Παρασκευή, 30 Μαΐου 2014

Ο φόβος δεν ταιριάζει στον Ολυμπιακό

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΝΔΡΙΝΟΣ

Το έχω γράψει αρκετές φορές, θα το γράψω ακόμη μια: Οι γνώσεις μου για το μπάσκετ δεν είναι οι καλύτερες. Ωστόσο δε νομίζω πως χρειάζονται ειδικές γνώσεις για να επισημανθούν κάποια πράγματα που «έβγαζαν μάτια» στον 3ο τελικό του ΟΑΚΑ και τα οποία δεν πέρασαν ούτε καν στα «ψιλά». Κι αυτό που, κυρίως, «έβγαζε μάτια» ήταν η λάθος προσέγγιση του αγώνα από τον προπονητή των «ερυθρολεύκων», στο τελευταίο δεκάλεπτο. +/- Δείτε τη συνέχεια

Μια καθολική επικράτηση του Ολυμπιακού σε όλους τους τομείς, στα τρία πρώτα δεκάλεπτα, που μάλιστα «μεταφράστηκε» σε διαφορές ακόμη και 17 πόντων σχεδόν εξανεμίστηκε στο τέλος για έναν και μοναδικό λόγο: Επειδή ο προπονητής του δεν είχε τα αντανακλαστικά να αλλάξει τον Κόλινς όταν ο Διαμαντίδης παραλίγο να του κλέψει δυο φορές τη μπάλα (την 3η τα κατάφερε). Επειδή επέμενε να μην απαιτεί να περάσει η μπάλα μέσα στη ρακέτα του Παναθηναϊκού, αλλά να μένει στα χέρια του Σπανούλη και του Λοτζέσκι για τρίποντα της απελπισίας 2 και 3 δευτερόλεπτα πριν τη λήξη του χρόνου. Επειδή ξεχάστηκε ο έμπειρος Περπέρογλου στον πάγκο.

Θυμηθείτε και τη φάση που έκρινε τον αγώνα: Η διαφορά έχει πάει στους δυο πόντους υπέρ του Ολυμπιακού κι ο Διαμαντίδης κάνει λάθος πάσα στον Λάσμε, στην επίθεση που ίσως έφερνε την ισοφάριση. Η μπάλα χάθηκε, ο Σπανούλης έβαλε ένα τεράστιο καλάθι και το «μπρέικ» -που πιθανότατα οδηγεί στον τίτλο- ήρθε. Χάρη στο λάθος του Διαμαντίδη. Και τη μεγάλη κλάση του Σπανούλη, βεβαίως. Ένα ματς που είχε όλα τα χαρακτηριστικά ενός «υγιεινού περιπάτου», μετατράπηκε σε θρίλερ και γι΄ αυτό την ευθύνη φέρει αποκλειστικά ο προπονητής. Που με την τακτική του «πέρασε» στους παίκτες τον φόβο του «κι όμως γυρίζει»...

Για να μην παρεξηγούμαι: Δεν λέω ότι ο Μπαρτζώκας δεν είναι ένας πολύ καλός προπονητής. Κάθε άλλο. Είναι εξαιρετικός. Αλλά μάλλον δεν έχει εκτιμήσει σωστά το βάρος του πάγκου στον οποίο βρίσκεται. Αυτό έδειξε ο φοβισμένος τρόπος προσέγγισης των δεδομένων του ματς στο τελευταίο δεκάλεπτο –και μακάρι να κάνω λάθος. «Παίζει», βεβαίως, και το ενδεχόμενο άλλες εντολές να είχε δώσει ο προπονητής κι άλλα να έκαναν οι παίκτες στο παρκέ. Ακόμη κι αυτό αν ισχύσει, πάλι το πρόβλημα είναι στον προπονητή...

Κάτι τελευταίο: Οι ενέργειες του προέδρου της ΚΑΕ Παναθηναϊκός, πριν την έναρξη του αγώνα, πρώτα και πάνω από όλα δεν ταιριάζουν στο τεράστιο μέγεθος της ομάδας. Το μπάσκετ του Παναθηναϊκού είναι ένας θρύλος –όχι μόνο στην Ελλάδα, κυρίως στην Ευρώπη- και οι «πράσινοι» μόνο να χάσουν έχουν από κάτι τέτοιες κινήσεις... Υ.Γ. Αν είχε ηττηθεί ο Ολυμπιακός στο ΟΑΚΑ αυτό το κομμάτι δεν θα είχε γραφτεί ποτέ.

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου) 

Πέμπτη, 29 Μαΐου 2014

Γιατί παραδέχομαι τον Βενιζέλο!

Η ΣΧΕΣΗ ΤΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΚΡΙΣΤΙΑΝΟ ΡΟΛΑΛΝΤΟ, ΟΙ ΚΟΙΛΙΑΚΟΙ ΚΑΙ ΠΩΣ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΣΥΚΗΣ ΓΙΝΕΤΑΙ ΦΥΛΛΟ ΕΛΙΑΣ 

Γιατί τα παχιά λόγια του περιέχουν χοληστερίνη σε φονικές δόσεις, αλλά 8% του πληθυσμού που εκφράζεται εκλογικά τα τρώει και μάλιστα χωρίς να παίρνει Lipitor.
Γιατί έχει άσσους στα μανίκια, στα μπατζάκια στα σώβρακα και τους τραβάει στη σωστή στιγμή τής λάθος ώρας. 
Γιατί η απορροή των αλλεπάλληλων πολιτικών εγκλημάτων τον οδηγεί στον υπόνομο της πολιτικής, αλλά κατορθώνει την τελευταία στιγμή να κρατηθεί από τη σχάρα και, κρεμασμένος, να κάνει και μονόζυγο.
Γιατί είναι ταχυδακτυλουργός των εννοιών και την ήττα την πουλάει για θρίαμβο. +/- Δείτε τη συνέχεια

Γιατί ο εγωισμός του συναγωνίζεται τη γελοιότητα του Κριστιάνο που πανηγυρίζει με κομπασμό για ένα άχρηστο γκολ με ένα εκβιαστικό πέναλτι σε μια σκοτωμένη ομάδα (η μοναδική ουσιώδης διαφορά είναι ότι ο Βαγγέλης δεν μπορεί να βγάλει τη φανέλα και να δείξει τους κοιλιακούς του μπροστά στον φακό).
Γιατί είναι ο μετρ της εφαρμογής τα «εμά εμά και τα εσά εμά». 
Γιατί έχει πείσει εκατομμύρια ανθρώπων να πιστεύουν ότι η λογοδιάρροια είναι υψηλή ευφυΐα.
Γιατί είναι ο μόνος ύπουλος από καταβολής κόσμου που επιδεικνύει την υπουλία του (χαρά που εκδηλώθηκε σε κοινή τηλεοπτική θέα μετά την εκλογική συντριβή του ΠΑΟΚ το 2007). 
Γιατί είναι ένας από εκείνους που έχουν συντελέσει ώστε ελληνική γλώσσα να θεωρείται η μοναδική στον κόσμο η όποια δεν περιέχει τη λέξη «φιλότιμο» (μην ακούτε τα περί του αντιθέτου μυθεύματα).
Γιατί η εκλογική αναντιστοιχία την οποία επικαλείται το 2009 γίνεται στο στόμα του «συνταγματική εκτροπή το 2014».
Γιατί γλείφει με τέχνη εκεί που έφτυνε κακότεχνα.
Γιατί κατάφερε να κρύψει την εκλογική του γύμνια με ένα φύλλο Ελιάς. 
Γιατί λυσσάει από χρόνια να γίνει πρωθυπουργός, αλλά παραμένει πάντα αντί-. Αντιπρόεδρος, αντιπολίτευση, αντιπρωθυπουργός.
Γιατί έχει πείσει πως είναι ΠΑΟΚ (και μαζεύει ασπρόμαυρους ψήφους) και ΠΑΣΟΚ (ενώ είναι αποκλειστικά ο εαυτός του).
Γιατί τον φτύνουν και νομίζει ότι τον ραίνουν.
Γιατί ξέφυγε – και σε αυτές τις εκλογές! – από το… Τμήμα Δίωξης Εκβιαστών και κυκλοφορεί ελεύθερος.
(Είναι επικίνδυνος, αλλά αν τον δείτε μη τον καταγγείλετε. Δεν θα τον πιάσουν. Άλλωστε τον καλύπτει ο νόμος περί ευθύνης υπουργών. Έργο του!)

Τρίτη, 27 Μαΐου 2014

Είναι ο συμβολισμός, ηλίθιε!

Ο μισόβλακας ντύνεται έξυπνος και κάνει πολιτική ανάλυση στα κοινωνικά δίκτυα αποφαινόμενος ότι είναι βλάκες οι ψηφοφόροι που έστειλαν στην Ευρωβουλή «έναν άνθρωπο 92 χρονών που δεν ανεβαίνει στο αεροπλάνο». Ο «έξυπνος» αναλυτής δεν βρίσκει άλλο επιχείρημα απ’ αυτό του χυδαίου πρώην πολιτικού, πρώην ΠΑΣΟΚου, πρώην αντιπροέδρου, πρώην «τραγουδιστή», πρώην συνεργάτη στην παράδοση του Οτσαλάν, πρώην έξυπνου Θεόδωρου Πάγκαλου όταν σχολίασε το ίδιο θέμα αποκαλώντας (ποιος; o Πάγκαλος!) «νούμερο» τον ΝΥΝ και παρόντα στα «90 συν» Γλέζο! +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν καταλαβαίνει ο «αναλυτής» ότι οι 153.000 ψήφοι που συγκεντρώνει μέχρι στιγμής ο Γλέζος (και τα στοιχεία δεν έχουν ολοκληρωθεί) με τεράστια διαφορά από τον δεύτερο, είναι ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ, είναι ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ, είναι ΣΕΒΑΣΜΟΣ σε μια πολιτική και ΙΣΤΟΡΙΚΗ προσωπικότητα και σε έναν άνθρωπο που έως και τη δέκατη δεκαετία της ζωής του μάχεται (το έχει δικαίωμα) και ΖΕΙ πιο έντονα από πολλούς ψοφοδεείς ψηφοφόρους (όπως είναι, πιθανόν, ο σχολιαστής).

Έναν άνθρωπο ο οποίος όταν οι επικριτές απολαμβάνουν το βόλεμα του καναπέ τους και πυροβολούν με κείμενα και αστεία επιχειρήματα πίσω από τα  οδοφράγματα των πληκτρολογίων, αυτός κατεβαίνει στις διαδηλώσεις και τρώει το δακρυγόνο από απόσταση μέτρων. Αυτός ο άνθρωπος αξίζει να πάει στην Ευρωβουλή με ποδήλατο, τρένο, ταξί ή χειράμαξα. Θα βρει τον τρόπο όταν αποφασίσει να ταξιδέψει. Και θα ανέβει και σε αεροπλάνο αν δεν παραχωρήσει τη θέση του.

Αλλά και να μην πάει, θα είναι παρών ο συμβολισμός, το πνεύμα του και ό,τι ως εμβληματική μορφή εκπέμπει. Η εκλογή του και μόνο, με πανηγυρικό τρόπο, είναι μήνυμα που στέλνει η Ελλάδα (με 150.000… βλάκες) σε μια Ευρώπη που επωάζει το αυγό του φιδιού. Μπορείς να το καταλάβεις, Ηλίθιε;

Κύριε Μπίστη, εσείς;

Στο exit poll:
- Θα μας πείτε τι ψηφίσατε;
- Ευχαρίστως. ΠΑΣΟΚ, Ελιά, ΔΗΜΑΡ, Ποτάμι, ΝΔ, Οικολόγους...
- Κύριε Μπίστη εσείς;
(Μανώλης Γρηγοράκης, από το FB)

Λέγαμε ν'αλλάξουμε χώρα, τώρα για αλλαγή ηπείρου το βλέπω.
(Ζωή Ρηγοπούλου από το FB) +/- Δείτε τη συνέχεια

Θεϊκή -ατάκα της βραδιάς- πανελίστα σε ερώτηση άλλου πανελίστα: «Σου απάντησα στο άλλο κανάλι»
(Ανδρέας Αρμάος από το FB)

Άνετα πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ κι ακόμα να παραιτηθεί ο Τσίπρας.
(Μανώλης Γρηγοράκης από το FB)

Σφαίρες στα γραφεία του ΠΑΣΟΚ; Προφανώς, ψάχνουν τους ψηφοφόρους με το τουφέκι
(Νίκος Σαρίδης από το FB)

Ξεκίνησαν οι παρενέργειες ΣΥΡΙΖΑ. Ξυπνάω, πάω να φτιάξω καφέ, ανοίγω το βαζάκι και ΤΣΑΑΑΚ δεν είχε καφέ! (Βυζοσκability από το Twitter) 

Τέτοιοι είστε! Δεν βγάλατε το Μπίστη στην ευρωβουλή και τώρα δε θα μπορέσει να συμπληρώσει τη συλλογή του από κόμματα...
(kbrin από το Twitter)

Κυριακή, 25 Μαΐου 2014

Βενιζέλος, ένας δικός μας άνθρωπος

ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΑΥΡΙΟ ΑΜΑ ΦΥΓΕΙ; ΤΑ ΡΕΠΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚΑΛΟΥ ΣΤΟΝ ΒΗΜΑ FM;

Γι αυτό ακριβώς θέλω να μοιραστώ μαζί σας αυτές τις σκέψεις. Έπειτα είναι και η ανθρώπινη πλευρά της υπόθεσης. Θέλοντας και μη τον Βενιζέλο τον έχουμε συνηθίσει. Είκοσι και πλέον χρόνια είναι στην εξουσία. Θεωρείται, πλέον, ένας δικό μας άνθρωπος. Μέλος της οικογένειάς μας. Να τον πετάξουμε στον δρόμο; Θα πρόκειται για μεγάλη αχαριστία. Τι θα κάνει αύριο αυτός ο άνθρωπος; Θα απευθυνθεί στον Ψυχάρη, για να κάνει τα ρεπό του Θόδωρου Πάγκαλου στο Βήμα FM: Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά. Ή να γυρίσει στο επάγγελμά του; Μια κουβέντα είναι αυτή. Πώς θα πάει στα πανεπιστήμια να διδάξει; Να τον πλακώσουνε στις πατσαβούρες οι αναρχικοί; Και πώς θα μπαίνει μέσα (στο πανεπιστήμιο) κάθε φορά; Θα τον βάζουνε σε τανκ; +/- Δείτε τη συνέχεια

Εδώ σκυλί έχεις και δεν μπορείς να το αποχωριστείς. Μπέσα σας μιλάω, ματώνει η καρδιά μου.
Αφήνουμε στην άκρη όλα τ΄άλλα. Την πολιτική πλευρά του θέματος. Πάμε καθαρά και μόνο στο ανθρώπινο: Αντέχει ο Έλληνας να πετάξει σαν σκυλί στο δρόμο έναν Ευάγγελο Βενιζέλο; Το βαστάει η καρδιά του;

Προσωπικά δεν σας το κρύβω, είμαι πολύ κοντά στο να πάρω την τελική απόφαση. Συναισθανόμενος το βάρος της ευθύνης που μου αναλογεί, τη μια και ταπεινή ψήφο που διαθέτω, να τη δώσω στην Ελιά. Δεν θέλω να επηρεάσω κανέναν, δεν θέλω να δώσω γραμμή. Το κάνω για την πατρίδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση, για την παγκόσμια σταθερότητα. Το κάνω για να παραμείνει ο Παναγιώτης Φασούλας συντονιστής διευθυντής στο ΣΕΦ. Δεν έχω προσωπικό συμφέρον. Δεν υπάρχει ιδιοτέλεια.

