Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

Ο μεγάλος εραστής Άδωνις και γιατί έκανε αποκαλύψεις η Ευγενία

Η Μανωλίδου είπε στον Λιάγκα, και αυτός το ξαμόλησε στον αέρα, στη ραδιοφωνική εκπομπή που έχουν μαζί (στον σταθμό των «Παραπολιτικών») ότι «ο Άδωνις είναι ο καλύτερος εραστής στην Ελλάδα».
Το πρόβλημά της, λέω εγώ, μπορεί να αναλυθεί και να αντιμετωπιστεί μόνο από τον Ασκητή.
(Αν και φοβάμαι ότι είναι από τις περιπτώσεις που η επιστήμη σηκώνει τα χέρια).

Διαβάστε πιο κάτω ολόκληρη την «αποκάλυψη» Λιάγκα και μερικές σκέψεις +/- Δείτε τη συνέχεια

Υστερόγραφο 1: Σιγά μην μας πει η Ευγενία ότι ο σύζυξ ξεπερνάει και τον Τασόπουλο.
Υστερόγραφο 2: Ολόκληρη η αναφορά Λιάγκα, όπως τη βρήκα (γιατί δεν είμαι αυτήκοος γνώστης) είναι: «Παιδιά, στην εκπομπή μας στο ραδιόφωνο λέει διάφορα για τον Άδωνι... Τον λέει παιδαρά, λέει ότι είναι ο καλύτερος εραστής στην Ελλάδα, ότι όταν πέφτουν στο κρεβάτι σείονται οι πολυέλαιοι! [...] Έχει πει ότι έχει ένα... σημείο που υπερτερεί και ότι όταν πέφτουν στο κρεβάτι γίνεται χαμός».
Υστερόγραφο 3: Τελικά οι άνθρωποι του θεάματος και του ακροάματος είναι αδίστακτοι. Προκειμένου να τσιμπήσουν νούμερα ή να γίνει γνωστό το «προϊόν» τους, ξεγυμνώνονται από ιδιωτικά, υποτίθεται, μυστικά (το υποτίθεται στο «μυστικά»). Δεν πιστεύω ότι αυτά τα είπε ο Λιάγκας χωρίς τη συναίνεση της Ευγενίας Μανωλίδου που ήταν δίπλα του στα μικρόφωνα. Κι έτσι, με τον θόρυβο που προκλήθηκε, μάθαμε περισσότεροι ότι οι δυο τους έχουν εκπομπή μαζί! Χώρια που τώρα ο Άδωνις θα τσιμπήσει ψήφους ΚΑΙ από τον (πεινασμένο κυρίως) γυναικείο πληθυσμό. Είναι και αυτό ένα ισχυρό πολιτικό επιχείρημα για να τον ψηφίσουν.
Υστερόγραφο 4: Εκτός πια, αν η Μανωλίδου με την αποκάλυψή της ήθελε να αποδείξει ότι ο Άδωνις λειτουργεί απόλυτα φυσιολογικά σεξουαλικά και δεν είναι αυτό με το οποίο συχνά προσφωνεί ο ένας Έλληνας τον άλλον.

Τα κενά δεν είναι μόνο στην άμυνα...

Από αυτήν εδώ τη στήλη είχα προειδοποιήσει την περασμένη Κυριακή πως η παρατεταμένη αγωνιστική απραξία θα βλάψει τις ελληνικές ομάδες, ενόψει των ευρωπαϊκών τους υποχρεώσεων. Και κυρίως θα βλάψει τον Ολυμπιακό που ήταν υποχρεωμένος να βρει ρυθμό και να παλέψει στην καυτή έδρα της φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ, Ατλέτικο Μαδρίτης. Τελικά οι Ερυθρόλευκοι ούτε ρυθμό βρήκαν ποτέ,ούτε πάλεψαν. Αλλά γι΄ αυτό δεν έφταιγε μόνο η αγωνιστική τους απραξία... +/- Δείτε τη συνέχεια

Προσέξτε: Από τα τρία εκτός έδρας ευρωπαϊκά του παιχνίδια ο Ολυμπιακός σκόραρε μόνο σε ένα (Γιουβέντους) και σ΄ αυτό από στημένες μπάλες. Με τον Παναθηναϊκό, στο «Καραϊσκάκη» πάλι από στημένη μπάλα σκόραρε, με τον Ατρόμητο στο Περιστέρι δεν έβαλε γκολ, ούτε στην Τρίπολη κατάφερε να σκοράρει... Από όλα τα σοβαρά και δύσκολα παιχνίδια που έδωσε η ομάδα του Μίτσελ, μόνο κόντρα στην Ατλέτικο και τη Γιουβέντους, στο «Καραϊσκάκη» σκόραρε από οργανωμένες προσπάθειες. Και μόνο ένα γκολ από αυτά που πέτυχε το πήρε από τον σέντερ φορ του!

Τι θέλω να πω με όλα αυτά: Πως το φετινό πρόβλημα του Ολυμπιακού δεν είναι μόνο το κεντρικό του αμυντικό δίδυμο, αλλά και η επιθετική του λειτουργία. Γιατί; Απλούστατα επειδή δεν έγιναν οι σωστές μεταγραφικές επιλογές το καλοκαίρι. Πέρσι η ομάδα επιθετικά λειτουργούσε πολύ καλύτερα γιατί υπήρχε ο Κάμπελ που τα έκανε όλα, ξεκινώντας από την πλάγια γραμμή: Μοίραζε ασίστ, απειλούσε με μακρινά σουτ, σκόραρε με κάθε τρόπο.

Φέτος ανάλογος ποδοσφαιριστής δεν υπάρχει. Ο Αφελάι είναι εξαιρετική περίπτωση, αλλά κουβαλά τα προβλήματα (και τους φόβους) των τραυματισμών του, ο Ντοσεβί ούτε καν δηλώθηκε στις λίστες του Τσάμπιονς Λιγκ και τον Ντουρμάζ ακόμη δεν τον έχουμε δει. Προσθέστε σε όλα αυτά την κακή κατάσταση του Κώστα Μήτρογλου, που είναι φανερό ότι έχει χάσει την εμπιστοσύνη στις ικανότητές του, και έχετε όλες τις απαντήσεις για τα προβλήματα στην επιθετική λειτουργία των πρωταθλητών. Που είναι ανίκανοι να «πατήσουν» την αντίπαλη περιοχή στα σοβαρά παιχνίδια –ειδικά όταν δεν ξεκινά στην βασική ενδεκάδα ο Κασάμι.

Θεωρώ πως παρά τα μεγάλα προβλήματα στη διάρθρωση του ρόστερ, ο Ολυμπιακός θα συνεχίσει την ευρωπαϊκή του πορεία μέσω του Γιουρόπα Λιγκ, επικρατώντας της Μάλμε. Αλλά το ερώτημα είναι: Πόσα από τα (πολλά) κενά του μπορεί να καλύψει τον Γενάρη; Για να δούμε...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport τής Κυριακής)

Ο εραστής και ο πρωθυπουργός

Η Mανωλίδου είπε ότι ο Άδωνις είναι ο καλύτερος εραστής στην Ελλάδα, κάτι απολύτως φυσιολογικό αν σκεφτείτε ότι μιλάμε για τη χώρα όπου ο Σαμαράς εξακολουθεί να θεωρείται ο καταλληλότερος πρωθυπουργός.

Μανώλης Γρηγοράκης (από το facebook).

Σάββατο, 29 Νοεμβρίου 2014

Με ποιο λεωφορείο πας στην Τροία;

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ 

Πέμπτη βράδυ… «Ποιος από τους παρακάτω δεν είναι παιδί της Εκάβης: A: Έκτορας B: Κασσάνδρα Γ: Πάρις Δ: Πρίαμος», ρωτάει στο τηλεπαιχνίδι ο Ζουγανέλης, «Πάρις» αποκρίνεται ο νεαρός παίκτης. Εντάξει, λες, ανθρώπινο να μη θυμάται ποια είναι η Εκάβη. Συμβαίνει. Μεγάλο, βλέπεις, το καστ της Ιλιάδας. Βέβαια, το ν’ αγνοεί ότι Έκτωρ και Πάρις ήταν αδέλφια, άρα τετεγμένα από την ίδια μήτρα, που πα’ να πει ότι ή και οι δύο είχαν μάνα την Εκάβη, ή κανένας, πέφτει βαρύ. Άντε και είχες κάνει κοπάνα, ρε παιδί, στο συγκεκριμένο μάθημα, τον Έρικ Μπάνα και τον Ορλάντο Μπλουμ ποτέ δεν τους είδες στο χολιγουντιανό «Troy» να παίζουν τα δύο αδέλφια; Κοπάνα και απ’ τα Βίλατζ; +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο παρουσιαστής τού δίνει και δεύτερη ευκαιρία. «Κασσάνδρα», απαντάει ο νέος. Ο οποίος νέος, λέει, είναι δάσκαλος! Τότε του Ζουγανέλη τού σηκώνονται οι τρίχες που δεν έχει! Σκέφτομαι, βέβαια, ότι τι σε νοιάζει εσένα, ρε Ζουγανέλη, πώς θα διδάξει και του κουνάς το δάχτυλο; Αφού η Ελεονόρα (σου) έχει βγάλει -προ πολλού- το σχολείο. Άσε, λοιπόν, άλλους να προβληματιστούν. Πάντως, δεν χρειάζεται πολλή φαντασία για να δεις τη σχολική τάξη του μέλλοντος:
-Κύριε, κύριε, πού ακριβώς είναι η Τροία; 
-Στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας… Είναι η θύρα δίπλα στην «Τέσσερα»!
-Κύριε, κύριε, τι είναι ο Πρίαμος;
-Αλυσίδα ξενοδοχείων ημιδιαμονής, άσχετε Παπαδόπουλε!
-Κύριε, κύριε, πώς πέθανε ο Όμηρος; 
-Δεν είδες χθες το βράδυ, Ελενίτσα, ειδήσεις; Το είπε ο «ΣΚΑΪ»: Οι τζιχαντιστές εκτέλεσαν τον… όμηρο, κόβοντάς του το κεφάλι!
-Κύριε, Κύριε, μήπως είναι πιο σωστό να λέμε Ίλιον; 
-Όχι, Γιαδικιάρογλου, καλύτερα να λέτε… Νέα Λιόσια!
-Κύριε, Κύριε, πώς πήγαν οι Έλληνες στο Ίλιον; 
-Πήραν το λεωφορείο το «701» από την πλατεία Αττικής, Παπαδόπουλε, που πηγαίνει Ίλιον. Μυαλό θέλει;
-Κύριε, κύριε, γιατί η φοίτηση των δασκάλων είναι τετραετής; 
-Διότι παλιότερα η φοίτησή τους ήταν διετής και δεν ήξεραν όσα ξέρουμε εμείς!

Αποχώρησε από το Contra o Ασβεστάς, «θα τα λέμε από αλλού»

Ο Άρης Ασβεστάς αποχώρησε από το Contra.gr με πολλές ευχαριστίες για τη συνεργασία μαζί του και αναγγέλλει ότι «πολύ σύντομα θα τα λέμε από αλλού». Η αναγγελία έχει ενθουσιασμό, πίστη για την επιτυχία («ερχόμαστε με φόρα, ποιο δυνατοί από ποτέ») και... μυρίζει συνεργασία με το αθλητικό σάιτ που στήνει ο Βασίλης Παπαθεοδώρου. Σε ανάρτησή του πριν από λίγο (μετά τα μεσάνυχτα της Παρασκευής προς Σάββατο) στο fecebook αναφέρει:

«Θέλω να πω δημοσίως ένα μεγάλο "αντίο" στο contra.gr, μαζί με πάρα πολλά "ευχαριστώ" σε όσους συνεργάστηκα στις δύο θητείες μου σ' ένα σπουδαίο και ιστορικό site σαν αυτό. Πιο ειδικά, όμως, στον Manolis Grigorakis, που ήταν ο άνθρωπος που επέμενε και με έφερε σε δύο διαφορετικές χρονικές περιόδους στο μαγαζί, στον Stavros Karaindros για τη στήριξη σε πολλές δύσκολες στιγμές (και για την αντοχή που επέδειξε στην ανυπόφορη γκρίνια μου) και σε όλη την υπόλοιπη παρέα που κρατά ψηλά το site για πάνω από μια δεκαετία και που θα εισπράξει τα "ευχαριστώ" και την εκτίμησή μου κατ' ιδίαν! Πολύ σύντομα θα τα λέμε από αλλού..... Ερχόμαστε με φόρα, πιο δυνατοί από ποτέ!!!»

Παρασκευή, 28 Νοεμβρίου 2014

Εφημερίδες βγαίνουν χωρίς διορθωτή! Μια θέση «πολυτελείας» που χάνεται

Δεν είναι λίγες η εφημερίδες που έχουν καταργήσει, ή σκέφτονται να καταργήσουν, τη θέση των διορθωτών. Μαθαίνουμε ότι ορισμένες του ευρύτερου αθλητικού χώρου ήδη διορθώνονται από τους τους ίδιους τους συντάκτες των κειμένων - ο καθένας το δικό του - και από εκεί και πέρα ό,τι πιάσουν άλλοι. Πιλότο γι' αυτήν την εξέλιξη απετέλεσαν τα σάιτ που ανεβάζουν κείμενα χωρίς να τα έχει δει δεύτερο μάτι - και γι' αυτό συχνά βγάζουν μάτια! Ο διορθωτής είναι ο τελευταίος παίκτης στη γλωσσική άμυνα ενός εντύπου. Αυτός που πιάνει στο παρά 1΄ το λάθος. Η εστία σιγά σιγά μένει κενή...

Ο υπουργός Λόγου και Παραπλάνησης

Ο λογοπλάστης Βενιζέλος είναι εκεί - στην κυβέρνηση - για να φωτογραφίζεται με τον Ομπάμα, να ταξιδεύει με το προεδρικό αεροπλάνο, να «ξεχνάει» στικάκια στο συρτάρι του, να κυβερνάει με ποσοστιαία εκλογικά ψίχουλα και (σε μια δουλειά που δύσκολα την κάνει άλλος) να βρίσκει φραστικά σχήματα, να επινοεί λέξεις και να σκαρώνει όρους που κρύβουν ασχήμιες, αδεξιότητες - πολλές φορές και αθλιότητες. Τώρα, που είμαστε έτοιμοι να βγούμε όλοι μαζί με παιάνες, τραγούδια και με υψωμένα χρυσά κουτάλια από το μνημόνιο, μας είπε ότι «το μνημόνιο μπορεί να παραταθεί για τεχνικούς λόγους». Πώς τα λέει ο μπαγάσας! 

