Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2014

Φονιάδες και κράτος-φαφλατάς

ΣΚΟΤΩΝΟΥΝ ΓΙΑ ΕΝΑ ΚΑΣΚΟΛ ΚΑΙ ΔΕΡΝΟΥΝ ΜΕΧΡΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΓΙΑ ΕΝΑ ΠΑΝΟ 

Βλάκες ή μισθοφόροι, γεννημένοι εγκληματίες ή ετερόφωτοι δολοφόνοι, πεπλανημένα τσογλάνια ή αρχηγοί της ανωμαλίας. Ό,τι και να είναι αυτοί που δέρνουν για την μπάλα να πάνε φυλακή. Αλλά έγκαιρα, σήμερα, τώρα. Πριν σκοτώσουν πάλι, πριν γίνουν παραδείγματα προς μίμηση για τους νεότερους που έρχονται από πίσω. Γιατί η ιστορία των δολοφόνων στα ελληνικά γήπεδα είναι παλιά και έχει συνέχεια. Μια σκυταλοδρομία αίματος, μια κόκκινη γραμμή που κρατάει κοντά τριάντα χρόνια. Όταν δολοφονήθηκε με φωτοβολίδα ο τραγικός Χαράλαμπος Μπλιώνας οι σημερινοί Πυρήνες της Βλακείας στα ελληνικά γήπεδα ήταν αγέννητοι. Αλλά κρατάνε ανεξίτηλη την κόκκινη γραμμή και τη συνεχίζουν με συνέπεια. Ο θάνατος στο Αλκαζάρ και ο θάνατος στη Λαυρίου δεν έγιναν παράδειγμα προς αποφυγή. Αντίθετα, για κάποιους έγιναν σημεία αναφοράς, έγιναν σύνθημα. Χρόνια μετά το είδαμε με ανατριχίλα σε πλακάτ, γραμμένο από ατιμώρητους και ανάλγητους ηλίθιους: «Για κάθε καρωτίδα μια φωτοβολίδα!» Αποκρουστικό, απίστευτο, αλλά αληθινό. +/- Δείτε τη συνέχεια

Το φαινόμενο δεν είναι μόνο ελληνικό. Είναι παγκόσμιο. Στη Βραζιλία το περασμένο Φεβρουάριο οπαδοί της Σάο Πάολο έδειραν μέχρι θανάτου οπαδό της Σάντος όταν τον συνάντησαν μετά τον αγώνα σε στάση λεωφορείου. Και στις αρχές της αγωνιστικής περιόδου στη Σουηδία, οπαδοί της Χέλσινγκποργκ σκότωσαν στη Στοκχόλμη, πριν από τον αγώνα, οπαδό της Τζουργκάρντεν.

Στην ίδια πορεία οι δικοί μας. Σκοτώνουν για ένα κασκόλ και δέρνουν μέχρι θανάτου για ένα πανό. Όπως έγινε στην Αλικαρνασσό με τον φίλο του Εθνικού που πλήρωσε με τη ζωή του την ατιμωρησία από ένα κράτος-φαφλατά, με μεγαλοστομίες και κορώνες. Ένα κράτος που γίνεται σκληρό μόνο εκεί που θέλει και συχνά εκεί που ΔΕΝ πρέπει. Και που λέει πολλά, αλλά κάνει λίγα – σήμερα και ΠΑΝΤΑ!

Δεν πάνε δέκα μήνες που ο Γιάννης Ανδριανός αποκάλεσε τη «βία» καρκίνωμα και διατράνωσε (διατράνωσε!) «τη βούληση της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού» να την πατάξουν. Τσάμπα είναι τα λόγια. Τσάμπα έφυγε μια ακόμα ζωή. Τσάμπα και να διατάξεις τη διακοπή των πρωταθλημάτων. Εις ένδειξη σεβασμού προς τον αδικοχαμένο. Και ως μια ομολογία ήττας απέναντι στους ανίκητους βλάκες που γίνονται φονιάδες για ένα κασκόλ και ένα πανό.

Διον. Βραϊμάκης 

(Από τη Live Sport της Τρίτης)

Ο Ανδρουλιδάκης κλέβει ασυστόλως ειδήσεις

Στην αρχή εξεπλάγημεν (εκπλαγήκαμε) κι έπειτα χαμογελάσαμε... Πού, πώς, πότε; Οταν το απογευματάκι της Δευτέρας, ξαπλωμένοι στον καναπέ μας και ξεφυλλίζοντας την κυριακάτικη «Εξέλιξη», είδαμε μια ολόκληρη σελίδα με ειδήσεις από τον χώρο των media και διαπιστώσαμε πως όλα, μα όλα, ήταν από τους zoornalistas με ελάχιστα από αυτά ελαφρώς παραλλαγμένα.Κι αρχίσαμε να «ψαχνόμαστε» μεταξύ μας: ρε σεις μπας κι έχουμε ξεκινήσει συνεργασία με τον Ανδρουλιδάκη και δεν το ξέρουμε; Διαβάστε ολόκληρο το θέμα των zoornalistas εδώ

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014

Πράσινος εθισμός στις τελικές και βαθμολογία συλλεκτική!

Η βαθμολογία της 5ης αγωνιστικής είναι συλλεκτική! Να τη σκανάρουμε και να τη φυλάξουμε σαν σπάνιο ντοκουμέντο τού πρωταθλήματος. Ο καταπληκτικός ΠΑΟΚ τού Άγγελου, σκαρφάλωσε στην κορυφή πατώντας πάνω στην πλάτη του ΟΦΗ και αφήνοντας τον Ολυμπιακό να ταλαιπωρείται σε έναν ασυνήθιστο γι’ αυτόν συνωστισμό. Στο τρίτο σκαλοπάτι πλέον ο πρωταθλητής (μετά τη 2η Βέροια!) μαζί με Ατρόμητο, Παναθηναϊκό και Κέρκυρα, είναι σαν να κατέβηκε από το ταξί και συνεχίζει σε τιγκαρισμένο λεωφορείο! Ο ΠΑΟΚ τού πρώτου ημιχρόνου ήταν όνειρο, με τέσσερα γκολ και με το τελευταίο από αυτά να είναι προφανώς το πιο συναρπαστικό τού Σαββατοκύριακου (αν όχι ολόκληρης της περιόδου) στην Ευρώπη. +/- Διαβάστε τη συνέχεια

Ο Παναθηναϊκός, από την άλλη, παραμένει ομάδα εθισμένη στις τελικές! Με αυτές πορεύεται και ελπίζει για καλύτερες μέρες. «Το θετικό είναι ότι δημιουργούμε ευκαιρίες», δήλωσε ο Αναστασίου. Δεν έχει άδικο. Είναι θετικό, είναι ελπιδοφόρο, αλλά μαζί και ανησυχητικό.
Πόσες τελικές χρειάζεται μια ομάδα για να πετύχει ένα γκολ απέναντι στη χειρότερη άμυνα του πρωταθλήματος; Χθες ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε 27 σύμφωνα με το σάιτ της Λίγκας. Εντυπωσιακό…
Οι χαμένες ευκαιρίες στέρησαν χθες από τη Λεωφόρο ένα «πάρτι» ανάλογο με αυτό που έζησε η Τούμπα. Η δυναμικότητα της Νίκης προσφερόταν για να του φτιάξει περισσότερο τη διάθεση. Έως χθες κάθε πικραμένος (Εργοτέλης) και κάθε χαρούμενος (Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ) της έβαζε πότε τέσσερα και πότε τρία γκολ. Μόνο στον Παναθηναϊκό και στον Ατρόμητο σκόνταψε η υπερπαραγωγή, με τους Περιστεριώτες όμως να έχουν στο 1-0 τού Βόλου δυο δοκάρια πέρα από τις άλλες χαμένες ευκαιρίες, κυρίως με τον Ναπολεόνι.
Τουλάχιστον ο Παναθηναϊκός του δευτέρου ημιχρόνου τις δημιουργούσε και τις έχανε με ποικιλία και πολυφωνικά: Πέτριτς, Καρέλης, Κλωναρίδης, Ντίνας! Οι αριθμοί και η στατιστική δίνουν την εικόνα ενός Παναθηναϊκού που επείγεται να βρει λύσεις – ή κατάλληλους παίκτες – για το τελείωμα.
Προσέξτε διαφορές στο χθεσινό παιχνίδι: Τελικές 27-5, σουτ εντός περιοχής 14-2, σουτ εκτός περιοχής 10-3, κεφαλιές 3-0, αποκρούσεις 3-15, επεμβάσεις 5-28, φάουλ 9-22, κόρνερ 14-1. Και τελικά το άθροισμα όλων αυτών έβγαλε ένα γκολ!
Χθες η «μη ολοκλήρωση» δεν του στοίχισε, στη Λέσβο όμως; Αν έπαιρνε τρεις βαθμούς εκεί από την Καλλονή θα ήταν σήμερα συμπρωτοπόρος με τον ΠΑΟΚ και πάνω από τον Ολυμπιακό. Ούτε στο όνειρό του πριν από λίγο καιρό.

 Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Δευτέρας)

Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2014

Η ευκαιρία για να εξαφανιστεί ο Άδωνις (η εκπομπή στον ΣΚΑΪ τον περιμένει)

Άδωνις Γεωργιάδης στο MEGA: «Αν πει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι το πρόβλημα της εθνικής συνεννόησης είναι ο Αδωνις Γεωργιάδης και οι δηλώσεις μου, εγώ παραιτούμαι και αποχωρώ από την πολιτική». Έλα βρε ΣΥΡΙΖΑ, καν' το!
(Όσο για τον Άδωνη, όταν με το καλό φύγει από την πολιτική, έχει δημιουργήσει με τα σόου του τις προϋποθέσεις να κάνει τηλεοπτική καριέρα. Ήδη του έχει γίνει πρόταση - και δεν είναι πλάκα - να αναλάβει εκπομπή στον ΣΚΑΪ, όπως έγραψε το έγκυρο enimerosi24.gr (διαβάστε εδώ). Σίγουρα θα πάει καλύτερα από τον άλλο απόμαχο της πολιτικής, τον Πάγκαλο, που κάθε Τρίτη βγαίνει στον Vima Fm και ομορφαίνει τα ραδιοφωνικά πρωινά. Χώρια που ο Άδωνις σε περίπτωση που δεν πάει καλά η εκπομπή μπορεί να ρίξει τις εφεδρείες για να φτάσει στην επιτυχία: να κάνει τηλεοπτικό δίδυμο με την Ευγενία Μανωλίδου. Μαγικό!) 