Όταν ένας Ευάγγελος Βενιζέλος ζητάει την ψήφο σου με αυτούς τους δραματικούς τόνους, δεν μπορείς να αρνηθείς. Δεν μπορείς να πεις όχι στον άνθρωπο που έχει δίπλα του μια Εύα Καϊλή, μια Αφροδίτη Αλ Σάλεχ. Δεν μπορείς να πεις όχι σε ένα μερακλή των πολιτικών επιλογών; Τι να μας πουν τώρα η Βόζεμπεργκ και κάτι σαν την Ελένη Γερασιμίδου του ΚΚΕ; Το πολιτικό κριτήριο του Ευάγγελου Βενιζέλου, σε ό,τι έχει να κάνει με τα θηλυκά στελέχη, είναι αλάνθαστο.

Ο κύβος ερρίφθη. Ούτε μια ψήφος χαμένη. Για να ξημερώσει τη Δευτέρα μια καινούργια μέρα, για τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Άλλωστε και ο ίδιος ο Βαγγέλης Βενιζέλος βλέπει με αισιοδοξία το μέλλον: "Ο λαός αντέδρασε με ωριμότητα και σοφία στον πρώτο γύρο. Και εκτιμώ ότι με τον ίδιο τρόπο θα αντιδράσει και στον δεύτερο".

Κατόπιν τούτου, πρέπει να είμαστε αισιόδοξοι και να βροντοφωνάξουμε: "Βαγγέλη γερά, η νίκη είναι κοντά"

(Απόσπασμα από άρθρο του Κώστα Καίσαρη στο Sport24, εξαιρετικό! Διαβάστε το εδώ)

Ένα προπαγανδιστικό βίντεο

Είναι ένα από τα γνωστά προπαγανδιστικά βίντεο. Αναρτήθηκε σε κάποιο μπλογκ, που ταυτόχρονα έδινε συγχαρητήρια «στο παλικάρι που το έφτιαξε» και συμβούλευε να μην πάει κανείς να ψηφίσει «αν προηγουμένως δεν δει αυτό το βίντεο». Δεν του δώσαμε 17 λεπτά (τόσο διαρκούσε) από τη ζωή μας για να το δούμε. Καταλάβαμε από το προσεκτικό μοντάρισμα της αρχής. Ίσως θα έπρεπε να το αγνοήσουμε - γιατί είναι μαύρη, φτηνή, προπαγάνδα - αλλά τελικά νίκησε το θυμικό μας (συμβαίνει συχνά) και εν βρασμώ γράψαμε το παρακάτω σχόλιο και το αναρτήσαμε σε κάποιους από τους κρίκους της αλυσίδας αυτού του βίντεο: +/- Δείτε τη συνέχεια

Πριν πάμε να ψηφίσουμε δεν είναι ανάγκη να δούμε το 17λεπτο βίντεο που κάθισε και μοντάρισε (αυθορμήτως!) κάποιο… παλικάρι (όπως αναφέρεται και τον συγχαίρουν) προπαγανδιστής. Καλύτερα να κοιτάξουμε ποιες (δεν) είναι οι δουλειές μας, πού βρίσκονται οι μισθοί μας, που (δεν) δουλεύουν τα παιδιά μας, πόσοι φίλοι μας, συγγενείς, γείτονές μας περνούν δύσκολα, πόσο μας στοιχίζει ο γιατρός μας, τα φάρμακά μας, πόσοι είναι ανασφάλιστοι, πόσα μαγαζιά της διπλανής πόρτας έχουν κλείσει, πόσα μετράνε μέρες για να κλείσουν, πού έχουν φτάσει οι συντάξεις, πόσα παιδιά ζουν από τις συντάξεις των πατεράδων και των παππούδων τους, πόσο μας στοιχίζει το ίδιο μας το σπίτι για να μας στεγάζει, πόσοι απελπισμένοι δεν στεγάζονται πια, πόσο μεγάλες είναι οι ουρές όταν διανέμονται λαχανικά από παραγωγούς, πόσοι εκτός συνόρων δίνουν εντολές για να κυβερνηθούμε, πόσοι απολύονται, πόσοι δεν προσλαμβάνονται, πόσα ψέματα μας έλεγαν στις προηγούμενες εκλογές και στις πιο προηγούμενες και στις πιο πιο προηγούμενες (ξέρετε πόσα βίντεο υπάρχουν από δαύτους;). Άμα τα δούμε όλα αυτά και πάλι χρειαζόμαστε ένα προπαγανδιστικό βίντεο για ψηφίσουμε, είμαστε άξιοι όσων συμβαίνουν στη ζωή μας και όσων θα συνεχίσουν να συμβαίνουν.

Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

Το τελευταίο… 1,20 στον αθλητικό Τύπο

«Τέρμα τα 1,20»! Η τελευταία αθλητική εφημερίδα με αυτήν την τιμή, το «Φως των Σπορ», αναπροσάρμοσε το κόστος πώλησης στο 1,30 «όπως άλλωστε πωλούνται από καιρό ΟΛΕΣ οι άλλες αθλητικές εφημερίδες», καθώς έγραψε το ίδιο πρωτοσέλιδα στην έκδοση της Πέμπτης. Το «Φως», η πιο πιστή στις εκδοτικές παραδόσεις εφημερίδα μετά την… «Εστία» από πλευράς μορφής και ύφους, ήταν και η τελευταία που είχε αναπροσαρμόσει την τιμή από το 1 ευρώ στο 1,20. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Θεόδωρος Νικολαΐδης, που εξακολουθεί μετά από δεκαετίες να διευθύνει από κοντά και με τη ίδια ζέση την πιο παλαιά εν ζωή αθλητική εφημερίδα (ο ίδιος επιμελείται το κλείσιμο της πρώτης σελίδας, κάτι που παλαιότερα έκανε ακόμα και στις διακοπές του, από το εξοχικό του στη Μύκονο στέλνοντας το κασέ με φαξ!) δεν είναι καθόλου εύκολος στις αλλαγές, έστω και αν πρόκειται για την τιμή πώλησης της έκδοσης.

Στο πρωτοσέλιδο κείμενο με το οποίο αναγγέλλεται η αύξηση, οι αναγνώστες του «Φωτός» χαρακτηρίζονται ως «μοναδικοί ''χρηματοδότες'' και'' χορηγοί''» της εφημερίδας. Κάτι πέρα για πέρα αληθινό, χωρίς καμιά αμφιβολία και δίχως υποψία αμφισβήτησης

(Με 1 ευρώ πωλείται η «Γάτα» η οποία δεν περιλαμβάνεται στις εφημερίδες με το ευρύ φάσμα ύλης των υπολοίπων).

Πεθαίνουμε από αγάπη (και καρπαζιά)

Όλοι μάς βρίσκουν έξοχους και η προεκλογική τους αγάπη μάς πνίγει. Ο Γιούνκερ – το φιλαράκι του Βενιζέλου που παίζει μαζί του καρπαζιές (φωτό) – αποθεώνει τον Σαμαρά, η Fich αναβαθμίζει την οικονομία της χώρας και ο Σόιμπλε λέει με εκείνο το υποχθόνιο ύφος της γάτας που μόλις έφαγε το καναρίνι ότι «η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο» και ότι «η κατάσταση εξελίχθηκε πολύ καλύτερα από ότι είχαμε σκεφτεί». +/- Δείτε τη συνέχεια

Τα φιλαράκια της Ευρώπης σταμάτησαν τις σφαλιάρες και άρχισαν τις θωπείες. Μέθοδοι ανάκρισης. Λίγη καλοσύνη, πολλή αγριότητα και μετά πάλι μια σταγόνα ευαρέσκειας. Τώρα, λόγω εκλογών, το φεγγάρι είναι στα σιρόπια του. Από τη Δευτέρα η καρπαζομηχανή (πόσο εύγλωττη η φωτογραφία του Γιούνκερ!) θα δουλέψει στις υψηλές στροφές.

Πέμπτη, 22 Μαΐου 2014

Αυτοτραυματίστηκε με ξυραφάκι για να αποκλειστεί η Βραζιλία από το Π.Κ.!

ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 218 ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΚΥΠΕΛΛΟ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ «ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ ΤΟΥ ΜΟΥΝΤΙΑΛ»  

Μαρακανά, Ρίο ντε Τζανέιρο, 3 Σεπτεμβρίου 1989 

Οι ποδοσφαιριστές της Χιλής αποφάσισαν να μεταφέρουν οι ίδιοι τον τερματοφύλακά τους, Ρομπέρτο Ρόχας, εκτός αγωνιστικού χώρου. Κανονικά θα χρειάζονταν μόνο δύο για να τον μεταφέρουν με το φορείο, όμως τελικά οκτώ ήταν εκείνοι που έβαλαν ένα χεράκι για να πάει μια ώρα νωρίτερα ο ματωμένος Ρόχας στο ιατρείο του σταδίου, όπου θα διαπιστωνόταν σε ποια κατάσταση βρίσκεται. Με αυτή την κίνηση οι παίκτες της Χιλής δήλωναν κιόλας, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι δεν είχαν καμία διάθεση να συνεχίσουν το ματς. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο αγώνας Βραζιλίας-Χιλής, το κρίσιμο ματς του 3ου ομίλου της Νότιας Αμερικής, είχε διακοπεί εδώ και σχεδόν ένα τέταρτο της ώρας κι ενώ βρισκόταν στο 67’. Η Βραζιλία είχε το προβάδισμα με 1-0 και τη στιγμή της διακοπής η μπάλα παιζόταν στο κέντρο, όταν μία φωτοβολίδα από την εξέδρα, πίσω από την εστία της Χιλής, έπεσε στο γρασίδι -δίπλα στον Ρόχας.

Αμέσως ο τερματοφύλακας της Χιλής σωριάστηκε στο έδαφος, κρατώντας το κεφάλι του με τα χέρια του. Σύντομα τα λευκά γάντια του είχαν πλημμυρίσει από αίμα, που έτρεχε ακατάσχετα από το μέτωπό του. Η βραζιλιάνικη τηλεόραση ζούμαρε πάνω στον Ρόχας, την ώρα που αποχωρούσε στο φορείο και όλοι μπόρεσαν να δουν τη ματωμένη φανέλα του. Το ματς πέρασε αυτομάτως σε δεύτερη μοίρα -το κατάλαβαν και οι 139.000 θεατές που είχαν μαζευτεί στο Μαρακανά για να δουν τη Βραζιλία να σφραγίζει το εισιτήριό της για την τελική φάση.

Ο αγώνας είχε πάρει το χαρακτήρα τελικού. Η Βραζιλία έπαιρνε την πρώτη θέση ακόμα και με ισοπαλία (λόγω καλύτερης διαφοράς τερμάτων στους αγώνες των δύο ομάδων με την τρίτη του ομίλου Βενεζουέλα) και θεωρούνταν το μεγάλο φαβορί, δεδομένου ότι μέχρι τότε δεν είχε χάσει ποτέ σε κανένα προκριματικό αγώνα για το Μουντιάλ, ούτε εντός έδρας, ούτε και εκτός! Οι Χιλιανοί, όμως, καλλιεργούσαν μια αισιοδοξία πρωτόγνωρη, μιλούσαν για «εφικτό θαύμα» και για «επανάληψη του Μαρακανάζο», της εντός έδρας ήττας των Βραζιλιάνων από την Ουρουγουάη, το 1950.

Τίποτα, πάντως, στο παιχνίδι δεν έδειξε ότι οι Χιλιανοί μπορούσαν να κοιτάξουν τους Βραζιλιάνους στα μάτια. Ειδικά μέχρι το 50’, όπου η σελεσάο πήρε το προβάδισμα με πλασέ του Καρέκα, ο αγώνας ήταν ένας διαρκής μονόλογος της Βραζιλίας. Ο γκολκίπερ Ρόχας (επονομαζόμενος και «Ελ Κόντορ» για τις θεαματικές εκτινάξεις του) είχε κάνει τουλάχιστον τέσσερις εντυπωσιακές αποκρούσεις. Ο τραυματισμός του Ρόχας, βέβαια, τα άλλαζε όλα. Ο Αργεντινός διαιτητής, Χουάν Κάρλος Λουστάου, διέκοψε το ματς επειδή οι Χιλιανοί αρνήθηκαν να συνεχίσουν, υποστηρίζοντας ότι δεν αισθάνονται ασφαλείς. Τυπικά το παιχνίδι διακόπηκε με αποχώρηση της Χιλής, ωστόσο ήταν θέμα της ΦΙΦΑ να αποφασίσει αν θα τιμωρούσε τη Βραζιλία.

