Κυριακή, 31 Αυγούστου 2014

Αποχαιρετισμός

19.58 μ.μ. Το τελευταίο ηλιοβασίλεμα, στην τελευταία ημέρα, του τελευταίου μήνα τού καλοκαιριού. Σκύβω το κεφάλι με σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη για τον πιο φίλο μήνα, τον αρχηγό των Δώδεκα, τον βασιλιά της Φυγής από τη Φθίση του χειμώνα τών μνημονίων. Ο οποίος ξανάρχεται οπλισμένος με ευ-Αγγελους, Αδώνιδες και λοιπούς στρατηγούς τού στρατού τής εθνικής σωτηρίας! Μαζί τους και οι Τόμσεν-τόμσον που τους κρατούν απειλητικά, σαν ανίκητο όπλο, στο δεξί τους (και μόνο σε αυτό) χέρι...

Σκόνταψε στην ίδια πέτρα

Πέρσι ο Ολυμπιακός είχε την πρώτη βαθμολογική απώλεια την 5η αγωνιστική, φέτος τη 2η. Κοινό στοιχείο: σκόνταψε και τις δυο φορές στην ίδια πέτρα, στο Αγρίνιο! Την προηγούμενη περίοδο ο Παναιτωλικός είχε μπει στο μάτι του Ολυμπιακού. Ήταν η ομάδα που του έκοψε πρώτη βαθμούς μετά το νικηφόρο σερί στις αρχές της περιόδου και η μοναδική που μέχρι το τέλος του χειμώνα, έως και τις 22 Φεβρουαρίου, δεν είχε δεχτεί γκολ από τους πρωταθλητές.
Φέτος ο Παναιτωλικός σκόραρε για πρώτη φορά στην ιστορία του ως γηπεδούχος κατά του Ολυμπιακού και για δεύτερη συνεχή χρονιά έγινε μία από τις ελάχιστες ομάδες που μπαίνουν στον δρόμο του κόκκινου οδοστρωτήρα και τον σταματούν. (Άλλωστε και στον δεύτερο γύρο της περασμένης περιόδου τον δυσκόλεψε στο Φάληρο, όταν προηγήθηκε 1-0 και τελικά ηττήθηκε 2-1). +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Ολυμπιακός του πρώτου ημιχρόνου ήταν μπλοκαρισμένος, είχε πρόβλημα στον άξονα και απειλήθηκε σοβαρά δυο φορές στο αρχικό 20λεπτο. Πρόσωπο της βραδιάς παραλίγο να γίνει για μια ακόμα φορά ο Κασάμι που μπήκε αλλαγή στο δεύτερο ημίχρονο και πριν βγει στάλα ιδρώτας στη φανέλα του άνοιξε το σκορ και μαζί το δρόμο για τη νίκη με τις αρκετές ευκαιρίες που είχαν οι πρωταθλητές μετά το 0-1. Ήταν μια λύση, κυριολεκτικά από τα αποδυτήρια, στο επιθετικό πρόβλημα τού πρώτου ημιχρόνου που δεν λύθηκε ούτε με κάποιες ατομικές ενέργειες τού Διαμαντάκου ούτε με τα αρκετά δουλεμένα στημένα των ερυθρολεύκων. Αλλά μια λύση χωρίς συνέχεια.

Ο Κούσας είχε προειδοποιήσει με κεφαλιά σε μια από τις προωθήσεις του, στο 17΄. Ήταν η τροχιοδεικτική βολή των κανονικών πυρών που ήρθαν από τον ίδιο παίκτη στο 79΄ , ισοφαρίζοντας πάλι με κεφαλιά, όταν τον έχασε το κέντρο της ερυθρόλευκης άμυνας στην ανεμπόδιστη απογείωσή του.

Την ίδια ώρα που ο Ολυμπιακός άφηνε δυο βαθμούς στο Αγρίνιο, είχε έρθει στα δημοσιογραφικά γραφεία η πληροφορία ότι ο Κώστας Μήτρογλου βρίσκεται στην είσοδο του λιμανιού για την επιστροφή του στον Πειραιά. Το μεγάλο όπλο στην επίθεση του Ολυμπιακού επιστρέφει. Και αυτό δεν μπορεί παρά να είναι μια μεγάλη είδηση.

Κατά τα άλλα, η Καλλονή έδειξε χθες ότι μπορεί να είναι ωραία παντού. Έδωσε εξετάσεις την περασμένη περίοδο με επιτυχία στα ουδέτερα και έσωσε την κατηγορία, πέρασε στην πρεμιέρα με βαθμό από την Τούμπα και χθες, σε μια ιστορική ημέρα για το ποδόσφαιρο της Λέσβου, νίκησε και στο σπίτι της, την πρώτη φορά που μια ομάδα του νησιού έπαιξε στο έδαφος του για τη Σούπερ Λίγκ. Το άνετο 2-0 επί του Εργοτέλη δίνει ένα πρώτο θετικό δείγμα της Καλλονής για τη νέα περίοδο και μαζί αισιόδοξο μήνυμα για τη συνέχειά της στη μεγάλη κατηγορία.

Δεύτερο βήμα και για τον ΠΑΣ που μετά τη νίκη της πρεμιέρας από τον Ευρωπαίο Αστέρα, πήρε βαθμό χθες σε μια από τις δύσκολες έδρας της περασμένης περιόδου, στην Κομοτηνή. Ξεκίνημα που βάζει καλές βάσεις για του στόχους του «Άγιαξ».

(Το άρθρο δημοσιεύεται στο Live Sport της Κυριακής)

Παρασκευή, 29 Αυγούστου 2014

Η Σαράφογλου, η Όλγα, τα lead in και ο παράξενος τηλεθεατής

Τι είναι ο τηλεθεατής; Τι είμαι εγώ, εσύ και ο άλλος ως εθισμένος καταναλωτής τηλεοπτικών εικόνων; Άνευρο άτομο-λαχανικό βυθισμένο στην κοπριά του και δεν απλώνει το δάχτυλο ούτε για το διπλανό πλήκτρο του τηλεκοντρόλ που κρατάει παράλυτα, σαν πυροβολημένο στο κεφάλι; Μια τομάτα που λιώνει στον καναπέ και στραγγίζει τα ζουμιά τής βαριεστιμάρας; Μπαίνω στην ομίχλη των… υπαρξιακών ερωτημάτων διαβάζοντας (στο Enimerosi24.gr) ότι η Μαρία Σαράφογλου σαρώνει στο δελτίο του MEGA ξεπερνώντας καθημερινά τις 25 μονάδες. Και μία από τις αιτίες της κάθετης αύξησης είναι το περίπου 36% που παίρνει από το lead in «Όνειρο ήταν». +/- Δείτε τη συνέχεια