Πέμπτη, 27 Νοεμβρίου 2014

Διαδήλωση δημοσιογράφων: η μικρότερη από ποτέ (φωτό)

Η συγκέντρωση των εργαζόμενων στον Τύπο έξω από το μέγαρο της ΕΣΗΕΑ έμοιαζε με διαλυμένη διαδήλωση που δεν κατάφερε σε κανένα σημείο της να γίνει μαζική, πολυπρόσωπη, μαχητική και εκδηλωτική. Περίπου έως τη 1 το μεσημέρι (12 ήταν η ώρα για τη συγκέντρωση που είχε ορισθεί από τις Ενώσεις) και οι συγκεντρωμένοι ίσα που κάλυπταν τα δυο πεζοδρόμια της Ακαδημίας στο ύψος της Βουκουρεστίου (1η φωτογραφία). Μερικά λεπτά μετά τη 1 δόθηκε από τα μεγάφωνα η εντολή στους συγκεντρωμένους να καλύψουν το οδόστρωμα γιατί η κυκλοφορία είχε διακοπεί από την τροχαία (2η φωτογραφία). Η πορεία που ακολούθησε, με διαδρομή προς το υπουργεία Οικονομικών και το Σύνταγμα, για συμπαράσταση στους μετανάστες που βρίσκονταν εκεί (3η φωτογραφία), ήταν αραία αραία για να φαινόμαστε καμιά σαρανταρέα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Άνθρωποι του Τύπου που δίνουν πάντα το παρών στις απεργιακές κινητοποιήσεις, εκτιμούσαν ότι ήταν η μικρότερη συγκέντρωση που έχει γίνει, τουλάχιστον στα χρόνια του μνημονίου! Η μικρότερη τη χρονιά με τους περισσότερους άνεργους... Να φταίει η κούραση των απολυμένων,των εργαζομένων των διωγμένων - της ΕΡΤ και των άλλων; Άβυσσος η ψυχή του κλάδου!

.

Έκπληξη για έναν διεφθαρμένο

Τι έκπληξη! Ο Ζοζε Σόκρατες υπό περιορισμό για τα σκάνδαλα στην Πορτογαλία. Και έπεται φυλάκιση. Είναι από αυτά που δεν πιστεύεις. Μπορεί ένα σοσιαλιστικό κόμμα να αναδείξει κλέφτες και διεφθαρμένους; Απίστευτο, ειδικά όταν είσαι Έλληνας.

Τετάρτη, 26 Νοεμβρίου 2014

Τύπος, απεργία-πυροβολισμός για την τιμή των όπλων

Η σημερινή απεργία του Τύπου μοιάζει με ομπρέλα για βροχή που πέρασε και άφησε πίσω της πλημμύρες, πνιγμένους και ερείπια. Ένα καθυστερημένος πυροβολισμός για την τιμή των όπλων, μια μπλόφα σε χαμένη παρτίδα. Ο Τύπος έχει γίνει κρανίου τόπος. Ανεργία, συνεχείς απολύσεις και μειώσεις μισθών, έντυπα κομήτες από τυχοδιώκτες εκδότες, σάιτ που ζητούν παραγωγικούς «επικολλητές» ειδήσεων – γρήγορα πιστόλια στο copy paste δηλαδή – λεηλατημένα ταμεία, φεσωμένοι με εκατομμύρια ασφαλιστικοί οργανισμοί από περιοδικατζήδες και εφημεριδάδες, καθυστερημένοι μισθοί, λουκέτο στη Δημόσια Τηλεόραση, ροκανισμένη περίθαλψη και δημοσιογράφοι – πολλοί δημοσιογράφοι – έτοιμοι για όλα. Πρόθυμοι διακομιστές προπαγάνδας, καλοί αγωγοί μιας ηλεκτροφόρας εξουσίας. Τέτοιες απεργίες (το καταλαβαίνω: αναγκαίες για να δείξουμε ότι υπάρχουμε) έρχονται καθυστερημένα, σαν πυροσβεστική αντλία που είχε χάσει το δρόμο.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 1: Παρόλα αυτά, να πάμε, να είμαστε εκεί, να δώσουμε παρών, να δείξουμε ότι έχουμε αναπνοή. Ακόμα.
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 2: Τα σάιτ και οι «επικολλητές» ειδήσεων, πότε θα απεργήσουν;
ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ 3 (προς διακεκριμένους φίλους-συναδέλφους): Και το απομεσήμερο, όπως πάντα, στον απεργιακό καφέ, στη Βαλαωρίτου! 

Τρίτη, 25 Νοεμβρίου 2014

Η καθαρή φωνή του Μιχάλη Ιγνατίου

Οι Αφροαμερικανοί στριμωγμένοι στα αμερικάνικα γκέτο. Χρόνια τώρα, χωρίς ελπίδα, χωρίς ανάσες, χωρίς δουλειά. Στο γκέτο της πρωτεύουσας, στην Ουάσινγκτον, η ανεργία φτάνει στο 50% . Τελευταία κάτι σαν να μαγειρεύεται εκεί. Σαν να σπρώχνεται όλος αυτός ο κόσμους για αλλού. Χτίζονται μέγαρα, ανακαινίζονται κτίρια, αγοράζεται γη. Προφανώς όλα αυτά όχι από τους πένητες μαύρους. Αυτά και πολλά αλλά, με αφορμή τα τα επεισόδια που ξέσπασαν στον Μιζούρι, είπε την Τρίτη, στη βραδινή εκπομπή του Real Fm με την Κατερίνα Ακριβοπούλου (χρόνια της πολλά) και τον Νίκο Μπογιόπουλο, ο Μιχάλης Ιγνατίου, μια από τις πιο καθαρές φωνές της δημοσιογραφίας. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο οποίος είπε και κάτι άλλο, που ίσως ακούγεται για πρώτη φορά, τουλάχιστον στην Ελλάδα. Ότι οι πόλεμοι της Αμερικής στο Ιράκ και στο Αφγανιστάν κόστισαν τρία τρισεκατομμύρια δολάρια. Χρήματα που θα μπορούσαν να είχαν διατεθεί στην ανάπτυξη, στη μόρφωση, στην εξέλιξη. Και είπε ακόμα ο Ιγνατίου ότι καταναλώθηκαν στους πολέμους φάρμακα που θα μπορούσαν να καλύψουν δυο Αφρικές.

Γουστάρει κολασμένα Δούρου!

Τον ακούω πάλι να επιτίθεται στη Δούρου. Σχεδόν κάθε μέρα. Πολλές φορές την ημέρα. Όλο «αυτή» και «αυτή» την προσφωνεί.
Αρχίζω να υποψιάζομαι (μέχρι… βεβαιότητας) ότι γουστάρει κολασμένα Ρένα Δούρου.
Το έχει πει άλλωστε ότι θα ήθελε να τη δει στους δρόμους απαλλαγμένη από τα καθημερινά της ρούχα. Δημοσίως το είπε. Το θέμα πλέον είναι φροϊδικό. Η περίπτωση ανήκει στην επιστήμη, όχι στην πολιτική.

Η μοναξιά τού Παναθηναϊκού

Πώς το λέει η Κική Δημουλά; «Η μοναξιά το μόνο που φοβάται είναι τον άνθρωπο δίπλα σου», έτσι ή κάπως έτσι. Η μοναξιά τού Παναθηναϊκού στα όργανα και στην ποδοσφαιρική σκακιέρα δεν έχει κανέναν δίπλα της και δεν φοβάται τίποτα. Ούτε τον Μποροβήλο ο οποίος για τους Παναθηναϊκούς είναι το σύμβολο της απάθειας, της ανοχής και της αδράνειας μπροστά στη μεγάλη κηλίδα που απλώθηκε στη Ριζούπολη. Μια κηλίδα που έχει αρχίσει πλέον να αναγνωρίζεται και από τους αντιπάλους ως απόβλητο που λέρωσε μερικές σελίδες της ποδοσφαιρικής ιστορίας της Ελλάδας. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Παναθηναϊκός, χρόνια τώρα και όχι μόνο σήμερα, είναι μόνος, ανάδελφος και άμοιρος. Το διαπίστωσε και στη χθεσινή ψηφοφορία για την ανάδειξη προέδρου στη Σούπερ Λίγκα όταν βρήκε στην «καταμέτρηση» μόνο τη δική του ψήφο. Και έτσι προέκυψε Μποροβήλος – δυναμικός, πλειοψηφικός και με ισχυρό ρεύμα 72% που αντιπροσωπεύει τις 13 ψήφους τού εκλογικού του θριάμβου.

Πλάι σε αυτούς τους «13», βρέθηκε το ένα, μοναδικό, ορφανό πράσινο «όχι» και τα τέσσερα λευκά που δεν είναι θέση, δεν είναι άποψη, δεν είναι άρνηση. Είναι αποχή, είναι «δεν αναλαμβάνω τις ευθύνες», είναι – για να το πούμε σε επίκαιρο πολιτικό λόγο – το «παρών» των Πόντιων Πιλάτων της ΔΗΜΑΡ όταν ψηφίζονταν νόμοι τής σφαγής.

Ο Μπορβήλος είναι άνθρωπος που για ένα πολύ μεγάλο ποσοστό φιλάθλων (φυσικά συντριπτικά μεγαλύτερο από το 5,5% που αντιπροσωπεύει η ψήφος του Παναθηναϊκού στη χθεσινή ψηφοφορία»), δεν τον εμπιστεύεται και τον έχει κάνει σύνθημα αποδοκιμασίας. Αυτό και μόνο αν σέβονταν οι ποδοσφαιρικοί συνεταίροι και αν ήθελαν να καταλαγιάσουν οι πολεμικές ιαχές που σαρώνουν ο ελληνικό ποδόσφαιρο, δεν θα αποφάσιζαν να προωθήσουν ως υποψήφιο τον Μποροβήλο, αλλά θα επέλεγαν κάποιον που έχει την έξωθεν καλή μαρτυρία και τη γενική αποδοχή.

Στα περί της γυναίκας του Καίσαρα και της τιμιότητάς της, μικρή σημασία έχει το (κοινότοπο) «δεν φτάνει να είναι τίμια, αλλά πρέπει και να φαίνεται». Σημασία έχει το μακρινό παρελθόν τής κυρίας. Που οφείλει να είναι άμεμπτο, παραδειγματικό και να μην έχει μπει στο στόμα κανενός. 

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης)

Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

Ο έρωτας του Βιουτσά με την 36χρονη, από μια ξεχωριστή οπτική

ΕΚΕΙΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΗΔΗ ΠAΝΩ ΑΠΟ ΤΈΣΣΕΡΑ ΧΡOΝΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΛΙΚΗ, Η ΜΑΜA ΜΟΥ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ ΜΟΥ ΔΕΝ ΚΛΕΊΣΑΝΕ ΕΝAΜΙΣΗ. ΜΗΝ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΊΖΕΤΕ ΤΗΝ ΖΩH, ΖΉΣΤΕ ΤΗΝ.

Το βρήκαμε δημοσιευμένο στο provocateur.gr και μας ξάφνιασε. Τίτλος του «Κώστας Βουτσάς-Αλίκη Κατσαβά, 37 χρόνια μικρότερή του. Ε, και;» Υπογραφή: Νανά Παλαιτσάκη. Μπορεί να μη συμφωνείς - ο κοινός νους δεν συμφωνεί - αλλά έχει επιχειρήματα. Αξίζει να το διαβάσεις και μετά να το ξεχάσεις ή να το θυμάσαι ώσπου να φτάσεις και εσύ 83... 

Ένα φιλί που εγκλωβίστηκε από τον φωτογραφικό φακό, όταν ο Κώστας Βουτσάς φίλησε την αγαπημένη του Αλίκη, έδωσε αφορμή στους καθωσπρεπίζοντες τιμητές των «κανονικών σχέσεων» ν’ αφορίσουν την σχέση. Μετά το φιλί του Ιούδα στον Χριστό, νομίζω ότι το αμέσως επόμενο φιλί που στοχοποιήθηκε τόσο ήταν αυτό του Βουτσά στην Αλίκη. Το «βαρύ κατηγορώ» προς τον Κώστα Βουτσά το άκουσα από τον Γιώργο Λιάγκα, ο οποίος δήλωσε ότι τον «Κώστα Βουτσά που αγαπήσαμε και αγαπάμε δεν θα θέλαμε να τον δούμε να γλωσσοφιλιέται on camera. +/- Δείτε τη συνέχεια

Η πρόθεσή μου σήμερα δεν είναι να ψέξω τον Λιάγκα για τις απόψεις του, καθώς κατανοώ ότι θα είναι προφανώς πάρα πολλοί εκείνοι που θεωρούν ότι ο Βουτσάς στα 83 του χρόνια δεν δικαιούται να ζει μια μεγάλη αγάπη με μια γυναίκα που είναι 36 χρονών. Ο Κώστας Βουτσάς σε μια πρόσφατη συνέντευξη του στα parapolitika.grμίλησε και, με αφορμή την εκπληκτική ερμηνεία του στο θεατρικό έργο «Σμύρνη μου αγαπημένη», αναφέρθηκε και στην σχέση του με την Αλίκη για να πει το προφανές. «Η Αλίκη μου δίνει ζωή». Μέσα σε αυτή την τοσοδούλα φράση κρύβεται η αναπηρία όλων ημών που δεν αντέχουμε να διαχειριστούμε την ζωή με ότι συμβαίνει «έξω από κουτί». Καταρχήν θέλω να δημοσιοποιήσω ότι πάνε πάνω από τέσσερα χρόνια που, επειδή συμπτωματικά σύχναζα στο ίδιο στέκι που πήγαιναν και πηγαίνουν ο Κώστας και η Αλίκη, έβλεπα το πόσο αγαπησιάρικη είναι αυτή η σχέση και, έχοντας την ευκαιρία να μιλήσω και μαζί της, διέκρινα από την πρώτη στιγμή την εξυπνάδα της, τον δυναμισμό της και την αγωγή που διαθέτει η συγκεκριμένη κυρία. Η Σάντρα, κόρη του Βουτσά, ούτε μία, ούτε δύο φορές, μου είχε αποκαλύψει το πόσο ευτυχισμένοι είναι όλοι στην οικογένεια, καθώς η ύπαρξη της Αλίκης είναι πολύτιμη όχι μόνο για τον πατέρα της, αλλά και για όσους αγαπάνε τον Κώστα Βουτσά. Με αφορμή λοιπόν τα όσα αφόρητα καλούμαστε ν’ αντιμετωπίσουμε την κάθε μέρα, αρχή μου και πίστη μου είναι ότι ο έρωτας ο ζωοφόρος σχεδόν ποτέ δεν ακολουθεί «κανονικότητες». Ευλογία ζωής είναι για όσους από μας νιώσαμε πνοή ανθρώπου πάνω μας, γιατί μόνο και μόνο τότε εξατμίζεται το έρεβος και προκύπτει φως.

