από μερικές ώρες. Με μία ατομική βόμβα, η δουλειά στη... γαλατική κωμόπολη θα είχε γίνει ευκολότερα! Πάντως, οι Ιερισσιώτες είναι περισσότεροι, συνολικά, από τους Χρυσαυγίτες συλληφθέντες!...

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2013

Οι 5 εκπλήξεις μιας νέας δημοσκόπησης

ΤΟ ΜΠΕΤΟΝ ΤΗΣ Χ.Α., Ο «ΜΙΣΟΣ» ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΟΥ ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Ο ΕΝΑΣ ΠΟΥ ΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟΝ «ΩΡΑΙΟ ΛΟΒΕΡΔΟ» 

Οι δημοσκοπήσεις είναι συχνά για να πέφτεις απ’ τα σύννεφα ανέφελου ουρανού. Άλλοτε σε ικανοποιούν, άλλοτε σε εκνευρίζουν, άλλοτε τις αμφισβητείς. Αλλά είναι ένας οδηγός για το τι θα βγάλει τελικά στο πιάτο μας η σούπα. Την οποία για να τη δοκιμάσεις δεν την τρως ολόκληρη. Μια κουταλίτσα μόνο για να έχεις τη γεύση της κατσαρόλας. Αυτό είναι η δημοσκόπηση. Τις τελευταίες μέρες μάς έχουν καταχορτάσει με πάμπολλες κουταλιές από τη σούπα. Η πιο πρόσφατη αυτή της Marc για τον Alpha. Μια δημοσκόπηση που για μένα είχε πολλές εκπλήξεις και ας μη διαφέρει σημαντικά από τις προηγούμενες. Γενικά οι εμμονές αυτού που λέμε «εκλογικό σώμα» (σώμα γεμάτο λίπος, με πεπλατυσμένους κώλους από τον καναπέ και μπαλονοειδείς κοιλιές από την αεροφαγία) με παραξενεύουν. Αυτά που περισσότερο με εκπλήσσουν (και) στη νέα κουταλιά της σούπας είναι: +/- Δείτε τη συνέχεια

Το 7,1% της Χρυσής Αυγής

«Ναι, αλλά έπεσε 2,3% σε σχέση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρίας», λέει η φωνή της λογικής και ο υπνωτικός ψίθυρος του εφησυχασμού. Σιγά την παρέλαση αποχωρήσεων! Σημασία έχει ότι παρέμεινε ένα συμπαγές κοινό που τώρα δεν μπορεί να λέει ότι αγνοεί. ΞΕΡΕΙ. Ξέρει πολύ καλά. Και είναι ΣΥΝΥΠΕΥΘΥΝΟ. Ακόμα και αν βαφτίζει την ψήφο του «ψήφο διαμαρτυρίας» δεν το νοιάζει ότι αυτή η διαμαρτυρία εκφράζεται τώρα και με δολοφονίες ή με χιτλερική λατρεία. Οι άνθρωποι είναι μπετόν, είναι πυρήνας, είναι αυτό που ψηφίζουν και ας πάψουν τα ηλίθια χαϊδέματα των πολιτικών αλεπούδων (αναμασώντας τα περί πλάνης) που κάθονται κάτω δέντρο των ψήφων και το τινάζουν μπας και τους πέσει κάνα σάπιο ψηφαλάκι.

Το 5,3% του ΠΑΣΟΚ

Λίγο; Λίγο, αλλά εντυπωσιακό αν το μετατρέψεις σε αριθμό, σε μονάδες ψηφοφόρων. Τόσοι πολλοί μένουν προσκολλημένοι στο κόμμα τής καταστροφής; Και τόσοι πολλοί εμπιστεύονται τον διαχρονικότερο Έλληνα πολιτικό εκφραστή τού μνημονίου; Ο Βενιζέλος ήταν μέσα ΣΕ ΟΛΕΣ τις «σφαγές». Και με όλους! Με Παπανδρέου, με Παπαδήμο, με Στουρνάρα. Παντού μέσα. Παντού στέλεχος. Και πάντα ακατάσχετα φλύαρος για να πείσει.

Το 0,5% που ανέβηκε το ΠΑΣΟΚ

Μιλάμε για την άνοδο σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση. Ήθελα να έβλεπα αυτόν τον «μισό» Έλληνα που αποφάσισε να ενταχθεί στις τάξεις του αποσαθρωμένου νεοβενιζελικού κόμματος. Πόσο μισό μυαλό μπορεί να έχει;

Το 22,5% του ΣΥΡΙΖΑ

Πόσοι άλλοι λιμοί, λοιμοί, σεισμοί, καταποντισμοί και τώρα ΦΟΝΟΙ πρέπει να γίνουν για να ξεκολλήσει ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ κι όχι με μια μονάδα και κάτι λιμά πό την προηγούμενη μέτρηση;

Το 1% του Λοβέρδου! 