Αλλά, λέει η εκτίμηση του καλού ενημερωτικού σάιτ, «η εικόνα αυτή των δελτίων θα αλλάξει όταν ξεκινήσει στον ΑΝΤ1 το ‘’Μπρούσκο’’ που έχει το κοινό του, αλλά και στο STAR η ‘’Προδοσία’’ που επίσης έχει ένα σημαντικό, αλλά μικρότερο μερίδιο τηλεθέασης». Δηλαδή ο άλλος έχει κολλήσει τη «βελόνα» στο «Όνειρο ήταν», το «Μπρούσκο» και την «Προδοσία», αποχαυνώνεται και δεν γυρίζει κανάλια να δει κάπου άλλου τις ειδήσεις; Υπνωτίστηκε; Κοιμήθηκε; Λιποθύμησε;

Και η αλλαγή προτίμησης σε ένα δελτίο ειδήσεων δεν οφείλεται στην ποιότητά του, στους συντελεστές του μπροστά και πίσω από τις κάμαρες, στους παρουσιαστές του; Δηλαδή γιατί να μην οφείλεται ο εκτόξευση του δελτίου του MEGA στο νέο, άφθαρτο, γυναικείο προσωπάκι που ήρθε στη θέση μιας κουρασμένης (και κουραστικής) τηλεπερσόνας με συγκεκριμένη δημοσιογραφική ιδεολογία, ενός συγκεκριμένου ιδεολογικού σχεδιασμού ενημέρωσης, για μια συγκεκριμένη ιδεολογικά πολιτική;

Εν κατακλείδι η ενημέρωσή μας επαφίεται σε κάθε ελληνικό, τούρκικο ή μεξικάνικο (άλλοτε) σίριαλ και όχι στο τι μας προσφέρεται (ή μας σερβίρεται) δια στόματος και προβαρισμένων χαμόγελων τής Όλγας, της Μαρίας, του Γιάννη ή της Ρίτσας;

Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014

Όταν ο (…εργατοπατέρας) Λοβέρδος αντιστέκεται και εκνευρίζει

Ο Ανδρέας Λοβέρδος έφυγε από τις κυβερνητικές θέσεις δεξιόστροφος και επανήλθε με τις αριστερές μπάντες. Διάλυσε ό,τι προστάτευε την Εργασία, γκρέμισε την Υγεία, μίλησε για «συνταξιούχους που δεν πεθαίνουν κιόλας», αποφάνθηκε κάποια στιγμή ότι το «μόνο αυθεντικό κίνημα της Μεταπολίτευσης είναι η Χρυσή Αυγή», αποχώρησε από το αναξιόπιστο ΠΑΣΟΚ, βυθίστηκε έως τη μύτη στον βάλτο της πολιτικής αχρησίας, πανικοβλήθηκε από την προοπτική να κολλήσει για πάντα στη λάσπη, επέστρεψε στο πραζινογαλάζιο μαντρί και κοψομεσιάστηκε για να μαζεύει πεταμένες ψήφους πουλώντας επαναστατικότητα και αριστεροφροσύνη. Τώρα τα στύλωσε και δεν διώχνει κανένα πανεπιστημιακό διοικητικό υπάλληλο από τους 400 που έχει δεσμευτεί στην τρόικα να απολύσει η κυβέρνηση. Η θέση του επαναστάτη… εργατοπατέρα Λοβέρδου προκάλεσε, λέει, εκνευρισμό στο Μαξίμου. Εμ, ας δει και αυτό τι πάει να πει να σε εκνευρίζει ο Λοβέρδος. Εμείς το ξέρουμε από χρόνια. Και το νιώσαμε στο πετσί μας.

Τετάρτη, 27 Αυγούστου 2014

Κωλοτούμπα δεν τον λες!..

Ο Αλέξης Κούγιας διαβεβαίωσε ότι δεν είχε κανένα πρόβλημα με τον Ολυμπιακό και ειδικότερα με τον Βαγγέλη Μαρινάκη. Το διαπίστωσα όταν έβαλα στην αναζήτηση τής Google τις λέξεις «Κούγιας κόντρα με Μαρινάκη». Έβγαλε «343.000 αποτελέσματα σε 0,44 δευτερόλεπτα». Δηλαδή κάτι περισσότερο από όσο χρόνο πήρε στον κ. Κούγια για να αλλάξει τα συναισθήματά του. Από τις άπειρες σελίδες σταχυολογώ:
** «Για ποιο λόγο θέλει ο Μαρινάκης να αγοράζει εκδοτικά συγκροτήματα; Για ποιο λόγο να αποκτήσει πολιτική δύναμη; Για ποιο λόγο προσεγγίζει πολιτικούς και εισαγγελείς;» Αλέξης Κούγιας, 10.7.2014. 
«Πρώτα πρώτα δεν έχω κανένα πρόβλημα με τον Ολυμπιακό και δεν είχα ποτέ στη ζωή μου». Αλέξης Κούγιας, 26.8.2014 
** «Αυτό το παχύσαρκο παιδάκι, που δεν ξέρω πώς έκανε χρήματα και πώς του επετράπη από την ΕΕΑ να πάρει τον Ολυμπιακό (…)». Αλέξης Κούγιας, 8 Νοεμβρίου 2012. +/- Δείτε τη συνέχεια

«Ειδικά με τον κύριο Μαρινάκη δεν είχα κανένα πρόβλημα μέχρι εκείνη την εποχή». Αλέξης Κούγιας, 26.8.2014. 
** «Ο Βαγγέλης Μαρινάκης και τα ΄΄πιστά σκυλιά’’ του δημοσιογράφοι (…) από χθες το βράδυ προσπαθούν να συμμαζέψουν τα ασυμμάζευτα». Αλέξης Κούγιας, 29.11.2012 
«Θεωρώ ότι και οι επιθέσεις τις οποίες δέχθηκα τότε, προέρχονται από ανθρώπους (…) οι οποίοι με έξυπνο τρόπο κατάφεραν να δημιουργήσουν αντιπαλότητα μεταξύ εμού και της ομάδας μου με τον Ολυμπιακό και τον κύριο Μαρινάκη». Αλέξης Κούγιας, 26.8.2014. 
** «(…) έχω κατά την κρίση μου αποκτήσει ως μισητό εχθρό τον πρόεδρο του Oλυμπιακού και της Super League Bαγγέλη Mαρινάκη». Αλέξης Κούγιας 2.8.2011 (από επιστολή στον πρόεδρο του Αρείου Πάγου). 
 «Δεν υπήρξε ποτέ στο μυαλό μου να κάνω κακό στον Ολυμπιακό». Αλέξης Κούγιας, 26.8.2014.
** «Από τη δράση της εγκληματικής οργάνωσης σε βάρος της, η Παναχαϊκή απαξιώθηκε κι έτσι χάσαμε ποδοσφαιριστές όπως ο Ντίνας, ο Σάμαρης, ο Ανδρέας Λαμπρόπουλος». Αλέξης Κούγιας 10.7.2014.
(Για το θέμα Πλέγα) «…υπήρξε μια αξιοπρεπής προσέγγιση από μέρους του Ολυμπιακού». Αλέξης Κούγιας, 26.8.2014. 
** «Ο Μαρινάκης, ο Μπέος, ο Τσακογιάννης και τα μπραβάκια τους την τελευταία δεκαετία (…) είχαν στήσει μια παγίδα…». Αλέξης Κούγιας. 29.11.2012. 
«ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ». Αλέξης Κούγιας, 26.8.2014 

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης)