Θυμάμαι την εποχή που ο Παπανδρέου ήταν στο Χέρφιλντ, ήταν πολλοί, πάρα πολλοί που, έστω εκ των υστέρων, ομολόγησαν ότι ο Αντρέας άντεξε γιατί ήταν εκεί η Δήμητρα. Νομίζω ότι μετά από την συνάντησή του με τον θάνατο και τη ζεστή χειραψία που αντάλλαξαν, ο Παπανδρέου γείωσε τα «πάντα όλα» και γι’ αυτό έγνεψε στην γυναίκα που υποσχέθηκε να βγει (για χάρη της) ζωντανός από το χειρουργείο να παρουσιαστεί στις σκάλες του αεροπλάνου όταν έφθασε στην Αθήνα, εγκαθιστώντας την ως γυναίκα πλέον της ζωής του στο πλευρό του.

Είναι πολλοί που διαβάζετε και αναρωτιέστε: «Μα τι θέλει μια πιτσιρίκα μαζί μ’ εκείνον που είναι 83 χρονών;» (για την περίπτωση του Βουτσά), και είναι πολλοί περισσότεροι εκείνοι που αφορίζουν την γυναίκα που είναι 45 και ο σύντροφος της 30, αλλά και είναι πολλοί περισσότεροι εκείνοι που δεν έχουν νιώσει το πόσες υπερβάσεις μπορεί να συμβούν αν αγγίξει την ψυχή ανθρώπου η αγάπη. Έρωτας για μένα σημαίνει ότι λατρεύω τις διαφορές μας και αναγνωρίζω τις ομοιότητες, είναι η δύναμη που σε κάνει να ξεπερνάς θρησκεία, φυλετικές διαφορές, ηλικιακά στερεότυπα και να θέτεις ως μοναδική προτεραιότητα την απεριόριστη ανάγκη του άλλου για ελευθερία.

Εξηγώ: Ο Έρωτας δεν έχει να κάνει με την καψούρα. Στην καψούρα γίνεσαι ελεεινός πολλές φορές στην προσπάθεια να «κατασπαράξεις» το ερωτικό αντικείμενο του πόθου για «πάντα». Ο Έρωτας είναι για μένα η ένωση με το θεϊκό στοιχείο μας που προβάλλεται στον άλλον. Ερωτευμένη μαζί σου σημαίνει ότι θέλω να είσαι ελεύθερος να διαθέτεις τον εαυτό σου όπως θέλεις, όταν θέλεις, όπου θέλεις. Ερωτευμένη μαζί σου σημαίνει ότι βρίσκω μοναδικό τον τρόπο που κρατάς το τσιγάρο, που ακούς μουσική, που φοράς τις κάλτσες σου. Ερωτευμένη μαζί σου σημαίνει ότι, αν μου ζητήσεις να νικήσω τον καρκίνο γιατί μ’ έχεις ανάγκη, θα κάνω την αρρώστια να φρικάρει και θα είμαι δίπλα σου . Όσο για εκείνους που κάνουν σχέδια του τύπου αν κάποιος που είναι 34 χρονών, μπορεί να ζήσει περίφημα αν αγαπήσει μια κοπελίτσα 26, γιατί αυτό είναι political correct, η ζωή ξέρετε είναι πολύ π@@@@α.

Και για να τελειώσω μ’ ένα κυνικό τρόπο, καθώς μπορεί πολλοί που διαβάζετε προβληματίζεστε αν πρέπει να είστε ή να μην είστε με κάποιον ή με κάποια που πιθανόν ηλικιακο-κοινωνικο-οικονομικά σας χωρίζει «άβυσσος»,θυμίζω την προσωπική μου ιστορία. Ο μπαμπάς μου και η μαμά μου παντρεύτηκαν από έρωτα. Εκείνη 24, εκείνος 29. Τέλειο ε; Εκείνος ψηλός, ωραίος και λοκατζής. Εκείνη μοναχοκόρη, όμορφη και καλομεγαλωμένη. Κοινωνικώς απόλυτα ταιριαστοί. Η μαμά είχε και μεγάλη προίκα, καθώς τότε οι αξιωματικοί έπρεπε να δηλώνουν τα φρονήματα της υποψήφιας συζύγου και τα οικονομικά της στοιχεία.

Παντρεύτηκαν πανηγυρικά, κάνανε σχέδια και όνειρα, η μαμά μένει έγκυος, γεννιέμαι μια χαρά μωρό και πέντε μέρες μετά, ο μπαμπάς μου σκοτώνεται σ' ένα ηλίθιο αυτοκινητικό στην Φιλοθέη.Τα «στανταράκια» για μια ζωή «μαζί» τέλος! Ο Βουτσάς είναι ήδη πάνω από τέσσερα χρόνια με την Αλίκη, η μαμά μου με τον μπαμπά μου δεν κλείσανε ενάμιση. Μην προγραμματίζετε την ζωή, ζήστε την. To άρθρο εδώ

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Το κλικ στο γυμνό που πουλάει (και) δημοσιογραφικά

Ο ΝΕΟΣ ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΝΕΡΓΟΣ ΑΠΕΚΔΕΔΥΜΕΝΟΣ ΜΕΤΑΦΟΡΙΚΑ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ 

Το γυμνό και το πιπεράτο γίνεται συχνά η ατμομηχανή της δημοσιογραφίας. Μιλάμε για κυκλοφορίες, τηλεθεάσεις, ακροαματικότητες, εσχάτως και για χτυπήματα. Το γυμνό πουλάει ακόμα και όταν «μιλάει» για ανεργία. Όπως και στην περίπτωση του ευρηματικού (και πάντα πλούσιου σε ύλη και σε ιδέες) Lifo. Σε θέμα για τη φωτογραφική δουλειά τού Κωνσταντίνου Καρτελιά πρώτη φωτογραφία είναι μια γυμνή κοπέλα που βουλιαγμένη στον ολόλευκο καναπέ της κρύβει με τα μπράτσα το στήθος της. Τίτλος του θέματος/συνέντευξης «Άνεργοι μέσα στους τέσσερις τοίχους». Το κλικ είναι εξασφαλισμένο. Όχι από ενδιαφέρον του διαδικτυακού επισκέπτη για τους άνεργους – ή τουλάχιστον όχι κυρίως γι’ αυτούς. Η φωτογραφία είναι ο κράχτης για το κλικ και την είσοδο στο θέμα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Το πρόζεκτ του καλλιτέχνη, που θα εκτεθεί στη Βρετανία, έχει τίτλο «Young Greeks under the economic crisis». Ο Έλληνας νέος, άνεργος γυμνός, απεκδεδυμένος μεταφορικά και κυριολεκτικά. Χωρίς ρούχα, χωρίς ελπίδα, χωρίς αξιοπρέπεια.

Η σημερινή Ελλάδα πόσο πολύ θυμίζει το κλασικό «Σκοτώνουν τα άλογα όταν γεράσουν» (φωτό). Καταπληκτική ταινία του Σίντνεϊ Πόλακ για την ανθρώπινη εξαθλίωση την εποχή της οικονομικής κρίσης στην Αμερική. Μπορεί και οι δικοί μας απελπισμένοι νέοι να καταλήξουν στους πολυήμερους χορευτικούς μαραθώνιους για να επιβιώσουν. Προς το παρόν εμφανίζονται ενίοτε και γυμνοί. (Το θέμα της Lifo εδώ).

Μια αναβολή... μια καταστροφή (;)

Λίγο έλειψε να το ξεχάσουμε, μέσα στον ορυμαγδό των εκατέρωθεν πυρών που βιώσαμε όλοι τις τελευταίες μέρες: Αυτή την εβδομάδα οι ελληνικές ομάδες έχουν ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Ο Ολυμπιακός δίνει τελικό πρόκρισης στη Μαδρίτη, κόντρα στην Ατλέτικο, ο ΠΑΟΚ παίζει ρέστα στο Μινσκ για τη δική του ευρωπαϊκή συνέχεια και Παναθηναϊκός – Αστέρας Τρίπολης είναι υποχρεωμένοι να παλέψουν για το γόητρό τους, αλλά και για εκείνη τη ρημάδα την 12η θέση (τρομάρα μας!) στη βαθμολογία της ΟΥΕΦΑ... Τα υπενθυμίζω όλα αυτά γιατί τα τελευταία 24ωρα ξεχάσαμε πως το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο μπράβοι, σιδερολοστοί, κατεθυνόμενοι διαιτητές κι όλα τα σχετικά, αλλά είναι και... ματσάκια. Κάποια στιγμή πρέπει να κυλήσει κι αυτό το έρημο το τόπι στο χορτάρι... +/- Δείτε τη συνέχεια

Πώς θα εμφανιστούν οι ελληνικές ομάδες στα ευρωπαϊκά τους παιχνίδια, μετά από τόσο μεγάλη αγωνιστική αποχή; Όσοι ξέρουν δυο δράμια μπάλα συμφωνούν πως η αναβολή της αγωνιστικής το πιθανότερο είναι να αποδειχτεί καταστροφική.

Σκεφτείτε τον Ολυμπιακό, για παράδειγμα, που είναι υποχρεωμένος να έχει σταθερό ρυθμό επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ για 90 λεπτά μέσα στη Μαδρίτη, στο ματς που θα κρίνει τη συνέχειά του στη διοργάνωση. Πόσες πιθανότητες έχει να τα καταφέρει; Μετά από μια τέτοια πολυήμερη αποχή, να με συμπαθάτε αλλά, ούτε η Μπάγερν θα τα κατάφερνε. Αλλά ποιος νοιάζεται για το αν καταστρέφεται η ευρωπαϊκή πορεία του κάθε Ολυμπιακού, του κάθε ΠΑΟΚ, του Παναθηναϊκού, του Αστέρα; Εκείνο που προέχει είναι ο έλεγχος του «μαγαζιού». Με κάθε κόστος.

Ξαναγυρίζουμε στην μπαλίτσα: Στη Μαδρίτη οι πρωταθλητές δεν θα έχουν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού, το οποίο αξιοποίησαν άριστα στην πρεμιέρα, μέσα στο «Καραϊσκάκης», ρίχνοντας τους παίκτες του Σιμεόνε στο καναβάτσο. Πλέον οι «ροχιμπλάνκος» είναι υποψιασμένοι. Ξέρουν πώς παίζει ο αντίπαλος. Τον υπολογίζουν πολύ περισσότερο και τον σέβονται –άλλωστε έχουν νωπή και την εικόνα των δυο πρόσφατων αναμετρήσεων της ελληνικής ομάδας με τη Γιουβέντους.

Κι ο Μίτσελ δεν έχει πολλούς άσους στο μανίκι, για να τους τραβήξει. Προσθέστε τις φετινές αδυναμίες του Ολυμπιακού στα εκτός έδρας παιχνίδια της, βάλτε στη ζυγαριά και την αποχή και θα καταλάβετε γιατί δεν είμαι αισιόδοξος. Μα καθόλου αισιόδοξος...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

Σάββατο, 22 Νοεμβρίου 2014

Επειδή… μεγαλώσαμε με Huffington Post, να τι περιμένουμε

ΕΝΑ ΣΑΪΤ ΑΚΑΠΕΛΩΤΟ, ΚΑΤΑ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ (ΟΣΟ ΓΙΝΕΤΑΙ, ΔΗΛΑΔΗ) ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΑΙ ΑΝΤΙΤΡΟΜΟΛΑΓΝΙΚΟ. ΖΗΤΑΜΕ ΠΟΛΛΑ;  

Από προχθές διαβάζω Huffingτon Post – αλίμονο! Με τη Huffington Post γεννηθήκαμε (και ας μετράει μόλις εννέα διαδικτυακά χρόνια ζωής), με τους Finacial Times απογαλακτιστήκαμε και με τον Observer στη σάκα πήγαμε στο Δημοτικό.
Εντάξει πλάκα, αλλά το εγχείρημα φαίνεται σοβαρό. Προς το παρόν φαίνεται, το αν θα είναι κιόλας θα δείξει. Τι περιμένουμε;
Περιμένουμε ένα σάιτ ακαπέλωτο. Δύσκολο στα ελληνικά μίντια σήμερα να βρεις ασκεπές κεφάλι. Τα σκιάδια (σκιάδι = καπέλο πλατύγυρο) υπάρχουν σε ποικιλία και σε ευρεία κλίμακα στο τριχωτό του ελληνικού Τύπου. Ο οποίος ενίοτε μας τροφοδοτεί με πληροφορίες-τρίχες από έναν κόσμο εικονικής πραγματικότητας. Για τα μνημόνια που έφυγαν, για την ανάπτυξη που ήρθε, για την τρόικα που υποτάσσεται, για τις θέσεις εργασίας που ξεφυτρώνουν και πληθαίνουν σαν ποπ κορν στην κατσαρόλα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Από τη Huffingτon Post περιμένουμε απέναντι στον εικονικό να αντιπαρατάξει τον πραγματικό κόσμο. Με ακαπέλωτη ενημέρωση, όχι συρόμενη – για να μην μας σέρνει και εμάς με έτοιμο, σταυρωμένο, ψηφοδέλτιο στην κάλπη. Όχι τρομολαγνική ενημέρωση. Ούτε χαζοχαρούμενη. Περιμένουμε μια ακομμάτιστη πλατφόρμα. Όσο πιο ανεξάρτητη γίνεται. Και επειδή άνθρωποι του Τύπου είμαστε, ξέρουμε καλά ότι δεν μπορεί να είσαι τελείως – εντελώς τελείως που λένε! – ανεξάρτητος. Αλλά μπορεί να είσαι σοβαρός και τίμιος απέναντι στους αναγνώστες σου. Και να μην υποτιμάς τη νοημοσύνη τους.

Περιμένουμε ένα Μέσον που όταν είναι βράδυ να μη σου λέει ότι έξω είναι ηλιόλουστη μέρα. Κατά τα άλλα το νέο πολυσυζητημένο σάιτ φαίνεται καλογραμμένο, με σωστά ελληνικά σε όσα λινκ ανοίξαμε και με (αυτό που λέγαμε παλιά θεωρώντας το σπουδαία διαφήμιση ενός εντύπου) πληθώρα ύλης! Βέβαια σήμερα, στην εποχή της πλησμονής της πληροφορίας, μικρή σημασία έχει το «πληθώρα». Σημασία έχει αυτό που βλέπεις να σου κάνει «κλικ» για να του κάνεις κλικ. Και στο huffingτonpost.gr των πρώτων ημερών καταναλώσαμε αρκετά τέτοια κλικ. Ελπίζοντας ότι στο πέρασμα του χρόνου δεν θα βρούμε κλικάροντας σκιάδια και μνημονιακές ιστορίες για αγρίους.