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2014

Γράμμα στον Γιάννη Κάργα

Αγαπητέ Γιάννη, 

Παραβαίνοντας τον άγραφο νόμο «όταν δεν κατηγορείσαι, μην απολογείσαι» έσπευσες να δηλώσεις ότι «δεν είσαι στημένος» δίνοντας εξηγήσεις για την ατυχία σου στο αυτογκόλ της Τρίτης – προφανώς επειδή ειπώθηκαν και γράφτηκαν κάποιες ανοησίες. Ένιωσες ένοχος χωρίς να είσαι, γιατί σε βαραίνει το προπατορικό αμάρτημα του ελληνικού ποδοσφαίρου, αυτό που σηκώνει στις πλάτες της ΚΑΙ η δική σου ποδοσφαιρική γενιά. Αισθάνθηκες την ανάγκη να απολογηθείς σαν να ήθελες να ξορκίσεις μια αρρώστια που έχει προσβάλει το ελληνικό ποδόσφαιρο, αλλά οι ιερείς και διάκονοι των θεσμών την αντιμετωπίζει σαν βασκανία. +/- Διαβάστε τη συνέχεια

Όταν δημοσιοποιήθηκε το «αυτοί να κερδίζουν και οι άλλοι να πάνε να γαμηθούν», ήσουν σχολιαρόπαιδο. Τότε τους έπιασαν με τη γίδα στον ώμο, αλλά τους άφησαν να φύγουν με ευχές και καταβόδια. Και εσύ, παιδί οκτώ χρονών, δεν είδες τιμωρία, κάθαρση, εξαγνισμό. Κράτησες μέσα σου το σποράκι της συλλογικής ενοχής, και εκείνο φυτεύτηκε όταν φόρεσες ποδοσφαιρικό παπούτσι.
Μεγάλωσες με τις θεωρίες – που δεν ήταν πάντα απλές θεωρίες – περί παράγκας, βρωμιάς, στημένων αγώνων, διαβρωμένων θεσμών, προσεταιρισμένων δημοσιογράφων, εντεταλμένων διαιτητών. Και τότε το σποράκι άρχισε να ριζώνει.
Γνώρισες, έμαθες και άκουσες – κάποτε με υπερβολές – για παράγοντες, σε όλες τις κατηγορίες, που αν τους ξύσεις θα βρεις από κάτω λέπια. Τότε ήταν που οι ριζούλες της κοινωνικής σου συνενοχής άρχισαν να βλασταίνουν.
Σιγά σιγά έμαθες ότι στο ποδόσφαιρό μας τρέχουν τα άλογα, τρέχουν και τα γαϊδούρια, αλλά ενίοτε κερδίζουν τα δεύτερα. Την Τρίτη, λίγο πριν από την έναρξη του αγώνα, αλλά και μέρες πριν, είδες τον πρόεδρό σου να αλλάζει κατεύθυνση – στα 60 του! – με θεαματική πιρουέτα και να ρίχνει ροδοπέταλα εκεί που έφτυνε από το βάθος της χολής του. Με το αυτογκόλ λίγη ώρα μετά, το προπατορικό εξερράγη μέσα σου και ένιωσες την ανάγκη να φωνάξεις «αθώος
Όμως, Γιάννη, η αυθόρμητη, νεανική, αντίδρασή σου φανερώνει ακόμα περισσότερο αθωότητα ψυχής και πράξεων. Αθωότητα που πιτσιλίζεται από λάσπη σε ένα πεδίο, το ποδοσφαιρικό, γεμάτο βουρκάρια. Και το οποίο θα καθαρίσει μόνο όταν τα σκουλήκια βγάλουν πόδια. Δηλαδή ποτέ!

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου)

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2014

Το στοίχημα, και τι άλλο κρύβει ο «πόλεμος» Μαρινάκη - Μελισσανίδη

Η χθεσινή αποκάλυψη του Βασίλη Βέργη για συζητήσεις της ΠΑΕ Ολυμπιακός με την ιδιωτική στοιχηματική εταιρεία Stoiximan.gr, που πρόσφατα έγινε χορηγός φανέλας του μπασκετικού Παναθηναϊκού ήταν, αναμφίβολα, «το θέμα του μήνα» για όσους ασχολούνται με το χώρο. Κατ΄ αρχάς η πληροφορία επιβεβαιώθηκε από πολλές πηγές. Σε σημείο που να μη μένει καμία απολύτως αμφιβολία για την (δεδομένη, έτσι κι αλλιώς) εγκυρότητα –μέχρι κεραίας- του ρεπορτάζ. Κι ανεξάρτητα από το αν οι συζητήσεις καταλήξουν σε συμφωνία ή ναυαγήσουν και μόνο το γεγονός ότι γίνονται διαπραγματεύσεις δείχνει πως το κομμάτι του «πολέμου» Μαρινάκη – Μελισσανίδη που αφορά στα τυχερά παιχνίδια και τον ΟΠΑΠ, βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Και μάλιστα με τόση ένταση, που ξαφνιάζει ακόμη και τους πλέον μυημένους... +/- Δείτε τη συνέχεια

Οι «μάχες» είναι όχι μόνο πολυεπίπεδες, αλλά και καθημερινές. Μόλις προχθές ο ΟΠΑΠ κατάφερε μια σημαντική νίκη, παίρνοντας το ιπποδρομιακό στοίχημα, το οποίο διεκδικούσε και η ΙΝΤΡΑΛΟΤ, του Σωκράτη Κόκκαλη. Κι όσοι πιστεύουν ότι ο ΟΠΑΠ έβγαλε 40,5 εκατομμύρια από το ταμείο του για να εξασφαλίσει τη διοργάνωση ενός παιχνιδιού που είχε μόλις 65 εκατομμύρια τζίρο πέρσι, κάνουν ένα τεράστιο λάθος.

Στην πραγματικότητα, με αυτή του την κίνηση, ο Οργανισμός εξαγόρασε τα 600, περίπου, πρακτορεία ιπποδρομιακού στοιχήματος στην Ελλάδα, τα οποία αν κατέληγαν στην ΙΝΤΡΑΛΟΤ θα δημιουργούσαν αυτόματα ένα ανταγωνιστικό της ΟΠΑΠ δίκτυο! Μέσα από το οποίο θα μπορούσε (πιθανότατα) να προσφερθεί όχι μόνο ιπποδρομιακό στοίχημα, αλλά και στοίχημα ιδιωτικών εταιρειών!

Ποιο θα είναι το επόμενο επεισόδιο στον «πόλεμο» των δυο πλευρών; Κανείς δεν γνωρίζει... Αν, ωστόσο, οι διαπραγματεύσεις Ολυμπιακού – stoiximan.gr έχουν θετική κατάληξη, δημιουργείται ένας ισχυρός δεύτερος πόλος στον τομέα των τυχερών παιχνιδιών στην Ελλάδα. Ένας ανταγωνιστής του ΟΠΑΠ, που με «όχημα» τα μεγαλύτερα brand στο χώρο του ελληνικού αθλητισμού, τον Ολυμπιακό δηλαδή (ποδόσφαιρο) και τον Παναθηναϊκό (μπάσκετ), θα επιχειρήσει να κερδίσει όσο γίνεται μεγαλύτερο μερίδιο από την πίτα. Ποιος θα μπορεί τότε να αποκλείσει την πιθανότητα στο τέλος της σεζόν, που ολοκληρώνεται η χορηγία του ΟΠΑΠ στη Σούπερ Λίγκα, να διεκδικήσει την κεντρική χορηγία του πρωταθλήματος η stoiximan.gr; Βάζει κάποιος το χέρι του στη φωτιά πως δεν θα συμβεί αυτό;

Σε κάθε περίπτωση, οι επόμενες εβδομάδες αναμένεται να έχουν τεράστιο ενδιαφέρον. Ο «πόλεμος» είναι αλήθεια πως γιγαντώνεται και καθημερινά νέα «όπλα» μπαίνουν στο παιχνίδι... Το τοπίο μοιάζει με κινούμενη άμμο και μια μικρή λεπτομέρεια ή ένα λάθος είναι αρκετό για να αποκτήσει η μια ή η άλλη πλευρά προβάδισμα.

 Κάτι τελευταίο: Η παρουσία του πρώην Προέδρου και Διευθύνοντος Συμβούλου της ΟΠΑΠ Α.Ε, Γιάννη Σπανουδάκη, στο Διοικητικό Συμβούλιο της Stoiximan.gr εξασφαλίζει στην ιδιωτική εταιρεία «γνώση εκ των έσω» για τον τρόπο λειτουργίας του Οργανισμού. Κι αυτό δείχνει πόσο καλά «μετρούν» οι δυο πλευρές την κάθε τους κίνηση...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής)

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2014

Παραιτήθηκε από την Goal News ο Αλέξανδρος Σόμογλου

Παραιτήθηκε από την Goal News ο Αλέξανδρος Σόμογλου, ένας από την επταμελή Συντακτική Ομάδα της εφημερίδας. Ως λόγοι της παραίτησης αναφέρονται οι υποχρεώσεις που ανέλαβε μετά την εκλογή του στον Δήμο Μαραθώνα με τον συνδυασμό Ψινάκη. Σύμφωνα με πληροφορίες,ο δημοσιογράφος ζήτησε από την εργοδοσία μείωση των αρμοδιοτήτων του, κάτι που δεν έγινε δεκτό, για να ακολουθήσει προχθές η παραίτηση αφού προηγήθηκε ολιγοήμερη άδεια. Άλλες πληροφορίες, που δεν επιβεβαιώνονται προς το παρόν, αναφέρουν ότι η απόφαση Σόμογλου συνδυάζεται με γενικότερες εξελίξεις που αναμένεται να δρομολογηθούν στην Gowl News για νέα μείωση του μισθολογικού κόστους.

Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

Η τηλεόραση αγαπάει τον καραγκιοζάκο

Τα νούμερα λατρεύουν το γυαλί της τηλεόρασης και η τηλεόραση λατρεύει τα νούμερα (που της δίνουν νούμερα). Οι καραγκιόζηδες που φτύνουν τα τηλεοπτικό κοινό, κινδυνολογούν, κάνουν δηλώσεις για πτωχεύσεις, για οικονομικά κραχ, για τραπεζικές αποσύρσεις, για λιμούς, λοιμούς και καταποντισμούς, επικρίνονται δήθεν από σχολιαστές, αλλά είναι η τροφή των μίντια. Ο καραγκιοζάκος που βρίσκεται σε συνεχή εμπόλεμη κατάσταση λογοδιάρροιας είναι το υπ’ αριθμό Ένα νούμερο σε ζήτηση από τα ραδιοτηλεοπτικά μίντια. Εκεί μετράει, εκεί πουλάει και εκεί μιλάει. +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν έχει τόση σημασία τι λέει, έχει σημασία ο τρόπος που εκφέρεται ο λόγος του, επιπέδου και μορφής Δελφιναρίου. Γι’ αυτό και βλέπουμε/ακούμε μόνο τηλεοπτικές και ραδιοφωνικές συνεντεύξεις του. Σκεφτείτε πόσες φορές έχει μιλήσει ο καραγκιοζάκος σε έντυπα Μέσα; Πόσες συνεντεύξεις του έχετε διαβάσει σε εφημερίδες; Ελάχιστες έως καμία! Αντίθετα ο σωστός κατραγκιοζάκος πλημμυρίζει τα ερτζιανά και φτιάχνει νούμερα. Εκεί είναι το βασίλειό του και εκεί του δίνουν βήμα διασκεδαστή.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Πώς η Έλενα Παπαβασιλείου έχασε το Στοίχημα(ν)

Η Έλενα Παπαβασιλείου «το έχασε» στο δεύτερο διαφημιστικό για τον Stoiximan. Ξέφυγε! Στο πρώτο είχε απλότητα και χάρη. Μετρημένη και με τις λίγες κινήσεις της να «γράφουν». Στο δεύτερο πολλές μούτες, γκριμάτσες, αδιάκοπα τινάγματα του κεφαλιού, των ώμων. Υπερκινητική και αφύσικη! Από τη στιγμή που κλείνει την πόρτα και συνοδεύει τον γιατρό, βάζει το μοτέρ και το σβήνει στα 37 δεύτερα που τελειώνει το τρέιλερ. Και πάνω στα πλάνα τον γιατρού να κάνει ατέλειωτες γκριμάτσες για να κλέψει το βλέμμα του θεατή. Αλλά χάνει την... παράσταση. (Φυσικά, ασύγκριτα καλύτερα γράφουν τα ωραία πόδια της με το απλό μακρύ πουκάμισο του πρώτου διαφημιστικού, σε σχέση με το κόκκινο φουστάνι-πυρκαγιά του δεύτερου). +/- Δείτε και τα δύο βίντεο, κάντε τη σύγκριση