Τρίτη, 26 Αυγούστου 2014

Ο Τσίπρας, ο Ολαντρέου και ποιος φοράει το σφικτό περιλαίμιο

Ίσως είναι η πιο εύστοχη ατάκα που έχει πει, σε συνέντευξή του στο Παρίσι, ο Αλέξης Τσίπρας: «Ολαντρέου»! Λίγο καιρό είχε εκλεγεί ο πειθήνιος ερωτιάρης πρόεδρος της Γαλλίας και οι εν Ελλάδι θεματοφύλακες του ορθού πολιτικού λόγου την έπεσαν στον Τσίπρα. Που δεν προσέχει τα λόγια του. Που είναι αλαζόνας. Που καταστρέφει τις συμμαχίες της Ελλάδας. «Αυτήν τη στιγμή κάτι αλλάζει στη Ευρώπη όχι γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε 16% αλλά επειδή ενισχύονται οι Ευρωπαίοι σοσιαλιστές» είχε πει η Φώφη Γεννηματά του… σοσιαλιστικού ΠΑΣΟΚ! Αυτά, επειδή ο Τσίπρας δήλωσε φάτσα κάρτα στους Γάλλους ότι «με τη μεγάλη δύναμη που απέκτησε η Αριστερά στη Γαλλία ο πρόεδρος Ολάντ ξέρει ότι δεν μπορεί με ευκολία να αθετήσει τις υποσχέσεις του και να γίνει Ολαντρέου». +/- Δείτε τη συνέχεια

Τότε ο Τσίπρας χαρακτηρίστηκε «αφελής και επικίνδυνος» (δήλωση Σαμαρά), αλλά σήμερα ο αφελής και επικίνδυνος αποδεικνύεται ο Ολάντ, η δημοφιλία του οποίου καταποντίζεται στα τάρταρα. Και ο οποίος κάνει αναγκαστικές κινήσεις υποταγής στο Βερολίνο, τραβηγμένος από το λουρί που φόρεσε και σε αυτόν η Μέρκελ. Το περιλαίμιο είναι τόσο σφικτό για τον Γάλλο καρδιοκατακτητή που αποδοκιμάζει γαβγίζοντας τις αντιγερμανικές δηλώσεις στελεχών της κυβέρνησής του. Τα οποία στελέχη, φυσικά, απέπεμψε δικαιολογώντας μέχρι κεραίας τον χαρακτηρισμό του Τσίπρα. Πιο Ολαντρέου (ή… μαλακαντρέου) δεν γίνεται!

Δευτέρα, 25 Αυγούστου 2014

Τύπος και Πολιτική στα γόνατα!

' Η ΟΤΑΝ, ΩΣ ΓΑΛΛΙΑ, ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΕΝΑΝ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑ ΣΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

Ο Ολάντ ζήτησε την παραίτηση της γαλλικής κυβέρνησης γιατί ο υπουργός Οικονομίας (Αρνό Μοντεμπούργκ) έθιξε με δήλωσή του τη Γερμανία λέγοντας ότι η χώρα τής Μέρκελ και του Σόιμπλε «έχει πέσει στην παγίδα της λιτότητας, την οποία επιβάλλει σε όλη την Ευρώπη». Η δήλωση θεωρήθηκε – επισήμως! – ότι «περνάει κίτρινη γραμμή» (δήλωση του Γάλλου πρωθυπουργού Μανουέλ Βαλς) και ακολούθησε η ομαδική παραίτηση-καθαίρεση της Κυβέρνησης για να οριστεί μια άλλη! (Αυτά παθαίνεις ότι δεν έχεις στο υπουργείο Οικονομικών έναν Στουρνάρα στον οποίο απευθύνεται με το μικρό του όνομα ο Σόιμπλε και του αποδίδει τα εύσημα όσο καιρό κολλούσε ένσημα στην πολιτική! +/- Δείτε τη συνέχεια

Καμιά αμφιβολία ότι η Ευρώπη έχει υποταγεί ολόκληρη – ακόμα και με τους πιο ισχυρούς της πόλους – στη γερμανική απολυταρχία που δεν δέχεται την ελάχιστη κριτική! Η υποταγή, βέβαια, έχει εκδηλωθεί και σε επίπεδο ενημερωτικών Μέσων. Ήταν Μάρτης του 2013 όταν ο δημοσιογραφικός κολοσσός της Ισπανίας, η El Pais, είχε δημοσιεύσει σε σάιτ της άρθρο Ισπανού οικονομολόγου που υποστήριζε ότι «η Μέρκελ, όπως ο Χίτλερ, κήρυξε τον πόλεμο στην υπόλοιπη ήπειρο, αυτή τη φορά για να εξασφαλίσει έναν οικονομικό ζωτικό χώρο». Έντρομη από τον θυμό που εκδηλώθηκε από «αγανακτισμένους Γερμανούς» στο διαδίκτυο, η El Pais έσπευσε να αυτολογοκριθεί και να κατεβάσει το άρθρο δίνοντας, μάλιστα, εξηγήσεις (δείτε εδώ) και μιλώντας για λάθος! Ξεπεσμός της Πολιτικής, του Τύπου, των αξιών…

Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Η δημοσιογραφία του… copypasting και τα πιο γρήγορα πιστόλια

Τον πέθαναν οι copyαδόροι τον Αντώνη Βανδή! Βιαστικά, αβασάνιστα, έβαλαν στη μηχανή τού copy paste την «είδηση» και την έβγαλαν σε αναρίθμητα αντίτυπα! Τα πιο γρήγορα πιστόλια του… copypasting είχαν πρώτοι, ή από τους πρώτους, την «πληροφορία». Οι άλλοι, που είναι πιο αργοί στην όπλιση με το δεξί κλικ πάνω στο «copy» και τον πυροβολισμό με την αριστερή επιλογή στο «paste», ακολούθησαν λαχανιασμένοι αλλά δεν έμειναν και αυτοί πίσω στη δημοσιογραφική τους πληρότητα. Ο μακάβριος ηλεκτρονικός «Τύπος» ξαναχτύπησε για πολλοστή φορά. Η αυθαιρεσία της ανευθυνότητας σαρώνει το διαδίκτυο. Όπου οι γρήγοροι copyαδόροι είναι περιζήτητοι ακόμα και με αγγελίες, όπως αυτή πριν από λίγες μέρες. Η δημοσιογραφία όπως τη γνωρίζαμε έχει πεθάνει, αλλά καμιά φήμη δεν το επιβεβαιώνει. Κακώς!

Παρασκευή, 22 Αυγούστου 2014

Τα σπασμένα φρένα του Ανδρέα

Ο Ανδρέας Λοβέρδος έφυγε από το μαντρί του ΠΑΣΟΚ λύκος και επέστρεψε πρόβατο. Για κάνα χρόνο το έπαιξε αρχηγός κόμματος κρεμώντας αντιμνημονιακές κορδελίτσες στα κομματικά γραφεία και τώρα ξαναμπαίνει υπό τη σκιά του πρώην αρχηγού του που ξανάγινε νυν. Ο σφοδρός έρωτάς του για την εξουσία τον βοηθάει να μην καταλαβαίνει την πολιτική ξεφτίλα του «απειλώ, φεύγω, φιλάω εκεί που έφτυνα και επιστρέφω». Όταν η σοβαρότητα των πολιτικών αρχίζει να κατρακυλάει δεν σταματάει με τίποτα. Σπασμένα φρένα!