Οι ημέρες μετά το ματς πέρασαν με τεντωμένα νεύρα. Η ομοσπονδία της Χιλής απαίτησε «δικαιοσύνη» και οι εφημερίδες ξεχείλιζαν από φωτογραφίες του Ρόχας στο νοσοκομείο με μπανταρισμένο κεφάλι. Οι Βραζιλιάνοι βρήκαν ότι τη φωτοβολίδα είχε πετάξει μια γυναίκα, η Ροζμαρί ντε Μέλο. Η προσεκτική, όμως, παρατήρηση του βίντεο του αγώνα έδειξε ότι ούτε το αντικείμενο, ούτε κάποιο θραύσμα του είχε βρει τον Ρόχας. Για την ακρίβεια, η φωτοβολίδα είχε σκάσει τουλάχιστον ένα μέτρο μακριά του! Η βραζιλιάνικη ομοσπονδία ζήτησε αμέσως να εξεταστεί το τραύμα του Ρόχας μέχρι και από ιατροδικαστές. Το επίσημο ιατρικό πόρισμα έδειξε ότι το τραύμα του Χιλιανού τερματοφύλακα είχε γίνει από ξυραφάκι ξυρίσματος!

Η έρευνα της ομοσπονδίας της Χιλής, που ακολούθησε, απέδειξε ότι όντως ο Ρόχας είχε κρύψει ένα ξυραφάκι στα γάντια του (!) και κόπηκε μ’ αυτό την κατάλληλη στιγμή, για να προκαλέσει τη διακοπή του αγώνα εναντίον της Βραζιλίας. Αποδείχτηκε, επίσης, ότι στο κόλπο ήταν τόσο ο γιατρός της ομάδας, Ντανιέλ Ροντρίγκεζ, όσο και ο προπονητής της Χιλής, Ορλάντο Αραβένα! Αυτός είχε ειδοποιήσει γιατρό και παίκτη μέσω ασυρμάτου (που είχε ο γιατρός στο βαλιτσάκι) να μείνει ο Ρόχας στο έδαφος και να ζητήσει ο γιατρός φορείο, για να μεταφερθεί ο παίκτης στο ιατρείο…

• Ο σκηνοθετημένος τραυματισμός κόστισε πολύ ακριβά στη Χιλή. Όχι μόνο έχασε το ματς και την πρόκριση, αλλά αποκλείστηκε και από τα προκριματικά του επόμενου Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ο Ρόχας, ο Ροντρίγκεζ και ο Αραβένα τιμωρήθηκαν με διά βίου αποκλεισμό από ποδοσφαιρικούς αγώνες. Ο Ρόχας ζήτησε επισήμως συγγνώμη και ο αποκλεισμός του έληξε το 2011. Σήμερα εργάζεται ως προπονητής τερματοφυλάκων. 

(Μία από τις 218 ιστορίες για το Παγκόσμιο Κύπελλο που διηγείται ο Αργύρης Παγαρτάνης στο βιβλίο του «Το Μυθιστόρημα του Μουντιάλ» που μόλις κυκλοφόρησε) 

Απαγορεύονται τα κράνη!

Τα μεγάλα γεγονότα για την Ελλάδα κάθε Μάη, αυτά που μας φέρνουν μαζικά μπροστά στη σύγχρονη ηλεκτρονική εστία – την τηλεόραση – είναι η Γιουροβίζιον, οι τελικοί των τάλεντ σόου και οι τελικοί του μπάσκετ ανάμεσα στους «αιώνιους». Με αυτή τη σειρά ή με παραλλαγές ανάλογα με τις περιστάσεις.
Όπως ο Μάρτης δεν λείπει από τη Σαρακαστή έτσι και ο Μάης δεν λείπει από τους τελικούς του μπάσκετ που είναι πλέον θεσμός. Ένα ετήσιο φεστιβάλ γκρίνιας, αντεγκλήσεων, απειλών και κραυγών για τη διαιτησία διανθισμένο από βεγγαλικά σε κλειστούς χώρους που μπορεί να φτάσουν έως και σε μεταμεσονύχτια σπασίματα εκτός γηπέδων και νερώνειες φωτιές στις παρυφές της πόλης. +/- Δείτε τη συνέχεια

Το ότι θα υπάρξουν κάθε χρονιά εκτροχιασμοί είναι βέβαιο. Το μεγαλύτερο σιγουράκι με απόδοση το πολύ 1,05. Και αν ο εκτραχηλισμός δεν πιάσει τελική (σπασίματα, φωτιές, καμένους πάγκους) λέμε πως δεν έγινε κάτι σπουδαίο. Πρόκειται για τον ορισμό του «άμα συνηθίζεις στην όψη του τέρατος αρχίζεις να του μοιάζεις».

Το παραδέχτηκε στη χθεσινή (αναντίστοιχα πολιτισμένη!) κοινή συνέντευξη Τύπου ο Μπαρτζώκας: «Μερικές φορές λέμε ότι δεν έγινε τίποτα, γιατί φάγαμε μόνο 2-3 μπουκάλια στο κεφάλι». Σωστά! Γιατί στο DNA του ελληνικού μπάσκετ υπάρχει από καταβολής του το στοιχείο της ακραίας βίας, της πιο ακραίας παράνοιας και της αρρωστημένης διαιτητολαγνείας.

Αυτό το συνομολογούν ο Μπαρτζώκας και ο Αλβέρτης. Ο πρώτος αποκάλυψε ότι «οι παλαιότεροι στον Ολυμπιακό μου λένε ότι πλέον είναι καλά τα πράγματα». Ο δεύτερος θυμήθηκε ότι «όταν ακόμα είμαστε στον ΠΣΑΚ τα ίδια συζητούσαμε, μόνο η χρονολογία άλλαζε».

Και η λύση; Μάλλον δεν υπάρχει. Το συμπέρασμα βγαίνει πάλι από τα λόγια του πράσινου κόουτς: «Είναι σαν να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας. Ή θα πρέπει να το αποδεχτούμε ή θα πρέπει να κάνουμε κάτι δραστικό». Προς το παρόν φαίνεται πως το αποδεχόμαστε.

Και  οι… σώφρονες παίρνουμε μέτρα αυτοπροστασίας. Δυστυχώς όχι χωρίς εμπόδια γιατί μένουμε εκτεθειμένοι στο κεφάλι: «…Επίσης δεν θα επιτρέπεται η είσοδος στο γήπεδο σε όσους φέρουν κράνος μοτοσικλέτας» είναι ένα από τα μέτρα που πάρθηκαν για σήμερα. Η χαρά της σάτιρας! Ας το δούμε και έτσι...

Διον. Βραϊμακης

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Τετάρτη, 21 Μαΐου 2014

Σκέτη βλακεία δεν μπορείς να το πεις

Στο Κερατσίνι και γενικότερα στις λαϊκές γειτονιές της Β΄ Πειραιά, τα ποσοστά της Χρυσής Αυγής παραμένουν σε υψηλό επίπεδο. Ακόμα και σε εκλογικά κέντρα που βρίσκονται κοντά και δίπλα στον τόπο που δολοφονήθηκε ο Παύλος Φύσσας, ο αριθμός των χρυσαυγίτικων ψήφων εντυπωσιάζει. «Ξεκινούν», όπως διαβάζω, «από το 5,97% στο τρίτο διαμέρισμα και φτάνουν ως το 15,41% στο τέταρτο διαμέρισμα του Αγίου Αντωνίου». +/- Δείτε τη συνέχεια

Στο κέντρο του 3ου δημοτικού διαμερίσματος, στην οδό Βλαχερνών 2, που βρίσκεται κοντά στην καφετέρια Κοράλλι και στο σημείο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα, ο μέσος όρος του ποσοστού έφτασε το 10,53%. Το αποτέλεσμα είναι διπλά απογοητευτικό, αν σκεφτεί κανείς πως οι κάλπες στήθηκαν στο 22ο δημοτικό σχολείο, εκεί όπου φοίτησε ο 34χρονος μουσικός. Στις ίδιες αίθουσες που γαλουχήθηκε το αντιφασιστικό φρόνημά του, οι ομοϊδεάτες του Γ. Ρουπακιά έριξαν την ψήφο τους στη Χρυσή Αυγή...

Σκέτη βλακεία δεν μπορείς το πεις. Ούτε σκέτη αναλγησία. Η κερκόπορτα για τον φασισμό (μαζί και στην εξαθλίωση) έχει ανοίξει από καιρό. Και από χέρια που σήμερα δήθεν σκουπίζουν δάκρυα κάποιων που μεταθέτουν τις ευθύνες σε άλλους. Ευθύνες υπάρχουν στους μικρόνοοες ψηφοφόρους, αλλά υπάρχουν και στα κόμματα του λεγόμενου δημοκρατικού τόξου. Ίσως και σε αυτά που άλλοτε θριάμβευαν εκλογικά σε εκείνες τις γειτονιές. Ας ψαχτούν και ας ψαχτούμε όλοι. 

Τρίτη, 20 Μαΐου 2014

Ψηφίδα - ψηφίδα η υπέροχη πατρίδα (6+3 εκλογικά περιστατικά)

«Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΣΤΑΥΡΟΣ», ΟΙ ΤΥΠΟΙ ΤΗΣ «ΔΙΠΛΑΝΗΣ ΠΟΡΤΑΣ» ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΣΤΟ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΜΑΓΑΖΙ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΤΙΝΑ

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ

Περιστατικό 1 (όπως μου το μετέφεραν): υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος, από συνδυασμό με «κεντροαριστερό» επικεφαλής, κάνει αρχηγική εμφάνιση στον «Σκλαβενίτη» της περιοχής. Μπαίνοντας στο μαγαζί ο -με τον παρά μου γαμώ και την κυρά μου- υποψήφιος, δίνει εντολή όσοι βρίσκονται εκείνη την ώρα στα ταμεία να μην πληρώσουν μία, όλα κερασμένα απ' αυτόν! Δεν αναφέρω όνομα και περιοχή, επειδή δεν ήμουν αυτόπτης μάρτυρας. Εχω εμπιστοσύνη, ωστόσο, στην πηγή μου. Πάντως, η συγκεκριμένη αλυσίδα σουμπερμάρκετ έχει καταστήματα μόνο στην Αττική, οπότε μην πάει μακριά το μυαλό σας... Πελατειακές σχέσεις το λένε αυτό. Εκπόρνευση του εκλογέα το λέω εγώ

Περιστατικό 2: Δευτέρα μεσημέρι, επομένη αυτοδιοικητικών εκλογών. Πηγαίνω να πάρω καφέ κι εκείνη την ώρα η τηλεόραση μεταδίδει τη διακαναλική συνέντευξη Θεοδωράκη. Σ' ένα τραπεζάκι κάθεται ένας από τους κλητήρες της εταιρίας, που απευθυνόμενος στον διπλανό του τού λέει: «Τουλάχιστον αυτός (ο Σταύρος Θεοδωράκης) είναι ένας από εμάς...». Πράγματι. Δικυκλιστής με σακίδιο ο ένας, δικυκλιστής με σακίδιο ο άλλος. Καμία -μα καμία- άλλη διαφορά...
. +/- Δείτε τη συνέχεια

Περιστατικό 3: συνάδελφος, δημοσιογράφος με ταυτότητα μέλους της ΕΣΗΕΑ: «Στις δημοτικές (σε δήμο του Βόρειου Τομέα της Αθήνας) ψήφισα τον [...] που προέρχεται από το ΠΑΣΟΚ και στις ευρωεκλογές θα ψηφίσω το κόμμα του Πολύδωρα, λόγω Μάκη Χριστοδουλόπουλου». Θα μπορούσε να ψηφίσει και Γαϊτάνο, εφ' όσον κατέβαινε με τη Χ.Α. Αλλά ευτυχώς δεν τα πάει καλά με τη βυζαντινή μουσική...

Περιστατικό 4: μπήκε στο β' γύρο της περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας ο ανεξάρτητος Θεόδωρος Καρυπίδης. Που είχε γράψει ότι «ο Σαμαράς ανάβει ένα - ένα τα κεριά (Νέριτ) στην επτάφωτη λυχνία των Εβραίων... Μετά την επίσκεψή του στη Συναγωγή της Θεσσαλονίκης (τι ειρωνία: μέσα στην πατρίδα του Μεγαλέξαντρου) οργανώνει νέα Χάνουκα κατά των Ελλήνων...». Εάν είχε ακούσει τη βάση ο ΣΥΡΙΖΑ και τον είχε στηρίξει, θα τσιμπούσε κάτι παραπάνω από το γλίσχρο -για κόμμα με πανιά εξουσίας, αλλά στην πραγματικότητα καρκινικής πορείας την τελευταία διετία- 17,7% που πήρε πανελλαδικά. Ποσοστό που βγαίνει από την αναγωγή με βάση τ' αποτελέσματα στις 13 περιφέρειες, όπου η Κουμουνδούρου και το ΚΚΕ έδωσαν ξεκάθαρα χρίσματα. Ο σοφός λαός, που λένε...

Περιστατικό 5: «Κύριε Βούτση, οι δημοσκοπήσεις δεν είναι πρόγνωση...», απολογήθηκε το βράδυ της Κυριακής ο Τάκης Θεοδωρικάκος της GPO (στο MEGA, πού αλλού;). Τι είναι λοιπόν οι δημοσκοπήσεις μας, κύριε Τάκη μας; Μην είν' οι κάμποι; Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά; Παρεμπιπτόντως, μόνο κάνα - δυο φορές με πήραν φέτος για δημοσκόπηση. Και μόλις άρχισα ν' απαντώ, με ρώτησαν πόσων ετών είμαι και μου είπαν ότι δεν είναι η ηλικία που θέλουν!... Αλλά τώρα έμαθα ότι εκτός από «ιδιωτικός υπάλληλος» (το δημοσιογράφος απαγορεύεται) θα πρέπει να δηλώνω και ψεύτικα χρόνια...