Το πρώτο βίντεο

Το δεύτερο βίντεο  

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Αυτά διαβάζουμε εμείς

Η αμέσως προηγούμενη ιντερνετική μόδα, η αλυσίδα δηλαδή που απλώθηκε μέσω facebook, ήταν… μνήματα, με το όνομα κάθε χρήστη που την ακολουθούσε, αλλά και την ημερομηνία του μελλοντικού θανάτου του, χαραγμένη σε μαρμάρινη πλάκα! Είχε πλάκα; Μπα! Λιγότερο μακάβριο όπως το έβλεπες, περισσότερο κρυόπλαστο και ανόητο αν το καλοσκεπτόσουν. πριν λίγες ημέρες άρχισε να πλέκεται μια νέα αλυσίδα, σαφώς ενδιαφέρουσα αυτή. Το ερώτημα ήταν τα δέκα βιβλία στη ζωή σου πoυ ξεχωρίζεις. Δύσκολο! Μια ζωή έχει πολλά περισσότερα αναγνώσματα για τον καθένα από τα δέκα που ζητούσε το «παιχνίδι». Το οποίο ζητούσε και κάτι άλλο: στο τέλος να προτείνεις κάποιον ή κάποιους ιντερνετικούς φίλους για να γράψουν τα δικά τους καλύτερα. Ενδιαφέρον. Τρεις από τους φίλους (ή κάτι περισσότερο από φίλους) του μπλοκ, όλοι δημοσιογράφοι, έγιναν κρίκοι της αλυσίδας (η οποία, πάντως, δεν φαίνεται να έχει ζωηρή συνέχεια) και μεταφέρουμε εδώ τις λογοτεχνικές προτιμήσεις τους. +/- Δείτε τη συνέχεια

Διον. Βραϊμάκης 
Αν και συνήθως δεν μετέχω στις ιντερνετικές σκυταλοδρομίες, αυτή τη φορά παίρνω τη σκυτάλη που μου έδωσε ο φίλος Giannis Xenakis για να προσθέσω τις δικές μου εμπειρίες στην ανάγνωση. Δεν βάζω αρίθμηση, δεν λέω πως μόνο αυτά είναι τα καλύτερα που έχω διαβάσει, γιατί θα αδικήσω πολλά άλλα. Είναι εκείνα που μου ήρθαν αμέσως στο μυαλό όταν βρισκόμουν ανάμεσα σε δουλειά και ολιγόλεπτα «χασίματα» στο διαδίκτυο. (Επειδή μου ξέφυγε στο μέτρημα ένα παραπάνω, το αφήνω και οι επιλογές είναι έντεκα).
** ΤΟ ΤΡΙΤΟ ΣΤΕΦΑΝΙ, ΚΩΣΤΑΣ ΤΑΧΤΣΗΣ. (Νομίζω η Βίβλος της νεότερης ελληνικής μυθιστοριογραφίας, τρεις αναγνώσεις, ελπίζω να προλάβω άλλες δυο!)
** ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΦΩΣ ΤΟΥ ΛΥΚΟΥ ΕΠΑΝΕΡΧΟΝΤΑΙ, ΖΥΡΑΝΝΑ ΖΑΤΕΛΗ. (Καταπληκτικότερη αναδρομική περιγραφή, μια διαδρομή σε μερικές γενεές Ελλήνων, μια συναρπαστική αφήγηση με χαρισματικό λόγο – τέτοια έργα δεν ξαναγράφονται).
** ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΙΧΑΛΗΣ, ΖΟΡΜΠΑΣ, ΑΔΕΡΦΟΦΑΔΕΣ, Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΞΑΝΑΣΤΑΥΡΩΝΕΤΑΙ και τα άλλα του Κορυφαίου! (Όλα σε μια κατηγορία, πώς να τα ξεχωρίσεις όταν είναι αποτυπωμένα στη μνήμη της εφηβείας;) ** Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ, ΠΑΥΛΟΣ ΜΑΤΕΣΙΣ. (Το ελληνικό μυθιστόρημα στις πολύ καλές στιγμές του).
** ΕΚΑΤΟ ΧΡΟΝΙΑ ΜΟΝΑΞΙΑΣ, ΜΑΡΚΕΣ. (Με το πιο παράξενο και πιο έντονο μυθιστορηματικό όνομα που έχει αποτυπωθεί στη μνήμη μου: Αουρελιάνο Μπουενδία!)
** ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΗ ΧΑΝΑ, ΜΠΕΡΝΑΡΝΤ ΣΛΙΝΚ. (Επειδή μερικοί σύγχρονοι Γερμανοί διατηρούν τη συνενοχή γι’ αυτά που δεν έζησαν οι ίδιοι αλλά τα νιώθουν στο DNA τους).
** Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΑΓΑΠΟΥΣΕ ΤΑ ΣΚΥΛΙΑ, ΛΕΟΝΑΡΔΟ ΠΑΔΟΥΡΑ. (Μια αποθέωση της ιστορικής μυθιστοριογραφίας, η σοβιετική επανάσταση από άλλη ματιά, τα εγκλήματα που την έβλαψαν, η ζωή ενός δολοφόνου-υποχείριου της Ιστορίας).
** ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟ ΜΟΛΥΒΙΩΝ, ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ. (Σπουδαία γραφή, η περιγραφή και τα στοιχεία μιας εποχής. Το αγάπησα όταν δεν ήξερα τι θα μας προέκυπτε μνημονιακά η συγγραφέας…) 
** ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, ΑΝΑΤΡΟΠΗ, ΑΝΑΛΑΜΠΗ, ΝΙΚΟΣ ΘΕΜΕΛΗΣ. (Τριλογία, αλλά δεν μπορείς να την κρίνεις και να τη δεις χωριστά. Μνημειώδης!)
** ΚΑΓΚΕΛΟΠΟΡΤΑ, ΑΝΤΡΕΑΣ ΦΡΑΓΚΙΑΣ. (Εφηβικές αναγνώσεις. Δεν θυμάμαι γιατί με είχε καταγοητεύσει. Ίσως επειδή περιέγραφε – αν δεν κάνω λάθος – τη ζωή του Έλληνα σύγχρονου Σίσυφου που όλο προσπαθεί να πιάσει την καλή και όλο κατρακυλάει).
** ΧΑΜΕΝΗ ΑΝΟΙΞΗ, ΣΤΡΑΤΗΣ ΤΣΙΡΚΑΣ. (Τα τελευταία προδικτατορικά χρόνια, ερμηνείες για τα μεταπολιτευτικά ατοπήματα. Η χαμένη άνοιξη της δικής μου γενιάς. Θα συνιστούσα να το διαβάσει τουλάχιστον η αμέσως επόμενη και θα βρει εξηγήσεις).

Νίκος Σαρίδης
Αφού εκφράσω τον αποτροπιασμό μου για την εμφάνιση της Σώτης Τριανταφύλλου στο βραϊμακικό τοπ τεν , θα υποκύψω στην πρό(σ)κληση Μιλάμε, να υποθέσω, για λογοτεχνία και μόνο... Πολύ πρόχειρα, λοιπόν, όσο μπορώ να θυμηθώ, όσο αντιπροσωπευτικότερα γίνεται...
1. Το Τρίτο Στεφάνι, Κώστας Ταχτσής (ασυζητητί!)
2. Ένα Παιδί Μετράει Τ' Αστρα, Μενέλαος Λουντέμης (από τα πρώτα βιβλία, ίσως το πρώτο καθαρά λογοτεχνικό... οπότε δεν το ξεχνάς... κάπως έτσι...)
3. Η Απόπειρα, Αλέξανδρος Κοτζιάς (όχι ιδιαίτερα γνωστό, νομίζω, αλλά που κάτι μου έκανε πριν από χρόνια όταν το διάβασα...)
4. Αξιον Εστί, Οδυσσέας Ελύτης (αν και δεν είμαι -καθόλου- ποιητικός τύπος, μοναδικός πλούτος λέξεων - μαστορικό χτίσιμο)
5. Το αμάρτημα της μητρός μου, Γεώργιος Βιζυηνός (όσο μπορώ να θυμηθώ: λόγω βιζυηνικής καθαρεύουσας και... αποκάλυψης στη ροή του διηγήματος για το ποιο ήταν το αμάρτημα)
6. Ο Παίκτης, Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι (άμα γουστάρεις ολίγη από κατάθλιψη, αλλά ευτυχώς μικρό σε σελίδες, ώστε να μην πάθεις και τίποτα από την κατάθλιψη!) 7. Ο Δρόμος με τις Φάμπρικες, Τζον Στάινμπεκ (γκρι...)
8. Γελοίοι Ερωτες, Μίλαν Κούντερα (άνευ αιτιολογήσεως!)
9. Όλα Βαίνουν Καλώς Εναντίον Μας, Γιώργος Σκαμπαρδώνης (η καλύτερη μυθιστορηματική βιογραφία, ίσως επειδή τη διάβασα σχετικά πρόσφατα, μέσα στο 2014)
10. Όλα όσα γνωρίζουν οι Νεοέλληνες για τους Αρχαίους Ελληνες, Ρένος Αποστολίδης (ό,τι πιο «κουφό» έχει εκδοθεί - βιβλίο με 240 λευκές σελίδες!)
* Η αρίθμηση δεν μεταφράζεται σε σειρά αξιολόγησης

Γιάννης Ξενάκης 
Λοιπόν μετά την ασίστ που πήρα από τον George Syrigos για μια 10άδα βιβλίων (που έμειναν χαραγμένα στη μνήμη μου), έχουμε και λέμε:
1.O καπετάν Μιχάλης (Νίκος Καζαντζάκης)
2.Ακυβέρνητες πολιτείες (Στρατής Τσίρκας)
3.H Δίκη (Φραντς Κάφκα)
4.Εκατό Χρόνια Μοναξιάς (Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκε)
5.Ανεμοδαρμένα Ύψη (Έμιλι Μπροντέ)
6.Αδελφοί Καραμαζόφ (Φιοντόρ Ντοστογιέφσκι)
7.Το τενεκεδένιο ταμπούρλο (Γκίντερ Γκρας)
8.Η σκιά του ανέμου (Θαφόν Ρουίθ Κάρλος)
9.Το σπίτι των πνευμάτων (Ιζαμπέλ Αλιέντε)
10.Είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε (Νίκος Μπογιόπουλος)

Παραδίδω την σκυτάλη προ(σ)καλώτας τους Andreas DimatosGiorgos Galatsis Vasilis VergisGeorge MantaiosAndreas PaganopoulosAntonis PserimosDionisis Vraimakis Ηλιας Δρυμωνας Cosmina Furchi Gliatas Vassilis Kalamaras

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Η Huffington Post στην Ελλάδα με 3,4 εκατομμύρια! Ποιοι τα δίνουν

Ένα ιδιαιτέρως ενδιαφέρον - και με πολλά στοιχεία - ρεπορτάζ για τη ελληνική διαδικτυακή έκδοση της Huffington Post (εδώ η έκδοση στα αγγλικά), η οποία βρίσκεται «στα σκαριά», δημοσιεύουν οι Zoornalistas. Στο ρεπορτάζ αναφέρεται το ιστορικό (και η κατάληξη) του ενδιαφέροντος από Έλληνες επιχειρηματίες για να στηθεί το σάιτ στην Ελλάδα. Θέλετε να μάθετε το τίμημα της παραχώρησης του τίτλου και της διαχείρισης στη χώρας μας; Είναι 3,4 εκατ. ευρώ ετησίως. Για πρόσωπα και... διευθύνσεις που θα «τρέξουν» την ελληνική Huffington Post, διαβάστε εδώ το πλήρες ρεπορτάζ που δημοσιεύεται στους Zoornalistas

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ «ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΟ» ΘΕΜΑ ΣΤON HARDDOG: Ο Sentra FM, ο Μπόμπολας, ο Μάρης και μια αινιγματική ατάκα

Το «θαύμα» του Αστέρα

Εντάξει ο Ολυμπιακός πέτυχε τη νίκη της αγωνιστικής στο Τσάμπιονς Λιγκ. Οκέι, ο ΠΑΟΚ έβαλε έξι γκολ στη δική του πρεμιέρα στο Γιουρόπα, έχοντας ως μεγάλο πρωταγωνιστή τον Κλάους. Αλλά μήπως το (νέο) κατόρθωμα του Αστέρα Τρίπολης, μέσα στην Τουρκία, ήταν υποδεέστερο σε σημασία; Κατά τη γνώμη μου η ισοπαλία της ομάδας της Τρίπολης έχει μεγαλύτερη βαρύτητα από τη νίκη του ΠΑΟΚ. Δεδομένης της δυναμικότητας του αντιπάλου, της φανέλας των δυο ομάδων αλλά και της εμπειρίας τους στα ευρωπαϊκά γήπεδα. Κι επειδή στην Ελλάδα ξεχνάμε πολύ εύκολα, μήπως να υπενθυμίσουμε την πορεία του Αστέρα μέχρι τώρα στο Γιουρόπα Λιγκ; Ας τη θυμίσουμε: +/- Δείτε τη συνέχεια

-Απέκλεισε μια ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ομάδα, τη Μάιντς (που χθες βράδυ επικράτησε της Ντόρτμουντ 2-0), έχοντας χάσει στο πρώτο ματς και δεχόμενος πρώτος γκολ στη ρεβάνς. Αν ο Ολυμπιακός, ο Παναθηναϊκός ή ο ΠΑΟΚ είχαν καταφέρει παρόμοια ανατροπή, οι ύμνοι του Τύπου για το κατόρθωμά τους θα κρατούσαν μέρες...
-Έγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που απέκλεισε την Μακάμπι Τελ Αβίβ, από την οποία έχουν αποκλειστεί στο παρελθόν ο Ολυμπιακός, ο ΠΑΟΚ κι αν θυμάμαι καλά και ο Παναθηναϊκός.
-Εγινε η πρώτη ελληνική ομάδα που έφτασε στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ ξεκινώντας από τον δεύτερο προκριματικό γύρο.