Αρχαιολογικά ροδάκινα

Φαντάσου πόση δουλειά θα έχουν στη Μακεδονία οι αρχαιολόγοι του μέλλοντος, όταν θα έχουν ανακαλύψει θαμμένα εκατομμύρια ροδάκινα...

Νίκος Σαρίδης (από το Facebook)

Δευτέρα, 18 Αυγούστου 2014

Ο Ισπανός Βενγκέρ του Θρύλου

Είναι σαφές πως το φετινό μεταγραφικό καλοκαίρι του Ολυμπιακού ανήκει στον προπονητή του. Για πολλούς και διάφορους λόγους. Ας αναφέρουμε μερικούς:
-Όντας μια τεράστια προσωπικότητα, έχει το ειδικό βάρος να πείσει ποδοσφαιριστές όπως ο Αφελάι και ο Αμπιντάλ να μετακομίσουν στον Πειραιά και να φορέσουν την ερυθρόλευκη φανέλα. Δεν έχει σημασία που σε κάποιες περιπτώσεις δεν τα κατάφερε (Μπόγιαν). Αυτό δεν μειώνει τη δυνατότητά του να σηκώνει το τηλέφωνο και να μιλά με όποιον παίκτη, μάνατζερ, παράγοντα, προπονητή, επιθυμεί. Το όνομα «Μίτσελ» δεν είναι απλά γνωστό σε όλους. Αντιμετωπίζεται με απόλυτο σεβασμό από την παγκόσμια ποδοσφαιρική κοινότητα... +/- Δείτε τη συνέχεια

-Έχει ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο στο μυαλό του κι αυτό φάνηκε τόσο από τον τρόπο που χειρίστηκε την διαφαινόμενη απώλεια Μανωλά (το κενό έχει υπερκαλυφθεί με Αμπιντάλ και Μποτία και την παρουσία των Σιόβα και Αβραάμ), όσο και από την επιλογή του σέντερ φορ. Όσοι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τον Ντάνιελ Μπενίτεθ αγωνιζόμενο, κατάλαβαν αμέσως για ποιους λόγους αποτέλεσε τον εκλεκτό του Μίτσελ για τη θέση του φουνταριστού. Όταν ένας προπονητής έχει μια λίστα στην οποία περιλαμβάνονται ονόματα όπως του Νιάνγκ, ή του Καρντόζο και τους προσπερνά, όταν απορρίπτει παίκτες που του προτείνει ο... δικός του μάνατζερ (Ρέγες) κι επιμένει σε έναν άγνωστο στο ευρύ κοινό νεαρό 22 ετών, σημαίνει πως έχει πολύ συγκεκριμένα πράγματα στο μυαλό του. Και την προσωπικότητα να επιβάλει αυτό που θέλει. Παίρνοντας και το ανάλογο ρίσκο βεβαίως, το οποίο έχει αποδείξει πως δεν φοβάται!

-Όσον αφορά τον Ντάνιελ Μπενίτεθ, κανείς δεν γνωρίζει αν θα «πιάσει» στον Ολυμπιακό. Πολλά είναι τα παραδείγματα παικτών που δεν κατάφεραν να προσαρμοστούν στο ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο και το ταλέντο τους πήγε χαμένο. Βεβαίως ο τωρινός Ολυμπιακός προσφέρει ένα σημαντικό πλεονέκτημα στον νεαρό Παραγουανό: Αυτό της γλώσσας. Στην ομάδα υπάρχουν ένα σωρό ισπανόφωνοι (από το τεχνικό τιμ μέχρι αρκετούς παίκτες) και τουλάχιστον σε αυτό τον τομέα λογικό είναι να μη νιώσει αποκομμένος και να χρειαστεί μικρότερο διάστημα προσαρμογής.

Κάτι ακόμη για τον Μπενίτεθ: Διαθέτει όλο το «πακέτο» που λατρεύει ο Μίτσελ: Δεν είναι στατικός σέντερ φορ, μαρκάρει ακατάπαυστα τους αντιπάλους αμυντικούς, κινείται στο χώρο, δεν διστάζει να εκτελεί ακόμη και υπό δύσκολες συνθήκες. Και όντας στην ηλικία των 22 ετών είναι λογικό να έχει φιλοδοξίες για μια σπουδαία καριέρα. Με δυο λόγια είναι το στιλ του ποδοσφαιριστή που λατρεύει να δουλεύει ο Μίτσελ. Γι΄ αυτό και τον επέλεξε. Αν του «βγει» είναι ένα άλλο θέμα. Και, βεβαίως, όλα θα φανούν στο γήπεδο –εκεί που κανείς δεν μπορεί να κρύψει τίποτε.

Για να επανέλθουμε στον Μίτσελ: Αν οι κινήσεις του δικαιωθούν και ο Ολυμπιακός κάνει φέτος ένα βήμα παραπάνω στον διεθνή ποδοσφαιρικό χάρτη, δεν το αποκλείω να γίνει ο Ισπανός... Βενγκέρ του θρύλου. Το απόλυτο αφεντικό, δηλαδή, στην ομάδα για πολλά χρόνια...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη Live Sport της Κυριακής με τίτλο «Το καλοκαίρι του σενιόρ Μίτσελ»)

Ο Έλβις θα εμφανιστεί στα 80 του!

Ό,τι είχα τελειώσει το Δημοτικό όταν άκουσα σε έναν δίσκο 33 στροφών (νομίζω του τότε «κολλητού» μου του Γιώργου του Ζώρα), το Heartbreak Hotel και το Jailhouse Rock! Αυτά τα δύο τραγούδια ήταν σαν αποκάλυψη για μένα, που ακόμη δεν είχα μπει ούτε στην… προεφηβεία! Ουσιαστικά ο Έλβις ήταν αυτός που με μύησε στο Rock ‘n’ Roll και έτσι μου άνοιξε τον δρόμο προς τη ροκ, που άρχισα να ανακαλύπτω στην πορεία και έγινα φανατικός της. Ο Μόρισον, ο Γκάλαχερ, ο Μπλάκμορ, ο Ντίλαν, η Τζόπλιν, η Πάτι Σμιθ, ο Λένον, ο Γκάρι Μουρ, οι Led Zeppelin, οι Deep Purple, οι Eagles, οι Steppenwolf, οι Animals, και φυσικά ο Γκίλμορ και οι Pink Floyd, ήρθαν απλώς ως συνέχεια του Έλβις… +/- Δείτε τη συνέχεια

Από εκείνη τη στιγμή που άκουσα αυτά τα δύο τραγούδια, ο Έλβις ήταν για μένα ο βασιλιάς μου και μια τεράστια αφίσα του κοσμούσε πλέον την πόρτα του δωματίου μου, έτσι ώστε όποιος έφτανε έξω από τον «ιερό χώρο», να αντιλαμβανόταν αμέσως ποιόν «θεό» εδώ μέσα προσκυνάμε!

