Πέμπτη, 24 Απριλίου 2014

Χτύπα τα πόδια τσίφτισσα, τσιγγάνα τουρκογύφτισσα

Ο ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ, Η ΣΑΜΠΙΧΑ ΣΟΥΛΕΪΜΑΝ, Ο ΠΑΓΚΑΛΟΣ,  Ο ΟΤΣΑΛΑΝ, ΟΙ... ΑΦΡΙΚΑΝΟΙ ΤΗΣ ΘΡΑΚΗΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΤΟΥΡΚΟΓΕΝΗΣ ΠΟΔΟ- ΣΦΑΙΡΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΤΗΣ 10ΕΤΙΑΣ ΤΟΥ '70 

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ 

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές μετράει, υποτίθεται, ο λόγος της τοπικής κοινωνίας. Εντούτοις στην περίπτωση εκείνου του απίθανου υποψήφιου περιφερειάρχη Δυτικής Μακεδονίας, του Θεόδωρου Καρυπίδη, τα κεντρικά του ΣΥΡΙΖΑ τον έκοψαν, παρά το σκούξιμο της τοπικής οργάνωσης. Αντίθετα, στις ευρωεκλογές, όπου για το ψηφοδέλτιο αποφασίζουν εξαρχής, υποτίθεται, τα κεντρικά, επικράτησε το βέτο της τοπικής κοινωνίας και μην την είδατε την Σαμπιχά Σουλεϊμάν! Το λες και ροκ...

Πιο ροκ, βέβαια, στα όρια του τρολ, είναι οι άλλοι, οι «θρακολόγοι» της αντίπερα όχθης. Που ανήγαγαν την Σαμπιχά σε «νέα Μπουμπουλίνα». Μεταξύ αυτών, ο Δευτέρα – Τετάρτη – Παρασκευή θαυμαστής του Σαμαρά και Τρίτη – Πέμπτη – Σάββατο φαν του «Ποταμιού», Θεόδωρος Πάγκαλος, που μπορεί, όμως, και να του ξεφύγει το χέρι και να ψηφίσει καμιά «Ελιά», καθ’ ότι οι εκλογές διεξάγονται Κυριακή, ημέρα καθ’ ην ο γίγας είναι free! Κατηγόρησε, που λέτε, τον Τσίπρα ότι έσκυψε το κεφάλι στον Ερντογάν. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ναι, άλλος Πάγκαλος ήταν εκείνος που παρέδωσε τον Οτσαλάν σε βελούδινο κουτάκι και με κόκκινη κορδελίτσα! Προσυπέγραψε δε τις παγκαλικές αιτιάσεις ο Τζήμερος, το όνομα – trademark της αγλαής πολιτικολογίας. Ο οποίος αγαπά τους Ρομά, αρκεί να μην κατοικοεδρεύουν στη γειτονιά του, πίσω από το Νομισματοκοπείο στο Χαλάνδρι (σόρι, πρόεδρε, αλλά scripta manent…). Αλίμονό μας, δηλαδή, εάν ο Πάγκαλος, ο Τζήμερος, ο Μουρούτης και το υπόλοιπο άλας της θρακολογίας μωρανθή. Χαθήκαμε!

Κάργα ροκ είναι και η ίδια η «νέα Μπουμπουλίνα», που την έφαγε το παράπονο και το… τουρκικό προξενείο, σε σημείο να γράψει στην ανακοίνωσής τη ότι «οι μισοί κάτοικοι του χωριού μας, που ευρίσκεται στην Ξάνθη πριν από την προσάρτηση της Θράκης στην Ελλάδα...». Όχι απελευθέρωση της Θράκης, αλλά προσάρτηση!... Το πέρασαν στο ντούκου οι όψιμοι πατερούληδες των μουσουλμάνων αθιγγάνων• ανθυπολεπτομέρεια, ο σκοπός να βληθεί ο επικίνδυνος ΣΥΡΙΖΑ αγιάζει τα πάντα