Όλα αυτά, μάλιστα, ο Αστέρας τα πέτυχε παίζοντας ελκυστικό ποδόσφαιρο. Κοιτάζοντας στα μάτια όλους τους αντιπάλους του. Ούτε σύστημα «ταμπούρι», ούτε «γιούρια» και ηρωϊσμοί. Η μπαλίτσα κάτω, το μυαλό καθαρό, η εικόνα μέσα στο γήπεδο εξαιρετική. Μια ομάδα καλά δουλεμένη, με αρχή και τέλος, μια ομάδα στην οποία ήδη αξίζουν πολλά χειροκροτήματα.

Η ισοπαλία στην Κωνσταντινούπολη απέναντι στην Μπεσίκτας μόνο τυχαίο αποτέλεσμα δεν ήταν. Ήρθε ως φυσιολογική συνέχεια των προηγούμενων ευρωπαϊκών εμφανίσεων του Αστέρα, οι οποίες είμαι απολύτως βέβαιος πως θα έχουν ανάλογη συνέχεια. Για τον απλούστατο λόγο πως η ομάδα παρουσιάζει σταθερά ανοδική πορεία τα τελευταία χρόνια.

Παρότι δεν έχει «λαμπερό» όνομα προπονητή, παρότι δεν έχει «στρατιές» φιλάθλων, παρότι τα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων δεν επιβραβεύουν την προσπάθεια του Βεργέτη και των παικτών του στο βαθμό που θα έπρεπε. Α, και κάτι ακόμη: Όλα αυτά ο Αστέρας τα πέτυχε όντας συνεπέστατος οικονομικά και νοικοκυρεμένος διοικητικά. Και χωρίς να έχει κανενός είδους έσοδο μεγαλύτερο από αυτά που έχουν κάποιες άλλες ομάδες, οι οποίες δεν μπορούν να εξασφαλίσουν φορολογική ενημερότητα και κανονικά θα έπρεπε να έχουν διαγραφεί εδώ και καιρό από τον ποδοσφαιρικό χάρτη...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Sentra FM, ο Μπόμπολας, ο Μάρης και μια αινιγματική ατάκα

Μια ατάκα που ακούστηκε μεταξύ σοβαρού και αστείου στο «Παλτά και παικταράδες», στην εκπομπή του Sentra fm, το πρωί της Πέμπτης, μπορεί κάτι να σηματοδοτεί. Παρουσιαστές ο Βαγγέλης Μίχος και ο Άρης Λαούδης. Ψαγμένη, μαζί και ανάλαφρη εκπομπή. Με συζητήσεις, απόψεις, πληροφορίες και καλή γνώση των θεμάτων. Είναι από τις πλέον δημοφιλείς του σταθμού και λόγω περιεχομένου και λόγω ώρας (σε υψηλότατης ακροαματικότητας ραδιοφωνική ζώνη). Μια εκπομπή που δέχεται πολλά e-mail και sms. Οι δυο δημοσιογράφοι διαβάζουν τα περισσότερα, αν όχι όλα. Ένα από αυτά χθες, σταλμένο από ακροατή που ζητάει να τους γνωρίσει από κοντά και ενδιαφέρεται να μάθει τον τρόπο. Του απαντούν ότι ο καλύτερος τόπος (και τρόπος) είναι να επικοινωνήσει μαζί τους, «εδώ στον σταθμό». Και εκεί πέφτει ο γρίφος ανάμεσα σε γέλια. «Όσο προλαβαίνεις, όμως», λένε. Αυτό, χωρίς εξήγηση. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τι να υποθέσει κανείς; Να διακοπεί η εκπομπή από τη σημερινή διεύθυνση του σταθμού είναι δύσκολο, έως αδύνατο. Το είπαμε: δημοφιλέστατη, όπως και οι συντελεστές της. Να έχει σχέση με τις φημολογούμενες συζητήσεις τού Δημήτρη Μάρη με την πλευρά Μπόμπολα για την αγορά του σταθμού; Ίσως, αλλά προς το παρόν δεν επιβεβαιώνεται. Δεν αποκλείεται βέβαια και να είναι μια απλή ενδοδημοσιογραφική πλάκα. Αλλά δεν έμοιαζε με τέτοια.

Ποιος ο Μάρης 

Κατά τα άλλα, το τι εστί Μάρης είναι πολύ γνωστό στη δημοσιογραφική και στην αθλητική παροικία. Να το γράψουμε για τους μη γνωρίζοντες. Είναι ένα από τα πιο δυνατά ονόματα των διδικτυακών μίντια. Στην αλυσίδα των σάιτ του τα άκρως επιτυχημένα αθλητικά sport24 και contra. Αλλά πέραν αυτών, υπάρχουν (μεταξύ άλλων) το redplanet.gr και τα prasinanea.gr, καθώς και το μη αθλητικό, αλλά επίσης επιτυχημένο, news274.gr.

Τα περί Μάρη και Sentra, διαδέχτηκαν τις πληροφορίες (και καθόλου φημολογίες) ότι ο Μπόμπολας «μιλάει» με τον Βαγγέλη Μαρινάκη για την αγορά του σταθμού και τη μετατροπή του σε «Θρύλος FM». Κάποια στιγμή το θέμα πάγωσε, αλλά κανείς δεν ξέρει με βεβαιότητα το πώς και το γιατί.

Αν βγαίνει κάτι από το περίεργο χθεσινό «όσο προλαβαίνεις» θα το δούμε, ίσως και σύντομα. Κάποιες φορές μεταξύ σοβαρού και αστείου λέγονται τα πιο σοβαρά. Χωρίς, βέβαια, να είναι σίγουρο ότι κρύβεται απαραιτήτως κάτι σοβαρό πίσω από την ατάκα των συναδέλφων. Ένα είναι βέβαιο: ότι εδώ και δυο χρόνια ο Sentra λειτουργεί μέσα σε ομίχλη για το μέλλον του, αλλά η δουλειά εξακολουθεί να γίνεται κανονικά, με σοβαρότητα και ολοφάνερο κέφι από όλους τους συντελεστές. Σαν να μην ακούνε τίποτα γύρω τους. Θέλει μεράκι, ψυχή και βαθύ επαγγελματισμό αυτό.

Και κάτι νεότερο 

Λίγο πριν από τις 3 το μεσημέρι σήμερα, Παρασκευή, ο Ανδρέας Δημάτος απαντώντας από την εκπομπή του σε ερώτημα ακροατή αν αληθεύουν τα περί αλλαγής ιδιοκτησίας τού σταθμού και αν θα συνεχίσει με τους ίδιους συντελεστές, είπε ότι και τον Ιούλιο-Αύγουστο πολλά λέγονταν για την απόκτησή του από συγκεκριμένο πρόσωπο (προφανώς εννοούσε τον Μαρινάκη), αλλά δεν επαληθεύτηκαν.

Ο Δημάτος (διευθυντής της Goal News, με το δημοσιογραφικό προσωπικό τής οποίας λειτουργεί ο Sentra fm), παραδέχτηκε ότι κάτι συζητείται και ότι αν θα είναι οι ίδιοι συντελεστές στο σταθμό ή άλλοι εξαρτάται πάντα από το τι αποφασίζει σε κάθε επιχείρηση ο όποιος ιδιοκτήτης.

Παλαιότερα ο Βαγγέλης Μπραουδάκης, διευθυντής του Sentra fm, απαντώντας στα πιεστικά ερωτήματα ακροατών (την εποχή που γινόταν λόγος για διαπραγματεύσεις με τον Βαγγέλη Μαρινάκη) δεν είχε αρνηθεί ότι υπήρχε κάποια κινητικότητα χωρίς να αναφερθεί σε ονόματα (διαβάστε τι γράφαμε τότε). Τουλάχιστον τα παιδιά του «Πήγασου» δεν διακρίνονται ούτε από κρυψίνοια ούτε από εσωστρέφεια. Ό,τι μπορούν να πουν – στο μέτρο του επιτρεπτού – το λένε στους ακροατές που έχουν λόγο να ενδιαφέρονται για κάτι που απασχολεί την καθημερινότητά τους. 

Πέμπτη, 18 Σεπτεμβρίου 2014

Πενήντα χρόνια, τρεις ήρωες


























Μάιος 1963: Γρηγόρης Λαμπράκης. Ιούλιος 1965: Σωτήρης Πέτρουλας. Σεπτέμβριος 2013: Παύλος Φύσσας. Η αλυσίδα του αίματος σε απόσταση μισού αιώνα! Ένα νήμα, ένας συνεντικός ιστός της ανωμαλίας, που περνάει από τις ταραγμένες μέρες του ’63, τις σκοτεινές του ’65, τις εκρηκτικές του’13. Σε όλες κοινός ο παρανομαστής. Χαμένες ζωές νέων ανθρώπων στον βωμό της Δημοκρατίας που τιμωρείται με βαρβαρότητα. Πριν από έναν ακριβώς χρόνο η πληγή ξανάνοιξε από φασιστικό χέρι που έφτιαξε έναν ακόμα ήρωα. Τον οποίο οι δημοκράτες, οι ελεύθεροι άνθρωποι – ελεύθεροι στον νου –, τον τιμούν. Αυτά τα λίγα για τον Παύλο στην επέτειο του θανάτου του. Και δυο ακόμα που είχαμε γράψει τον Σεπτέμβρη του ’13: +/- Δείτε τη συνέχεια

«Ο Παύλος Φύσσσας έγινε χωρίς να το θέλει ήρωας. Με τον θάνατό του έσπρωξε τα γεγονότα, υποχρέωσε τους μηχανισμούς να αφυπνιστούν και να κινηθούν για να καθαρίσει το σκοτεινό τοπίο. Αν κάτι αλλάξει, η Δημοκρατία θα του οφείλει πολλά. Και η Ιστορία θα του δώσει τη θέση που του αξίζει. Πιο σωστά: τη θέση στην Ιστορία την έχει πάρει, έτσι κι αλλιώς».

Μια ομάδα εργοτάξιο!