Ένα χρόνο μετά «πάγωσα»… Εκείνη η ημέρα του Αυγούστου του 1977 ήταν κάτι σαν σοκ για μένα! Μου φαινόταν αδύνατον το ότι ο Βασιλιάς είναι νεκρός! Το άκουγα και δεν μπορούσε να το χωρέσει το μυαλό μου!!! Αρνιόμουν να το πιστέψω!!! Κάπου-κάπου πιάνω τον εαυτό μου ακόμη και σήμερα να αρνιέται να το πιστέψει… Ακόμη και σήμερα, πιάνω τον εαυτό μου να «κρυφοπαρακαλάει» να βγει αληθινή εκείνη η περίφημη «θεωρία συνωμοσίας» που διαδόθηκε έντονα εκείνη την εποχή και που ήθελε τον Έλβις απλώς να έχει σκηνοθετήσει τον θάνατό του και να απολαμβάνει πλέον σε ένα άγνωστο μέρος την ησυχία του, γελώντας με όλους εμάς που τον θρηνούσαμε!

Γιατί τελικά όλος ο πλανήτης αρνιόταν τότε να το πιστέψει… Και ίσως κι άλλοι σαν και μένα να «κρυφοπαρακαλάνε» μέσα τους ακόμη και σήμερα να βγει αληθινό εκείνο το ψέμα… Να βγουν -λέει- ξαφνικά έκτακτα δελτία ειδήσεων που να λένε ότι «ο Έλβις ζει» κι ας θα είναι πλέον παρά κάτι… 80 ετών!

Jim Bas είναι συνάδελφος, δημοσιογράφος, και το κείμενό του για τον «Βασιλιά» αναρτήθηκε χθες στο Facebook)

Σάββατο, 16 Αυγούστου 2014

Γιατί (και) στην Ίο δεν χρειάζονται σεξ!

Η Ίος είναι ένας από τους (όχι και αναρίθμητους) λόγους που σε κάνει να λες τι καλά που ζω στη Ελλάδα. Ανήκει στις γεωγραφικές ταπεινότητες αυτής της χώρας. Ελάχιστα κοσμοξακουστή σε σχέση με τα νησιά της τουριστικής υπερβολής και της ξιπασιάς των επισκεπτών τους, σε βάζει στον πειρασμό να σκεφτείς περιπαικτικά ότι θα μπορούσε να ονομάζεται ολόκληρη «Μαγγανάρι» για προφανείς... πολιτικούς λόγους. Και όταν αποφασίζεις να πεις, βολτάροντας στο Αιγαίο, δεν βαριέσαι, ας κατέβω από το πλοίο  να τη δω και αυτήν, σου αποκαλύπτεται με το φυσικό κρυφό μεγαλείο που έχουν οι λιγόλογοι, οι ταπεινοί και οι αυτόφωτοι: γοητεία μέσα και έξω από τη χώρα.

Και μαζί χιούμορ και έξω καρδιά στα στενά δρομάκια που ανηφορίζουν στις φωλιές τις θέας! Εκεί απ' όπου το μάτι εφορμά και βυθίζεται σε ασύλληπτης ομορφιάς εικόνες που δεν μπορεί να μας πάρει κανείς πλιατσικολόγος «αρωγός φίλος». Στη διαδρομή βλέπεις και τα αναρτημένα στους τοίχους ενημερωτικά «δελτία» προς τους ξένους που εξηγούν στα αγγλικά γιατί (και) οι Νιότες δεν χρειάζονται, λόγω της κυβέρνησής τους, σεξ! Μένοντας, ωστόσο, σε ένα άκρως ερωτικό και ερωτεύσιμο νησί που ζει τη δική του γοητεία στη σκιά του γειτονικού τουριστικού γίγαντα που ακούει στο όνομα Σαντορίνη+/- Δείτε τη συνέχεια


Πάνω, η θέα στη νησί προσφέρεται σε αφθονία! Κάτω, μπάνιο στον Μυλοπότα.



Δευτέρα, 11 Αυγούστου 2014

Οδηγός διακοπών σε 40 άρθρα

Επειδή το καλοκαίρι μάς καλεί ακόμα για μερικές ημέρες υπόλοιπο αδείας (και ανταποκρινόμαστε στην πρόσκληση!), αφήνουμε για όσο λείψουμε έναν οδηγό διακοπών που είχε εμπνευστεί και συντάξει ο Baddog και ο οποίος είχε δημοσιευτεί στο μπλογκ το καλοκαίρι τού 2011.

Ο ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΤΟΥ BADDOG. Πριν φύγω για διακοπές, είπα να ξεφύγω λίγο από την αθλητική επικαιρότητα και να προσφέρω στο αγαπημένο αναγνωστικό κοινό του HARDDOG τη σοφία ενός σκύλου. Έναν οδηγό διακοπών:

1) Δεν τρώμε ποτέ αστακομακαρονάδα, για να μην μας πιάνουν τον κώλο τσάμπα και βερεσέ. Πρώτον, άμα βρεις αστακό φρέσκο σε ταβέρνα τον Ιούλιο να μου τρυπήσεις τη μύτη και τον Αύγουστο για να καλυφθεί τόση ζήτηση δεν φτάνει ένας... Ατλαντικός!
2) Πρέπει να είσαι πολύ... Ελληνας για να γυρίσεις από τη Μύκονο και να καυχιέσαι ότι πέρασες από το nammos (δηλαδή πλήρωσες 7 ευρώ τον freddo σε πλαστικό, κοινώς μπατιρομαλάκας!).
+/- Δείτε περισσότερα


3) Δεν πάμε 10 μέρες διακοπές προσπαθώντας να... ανακαλύψουμε τις 20 καλύτερες παραλίες του μέρους όπου πήγαμε! Για ποιο λόγο; Θα τις αγοράσουμε; Διακοπές πάμε, όχι να παίξουμε τους μεγάλους εξερευνητές!

4) Δεν πηγαίνουμε διακοπές με... κουλτούρα παρέα, για να επισκεφτούμε όλα τα μοναστήρια, τα λαογραφικά μουσεία, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα ξωκλήσια του μέρους όπου πάμε! Η Ελλάδα έχει τόσα μοναστήρια που δεν φτάνουν δέκα ζωές για να τα επισκεφτείς!

5) Δεν επιδιώκουμε να παίξουμε με γυναίκα τάβλι, είναι χάσιμο χρόνου και ξενέρωμα! Εκτός αν δεν γίνεται αλλιώς...

6) Δεν γυρίζουμε από τις διακοπές λέγοντας ότι βρήκαμε ένα εστιατόριο με πολύ καλό φαγητό, εξαιρετικές τιμές και τα ρέστα. Ολοι το ίδιο λένε. Ολον αυτόν τον κατιμά που σερβίρουν τα χιλιάδες φαγάδικα των τουριστικών περιοχών ποιοι τον τρώνε, αφού υποτίθεται ότι όλοι μας τρώμε ποιοτικά στις διακοπές; Τρώμε απλώς και δεν κάνουμε τους ξύπνιους.