Παρασκευή, 21 Νοεμβρίου 2014

Πείτε τα όλοι, όλα!

Και ξαφνικά στο ελληνικό ποδόσφαιρο σαν κάποιος να σκούντησε σφηκοφωλιά, βγήκαν τα σμήνη και έκαναν κόσκινο το μυαλό μας. Καλώς; Εδώ που φτάσαμε κάλλιστα! Οι πυρ ομαδόν καταγγελίες και καταθέσεις Μαρινάκη, Ζωγράφου, Σαρρή και η ομοβροντία τής αντεπίθεσης Μελισσανίδη δεν σκούντησαν μόνο τη σφηκοφωλιά. Το κυριότερο είναι ότι σκουντάνε τη Δικαιοσύνη για να καθαρίσει το βαρέλι ώς τον πάτο. Και για να ελέγξει τα πάντα. Αλλά τα ΠΑΝΤΑ! +/- Δείτε τη συνέχεια

Από τη μια οι δηλώσεις Μαρινάκη υποχρέωσαν τον Μελισσανίδη να παραδεχτεί ότι τηλεφώνησε στον Ζωγράφο, ότι «δεν είμαι ψάλτης στην εκκλησία», ότι «πάντα θα υπάρχει ένα παρασκήνιο». Και από την άλλη ο Μελισσανίδης είπε πράγματα που στο μεγαλύτερο μέρος τους ο Τύπος δεν μπόρεσε να γράψει, είτε από φυσικό φόβο είτε από δεσμεύσεις είτε από κίνδυνο νομικών συνεπειών και από… ενδημική ατολμία ενός μέρους του.

Έτσι κι αλλιώς το πράγμα δεν πρέπει να μείνει εδώ. Η παρτίδα είναι χοντρό πόκερ και οι δυο πλευρές κρατάνε κρυφά χαρτιά. Αυτή η διένεξη δεν έχει προηγούμενο στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Οι κινήσεις φτάνουν, προφανώς, έως και σε ατομικές παρακολουθήσεις που απέφεραν «φωτογραφίες για τετ α τετ» που «υπάρχουν στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου», όπως αναφέρει η ανακοίνωση του Ολυμπιακού. Ο Μελισσανίδης απείλησε: «Έχω στοιχεία που θα συγκλονίσουν πολύ περισσότερο». Και ο Ολυμπιακός είναι βέβαιος ότι «ο κύριος Μελισσανίδης θα κατηγορηθεί για απόπειρα ανθρωποκτονίας εκ προμελέτης».

Μετά από τέτοια σφοδρότητα αλληλοκατηγοριών, δεν χωράνε ψευτοηθικές νουθεσίες τού είδους «να τα βρείτε για το καλό τού ποδοσφαίρου» και άλλα γλυκανάλατα. Τέτοιες ώρες περιμένεις από όλους να τα πουν όλα. Και να μην κρατούν μπλόφες για τη συνέχεια του σκληρού πόκερ. Λόγου χάρη, αν υπάρχουν ράμματα για τη γούνα τού Γιώργου Σαρρή, όπως απείλησε ο Μελισσανίδης, ας βγουν στη φόρα τώρα και όχι αφού δει προηγουμένως τι είπε ή τι θα πει ο πρόεδρος της ΕΠΟ στην κατάθεσή του.
Σημασία έχει να ξεκαθαρίσει η κατάσταση και να στοιχειοθετηθούν οι όποιες κατηγορίες ή να καταπέσουν. Μακάρι η Δικαιοσύνη να βρει την όποια άκρη. Δύσκολο, αλλά ελπίζουμε…

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Παρασκευής)

Στον Σπορ FM δεν το κρύβουν...

Στον Σπορ FM, πιθανόν και στην SportDay, δεν αποφεύγουν πλέον να λένε πού ανήκουν ιδιοκτησιακά. Το μεσημέρι της Πέμπτης, μετά τη συνέντευξη του Δημήτρη Μελισανίδη, «έπεσαν» πολλά μηνύματα από ακροατές με αντίθετες συλλογικές προτιμήσεις. Ένα από αυτά αναφερόταν στον Γιώργο Χελάκη, που ήταν εκείνη την ώρα στο μικρόφωνο. «Πες και εσύ ό,τι σου λέει να πεις το αφeντικό σου, ο Μαρινάκης». Η απάντηση ήταν αφοπλιστική: «Ο σταθμός ανήκει στον ίδιο όμιλο που ανήκει o Σκάι, δηλαδή στον Αλαφούζο. Τι έχεις να πεις τώρα;». Αποενοχοποίηση...

Πέμπτη, 20 Νοεμβρίου 2014

Θέλουν τον Τύπο με λοβοτομή;

ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤH ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕΛΙΣΣΑΝΙΔΗ - ΠΥΡΟΜΑΝΕΙΣ ΑΘΛΗΤΙΚΕΣ ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ ΕΚΤΕΛΕΣΤΩΝ

Από τότε που ο Δημήτρης Μελισσανίδης επανήλθε στα κοινά τού ποδοσφαίρου μιλάει λίγο, συνήθως ό,τι λέει είναι διπλοφιλτραρισμένο, δεν έχει συγκρουσιακή διάθεση (ίσως με μοναδική εξαίρεση μια επίθεσή του κατά του Βαγγέλη Μαρινάκη) και το έδειξε στην τελευταία συνέντευξη Τύπου για το γήπεδο της Νέας Φιλαδέλφειας, όταν έμεινε σβηστός ακόμα και απέναντι σε ερωτήσεις που στόχευαν σε ανάφλεξη – αλλά η πυρίτιδα δεν μπουρλότιασε. Σήμερα, στη συνέντευξη Τύπου που προανάγγειλε η ΑΕΚ (με θέμα «τα τελευταία γεγονότα στο χώρο του ποδοσφαίρου»), περιμένουμε να δούμε αν θα είναι ο παλιός θυελλώδης «Τίγρης», που λέει την τελευταία (κουβέντα) πρώτη, ή αν θα κρατήσει χαμηλές θερμοκρασίες σε ένα φλεγόμενο τοπίο, με πυρομανείς ποδοσφαιρικές αρχές, εμπρηστές παράγοντες και με ένα παρασκήνιο πραγματικών εκτελεστών. +/- Δείτε τη συνέχεια

Όπως και να έχει, με όποιον τρόπο και αν το κάνει, τα όσα πει έχουν τεράστιο ενδιαφέρον και θα συνθέσουν το παζλ των πρώτων συμπερασμάτων που μπορούμε να βγάλουμε από τις βαριές κατηγορίες Μαρινάκη και το μπάχαλο – κυριολεκτικά – των τελευταίων εικοσιτετραώρων. Όπου ακυρώνονται συνεδριάσεις της Λίγκας, φεύγει ο αρχιδιαιτητής, παραιτούνται παράγοντες, επιχειρείται (ξανά!) η σιωπή των ομάδων-αμνών σε μελλοντικές προκλητικές διαιτησίες και επιδιώκεται ένας λοβοτομημένος αθλητικός Τύπος που θα σιωπά (για να μην προκαλέσει, λέει!) ακόμα και μπροστά σε διαιτητικές αθλιότητες σαν και αυτές που είδαμε όλοι (μηδέ των Ολυμπιακών εξαιρουμένων) στην Τρίπολη και ξεράσαμε ό,τι άθλιο μας σερβίρεται από χρόνια στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Από τον Δημήτρη Μελισσανίδη περιμένουμε σήμερα ευθείες απαντήσεις στις ευθείες κατηγορίες τού Βαγγέλη Μαρινάκη – με τεκμηριωμένες θέσεις, όσο είναι δυνατόν. Και μαζί περιμένουμε μια διάθεση συνεργασίας (για τηλεφωνικούς ελέγχους και για ό,τι άλλο χρειαστεί) ώστε να αρχίσει η κάθαρση για το τώρα και για το πριν, για τη σκοτεινή διαδρομή τού ποδοσφαίρου έως τη σημερινή εικόνα διάλυσης. Κάτι, βέβαια, που δεν μπορούν να κάνουν μόνοι τους οι παράγοντες – έστω και να θέλουν, κάτι που αμφισβητείται. Χρειάζεται να το κάνει, με κινήσεις ΠΡΟΣ ΚΑΘΕ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ, η Δικαιοσύνη με την συνδρομή τής Πολιτείας. Η οποία έως τώρα φάνηκε άβουλη, ανεκτική και στρουθοκαμηλίζουσα απέναντι σε ένα ποδόσφαιρο ελεγχόμενο από μεγάλους και μικρούς. Για χρόνια…

Διον. Βραϊμάκης 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης)

Αφιερωμένο στον διψασμένο άνδρα των ΜΑΤ των Εξαρχείων

Μην αμελήσετε, πάρτε μαζί σας νερό. 
Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία 
Μιχάλης Κατσαρός 

Λυπούμαι που άφησα να περάσει 
ένα πλατύ ποτάμι 
ανάμεσα από τα δάχτυλά μου. 
Χωρίς να πιω μια στάλα 
Γιώργος Σεφέρης

Κι αν πάς Μαλάμω μ' για νερό 
και ΄γω στη βρύση καρτερώ... 
Δημώδες

Τετάρτη, 19 Νοεμβρίου 2014

Πιο πάτος, δε γίνεται!

Έπιασε πάτο, λέει, το ελληνικό ποδόσφαιρο... Τελευταίο στη σχετική λίστα που δημοσίευσε η Daily mail. Σιγά το νέο! Έπρεπε, δηλαδή, να μας το πουν οι Άγγλοι για να το πάρουμε χαμπάρι; Μια ματιά να έριχνε κανείς στο υπέροχο θέμα του Γιάννη Ξενάκη για το ελληνικό ποδόσφαιρο την εποχή του Πολυτεχνείου, θα τα καταλάβαινε όλα: Πάνω από 25.000 κόσμος στο Καραϊσκάκη, άλλοι τόσοι σε Φιλαδέλφεια και Λεωφόρο, 16.000 στο Καυταντζόγλειο, 7.000 στη Λάρισα. Τώρα, σε όλα μαζί τα γήπεδα της Super League (το σούπερ τους μάρανε...) δεν πηγαίνουν ούτε οι 25.000 του ενός γηπέδου του 1973... Πιο πάτος, δε γίνεται! Το ωραίο, μάλιστα, είναι πως αν ρωτήσεις όλους αυτούς που ασχολούνται με το ελληνικό ποδόσφαιρο θα σου δώσουν την ίδια, μονότονη, απάντηση: "Ολα καλά, όλα ανθηρά". Λες και δεν τρέχει κάστανο! Καμία ανησυχία, κανένας προβληματισμός. Απολύτως τίποτε! +/- Δείτε τη συνέχεια

Και μην ισχυριστεί κανείς πως για την κατάντια του ελληνικού ποδοσφαίρου φταίει μόνο η χαμηλή ποιότητα του θεάματος ή η NOVA και ο... καναπές. Εκείνο που κυρίως φταίει είναι πως οι υγιώς σκεπτόμενοι φίλαθλοι έκοψαν "μαχαίρι" το γήπεδο. Κι είχαν τους λόγους τους να το κάνουν.

Όταν η τράπουλα είναι σημαδεμένη, όταν γίνονται δολοφονικές επιθέσεις σε διαιτητές, παράγοντες και δημοσιογράφους, όταν κάποιοι περιφέρονται από ομάδα σε ομάδα πουλώντας (με το αζημίωτο φυσικά) σχέσεις με κέντρα εξουσίας και διαιτησία, όταν γκρεμίζεται το σύμπαν και κανένας δεν έχει τσίπα να παραιτηθεί, συγγνώμη αλλά σωτηρία δεν υπάρχει.

Κάλεσε ο εισαγγελέας, λέει, Μαρινάκη - Μελισσανίδη και Σαρρή στο γραφείο του. Έ, και; Ένας άλλος εισαγγελέας διενεργεί εδώ και κάποιους μήνες έρευνα σχετικά με την ύπαρξη εγκληματικής οργάνωσης στο ποδόσφαιρο. Ε, και; Κι ανάμεσα σε όλους αυτούς ένας υπουργός να κάνει δηλώσεις που στην καλύτερη περίπτωση αντιμετωπίζονται με ένα κούνημα του κεφαλιού και στη χειρότερη με τρανταχτά γέλια. Λες και πρόκειται για ανέκδοτο με ξανθιές...

Ο κόσμος νιώθει πως όλοι τον δουλεύουν κι όσο μεγαλώνει αυτή η αίσθηση, τόσο τα γήπεδα θα αδειάζουν. Η λύση είναι μια και μπορούν να τη δώσουν μόνο οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ. Αρκεί να αποφασίσουν ΟΙ ΙΔΙΟΙ να ακολουθήσουν τους κανόνες του παιχνιδιού. Τόσο απλά. Αποδεχόμενοι πως όλοι είναι ίσοι απέναντι σε αυτούς τους κανόνες. Και "αφοπλίζοντας" τους "στρατούς" που οι ίδιοι δημιούργησαν για να ελέγχουν το παιχνίδι. Είτε αυτοί είναι επαγγελματίες παράγοντες, είτε διαιτητικά κυκλώματα, είτε παπαγαλάκια δημοσιογράφοι...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Το άρθρο δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης)

Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014

Τελευταίες ετοιμασίες για το φιλόδοξο αθλητικό σάιτ του Παπαθεοδώρου

«ΠΟΣΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΑΝΤΕΧΕΙΣ;» ΤΟ ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ΤΟΥ SDNA.GR ΠΟΥ ΒΓΑΙΝΕΙ ΣΕ ΛΙΓΕΣ ΜΕΡΕΣ ΣΤΟΝ «ΑΕΡΑ» 

Το μεγάλο, πολλά υποσχόμενο και δημοσιογραφικό πλούσιο αθλητικό σάιτ που ετοιμάζει ο Βασίλης Παπαθεοδώρου με τη στήριξη ισχυρού επενδυτή (όχι του Αλαφούζου όπως αρχικά λεγόταν) υπολογίζεται να βγει στον «αέρα» αρχές Δεκέμβρη – ή, τουλάχιστον, αυτός είναι ο στόχος. Το δημοσιογραφικό σχήμα έχει σχεδόν ολοκληρωθεί, με αξιόλογες συνεργασίες και «πρώτων» ονομάτων, αλλά και έμπειρων σε σάιτ στελεχών. Κρούσεις έχουν γίνει ακόμα και σε επιτελικούς εφημερίδων – ανεξάρτητα με το αν τελεσφόρησαν – ενώ ήδη υπήρξαν αποχωρήσεις από άλλες διαδικτυακές σελίδες για να προσχωρήσουν στο sportsdn ή sdna.gr όπως θα είναι η ονομασία του – αν και υπάρχει πιθανότητα να αλλάξει, όχι όμως και το δεύτερο συνθετικό, το dna, το οποίο αποτελεί τη βάση. +/- Δείτε τη συνέχεια

Στο δυναμικό της νέας ιστοσελίδας μεταπήδησαν και συντάκτες του gazzetta.gr (που επίσης έστησε ο Παπαθεοδώρου και εξελίχθηκε με κατακλυσμιαίους ρυθμούς σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα) όπως είναι ο Γιώργος Βροντάκης και ο Μάκης Σταθάτος, δύο από τους πλέον έμπειρους και ικανούς στη ροή των θεμάτων.