Εδώ οι αντιστάσεις της λογικής καταρρέουν! Ο ένας στους εκατό Έλληνες ψηφίζει Λοβέρδο γιατί; Επειδή ξαφνικά έγινε αντιμνημονιακός; Επειδή αναβάθμισε την Υγεία μας; Η επειδή είναι Ολυμπιακός; Εγώ καταλήγω στο τρίτο, με μια εφεδρική επιλογή: στο ότι είναι και... ωραίος άνδρας. Ξέρετε πόσες γυναικείες ψήφους είχε πάρει ο εθνάρχης Καραμανλής για τη γοητεία του;

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2013

Η «ευκαιρία» χάθηκε στη Λαυρίου

Να το δω και να μην το πιστέψω. Ότι δηλαδή η αστυνομία θα κάνει ντου στους συνδέσμους και ότι η εξουσία (που τώρα πατάει εμάς), θα τους πατήσει! Το χθεσινό ρεπορτάζ της «Live Sport» και της «Piazza» ότι θα γίνει «μπάσιμο» στις σφηκοφωλιές το πιστεύω. Την αποτελεσματικότατα της ενέργειας δεν πιστεύω. Γιατί ντου έχουν γίνει πολλά. Στην Αθήνα, στη Θεσσαλονίκη, στην Κοζάνη, στο Ηράκλειο, στα Χανιά, στον Άγιο Δημήτριο – παντού. Αν ήθελαν θα τους είχαν λιανίσει. Αλλά δεν θέλουν. Ίσως και να μην μπορούν. Τα χουλιγκάνια κάποτε, όταν η δράση τους βόλευε τους παράγοντες, ορμούσαν στους αντίπαλους σαν σκυλιά που τους έκανε νεύμα το αφεντικό τους. +/- Δείτε τη συνέχεια

Αλλά μετά αυτονομήθηκαν, οργανώθηκαν, ΕΚΣΥΓΧΡΟΝΙΣΤΗΚΑΝ. Κάποτε πολεμούσαν με εμπροσθογεμή λιανοντούφεκα. Τώρα η οπλογνωσία και οπλοχρησία τους αναβαθμίστηκαν. Έφτασαν να διαθέτουν ασυρμάτους συντονισμένους με τη συχνότητα της αστυνομίας και αστυνομικά πηλήκια παραλλαγής! Η μεγάλη «ευκαιρία» (ευκαιρία ένας θάνατος;) χάθηκε με το ΕΓΚΛΗΜΑ στη Λαυρίου. Και το αίμα τούς αποθηρίωσε. Θα κάνει λέει ντου η αστυνομία. Πόσα ακόμα; Προσέξτε, έτσι πρόχειρα και ανάκατα:

** Μάιος 2006, ντου σε σύνδεσμο του Ηρακλείου. Βρέθηκαν μολότοφ και άλλα πολεμοφόδια.
** Ιανουάριος 2012, ντου σε σύνδεσμο στην Κοζάνη. Βρέθηκαν πτυσσόμενα γκλομπ, ρόπαλα, κροτίδες
** Μάιος 2010, ντου στη Θεσσαλονίκη. Πτυσσόμενο μαχαίρι, ημιαυτόματο πιστόλι κρότου αερίου, μηχανικές σφεντόνες, «απλά» ρόπαλα και ρόπαλα με αλυσίδες,.
** Μάιος 2011, ντου στα Χανιά. Μαχαίρι με λάμα 20 εκατοστών, τετράλιτρο μπιντόνι με βενζίνη, σφυρί θραύσης υαλοπινάκων, αυτοσχέδιο χωνί για γέμισμα μπουκαλιών, σιδηρολοστοί. .
** Απρίλιος 2013, ντου πάλι στα Χανιά (σε ταράτσα!), σε σύνδεσμο άλλης ομάδας. Είκοσι έξι βόμβες μολότοφ έτοιμες για χρήση.
** Οκτώβριος 2010, ντου μαζικά και ταυτόχρονα με τη συνδρομή εισαγγελέων σε συνδέσμους οπαδών διαφόρων ομάδων σε Άγιους Αναργύρους, Ηλιόπουλη, Άγιο Δημήτριο, Νέα Σμύρνη. Βρήκαν τα σύμπαντα. «Θα τους τσακίσουμε» είπαν οι αρχές.
** Ιούνιος 2012, ντου σε σύνδεσμο στη Θεσσαλονίκη. Βρήκαν ανάμεσα σε άλλα πιστόλι των 7,62 χιλιαστών, πιστόλι με γεμιστήρα και φυσίγγια κρότου, άλλο πιστόλι με γεμιστήρα και θήκη, ασύρματο συντονισμένο στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ., παραποιημένη χειρολαβή καραμπίνας, δοχείο με υγρό υδράργυρο σε νερό (και χημικοί τα παιδιά!), σιδερογροθιές, πλήθος από μαχαίρια, αστυνομικές ράβδους, ΤΣΕΚΟΥΡΙΑ, σπρέι αερίου, αστυνομικό πηλήκιο (να και η παραλλαγή!), πολλά άδεια μπουκάλια, κουτί αναψυκτικού με άγνωστη ουσία (οι χημικοί που λέγαμε) και λεφτά, πολλά λεφτά: 3.300 ευρώ και 10.000 δολάρια ΗΠΑ.