7) Δεν ψωνίζουμε σουβενίρ. Πόσα πήλινα τασάκια και πόσα μαγνητάκια με... «Corfu», «Sifnos», «Thasos», «Skiathos» κλπ. να έχεις στο σπίτι σου; Ούτε τοπικά προϊόντα ψωνίζουμε. Γιατί να πας στη Σύρο για να φέρεις λουκούμια; Συριανά λουκούμια έχει και ο «Βασιλόπουλος»! Και ποια φάβα Σαντορίνης; Πού τη βρήκε τόση φάβα η Σαντορίνη; Ενα σακουλάκι να πάρει ο καθένας θα έπρεπε η καλλιεργήσιμη έκταση να είναι σαν τη Σιβηρία. Και πόσα γλυκά του κουταλιού να πας στη μαμά σου, τη θεία σου, τη γειτόνισσά σου κάθε χρόνο; Από σάκχαρο θα πάνε!

8) Δεν μασάμε με... ηλιοβασιλέματα και μαλακίες! Κάθε μέρος πουλάει κι ένα ηλιοβασίλεμα.

9) Δεν ψηνόμαστε, χωρίς να το ψάξουμε οι ίδιοι, από γνωστούς και φίλους που έχουν να μας προτείνουν σούπερ κατάλυμα! Κάποτε γνωστός μ' έστειλε σε ξενοδοχείο στην Κέρκυρα δίπλα στη θάλασσα, με την... ιδιαιτερότητα ότι το ξενοδοχείο ήταν δίπλα στο διάδρομο προσγείωσης - απογείωσης που στο συγκεκριμένο αεροδρόμιο μπαίνει μέσα στη θάλασσα! Κάθε πέντε λεπτά κι ένα τσάρτερ!

10) Αποφεύγουμε τοπικές γιορτές του στυλ «Γιορτή της σαρδέλας», «Γιορτές Λόγου και Τέχνης» κλπ. Είμαστε γραφικοί, δεν χρειάζεται να γινόμαστε περισσότερο!

11) Δεν κάνουμε κάμπινγκ μετά τα 18. Αν μας συναρπάζει τόσο το... κάμπινγκ, περιμένουμε να μας δώσει την ευκαιρία ο στρατός όταν πάμε φαντάροι! Οχι δέκα μέρες διακοπές και άλλες δέκα για ξεκούραση.

12) Αν μας λείπουν αποδείξεις για την Εφορία και περιμένουμε να συμπληρώσουμε στις διακοπές, απλούστατα δεν πηγαίνουμε στη Χαλκιδική! Σπανίζει το είδος, δεν πολυδίνουν...

13) Αποφεύγουμε σε ξαπλώστρα στη Χαλκιδική να διαβάζουμε «Πράσινη», «Γαύρο», «Ώρα», διότι στην καλύτερη περίπτωση από τις διπλανές παρέες θα μας σχολιάζουν χαμηλόφωνα...

14) Δεν «τσιμπάμε» στα περί «μοναδικής κρητικής φιλοξενίας». Στα τουριστικά μέρη της Κρήτης είναι όπως παντού, και ίσως και χειρότερα...

15) Δεν βάζουμε (όσοι χρησιμοποείτε) τα βατραχοπέδιλα πριν μπούμε στο νερό, για ευνόητους λόγους. Μάλλον δεν είναι τόσο ευνόητοι, γιατί έχει παρατηρηθεί (και αυτό) το φαινόμενο...

16) Προσέχουμε το μάτι στην παραλία όταν συνοδευόμαστε και όταν συνοδεύεται το «αντικείμενο του πόθου»...

17) Όταν έχεις παιδί δεν πηγαίνεις σε νησί που δεν είναι πρωτεύουσα νομού, άρα δεν διαθέτει νοσοκομείο. Διότι αν τύχει η στραβή, άντε να περιμένεις ελικόπτερο του ΕΚΑΒ στην... Κίμωλο. Και αν έρθει, άντε να είσαι σίγουρος ότι δεν θα πέσει!

18) Αν ταξιδεύουμε οδικώς και εμπλακούμε σε ατύχημα με επικαθήμενη νταλίκα να έχουμε υπόψη μας ότι άλλον αριθμό κυκλοφορίας και άλλο ασφαλιστήριο έχει το φορτηγό και άλλον αριθμό και άλλο ασφαλιστήριο -ενδεχομένως κι ασφαλιστική εταιρία- το φορτίο που είναι κοτσαρισμένο πίσω του. Εκ πείρας, προσευχόμαστε να μην μπλέξουμε σε τέτοια περιπέτεια... Αν δεν είμαστε θρήσκοι, απλώς δεν προσευχόμαστε...

19) Αν έχουμε tattoo ποδοσφαιρικής ομάδας δεν πηγαίνουμε όπου κι όπου. Έχω παράδειγμα γνωστού που παλιότερα, όταν στην Ίο μαζεύονταν... διάφοροι, τον μπάνισαν από την αποβάθρα κι αναγκάστηκε ν' αλλάξει προορισμό!

20) Εάν πάμε σε Λαγανά, Κάβο, Μάλια κλπ, οπουδήποτε είναι τίγκα στους Εγγλέζους, πρέπει να προσέχουμε ορισμένα πράγματα τα βράδια... Και σε μπαρ, και όταν οδηγούμε, μη μας έρθει κάνα μπουκάλι κατακέφαλα!

21) Είμαστε προσεκτικοί όταν οδηγούμε στην Κρήτη, ιδίως ως όσο ανηφορίζεις... Οσα ξέρατε περί οδικής συμπεριφοράς δεν ισχύουν για τα παλικάρια της κρητικής υπαίθρου!..

22) Δεν επιχειρούμε με την... ταυτότητα του ΚΑΡ να μπούμε δωρεάν ή με έκπτωση σε πλοίο ή σε κάποιο μέρος. Δεν περνάει πουθενά!

23) Όταν μιλάμε στο κινητό στην παραλία, δεν φωνάζουμε και κυρίως δεν λέμε δυνατά ονόματα και διευθύνσεις. Ποτέ δεν ξέρεις...

24) Όταν πάμε σε ξενοδοχείο με «βραχιολάκι», δεν τρώμε τα πάντα, από την ώρα που θα ξυπνήσουμε ώς την ώρα που θα κοιμηθούμε, μόνο και μόνο επειδή τα προσφέρει το all inclusive πακέτο. Μας κοιτάζει το προσωπικό και ψιθυρίζει «πού τους βρήκαμε αυτούς τους λιγούρηδες;».

25) Δεν διαβάζουμε στην παραλία ούτε... «Σούπερ Κατερίνα» ούτε «Η καταγωγή της οικογένειας, της ατομικής ιδιοκτησίας και του κράτους» του Ένγκελς. Και στις δύο περιπτώσεις γελάνε μαζί μας και τα βότσαλα!

26) Δεν βουτάμε κεφάλι σε πισίνα όταν έχει παιδιά, αποδεδειγμένο ότι κάποιο απ' όλα, κάποια στιγμή θα κατουρήσει!