Από τα τέλη Σεπτεμβρίου έχει ανέβει σελίδα τού σάιτ στο facebook, με την τελευταία ανάρτηση (8 Νοεμβρίου) να αναφέρει: «Μέσα σε δύο μέρες, 1000 άνθρωποι, φίλοι ή φίλαθλοι, έδειξαν εμπιστοσύνη χωρίς ακόμα καλά καλά να γράψουμε μια είδηση. Το αίσθημα της ευθύνης μας μεγαλώνει...».

Όπως διαβεβαιώνουν τους συνεργάτες τους οι επιτελικοί του σάιτ «αυτή η δουλειά θα πάει ψηλά και θα κρατήσει πολλά χρόνια», στοχεύοντας στη διαδικτυακή κορυφή όπου κινούνται με πολύ μεγάλα ποσοστά το gazzetta.gr και το sport24.gr, δυο υψηλής δημοσιογραφικής ποιότητας σάιτ που μαζί με το in.gr περιλαμβάνονται στις τρεις πρώτες σε επισκέψιμότητα ελληνικές ιστοσελίδες.

Με όσα έχουν γίνει (κάπως σταγονομετρικά…) γνωστά, τα γραφεία του sdna βρίσκονται στη Δάφνη, στη λεωφόρο Βουλιαγμένης, ενώ ο σχεδιασμός και η εκτέλεση της ιστοσελίδας έχει ανατεθεί σε μεγάλη ελληνική εταιρία προγραμματισμού, την Actom.

Ήταν προγραμματισμένο να αρχίσει η ανάρτηση θεμάτων δοκιμαστικά (χωρίς πρόσβαση του κοινού) από τις 15 Νοεμβρίου, αλλά αυτό αναβλήθηκε για τις επόμενες μέρες. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι την αρχισυνταξία της πρωινής βάρδιας θα έχει ο Χρήστος Ελευθερίου (που αποχώρησε προ μηνών από τον sportdog.gr, προφανώς για να ενταχθεί στην ομάδα του Β. Παπαθεοδώρου με τον οποίο συνεργάστηκε στην προηγούμενη θέση του) συνεπικουρούμενος από τον Σωτήρη Βετάκη.

Μεταξύ των ονομάτων που έχουν ακουστεί είναι του Θανάση Ασπρούλια (μετακινήθηκε από τον Πήγασο), του Μάριου Τριβιζά για το ρεπορτάζ της ΑΕΚ (από το aek365.gr), του Σταύρου Κόλκα, του Κώστα Βασιλόπουλου (από το gazzetta) και άλλων.

Η διαφημιστική καμπάνια θα είναι ανάλογη με τις φιλοδοξίες που υπάρχουν για το σάιτ. Ήδη, στο fb έχει ανέβει χιουμοριστικό σποτάκι (ως ιδέα προϋπήρξε στο Ράδιο Αρβύλα και αλλού) με επινοημένους διαλόγους πάνω σε σκηνή από την ταινία «Η πτώση», με τον Χίτλερ ωρυόμενο (δείτε εδώ) να καταφέρεται κατά του νέου δημοσιογραφικού εγχειρήματος! Μοτό της καμπάνιας είναι «Πόση αλήθεια αντέχεις;», ενώ στο σποτ γίνεται λόγος για την «καλύτερη ομάδα δημοσιογράφων του Ίντερνετ».

Κατσαρίδα και χαμαιλέοντας

Τα υβρίδια κατσαρίδας και χαμαιλέοντα θα αντέξουν, θα προχωρήσουν με κωλοτούμπες τσιρκολάνου ακροβάτη και θα πετύχουν τους από χρόνια χαμένους στόχους. Σημασία έχει να παραμείνουν κατσαρίδες, να εξελίξουν τον «χαμαιλεοντισμό» τους και να αλλάξουν όταν αλλάξουν τα πράγματα. Αυτό ισχύει παντού. Στην πολιτική (εκεί να δεις!), στον αθλητισμό, στα επαγγέλματα. Παντού η σωστή κατσαρίδα πρέπει να είναι και χαμαιλέοντας. Την κατάλληλη στιγμή.   

Δευτέρα, 17 Νοεμβρίου 2014

Πολυτεχνείο: «Μετρούσαμε τον χρόνο με κατουρήματα». Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Ένας κόμπος κάθεται στο λαιμό μου κάθε φορά που περνώ έξω από το Πολυτεχνείο. Εκεί μπροστά μας ξεφόρτωσαν για να μας παν στη σήμανση, λίγο πιο κάτω, στα Χαυτεία. Από την Ασφάλεια μέχρι το Πολυτεχνείο, η απόσταση είναι δυο βήματα. Κι ωστόσο μας φόρτωσαν στην κλούβα για να μας ξεφορτώσουν λίγο παρακάτω. Ίσως δεν ήθελαν να βλέπουν οι περαστικοί πως από την Ασφάλεια βγαίνουν πολιτικοί κρατούμενοι δεμένοι με χειροπέδες, σαν εγκληματίες του κοινού ποινικού δικαίου. Ευτυχώς, να λες, που ήμουν δεμένος με τον Περικλή Κοροβέση – πάντα με τον Περικλή θα με δένουν από δω και πέρα σε κάθε μετακίνηση. Ίσως γιατί στην πρεμιέρα ήμασταν πολύ καλοί σαν ζευγάρι κωμικών. Ασουλούπωτοι και οι δύο, άνθρωποι με χιούμορ και οι δύο, προσφέραμε θέαμα υψηλής ποιότητας στο εθνικό θέατρο του παραλόγου. Μας μεταφέρουν την άλλη μέρα από την οδό Μπουμπουλίνας στην οδό Ρεθύμνης, εκεί κοντά, προς τη λεωφόρο Αλεξάνδρας. +/- Δείτε τη συνέχεια

Σε ένα νεοκλασικό της συμφοράς, ήταν οι κοιτώνες των αστυφυλάκων που υπηρετούσαν στην Ασφάλεια. Ήταν σκοτάδι πίσσα εκεί μέσα. Από πουθενά δεν έμπαινε φως και πουθενά δεν άναβε φως. Καμιά εικοσαριά ανθρώπους, μας αδειάζουν στον καινούργιο μας τάφο. Δεν έχω ιδέα, κανείς δεν θα ήταν δυνατό να έχει ιδέα, πόσες μέρες μείναμε εκεί. Ούτε ρολόι, ούτε φως, ούτε ώρες ύπνου, ούτε ώρες ξύπνιου. Προσπαθούσαμε να μετρήσουμε το χρόνο με το κατούρημα. Δύο κατουρήματα, μια μέρα. Το φαΐ, οι μανάδες συνέχιζαν να το πηγαίνουν στην Μπουμπουλίνας. Στη Ρεθύμνης ήμασταν ινκόγκνιτο. Κανείς δεν ήξερε πως υπάρχει κρατητήριο, παρεκκλήσιο το λέγαμε, στην οδό Ρεθύμνης. Όλοι γνώριζαν τον μητροπολιτικό ναό της οδού Μπουμπουλίνας, κι εκεί πήγαιναν τις προσφορές τους.

Είναι μέρος μιας ανθολογίας από όσα έγραψε ο Βασίλης Ραφαηλίδης σχετικά με τη φυλάκισή του στη χούντα και την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τα βρήκαμε στο doctordimitris.blogspot.gr (δείτε εδώ) που αναφέρει ως πηγές: 1. Βασίλη Ραφαηλίδη, Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο, σελ.397-401, 402,408-9,419-20,444. 2. Βασίλη Ραφαηλίδη, Ιστορία (κωμικοτραγική) του Νεοελληνικού κράτους 1830-1974, σελ.419,436-7. 

Διαβάστε ακόμα: «Έβγαλα το πιστόλι. "Σκάσε, ρε κωλόπαιδο, μη σε καθαρίσω", του είπα». Η συγκλονιστική αφήγηση ενός θύτη.

Αντώνη, πρόσεξε πώς θα πηδήσεις

Σαμαράς: «Κάνουμε μεταρρυθμιστικό άλμα στο αύριο». Πρώτον, χωρίς Κουκοδήμο πώς πας για άλμα; Δεύτερον, πρόσεξε μην πατήσεις τη γραμμή και ακυρωθείς.

Κυριακή, 16 Νοεμβρίου 2014

Χαρδούβελης και υπουργοί Οικονομίας υπάρχουν πολλοί, Στουρνάρας ένας!

ΤΟΝ ΣΥΣΤΗΝΟΥΝ 29 ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΕΣ ΧΡΕΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Πεθύμησαν Στουρνάρα στην κυβέρνηση. Έχουν πάθει στέρηση του «Giannis» στο Βερολίνο. Γιατί ο Χαρδούβελης είναι καλός, βολικός, άνθρωπός τους (από το σημιτικό ευρωπαϊκό παρελθόν) αλλά μαζί είναι και δυσκοίλιος. Γι’ αυτό του πήραν γαλόνια, του έκοψαν αρμοδιότητες, τον έκαναν ουσιαστικά υπουργό άνευ…
** Άνευ χαρτοφυλακίου.
** Άνευ αναγνώρισης.
** Άνευ ευρωπαϊκής αποδοχής.
+/- Δείτε τη συνέχεια

Πάει ο καλός καιρός τού πραγματικού «Τσάρου», του Στουρνάρα. Ο οποίος έλεγε όποτε ήθελε «όχι» σε πρωθυπουργούς , ανθυποπρωθυπουργούς και σε (λιγούρηδες για εξουσία) αντιπροέδρους. Για να αγοράσει ο Σαμαράς πετρέλαιο στη βίλα της Κηφισιάς έπρεπε να πάρει πρώτα την έγκρισή του.

Γιατί ο Στουρνάρας ήταν υπουργός με τη βούλα, είχε ευρωπαϊκή πιστοποίηση και άνοιγε η καρδιά του Σόιμπλε όταν τον έβλεπε. Έτσι, όταν ο υπουργός με το μιλιτέρ κούρεμα πήγαινε να σηκώσει κεφάλι, ο υπερυπουργός τής Ευρώπης του το χαμήλωσε. «Ξέχνα το Γιάννη», του είχε πει τον Γενάρη όταν ο Έλληνας έβαλε θέμα κουρέματος του χρέους. Και ο Γιάννης το ξέχασε αυτοστιγμεί, το εξαφάνισε από τις σκέψεις του. Σαν να μη υπήρξε ποτέ, σαν να μην ξαναυπάρξει ποτέ.

Γι’ αυτό δεν (τους) κάνει ο Χαρδούβελης για ΟΛΗ τη δουλειά. Τους κάνει για μερικά. Και γι’ αυτό ξέρουν ότι υπουργοί Οικονομικών υπάρχουν πολλοί, Στουρνάρας όμως μόνο ένας! 

(Το συστήνουν και 29 κατασκευαστές χρέους στην Ευρώπη)

Σάββατο, 15 Νοεμβρίου 2014

Πότε νιώθω ταπείνωση και ντροπή

Η ΑΠΡΟΣΔΟΚΗΤΗ ΗΤΤΑ ΜΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΜΑΤΙΑ

Πολύ δάκρυ ρέει και πολλή οργή ξεσπάει για τη ήττα της Εθνικής από την αλιευτική ομάδα των Νήσων Φερόε που, πάντως, δεν έχει ψαράδες αλλά ούτε και επαγγελματίες ποδοσφαιριστές. Τη συνθέτουν δικηγόροι, ξυλουργοί, ηλεκτρολόγοι κλπ που παίζουν μπάλα για το κέφι τους και, μερικοί, για να νικήσουν τα παχάκια και τις κοιλίτσες τους. Δυο συνάδελφοι δημοσιογράφοι, φίλοι στο facebook (και όχι μόνο) σχολιάζουν σε αναρτήσεις τους την απροσδόκητη ήττα με μια άλλη, πιο ψύχραιμη και διεισδυτική ματιά: +/- Δείτε τη συνέχεια

Δεν θα έρθει η καταστροφή 

Στο μπάχαλο της Ελλάδας το πρώτο θέμα από χτες το βράδυ είναι ο Ρανιέρι. Ο Ιταλός γνώριζε πολύ καλά σε ποια χώρα ήρθε και με ποιους είχε να κάνει. Εύκολα κι άνετα λεφτά θα τσέπωνε, είτε παρέμενε για μεγάλο διάστημα είτε τον απέπεμπαν άρον άρον. Αλλωστε είναι μετρ του είδους κι έχει ξεγελάσει εξυπνότερους ανθρώπους απ’ εκείνους της ΕΠΟ.

Δεν θα έρθει, όμως, και η καταστροφή αν αποκλειστεί η Εθνική, η όποια Εθνική, οποιουδήποτε αθλήματος, από μια μεγάλη διοργάνωση. Για μια κουτσουλιά στο χάρτη, όπως είναι, η Ελλάδα έχει πετύχει πάρα πολλά, στον τομέα του αθλητισμού τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο. Χαιρόμαστε τις επιτυχίες περισσότερο κι από τους πρωταγωνιστές της ομάδας ή του αθλητή που τις κατάφεραν, λες και θα δρέψουμε εμείς τις δάφνες, ουρλιάζουμε και κράζουμε περισσότερο τους ίδιους ανθρώπους στις αποτυχίες.