Αυτά είναι λίγα από τα πολλά ντου. Και το αποτέλεσμα; Το μακελειό στο Μεσολόγγι που έστειλε διασωληνωμένο στην εντατική έναν νέο, αλλά και το φουρνέλο στα Πετράλωνα που τράνταξε συθέμελα ολόκληρη γειτονιά. Γι’ αυτό, ας μην ακούμε πια μεγάλα λόγια. Ο εχθρός είναι μέσα από τα τείχη και αλωνίζει. Ίσως είναι αργά να τον μαζέψουν

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης).

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2013

Άνεργος καθηγητής έπιασε δουλειά!

Άνεργος έγινε εργαζόμενος με 80 ευρώ τον μήνα και βγήκε από το ταμείο ανεργίας, κάτι που δεν του επιτρέπει να διεκδικήσει θέση σε πεντάμηνα προγράμματα ανέργων. Μπέρδεμα; Θα το ξεμπερδέψω. Είναι νεαρός καθηγητής κάτω των τριάντα (με μεταπτυχιακές σπουδές σε άλλους κλάδους) που έχει συγγράψει τόμους βιογραφικών και προβλέπεται να συγγράψει άλλους πολλούς που θα στήσουν βιβλιοθήκη. Πριν κάνα δεκάμηνο βρήκε απασχόληση (στην μεταπτυχιακή ειδικότητά του) σε ένα από τα προγράμματα ΕΣΠΑ. Πέντε μήνες δούλεψε για ένα πεντακοσάρικο τον μήνα. Άψογα! +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν ζητάς και περισσότερα σήμερα όταν διανύεις την τρίτη δεκαετία της ζωή σου. Το πεντάμηνο πρόγραμμα ολοκληρώθηκε και ο νεαρός βρήκε δουλειά σε φροντιστήριο. Κάπου 7 ευρώ την ώρα. Τον ασφάλισαν κιόλας για να υπάρχει νομική συνέπεια – και καλά έκαναν. Αλλά είναι μερικά ένσημα τον μήνα (ένα; δύο; πέντε; αγνοώ) που δεν φτάνουν ούτε καν για ανανέωση βιβλιαρίου ασθενείας. Οι ώρες των μαθημάτων που του έδωσαν μόλις ξεπερνούν τις 10 μηνιαίως. Που πάει να πει γύρω στο ογδοντάρι μισθό.

Αλλά τώρα ο νέος μπλοκαρίστηκε. Βρήκε ένα πρόγραμμα του ΕΣΠΑ όπου θα μπορούσε να διεκδικήσει ακόμα μια πεντάμηνη εργασία – ασφαλώς, με καθόλου βέβαια την επιτυχία αν τη διεκδικούσε. Αλλά δεν μπορεί γιατί είναι ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΣ. Και θα συμπεριληφθεί ως στατιστική μονάδα σε αυτούς που έπιασαν δουλειά τον Σεπτέμβριο. Μειώνοντας την ανεργία με αριθμούς τής δημιουργικής λογιστικής του κυρίου Βρούτση