27) Δεν πηγαίνουμε σε δύσβατες παραλίες, που θες ακόμη και σκοινιά για να ανεβοκατέβεις. Διακοπές κάνεις, όχι απόβαση στη Νορμανδία!

28) Αν πάμε διακοπές με άλλο ζευγάρι, υπολογίζουμε την πιθανότητα ότι μπορεί να τσακωθεί το άλλο ζευγάρι. Οπότε συνεκτιμούμε πόσο συχνά τσακώνεται το συγκεκριμένο ζευγάρι, πώς τσακώνεται και τι εναλλακτικές έχουμε αν μας κάτσει η κέντα. Το καλύτερο, είναι να μην πάμε με άλλο ζευγάρι!

29) Όταν είμαστε αραχτοί στην ξαπλώστρα, το βλέμμα και η ακοή είναι πάντα σε λειτουργία. Η παρατηρητικότητα είναι προσόν ενός καλού δημοσιογράφου.

30) Δεν αφήνουμε το έτερον ήμισυ να πάρει στο τηλέφωνο τη μαμά της και να της λέει «περνάμε υπέροχα...»!. Και χάλια να περνάει, πάλι το ίδιο θα έλεγε στη μαμά για να μην ανησυχήσει. Τσάμπα οι μονάδες! Πιο βαρετό και προβλέψιμο και από τα μελτέμια τον Αύγουστο!

31) Δεν βγάζουμε όλη την ώρα φωτογραφίες. Μετά πρέπει να παίρνεις άλλες δέκα μέρες άδεια για να δεις τις φωτογραφίες που τράβηξες και σου τράβηξαν τις προηγούμενες δέκα μέρες!

32) Φροντίζουμε να τσεκάρουμε πού θα είναι το ίδιο διάστημα ανεπιθύμητοι γνωστοί μας, μην τους βρούμε ξαφνικά μπροστά μας! Μου έχει τύχει μέχρι και στο εξωτερικό. Παθαίνοντας μαθαίνεις...

33) Δεν λέμε ποτέ στην εργασία μας ότι βρισκόμαστε σε κοντινή απόσταση στην Αθήνα ή σε μέρος που δεν χρειάζεται πλοίο ή αεροπλάνο για να επιστρέψουμε. Γιατί αν θέλουν να μας ανακαλέσουν άρον άρον για κάποιο λόγο, τη βάψαμε! Πολλοί δημοσιογράφοι την έχουν πατήσει έτσι...

34) Δεν γκρινιάζουμε για τα κουνούπια! Αφού όπου και αν πηγαίνουμε, κάθε χρόνο κουνούπια συναντάμε!

35) Δεν παίρνουμε όλη μας την προίκα στις διακοπές. Αφού το ξέρουμε, ότι κάθε χρόνο τα μισά απ' όσα κουβαλάμε δεν τα χρησιμοποιούμε ποτέ.

36) Οταν είμαστε άτεκνοι, επιλέγουμε πρώτα προορισμό που θα πάμε και κατόπιν σε ποιο κατάλυμα. Όταν αποκτάμε παιδιά, επιλέγουμε πρώτα κατάλυμα και σε δεύτερη μοίρα σε ποιο νησί ή ποια στεριά βρίσκεται.

37) Δεν κολυμπάμε με χαρτονομίσματα στις τσέπες του μαγιό!

38) Δεν πηγαίνουμε στα Κουφονήσια και διαμαρτυρόμαστε ότι δεν είναι καλά για κλάμπινγκ, ούτε στη Νάουσα της Πάρου ότι δεν έχει ησυχία. Δεν είναι όλα τα μέρη για όλα τα πράγματα!

39) Δεν πάμε σε καφενείο παραδοσιακού χωριού να ζητήσουμε Μοχίτο! Αρκετά «ψώνια» έχει δει ο μπάρμπας που διατηρεί το καφενείο, δεν του χρειάζεται άλλο ένα!

40) Αν είμαστε σε νησί του Ανατολικού Αιγαίου και ακούσουμε στις ειδήσεις ότι επίκειται χρεοκοπία της χώρας, σηκώνουμε τις όποιες καταθέσεις μας και πεταγόμαστε απέναντι για να τις βάλουμε στην... Τurkish Bank! Αν δεν έχουμε καταθέσεις, πεταγόμαστε απέναντι για να φάμε και τα υπόλοιπα λεφτά που έχουμε επάνω μας, δεν θα ξανάχουμε την ευκαιρία!

Σάββατο, 9 Αυγούστου 2014

Τα δημοσιογραφικά ελληνοαγγλικά και οι αριστούχοι της Σχολής Κωστόπουλου

Όταν γράφεις σε ελληνικό έντυπο, σάιτ, μπλογκ κλπ απευθύνεσαι σε Έλληνες που μιλάνε ελληνικά και όχι ελληνοαγγλικά. Σύμφωνοι, κάποιοι (πολλοί) ξένοι όροι πολιτογραφήθηκαν ως ελληνικοί και είναι γραφική η προσπάθεια ελληνοποίησής τους. Το να λες τον μασέρ χειρομαλάκτη, το φαξ τηλεομοιοτυπία, το κουταλάκι κοχλιάριο και τον μακιγιέρ ψιμυθιολόγο, αντί να εξυπηρετείς την προσπάθεια διατήρησης της γλωσσικής καθαρότητας, τη γελοιοποιείς. Αλλά ως εκεί.
Η άλλη πλευρά του νομίσματος στη γλωσσική γελοιότητα έχει τα γκρίκλις και τα ελληνοαγγλικά. Που διαχέονται, δυστυχώς, και στην ελληνική δημοσιογραφία από τότε που η παραγωγή δημοσιογράφων γίνεται μαζικά, σαν από πρέσα. Κάθε φορά που ανοιγοκλείνει το καλούπι βγαίνουν και κάποιοι που προσπαθούν να εντυπωσιάσουν κακοποιώντας τη δημοσιογραφική έκφραση ερήμην δασκάλων. +/- Δείτε τη συνέχεια

Όταν σε ελληνικό μέσον ενημέρωσης βλέπεις να γράφουν για τον Michael Schumacher, την Angela Merkel και για το penalty που δεν δόθηκε – όταν δηλαδή δεν χρησιμοποιείται σε ΕΛΛΗΝΙΚΟ έντυπο το ΕΛΛΗΝΙΚΟ αλφάβητο για να γραφτεί του όνομα του Σουμάχερ και της Μέρκελ ή για να αποδοθεί με ελληνικά γράμματα ο όρος πέναλτι – το πράγμα οδεύει προς τη γελοιότητα. Η οποία ξεπερνιέται σε πιο ακραίες περιπτώσεις. Όπως λόγου χάρη όταν διαβάζεις σχετικά με τη γεμάτη φραστικές προσβολές μέσω Twitter «διαμάχη του Piers Morgan και του Larry King» (έτσι ακριβώς!) το σχόλιο ότι «ούτε στο εξωτερικό έχουν αντιληφθεί το impact των όσων γράφονται στα social media»!