Δεν θέλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι ο αθλητισμός είναι απλά μία διέξοδος από τα καθημερινά προβλήματα κι όχι το «αναγκαίο όπλο» να αδιαφορούμε για το τι συμβαίνει γύρω μας. Χαμός στην υγεία, χαμός στην παιδεία, χαμός στη δημόσια – και στην ιδιωτική - ζωή, συμπολίτευση και μείζονα αντιπολίτευση επιδίδονται μετά μανίας στο κυνήγι της χρυσής κουτάλας, αλλά για μας φταίει μόνο ο Ρανιέρι που «ταπείνωσε» ένα ολόκληρο έθνος και δεν θα μπορούμε πλέον να κοιτάξουμε στα μάτια τους κατοίκους των Φερόε.

Γρηγόρης Δημακάκος 

Πότε νιώθω ταπείνωση και ντροπή 

Συγχωρέστε με, αλλά όπως δεν νιώθω ΕΘΝΙΚΑ υπερήφανος όταν νικάει η Εθνική ομάδα (χαρούμενος ναι... περήφανος γιατί?...), έτσι και τώρα δεν νιώθω ΕΘΝΙΚΑ ταπεινωμένος για την ήττα από τα Νησιά Φερόε. Ταπείνωση και ντροπή νιώθω όταν βλέπω συνανθρώπους μου να ψάχνουν τα σκουπίδια για να φάνε, όταν βλέπω άνεργους πατεράδες και μανάδες να μην μπορούν να προσφέρουν στα παιδιά τους τα αυτονόητα, όταν βλέπω γέροντες να μην έχουν χρήματα να αγοράσουν τα φάρμακά τους ή όταν βλέπω νέους να ψάχνουν τρόπο για να φύγουν από αυτή την κωλοχώρα!

Ταπείνωση και ντροπή νιώθω όταν βλέπω τη χώρα μου να φιγουράρει παγκοσμίως στις πρώτες θέσεις της διαφθοράς και στις τελευταίες της κοινωνικής μέριμνας! Αυτά είναι ταπείνωση και ντροπή! Αυτά με κάνουν να κατεβάζω το κεφάλι και να ντρέπομαι να κοιτάξω τον άλλο και όχι το αν έντεκα εκατομμυριούχοι αθλητές ηττήθηκαν από κάτι απίθανους τύπους! Συγνώμη, αλλά δεν έχω ταυτίσει τη ζωή μου και την Τιμή της χώρας μου με το ποδόσφαιρο ή το μπάσκετ! Ούτε στις επιτυχίες, ούτε στις αποτυχίες!

Jim Bas

Πρωτάθλημα τέλος, σφύρα το!

Και γιατί να αναβληθεί η συνέχεια του πρωταθλήματος και να μη ματαιωθεί, να το πάρει ο ΠΑΟΚ να γουστάρουμε;
Μανώλης Γρηγοράκης (από το facebook)

Η ντροπή μιας ομάδας, η ευθύνη ενός παράγοντα

Η Εθνική του Ρανιέρι, η Εθνική του Σαρρή, η Εθνική του «με κάλεσαν και εμένα για διεθνή», έχασε από τους αλιείς των Νησιών Φερόε που βγήκαν για ψάρεμα στο Φάληρο και αλίευσαν θησαυρό! Για μια ομάδα δεν είναι αναπότρεπτο το να περνάει κρίση, δεν είναι ασύνηθες να παρακμάζει, δεν είναι καταστροφικό να δοκιμάζεται αγωνιστικά. Είναι ντροπή, όμως, να προέρχεται από μια δεκαετία δόξας και να «τρώει» τρεις ήττες σε τρεις αγώνες στο γήπεδό της. Οι φταίχτες είναι πολλοί, αλλά ο πραγματικός υπεύθυνος ένας: Γιώργος Σαρρής!

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Φυσικά υπάρχουν ευθύνες και για πολλούς άλλους. Προπονητής και παίκτες σηκώνουν μεγάλο βάρος. Όμως, πάνω από όλους υπάρχει η ΚΕΦΑΛΗ που κίνησε νήματα, που μετακίνησε πρόσωπα, που ΠΗΡΕ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ.  

Πέμπτη, 13 Νοεμβρίου 2014

Οι ασπριτζήδες τής δημοσιογραφίας

Η ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ ΤΗΣ ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΑΣΙΕ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΦΟΒΟΥ

Ο Ερίκ Αμπιντάλ έχει δρομολογήσει την επιστροφή του στην Ισπανία. Ίσως τον Δεκέμβρη, ίσως το καλοκαίρι – κανείς δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η Live Sport δεν έλεγε ψέματα όταν πρωτόβγαλε το θέμα. Στο διάστημα που ακολούθησε ήρθαν από την Ισπανία δυο επιβεβαιώσεις. Πρώτα από τη Sport, προχθές από τη Mundo Deportivo. H Live όσο και να τα είχε καλά με τη συνείδησή της, αυτό το νταμπλ στις επιβεβαιώσεις το χρειαζόταν και ήταν για γύρο θριάμβου! Σχήμα λόγου δηλαδή. Σιγά μην αρχίσουμε να πανηγυρίζουμε για τα αυτονόητα. Αν και στη δημοσιογραφία τα αυτονόητα, όπως τα ξέραμε κάποτε, έχουν αλλάξει. +/- Δείτε τη συνέχεια

Αυτονόητο έχει καταντήσει να είναι η δέσμευση, η χειραγώγηση, η οπαδοποίηση του δημοσιογράφου, η αυτολογοκρισία – γιατί ξέρει τα όρια του φράχτη που του έχουν χαράξει στο μαντρί τής σκέψης και της πένας του. Και πέρα από όλα αυτά, ο φόβος. Ο φόβος! Σκεφτείτε πόσοι «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» δεινοπάθησαν κάνοντας τη δουλειά τους – στα αθλητικά και πέραν αυτών. Προχθές ακόμα, έβαλαν φωτιά στην Athens Voice γιατί στους εμπρηστές δεν άρεσαν αυτά που γράφει. Έλεος!

Φυσικά τα περί δεσμεύσεων κλπ δεν ισχύουν για όλους τους δημοσιογράφους – αν ίσχυαν θα φουντάραμε. Δεν ισχύουν καν για τους περισσότερους. Ισχύουν όμως για όλο και πιο πολλούς. Σκεφτείτε τη μετάλλαξη της δημοσιογραφίας στα μνημονιακά χρόνια. Πόσο φούντωσε η παπαγαλία, πόσο πλήθυναν οι ασπριτζήδες τού επαγγέλματος που κάνουν το μαύρο, άσπρο, πόσοι περισσότεροι είναι οι πλασιέ δημοσιογραφικών προϊόντων μιας πολιτικής που στηρίζεται πάνω στον κυρίαρχο Φόβο και δημιουργεί συνθήκες ασφυξίας σε πολίτες, σε επιχειρηματίας, σε ασφαλιστικά ταμεία – στη ζωή μας ολόκληρη.

Ξέφυγα; Πολύ! Πήγαινα για Καλαμπάκα και βρέθηκα Μονεμβασιά. Αλλά όλες αυτές οι σκέψεις για τον χώρο μας, τον επαγγελματικό, είναι οι κρίκοι της ίδιας αλυσίδας που απλώνεται χιλιόμετρα. Τι λέγαμε, λοιπόν; Για τη Live. Που δουλεύει με τα παραδοσιακά αυτονόητα και όχι με τα καινούργια. Γι’ αυτό επιβραβεύεται και, έτσι, στο δεκάμηνο Ιανουαρίου-Οκτωβρίου ήταν η μόνη αθλητική εφημερίδα που δεν είχε πτώση. Είχε άνοδο! Επειδή εδώ γράφουμε ελεύθερα. Και επειδή αυτή η εφημερίδα ιδρώνει τη φανέλα της.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Πέμπτης με τίτλο «Ιδρώνει της φανέλα της η Live»)

Χιούμορ Μάνου Βουλαρίνου, λιποθυμία!

Τετάρτη μεσημέρι, η εκπομπή αρχίζει: «Στον τάφο της Αμφίπολης βρήκαν, λέει, ένα σκεύος που ανακάτευαν τον οίνο με το νερό». Καλαμπούρι Μάνου Βουλαρίνου, αλλά ηχητικό. Πώς; Ενώνοντας το «τον» και τον «οίνο» με τέτοιο τρόπο που να ακούγεται «τονοινο», δηλαδή «τον Νίνο». Και εκεί λιποθυμάμε από τα γέλια με την ατάκα τού αστειολόγου: «Δεν ήξερα ότι ο Νίνο, ο τραγουδιστής, είναι τόσο παλιός». Μάνος Βουλαρίνος, το χιούμορ στα καλύτερά του. Το ανεβάζεις στο Δελφινάριο και η ουρά στο γκισέ φτάνει ως το Πασαλιμάνι. Κάποτε ο Πιτσιρίκος, όταν έφυγε από τον Σκάι, είπε ότι ο Βουλαρίνος είναι άξιος συνεχιστής του. Δεν ξέρω αν εξακολουθεί να το πιστεύει. 

Ο δημοφιλέστερος σκελετός της Ιστορίας

Σκελετός νεκρού, λέει, βρέθηκε στην Αμφίπολη. Άρα, επιβεβαιώνεται ότι ο Μεγαλέξαντρος δεν φορούσε φακούς επαφής.
Νίκος Σαρίδης 

Αναβλήθηκε το Παναχαϊκή-ΑΕΚ λόγω Πολυτεχνείου. Προφανώς Κούγιας-Μελισσανίδης θα θέλουν να πάνε να καταθέσουν στεφάνι.
Μανώλης Γρηγοράκης 

Ο ένας στην τηλεόραση λέει ότι βρέθηκε "σκελετός νεκρού" στην Αμφίπολη. Το διευκρινίζει δηλαδή γιατί θα μπορούσε να είναι και σκελετός ζωντανού... Ο άλλος γράφει ότι βρέθηκε "νεκρό πτώμα" στο Πάρκο. Το διευκρινίζει κι αυτός γιατί θα μπορούσε να είναι ένα ζωντανό πτώμα... Γενικά σήμερα είναι η μέρα των "Ζωντανών Νεκρών" στα ΜΜΕ!
Jim Bas

Καλά, έχω πορωθεί με το σκελετό που βρήκαν στον τάφο της Αμφίπολης. Έχω πάθει οστεοπόρωση.
Μανώλης Γρηγοράκης 

(Όλα από διαδικτυακές αναρτήσεις συναδέλφων δημοσιογράφων και φίλων μας στο facebook}

Τετάρτη, 12 Νοεμβρίου 2014

Θα σε τσακίσουμε, ανθρωπάκο!

ΣΕ ΕΧΟΥΜΕ ΧΤΥΠΗΣΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΛΙΣΤΟ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ. ΑΛΛΑ ΑΝ ΧΡΕΙΑΣΤΕΙ ΘΑ ΠΑΜΕ ΚΑΙ ΠΑΡΑΠΕΡΑ

Ροβέρτος Σπυρόπουλος, διοικητής του ΙΚΑ, ένας από τους μοχλούς τής μνημονιακής πολιτικής με υπομόχλιο το ίδιο το ΙΚΑ. Αναρωτήθηκε δημοσίως αν θα έπρεπε η παροχή υγειονομικών υπηρεσιών στους ασφαλισμένους να είναι ανάλογη με τον αριθμό των ενσήμων. «Είναι το ίδιο να έχει κάποιος μηδέν ένσημο, 50 ένσημα και 100 ένσημα; Θα πρέπει να υπάρχει ένα δίχτυ ασφαλείας για όλους, αλλά δεν μπορούμε να λειτουργήσουμε εξισωτικά για όσους έχουν περισσότερα ένσημα», είπε απαντώντας σε ερώτημα σχετικά με τις παροχές υγείας. Το αναρωτήθηκε, που λέμε πιο πάνω, είναι σχετικό. Το σωστό είναι ότι ίσως πρόκειται για ένα ακόμα άθλιο σχέδιο εξαθλίωσης που μπορεί να εξυφαίνεται στα πολυδαίδαλα μυαλά τους. Και το οποίο γίνεται πάνω σε απλές εξισώσεις.
** Λίγα ένσημα; Δικαιούσαι μια ασπιρίνη, ευνοημένε της τύχης
** Περισσότερα ένσημα; Μπορούμε  μαζί με την ασπιρίνη να σου μετρήσουμε την πίεση και να σου εγκρίνουμε μια γενική αίματος. +/- Δείτε τη συνέχεια

** Δουλεύεις συνέχεια; Κολλάς ένσημα από τα 15 σου; Δεν έχεις χάσει μεροκάματα, υπερωρία και έχεις συμμετάσχει με συνείδηση αυθόρμητης εθνικής προσφοράς στις μειώσεις των μισθών σου, αγόγγυστα, σιωπηρά και με ευχαρίστηση; Ίσως μπορείς να κάνεις μια εγχείρηση σκωληκοειδίτιδας στην τιμή ευκαιρίας ΜΟΝΟ 25 ευρώ για την εισαγωγή σου.

Πλάκα; Πλάκα ανθρωποφαγική! Γιατί μιλάμε για αδίστακτες σκέψεις και αποφάσεις που κρέμονται πάνω από σφαλιαρισμένους σβέρκους. Με μια διάθεση «σε έχουμε χτυπήσει πολλές φορές για το καλό τής Ελλάδας, για το καλύτερο της Ευρώπης, για το κάλλιστο της Γερμανίας. Αλλά άμα χρειαστεί για όλα αυτά, θα σε τσακίσουμε ανθρωπάκο!». Μπορούν, να είστε βέβαιοι, να μας πατήσουν κι άλλο. Το μπορούν, το θέλουν και εντέλλονται γι' αυτό.