Με την ευκαιρία, σύντροφοι της Κουμουνδούρου, θέλω αυτόγραφο, διότι πάνω που μου έχει κοπεί η ανάσα από τ’ ακροβατικά σας, στο τέλος –ω του θαύματος!- παίρνετε τη σωστή απόφαση. Είναι κι αυτό ένα ταλέντο… Και θα ήταν ακόμα πιο χαρντ το ροκ, εάν η Σαμπιχά κατήγγειλε και τον γεννημένο στην Ξάνθη Μάνο Χατζηδάκι. Που τόλμησε κι έντυσε με στίχους το «χτύπα τα πόδια τσίφτισσα, τσιγγάνα τουρκογύφτισσα». Διότι, τουρκογύφτισσες ουδέποτε υπήρχαν σ’ ετούτη τη χώρα, ούτε στο χωριό της Σαμπιχά, το Δροσερό, ούτε… πουθενά, παρά μόνο στη φαντασία του αείμνηστου μουσουργού…

Η μεγαλύτερη ροκιά, όμως, θα ήταν άλλη: να επέλεγε ο ΣΥΡΙΖΑ κάποιον Αφρικανό. Ναι, μην ξαφνιάζεστε, στην αδρομερή ανθρωπολογική κατηγοριοποίηση των μειονοτικών της Ξάνθης, υπάρχουν και τέτοιοι. Τους έφερε τον 19ο αιώνα από το Σουδάν ο Καβαλιώτης Μεχμέτ Αλί Πασά, προκειμένου να δουλέψουν στα τσιφλίκια του. Αργότερα, με τις ανταλλαγές της συνθήκη της Λοζάνης, δεν είχαν τι να τους κάνουν και τους άφησαν εκεί, για να… ασπρίσουν με τον καιρό (με τους μικτούς γάμους). Μέχρι που πριν από μερικά χρόνια σουδανοί φοιτητές στη Θεσσαλονίκη επισκέφτηκαν τα μέρη της συγκεκριμένης –μικρής- «υπομειονότητας», στα χωριά Άβατο, Κατράμιο (δεν είναι τυχαία η ονομασία) κ.λπ. Έριξαν και την ιδέα για σουδανικό προξενείο στην Ξάνθη!

Φαντάσου τι είχε να γίνει, λοιπόν, έτσι κι έβαζε ο Τσίπρας κάναν τέτοιο υποψήφιο… Της πουτάνας το μαγκάλι! (Συγγνώμη για την έκφραση, αλλά μικρό το κακό. Δεν τσαλακώσαμε δα και τα καλοσιδερωμένα στερεότυπα, δεν είπαμε ότι οι πιθανότητες να βρεις μουσουλμάνο στη Θράκη με ατόφια ελληνική συνείδηση είναι κατά τι περισσότερες από το να πετύχεις παρθένα σε pole dancing στριπτιζάδικου!). Να έβγαιναν και τα χρυσαύγουλα, που διαλαλούν ότι Έλληνας γεννιέσαι και δεν γίνεσαι, και να ούρλιαζαν ότι ο σοκολατένιος Χουσεΐν και η σοκολατένια Εμέλ είναι απόγονοι του Λεωνίδα και κακώς πάνε να τους προσεταιριστούν οι «βρωμότουρκοι»!

Για να μη σας πω ότι μπορεί η «θρακολογία» να έξυνε και τίποτα παλιές πληγές: ότι πιθανώς ο εξ Αβάτου Άγγελος Παυλακάκης, ο κοντοπίθαρος λευκός που είχε πάρει το χρυσό στο σπριντ από τους μαύρους, μικρός να έκανε προπόνηση με… Σουδανούς και γι’ αυτό δεν πιανόταν με τίποτα! Δαίδαλος…

Κι επειδή σκοπός μου δεν είναι ν’ αντιπαλέψω τις αγκυλώσεις που δημιούργησαν οι κυβερνήσεις ή να τα βάλει με τον εθνικισμό που αναβλύζει από τα φρέατα του ελληνικού κράτους κι αρδεύει μεγάλες κομματικές εκτάσεις, αλλά να ροκάρω κι εγώ, επέλεξα ως συνοδευτική του κειμένου μία ρετρό φωτογραφία της… εθνικής Βραζιλίας. Ο όρθιος αριστερά έγραψε Ιστορία με το παρατσούκλι «Πελέ». Στην πραγματικότητα ονομάζεται Νετζμή Αχμέτογλου («Πελέ» για τους Ξανθιώτες), παίκτης του ΑΟ Ξάνθης στη δεκαετία του ’70, στη Β’ Εθνική. Και η ομάδα της φωτογραφίας δεν είναι η Βραζιλία, αλλά η Τουρκική Ένωση Ξάνθης, η οποία κάποτε έπαιζε κανονικά ποδόσφαιρο και δεν έτρεχε τίποτα… Νιώθετε ότι χάνεται η μπάλα; Μην το παίρνετε προσωπικά. Συμβαίνει αυτό στα πολύ σύνθετα θέματα…

3 σχόλια:

  1. Αν χτυπήσετε «Δροσερό» στην google θα δείτε αποτελέσματα αντιφατικά: από τη μια συλλήψεις για κλοπές, οπλοφορία και άλλα ανάλογα που δεν είναι ασυνήθιστα σε οικισμούς Ρομά και από την άλλη το Σύλλογο Γυναικών Δροσερού «Ελπίδα», κάτι εντελώς ασυνήθιστο σε τέτοια μέρη. Σε ένα χώρο εκτός σχεδίου πόλης, με τεράστιες ελλείψεις σε ύδρευση και αποχέτευση και με 100% αναλφαβητισμό, έλλειψη γιατρών και μύρια άλλα προβλήματα, μια γυναίκα που πριν πουλούσε λουλούδια στέκεται στα πόδια της και ξεκινά έναν αγώνα. Ας δούμε τι λέει η ίδια:

    “Η μητρική μου γλώσσα είναι τα ρομανί, η γλώσσα των Τσιγγάνων. Πήγα σε μειονοτικό σχολείο, αφού είχα ήδη παντρευτεί στην ηλικία των 14 χρόνων. Κι εκεί έμαθα τουρκικά. Δεν ήταν δική μου επιλογή, απλά δεν με δέχονταν στο δημόσιο σχολείο. Στο μειονοτικό σχολείο ήμουν κι εκεί η παρείσακτη. Θέλω τα παιδιά του Δροσερού να έχουν ελπίδα για το μέλλον τους, να μορφωθούν και να προχωρήσουν στο σχολείο”.
    Φτιάχνει μαζί με είκοσι γυναίκες τον σύλλογο «Ελπίδα» (περισσότερα εδώ: http://www.drosero.com/index.php) και παλεύει ενάντια στην αδιαφορία της ελληνικής πολιτείας και το υποκριτικό ενδιαφέρον των τουρκογενών που ενδιαφέρονται να ενσωματώσουν τους Ρομά στη υπόθεση «τουρκική μειονότητα». Και δυστυχώς το Προξενείο έχει πετύχει σημαντική διείσδυση στους Ρομά του Δροσερού και γενικότερα στους Ρομά. Ο σύλλογος πέτυχε πολλά, πολύ περισσότερα απ’οσα θα περίμενε κανείς. Σε ρεπορτάζ του Έθνους το 2010 φαίνονται όλες οι επιτυχίες αυτές: http://mousoulman-klimaka.blogspot.gr/2010/02/2022010.html. Έχουν να γίνουν ακόμη περισσότερα ωστόσο στο ζήτημα της εκπαίδευσης κυρίως αλλά και στα υπόλοιπα (υγεία, επαγγελματική κατάρτιση, υποδομές του οικισμού κλπ).