Ο θαυμασμός για τον Ολυμπιακό τού Μίτσελ περισσεύει. Η Ελλάδα βρέχει θαυμαστικά και η Ευρώπη επιφωνήματα. Δεν είναι πλάκα. Παλιά ο υπερβάλλων ζήλος τού αθλητικού Τύπου το είχε εύκολο να γράψει «άφωνη η Ευρώπη» μετά από κάποια διεθνή επιτυχία. Όπως είχε εύκολο ο ευρωπαϊκός τον καλό του λόγο: Miracle! Miracolo! Milagro! Δηλαδή «ΘΑΒΜΑ», όπως έγραψε πρωτοσέλιδα αγγλική εφημερίδα το ’71 (με ορθογραφία που θα δολοφονούσε τον Μπαμπινιώτη) μετά το 1-1 του Παναθηναϊκού με την Έβερτον. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τώρα και τα ποδοσφαιρικά θαύματα αναβαθμίστηκαν – δεν φτάνει μια ισοπαλία για να αναγνωριστούν. Αν πέρσι ο Ολυμπιακός έπρεπε να τσακίσει τη Μάντσεστερ για να πεις ότι εκτοξεύτηκε ο διεθνής θαυμασμός, φέτος χρειάζεται να λυγίσει την Αλύγιστη για να τον θαυμάσει η Ευρώπη. Και το έκανε απέναντι σε αυτό που λέμε «Ομάδα από μάρμαρο», την Ατλέτικο του ατσάλινου Σιμεόνε.

Πέρσι, ο Μίτσελ μετά την πρόκριση στους «16» ήθελε – πολύ σοβαρά, καθόλου στην πλάκα – για αντίπαλο τη Ρεάλ. Η τύχη δεν του έκανε το χατίρι, αλλά είχε το λόγο της. Για τον παλιό άσσο της, μια νίκη επί της «Βασίλισσας» θα ήταν αδελφοκτονία, καλύτερα να το πούμε μητροκτονία. Αντίθετα, η νίκη επί της Ατλέτικο θα είχε άλλη γεύση. Και η τύχη έφερε στον Ισπανό τον κατάλληλο αντίπαλο.

Ο Ολυμπιακός έμοιαζε ομάδα-εργοτάξιο με παίκτες που έφευγαν και παίκτες που έρχονταν! Μια ομάδα συνεχώς υπό κατασκευή και συνεχώς έτοιμη τη στιγμή που πρέπει. Ένα εργοστάσιο ποδοσφαιρικών άσσων. Τους παίρνει πρώτη ύλη και τους βγάζει ετοιμοπαράδοτους για εκατομμύρια. Ο Μαζουάκου ήρθε από τη 19η, πέρσι, της Γαλλίας και θάμπωσε, ο Μιλιβόγεβιτς πάλεψε με την αμφισβήτηση και κατάπιε χιλιόμετρα, ο Μανιάτης κατέβηκε από το κρεβάτι τού φυσικοθεραπευτή και κάλπαζε, ο Μήτρογλου νίκησε την αγκύλωση του τραυματισμού και σκόραρε, ο Μποτία άντεξε το ωστικό κύμα της γκρίνιας (και την αρνητική ενέργεια που έστελνε ο Αβραάμ!) και άρεσε.

Έτσι, ο Ολυμπιακός μέσα σε 20-25 μέρες έγινε και αυτός «Ομάδα από μάρμαρο». Καιρός να φέρουν, επιτέλους, στον Μίτσελ για αντίπαλο τη Ρεάλ. Αν είναι δυνατόν στους «16». Να τελειώνει μαζί της…

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2014

Υπογραφή: Μίτσελ!

Τέτοιο ξεκίνημα δεν το περίμενε ούτε ο πλέον αισιόδοξος φίλος του Ολυμπιακού: Τρία γκολ στην ομάδα που δεν χάνει σχεδόν ποτέ, τρία γκολ στην ομάδα που έχει κάνει... πελάτισσα τη Ρεάλ, τρία γκολ στο απόλυτο φαβορί για την πρώτη θέση του ομίλου. Και τρεις βαθμοί στο... τσεπάκι, πολύτιμη συγκομιδή στη μάχη για την πρόκριση. Ο χθεσινός θρίαμβος έχει πολλούς πρωταγωνιστές, αλλά μια τεράστια υπογραφή: Μίτσελ! +/- Δείτε τη συνέχεια

Από τις επιλογές προσώπων και τη διάταξη του Ολυμπιακού στον αγωνιστικό χώρο, ήταν φανερό πως ο Ισπανός είχε διαβάσει πολύ καλά την Ατλέτικο και σκόπευε να την «χτυπήσει» με τα ίδια της τα όπλα. Το περσινό 4-2-3-1 μετατράπηκε σε ένα 4-4-2 σε ρόμβο, με τον Τσόρι στην κορυφή του και τους Κασάμι – Μανιάτη εσωτερικούς χαφ, με εντολή να καλύπτουν τους πλάγιους μπακ όποτε η Ατλέτικο επιχειρούσε να επιτεθεί.

Μπροστά ο Μήτρογλου με τον Αφελάι, σε μια άλλη εκδοχή του επιθετικού διδύμου των Μαδριλένων (Μάντζουκιτς, Ραούλ Γκαρσία). Και στη βάση του ρόμβου ο Μιλιβόγιεβιτς, σε μια ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ εμφάνιση.

Το σχέδιο δούλεψε ρολόϊ. Με μια και μοναδική «τρύπα», στα δεξιά της ερυθρόλευκης άμυνας, κυρίως επειδή ο Ομάρ συνέκλινε περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε προς τους στόπερ της ομάδας του. Στο δεύτερο ημίχρονο ο Σιμεόνε έπαιξε τα ρέστα του. «Φόρτωσε» την επίθεση, έκανε το 4-4-2 πιο επιθετικό, το γύρισε σε 4-3-3, αλλά... τζίφος! Για όλα είχε απαντήσεις ο Μίτσελ: Μέσα ο Φουστέρ, μέσα ο Εντιγκά και επιστροφή στο αγαπημένο 4-2-3-1. Και ο θρίαμβος ήρθε απόλυτα φυσιολογικά. Με ένα γκολ που ξανάβαλε τον Μήτρογλου στον χάρτη των μεγάλων σκόρερ και του έδωσε την αυτοπεποίθηση που του έλειπε.

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το σχόλιο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης)

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2014

Αιμίλιος, ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος της ΕΡΤ, δίνει τώρα συμβουλές!

Ε όχι, και ο Αιμίλιος Λιάτσος να κάνει κριτική (ή να αφήνει υπαινιγμούς) για το κόψιμο της ομιλίας Τσίπρα στη ΔΕΘ από τη ΝΕΡΙΤ. Πώς γίνεται ο Κωνσταντίνος Παλαιολόγος της ΕΡΤ να δίνει συμβουλές; Σαν να σηκώνεται ο κανονικός τελευταίος αυτοκράτορας και να συμβουλεύει μια πόλη πως θα σωθεί από την πολιορκία και τα κανόνια του Ούρπαν.
 ** Αφαιρέθηκαν 38 γαλάζιες σημαίες από τις ελληνικές ακτές. Δηλαδή πέφτουμε; +/- Δείτε τη συνέχεια

** Γιατί η Ευγενία Μανωλίδου-Γεωργιάδου, του Αδώνιδος (μουσικός, παρουσιάστρια, δημοσιογράφος, χορεύτρια, μάνα, σύζυγος, εργαζόμενη γυναίκα κλπ) όποτε φωτογραφίζεται πορτρέτο σηκώνει ψηλά το κεφάλι, πετάει μπροστά το στήθος, έχει το βλέμμα επίμονο και ευθυτενές και μοιάζει να κάνει στρατιωτική παρέλαση; Σημειολογικό;
** Φυτεία με παραισθησιογόνους κάκτους διατηρούσε στην Κρήτη, στο Ρέθυμνο, Ολλανδός δάσκαλος της γιόγκα. Κάποτε θα έσπαγε το μονοπώλιο των Ζωνιανών με ευρωπαϊκή επένδυση.
** Το έγραφε συνεργάτης εφημερίδας σε αγώνα μικρής κατηγορίας: «Τζιχαντιστής ο διαιτητής, αποκεφάλισε την… (τάδε ομάδα)»). Φυντάνι!

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014

Έχει το «πακέτο» ο Αθανασιάδης

Το «χαπι εντ» στην υπόθεση της παραμονής του Στέφανου Αθανασιάδη στον ΠΑΟΚ μπορεί στις λεπτομέρειές του να έχει κερδισμένους και... λιγότερο κερδισμένους (αν τα μετρήσει κανείς με την ψυχρή λογική των αριθμών), στην ουσία όμως μόνο οφέλη –και μάλιστα ΤΕΡΑΣΤΙΑ- έχει να προσφέρει τόσο στην ομάδα, όσο και στον ίδιο τον ποδοσφαιριστή. Με μια προϋπόθεση: Ότι ο Κλάους θα ανταποκριθεί και θα αφοσιωθεί στο νέο του ρόλο στην ομάδα... Εξηγούμαι: Από τη στιγμή που ο Ιβάν Σαββίδης αποφάσισε πως θα πρέπει να κάνει οικονομική στροφή στην επένδυσή του, βαδίζοντας στα χνάρια του Παναθηναϊκού, είναι κανόνας πως η νέα ομάδα που ανέλαβαν να «χτίσουν» ο Ιάκωβος Αγγελίδης και ο Άγγελος Αναστασιάδης θα πρέπει να δομηθεί γύρω από έναν άξονα. Γύρω από ένα-δυο παίκτες σύμβολα, που θα πλαισιωθούν από ταλαντούχους και... οικονομικούς ξένους ποδοσφαιριστές, καθώς και από ταλέντα των ακαδημιών της ομάδας. Στις οποίες γίνεται, αποδεδειγμένα, πολύ καλή δουλειά. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Κλάους έχει όλο το «πακέτο» να εξελιχθεί σε παίκτη - σύμβολο του «δικεφάλου», στον αρχηγό γύρω από τον οποίο θα χτιστεί η νέα ομάδα. Κατ΄ αρχάς φοράει τη φανέλα του ΠΑΟΚ σχεδόν 18 χρόνια! Είναι δεμένος μαζί της –κομμάτι της. Είναι ο αρχηγός που βγήκε μέσα από τα «σπλάχνα» της. Ο ηγέτης που θα αποτελεί το παράδειγμα για κάθε πιτσιρικά ο οποίος ονειρεύεται να κάνει καριέρα με τον «δικέφαλο» στο στήθος.

Έπειτα είναι ο πιο ποιοτικός παίκτης του «δικεφάλου», διεθνής, με αρκετά χρόνια καριέρας μπροστά του. Θεωρητικά, λοιπόν, μπορεί να γίνει ο άξονας γύρω από τον οποίο θα «χτιστεί» ο νέος ΠΑΟΚ. Από την άλλη, βεβαίως, είναι γνωστό πως ηγέτης γεννιέσαι, δεν γίνεσαι. Το βάρος του συγκεκριμένου ρόλου είναι πολύ μεγάλο. Όχι μόνο για τον Στέφανο Αθανασιάδη, αλλά για όποιον άλλο ποδοσφαιριστή θα μπορούσε να βρεθεί στη θέση του. Και το ερώτημα είναι αν αυτό το βάρος μπορεί να το σηκώσει ο Κλάους.