Τρίτη, 8 Οκτωβρίου 2013

Ο Στουρνάρας, η τρόικα, το πώς ζεις με 500 ευρώ και η Εθνικών Αντιπαθών

Το να βλέπεις Στουρνάρα, με τη δηλητηριώδη ευγένεια, κάνα δυο ώρες στην τηλεόραση δεν αντέχεται. Ακόμα κι αν μιλάει για θέματα που σε καίνε. Ακόμα και αν τα ερωτήματα μπαίνουν από το κοινό και δεν περνούν από «το δημοσιογραφικό φίλτρο», όπως είπε ο Νίκος Χατζηνικολάου στην πρώτη εκπομπή του στο «Ενικός» που μεταδόθηκε από τον Star. Τον αντέχεις – και τον τρως – με αλλεπάλληλα ζάπινκ μόνο επειδή δίπλα ο Πρετεντέρης έπαιζε μπάλα με κάποιους (κάποιους, όχι όλους) από την Εθνική Αντιπαθών (ο Λοβέρδος με το περιβραχιόνιο του αρχηγού). +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Στουρνάρας δεν αντέχεται και δεν βλέπεται επειδή ο ΕΟΠΥΥ τού Αδώνιδος καταρρέει και θέλει λεφτά – επίσκεψη, φάρμακα κλπ – για να στηρίξει το νευρικό σου σύστημα. Το οποίο σύστημα δέχεται επίθεση όταν ο Στουρνάρας διαβεβαιώνει ότι δεν θα γίνει κούρεμα των καταθέσεων στις τράπεζες. Το ακούς και η υποψία αρχίζει να γίνεται βεβαιότητα. Μια βεβαιότητα που δεν σου την προσφέρει όταν τον ρωτάς – ο Χατζηνικολάου εν προκειμένω – για το «πότε θα φύγει η τρόικα». Απαντά αρχικά δια της τεθλασμένης κι όταν ξαναερωτάται σου ρίχνει το νεφέλωμα: «Η τρόικα θα φύγει όταν καταφέρουμε να βγούμε στις αγορές».

Κι αυτό όταν λίγο νωρίτερα ο αναπληρωτής υπουργός του, ο Χρήστος Σταϊκούρας, είχε πει ανακοινώνοντας το προσχέδιο του προϋπολογισμού για το 2014 ότι θα γίνουν όλες οι απαραίτητες ενέργειες ώστε να μπορέσουμε να δοκιμάσουμε να βγούμε στις αγορές το β' εξάμηνο του επόμενου έτους. Κάτι δηλαδή που είχε δηλώσει και ο Στουρνάρας πρόσφατα σε συνέντευξή του. Το οποίο απέφυγε (τουλάχιστον όσο έχω παρακολουθούσε με ζάπινγκ) να επαναλάβει στην εκπομπή με τη μεγάλη τηλεθέαση.

Αφήνω για το τέλος τη φούσκα που ξαναπέταξε. Ότι δηλαδή ξέρει «πάρα πολύ καλά τι σημαίνει να ζεις με 500 ευρώ το μήνα». Πού, πότε και από πού το έμαθε; Πώς πόνεσε και από ποιον δανείστηκε για να τη βγάλει; Την επόμενη φορά θα μας πει και ότι «ξέρει τι είναι να τρως από τα συσσίτια της Ενορίας σου». Ο πολύπειρος…

Δευτέρα, 7 Οκτωβρίου 2013

Ένας αγαπημένος Αμερικάνος

Ο Γιώργος Κολοκυθάς έφυγε στα 67 του, ξαφνικά και όρθιος. Ο Γιώργος Αμερικάνος μάς άφησε στα 71 του, πονεμένος και ταλαιπωρημένος στα τελευταία χρόνια της ζωής του από προβλήματα υγείας. Ο Αμερικάνος ήταν ηγετική μορφή ανάμεσα σε ηγέτες στη μεγάλη επιτυχία τής ΑΕΚ το 1968. Μέλος επιφανές (πλάι σε επιφανείς) μιας ομάδας που σύστησε το μπάσκετ στους Έλληνες. Και το σύστησε σε εποχές που το άθλημα στην Ελλάδα ζούσε σε αγωνιστικούς χώρους-σπηλιές και πορευόταν σε πριμιτίφ μορφή – πρωτόλεια, ακατέργαστη έως πρωτόγονη : +/- Δείτε τη συνέχεια

To μπάσκετ (όπως και το βόλεϊ) παιζόταν σε χώρους όπως ο «Τάφος του Ινδού», το γηπεδάκι δίπλα στη θάλασσα στο Πασαλιμάνι (έδρα του Ολυμπιακού!) και σε άλλα γήπεδα με σκεπή τον ουρανό. Μέσα σε μια τέτοια «σπηλιά» (με σπήλαιο ισοδυναμούσε για το λόγο που χρησιμοποιήθηκε) γράφτηκε μια από τις μεγάλες αθλητικές επιτυχίες της Ελλάδας. Στο αχανές Παναθηναϊκό Στάδιο η ΑΕΚ πήρε το πρώτο ευρωπαϊκό στέμμα παίζοντας κάτω από ποδοσφαιρικό κοινό 80.000 θεατών που μετέτρεψε σε ακριβολογία το σχήμα λόγου «δεν πέφτει καρφίτσα».