    http://infognomonpolitics.blogspot.gr/2014/04/blog-post_7311.html#.U1jGMFV_uDE

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Υπάρχει και αντίλογος: αυτά που έφτιαξε η Σαμπιχά -τα πολλά ή λίγα- έγιναν με λεφτά από προγράμματα, τα οποία διαχειρίστηκε η ίδια... Επίσης συμμάχησε κατά καιρούς με τύπους δυνάμεις όπως ο Καλεντερίδης, ο Εμφιετζόγλου, που η δράση του εκεί επάνω είναι μια εγκυκλοπαίδεια από μόνη της... Οσο για τη μητρική γλώσσα της Σαμπιχά, και των Ρωμιοκατσίβελων που πήγαν σχολείο σε άλλους νομούς η μητρική ήταν τα ρομανί και δεν ήταν επιλογή τους να μάθουν ελληνικά!.. Η πραγματικότητα το 2014 είναι ότι η πλειονότητα της μειονότητας νιώθουν Τούρκοι. Πώς, τι, διότι είναι Ιστορία... Μας αρέσει - δεν μας αρέσει, πάντως, είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους και σίγουρα είναι υπερβολικό ότι κάθε αυτοπροσδιοριζόμενος ως Τούρκος είναι μίσθαρνο όργανο του προξενείου. Δεν θα πηγαινοέρχονταν μετανάστες στη Γερμανία, δεν θα δούλευαν αγρότες, δεν θα έρχονταν στο Γκάζι... δεν, δεν... εάν έρεε τόσο χρήμα από προξενείο-πρυτανείο της Κομοτηνής... Ασφαλώς και το προξενείο δεν είναι στάνη άκακων αμνών, αλλά έχω την αίσθηση ότι δαιμονοποιείται πέρα απ' όσο πρέπει και πολλές φορές επίτηδες... Ασφαλώς υπάρχει μια ελίτ που κινεί τα νήματα, όπως υπήρχε και από πλευράς Ελλήνων που εκμεταλλεύονταν το καθεστώς τον μεσαιωνικών διακρίσεων: δικηγόροι και μηχανικοί, για παράδειγμα, που επωφελούνταν από την απαγόρευση στους μειονοτικούς αγοραπωλησιών γης και ακινήτων κι ένα σωρό... Πολιτευτές που τους χρησιμοποιούσαν σαν ψηφοφορικό στρατό... Δεν νοείται να λες ότι βάζω την Σαμπιχά για να εκφράσει την μειονότητα την ώρα που αμφισβητεί το βασικό τους δικαίωμα να έχουν την εθνική συνείδηση που γουστάρουν. Και αν ψάξεις όλους τους κατά καιρούς μειονοτικούς υποψήφιους όλων των κομμάτων, ο... εθνικός ρομαντισμός θα πάει περίπατο. Οσο για το ελληνικό κράτος και την εντελώς ανώριμη σε αυτό και παρόμοια ζητήματα ελληνική κοινωνία, τι νόημα έχει να προσπαθείς με το ζόρι να τους κάνεις κάτι που δεν είναι ή δεν θέλουν να είναι; Να φτιάξεις συνθήκες Κύπρου πριν από 50 χρόνια; Ο ΣΥΡΙΖΑ ως αριστερό κόμμα οφείλει ν' ανοίξει δρόμο προς αυτήν την κατεύθυνση αποδεχόμενος χωρίς ταμπού την εθνική ταυτότητά τους. Όσο για εκείνους που "περιφέρουν" τη συνθήκη της Λωζάνης, του πρώτου μεγαλύτερου εθνοκαθαρτικού εγχειρήματος του 20ού αιώνα, ας σκεφτούν ως πρώτο βήμα ότι τον όρο "μουσουλμανική μειονότητα" τον ήθελε η τουρκική πλευρά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. "Οι φίλοι μας οι Πομάκοι , για να διαπιστώσουν την καταγωγή τους , ας κοιτάξουν « ευατούς» στον καθρέφτη. Κατά κανόνα είναι ξανθοί.
    Τους τουρκογενείς μουσουλμάνους της Θράκης , με τους οποίους μερικοί μπορεί να έχουν και αλισβερίσι , τους γνωρίζουν καλά. Είναι κατά κανόνα μελαψοί . Κι αν υπάρχει και κανείς τουρκογενής μουσουλμάνος που να είναι ξανθός , αυτός θα αποτελεί εξαίρεση , όπως σε κάθε κανόνα υπάρχουν εξαιρέσεις, οι οποίο τον επιβεβαιώνουν.
    Επίσης οι Πομάκοι πρέπει να ψάξουν καλά «ευατούς» και θα διαπιστώσουν ότι οι πρόγονοί τους , κάτω από την πίεση των τουρκογενών μουσουλμάνων, είχαν εξισλαμιστεί, φαινόμενο που καθόλου απίθανο να παρατηρείται και σήμερα"

    ΑπάντησηΔιαγραφή