Τι συνέβη σε εννέα μήνες;

ΠΩΣ ΕΣΠΑΣΕ Η ΤΡΙΑΝΔΡΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΥ; ΤΙ ΕΓΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟ ΠΟΥ ΑΝΑΝΕΩΘΗΚΕ Η ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΝΤΑΜΠΙΖΑ; - ΤΑ ΠΡΟΣΩΠΑ, Η ΟΜΑΔΑ ΚΑΙ... ΟΙ ΕΡΩΤΕΣ ΠΟΥ ΕΓΙΝΑΝ ΓΙΑ ΝΑ ΤΕΛΕΙΩΝΟΥΝ 

Ο Νταμπίζας έφυγε, ο Βόκολος ήρθε, ο Παναθηναϊκός μένει. Όπως θα μείνει μετά τον Αναστασίου, μετά τον Αλαφούζο, μετά τον Φύσσα. Όπως έμεινε μετά τον Απόστολο Νικολαΐδη, τον Λουκά Πανουργιά, τον Μπόμπεκ (της άλλης ιστορικής Ανανέωσης), τον Μαντζεβέλακη (που υπέσκαψε την Ανανέωση όταν τον ξεπέρασε), τον Βαρδινογιάννη. Ο Παναθηναϊκός, λοιπόν, υπάρχει και θα υπάρχει μετά τον καθέναν και αυτό είναι η παρηγοριά στον χωρισμό. Παρόλα αυτά, όταν διαλύονται τα σχήματα που έφτιαξαν επιτυχίες, αυτά που ήταν μια γροθιά και μια φωνή, η πίκρα μένει. Αναστασίου-Νταμπίζας ήταν, πριν έρθουν στον Παναθηναϊκό, αυτό που περιγράφω πιο πάνω: νύχι και δέρμα! +/- Δείτε τη συνέχεια

Μαζί ως δίδυμο είχαν κινηθεί στην ποδοσφαιρική αγορά, μαζί πήγαν στη Λεωφόρο και μαζί λεγόταν ότι θα έφευγαν αν ποτέ απομακρυνόταν ο ένας. Μαζί με αυτούς, σχημάτιζε την Τριανδρία της περσινής επιτυχίας ο Γιάννης Αλαφούζος. Ο οποίος έβαζε πλάτη και η ομάδα προχωρούσε.

Τον περασμένο Φεβρουάριο το ρεπορτάζ της Live Sport, που επιβεβαιώθηκε από τα γεγονότα, μιλούσε για ανανέωση της εντολής τού Αλαφούζου στον Νταμπίζα και για πλήρη εμπιστοσύνη στο πρόσωπό του. Τι έφταιξε και τι συνέβη στο εννεάμηνο που πέρασε για να γίνει ο τεχνικός διευθυντής αποδιοπομπαίος; Το θέμα τού Καραγκούνη; Του Αλφάρο; Του Μπερίσα; Του Μπούρμπου; Πώς ξαφνικά έπαψε να δίνει λογαριασμό και σταμάτησε να είναι συνεργάσιμος; Και τι έχει να πει ο Αναστασίου – άλλοτε κολλητός – γι’ αυτήν την απομάκρυνση;

Ό,τι και να συνέβη, ο Νταμπίζας είναι σημαντικό μέρος στην περσινή επιτυχία τού Παναθηναϊκού και αυτό δεν ξεγράφει. Ως άνθρωπος ήταν ηθικός, ντόμπρος, δουλευτής και δεν έκανε πολιτική. Μακάρι η απομάκρυνσή του να μη βλάψει τον Παναθηναϊκό. Ο οποίος (όπως και οι άνθρωποι του) πέρασε μέρες αγάπης και σύμπνοιας με τον Νταμπίζα. Αλλά, όπως λέει ο ποιητής (Λειβαδίτης) «ο χρόνος έγινε για να κυλάει, οι έρωτες για να τελειώνουν, η ζωή για να πηγαίνει στο διάολο». Ελπίζω να μη ισχύσει ποτέ το τελευταίο για τον Παναθηναϊκό. Μακάρι να μην έκανε ο Αλαφούζος τη λάθος κίνησε σε μια παρτίδα που πήγαινε καλά.
 (Πόσο γρήγορα τελειώνει ο χώρος μιας στήλης όταν έχεις να πεις πολλά...) 

 Διον. Βραϊμάκης

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης)

Έγινε ανέκδοτο ο Ρανιέρι

Ο απόλυτος ξεπεσμός για την Εθνική μας ομάδα! Η απόλυτη κατάντια για την αγαπημένη όλων των Ελλήνων! Την ομάδα που μας έχει κάνει υπερήφανους από το 2004 κι έπειτα, την ομάδα που μας έδωσε ανείπωτες χαρ
ές, την ομάδα που έχτισαν με μεράκι, δουλειά, και υπομονή ο Ρεχάγκελ και ο Σάντος. Και καταστρέφει ο Ρανιέρι! Ο Ιταλός που προφανώς κάνει τουρισμό στην Ελλάδα και που επίσης προφανώς επιδιώκει την 6η απόλυσή του τα τελευταία 11 χρόνια και την αύξηση των 12 εκ ευρώ που έχει λάβει για αποζημιώσεις μόνο αυτές τις φορές. Η προπονητική δεν είναι το φόρτε του, αλλά οι απολύσεις και οι πλουσιοπάροχες αποζημιώσεις είναι η ειδικότητά του. 

(Απόσπασμα από σχόλιο του Νίκου Νικολάου στο Campion.gr. Διαβάστε το εδώ)

Τρίτη, 11 Νοεμβρίου 2014

Αλαφούζος-Νταμπίζας, το χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου

Η ανακοίνωση της διακοπής συνεργασίας του Παναθηναϊκού με τον Νίκο Νταμπίζα, πριν από λίγη ώρα, μπορεί να ξάφνιασε λόγω του λεγόμενου τάιμινγκ (μετά από μια μεγάλη νίκη στην Τούμπα), αλλά για τους παροικούντες στην Ιερουσαλήμ τού παναθηναϊκού ρεπορτάζ η υπόθεση είναι χρονικό ενός προαναγγελθέντος διαζυγίου. Ότι σοβούσε κρίση στις σχέσεις τού τεχνικού διευθυντή με τον πρόεδρο της ομάδας (και ίσως όχι μόνο με αυτόν) ήταν γνωστό από καιρό και σημάδια υπήρχαν. Η επιμονή του Νταμπίζα για την επανάκαμψη του Καραγκούνη (κουμπάρου τού τεχνικού διευθυντή) και το άδειασμα από τον πρόεδρο με την τελική απόρριψη, η τοποθέτηση του Τάκη Φύσα πάνω από τον Νταμπίζα σε μια θέση που εφευρέθηκε και, κυρίως, η σχετικά πρόσφατη (19 Οκτωβρίου) αποστροφή σε ομιλία τού Αλαφούζου προς τους οργανωμένους οπαδούς ότι ούτε στον ίδιο του αρέσουν οι φετινές μεταγραφές, ήταν τα στοιχεία που έκαναν το χρονικό του διαζυγίου προαναγγελθέν. +/- Δείτε τη συνέχεια

Στη ροή της μέρας πιθανότατα θα βγουν αίτια και αιτιατά για την απομάκρυνση του Νταμπίζα, πέραν από τα προφανή - δηλαδή τον καταλογισμό ευθύνης στον τέως τεχνικό διευθυντή για ορισμένα θέμα, όπως είναι το τρενάρισμα της υπόθεσης Αμπέντ σε βαθμό καθημερινού σίριαλ, της αποτυχίας στην περίπτωση Αλφάρο (λόγω ιατρικού προβλήματος ναυάγησε η μεταγραφή ενώ είχε προαναγγελθεί), του δανεισμού του νεαρού Μπερίσα ο οποίος ήρθε για να προσφέρει με τον καιρό, αλλά προς το παρόν προσφέρει μόνο στις προσωπικές τουριστικές του εμπειρίες κλπ.

Ατζαγκούν, το φιλότιμο που σκλαβώνει

Ή ΑΣΕ ΤΟΝ ΑΜΝΤΟΥΛ ΝΑ ΣΟΥΤΑΡΕΙ... - Ο ΚΑΛΟΓΕΡΟΠΟΥΛΟΣ, ΟΙ ΓΛΑΡΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ 

Μερικοί το είχαν βέβαιο πως αν το βράδυ της 26ης Οκτωβρίου ο Καλογερόπουλος δεν προχωρούσε στη μεγάλη ανατομική ανακάλυψη του τρίτου χεριού στο κορμί τού Πέτριτς, ο Ατζαγκούν θα έκανε ζημιά στην πανίδα του Φαλήρου σκοτώνοντας γλάρους. Το επιχείρημα ήταν αποστομωτικό: «Έλα καημένε, Ατζαγκούν είναι, στα πουλιά θα την έστελνε». Λίγες μέρες μετά, για δύο συνεχείς αγώνες, ο Ατζαγκούν έδειξε ότι μπορεί να «σκοτώνει» τερματοφύλακες και όχι γλάρους. Δηλαδή, κεραυνοβόλησε τον Ζουτ με τη Αϊντχόφεν και την Κυριακή τελείωσε με σιγουριά τη φάση απέναντι στον Γλύκο. Ο Καλογερόπουλος στέρησε από τον Νιγηριανό – στο 94΄ του αιώνιου ντέρμπι – τη δυνατότητα να δοκιμάσει. Να δοκιμάσει και να διαπιστώσει: +/- Δείτε τη συνέχεια

** αν θα γινόταν ήρωας, αρπάζοντας για τον Παναθηναϊκό την ισοπαλία στο Καραϊσκάκη,
** αν θα έδινε την ευκαιρία στον Ρομπέρτο να κάνει μια ακόμα από εκείνες τις αποκρούσεις που τον έχουν αγιοποιήσει εν ζωή στον Πειραιά,
** αν θα διατάρασσε (υπάρχει και αυτό ενδεχόμενο) το οικοσύστημα του Φαλήρου με σκοτωμένα και τρομοκρατημένα γλαροπούλια.

Κανείς, ποτέ δεν θα μάθει ποια θα ήταν η εξέλιξη μιας εξ επαφής προσπάθειας του Ατζαγκούν. Για τον οποίο, όμως, πλέον ξέρουμε πολλά. Ότι δεν είναι, και δύσκολα θα γίνει, μεγάλος παίκτης. Ότι στο παιχνίδι είναι ένας από τους «εργάτες» τού Τριφυλλιού που θυσιάζονται και, αν χρειαστεί, συνεχίζουν τραυματίες – όπως έγινε τέσσερις ημέρες πριν και με το Ζέκα. Ότι στο θέμα γκολ μπορεί να χάσει με υπέρτατη θεαματικότητα τα άχαστα και να σκοράρει με γοητευτική ωραιότητα τα απίθανα. Ότι αγωνιστικά (και όχι ως οντότητα στον Παναθηναϊκό) είναι ένας είλωτας ανάμεσα στους πολλούς πληβείους και τους ελάχιστους πατρικίους που έχει από πλευράς αξιών ο Παναθηναϊκός τής αναγεννησιακής διετίας.

Ο Ατζαγκούν είναι από αυτούς που συνήθως ξέρεις μόνο το επώνυμό τους, σπάνια τους αναφέρεις με τη ζεστή οικειότητα του βαπτιστικού ονόματος, γιατί δε σου έρχεται εύκολα (Αμπντούλ), και τους λατρεύεις για το φιλότιμό τους. Ενίοτε, λες ότι σκοτώνουν τα πουλιά με μπάλες αλλά δεν είναι έτσι. Το σωστό είναι: «άσε τον Ατζαγκούν να σουτάρει», κύριε Καλογερόπουλε. Όλοι έχουν το δικαίωμα να δοκιμάζουν την τύχη τους. Ακόμα και ένας φιλότιμος εργατάκος της μπάλας.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τρίτης)

Η αερολογία της ημέρας

Βενιζέλος: «Η Ελλάδα θα βγει στο ξέφωτο, αλλά με έναν θώρακα ασφαλείας»

Δευτέρα, 10 Νοεμβρίου 2014

Ο αέναος κύκλος του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη

Κλείνει εφημερίδες, αγοράζει εφημερίδες (για να τις κλείσει), φεσώνει κόσμο, μπαίνει στη φυλακή, βγαίνει από τη φυλακή, ξαναβγάζει εφημερίδα, την ξανακλείνει, ξαναστέλνει κόσμο στο δρόμο, υπόσχεται ότι θα ξαναβγάλει εφημερίδα!

Ο αέναος κύκλος του Μιχάλη Ανδρουλιδάκη, γεμάτος «Εξέλιξη», η οποία αποτελεί πλέον το τελευταίο ανδρουλιδάκειο λουκέτο.

Θα ξανάρθει! 

Τα βέλη είχαν φαρμάκι

Μεγάλη νίκη τού Παναθηναϊκού, μεγάλο πάθος, μεγάλο μήνυμα. Να αρχίσουμε από το τελευταίο: Οι τίτλοι δεν κερδίζονται με κατοχή μπάλας (είχε μπόλικη ο ΠΑΟΚ), με πίεση που δεν εξαργυρώνονται από ευκαιρίες και με την επίκληση των Θείων. Γιατί καμιά φορά, Άγγελε, η Παναγιά ΔΕΝ θέλει να σου διορθώνει λάθη. Όπως δεν θέλει να μπερδεύεται – και να την μπερδεύουμε – με την μπάλα ως γυναίκα που είναι, άλλωστε. Στο κάτω κάτω η Παναγιά, Άγγελε, έχει σοβαρότερα πράγματα να ασχοληθεί από το αν ήταν «άδικη η νίκη» τού Παναθηναϊκού και από το αν «πήρε το ματς με δυο ευκαιρίες». +/- Δείτε τη συνέχεια

Οι οποίες ευκαιρίες, φυσικά, δεν ήταν δυο. Ήταν περισσότερες. Και με τη βοήθεια της Παναγιάς ο Άγγελος θα βελτιώσει τη μνήμη του για να θυμηθεί ότι υπάρχει και μια απόκρουση αμυνόμενου πάνω στη γραμμή που την ακολούθησε δοκάρι. Γιατί η μπάλα συχνά δεν θέλει να μπει – και αυτό το δεν αφορά Εκείνη, αφορά τις παραξενιές του ποδοσφαίρου...

Το ντέρμπι της Τούμπας είχε δύναμη, νεύρο, ρυθμό και η έλλειψη ποιότητας δεν το έκανε λιγότερο συναρπαστικό. Ο Παναθηναϊκός, χωρίς το μηχανάκι του, τον Ζέκα, έτρεξε πολύ, βελτίωσε το χρόνιο πρόβλημά του, το ανασταλτικό, είχε μια άμυνα που καθάριζε στο έδαφος και στον αέρα, πρεσάριζε παντού και λειτούργησε με υποδειγματικό τρόπο στην κόντρα. Και τα δύο γκολ προήλθαν από φαρμακερά βέλη αντεπιθέσεων που έπληξαν τον ΠΑΟΚ και τον Άγγελο.

Ο Αναστασίου δικαιώθηκε για την τακτική του, ο Αναστασιάδης τιμωρήθηκε για τις επιλογές του. Με μια θεαματική κίνηση έβγαλε ταυτόχρονα από τον αγώνα Σαλπιγγίδη –Αθανασιάδη, ρίχνοντάς τους προφανώς την ευθύνη της κακής επιθετικής εικόνας του ΠΑΟΚ.

Η αλλαγή του Αθανασιάδη ήταν άκρως αποτυχημένη. Γιατί ο Κλάους συχνά χάνεται σε ολόκληρο παιχνίδι και εμφανίζεται την κατάλληλη στιγμή για να σου κάνει γκολ την υποψία ευκαιρίας. Το παράδειγμα του Ηρακλείου με τον Εργοτέλη είναι πρόσφατο, αλλά η ασθενής μνήμη τού Αναστασιάδη δεν το είχε αποθηκεύσει στον σκληρό.

Τελειώνοντας δυο λόγια για τον Ατζαγκούν. Όπως με τη Αϊντχόφεν έτσι και χθες σκόραρε. Ήταν μια απάντηση σε όσους έλεγαν για την επίμαχη φάση στο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό, «και να το άφηνε ο Καλογερόπουλος, στα Καμίνια θα έστελνε την μπάλα». Αλλά το θέμα θέλει «συζήτηση». Θα επανέλθουμε αύριο, στο σχόλιο της 2η σελίδας. Αν η Παναγιά θέλει να είμαστε καλά. Στα σοβαρά, τώρα Άγγελε, όχι για την πλάκα τής μπάλας.

Διον. Βραϊμάκης 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Δευτέρας)

Ρε συ, η Κοσιώνη είναι αυτή;

Είναι προτέρημα να βγάζεις τη μάσκα τού μεϊκάπ και να εκτίθεσαι. Αυτό το «εκτίθεσαι» με την έννοια του «μένω ακάλυπτος», «απροφύλακτος», «εμφανίζομαι με το κανονικό μου πρόσωπο». Στον κλασικό Μαραθώνιο της Κυριακής πολλοί αναγνωρίσιμοι το έκαναν. Όπως η Σία Κοσιώνη που «φορώντας καναρινί παπούτσια και μια όχι και τόσο κολακευτική για τη σιλουέτα της, στενή φόρμα σε έντονο μπλε χρώμα, δεν δίστασε να τρέξει στον Μαραθώνιο και να φωτογραφηθεί με φίλους, συναθλητές, συναδέλφισσες κλπ», όπως γράφουν με θετική διάθεση οι δηκτικοί σε άλλες περιπτώσεις Zoorlalistas. Διαβάστε εδώ το σχόλιό τους για την Κοσιώνη, την Άννα Μπουσδούκου και την Έλλη Στάη.

Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

ΠΑΟ, ΠΑΟΚ, Ολυμπιακός: κέφια στο διαδίκτυο μετά το ντέρμπι

Οπαδοί του Ολυμπιακού συγκεντρώνονται στον ΣΚΑΪ για να πανηγυρίσουν όλοι μαζί το διπλό του Παναθηναϊκού στην Τούμπα
Μανώλης Γρηγοράκης

Πρώτη φορά που πανηγυρίζουν παναθηναϊκοί και ολυμπιακοί. Μόνο με αρχηγό Κουτρουμπή θα μπορούσε να γίνει αυτό στην ιστορία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.
Γιάννης Σερέτης 

Mαρινάκης: «Ο Παναθηναϊκός ομορφαίνει το ελληνικό ποδόσφαιρο»
Μανώλης Γρηγοράκης 

(Όλα από φίλους μας στο facebook, μετά το ΠΑΟΚ-ΠΑΟ 1-2)

Φοβερός Λιάτσος: «Χοντρός, λιγνός» οι Σαμαράς-Βενιζέλος, «Παιχτούρα ο Βαγγέλης»! Τι αποκάλυψε τελικά

«Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΧΕΙ ΜΑΘΕΙ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΛΕΕΙ ''Ο,ΤΙ ΠΕΙΤΕ ΚΥΡΙΑ ΜΕΡΚΕΛ''». ΟΡΜΗ ΚΑΙ ΥΦΟΣ ΓΙΩΡΓΟΥ ΤΡΑΓΚΑ

UPDATE. Δεν είναι δύσκολο στις μέρες μας να περνάς όρια, σύνορα, κόκκινες γραμμές, ρυάκια, χαντάκια, χαράδρες και να βρίσκεσαι από την άλλη πλευρά. Καθημερινό φαινόμενο στην πολιτική (Μπίστης και Μαρκόπουλος που μας χρειάζεται!), στην κοινωνία, στη δημοσιογραφία. Στην τελευταία έχουμε δει δημοσιογράφους να αλλάζουν ποδοσφαιρικές ομάδες (και να γίνονται ακόμα και εκδότες αντίπαλων συλλογικών εντύπων), να μεταπηδάνε σε πολιτικές παρατάξεις και διαφοροποιούν ιδεολογικές θέσεις. Ο Αιμίλιος Λιάτσος φερ’ ειπείν! Πριν από έναν, ενάμιση, χρόνο ήταν ο εκλεκτός της τρικέφαλης κυβέρνησης των μνημονίων και πρώτο βιολί στην ΕΡΤ που έσκασε σαν ωρολογιακή βόμβα στα χέρια του, αλλά σήμερα είναι διαπρύσιος αντιμνημονιακός κήρυκας, ένας ταύρος που εμβολίζει την ανάλγητη κυβέρνηση συνεργασίας! +/- Δείτε τη συνέχεια

Αφήνοντας τη μνημονιακή στέγη της δημόσιας τηλεόρασης δεν του ήταν καθόλου δύσκολο να κάνει σάλτο πάνω από τη διαχωριστική χαράδρα που λέγαμε και να περάσει στη σταθερά αντιμνημονιακή στέγη του Real Fm. Απ’ όπου δις την εβδομάδα επιτίθεται με σφοδρότητα σε παλιούς πολιτικούς προϊσταμένους όπως είναι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος. Στην απογευματινή εκπομπή αυτού του Σαββάτου ο Αιμίλιος Λιάτσος μπήκε στο στούντιο με θυμό και «γκαζομένος» όπως αυτοχαρακτηρίστηκε. Αλλά και με ορμή Γιώργου Τράγκα. Τον οποίο πολλές φορές θύμισε στη φρασεολογία (μερικώς), στο ύφος (πολλάκις) και στην επιτηδευμένη οργή (σχεδόν πάντα).

Τον ακούσαμε να λέει ότι πίσω από τις πόρτες τού Μαξίμου σκέπτονται συνεχώς πώς θα πλήξουν τον ΣΥΡΙΖΑ αλλά «εμείς τους χαλάμε τα σχέδια» (όπου «εμείς» η Kontra News με την αποκάλυψη που προανάγγειλε για την Κυριακή), ειρωνεύτηκε τον Βενιζέλο («παιχτούρα ο Βαγγέλης»), απεκάλεσε το ηγετικό δίδυμο της κυβέρνησης «χοντρό, λιγνό», είπε ότι το δημοσίευμα «ξεμπροστιάζει την κυβέρνηση που έχει μάθει να προσκυνάει» και να επαναλαμβάνει «ό,τι πεις κυρία Μέρκελ», αναρωτήθηκε «πώς του ήρθε του Αντώνη Σαμαρά να πάρει το καλόπαιδο του Σημίτη και να τον κάνει υπουργό» (Χαρδούβελης), απείλησε ότι «θα κλάψουν μανούλες» μετά το δημοσίευμα, είπε ότι ο Μπένι (έτσι, «Μπένι»!) «πρέπει να παίρνει πράγματα για να κάνει τέτοια εισήγηση» και αναφέρθηκε με επιθετικότητα στον Κάρολο Παπούλια, οποίος (αύριο που θα πάει ο κόσμος στα περίπτερα και θα μάθει), «θα πρέπει να πάρει θέση» (ή κάπως έτσι).

Ως ένα σημείο, και με πολλή καλή πίστη, το καταλαβαίνεις: η κρίση, η αναδουλειά, ο κίνδυνος του επαγγελματικού περιθωρίου που χάσκει για τον καθένα στην πρώτη στραβή, μπορεί να σε κάνει να νερώσεις το κρασί σου και να ανακόψεις την προηγούμενη φόρα σου. Αλλά τέτοια μεταστροφή, δύσκολο να την αντιληφθείς, δυσκολότερο να τη δικαιολογήσεις. Ειδικότερα όταν έχει περάσει τόσος λίγος καιρός από τότε που ο Λιάτσος ήταν πρωτοκλασάτος στην ελεγχόμενη και μνημονιακή ΕΡΤ και βασικότατο γρανάζι στην στήριξη της κυβερνητικής πολιτικής.

UPDATE (Κυριακή πρωί, 10.15): Τελικά το «θα κλάψουν μανούλες» θέμα είναι αυτό που θα δείτε στο λινκ

Μοναδικοί στην «τέχνη» τού να ζητάνε...

Οι άνθρωποι δεν παίζονται! Είναι μακράν οι πιο ευρηματικοί παγκοσμίως, όσον αφορά την «τέχνη» του ζήτουλα. Να ζητούν, δηλαδή, συνέχεια χρήματα δεξιά κι αριστερά, χωρίς να προσφέρουν το παραμικρό. Στους Έλληνες παράγοντες που ασχολούνται με το ποδόσφαιρο αναφέρομαι, οι οποίοι –λέει το απολύτως έγκυρο ρεπορτάζ του Σάββα Λιβάνιου στη χθεσινή Live- ζήτησαν από την Πολιτεία να θεσπίσει ποσοστό 10% υπέρ τους, από τον τζίρο των στοιχηματικών εταιρειών που χρησιμοποιούν στα κουπόνια τους αγώνες της Super League. Μιλάμε για παγκόσμια πατέντα! +/- Δείτε τη συνέχεια

Πουθενά, σε κανένα μέρος του κόσμου, δεν υπάρχει αυτό και, φυσικά, είναι αδύνατο να υπάρξει στην Ελλάδα. Για τον απλούστατο λόγο πως ακόμη κι αν θεσπιστεί κάτι τέτοιο, οι στοιχηματικές εταιρείες θα πετάξουν έξω από τα κουπόνια τους την Σούπερ Λίγκα και «καθάρισαν»! Χωρίς να καταβάλλουν δεκάρα τσακιστή... Εννοείται πως κάτι ανάλογο θα κάνει και ο ΟΠΑΠ αν του ζητηθεί να καταβάλει οποιοδήποτε ποσοστό.

Αν φρόντιζαν να μάθουν οι «φωστήρες» του ελληνικού ποδοσφαίρου πόσο τζίρο κάνουν τα παιχνίδια της Super League στις στοιχηματικές εταιρείες, μάλλον δεν θα τολμούσαν ούτε καν να θέσουν το αίτημα. Το σούπερ ουάου πρωτάθλημά τους τζιράρει λιγότερα χρήματα ακόμη κι από την 1η Αγγλίας...

Πάμε, όμως, στην ουσία της πρότασης: Το αίτημα δείχνει πως οι Έλληνες παράγοντες δεν πρόκειται ποτέ να μάθουν από τα λάθη τους. Να βάλουν μυαλό. Κάποτε (όχι πολλά χρόνια πίσω) ο συνεταιρισμός είχε πολλά περισσότερα έσοδα από χορηγούς. Στην πορεία οι χορηγοί σχεδόν... εξαφανίστηκαν, τα τηλεοπτικά συμβόλαια μειώθηκαν, η κάνουλα του ΟΠΑΠ προσαρμόστηκε στα δεδομένα μιας ιδιωτικής επιχείρησης που επενδύει για να πάρει πίσω κι όχι για να κάνει δημόσιες σχέσεις. Αν ρωτήσεις τους παράγοντες του ποδοσφαίρου γιατί έγιναν όλα αυτά, θα σου απαντήσουν πως για όλα φταίει η κρίση.

Αν ρωτήσεις ένα στέλεχος κάποιας μεγάλης ιδιωτικής εταιρείας, θα σου πει καθαρά και ξάστερα πως η εταιρεία του δεν έχει κανένα λόγο να επενδύσει σε ένα υποβαθμισμένο προϊόν, που χρόνο με το χρόνο το παρακολουθούν όλο και ΛΙΓΟΤΕΡΟΙ καταναλωτές. Αντί, λοιπόν, να ζητούν με απλωμένο το χέρι και να μηχανεύονται πατέντες για να εισπράττουν άκοπα, θα ήταν προτιμότερο οι φωστήρες του ελληνικού ποδοσφαίρου να κάτσουν γύρω από ένα τραπέζι και να δουν με ποιους τρόπους θα κάνουν το προϊόν τους ελκυστικό. Όταν επιστρέψει ο κόσμος στο γήπεδο, είναι βέβαιο πως θα επιστρέψουν κι οι χορηγοί και τα έσοδα. Όλα τα υπόλοιπα είναι λόγια του αέρα...

Γιάννης Μηνδρινός 

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

Σάββατο, 8 Νοεμβρίου 2014

«Ο Εμπρησμός της Αthens Voice. Γιατί δεν συγκλονιστήκαμε;» (συνάδελφοι...)

Επειδή βρίσκουμε και λίγο τους εαυτούς μας στο συνάφι που περιγράφει ο Ανδρέας Πετρουλάκης (αλλά βεβαιώνουμε ότι πρόκειται για αθέλητη ασυνέπεια), θεωρούμε το έτσι και αλλιώς εξαιρετικό άρθρο του στο protagon, εξαιρετικότερο. Δίνουμε εδώ ένα μικρό απόσπασμα και παραπέμπουμε στο λινκ για την πλήρη ανάγνωσή του:  

«Είναι μιθριδατισμός; ́Εχουμε τόσο πολύ εξοικειωθεί με τη βία; Έψαχνα όλη μέρα το διαδίκτυο και παρακολουθούσα τα ηλεκτρονικά μέσα και ειλικρινά εντυπωσιάστηκα από τις τόσο φτωχές αναφορές στον εμπρησμό των γραφείων της Αthens Voice. Η εγκληματική πράξη είναι δεδομένη από την έκθεση της Πυροσβεστικής. Το γεγονός της τρομοκρατικής επίθεσης στα γραφεία μιας εφημερίδας, μιας δηλαδή δημοσιογραφικής στέγης, και η ολοσχερής καταστροφή τους, δεν χωρά αμφισβήτηση. Και όμως η μέρα στο υπόλοιπο δημοσιογραφικό συνάφι πέρασε σαν να είχε πάρει φωτιά κάδος απορριμάτων στα Εξάρχεια. Την προσπάθεια φίμωσης μιας ελεύθερης δημοσιογραφικής φωνής δεν τη βλέπουν οι συνάδελφοι; Η απόπειρα τρομοκράτησης του Τύπου όταν δεν συμφωνούμε με αυτά που γράφει δεν τους κάνει να ανατριχιάζουν;(...)»

Διαβάστε εδώ ολόκληρο το άρθρο