Σε ένα τερέν από άσφαλτο οδοστρώματος ο Αμερικάνος, ο Τρόντζος, ο Ζούπας, ο Λαρεντζάκης, ο Βασιλειάδης και οι άλλοι σκαπανείς του μπάσκετ πέτυχαν αυτό που τότε φαινόταν ακατόρθωτο. Από εκείνη την ομάδα των θρύλων αποχώρησε το πρωί ο Γιώργος Αμερικάνος. Γιγάντια μορφή μαζί με τον Γιώργο Τρόντζο. Ο ένας ήταν γίγαντας σε ύψος, ο άλλος σε ψυχή και σε πρώιμη μπασκετική τέχνη που οι επίγονοι την εξέλιξαν σε επίπεδο υψηλών επιδόσεων και μεγάλων θριάμβων.

Κυριακή, 6 Οκτωβρίου 2013

«Φωνάζει» το πρόβλημα του ΠΑΟΚ

Ο ΠΑΟΚ πήρε το ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό, ωστόσο η εμφάνισή του δεν ήταν εμφάνιση ομάδας που (υποτίθεται πως) θέλει να κοντράρει τον Ολυμπιακό. Χωρίς ίχνος υπερβολής οι «πράσινοι» άξιζαν να πάρουν τουλάχιστον τον ένα βαθμό στην Τούμπα. Προηγήθηκαν, δεν το έβαλαν κάτω ούτε όταν βρέθηκαν πίσω στο σκορ νωρίς – νωρίς στο δεύτερο ημίχρονο, έχασαν μεγάλη διπλή ευκαιρία να ισοφαρίσουν, έχασαν πέναλτι, γενικά το πάλεψαν το παιχνίδι σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό απ΄ ό,τι θα περίμενε κανείς. Ο Παναθηναϊκός έδειξε και πάλι πως είναι σε καλό δρόμο. Πλέον αυτό μάλλον δεν το αμφισβητεί κανείς. Αλλά... +/- Δείτε τη συνέχεια
Αλλά αν δεν βρει έναν αξιόπιστο αμυντικό χαφ, δεν πρόκειται να πάει παραπάνω. Οι παίκτες του θα τρέχουν, θα τα δίνουν όλα, αλλά αποτέλεσμα σε μεγάλο ματς δύσκολα θα πάρουν...

Επιστρέφουμε στον νικητή ΠΑΟΚ. Είναι σαφέστατο –από την προετοιμασία κιόλας- ότι το δίδυμο των αμυντικών χαφ, ο Τζιόλης με τον Λάζαρ δηλαδή, είναι απίστευτα αργό, με αποτέλεσμα η ομάδα να είναι επιρρεπής στο λάθος όταν ο αντίπαλος πιέζει ψηλά, αλλά και να μην μπορεί να βγει γρήγορα στην επίθεση. Το πρόβλημα διορθώνεται όταν αγωνίζεται ο γρήγορος Κάτσε, όσο όμως δεν παίζει αυτός τόσο τα προβλήματα θα παραμένουν.

Κι αν χθες ο ΠΑΟΚ ήταν τυχερός και δεν έχασε βαθμούς, κανείς δεν παίρνει όρκο πως αυτό δεν θα συμβεί σε ένα επόμενο παιχνίδι. Η απορία μου είναι γιατί μέχρι τώρα ο Στέφενς δεν έχει δοκιμάσει να βρει μια λύση σε ένα πρόβλημα που «φωνάζει» από την 1η αγωνιστική...

Γιάννης Μηνδρινός 

(To σχόλιο δημοσιεύεται στη Live Sport της Δευτέρας)

Σάββατο, 5 Οκτωβρίου 2013

Ανέβηκε η υγρασία από το γλείψιμο…

Ανέβηκε η υγρασία στην ατμόσφαιρα σε βαθμό επερχόμενης καταιγίδας από το γλείψιμο πολλών σε πολλούς. Από τη μία στους ψηφοφόρους της Χρυσής Αυγής. Από την άλλη στη Δικαιοσύνη. Οι πρώτοι «έχουν πλανηθεί», «το έκαναν για διαμαρτυρία», «δεν ήξεραν» (δεν ρώταγαν;), «είναι αγανακτισμένοι» κλπ. Η δεύτερη, η Δικαιοσύνη, είναι για όλους «η ελπίδα τους», «η εμπιστοσύνη τους», σε «αυτήν προσβλέπουν» και σε αυτή έχουν (κλισέ φράση) «απόλυτη εμπιστοσύνη»! Αλλά δεν παραλείπουν να της τα χώνουν από πίσω (ανωνύμως στα πολιτικά γραφεία κλπ) και από μπροστά (Δένδιας λόγου χάρη). Και για τη Δικαιοσύνη ας πάει στο καλό. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο προσήκων σεβασμός το απαιτεί – και δικαιολογείται – να λένε έναν καλό λόγο. Για τους πεπλανημένος όμως γιατί; Μεγάλα παιδιά ήταν και ήξεραν πολύ καλά τι έκαναν, ποιους ψήφιζαν, γιατί τους ψήφιζαν. Δεν χρειάζονται την παρηγοριά πολιτικών, δημοσιογράφων κλπ. Έχουν αναλάβει τη ευθύνη της ψήφου τους και τη συνευθύνη των συνεπειών της.