Ο τρόπος που χειρίστηκε το θέμα της παραμονής του στην Τούμπα, είναι αλήθεια πως δημιουργεί αρκετές αμφιβολίες. Τα «ναι μεν αλλά», η επιθυμία για καριέρα στο εξωτερικό, οι διαρκείς αναβολές, δείχνουν προβληματισμό και αναζητήσεις (απολύτως θεμιτές για οποιονδήποτε ποδοσφαιριστή με ικανότητες), αλλά δεν δείχνουν επιθυμία να γίνεις ο μπροστάρης στο χτίσιμο μιας νέας ομάδας. Από τη στιγμή, ωστόσο, που ο Κλάους πήρε τις αποφάσεις του και είπε το «ναι», είναι υποχρεωμένος να αναλάβει αυτό το ρόλο και να τον υπηρετήσει όσο πιο σωστά μπορεί. Το «πακέτο» το έχει. Αν αφοσιωθεί σε αυτό το ρόλο, θα πετύχει. Κι εδώ που τα λέμε, πλέον, δεν έχει άλλη επιλογή...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

Άννα (Καραμανλή) μην κλαις! (Σκέψου και την Άρια Αγάτσα)

Ο ΟΨΙΜΟΣ ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ «ΤΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΠΟΥ ΥΠΟΦΕΡΟΥΝ», Η ΨΗΦΟΣ ΠΟΥ ΕΒΛΑΨΕ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΥΣ ΤΗΣ, Η ΑΝΕΡΓΙΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ «ΑΕΙ ΣΙΧΤΙΡ»  

Η Άννα Καραμανλή μίλησε! ΚΑΙ έκλαψε! ΚΑΙ ένιωσε την αγωνία του κοσμάκη. ΚΑΙ τα έβαλε με κοτζάμ υπουργείο Οικονομικών! «Ξέρετε κύριέ μου, ότι οι πολίτες υποφέρουν; Και ότι αυτά που μας λέτε εδώ δεν θα κάνουν τη ζωή τους καλύτερη;» είπε στον εκπρόσωπο του υπουργείου Οικονομικών που ενημέρωσε τους βουλευτές για τον ΕΝΦΙΑ. Μαζί με όλα αυτά και με το (ιστορικό πια) «πείτε του κυρίου Χαρδούβελη να πάει να απαυτωθεί», η Άννα έκλαψε. Για τους «πολίτες» έκλαψε επειδή (λέει!) ξέρει τι περνούν. Όπως ξέρει ότι γι’ αυτά – τα όσα περνούν – έβαλε και εκείνη το ωραίο δημοσιογραφικό της χεράκι. Ψηφίζοντας ό,τι της φούρνιζαν και της ξεφούρνιζαν. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ψηφίζοντας, δηλαδή, νόμους και άρθρα που ήταν κατά των πολιτών. Φυσικά και κατά των συναδέλφων της, των δημοσιογράφων και των ανθρώπων του Τύπου γενικώς. Μια μεγάλη μερίδα των οποίων την έστειλε στα δόντια του ΕΟΠΥΥ, υπερψηφίζοντας τη μετάταξη κλάδων του ΕΤΑΠ-ΜΜΕ με νόμο μονομπλόκ που πήγε στη Βουλή ο Στουρνάρας. Δηλαδή πενήντα πράγματα σε ένα άρθρο. «Ή το ψηφίζετε ή πέφτει η κυβέρνηση» ήταν η απειλή. Και η Άννα, όπως πολλοί άλλοι επαναστάτες της μιας ημέρες (την προηγούμενη είχαν καταψηφίσει τη μετάταξη ως χωριστό άρθρο) ΨΗΦΙΣΑΝ!

Στα δόντια του ΕΟΠΥΥ

Έτσι, συνάδελφοί της από αξιοπρεπώς ασφαλιζόμενοι σε ένα ΥΓΙΕΣ ταμείο έγιναν ζήτουλες στους γιατρούς για μια εξέταση που θα επιβαρύνει το πλαφόν και μπορεί μετά να τους ζητούν (των γιατρών) εξηγήσεις. Η Άννα έκλαψε και για το δικό της πολιτικό μέλλον που κινδυνεύει. Δηλαδή πιο πολύ γι’ αυτό έστειλε το μήνυμα στον Χαρδούβελη. «Γιατί με αυτά που κάνετε δεν θα επανεκλεγούν πολλοί βουλευτές και εγώ θα μείνω άνεργη», διάβασα ότι είπε.

Βλέπετε, για να γίνει βουλευτίνα έχασε τη δουλειά της (την πάντα ΚΡΑΤΙΚΗΣ προέλευσης) η Άννα Καρανλή. Γι’ αυτό φοβάται την ανεργία που ταλαιπωρεί και τρώει τις σάρκες και την ψυχή όσων ήδη τη βιώνουν. Και στην οποία ανεργία ΚΑΙ εκείνη τους υποχρέωσε, με όσο μερίδιο ευθύνης της αναλογεί.

Όταν ο Έλληνας ψηφίζει το «γυαλί»

Αλλά τώρα η Άννα εξίσταται και κλαίει. Γιατί και για ποιον λόγο όμως; Για εμάς; Για τη δουλειά της στη ΝΕΡΙΤ όπου δεν (;) θα μπορέσει να επανέλθει; Για τη δική της πολιτική θέση που θα χάσει; Στην οποία θέση με ποια ειδικά προσόντα βρέθηκε; Για την πολιτική της σκέψη; Για την προσφορά της στα κοινά ως νομαρχιακή σύμβουλος; Γιατί ήταν μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της Νέας Δημοκρατίας από το 2007; Ή μήπως επειδή είναι ωραία, φωτογενής και ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ, απέναντι σε ένα εκλογικό κοινό που συγκινείται από ωραίους, φωτογενείς και ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟΥΣ – είτε της Αθλητικής Κυριακής είτε των φωσκολικών σίριαλ;

Τώρα η Άννα κλαίει. Κακώς! Δεν θα χαθεί οικονομικά ό,τι και να γίνει. Όπως δεν χάθηκε ο θηλυκός Μπίστης, η κυρία Άρια Αγάτσα, δηλαδή, που πηδάει σαν μελισσούλα από κόμμα σε κόμμα. Αν, μάλιστα, ωφελήσει την Άννα Καραμανλή σε ψήφους το άει-σιχτίρισμα στον υπουργό οικονομικών, μπορεί να εξασφαλίσει κούτσα κούτσα και μια βουλευτική συνταξούλα. Για την προσφορά της στο έθνος. Και στον ηχηρό πολιτικό της λόγο.

Πέμπτη, 11 Σεπτεμβρίου 2014

Αποκαλύψεις που δεν συγκινούν πια

Οι νέες αποκαλύψεις για την υπόθεση που ερευνά ο αντεισαγγελέας Αριστείδης Κορέας προσπάθησαν να σπάσουν το τείχος της δημοσιογραφικής αδιαφορίας, αλλά δεν το κατάφεραν. Η Live ήταν πάλι ένα από τα ελάχιστα Μέσα που ανέδειξαν το θέμα τού Σκάι και το «σήκωσαν» στη δημοσιότητα. Τίποτα πια δεν συγκινεί το μεγαλύτερο μέρος τού Τύπου. Ούτε ότι κάποιοι επιχείρησαν (ή, έστω, απλώς ήθελαν, σκέπτονταν, ορέγονταν) να αλώσουν με τη μέθοδο του Δούρειου Ίππου ΠΑΕ της Σούπερ Λιγκ και να τις παραδώσουν στις υπηρεσίες άλλης. Νηνεμία, νηφαλιότητα, απόσταση, αποχή! Δεν υπήρξε έκπληξη, συγκίνηση και αντίδραση ούτε όταν μια από τις υπό άλωση ομάδες ήταν η ΑΕΚ. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η εξήγηση της αποσιώπησης που άκουσα χθες το πρωί δεν πείθει: «Πώς να σχολιάσουμε αφού δεν ξέρουμε τη δικογραφία; Την οποία δεν γνωρίζει, όπως είπε, ούτε ο Κούγιας που δήλωσε ότι κακώς υπάρχουν διαρροές προς συγκεκριμένα Μέσα». Δηλαδή σχολιάζεται αρνητικά η διαρροή (ή η δημοσιογραφική επιτυχία) και όχι το περιεχόμενό της, όταν μάλιστα προέρχεται από νόμιμες υποκλοπές. Όσο η έρευνα συνεχίζεται και η δικογραφία δεν επισημοποιείται, τα Μέσα θα σιωπούν με αιτιολογικό ότι ακόμα δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες – και ας τους τραβάει η αλήθεια από το δημοσιογραφικό τους μανίκι.


Προς το παρόν, όσοι γράφουμε γράφουμε και όσοι εκπλησσόμεθα εκπλησσόμεθα για τα μικρά και τα μεγάλα που αποκαλύφθηκαν. Τα οποία όσο και αν τα υποψιαζόσουν, σε ξαφνιάζουν και σε πικραίνουν. Προσωπικά, παρά τα πολλά άλλα που δημοσιοποιήθηκαν προχθές και τον Ιούλιο, δυο αποσπάσματα μου έκαναν αίσθηση. Το πρώτο ήταν SMS πρώην κορυφαίου ποδοσφαιρικού παράγοντα προς επίσης κορυφαίο στέλεχος ΠΑΕ: «Παραμένω πάντα στη διάθεσή σας». Το δεύτερο προέρχεται από SMS δημοσιογράφου, σταλμένο από το εξωτερικό, που απευθυνόταν για κατ’ ιδίαν ενημέρωση σε πρόεδρο ΠΑΕ: «Ο τάδε (είναι) απομονωμένος, χάλια ψυχολογία (…) Όλοι λένε ότι θα γίνει ό,τι θέλεις εσύ (…) Ευχαριστώ για όλα, καλό βράδυ». Ποια όλα;

(Τελειώνοντας πήγα να γράψω «Τι συμβαίνει εδώ;», με το «εδώ» χωρίς τόνο, και ο αυτόματος διορθωτής τού word μού έβγαλε «αιδώ». Τι ξέρει ο μπαγάσας;)

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Διαβάστε ακόμα: Η ηθική του Τύπου και ο Καπό

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2014

Νεκροθάφτες!

ΟΤΑΝ ΤΟ PSI ΤΡΩΕΙ ΤΟ PSA

Πόσα θέλουν να μας τρελάνουν; Και πόσο να μας πεθάνουν; Μας έχουν βάλει κάτω και μας αναλύουν με αριθμομηχανές, με λογιστικές μονάδες, μα ποσοστά, με λογάριθμους, με… αλγόριθμους, με υποδιαστολές, με κλάσματα. Το πάνε σιγά σιγά, λίγο λίγο, σαν να κόβουν σαλάμι. Πρώτα μας έβαλαν να καταβάλουμε περισσότερα για φάρμακα, μετά να πληρώνουμε για τη νοσηλεία, κατόπιν για τους γιατρούς που επί δεκαετίες μας εξέταζαν δωρεάν, ύστερα για τις εργαστηριακές εξετάσεις. Διέλυσαν εν μια νυκτί τα ιατρεία του ΙΚΑ – την πρωτοβάθμια περίθαλψη δηλαδή! – και έστειλαν κατά χιλιάδες τούς ασφαλισμένους τού ΕΟΠΥΥ στους ιδιώτες συμβεβλημένους ιατρούς. Και εκεί αρχίζει το σαφάρι τού ασφαλισμένου για να βρει γιατρό με διαθέσιμα ραντεβού εντός των ορίων που θέτει ο ΕΟΠΥΥ. +/- Δείτε τη συνέχεια

Είναι οι στιγμές που ο ασφαλισμένος ζει τις εφιαλτικές ανασφάλειές του. Περιφέρεται στις γειτονιές, κάνει τηλεφωνήματα, ρωτάει συγγενείς και φίλους για να βρει γιατρό που έχει περιθώρια να τον δεχτεί. Συνήθως όλοι είναι συμπληρωμένοι. Και στη γειτονιά, και στη διπλανή γειτονιά, και στη γειτονική πόλη, και στον επόμενο νομό! Οπότε ο ημι-ασφαλισμένος πληρώνει στον γιατρό δεκαρικάκι ή εικοσαρικάκι για να του γράψει τα φάρμακα!

