Τετάρτη, 15 Ιανουαρίου 2014

Το «Μουντιάλ» της Καλλονής (και το… μπλε είδος που εξαφανίστηκε από τον φαληρικό όρμο)

Η ΠΑΕ Καλλονή τύποις δεν άλλαξε γεωμορφικό περιβάλλον. Σε Λεκανοπέδιο εδρεύει και σε Λεκανοπέδιο παίζει ως γηπεδούχος τις περισσότερες φορές. Είναι η Αθλητική Ένωση Λεκανοπεδίου Καλλονής. Θα μπορούσε να γίνει πρακτικά η Αθλητική Ένωση Λεκανοπεδίου Αττικής. Η Καλλονή είναι μια ομάδα που συνεχώς πετάει ταξιδεύοντας και κάνει ένα καλό πρωτάθλημα ερήμων των αυτοχθόνων οπαδών της. Με άλλα λόγια είναι μια ομάδα που πιθανόν αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο, με εξαίρεση τη βραζιλιάνικη Ιντερνασιονάλ που έβγαλε το τελευταίο πρωτάθλημα παίζοντας όλα τα εντός έδρας παιχνίδια εκατό χιλιόμετρα μακριά από τη βάση της. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ομάδες-τσιγγάνες είχαμε, έχουμε και θα έχουμε πάντα. Ο Εθνικός λόγου χάρη, χρόνια είναι ανέστιος και εξωσμένος από το χώρο του. Ήταν ένα (μπλε…) είδος που ενδημούσε στον φαληρικό όρμο, εκτοπίστηκε, μεταλλάχθηκε σε… μανιάτικο σωματείο και τώρα τελεί υπό εξαφάνιση.

Αλλά ο Εθνικός δεν πήγε ποτέ να παίξει γύρω στα 180 μίλια μακριά από το χώρο που γεννήθηκε και ως ομάδα και ως αθλητική ιδέα. Η Καλλονή το κάνει! Και το κάνει αγόγγυστα, χωρίς να παραδίνεται στη μοίρα της που τη θέλει να υποβάλλεται στην ταλαιπωρία πάνω από 35 ταξιδιών πάει-έλα με το αεροπλάνο τη χρονιά, υπολογιζομένων και τον αγώνων τού κυπέλλου.

Έτσι ως τη λήξη της περιόδου θα έχει συμπληρώσει (αν δεν παραμένει στην Αθήνα για δυο συνεχή παιχνίδια) περισσότερες από 70 προσγειώσεις-απογειώσεις και καμιά σαρανταριά ώρες πτήσης. Δηλαδή πάει και γυρίζει στη Βραζιλία, σε ένα ιδιότυπο Μουντιάλ αντοχής!

Το πρόσφατο ελληνικό προηγούμενο ομάδας που έδωσε όλα τα εντός έδρας παιχνίδια της σε άλλη πόλη ήταν η Δόξα, πριν από δύο χρόνια. Αλλά δεν υπάρχει σύγκριση σε απόσταση, σε εξοικείωση με το περιβάλλον και σε αλλαγές γηπέδων. Η Δόξα έπαιζε στο Καυταντζόγλειο, ενώ η Καλλονή περιφέρεται από το ΟΑΚΑ στο «Βικελίδης», από το «Βικελίδης» στη Νέα Σμύρνη και από τη Νέα Σμύρνη ξανά στο ΟΑΚΑ. Και ενδιάμεσα ρίχνει καμιά προπόνηση στο βοηθητικό του Ολυμπιακού Σταδίου.

Παρόλα αυτά, βαθμολογικά είναι πιο πάνω από ομάδες με στέγη, θαλπωρή (των φίλων της) και… σπιτικό φαγητό. Αυτό πώς αλλιώς να λέγεται εκτός από άθλος;

Διον. Βραϊμάκης 

(Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην έκδοση της Live Sport της Τετάρτης. Η φωτογραφία είναι από τον κόλπο της Καλλονής. Τελείως αντιστικτική με το θέμα...)