Δεν βλέπω να έγινε κανείς «κοψοχέρης» για ό,τι ψήφισε. Μια χαρά την έχουν στο μαξιλάρι να κοιμάται τη συνείδησή τους. Καθόλου δεν τους χάλασαν οι μπουνιές του Κασιδιάρη ή η επίθεση στους μικροπωλητές. Αυτό το εννοούσαν κάθαρση. Αυτός του εξέφραζε. Μην τους τη χαλάτε τώρα δίνοντάς του ελαφρυντικά. Ότι «δεν μπορεί τόσοι πολλοί άνθρωποι να είναι φασίστες», «βρίσκονταν σε αδιέξοδο», «ήθελαν να στείλουν μήνυμα», «το έκαναν για να διαμαρτυρηθούν». Οι άνθρωποι το ήθελαν και το έκαναν. Δεν χρειάζονται συνηγόρους συνείδησης (που μάλιστα προσβλέπουν στην ψήφο τους).. Και οι περισσότεροι από αυτούς δεν δείχνουν να έχουν μετανιώσει. Τι τους κανακεύεις κύριε πολιτικέ (και κύριε δημοσιογράφε), σαν παιδιά που μόλις τους συγχώρεσες την αμαρτία;

Παρασκευή, 4 Οκτωβρίου 2013

Στο τέλος θα τις γράφει μόνο ο Ψυχάρης

Κι άλλες απολύσεις στον Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη, στη ναυαρχίδα του ελληνικού Τύπου που ταλαιπωρείται στα κύματα της κρίσης. Κάποτε ο ΔΟΛ ήταν «τράπεζα», το πιο φερέγγυο μαγαζί. Παλιοί δημοσιογράφοι έλεγαν – και δεν ξέρω πόσο υπερβολικό ή πραγματικό είναι αυτό - ότι οι συνάδελφοι των «Νέων» και του «Βήματος» που πήγαιναν αποστολές στο εξωτερικό, υποχρεώνονταν από το Συγκρότημα να καταλύουν στο πολυτελέστερο ξενοδοχείο της πόλης. Γιατί ήταν αδιανόητο ένας απεσταλμένος του πιο πλούσιου εκδοτικού μαγαζιού να συναγελάζεται με όλους του άλλους από τα «λιμά» έντυπα.

Το να δουλεύεις στον ΔΟΛ σου έδινε επαγγελματικό παράσημο. Ο αφρός της δημοσιογραφίας και του πνεύματος ήταν εκεί. Από τον Δημήτρη Ψαθά έως τον Παύλο Παλαιολόγο. Και από τον Μάριο Πλωρίτη έως τον Γεώργιο Ρούσσο. Τώρα τα «Νέα» άδειασαν ό,τι καλύτερο είχαν από ονόματα. Γεωγουσόπουλο, Δανίκα, ακόμα και τον (σάρκα από τη σάρκα τους) Λευτέρη Παπαδόπουλο. Και μετά ήρθε το πογκρόμ των απλών, των «ανώνυμων». Κατά κύματα οι απολύσεις. Και όλο σχέδια για περιορισμό δραστηριοτήτων. Στο τέλος τις εφημερίδες θα τις γράφει ο Σταύρος Ψυχάρης και τα στελέχη του. Από τα διανυκτερεύοντα φαρμακεία έως το πρώτο θέμα. Οι ανάγκες των καιρών απαιτούν να τα κάνουν όλοι, όλα.

** Διαβάστε για τις εξελίξεις στον ΔΟΛ, ΕΔΩ ένα από τα πολλά θέματα του Zoornalistas.

Πέμπτη, 3 Οκτωβρίου 2013

Μια λαμπάδα ίσαμε με το μπόι τού Ρομπέρτο

Να τα ξεκαθαρίσουμε: Τεράστια η νίκη του Ολυμπιακού στις Βρυξέλλες, εκεί που καμία άλλη ελληνική ομάδα δεν είχε καταφέρει να αποδράσει με τρίποντο. Η ευρωπαϊκή συνέχεια μοιάζει να διασφαλίστηκε από χθες το βράδυ (εκτός αν υπάρξουν... τάσεις αυτοκτονίας στη συνέχεια), ενώ οι μάχες με την Μπενφίκα τις δυο επόμενες αγωνιστικές παίρνουν χαρακτήρα τελικών για τη 2η θέση. +/- Δείτε τη συνέχεια


Από εκεί και πέρα, καλό θα είναι ο σενιόρ Μίτσελ να ανάψει μια λαμπάδα ίσαμε το μπόι του Ρομπέρτο κι άλλη μια στο μπόι του Μήτρογλου. Με τη σειρά που αναφέρω τους δυο παίκτες, παρότι ο Έλληνας φορ με την καταπληκτική του εμφάνιση και τα τρία γκολ έβαλε υποθήκη για πολλά στο άμεσο μέλλον. Εκτός συνόρων, κυρίως...

Για να επανέλθω, όμως: Αν ο Ρομπέρτο δεν είχε «καθαρίσει» με την απόκρουση στο πέναλτι και με άλλες 2-3 εκπληκτικές επεμβάσεις πριν το 2-0, πολύ αμφιβάλω για την κατάληξη του αγώνα. Και για το αν ο «Μητρογκόλ» θα ήταν εξίσου αποτελεσματικός. Ο Μίτσελ είχε και πάλι τη φαεινή έμπνευση να παίξει με τέσσερις καθαρά επιθετικογενείς παίκτες μπροστά από τα δυο αμυντικά του χαφ, σε εκτός έδρας ματς του Τσάμπιονς Λιγκ.

Θα μου πείτε: Μα, δικαιώθηκε εκ του αποτελέσματος! Έτσι είναι, αν έτσι νομίζετε... Γιατί, κατά τα άλλα, όλοι είδαμε μια ομάδα με σοβαρότατο πρόβλημα στην αμυντική της λειτουργία, παρότι οι αμυντικοί της (πλην Μπονγκ) διακρίθηκαν όλοι! Αυτά τα θαύματα μόνο ένας Μίτσελ μπορεί να τα καταφέρει. Στα χαφ δεν υπήρχε παίκτης να κρατήσει τη μπάλα (μόνο ο Βάις προσπαθούσε να το κάνει), ο Μπονγκ ήταν μόνιμα το «κορόιδο» ανάμεσα σε δυο και τρεις αντιπάλους, οι αποστάσεις ανάμεσα στις γραμμές ήταν τεράστιες κι ένας τρίτος να βοηθήσει στα χαφ τους Εντιγκά (πολύ καλή εμφάνιση) και Σάμαρη δεν υπήρχε! Ας εξηγήσει κάποιος στον Ισπανό πως Φουστέρ και ίσως Χολέμπας απαγορεύεται να λείπουν από τέτοιου είδους παιχνίδια. Γιατί είναι βέβαιο πως αν δεν αλλάξει κάτι άμεσα, στα ματς με τη Μπενφίκα πολύ φοβάμαι πως θα υπάρξουν δυσάρεστες εκπλήξεις

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Sport Live της Πέμπτης)

Τετάρτη, 2 Οκτωβρίου 2013

Η δημοσιογραφική σαφήνεια του «βέτο»

Το καθεστωτικό «Βήμα» γράφει σε τίτλο πως «Διορία ενός μηνός δίνει η τρόικα στην κυβέρνηση» και σε υπότιτλο «Μεγάλο ‘‘αγκάθι’’ η τρύπα στα ταμεία, η Αθήνα προετοιμάζεται για βέτο σε μέτρα». Αν και τα ανέκδοτα με προβλεπόμενο τέλος χάνουν το γκελ τους, πας στο ρεπορτάζ για να διαβάσεις το αναμασημένο ανέκδοτο περί βέτο. Και κάπου στο τέλος ενός μεγάλου κειμένου βλέπεις να διατυπώνεται ως «το διαφαινόμενο βέτο της Αθήνας». Το διαφαινόμενο… Δηλαδή πρόκειται για εκτίμηση, για πρόβλεψη, για υπόθεση εργασίας. Σε καμιά περίπτωση ίδιας δυναμικής με το «η Αθήνα προετοιμάζεται για μέτρα».

Σόου με happy end

Ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους οι Κασιδιάρης, Παναγιώταρος, Μίχος. Έλα ρε! Τόσο σόου πήγε χαμένο;

Ρέει το τούβλο

Προωθείται διάταξη ώστε να εξοφλούνται τα χρέη προς το Δημόσιο με ακίνητα. Χρωστάς λόγου χάρη στην εφορία 100.000, της πας ένα τριαράκι που «πιάνει» 170.000 και εκείνη σου γυρίζει ρέστα ένα δυαράκι αξίας 70.000. Μετά πας για άλλα χρέη το δυαράκι και παίρνεις ρέστα γκαρσονιέρα ημιυπόγειο αξίας 20 χιλιάδων και κάτι ψηλά σε γλάστρες και ζαρντινιέρες. Έτσι η οικονομία κινείται. Πουλάς στο Κράτος, παίρνεις, ξαναπουλάς κλπ. Αντί να κινείται χρήμα κινούνται τούβλα. Κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Τρίτη, 1 Οκτωβρίου 2013

H «Αθλητική Ηχώ», τα γενέθλια και το πικρό παράπονο της Αγγελικής

Για την «Αθλητική Ηχώ», την αγαπημένη μας που γεννήθηκε σαν σήμερα, 1η Οκτώβρη του 1945, τα είπαμε πέρσι – επίσης σαν σήμερα – σε ετούτο εδώ το λινκ. Φέτος κανένα «μνημόσυνο». Ίσως μια άλλη φορά να θυμηθούμε κάποια παλιά κείμενα και φωτογραφίες, προσφορά στους πολλούς φίλους της και κυρίως στα «παιδιά» της που την αγαπούν περισσότερο, τώρα στην απουσία της. Ένα από αυτά τα παιδιά τής «Ηχούς» ήταν και η Αγγελική. Η Αγγελική Τζιρμάκη που έφυγε ξαφνικά και νέα από τη ζωή τον περασμένο Μάρτη.
Στην Αγγελική είναι αφιερωμένη αυτή η ανάρτηση. Πρόκειται για ολοσέλιδο άρθρο μου στην «Αθλητική Ηχώ», την Κυριακή 8 Φεβρουαρίου 2004. Ήταν ο προσωπικός μου χαιρετισμός για μια νέα αρχή τής ιστορικής εφημερίδας – που αρκετά μετά αποδείχτηκε η αρχή τού τέλους.
Στο άρθρο με τίτλο «Η ‘Ηχώ’ που αγάπησα» αναφερόμουν στις μακροχρόνιες σχέσεις μου με την εφημερίδα-θεμέλιο του αθλητικού Τύπου (από το δημοσιογραφικό μου ξεκίνημα στα ερασιτεχνικά της Αθήνας, έως τις μέρες που είχα την τιμή να γίνω διευθυντής της).
Μαζί αναφερόμουν σε μια σειρά μεγάλων ονομάτων τής αθλητικής δημοσιογραφίας που πέρασαν από την «Αθλητική Ηχώ», αλλά και σε πολλούς συνεργάτες και συντάκτες που γνώρισα κάτω από την στέγη της. Πολύ καιρό μετά, σε μια τηλεφωνική επικοινωνία με την Αγγελική (που είχε αποχωρήσει όταν γραφόταν εκείνο το άρθρο) συνειδητοποίησα την παράλειψη: δεν την είχα αναφέρει!
Το παράπονο που άκουσα από τα χείλη της ήταν σεμνό, ευγενικό, αλλά μαζί και έκδηλα πικρό. Της ζήτησα από καρδιάς συγγνώμη, αλλά εκείνη η παράλειψη με βάρυνε. Και σήμερα, με την Αγγελική να μην είναι πια κοντά μας, με βαραίνει περισσότερο. Γι’ αυτό ανανεώνω τη «συγγνώμη» – αυτή τη φορά δημοσίως, Αγγελική!

Διον. Βραϊμάκης

«Ο Ολυμπιακός με μπερδεύει»

«Ο Ολυμπιακός φέτος με μπερδεύει. Είναι μια καινούρια ομάδα, άλλαξε πολλούς ποδοσφαιριστές με τη λήξη της περασμένης ποδοσφαιρικής περιόδου. Έχει ποιότητα, έχει διάθεση, έχει πάθος, έχει όλα τα στοιχεία για να κάνει μια καλή πορεία και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη, αλλά υπάρχουν παιχνίδια που είναι αργός, προβλέψιμος, χωρίς διάθεση. Δεν ξέρω τι θα βγάλει η φετινή χρονιά για τον Ολυμπιακό. Ακόμη δεν έχω βγάλει συμπέρασμα».

** Απόσπασμα από συνέντευξη του Πέτρου Πασσαλή στο campion.gr και στον συνεργάτη μας Νίκο Νικολάου. Διαβάστε την εδώ