Τώρα έβαλαν και άλλα εμπόδια στο δρόμο προς την επιβίωση του Έλληνα κόβοντας σειρά διαγνωστικών εξετάσεων. Για να βρεθεί τι καλύπτει ο ασφαλιστικός φορέας χρειάζεται μαθηματική εξίσωση. Ένα παράδειγμα από τον οδηγό επιβίωσης στη μνημονιακή Ελλάδα:
Για να κάνει με έγκριση του ΕΟΠΥΥ ο (κατ’ ευφημισμόν) ασφαλισμένος εξέταση πρόβλεψης καρκίνου του προστάτη (PSA) δεν πρέπει να είναι κάτω από 45 ούτε πάνω από 75 ή, αν είναι μεταξύ 45-50, δικαιούται «εφόσον έχει πολλαπλούς συγγενείς» (πολλαπλούς όχι έναν και δύο!) «που προσβλήθηκαν από καρκίνο του προστάτη», αλλά να έχουν νοσήσει έως τα 65 τους και όχι παραπάνω!
Έτσι, οδεύουμε προς ένα υγιές, σπαρτιατικό έθνος, προς μια χώρα αρίων Ελλήνων. Οι οποίοι θα ζουν με τα απολύτως απαραίτητα, δεν θα αρρωσταίνουν και αν αρρωσταίνουν ΔΕΝ ΘΑ ΓΕΡΝΑΝΕ. Γιατί, κυρίες και κύριοι, τα Ταμεία μας κακοί γιατροί τα πέθαναν και νεκροθάφτες τα έθαψαν με τα υποχρεωτικά δολοφονικά κουρέματα. Και έτσι το PSI έφαγε τα PSA.

Διον. Βραϊμάκης

(Το άρθρο δημοσιεύεται στο Live Sport της Τετάρτης)

Διαβάστε ακόμα: Η ευθανασία καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ;

Η ευθανασία καλύπτεται από τον ΕΟΠΥΥ;

Το υπουργείο Ασθενείας συνεχίζει και μετά τους Λοβέρδο και Άδωνη ακάθεκτο να δημιουργεί προϋποθέσεις θανάτου των πολιτών. Αποφασίζει να μην καλύπτονται από τα ταμεία (τα κουρεμένα με το psi) σειρά από βασικές εξετάσεις (για διάφορες ηλικίες), όπως είναι του προστάτη, το τεστ Παπανικολάου, οι μαστογραφίες κλπ. Μελετάται η κάλυψη από τον ΕΟΠΥΥ μεθόδων ευθανασίας. Με την προϋπόθεση, όμως, ότι τα εργαστήρια δεν θα έχουν ξεπεράσει το πλαφόν γι’ αυτή την κατηγορία, κάτι που θεωρείται εξαιρετικά δύσκολο.

Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2014

Πώς γίνεται το δεκανίκι πόδι, Μπένι;

Ερωτήματα έως και… υπαρξιακά! Ως τι παραχωρεί αυτήν την ώρα συνέντευξη Τύπου στο πλαίσιο της Έκθεσης Θεσσαλονίκης (με ακατάσχετη λογοδιάρροια) το εξτένσιον στην κόμη τής κυβέρνησης, ο Βενιζέλος; Γιατί τρέχει να φωτογραφηθεί ως «Μητσάρας» της πολιτικής (οι περί του ποδοσφαίρου ξέρουν), χώνοντας το κεφάλι του σε όλα τα γεγονότα, ο αρχηγός τού πεμπτοέκτου κόμματος; Πώς γίνεται άλλον να ψηφίζουμε, αλλά ο ίδιος (συν άλλοις) να μας κυβερνά τόσα χρόνια; Πώς καταφέρνει το δεκανίκι να γίνεται πόδι – ή, τουλάχιστον, να προσπαθεί να γίνει; (Εν τέλει ποιος είναι αυτός και πού πάει, τι κάνουμε εμείς και πού πάμε;).

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2014

Η ηθική τού Τύπου και ο Καπό

«ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΝΑ ΦΟΒΑΣΑΙ. ΚΑΝΕΙ ΚΑΛΟ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ»

Ο Τύπος περνάει κρίση. Ηθική, κυκλοφοριακή, υπαρξιακή, φυσικά και οικονομική καθώς οι διαφημίσεις επιδίδονται σε ένα άγριο πάρτι με ξέφρενο χορό. Τον χορό του Ζαλόγγου! Απ’ όλες τις κρίσεις η πρώτη είναι η πιο απειλητική: η ηθική. Όχι για την τσέπη μας, αλλά για την ψυχή μας. Στο κάτω κάτω για την άδεια τσέπη (που όλο περισσότερο και όλο σε περισσότερους αδειάζει), υπάρχουν και οι τολμηρές λύσεις. Μιαν από αυτές μου αποκάλυψε πριν από λίγες μέρες απολυμένος συνάδελφος που είχα καιρό να δω: «Επειδή πρέπει να ζήσω, δουλεύω σε μπαρ και μια φορά τη εβδομάδα πάω σε εφημερίδα για το συμπλήρωμα». +/- Δείτε τη συνέχεια

Σήμερα τα Μέσα ενημέρωσης κερδίζουν σε αισθητική, σε σχεδιασμό, σε σελίδες, αλλά χάνουν σε δημοσιογραφική αντίληψη. Κάποια γίνονται ελλειμματικά και σε ηθική. Και δεν μιλάω μόνο για τον γραπτό Τύπο. Μιλάω για τον κλάδο, για τις εκδόσεις, για τα ηλεκτρονικά Μέσα. Για την αδιαφορία ή τον φόβο. Για την απλή στοίχιση πίσω από ηγέτες ή την απροκάλυπτη υποταγή. Για τον διαχωρισμό των κάστανων σε κρύα και σε καυτά. Τα δεύτερα πολλοί από εμάς δεν τα βγάζουν, τα αφήνουν πάνω στη φωτιά για να γίνουν στάχτη στη μνήμη.

Είδατε το θέμα Καπό; Ή μάλλον ΚΑΙ το θέμα Καπό; Ένα μεγάλο μέρος του Τύπου το αντιμετώπισε με το ύφος «αυτά μας τα είπαν και άλλοι, ρε φίλε». Σαν να μην είχε από μόνο του δυναμική. ΣΑΝ ΝΑ ΜΗΝ ΜΑΣ ΑΦΟΡΟΥΣΕ ΟΛΟΥΣ. H Live Sport, με τον αυθορμητισμό των εκδοτικών της νιάτων και την απόσταση που κρατάει από αγκυλώσεις (φυσικά και από δεσμεύσεις), το έκανε βασικό πρωτοσέλιδο θέμα. Χωρίς φόβο. Και χωρίς πάθος ή εμπάθεια για κανέναν. Δείχνοντας ότι υπάρχει Τύπος και Τύπος. Όπως υπάρχουν δικαστές και δικαστές. Ανάμεσά τους έχουμε Μουζακίτες και Παπόνηδες, τους εισαγγελείς που «έτρεξαν» πολλές υποθέσεις κάθαρσης και τελικά πήδηξαν (εξωθούμενοι ίσως) από το παράθυρο της παραίτησης.

Σύμφωνοι, μεγάλο θέμα έπιασα και δεν καλύπτεται σε 330 λέξεις. Γι’ αυτό θα κλείσω μια δυο λόγια για νέους δημοσιογράφους, δανεικά από τον Σαρτρ: «Παιδί μου, να φοβάσαι! Κάνει καλό στην εξουσία…»

Διον. Βραϊμάκης

(Δημοσιεύεται στη Live Sport του Σαββάτου) 

Διαβάστε ακόμα: Ο καπό και ο απατημένος σύζυγος

Παρασκευή, 5 Σεπτεμβρίου 2014

Ο Καπό και ο απατημένος σύζυγος

Ο Ολιβιέ Καπό σήκωσε το καπάκι και ανακάτεψε τον βυθό του φρεάτιου. Αλήθειες ή ψέματα, υπερβολές ή πραγματικότητα, η δουλειά έγινε. Για μια ακόμα φορά το ίζημα του ελληνικού ποδοσφαίρου αναδεύτηκε, όπως συμβαίνει από την εποχή της αποκάλυψης του τηλεφωνήματος Σπάθα έως τις μέρες που ο Βελλής βγήκε, τα φώναξε, ξελαρυγγιάστηκε και τα βρόντηξε. Και όπως γίνεται από τη μέρα που ο παλαίμαχος διαιτητής Ποντίκης μίλησε στην «Καθημερινή» για τις επιρροές στους διαιτητές, ως τον περασμένο Ιούλιο που έσκασαν οι διαρροές για τα πακιστανικά (και τα κινέζικα, βέβαια!) κινητά τηλέφωνα με τους περίεργους διαλόγους που σνόμπαρε επιδεικτικά το μεγαλύτερο μέρος του Τύπου. +/- Δείτε τη συνέχεια

Οι καταγγελίες είναι πολλές, διαχρονικές, αλλά αυτοί που τις ακούνε θέλουν αποδείξεις. Τους τρώνε οι υποψίες και τους λυτρώνουν οι αμφιβολίες! Όπως περίπου ο ταλαιπωρημένος σύζυγος του ανέκδοτου που υποψιαζόταν τη γυναίκα του και άρχισε να το ψάχνει. Κρυφάκουγε στα τηλεφωνήματα, έπιανε το αυτί του κάποια «δεν μπορώ τώρα», «θα προσπαθήσω», «μου λείπεις», αλλά πάντα είχε την αμφιβολία.

«Ίσως να μιλάει με φίλη της», μονολογούσε. Οι ενδείξεις πλήθαιναν, ήταν ολοκάθαρο πως υπήρχε κάτι ύποπτο, αλλά πάντα έβαζε τις υποψίες του να κοιμηθούν. Ώσπου ένα βράδυ την παρακολούθησε, την είδε να συναντιέται με έναν τύπο, να πηγαίνουν σε μια ερημική μονοκατοικία, να χαριεντίζονται πίσω από το ολοφώτεινο παράθυρο και όλο καθησύχαζε τον εαυτό του. «Μπορεί να είναι και απλοί φίλοι, παλιοί συμμαθητές, συνεργάτες». Τους βλέπει να φιλιούνται να πλαγιάζουν, να γδύνονται και εκεί που περίμενε την απόλυτη επιβεβαίωση, έσβησαν το φως! «Γαμώτο, με την αμφιβολία έμεινα πάλι», είπε και περίμενε την επόμενη ευκαιρία για να έχει την απτή απόδειξη της απιστίας.

Έτσι και οι κεφαλές του ποδοσφαίρου, των αρχών και του κράτους περιμένουν από όσους καταγγέλλουν τις αποδείξεις – χώρια που τους βάζουν να ζητήσουν συγγνώμη και να ανακαλέσουν τις καταγγελίες, όπως έγινε με τον Φώτη Κωστούλα. Που πήρε ταπεινά πίσω τα όσα «ανίερα» είχε δηλώσει μετά το παιχνίδι πρωταθλήματος του Παναιτωλικού στη Λιβαδειά. Μόνο που δεν τον έβαλαν να γονατίσει, τον άνθρωπο.