Εντάξει μεγάλε/μεγάλη, είναι ολοφάνερο ότι οι γνώσεις σου στα αγγλικά ξεπερνούν το λόουερ, αλλά αυτό έχει αρνητικό… impact στη δημοσιογραφική σου εικόνα. Και δυστυχώς δεν το καταλαβαίνεις, αλλά νομίζεις ότι έχεις πιάσει το μοντέρνο γλωσσικό ύφος από τα αχαμνά και ότι είσαι αριστούχος της Σχολής Κωστόπουλου.

Πέμπτη, 7 Αυγούστου 2014

Το καμάκι τού ναυαγοσώστη

Είναι η νέα καλοκαιρινή φιγούρα στην Ελλάδα της πρόνοιας: ναυαγοσώστης! Και φέτος τον συνάντησα απόντα από τον ξύλινο πύργο του σε διάφορες παραλίες. Ο ναυαγοσώστης είναι ένα από εκείνα τα είδη που θα μπορούσες να χαρακτηρίσεις ως «αχρείαστα απολύτως απαραίτητα» και τα οποία συχνά παραμένουν συνοδευτικό ντεκόρ. Σαν τους πυροσβεστήρες και τις «πυροσβεστικές φωλιές». Σαν τις σωσίβιες λέμβους και το φως με τις μπαταρίες στα σωσίβια που θα ανάψει, αν, όποτε, εφόσον έρθει σε επαφή με το νερό. Σαν την έξοδο κινδύνου στα μπαρ και στα σινεμά. Ο ναυαγοσώστης θεωρητικά θα σώσει ζωές όταν χρειαστεί. Συνήθως σώζει τη δική του ζωή για δυο τρεις μήνες από την ανεργία. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ανήκει και αυτής/αυτή στη γενιά των τετρακοσίων ευρώ. Γι’ αυτό συνήθως δεν θα τον βρεις ανεβασμένο στον πύργο του να εποπτεύει, ως όφειλε, την ακτή για πιθανό κρούσμα πνιγμού. Συχνά περιφέρεται, συζητάει, χαριεντίζεται, επιδεικνύει τις γραμμώσεις του με μεγαλύτερο ναρκισσισμό από του Κριστιάνο Ρονάλντο και ενίοτε κάνει καμάκι.

Τον είδα – κάποιον, κάποιους από αυτούς – σε παραλίες όπου ένιωσα προστατευμένος από τη σκιά της ψηλής ξύλινης ναυαγοσωστικής κατασκευής, απόντος τού ναυαγοσώστη. Η γοητεία τής παράκτιας εξουσίας του, σε συνδυασμό με τις κοιλιακές του φέτες, τον έκανε ακαταμάχητο και κέρδισε με συνοπτικές διαδικασίες το νυχτερινό ραντεβού.

Το βράδυ, στις ειδήσεις, τον καμάρωσα στο σπαραξικάρδιο ρεπορτάζ για τις κενές θέσεις ναυαγοσωστών στις ελληνικές ακτές. Έχω δει τόσες πολλές φορές τα ρεπορτάζ για τους 'Ελληνες ναυαγοσώστες, που νομίζω πως  αυτά τα παιδιά χρειάζονται τελικά μόνο για τα τηλεοπτικά συμπληρώματα στους γλίσχρους ειδησεογραφικά καλοκαιρινούς μήνες. Τότε που κατεβαίνουν από τον πύργο τους (όπου μόλις ανέβηκαν), τρέχουν ορμητικά με το σφυρίχτρα και τον πλωτήρα στο χέρι και πέφτουν με αυταπάρνηση στο νερό. Υποθέτω ότι για τις ανάγκες της παραγωγής το κάνουν τρεις και τέσσερις φορές. Το βράδυ ο τηλεσκηνοθέτης διαλέγει την πιο πειστική λήψη.

Τρίτη, 5 Αυγούστου 2014

Απεργία στον Τύπο; Χεστήκανε!

Όποτε κηρύσσεται απεργία στον Τύπο νιώθω πως κάποιος απέναντι, μου βγάζει περιπαικτικά τη γλώσσα, μου δείχνει τον αγκώνα, τεντώνει το μεσαίο του δάχτυλο στη μούρη μου και κατεβάζει τα δυο του χέρια, ενωμένα, στα αχαμνά του: «Αυτά θα πάρεις!» Μια προηγούμενη απεργία τού κλάδου μας (νομίζω η προτελευταία), είχε καταλήξει σε οπερέτα: άλλες εφημερίδες δεν εκδίδονταν, άλλες κυκλοφορούσαν αγνοώντας τις Ενώσεις Τύπου και κάποιες τρίτες έφταναν στα περίπτερα με άδεια των συνδικάτων. Το τέλειο μιντιακό αλαλούμ. +/- Δείτε τη συνέχεια

Σήμερα οι ραδιοσταθμοί σίγησαν δημοσιογραφικά, οι κατ’ εξακολούθηση απεργοσπάστες (που έχουν ταπετσάρει τους τοίχους των γραφείων τους με εύφημους μνείες ανυπακοής στα συνδικάτα και τετράποδης υπακοής σε εξουσιαστές) δουλεύουν κανονικά, και μια μεγάλη μερίδα από το πόπολο, με τη διαλυμένη ζωή και τον κονιορτοποιημένο εγκέφαλο από τους τουρκικούς πυραύλους τύπου «Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής» λέει, «τι καλά που δεν έχει ειδήσεις, ησυχάζει το κεφάλι μας». (Όχι βέβαια πως οι περισσότερες ενημερωτικές εκπομπές δεν αξίζουν αυτήν την απαξίωση).

Και τελικά; Κάποιος νόμος που ξεσκίζει πάλι τους ανθρώπους του Τύπου και πυροβολεί τα ταμεία τους, περνάει σε ένα άσχετο νομοσχέδιο που τιτλοφορείται «Κύρωση της σύμβασης δωρεάς μεταξύ της 1ης Υγειονομικής Περιφέρειας Αττικής, του Γενικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Κηφισιάς ‘Οι Άγιοι Ανάργυροι’»!

Ποια απεργία και ποιο αποτέλεσμα; Εξάλλου ό,τι θέλεις να μάθεις το βρίσκεις στα σάιτ με τα πληρώματα γαλέρας που αντιγράφουν άλλα σάιτ με πληρώματα απεργοσπαστών. Έτσι, αυτοί ό,τι θέλουν θα το πετύχουν, παντού και όχι μόνο στο Μέσα Ενημέρωσης. Και μετά θα βγάζουν τη γλώσσα, θα τεντώνουν το μεσαίο δάχτυλο, θα κατεβάζουν τα χέρια στα αχαμνά και θα λένε (μαζί με το «αυτά θα πάρετε») «Απεργία εσείς; Χεστήκαμε εμείς»! 

(ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Διακοπή στις ολιγοήμερες διακοπές του μπλογκ με αφορμή την απεργία-χάδι, αλλά την τουφεκιά έπρεπε να τη ρίξουμε για τα μάτια, που δεν βλέπουν, και τα αυτά, που δεν ακούνε. Θα γράψουμε δυο-τρία πράγματα ακόμα τις επόμενες  μέρες και μετά ο δεύτερος και τελευταίος κύκλος ξεκούρασης - πάντα ολιγοήμερης).