Περιστατικό 6: πηγαίνω να ψηφίσω, κάπου στην Αθήνα. Πρωί - πρωί, πριν καν σχολάσει η εκκλησία και πλακώσουν γιαγιάδες και παππούδες. Για πρώτη φορά στα τριάντα χρόνια που ψηφίζω νιώθω κάτι να με πιάνει, σαν την ανατριχίλα του θεατή στο «Seven». Στο εκλογικό κέντρο με τους λίγους ψηφοφόρους εκείνη την ώρα πηγαίνουν πέρα δώθε οι αντιπρόσωποι της Χ.Α. Οχι τίποτε... άλκιμοι νέοι, μπρατσωμένοι/ξυρισμένοι, αλλά κάτι τύποι της «διπλανής πόρτας», οι οποίοι όμως κινούνται στους διαδρόμους λες και είναι στο μαγαζί τους. Διαβάζω την επομένη: στο συγκεκριμένο διαμέρισμα του Δήμου Αθηναίων, δεύτερο κόμμα η Χρυσή Αυγή. Πάλι καλά! Στο 4ο Διαμέρισμα (Κολωνός, Ακαδημία Πλάτωνος, Σεπόλια) πρώτευσε ο Ηλίας Κασιδιάρης, ενώ στο Κολωνάκι συγκέντρωσε 13,5%!

Περιστατικό 7... Περιστατικό 8... Περιστατικό 9... Ψηφίδα - ψηφίδα, άλλωστε, δημιουργήθηκε αυτός ο υπέροχος γαλάζιος χάρτης που όλοι είδαμε, που μυρίζει Ελλάδα, θρησκεία, σταθερότητα, ανάπτυξη, ήλιο, ελιά και... μορταδέλα από του «Σκλαβενίτη». Ευτυχώς, να λέμε, που η μία εβδομάδα είναι πολύ μικρό διάστημα και δεν γίνεται ν' αλλάξει κάτι θεαματικά, όσο διαφορετικές και αν είναι οι ευρωεκλογές. Θα ήταν κρίμα, εξάλλου, να χαθεί μια τόσο ειδυλλιακή πατρίδα μ' έναν τόσο ευλογημένο λαό.

Κυριακή, 18 Μαΐου 2014

Η αγωνία του δημοσκόπου πριν από τα αληθινά αποτελέσματα

Δημοσκόπος δικαιολογώντας την αποτυχία των δημοσκοπήσεων, πριν από λίγο:
 «Όλοι ξέρουμε ότι οι δημοσκοπήσεις δεν βγάζουν αποτελέσματα. Και μας κατηγορούν τώρα γι’ αυτό. Όλη την εβδομάδα σας λέγαμε ότι υπάρχει μεγάλη κινητικότητα στο εκλογικό σώμα. Υπήρχαν πολλοί αναποφάσιστοι. Ένας στους πέντε ψηφοφόρους αποφάσισε σήμερα τι θα ψηφίσει».
Αγωνία να πείσουν ότι η απόκλιση των δημοσκοπήσεων από τα πραγματικά αποτελέσματα είναι ένα τυχαίο ατύχημα. Δύσκολο, πολύ δύσκολο!

Εκλογικά 2 (επιλογές)

* Δεν περίμενα να πάρει τόσο υψηλό ποσοστό ο Μώραλης. Λογικά ψήφισαν και τα πέναλτι (Μανώλης Γρηγοράκης).
* Κυρία σε εκλογικό κέντρο του Κολωνακίου αφού ψήφισε : τι χρωστάω; Νεαρός της εφορευτικής: τίποτα. Κερασμένα (Ευγενία Χριστοπούλου).
* Mα, καλά, δεν μας έδιναν οι δημοσκοπήσεις τον Καμίνη πρώτο και με διαφορά; (Νίκος Σαρίδης). 
* Είδα πριν λίγο στα κανάλια ένα κύριο που έλεγε ότι ήταν υποψήφιος Δήμαρχος Πειραιά. Περίεργο. Βλέποντας τηλεόραση τόσο καιρό νόμιζα ότι ο μόνος υποψήφιος ήταν ο Μαρινάκης. Ο άλλος κυριούλης και μια κυριούλα δεν έπαιξαν πουθενά! (Άγγελος Μηνδρινός).

Εκλογικά 1

** Τα exit poll θυμίζουν τοκετό χωρίς πόνο - κυρίως με καισαρική τομή: φέρνουν το παιδί όσες ώρες πιο μπροστά θέλεις. (Ενίοτε όμως χαρακωμένο από τον γιατρό άμα είναι αλμπάνης).
** Αρχίσαμε με τις πρώτες τηλεοπτικές εικόνες να έχουμε τάσεις προς εμετό. Ως τις μεταμεσονύχτιες ώρες με τόσες «βρωμερές φάτσες» που θα περάσουν από το γυαλί θα πάθουμε αισθητικό σοκ. Ή όχι, Θόδωρε;
** Μερικοί δεν αντέχονται ήδη.
** Αν έχουμε πάλι δήμαρχο Καμίνη θα εξασφαλίσουμε έναν καλό χρονομέτρη για τα επόμενα τέσσερα βράδια Πρωτοχρονιάς.

Χειροκροτώντας τους πρωταθλητές

Στην Βαρκελώνη οι Καταλανοί χειροκρότησαν την Ατλέτικο για την κατάκτηση του τίτλου που έχασαν αυτοί μέσα στο γήπεδό τους! Δεν ξέρω αν θα έκαναν το ίδιο στο ενδεχόμενο που απέναντί τους βρισκόταν η Ρεάλ. Ο ποδοσφαιρικός πολιτισμός της Ισπανίας έχει σημαδευτεί και αυτός από «βαριά περιστατικά» όπως  γουρονοκεφαλές πεταμένες στον αγωνιστικό χώρο. Αλλά, όπως και να το κάνεις, εικόνες σαν τη χθεσινή μπορεί κάποτε να βλέπαμε στα ελληνικά γήπεδα, αλλά είναι απίθανο να δούμε ή να ξαναδούμε όσοι γεννηθήκαμε στον 20ο αιώνα. Είναι ζήτημα αν προλάβουν και οι γεννημένοι στον 21ο

Παρασκευή, 16 Μαΐου 2014

Παρακαλούνται οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι...

ΟΤΑΝ Η ΨΗΦΟΣ ΠΑΙΖΕΙ ΜΠΑΛΑ 

Η οικογένειά μου δεν έχει υποψήφιο (σπάνιο για τη μέση ελληνική οικογένεια) και έτσι γλιτώνω απ’ το ηθικό δίλημμα αν πρέπει να δώσω μίαν (εξ αίματος) ψήφο. Πολιορκούμαι, όμως, για να προσφέρω μια (εξ αγχιστείας…) ψήφο σε φίλους, συναδέλφους, αστεράτους τού γυαλιού και των γηπέδων. Ένας κλοιός από ιλουστρασιόν προεκλογικό υλικό μάς περιβάλλει, αφιονισμένα ντεσιμπέλ πυροβολούν τα αυτιά μας από θηριώδη ηχεία εκλογικών κέντρων και άπειρα γίγα και τέρα σε μορφή ι-μέιλ και σε διαδικτυακές αναρτήσεις ξεχύνονται στην οθόνη όταν ανοίγει ο υπολογιστής – κάτι σαν φράγμα που σπάει.
Στα καθ’ ημάς, άνθρωποι του αθλητισμού, ποδοσφαιριστές και παράγοντες, σε γραπώνουν από το συναίσθημα και σε σέρνουν ως την κάλπη. Ποντάρουν στο βραχυκύκλωμα της λογικής, σε πείθουν ότι εσύ και αυτοί έχετε κοινά συμφέροντα επειδή διαθέτετε κοινή συλλογική αγάπη και γίνεσαι μονάδα που αθροίζεται στο εκλογικό τους αποτέλεσμα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η αναγνωρισιμότητα είναι το πιο δυνατό πολιτικό «επιχείρημα» αυτών που θέλουν να μας σώσουν με την ανιδιοτελή προσφορά τους. Και συχνά θριαμβεύουν. Η κυρία δημοφιλούς τηλεοπτικής εκπομπής, με ελάχιστη επί της ουσίας συμμετοχή, αλλά με πολιτικές φιλοδοξίες πιο μακριές από τις πρόσθετες βλεφαρίδες της, μπαίνει στη Βουλή, ο πρωταγωνιστής τού Φώσκολου ή της Ακρίτα πετυχαίνει το ίδιο και ο χαλκέντερος αμυντικός με την κακατόκκινη φανέλα γίνεται πατέρας του έθνους με… καταμπλέ ιδεολογία.

Στα τωρινά: ο Ολυμπιακός γίνεται εφαλτήριο για να κατακτηθεί ο Πειραιάς, ο ΠΑΟΚ δίνει εκλογική γραμμή, ο Άρης έχει προσπαθήσει το ίδιο, ο Παναθηναϊκός υπάρχει στην ονομασία πολιτικού σχήματος και ο Ζαγοράκης καταθέτει στο ανταλλακτήριο αξιών τον ευρωτίτλο τού 2004 για να τον κάνει ευρωβουλευτιλίκι το 2014.

Όποιος από τα φίλαθλο κόσμο θέλει να γίνει όμηρος (και… Όμηρος) ψηφίζοντας ΜΟΝΟ και ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ με συλλογικά κριτήρια, να ξέρει ότι βοηθάει να συνεχιστεί ο Οδύσσεια που ταλαιπωρεί τον τόπο.

Τελειώνοντας, παρακαλούνται οι συνάδελφοι δημοσιογράφοι να μην κατακλύζουν το ι-μέιλ μου με προεκλογικό υλικό και να μη στέλνουν τη συναδελφική τους αγάπη με σμήνη από SMS. Η πιθανότητα να τους ψηφίσω είναι αντιστρόφως ανάλογη με την «υποσχεσιολογία» τους και τη συχνότητα των μηνυμάτων.

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου με τίτλο «Όταν η ψήφος παίζει μπάλα»).

«Ο Παναθηναϊκός του δεύτερου γύρου έδειξε έτοιμος»

«Ο φετινός Παναθηναϊκός στην αρχή της σεζόν μας δημιουργούσε έναν φόβο, επειδή ήταν μια καινούργια ομάδα και παρουσίαζε μια αστάθεια στον πρώτο γύρο . Στην συνέχεια απέδειξε ότι είναι μια πολύ καλά δουλεμένη ομάδα και όσο περνούσε ο καιρός έπαιζε καλύτερο ποδόσφαιρο και αποκτούσε σταθερότητα. Ο Παναθηναϊκός του δεύτερου γύρου έδειξε έτοιμος για να κάνει και πάλι πρωταθλητισμό στη Σούπερ Λιγκ».

** Από συνέντευξη του Γιόζεφ Βάντζικ στον Μιχάλη Κοσμετάτο. Διαβάστε τη εδώ.

Πέμπτη, 15 Μαΐου 2014

Ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο, μπαμπά;

Στις μέρες που ο Γιώργος Α. Παπανδρέου οδηγούσε την Ελλάδα στο στόμα των δανειστών λύκων, η φήμη που σερνόταν στα πεζοδρόμια της πολιτικής και στα υπόγεια της παραπολιτικής ήταν ότι ο πρωθυπουργός τού μνημονίου ενεργούσε με συμβουλές και υποδείξεις του αδερφού του. Ψέματα ή αλήθεια, ποτέ δεν θα το μάθουμε και κανείς δεν θα το παραδεχτεί. +/- Δείτε τη συνέχεια

Αντίθετα, στην περίπτωση του Βενιζέλου και στην κρυφή συμφωνία με τον Μπαρόζο που του αποδίδεται, ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ήταν ωμά αποκαλυπτικός. Παραδέχτηκε ότι «κανείς Μπαρόζο δεν με επηρέασε», παρά μόνο ένα ι-μέιλ της κόρης του όταν ήταν στις Κάννες. «Ό,τι είναι να κάνεις μπαμπά, κάνε το τώρα», του έγραφε.

Έτσι, τόσο απλά όσο η συμβουλή των τέκνων στα παλιά μπρελόκ των αυτοκινήτων με την υπόδειξη «Μπαμπά μην τρέχεις»! Τελικά, ποιος κυβερνά αυτόν τον τόπο; Ο Μπαρόζο; Η Μέρκελ; Ή αδέλφια και θυγατέρες;

Ατιμωρησία: Όπως στην κοινωνία μας, έτσι και στην Εθνική μας!

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ

Λένε, πολύ εύστοχα, ότι το ελληνικό ποδόσφαιρο αποτελεί μικρογραφία και καθρέπτη της ελληνικής κοινωνίας. Το απόγευμα της Τετάρτης (14/05) ο Φερνάντο Σάντος ανακοίνωσε την προεπιλογή της Εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου που θα γίνει τον ερχόμενο μήνα στα γήπεδα της Βραζιλίας. Μετά τα όσα εμετικά και τα όσα αίσχη έγιναν στον ημιτελικό του Κυπέλλου στη Τούμπα, ανάμεσα σε ΠΑΟΚ και Ολυμπιακό που μας έκαναν ξακουστούς μέχρι τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό και την Υποσαχάρια Αφρική, θα ήταν πολύ λογικό οι Τζαβέλλας, Κατσουράνης και Μανιάτης, δηλαδή οι τρεις πρωταγωνιστές του κύριου όγκου των επεισοδίων, ως ελάχιστη τιμωρία να μη συμπεριληφθούν στην αποστολή. Και ω του θαύματος, και οι τρεις βρίσκονται κανονικά στη λίστα των «εκλεκτών» του ομοσπονδιακού μας τεχνικού προκαλώντας αποστροφή στους υγιώς σκεπτόμενους φιλάθλους! Στην λίστα των «εκλεκτών» της ομάδας που κατέκτησε το 2004 την κορυφή της Ευρώπης! +/- Δείτε τη συνέχεια

Βεβαίως σε μία χώρα όπου υπάρχει καθολική έλλειψη παιδείας, θα ήταν ουτοπία να περιμένουμε να υπάρχει αθλητική και ποδοσφαιρική παιδεία! Σε μια χώρα που κάποιος Κατίδης κάποτε λόγω βλακείας είχε σταλεί στο πυρ το εξώτερον και είχε τιμωρηθεί με δια βίου αποκλεισμό από όλες τις Εθνικές μας και λύση του συμβολαίου με τον σύλλογό του, το να μη συμπεριληφθούν οι τρεις του στην αποστολή της Εθνικής έμοιαζε τουλάχιστον (και πολύ σωστά) επιβεβλημένο.

Αποφάσισα να μη κάνω λόγο για τις προσωπικές σχέσεις παικτών-προπονητών για "πελατειακές σχέσεις" (άλλο ένα στοιχείο της κοινωνίας μας...) και τα όσα εικάζεται πως ελέχθησαν μεταξύ των αρνητικών πρωταγωνιστών του ματς της Τούμπας. Τα οποία φαίνεται ότι είναι πιο δυνατά από την ηθική και την αγωνιστική αξία πολλές φορές.

Και άφησα τελευταίο κάτι που προκαλεί θλίψη όταν γίνονται οι συγκρίσεις. Το βράδυ του ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός, στην Ισπανία γινόταν ο τελικός του Κυπέλλου ανάμεσα σε Μπαρσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης. Ο ομοσπονδιακός τεχνικός των Ιβήρων, Βιθέντε Ντελ Μπόσκε, είχε προειδοποιήσει τους Ισπανούς διεθνείς ότι όποιος δημιουργήσει πρόβλημα θα έχει κόστος. Δυστυχώς, για την Ελληνική πραγματικότητα, όλα αυτά αποτελούν ένα παράλληλο Σύμπαν. Εμένα ως φίλαθλο δεν με αντιπροσωπεύουν όλες αυτές οι επιλογές. Εσάς; .

Δείτε το campion.gr, ειδήσεις και σχόλια

Τετάρτη, 14 Μαΐου 2014

Η πολιτική κλιμακτήριος του εγγονού του Πάγκαλου και τα ξεράσματα

Ο εγγονός του Θεόδωρου Πάγκαλου είναι ο χυδαιότερος εκφραστής τού πιο χυδαίου πολιτικού λόγου. Έτσι ήταν πάντα και τώρα που περνάει την πολιτική του κλιμακτήριο με βαριά κατάθλιψη και υπερχείλιση τοξικών ορμονών, έχει διαρκή εκνευρισμό και η γλώσσα του κρεμάει σαν του θερμόπληκτου σκυλιού, βουτάει στον βούρκο και σηκώνει λάσπη. Η «βρωμερή φάτσα» της Δούρου και τα περί φωτογράφησης με μαγιό είναι τα βαριά πολιτικά επιχειρήματα ενός ανθρώπου που φαντάζεται την πολιτική αντιπαράθεση σαν μια σύγκρουση τόνων πολιτικού λίπους τεράστιων παλαιστών σούμο. Δύσκολο να βρει αντιπάλους με τα ίδιας ποιότητας πολιτικά επιχειρήματα και της ίδιου όγκου ιδεολογίας, γι’ αυτό προκαλεί μπας και του προκύψει κάνας πολιτικός παλαιστής αντίστοιχης ιδεολογικής κατηγορίας. Δύσκολο! +/- Δείτε τη συνέχεια

Αν μιλήσεις για την εξωτερική εμφάνιση του εγγονού του Θεόδωρου Πάγκαλου θα είσαι ρατσιστής – και ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ θα σε χαρακτηρίσουν έτσι. Αλλά όταν ο εγγονός μιλάει (και το εννοεί κυριολεκτικά) για «βρωμερή φάτσα» ενός ανθρώπου, όποιος και αν είναι αυτός, ή υπαινίσσεται την ηλικία ενός άλλου («δεν μπορεί να μπει ούτε στο αεροπλάνο») και τον αποκαλεί «νούμερο», όπως έκανε με τον Μανώλη Γλέζο, αυτό δεν λέγεται ρατσισμός αλλά (πολιτικός;) λόγος ενός «εκκεντρικού πολιτικού».
Το άρρωστο πολικό σύστημα ξέρασε τον εγγονό του Θεόδωρου Πάγκαλου, τον έβαλε στο περιθώριο, και τώρα περνάει την πιο σκληρή φάση της πολιτικής κλιμακτηρίου. Τη φάση του «θέλω να φαίνομαι», «έχω ανάγκη να υπάρχω», «μου είναι απαραίτητο να με συζητάνε». Έστω και ως ένα πολιτικό απόβλητο του συστήματος.

Τρίτη, 13 Μαΐου 2014

ΠΑΟ και… χρυσός ενώνουν!

Ο φετινός Παναθηναϊκός της Ανανέωσης δεν αναδιάταξε μόνο την ομάδα του, ανανέωσε και τις σχέσεις με τον κόσμο του. Τις επανατοποθέτησε πάνω σε βάσεις αμοιβαίου σεβασμού. Ο οποίος είχε λείψει πολλές φορές τα τελευταία χρόνια. Τα πυρά των οπαδών ήταν κυρίως εναντίον τής διοίκησης, αλλά συχνά η ομάδα γινόταν παράπλευρη απώλεια. Όπως γίνονταν κάποιοι (αρκετοί) παίκτες. Και μιλάμε σε βάθος χρόνου: Βύντρα, Μπασινάς, Γκούμας, Σπυρόπουλος, Κατσουράνης οι πιο ενδεικτικές περιπτώσεις – έτσι όπως τις θυμάμαι πρόχειρα. Ξερά και χλωρά καίγονταν σε μια φωτιά που για χρόνια έκανε παρανάλωμα το Τριφύλλι. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Παναθηναϊκός τού 2014 δεν έχει καμιά σχέση με τον Παναθηναϊκό τού ’13, του ’12, ακόμα και τον Παναθηναϊκό του ’10 με το νταμπλ, την πολυμετοχική ανάταση αλλά και τις πολυμέτωπες – κάποιες φορές και λυσσαλέες – συγκρούσεις. Ομάδα και κόσμος ήρθαν πιο κοντά. Αμβλύνθηκαν ακόμα και οι γωνίες που υπήρχαν στα αισθήματα για τα νέα πρόσωπα. Ο Νταμπίζας από αποδιοπομπαίος έγινε αποδεκτός. Για κάποιους, πολύ σκληρούς, απλώς ανεκτός. Για κάποιους άλλους ο άνθρωπος από τον οποίο «πρέπει να ζητηθεί συγγνώμη».

Όλα και όλοι στον Παναθηναϊκό, όταν άρχισαν να φαίνονται τα καλά δείγματα, ήρθαν πιο κοντά. Την Κυριακή μπήκε και επίσημα σφραγίδα με βουλοκέρι σε αυτήν την προσέγγιση Κόσμου και Ομάδας. Με τον ζεστό αποχαιρετισμό στη Λεωφόρο. Και με αυτό (ας το πούμε με την ξενική ορολογία για να γίνει… πιο κατανοητό) στάντινγκ οβέισον που έδειξε πόσο πολύ έχει διεισδύσει η ομάδα στην καρδιά των φιλάθλων της.

Οι παλιότεροι θυμόμαστε τη θέρμη που υπήρχε για την πρώτη μεγάλη Ανανέωση του ’66. Λατρεία! Άλλες εποχές τότε και άλλοι οι λόγοι που οδήγησαν σε εκείνη την ιστορική αλλαγή. Όμως έχει πολλές ομοιότητες ίδια η συσπείρωση του τότε και του τώρα. Εν τέλει και εκείνος ο Παναθηναϊκός και ο σημερινός ενώνει. Όπως και ο χρυσός, που λέει το σλόγκαν…

Υστερόγραφο (για τη συνέντευξη Αλαφούζου): Δεν βοηθάει κανέναν να γίνεται ο Παναθηναϊκός αυτόκλητος υπερασπιστής του ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟΚ του Παναθηναϊκού. Και, κυρίως, δεν βοηθάει στην ηρεμία των ομάδων που τόσο χρειάζονται.

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης)

Αρκετά πια με την Αντέλα...

Τα δυο χρόνια του Vault μου φαίνονται πέντε. Κατάλαβα απόψε το γιατί. Επειδή έχω δει εκεί σε αυτό το διάστημα ένα πυκνό ποιοτικό πρόγραμμα, πάμπολλες δουλειές, άπειρες σε σχέση με τον χρόνο που λειτουργεί το θέατρο. Το βράδυ της Δευτέρας είδα μια ακόμα: «Αρκετά πια με την Αντέλα». Υπέροχο κείμενο από τον Δημήτρη Καρατζιά, εξαιρετική ερμηνεία από την Αθηνά Τσιλύρα στον κεντρικό ρόλο (Μαρτίριο). Μια σπουδή πάνω στον Λόρκα. Τομή στους χαρακτήρες και στους ρόλους από το Σπίτι της Μπερνάρντα Άλμπα σε ένα είδος (ας το πούμε έτσι) «μερικά χρόνια μετά». Χαίρομαι που όποτε πάω στο Vault νιώθω πως ανθίζει όλο και περισσότερο. Αλλαγές και προσθήκες στο ντεκόρ του ισόγειου μπαρ. Και νέα σκηνή στον τρίτο όροφο – το καινούργιο άνθος που λέγαμε – όπου παίζεται το «Αρκετά πια με την Αντέλα». Παράλληλα και ταυτόχρονα με τη σκηνή του πρώτου ορόφου, την «παλιά». Πάντα έτσι και καλύτερα!

Κυριακή, 11 Μαΐου 2014

Η μαμά Κάκια και η κόρη Ζωή μαζί την πρώτη ημέρα (του πανικού) στο σχολείο

Η πρώτη μέρα που θα πήγαινα στο Γυμνάσιο. Το ίδιο σχολείο με το Δημοτικό αλλά σε άλλο κτήριο και σε άλλη περιοχή! Επί πλέον, οι δυο κολλητές μου φιλενάδες θα άλλαζαν σχολείο. Αυτό το συναίσθημα πανικού και πένθους συνάμα δεν το έχω ξεχάσει. Απελπισία. Πού πάω μόνη μου; Να πω εδώ ότι αντίθετα με τα συνήθη ελληνικά οικογενειακά πρότυπα, εμένα τα σχολικά μου θέματα τα είχε στην αρμοδιότητά του εξ ολοκλήρου ο μπαμπάς μου. +/- Δείτε τη συνέχεια

Και να αγοράζουμε βιβλία και σάκα. Και να ρωτάει για την πρόοδό μου τους δασκάλους. Και να υπογράφει ελέγχους και σημειώματα. Όμως εκείνη την δύσκολη μέρα, την πρώτη μέρα στο Γυμνάσιο του Χατζηκωνσταντίνου στο Καλαμάκι, πήγαμε οι δυο μας με τη μαμά μου με το λεωφορείο-μια και δεν οδηγούσε. Εγώ μπήκα στο σχολείο και εκείνη έκατσε έξω στα κάγκελα το πεντάωρο-τετράωρο δεν θυμάμαι, και με περίμενε να τελειώσω και να βγω. Χωρίς διδαχές, χωρίς παρηγοριές, χωρίς λόγια. Ήταν απλώς εκεί για μένα. Δίπλα μου. Επειδή η ζωή μπορεί να μην είναι πάντα ωραία, αλλά είναι σπουδαίο να έχεις δίπλα σου κάποιον να πανικοβληθείτε παρέα.

Ζωή Ρηγοπούλου (από το facebook)

Μια μάνα που… δεν θέλει γιορτή

Αυτό με τη «γιορτή της μητέρας»; Οι μητέρες δεν χρειάζονται «γιορτή» ούτε «ευχαριστώ» ούτε ευγνωμοσύνη. Αλίμονο. Και βέβαια δεν θα σας πω εγώ τι να κάνετε με τα παιδιά σας, αλλά αν θέλετε τη γνώμη μου, μην «εκβιάζετε» την αγάπη τους και μην τα κάνετε ποτέ να αισθάνονται υποχρεωμένα απέναντί σας. Οι πιο δυστυχείς και προβληματικοί άνθρωποι που έχω γνωρίσει είναι εκείνοι που έχουν ψυχαναγκαστικές σχέσεις με τις μαμάδες τους.

Μαρία Δεδούση (από ανάρτησή της στο fb) 

Η Μαρία είναι συνάδελφος δημοσιογράφος και μητέρα δυο παιδιών ηλικίας Δημοτικού

Σάββατο, 10 Μαΐου 2014

Αυτός ο άνθρωπος «ήταν ντροπή και μαύρη σελίδα για τον Παναθηναϊκό»!

«Η ντροπή ήταν ο Φάμπρι. Μεγάλη ντροπή. Ήρθε, έφυγε και κανείς δεν τον θυμάται, σαν να μην υπήρξε ποτέ και πουθενά. Μια μαύρη σελίδα για την ομάδα, πολύ μαύρη. Η πιο μαύρη σελίδα του σύγχρονου Παναθηναϊκού. Με πιο κριτήριο προσελήφθη, κανείς δεν το κατάλαβε. Το γιατί ήρθε. Κι έφυγε, όπως ήρθε. Εμείς από μέσα ξέραμε πολύ περισσότερα πράγματα από όσα βγήκαν προς τα έξω και συνέβησαν εκείνη την εποχή. Εντελώς λάθος η επιλογή του και από τον μάνατζερ που τον πρότεινε και τον έφερε στον Παναθηναϊκό. Δεν είχε θέση αυτός ο άνθρωπος στον Παναθηναϊκό!». 

Απόσπασμα από εξαιρετικά ενδιαφέρουσα συνέντευξη του Χουάν Ρότσα στον Μιχάλη Κοσμετάτο. «Θα μεγαλώσει αυτός ο Παναθηναϊκός, βαδίζει στον σωστό δρόμο» . Διαβάστε την ολόκληρη εδώ

Τούμπα και Eurovision

Ο ημιτελικός της Eurovision θα είχε ενδιαφέρον μόνο αν γινόταν στην Τούμπα.

Μανώλης Γρηγοράκης (από το facebook)

Παρασκευή, 9 Μαΐου 2014

Γαλέρα του Τύπου που έχει τα πληκτρολόγια για κουπιά

Το εργασιακό περιβάλλον στην Ελλάδα έχει γίνει λιμάνι για την αυθαιρεσία. Λιμάνι με οχυρωματικά έργα ανταποδοτικής αξίας δισεκατομμυρίων. Εκεί ναυλοχούν χιλιάδες γαλέρες, εκατοντάδων πλοιοκτητριών, με εκατομμύρια κωπηλάτες. Φυσικά ένα από τα ντοκ του λιμανιού  ανήκει στον Τύπο. Στόλοι ολόκληροι που αυξήθηκαν με το… ελεύθερο ίντερνετ. Στήνεις ένα «.gr» και φτιάχνεις Μέσον, γίνεσαι εκδότης. Εκδίδεις συνειδήσεις και παιδάκια των δημοσιογραφικών σχολών οι οποίες παράγουν σε σαρωτικούς ρυθμούς πληρώματα για γαλέρες. Η αποθέωση του τσάμπα, το βασίλειο του χομπίστα. Ξέρω νεαρό κωπηλάτη, απόφοιτο πανεπιστημιακής δημοσιογραφικής σχολής, που μετά από πολύμηνη περιπλάνηση στις αρνήσεις για ένα κομμάτι δουλειάς ανέβηκε τη σκάλα της γαλέρας: ωράριο «ήλιο με ήλιο» και αμοιβή «από τις διαφημίσεις που θα φέρεις». +/- Δείτε τη συνέχεια

- Πού θα τις βρω;
- Θα τις βρεις! Από κάναν θείο που έχει μαγαζί, από το φροντιστήριο που σε έβαλε στο πανεπιστήμιο, από την ΕΒΓΑ της γειτονιάς. Στύψε το μυαλό σου και θα βρεις.

Το έστυψε, τον έστυψαν, τιμωρήθηκε για την ανημπόρια του με δεκάδες ώρες κοινωνικής εργασίας στο πληκτρολόγιο και έφυγε χορτάτος από εθελοντική προσφορά αλλά με άδειο στομάχι. Σε άλλες γαλέρες οι κωπηλάτες και κωπηλάτισσες είναι τυχεροί. Τους δίνουν μια γαλέτα, το κουκούτσι μιας γλειμμένης ελιάς (είπα ΕΛΙΑ και συγχύστηκα πάλι), ένα κορνμπίφ με ημερομηνία που έχει λήξη από τον πόλεμο του ’40.

Προχθές έμαθα για μία γαλέρα που ο καπετάνιος της είναι τζιμάνι! Ξέρει καλά το παιχνίδι του τζάμπα πριν από τους εκατοντάδες που ξέβρασε η κρίση στις ακτές της εργασιακής αναλγησίας. Είναι ο πρώτος που έφερε Πακιστανούς (μεταφορικά και κυριολεκτικά) στον Τύπο, ο πρώτος που λανσάρισε τον δημοσιογράφο-εργάτη. Που γράφει και μαζί κάνει βάρδια στο τηλεφωνικό κέντρο, βοηθάει στις μετακομίσεις, ποτίζει τον κήπο, πάει για τσιγάρα και κάνει μεταφορές ή δουλειές με το αυτοκίνητο. Τη βενζίνη του οποίου πληρώνει ο μπαμπάς του – κάτι ως γονική υποχρέωση για την επαγγελματική ολοκλήρωση του παιδιού του!

Ο ιδιοκτήτης ναύαρχος της γαλέρας λειτουργεί τη διαδικτυακή ναυαρχίδα του με ένα άτομο έμμισθο πλήρωμα. Έμμισθο! Σχήμα λόγου. Η κοπελίτσα παίρνει 380 ευρώ για δουλειά από τις 9 το πρωί έως τις 11-12 το βράδυ. Και άμα χρειαστεί ανεβάζει και καμιά είδηση από το σπίτι. Έχει και βοηθούς! Δυο τρεις σπουδαστές δημοσιογραφικής σχολής που αριστεύουν στον κυριότερο μάθημα: στη δωρεάν εργασία.

Γιατί η δημοσιογραφία πάνω από όλα είναι λειτούργημα. Και άμα την κάνεις προσφορά, αμισθί, είναι ΥΨΙΣΤΟ λειτούργημα.

Υστερόγραφο 1: Δεν έμαθα αν η κοπελίτσα-γαλερίστρια παίρνει ρεπό και αν το παίρνει πώς καλύπτεται το κενό. Ίσως από κάποιον ταμένο στη δημοσιογραφική ιδέα σπουδαστή βοηθό της. Δηλαδή κάποιο άμισθο διάδοχο για την αμοιβή των 350. 
Υστερόγραφο 2: Ο ναύαρχος τους στόλου έχει υπάρξει με τα δημοσιογραφικά του Μέσα διαπρύσιος κήρυκας κατά της μαύρης εργασίας. Αδούλωτος κατά του κράτους που ξηλώνει το πουλόβερ των εργασιών μέτρων υπέρ των εργαζόμενων. Περιμένουμε και τη μεγάλη καταγγελτική έρευνά του.

Μια γυναίκα προπονήτρια ανδρικής ομάδας ποδοσφαίρου

Μια πράσινη αλάνα, 11 άνδρες γυμνασμένοι, μία μπάλα κι ένας διαιτητής με μια σφυρίχτρα και δύο κάρτες. Οι γυμνασμένοι τρέχουν δεξιά και αριστερά, πάνω-κάτω κυνηγούν άσκοπα μια μπάλα και καμιά φορά μαλώνουν μεταξύ τους. Μαλώνουν για ένα παιχνίδι; Μαλώνουν και αυτοί που παίζουν και αυτοί που παρακολουθούν ακόμη περισσότερο... Αυτή η άποψη ίσως ανήκει στην σύζυγό σας, στη φίλη σας, στην μαμά σας, όχι όμως στην Πορτογαλίδα Ελένα Κόστα, μια γυναίκα που έχει αντίθετη άποψη από αυτήν για το ποδόσφαιρο. +/- Δείτε τη συνέχεια

Και αυτό γιατί είναι η πρώτη γυναίκα προπονητής στην ιστορία που αναλαμβάνει μια ανδρική επαγγελματική ομάδα. Ναι, υπάρχει γυναικείο ποδόσφαιρο και το ποσοστό των παικτριών είναι αρκετά μεγάλο στον κόσμο, όμως άλλο είναι να είσαι προπονήτρια σε γυναικεία ομάδα και άλλο στη ανδρική ομάδα της γαλλικής Κλερμόν. Το όνομά της θα αναφέρεται πλέον με χρυσά γράμματα στην ιστορία του ποδοσφαίρου, καθώς συμφώνησε με την ομάδα της Β' Γαλλίας για τη νέα σεζόν γεγονός που την καθιστά την πρώτη γυναίκα-προπονητή σε επαγγελματική ευρωπαϊκή ομάδα του ποδοσφαίρου.

Η 39χρονη Ελένα έχει εργαστεί στο παρελθόν στις γυναικείες ομάδες της Εθνικής Κατάρ και της Μπενφίκα, αλλά τώρα κλήθηκε να κάνει το μεγαλύτερο βήμα στην καριέρα της, αναλαμβάνοντας ομάδα μιας σημαντικής κατηγορίας. Για την εξέλιξη ενημέρωσε η Κλερμόν μέσω του σάιτ της, τονίζοντας ότι η Κόστα αναλαμβάνει ένα πολύ δύσκολο έργο.

Πρόκειται να βασιστεί σε ένα ρόστερ το οποίο θα αποτελείται από 17 έμπειρους παίκτες, κάποιοι από τους οποίους βρίσκονται ήδη στην ομάδα, ενώ τις υπόλοιπες θέσεις θα καλύψουν νεαροί από τις ακαδημίες του συλλόγου. Η Κόστα, έρχεται λοιπόν να αποδείξει στους άνδρες ότι τελικά οι γυναίκες καταλαβαίνουν τι βλέπουν, έχουν ιδέα τι είναι το οφσάϊντ, δεν βαριούνται όταν δεν μπαίνει γκολ, ενώ δεν ξετρελαίνονται με τους αγώνες που φτάνουν στα πέναλτι.

Οι γυναίκες αυτές, που κατέχουν το άθλημα, συνήθως δεν συγκινούνται και δεν δακρύζουν με κάθε νικηφόρο αποτέλεσμα της εθνικής ομάδας της χώρας τους, ενώ δεν κάνουν το σταυρό τους όταν κάποιος παίκτης πέσει στο έδαφος τραυματισμένος. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν γίνει για την σχέση που έχουν οι γυναίκες με το άθλημα, αυτές που το παρακολουθούν έχουν αυξηθεί παγκοσμίως κατά 17% τα τελευταία χρόνια. Στις ηλικίες μεταξύ 16 και 69 ετών, το 38% των ανθρώπων που πηγαίνουν στο γήπεδο είναι γυναίκες, κάτι που σημαίνει πως από τα 800 εκατ. ανθρώπων φανατικών του ποδοσφαίρου, τα 300 εκατ. παγκοσμίως είναι γυναίκες. Από αυτές, οι περισσότερες γνωρίζουν τους κανόνες του αθλήματος, τους κατανοούν και έχουν ισχυρή άποψη για τα σφυρίγματα του διαιτητή. Το κακό, λέει η έρευνα, ξεκινάει όταν προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψή τους αυτή, στους άνδρες της παρέας. Γιατί «έκαστος στο είδος του και ο άνδρας στο ποδόσφαιρο».

Στρατής Παλαιοκρασάς 

(Δημοσιεύτηκε στη Live Sport της Πέμπτης)

Πέμπτη, 8 Μαΐου 2014

Η Ακριβοπούλου στον Real, ο Μπεργκ… στον Ολυμπιακό!

Η ενίσχυση του Σκάι στον Real συνεχίζεται! Μετά από την Ελινοφρένεια, τον Κουφόπουλο, τον Λαβίθη – δεν ξέρω μήπως ξεχνώ κάποιους άλλους –, ήρθε η σειρά της Κατερίνας Ακριβοπούλου να περάσει στο δυνατό οπλοστάσιο του Χατζηνικολάου. Τέτοια αγαντάρισμα από αντίπαλο σε άλλο Μέσον ποτέ άλλοτε στη δημοσιογραφική ιστορία! Ή, έστω, το πρώτο από την εποχή που ο Δημήτρης Ψαθάς κατέβαινε από τον πρωτοσέλιδο ιστό των Νέων και πήγαινε να γίνει έπαρση σημαίας στη νεοσύστατη και δυναμική τότε Ελευθεροτυπία +/- Δείτε τη συνέχεια

Τη συνεργασία ανακοίνωσε στη σημερινή πρωινή εκπομπή του ο ίδιος ο Νίκος Χατζηνικολάου. Οι εμφανίσεις της στον Real αρχίζει από τη Δευτέρα αλλά δεν ανακοινώθηκε σε ποιον τομέα και σε τι είδους εκπομπή. Όπως και να έχει, ο σταθμός του Μαρουσιού δυναμώνει πάλι από έναν αντίπαλο. Σαν να δίνονταν ο Μπεργκ, ο Νάνο και ο Ζέκα στον Ολυμπιακό. Α πα πα!

Το πρωτάθλημα τώρα αρχίζει για τους Ολυμπιακούς

ΕΔΩ ΠΟΥ ΤΑ ΛΕΜΕ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΕΣ ΟΙ ΤΡΥΠΕΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΗΝ ΟΜΑΔΑ - ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΜΑΝΑΤΖΕΡ ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ ΚΑΙ Ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΤΟΥΣ ΜΑΝΑΤΖΕΡ 

Γράφει ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΗΝΔΡΙΝΟΣ

Ποιο πρωτάθλημα, τώρα και ποιος τίτλος... Αυτά θεωρούνται, περίπου, ως δεδομένα και αυτονόητα για τους φίλους του Ολυμπιακού. Για τους οποίους το «αληθινό» πρωτάθλημα ξεκινά αμέσως μόλις γίνει η απονομή του τροπαίου για την κατάκτηση του... κανονικού πρωταθλήματος! Σας μπέρδεψα λιγάκι; Στις μετεγγραφές αναφέρομαι! Στα ονόματα που καθημερινά παρελαύνουν από τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων και κάνουν τον οπαδό να ονειρεύεται. Πουλίδο, Σκόκο, Ντιόπ, Φορτούνης, Νάτχο... +/- Δείτε τη συνέχεια

Κάθε μέρα η λίστα μεγαλώνει και το ενδιαφέρον εκτοξεύεται. Βεβαίως, για να τα λέμε όλα, το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με τους οπαδούς όλων των μεγάλων ομάδων. Με μια διαφορά: Λόγω κρίσης και οικονομικής στενότητας, εκείνος που έχει τη δυνατότητα να «παίξει» στις μεταγραφές με ποδοσφαιριστές από το «πάνω ράφι», που εξιτάρουν τον οπαδό, είναι ο Βαγγέλης Μαρινάκης, για λογαριασμό του Ολυμπιακού. Θεωρητικά την ίδια δυνατότητα έχει και ο Ιβάν Σαββίδης, μόνο που οι μέχρι τώρα οι επιλογές του ΠΑΟΚ δεν είναι ανάλογες της οικονομικής ισχύος του προέδρου του...

Ας επιστρέψουμε, όμως, στον Ολυμπιακό. Η τακτική που ακολουθούν οι «ερυθρόλευκοι», όσον αφορά τη στελέχωση του ρόστερ, αποτελεί τη... χαρά του οπαδού! Όταν κάθε χρόνο αλλάζει σχεδόν ολόκληρη η ενδεκάδα, είναι λογικό το ενδιαφέρον να εκτοξεύεται στα ύψη και η φαντασία να οργιάζει. Δεν γνωρίζω αν και φέτος θα ακολουθηθεί η ίδια «συνταγή» στο λιμάνι, ωστόσο οι πρώτες ενδείξεις αυτό δείχνουν. Κι εδώ που τα λέμε δεν είναι και λίγες οι «τρύπες» που υπάρχουν στην ομάδα...

Κατ΄ αρχάς στην επίθεση υπάρχει σοβαρό πρόβλημα. Το ίδιο και στα πλάγια –ειδικά αν δεν παραμείνει ο Κάμπελ. Προσθέστε και το γεγονός ότι ο Εντιγκά επιστρέφει στη Μονακό, βάλτε στη ζυγαριά τα προβλήματα στο αριστερό άκρο της άμυνας και σε μια καλή εναλλακτική για στόπερ, συνυπολογίστε και την πιθανότητα να πουληθεί ο Μανωλάς κι έχετε την εικόνα ολοκληρωμένη! Κατά την προσωπική μου άποψη, μάλλον αποτελούν μονόδρομο οι πολλές προσθήκες στην «κόκκινη μηχανή». Κι ας λέει ο Μίτσελ πως θέλει επιλεκτικές και μετρημένες κινήσεις...

Κάτι τελευταίο, αλλά εξίσου σημαντικό: Τα τελευταία χρόνια είναι φανερό πως ο Ολυμπιακός αποτελεί καλό πελάτη των διάφορων μεγαλομάνατζερ του πλανήτη. Είτε αγοράζοντας ποδοσφαιριστές, είτε μοσχοπουλώντας τους! Η περίπτωση του Μήτρογλου είναι η πλέον χαρακτηριστική. Για να μην αναφέρουμε άλλες, όπως π.χ εκείνην του Φέισα στην Μπενφίκα ή του Αμπντούν. Στα ταμεία της ΠΑΕ μπήκαν πολλά χρήματα και πολλά, επίσης, επενδύθηκαν στην αγορά ποδοσφαιριστών. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για την... τσέπη του μεσολαβούντος –του μεγαλομάνατζερ, δηλαδή.

Συνεπώς οι μάνατζερ έχουν κάθε λόγο να προσέχουν τον Ολυμπιακό και αντίστοιχα ο Ολυμπιακός έχει κάθε λόγο να προσέχει τους μεγαλομάνατζερ. Από αυτή τη διαδικασία είναι φανερό πως κερδίζουν όλοι: Η ομάδα που έχει τη δυνατότητα να φέρει παίκτες όπως ο Κάμπελ, ο Ρομπέρτο και ο Σαβιόλα. Οι μάνατζερ που έχουν τη δυνατότητα να κάνουν καλές μπίζνες. Και οι οπαδοί που «ζουν και αναπνέουν» για να διαβάζουν ονόματα...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Τετάρτη, 7 Μαΐου 2014

Μια απίστευτη ιστορία: Ελεγκτές ζήτησαν εισιτήριο από… πεζή και φώναξαν την αστυνομία!

Φεύγω από το σπίτι μου μεσημεράκι – να προλάβω κάποιες υπηρεσίες ανοιχτές, λογαριασμοί βλέπετε... Πρώτος σταθμός η ΕΥΔΑΠ στην Ομόνοια. Μετά Πλατεία Θεάτρου-ΙΚΑ, ανηφορίζω την Ευριπίδου. Στην Αριστείδου έχει μία Wind. Περνάω απέναντι στους Αγίους Θεοδώρους και χώνομαι στα στενά για να βγω σιγά σιγά στην Ξενοφώντος, στα κεντρικά του Φυσικού Αερίου – άλλος λογαριασμός εκεί – και μετά προορισμός το σωματείο Ηθοποιών να ψηφίσω. Δεν έχω συγκεκριμένο δρομολόγιο. Κόβω από το στενό της Αστυνομίας της Ακρόπολης, σεργιανάω στη Ρόμβης, βγαίνω στην Ερμού και προχωρώ προς Σύνταγμα, όπου στρίβω δεξιά, στο τέλος της. Και εκεί που είμαι έτοιμη να περάσω το φανάρι της Μητροπόλεως, ΔΥΟ ΑΓΝΩΣΤΟΙ μπαίνουν μπροστά μου, με εμποδίζουν να προχωρήσω και χωρίς κάποιο διακριτικό επάνω τους, χωρίς καν να μου δείξουν ταυτότητα, ΖΗΤΟΥΝ ΤΗ ΔΙΚΗ ΜΟΥ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ! +/- Δείτε τη συνέχεια

Θέλουν τα στοιχεία μου, λένε, «γιατί μόλις πριν λίγο με έπιασαν χωρίς εισιτήριο σε μέσον μαζικής μεταφοράς»! Κάνω να φύγω, με κρατάνε, ενώ συγχρόνως φωνάζουν «όργανο της τάξεως». Έρχεται και του εξηγώ πως είμαι πεζή. Μου ζητά ταυτότητα και φυσικά του την δίνω. Με προτρέπει να συναινέσω και να δώσω τα στοιχεία μου στους «ελεγκτές», να μου κόψουν πρόστιμο: «Έτσι κι αλλιώς δεν το γλιτώνετε». Δεν με ακούει, δεν ακούει καν ότι δεν ήμουν σε κανένα μέσον μεταφοράς αλλά περπατούσα μέχρι εκεί.

Αρνούμαι στις προτροπές του και το «όργανο» καλεί περιπολικό. Κρατούμαι (η ώρα 3 το μεσημέρι) γύρω στη μία ώρα εκεί, στην Πλατεία Συντάγματος, περιμένοντας το αυτοκίνητο της αστυνομίας. Στο τηλέφωνο η δικηγόρος και φίλη μου – που στο μεταξύ της έχω εξηγήσει το γεγονός – με ρωτάει σε ποιο λεωφορείο λένε πως ήμουν. Τους ρωτάω με τη σειρά μου και απαντούν ότι ήταν το «15» λεωφορείο. (Συνεχίζουν αργότερα μέχρι και στο αστυνομικό τμήμα να αναφέρονται σε λεωφορείο, αλλά το «15» είναι τρόλεϊ'!!!!)
Ζητάει η δικηγόρος μου να μάθει τον προορισμό του λεωφορείου κι εγώ τους ρωτάω. Μου λένε και το μεταφέρω. Συνεχίζω να διαμαρτύρομαι. Μαζεύεται κόσμος. Τους ρωτάω αν έχουν μάρτυρες για την κατηγορία και μου λένε πως έχουν τους εαυτούς τους. Τους αμφισβητώ και βρίσκουν ένα άλλο «όργανο» που του φωνάζουν:
- Δεν την είδες;
- Ναι, ναι σε είδα, λέει και εξαφανίζεται.

Δεν έχω παράπονο, γιατί όταν ο αστυνομικός με τους δύο «ελεγκτές» ψιθύριζαν και χασκογέλαγαν κοιτάζοντάς με, δέχτηκε φραστική επίθεση από πολίτη που του φώναξε ότι η δουλειά του είναι να μας προστατεύει και όχι να ειρωνεύεται. Ενας άλλος φώναξε ότι τώρα πιάνουν κόσμο και στο δρόμο γιατί βγάζουν χρήμα με τα πρόστιμα και μια κυρία, τείνοντας το χέρι απειλητικά, ωρυόταν και με έδειχνε λέγοντας πως «από κάτι σαν κι εμένα έφτασε η Ελλάδα ώς εδώ».

Με έβαλαν στο περιπολικό και με πήγαν στο τμήμα απ’ όπου είχα περάσει πριν με τα πόδια. Αλλά εμένα δεν με άκουγε κανείς και όλοι με ένα στόμα μια φωνή μου έλεγαν πως δεν τη γλιτώνω! Μου πήραν τα στοιχεία μου και ζήτησα κι εγώ των «ελεγκτών». Δε μου τα έδιναν, μου είπαν πως διαμαρτύρομαι και φωνάζω σε αστυνομικό τμήμα, μου έδωσαν την ταυτότητά μου και μου είπαν να φύγω. Οι «ελεγκτές» διαμαρτυρήθηκαν πως δεν έχω υπογράψει την κλήση και μου ζητήθηκε από την ένστολο πάλι η ταυτότητα. Αρνήθηκα -αφού είχαν ήδη τα στοιχεία μου-να δώσω την ταυτότητά μου στους ελεγκτές. Τότε η ένστολη με απείλησε πως θα με πάει αυτόφωρο γιατί κάνω αντίσταση κατά της αρχής. Αναγκαστικά την έδωσα, μου ζήτησαν να υπογράψω την κλήση, αρνήθηκα και ζήτησα πάλι τα στοιχεία των δύο. «Αύριο μετά από αίτηση», λένε. «Αυτοί οι δύο πως έχουν τα δικά μου;», ρωτάω.

Φεύγω. Η ώρα έχει πάει 5 και νιώθω σαν να πέρασαν αιώνες από πάνω μου. Οι πρώτοι που ακούν το τι με βρήκε είναι οι δύο σκοποί στην είσοδο του τμήματος – νέα παιδιά – τους εύχομαι να μη συμβεί ποτέ στη μαμά τους (μου δίνουν δίκιο τα παιδιά). Ήθελα να βάλω τα κλάματα αλλά σκεφτόμουν το επόμενο ρεζιλίκι. Μέχρι να φτάσω στο σωματείο, ούτε που ξέρω σε πόσους είπα τον πόνο μου.
ΕΥΧΟΜΑΙ- ειλικρινά-ΝΑ ΜΗ ΣΑΣ ΤΥΧΕΙ!

(Ξέχασα να αναφέρω ότι στη φάση στην Πλατεία Συντάγματος και εν αναμονή του περιπολικού, έσμιξαν με άλλους συναδέλφους τους, ελεγκτές προφανώς, οι δύο «δικοί» μου. Ο ένας τους χτυπώντας στην πλάτη ένα ψηλέα φώναζε: «Χα-χα, αυτός είναι ο δάσκαλός μου, αυτός μου έχει μάθει όλα τα κόλπα Χα-χα»).

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΦΙΛΟΥ ΤΟΥ F.B, ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚ ΒΑΘΕΩΝ (ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΟΥ) ΛΕΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΚΡΕΒΑΤΙ ΜΟΥ ΜΗΠΩΣ ΜΕ ΠΑΡΕΙ Ο ΥΠΝΟΣ. ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.

Καίτη Μανωλιδάκη 

(Το κείμενο γράφτηκε υπό τη φόρτιση της περιπέτειας, προφανώς το βράδυ μετά την προχθεσινή ταλαιπωρία. Αναρτήθηκε στο facebook και δημοσιεύεται στο μπλογκ με τη συγκατάθεση της συντάκτριας).

Τρίτη, 6 Μαΐου 2014

Η Κατερίνα Ακριβοπούλου και η μονολεκτική αιτία μιας παραίτησης

Η Κατερίνα Ακριβοπούλου παραιτήθηκε από τον Σκάι. Βρήκε αφορμή (όπως την εξηγεί η ίδια εδώ) αλλά υπήρχαν από καιρό αιτίες. Για λόγους γλωσσικής οικονομίας όλες οι αιτίες της παραίτησης συνοψίζονται σε μία λέξη: αξιοπρέπεια! Ως άνθρωποι του Τύπου εκτιμούμε τη δημοσιογράφο Κατερίνα Ακριβοπούλου. Και μαζί εκτιμούμε την τολμηρή απόφασή της να αφήσει ένα επαγγελματικό λιμάνι σε εποχές που άνεμοι χιλιάδων μποφόρ σαρώνουν τον κλάδο και μας έχουν κάνει όλους (σχεδόν όλους) καρυδότσουφλα. Αλλά πάνω από όλες τις θύελλες είναι η αξιοπρέπεια.
Την εκτίμησή μας για την κυρία Ακριβοπούλου είχαμε εκφράσει στο μπλογκ σε ένα σύντομο σχόλιο πριν από 15 μήνες, στις 25 Φεβρουαρίου 2013 (μας πώς περνάει ο καιρός!)
Με τίτλο «Η Κατερίνα του Σκάι» γράφαμε τότε παίρνοντας αφορμή από μια ραδιοφωνική συνέντευξή της με πολιτικό: +/- Δείτε τη συνέχεια

«Κατερίνα Ακριβοπούλου. Ίσως η πιο δυνατή, απελευθερωμένη και δημοσιογραφικά αυθεντική φωνή τού Σκάι – τουλάχιστον στο ραδιόφωνο που παρακολουθώ περισσότερο. Δεν χαρίζεται, δεν καταπίνει απόψεις συνεντευξιαζομένων και δεν φτύνει τα κουκούτσια τους στο κοινό. Στις απαντήσεις-πομφόλυγες, απαντά με αντίκαρφο και γυρίζει με φάλτσο τις φραστικές φούσκες στον αποστολέα. Το μεσημέρι είχε τον Καρύδη τού ΠΑΣΟΚ: τον πάτησε σαν ντομάτα στη ρόδα του τρακτέρ. Και εκείνος τι άλλο να βγάλει; Σάλτσες. Κάτι για «ήρθε η ώρα να αλλάξει η χώρα» είπε, κάτι για νέους που αγκαλιάζουν το κίνημα, κάτι ξύλινα λόγια από το παρελθόν που ακούγονταν σαν τσεκουριά σε αφυδατωμένο κούτσουρο. Η ικανότητα της αοριστολογίας στο φόρτε της.
- Δεν μου απαντήσατε... 
- Μα μόλις τώρα σας απάντησα! 
Πώς απάντησε, πότε, ποιος κατάλαβε; Κι όλο «αφήστε με να ολοκληρώσω αυτό που λέω». Την τσιχλόφουσκα, δηλαδή, που έσπαγε η Κατερίνα μόλις η πομφόλυγα έπαιρνε σχήμα γεμάτη αέρα».

Εκείνο το σχόλιό μας υπάρχει σε αυτό το λινκ.

Δευτέρα, 5 Μαΐου 2014

Το νέο ξεκαρδιστικό ανέκδοτο του Βενιζέλου

Η παραγωγή ανεκδότων συνεχίζεται από τον πολιτικό με το πιο παχύρρευστο λόγο. Μετά το «Ουρά της ΝΔ το ΠΑΣΟΚ δεν είναι, αν κάποιος είναι ουρά του άλλου είναι η ΝΔ που προσχώρησε στις θέσεις μας» και το «Πρέπει να υπάρχει ο απίθανος συνδυασμός ανοησίας, κυνισμού και αμετροέπειας και να βρει και οπαδούς όποιος πάει να με ρίξει», ήρθε και το πιο ξεκαρδιστικό: «Αν κέρδιζα τις εσωκομματικές εκλογές το 2007 η πορεία της χώρας θα ήταν διαφορετική».
(Πάλι καλά που στον συνδυασμό «ανοησίας, κυνισμού και αμετροέπειας» δεν δεν έβαλε και τον καιροσκοπισμό. Τότε η φωτογραφία θα ήταν τέλεια) 

Σάββατο, 3 Μαΐου 2014

Μα πώς το πίστεψες, ρε Πεπ, ότι θα άλλαζες το γερμανικό DNA;

ΤΟ ΑΧΑΣΤΟ ΤΟΥ ΖΕΚΑ ΚΑΙ Η ΑΧΑΣΤΗ ΜΠΑΓΕΡΝ – ΤΟ ΤΡΙΗΜΕΡΟ ΤΗΣ ΠΑΝΔΑΙΣΙΑΣ ΚΑΙ Η ΟΜΑΔΑ ΤΟΥ ΧΑΪΝΚΕΣ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΠΙΟ ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΗ ΑΠΟ ΤΗ ΛΟΥΦΤΒΑΦΕ 

Το τριήμερο Τρίτη, Τετάρτη, Πέμπτη είχαμε μια από τις ετήσιες ποδοσφαιρικές πανδαισίες της Άνοιξης. Έξι αγώνες, 9 ώρες τηλεαποθέωσης και το πολύ υψηλού επιπέδου ποδόσφαιρο είναι μεγάλες συμπυκνωμένες ποδοσφαιρικές δόσεις που σε απογειώνουν! Αν χωρέσεις στο ωράριό σου και κάνα παιχνίδι από τα πλέι οφ της Β΄ Εθνικής, αυτής που τη λένε Φουτμοπόλ Λιγκ, η υπερχείλιση είναι εξασφαλισμένη. Μια χαρά! +/- Δείτε τη συνέχεια

Η μπαλάρα, βέβαια, ήταν στα εισαγόμενα του μενού. Τέσσερα ματς που σε δένουν με ζώνη ασφαλείας στον καναπέ. Και όλα με φάσεις-διαμάντια. Οι εντυπώσεις βροχή:

* Το σύστημα «μία, δυο, τρεις πάσες και γκολ» της Ρεάλ.
* Η αποσυναρμολόγηση της γερμανικής μηχανής του Χάινκες από την ισπανοποίηση του Γκουαρντιόλα σε ένα ανιστόρητο «μπαίνω στο σπίτι και αλλάζω μέχρι και το βουρτσάκι τής τουαλέτας».
* Η κεφαλιά-τάπα του Λουϊζάο στη σκαστή κεφαλιά του Βιδάλ.
* Η ομάδα-χταπόδι του Σιμεόνε που πνίγει ακόμα και τις σκέψεις για επίθεση των αντιπάλων (την ίδια στιγμή που τσακίζει την άμυνά τους).
* Το ποδοσφαιρικά δράμα της Βαλένθια που τα έχει κάνει όλα σωστά για να ανατρέψει το 0-2 της Σεβίλλης και καταρρέει με το ηλεκτροσόκ στο 94΄.

Στα δικά μας παιχνίδια οι συγκινήσεις δεν είναι το ίδιο ποιοτικές, αλλά πάντα υψηλού επιπέδου. Το «πώς το ’χασες αυτό αγόρι μου;» τσαφ του Ζέκα, οι αποκρούσεις Τσενάμο-Καπίνο, το καταπληκτικό «ντριμπλάρω, συγκλίνω και τροφοδοτώ με ασίστ τακουνάκι» του Νάτχο, ο «μην με πλησιάζετε πολύ γιατί πέφτω!» Σκόνδρας και ο «τώρα στο τέλος θυμήθηκες;» εξαιρετικός Στοχ, ήταν μερικά από τα πρόσωπα και τις στιγμές που ξεχώρισαν από ελληνικής πλευράς στο φανταστικό ποδοσφαιρικό τριήμερο.
Στο οποίο, πάνω από όλα τα άλλα γοητευτικά, προσωπικά κόλλησα περισσότερο στην ανεξήγητη προσπάθεια ενός Μεσόγειου να αλλάξει το γερμανικό DNA μέσα από μια ομάδα! Πώς το πίστεψες αυτό ρε Πεπ; Εδώ οι Γερμανοί έχουν αλλάξει τη ζωή, τα έθιμα, την (υπο)γεννητικότητα, τα επαγγέλματα, τα ταμεία ανεργίας  ολόκληρης Ευρώπης. Και θα αλλάξεις εσύ την Μπάγερν (τους) που επί Χάινκες ήταν πιο ισοπεδωτική και από τη Λουφτβάφε;

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου)

Πράσινο στους κόκκινους

Πρέπει να ήταν εκτός χειρογράφου η υπόσχεση Μώραλη, κατά την παρουσίαση του ψηφοδελτίου του, περί περισσότερου πράσινου στον Πειραιά...

Νίκος Σαρίδης (από το fb)

Παρασκευή, 2 Μαΐου 2014

Ποιος υποψήφιος που παίζει κιθάρα προτάθηκε να πάει στο The Voice;

Ο Γιώργος Λιάγκας έριξε, έτσι ξεκούδουνα, τη ραδιοφωνική του κροτίδα στον Real FM, στην απογευματινή εκπομπή που έχει με τη Ελεάνα Τρυφίδου. Και μετά σιώπησε. Τουλάχιστον για όσο διάστημα ακούσαμε εμείς. Τι είπε; Ότι στον Αντένα τηλεφωνούν από τα δύο μεγάλα κόμματα (δύο πλέον είναι τα μεγάλα, ποιο ΠΑΣΟΚ;) και ζητούν να μάθουν πότε θα γίνει ο ημιτελικός και ο τελικός του The Voice επειδή ενδιαφέρονται να δώσουν προεκλογικές διαφημίσεις. +/- Δείτε τη συνέχεια

Αυτή είναι η μία «αποκάλυψη» που δεν εξιτάρει και τόσο. Αντίθετα με τη δεύτερη που τσιγκλάει την περιέργεια και οδηγεί σε σκανάρισμα πιθανοτήτων. Είπε, λοιπόν, ο Λιάγκας ότι υποψήφιος ενός εκ των δυο κομμάτων (των δημοκοπικά μεγάλων) προτάθηκε σε εσωκομματική σύσκεψη να εμφανιστεί ως γκεστ στην τελευταία εκπομπή του The Voice επειδή παίζει κιθάρα! Δεν θυμάμαι αν διευκρίνισε ότι πρόκειται για υποψήφιο ευρωβουλευτή (το πιθανότερο) ή για δημοτικό άρχοντα. Όπως και να έχει, πόσοι παίζουν καλή κιθάρα για να εκτεθούν δημοσίως σε μια τηλεοπτική εκπομπή με τόση θεαματικότητα; Για να ψαχτούμε λίγο..
Υγ.1: Στην Τρυφίδου, πάντως, ο Λιάγκας είπε ότι θα της αποκαλύψει το όνομα στο διάλειμμα της εκπομπής και θα εκπλαγεί. Άρα δεν είναι δευτεροκλασάτος, άγνωστος και αδιάφορος)
Υγ.2: Αποδεικνύεται (χρειάζεται;) για μια ακόμα φορά ότι για τα ψηφαλάκια κόμματα, πολιτικοί και πολιτικάντες δεν ορρωδούν προ ουδενός. Η τηλεόραση, σε οποιαδήποτε μορφή της, είναι ένα από τα ισχυρότερα πολιτικά τους επιχειρήματα. Με ή χωρίς κιθάρα....

ΟΑΕΔ: «Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντες εργασία»

- Συγχωνεύονται το Ιόνιο Πανεπιστήμιο με το Πανεπιστήμιο Αιγαίου. Τα μαθήματα θα γίνονται στον Ισθμό τής Κορίνθου.
- Ποιoς διεστραμμένος νους σκέφτηκε να βάλει στα γραφεία του ΟΑΕΔ την ταμπέλα που γράφει "Απαγορεύεται η είσοδος στους μη έχοντες εργασία";
- Βρέθηκε υπουργός με μικροποσότητα τσίπας.
- Όσοι στενοχωρηθήκατε που χάσατε τον Ευαγγελάτο, βολευτείτε με Τράγκα.
- Δεν ξέρω λεπτομέρειες για την Σαμπιχά. Αλλά βλέποντας να την υποστηρίζει με λύσσα η Κοσιώνη και όλο το επιτελείο τού Σκάι, άρχισα να την αντιπαθώ.
- Μπορεί το ΠαΣοΚ να φαλίρισε οικονομικά αλλά ο ταμίας του διοικεί σήμερα το ΙΚΑ. Κάτι δεν καταλαβαίνω...
- Το Πάσχα δεν γύρισα σούβλα. Αλλά όση ώρα ψηνόταν το κρέας στον φούρνο, ανεβοκατέβαζα την τέντα.
- Βενιζέλος: "Η ΝΔ παραμένει ο μεγάλος μας αντίπαλος". Τί πίνεις και δεν μας δίνεις;
- Αυτός που αντιδρά μόνο όταν θίγεται, δεν λέγεται επαναστάτης. Παρτάκιας λέγεται.
(Επιλογές από τη στήλη Τιτιβίσματα του μπλογκ teddygr.blogspot.gr. Το βρίσκουμε, τουλάχιστον, ενδιαφέρον)

Προσοχή στα παιδιά σας

Γονείς, προσέξτε τα παιδιά σας, συζητάτε μαζί τους, σκύψτε πάνω από τα προβλήματά τους. Δε θέλει και πολύ να παρασυρθούν, να αποπλανηθούν, να πάρουν κάνα μετάλλιο και να πάνε να το χαρίσουν στον Σαμαρά
Μανώλης Γρηγοράκης (από τo fb).

Πέμπτη, 1 Μαΐου 2014

H Πρωτομαγιά, οι καπνεγάρτες, η φωτογραφία της Μάνας, ο Επιτάφιος, η Καισαριανή, ο Φύσας

Η μέρα της Πρωτομαγιάς είναι πάντα φορτισμένη. Και φορτωμένη με θανάτους και επετείους: το Σικάγο, οι μαζικές διαδηλώσεις του '36 που οδήγησαν σε επίσης μαζικές δολοφονίες, ο Παναγούλης, ο Επιτάφιος του Ρίτσου, οι εκτελέσεις των διακοσίων το  '44 από τους ναζί στην Καισαριανή (δεύτερη φωτογραφία). {Άσχετο με ό,τι σηματοδοτεί η ημέρα: σαν σήμερα σκοτώθηκε μια παγκόσμια μορφή του μηχανοκίνητου αθλητισμού, ο Άιρτον Σένα στην πίστα της Ίμολα}. Για τη φωτογραφία της μάνας να κλαίει πάνω από τον νεκρό γιο της (πρώτη φωτογραφία) έγραφε τον Σεπτέμβριο ο Baddog εδώ, στο μπλογκ (δείτε), με αφορμή τη δημοσίευση της φωτογραφίας του Παύλου Φύσσα την στιγμή που ξεψυχούσε. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η «Μηχανή του Χρόνου» δημοσιεύει (δείτε εδώ) το ιστορικό της φωτογραφίας του εργάτη που έχασε τη ζωή του στα επεισόδια του 1936, μαζί βίντεο από τη αντίστοιχη εκπομπή. Το αναδημοσιεύουμε ως ελάχιστη συμμετοχή στη μέρα που ξημέρωσε:

Οι καπνεργάτες ήταν ένα από τα πιο μαχητικά και οργανωμένα συνδικάτα στην Ελλάδα. Σε αντίθεση με άλλους κλάδους, οι διεκδικήσεις τους δεν αφορούσαν μόνο το οκτάωρο και τις καλύτερες συνθήκες εργασίας, αλλά και διαδικασίες που καθόριζαν οι εργοδότες, όπως το ποιος θα εργάζεται πού και πώς θα γίνεται η διαδικασία παραγωγής. 

Η στάση των εργατών δεν άρεσε σε κανέναν εργοδότη και η σύγκρουση ήταν αναπόφευκτη. Στις 29 Απριλίου 1936, δώδεκα χιλιάδες καπνεργάτες της Θεσσαλονίκης, εκ των οποίων περίπου το 70% γυναίκες, κατέβηκαν σε απεργία. Η αστυνομία και ο στρατός βρίσκονται σε επιφυλακή και ετοιμότητα. Η απεργία των καπνεργατών σύντομα γενικεύτηκε με τη συμμετοχή σιδηροδρομικών και τροχιοδρομικών. 

Ο Μεταξάς που επισκέφτηκε τη Θεσσαλονίκη και γέμισε τους εργάτες με υποσχέσεις δεν κατάφερε να τους πείσει. Τα επεισόδια δεν αποφεύχθηκαν. Οι συγκρούσεις ήταν σφοδρές και δώδεκα άτομα έχασαν τη ζωή τους. Το πρώτο θύμα της αστυνομικής βίας ήταν ο Τάσος Τούσης. Η φωτογραφία της σορού του στον δρόμο και τη μητέρα του από πάνω του να τον μοιρολογεί, ενέπνευσαν τον Γιάννη Ρίτσο να γράψει τον Επιτάφιο.

Στυλοβάτες σοσιαλ-αριστεριστές



Την εργατική Πρωτομαγιά θα χαιρετήσουν ο σοσιαλιστής Βενιζέλος, ο αριστεριστής Λοβέρδος, ο τροτσκιστής Γ.Α. Παπανδρέου και ο αναρχοαυτόνομος Πάγκαλος