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής)

Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Τα φρέσκα ανέκδοτα του (ΕΓΩ!!!) Βενιζέλου

«(ΕΓΩ!) Στάθηκα δίπλα στον Ανδρέα το 1989 όταν ήταν κατηγορούμενος, εγκαταλελειμμένος, προδομένος. ** (ΕΓΩ!) Διασφάλισα με τεράστιο προσωπικό κόστος την ενότητα του χώρου το 2007 μέσα σε συνθήκες τριτοκοσμικού φασισμού. ** (ΕΓΩ!) Αγωνίστηκα στη Βουλή το 2008-2009, για τη νίκη του ΠαΣοΚ. (ΕΓΩ! ΕΓΩ! ) Αγωνίστηκα ν’ αποτρέψω το φλερτ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2009.
** (ΕΓΩ! ΕΓΩ!) Ανέλαβα το τεράστιο βάρος της οικονομικής πολιτικής τον Ιούνιο του 2011. ** (ΕΓΩ!) Διαπραγματεύθηκα το νέο πρόγραμμα και την κολοσσιαία μείωση του χρέους. Απέτρεψα την καταστροφή ενός δημοψηφίσματος με ερώτημα "ναι ή όχι στο ευρώ". ** (ΕΓΩ!)Ανέλαβα την ηγεσία ενός ΠαΣοΚ όχι του 44%, αλλά του 4% των δημοσκοπήσεων. ** (ΕΓΩ! ΕΓΩ!ΕΓΩ!) Δεν έκανα καριέρα χάρις στο ΠαΣοΚ, δεν κάνω καριέρα ως Πρόεδρος του ΠαΣοΚ. (ΕΓΩ!) Δεν είμαι αρχηγός ενός μικρού ιδιόκτητου, προσωπικού κόμματος.
 (ΕΓΩ!) Επιτελώ καθήκον με πολύ σαφείς στόχους, εθνικούς και παραταξιακούς. **(ΕΓΩ! ΕΓΩ!ΕΓΩ!Ε-Γ-Ω!) Δεν παρασύρθηκα σε καμία προεκλογική δημαγωγία το 2009»

(Από την ομιλία του στα σαράντα του ΠΑΣΟΚ

Ένα μεταγραφικό ντελίριo

Ρίχνοντας μια ματιά στο χθεσινό πρωτοσέλιδο της Live, δεν είναι δυνατόν να μην πάθεις κάποιας μορφής ίλιγγο... Ο Ολυμπιακός αυτό το καλοκαίρι, πρόλαβε:
-Να αποκτήσει καμιά 20αριά παίκτες.
-Να πουλήσει ή να αφήσει ελεύθερους 16.
-Να προχωρήσει σε 14 δανεισμούς. Και, εντέλει, να έχει στο ρόστερ του 17 νέα πρόσωπα, συγκριτικά με την προηγούμενη σεζόν. Με τον τερματοφύλακα Ρομπέρτο, τον Τσόρι Ντομίνγκεζ, τον Μανιάτη και τον επανακάμψαντα Μήτρογλου να είναι οι μοναδικοί που θυμίζουν την περσινή ομάδα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Κανονικά θα έπρεπε ο φίλοι των πρωταθλητών να... πετάνε στον «έβδομο ουρανό», με τόσες μετεγγραφές. Έλα, όμως, που δεν συμβαίνει αυτό... Το μετεγγραφικό overdose μάλλον προβληματισμό προκάλεσε, παρά ενθουσιασμό. Κι είναι αρκετοί εκείνοι που άρχισαν να αναρωτιούνται μήπως η ομάδα δεν είναι, τελικά, μια νέα Πόρτο αλλά μια υπεραγορά από την οποία οι κάθε λογής μεγαλομάνατζερ διακινούν την πραμάτεια τους. Θα μου πείτε: Όταν κάθε χρόνο το έργο (πρωτάθλημα) έχει την ίδια πλοκή και το ίδιο τέλος, πώς θα διατηρηθεί το ενδιαφέρον του κόσμου αν δεν αλλάξει ο θίασος;

Τα ίδια και τα ίδια πρόσωπα είναι αλήθεια πως κουράζουν. Ένας νέος θίασος, λοιπόν, μια καινούργια «ερμηνεία» από διαφορετικά πρόσωπα είναι σίγουρα μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση στην προσπάθεια τόνωσης του ενδιαφέροντος του κόσμου. Αλλά τότε γιατί αυτός (ο κόσμος) προβληματίζεται; Τι είναι εκείνο που τον «χαλάει»; Μήπως ο φόβος για τον χρόνο προσαρμογής όλων αυτών των παικτών; Μήπως η ταχύτητα για το μοντάρισμα της ενδεκάδας; Καθώς, μάλιστα, το Τσάμπιονς Λιγκ έρχεται –μαζί και η Ατλέτικο, που είναι η πρώτη αντίπαλος του Ολυμπιακού, στο «Καραϊσκάκη». Ή, μήπως, «τρέχει» κάτι άλλο;

Δύσκολο να δοθούν απαντήσεις σε όλα αυτά. Βεβαίως, υπάρχει και η άλλη πλευρά του νομίσματος: Ποιος πρόεδρος θα μπορούσε να αρνηθεί τα σχεδόν 25 εκατομμύρια της Ρόμα και της Μπενφίκα για Μανωλά και Σάμαρη; Και πώς ήταν δυνατόν να μην καλυφθεί το κενό του Κάμπελ, για παράδειγμα, που πέρσι ήταν βασικό «εργαλείο» και φέτος ο Βενγκέρ δεν τον άφηνε με τίποτε στο λιμάνι; Περισσότερο ικανοποιημένοι θα ήταν οι φίλοι του Ολυμπιακού αν έμεναν στην ομάδα οι Μπονγκ, Γιαταμπαρέ, Βαλντέζ, Πέρεζ, Μασάδο, Σέποβιτς;

Οι περισσότεροι από τους οποίους, πέρσι, πέρασαν και δεν ακούμπησαν... Ή μήπως δεν θα έπρεπε να δοθεί ο Αβραάμ που είχε πρόβλημα με τον Μίτσελ, όπως αποδείχτηκε από τις δηλώσεις και τις τοποθετήσεις του. Οι απαντήσεις σε όλα τα παραπάνω ερωτήματα μάλλον δικαιώνουν απόλυτα τις κινήσεις του Βαγγέλη Μαρινάκη και των συνεργατών του...

Το φετινό μετεγγραφικό ντελίριο του Ολυμπιακού ίσως να είναι, τελικά, αποτέλεσμα συμπτώσεων και συγκυριών. Και όχι το ξεκίνημα μιας νέας φιλοσοφίας, του τύπου «όλα τα αγοράζω, όλα τα πουλάω» (κατά το «όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω»). Τις απορίες που δημιούργησε αυτό το ντελίριο είναι βέβαιο πως μόνο ο χρόνος μπορεί να τις λύσει...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύτηκε στη Live Sport της Τετάρτης)

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2014

Αθλητικός Τύπος, πέφτουμε!

Οι αθλητικές εφημερίδες ακολουθούν σε πτώση τις πολιτικές, σε μια κοινή πορεία καταβαράθρωσης του Τύπου. Εντυπωσιακή είναι η κυκλοφοριακή βουτιά τον Αύγουστο, στον μήνα κατά τον οποίο παραδοσιακά τα αθλητικά φύλλα ανεβαίνουν κυκλοφοριακά, κυρίως λόγω των μεταγραφών και του καλοκαιριού που αυξάνει τη διάθεση (και τον χρόνο) για ανάγνωση.
Μερικά στοιχεία για τις κυκλοφορίες των αθλητικών εφημερίδων τον Αύγουστο, με διαθέσιμα στοιχεία μέχρι 27 Αυγούστου: +/- Δείτε τη συνέχεια

** Πέρσι είχαν πουληθεί 1.874.490 φύλλα, σε 26 καθημερινές εκδόσεις (72.095, κατά μέσο όρο, την ημέρα).
** Φέτος διατέθηκαν 1.507.280 φύλλα, σε 25 εκδόσεις. Η μια που λείπει αφορά την απεργία της ΠΟΕΣΥ (5 Αυγούστου).
** Ο μέσος όρος πωλήσεων την ημέρα έπεσε στα 60.291 φύλλα κάτι που σημαίνει πως χάθηκαν 11.804 φύλλα την ημέρα.

Από τις θεωρούμενες μη οπαδικές εφημερίδες, η SPORTDAY σημείωσε τη μεγαλύτερη πτώση. Πέρσι είχε μέσο όρο πωλήσεων 15.330 φύλλα τον Αύγουστο, φέτος ο μέσος όρος έπεσε στα 11.849 φύλλα. Δηλαδή 3.481 τη μέρα λιγότερα!

Το GOAL, πέρσι είχε μέσο όρο 10.934 φύλλα, φέτος έχει πέσει στα 8.605. Δηλαδή 2.329 φύλλα τη μέρα λιγότερα!

Η Live Sport άντεξε ουσιαστικά στο τσουνάμι, χάνοντας 255 φύλλα τη μέρα, συγκριτικά με πέρσι. Τον περασμένο Αύγουστο είχε κατά μέσο 6.579 φύλλα και φέτος κινήθηκε στα 6.324.

Δευτέρα, 1 Σεπτεμβρίου 2014

Μποτιλιάρισμα στην Πλατεία Αλεξάνδρας

Ο Ολυμπιακός των τελευταίων χρόνων είναι δεξαμενή που αλλάζει συνεχώς τα νερά της. Μια ομάδα-τράνζιτ για πολλούς παίκτες. Έρχονται, αναβαθμίζονται και φεύγουν μοσχοπουλημένοι. Σε μια πρόσφατη περίπτωση το «τράνζιτ» ήταν για μόλις λίγους μήνες. Ο λόγος για τον Βάις που πήγε στο Λιμάνι του Ιούνιο του ’13 και έφυγε τον Ιανουάριο του ’14. Μιλάμε για λεφτά σχεδόν χέρι με χέρι! Φυσικά, ο Μαρινάκης δεν ξεπουλάει, πουλάει. Δεν αφήνει την ομάδα στο έλεός της, αλλά φροντίζει να είναι πλούσια τα ελέη της σε παίκτες. Πάντα ήταν ξεκάθαρος και κατηγορηματικός: «Θα κάνω τον Ολυμπιακό αυτάρκη», έχει πει – και όχι μόνο μία φορά. +/- Δείτε τη συνέχεια

Σίγουρα, η ανακύκλωση του υλικού σε τόσο μεγάλο βαθμό έχει τα ρίσκα της. Το να αλλάζεις τον κορμό μιας ομάδας και να τον ξαναφτιάχνεις από την αρχή – μια, δυο, περισσότερες φορές – δημιουργεί έναν βαθμό κινδύνου όταν πρέπει αυτή η ομάδα να πρωταγωνιστεί στη Ελλάδα (εύκολα!) και, το κυριότερο, να κρατάει ψηλά το ευρωπαϊκό της επίπεδο.
Εκεί ακριβώς θα παιχτεί η αποτυχία ή επιτυχία του μοντέλου Μαρινάκη. Στο να «περπατήσει» δηλαδή και αγωνιστικά. Τότε θα βγουν καπέλα και θα αρχίσουν τα χειροκροτήματα. Διαφορετικά δεν είναι απίθανο να έρθουν ξανά στην κυκλοφορία τα γνωστά συνθήματα του είδους «Αλλιώς ονειρευόμαστε τον Ολυμπιακό».
Για το μποτιλιάρισμα εισερχομένων-εξερχομένων στα γραφεία τής Πλατείας Αλεξάνδρας, φαίνεται πως η συναίνεση του Μίτσελ είναι απόλυτη και αβίαστη. Και η συνεισφορά του στη δημιουργία τού μοντέλου Μαρινάκη μεγάλη. Όπως μεγάλη είναι η δυσκολία να μοντάρει με σταθερότητα ένα σύνολο που σε 14 μέρες αρχίζει την ευρωπαϊκή του πορεία.
Σκεφτείτε: Από τους παίκτες της ομάδας που τόσο πολύ άρεσε στο τουρνουά της Αμερικής (και οι οποίοι έπαιξαν) ο Μίτσελ δεν έχει πλέον τον Μανωλά, τον Αβραάμ, τον Χολέμπας, τον Σάμαρη, τον Κολοβό, τον Σαβιόλα και τον Παπάζογλου, ενώ έως την στιγμή που παραδίδεται για σελιδοποίηση αυτό το άρθρο, δεν είχε παρθεί η οριστική απόφαση για τον Αυλωνίτη που, πιθανόν, θα έμενε λόγω Αβραάμ. Αυτό το υλικό-κινούμενη άμμος, ο Ισπανός πρέπει να το δουλέψει, να το συντονίσει και να το μοντάρει γρήγορα για τα δύσκολα. Δύσκολο!

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης)