Δευτέρα, 31 Αυγούστου 2015

Καλοκαίρι; Μας τελείωσε (με πίκρα...)

Πέρσι αποχαιρετούσαμε τον αγαπημένο Αύγουστο με γλυκόπικρη γεύση για την αναχώρηση του «αλήτη μήνα» (εδώ αν σας ενδιαφέρει). Φέτος ο όγδοος του χρόνου φεύγει και αφήνει μόνο πίκρα. Για τον καλό μας φίλο, τον ανεκτίμητο Γιάννη Ξενάκη – τον υπέροχο άνθρωπο, τον σπάνιας ποιότητας δημοσιογράφο –, για τον Λεωνίδα που έφυγε και αυτός ξαφνικά νύχτα στη Χαλκίδα, για τον Σάκη που συμπληρώνει 30 ημέρες στην εντατική σε βαθιά καταστολή, για τον Μανώλη που ταλαιπωρείται και αυτός από νοσοκομείο σε νοσοκομείο. Ο μήνας φεύγει, τα κενά μένουν. Τα κενά αγαπημένων που δεν θα επιστρέψουν ποτέ. Ας είναι οι τελευταίες αναχωρήσεις για τα πολλά επόμενα χρόνια. Ας είναι οι τελευταίες ταλαιπωρίες. Γίνεται;

Μεγάλες αλλαγές στην SportDay, χωρίς Χελάκη-Σωτηρακόπουλο η ταυτότητα

Τις τελευταίες μέρες οι αλλαγές στην ταυτότητα τις SporDay είναι ριζικές! Έτσι:
1. Αφαιρέθηκε το «Διεύθυνση Εκδοσης ΓΙΩΡΓΟΣ ΧΕΛΑΚΗΣ». Ο μέχρι πρότινος διευθυντής (φωτό) παραμένει, πάντως, ως αρθρογράφος και στη 2η σελίδα της κυριακάτικης έκδοσης υπάρχει σχόλιό του με αναφορά στον Ολυμπιακό.
2. Δεν αναγράφεται το «Σύμβουλος Έκδοσης: ΧΡΗΣΤΟΣ ΣΩΤΗΡΑΚΟΠΟΥΛΟΣ», το οποίο πάντως αποτελούσε τυπική αναφορά αφού ο Χ.Σ. είχε πάψει από καιρό να ασχολείται ουσιαστικά από διευθυντική θέση με την εφημερίδα.
3. Ο Περικλής Γκιόλιας αναγράφεται ως «Γενικός Διευθυντής», ενώ είχε αρχίσει τη θητεία του στην SportDay ως Εκτελεστικός Διευθυντής.
Στην ταυτότητα της SD παραμένει ο Τάσος Μπούρας ως πρόεδρος του Δ.Σ. και ο Δημήτρης Φουρλεμάδης ως Διευθύνων Σύμβουλος.
Τουλάχιστον έως το κυριακάτικη φύλλο δεν υπήρχε αναφορά σε Διευθυντή Έκδοσης

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG ΓΙΑ ΤΗ «ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ»
Ηρακλής Αντύπας: «Φεύγω μόνος από τον Σπορ FM, δεν απολύομαι» - Αρχίζουν τη Δευτέρα οι εκπομπές των Αλέξη Σπυρόπουλου (πρωί) και Βασίλη Παπαθεοδώρου (απόγευμα)

Ο Νταμπίζας και η... ψύχωση με τον Ολυμπιακό

Διάβασα προσεκτικά δεκάδες αναλύσεις τις τελευταίες μέρες, σχετικά με τον αποκλεισμό – ανέκδοτο του Παναθηναϊκού από την Γκαμπάλα. Για τα λάθη της διοίκησης, για τα λάθη του Αναστασίου, για το ένα, για το άλλο. Το θέμα αναλύθηκε μέσα από δεκάδες παραμέτρους και πολλοί θα πουν ότι εξαντλήθηκε. Εξαντλήθηκε, όμως; Προσωπικά πιστεύω πως «όχι». Γι΄ αυτό και θέλω να ρίξω στο «τραπέζι» δυο ακόμη θέματα. Το πρώτο αφορά στο ολοφάνερο κενό του Νίκου Νταμπίζα, για τον οποίο έκανε μια μικρή αναφορά στη στήλη του, στη χθεσινή Live, ο Διονύσης Βραϊμάκης. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Νταμπίζας γνώριζε καλά την αγορά και μπορούσε να προσφέρει αξιόπιστες μετεγγραφικές λύσεις στην ομάδα. «΄Εκοβε το μάτι του», όπως λέμε. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώην τεχνικός διευθυντής έφυγε, αλλά ο Παναθηναϊκός εξακολουθεί να τρέχει πίσω από τις επιλογές του (Μεχντί Αμπέντ). Δεν έχω κάτι με τον Λεωνίδα Βόκολο –κάθε άλλο- αλλά οι αλήθειες πρέπει να λέγονται: Στον μετεγγραφικό σχεδιασμό υπάρχει ένα τεράστιο κενό και τα λάθη είναι σημαντικά. Όπως φάνηκε (και) στον τρόπο που η ΠΑΕ χειρίστηκε το θέμα του Εσιέν (φωτό).

Σε μια σύγχρονη ομάδα, ο ρόλος του τεχνικού διευθυντή δεν είναι διακοσμητικός. Είναι ουσιαστικός και εφάμιλλος του ρόλου του προπονητή. Γιατί η «ανακάλυψη» περιπτώσεων όπως ο Μπεργκ και ο Αμπέντ, ή περιπτώσεων όπως π.χ ο Γιόχανσον στην ΑΕΚ (μετεγγραφή των 200.000!), προσφέρουν στην άμεση αγωνιστική ενίσχυση του ρόστερ χωρίς να επιβαρύνουν το (ταλαιπωρημένο) ταμείο.

Το δεύτερο θέμα το οποίο, κατά την προσωπική μου άποψη, αποπροσανατολίζει τον Παναθηναϊκό είναι η «ψύχωση» με τον Ολυμπιακό. Για να μην παρεξηγηθώ: Φυσικά και ο Ολυμπιακός είναι ο ευνοημένος έξω από τις τέσσερις γραμμές του αγωνιστικού χώρου. Φυσικά και εις βάρος του προέδρου του εκκρεμούν διάφορες υποθέσεις στα δικαστήρια. Φυσικά και αν είσαι Παναθηναϊκός όλα αυτά οφείλεις να τα αναδείξεις –τα συμφέροντά σου κοιτάς να εξυπηρετήσεις, αλίμονο.

Άλλο αυτό, όμως, και άλλο η «ψύχωση». Δεν μπορεί να είσαι προσανατολισμένος μέρα – νύχτα σε υπαρκτά και ανύπαρκτα θέματα που αφορούν τον Ολυμπιακό, αν προηγουμένως δεν έχεις τακτοποιήσει στοιχειωδώς «τα του οίκου σου». Χάνεις το δίκιο σου. Ειδικά όταν είναι πολύ πρόσφατες oi αποφάσεις που δεν δικαιώνουν τη ρητορική σου (π.χ CAS, το οποίο φαντάζομαι κανένας δεν αμφισβητεί).

Βεβαίως όλα αυτά θα ξεχαστούν αν ο Παναθηναϊκός συνέλθει γρήγορα αγωνιστικά και διεκδικήσει μέχρι τέλους τα εγχώρια τρόπαια. Αλλά μέχρι τότε η αυτοκριτική (όχι στα λόγια, αλλά στις πράξεις) επιβάλλεται. Κι εκείνο που, βέβαια, δεν πρόκειται –δυστυχώς- να ξεχαστεί ποτέ είναι ο ταπεινωτικός αποκλεισμός από την Γκαμπάλα. Που θα παραμείνει «νυν και αεί» η πιο μαύρη σελίδα στην ευρωπαϊκή ιστορία της ομάδας.

Γιάννης Μηνδρινός

(Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

«Φεύγω μόνος από τον Σπορ FM, δεν απολύομαι»

ΣΕ ΝΕΑ ΦΑΣΗ Η «ΜΑΧΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΦΩΝΟΥ» – ΑΡΧΙΖΕΙ ΕΚΠΟΜΠΗ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΩΝ ΣΤΟΝ ΣΠΟΡ FM Ο ΒΑΣΙΛΗΣ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ ΜΕ ΣΥΜΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗ ΤΟΝ ΑΡΗ ΑΣΒΕΣΤΑ  - ΚΑΙ Ο ΑΛΕΞΗΣ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΣ ΑΠΟ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΑ 

Ανανέωση, Κυριακή 15.00. Την αποχώρησή του από τον Σπορ FM ανακοίνωσε ο Ηρακλής Αντύπας (φωτό) πριν από λίγη ώρα, στη βραδινή εκπομπή τής Παρασκευής (προς το Σάββατο) που παρουσιάζει τα δύο τελευταία χρόνια με τον Χρήστο Σούτο σε ραδιοφωνικό δίδυμο το οποίο δηλώνει στο ακροατήριο τις συλλογικές του προτιμήσεις: Παναθηναϊκός ο Σούτος και Ολυμπιακός ο Αντύπας. Η απόφασή του – που φαίνεται ότι ελήφθη τις τελευταίες ημέρες – ξάφνιασε το ραδιοφωνικό κοινό του, όπως φάνηκε από τα πρώτα τηλεφωνήματα που βγήκαν στον αέρα. Ο Ηρακλή Αντύπας με την έναρξη της εκπομπής, λίγο μετά τις 12, ανέφερε ότι είναι η τελευταία που πραγματοποιεί με τον συμπαρουσιαστή του και ότι αποχωρεί από τον σταθμό, προσθέτοντας με έμφαση, ότι δεν πρόκειται για απόλυση, όπως πιθανόν θα ακουστεί, αλλά για απολύτως προσωπική απόφαση. +/- Δείτε τη συνέχεια

Τόνισε, και επανέλαβε, ότι αφότου άλλαξε ιδιοκτησιακό καθεστώς στον σταθμό (αγοράστηκε από τον Γιάννη Αλαφούζο), ουδείς επιχείρησε να τον επηρεάσει ως προς το τι θα λέει και να του επιβάλει κατευθυντήρια γραμμή. Υπονόησε, πάντως, ότι κάτι τον ενόχλησε, γι’ αυτό «αξιολόγησα καταστάσεις και είπα ‘‘τέλος’’». Δεν θέλησε να αναφέρει το επόμενο επαγγελματικό του βήμα (επειδή, είπε, δεν θα εκμεταλλευόταν το μικρόφωνο του σταθμού για να διαφημίσει μια άλλη δουλειά), αλλά όταν ακροατής εκτίμησε στον «αέρα» ότι θα συνεχίσει σε άλλο ραδιόφωνο (εννοώντας προφανώς το Sport24 Radio) o Η.Α. απέφυγε να απαντήσει αναφέροντας «δεν θέλω να πω».

Η «Μάχη του Ραδιοφώνου» 

Κατά τα άλλα, το πρόγραμμα του Σπορ FM συνεχίζει να εμπλουτίζεται και να αλλάζει αφότου ανέλαβε καθήκοντα διευθυντή ο Γιώργος Κοσμάς (δείτε εδώ), δίνοντας τον δικό του τόνο στη μάχη του (αθλητικού) ραδιοφώνου που κορυφώνεται με την έναρξη της νέας αγωνιστικής περιόδου. Ήδη, σε διαφημιστικό σποτ ο σταθμός ανακοίνωσε την έναρξη της συνεργασίας του με τον Βασίλη Παπαθεοδώρου, διευθυντή του sdna.gr, για τον οποίο είχε ακουστεί μετά τον αποχώρησή του από το gazzetta.gr (το οποίο ανέδειξε) ότι θα αναλάβει συνολικά τον Σπορτ FM, το σάιτ του σταθμού και την SportDay που επρόκειτο τότε να αγοράσει ο Γιάννης Αλαφούζος, αλλά τελικά η μεταβίβαση δεν ολοκληρώθηκε..

Οι πληροφορίες εκείνες δεν ήταν αβάσιμες, αλλά εν τέλει ο Β.Π. ανέλαβε τον σχεδιασμό και το στήσιμο του sdna.gr με δυναμικό «μπάσιμο» στον αθλητικό διαδικτυακό χώρο. Ο Παπαθεοδώρου αρχίζει τη συνεργασία του με τον Σπορτ FM το απόγευμα της Δευτέρας, συμπαρουσιάζοντας με τον Άρη Ασβεστά εκπομπή αποκαλύψεων (όπως διαφημίζεται) με τον τίτλο «Αποκάλυψη τώρα».

Αντεπίθεση από Sport24 Radio 

Από τη άλλη μεριά, ο Sport24 Radio, που εκπέμπει από τον Ιανουάριο στη συχνότητα του παλιού Sentra FM (δείτε εδώ), αναμένεται να πραγματοποιήσει δυνατές κινήσεις για την ενίσχυση της ακροαματικότητάς του η οποία στους πρώτους μήνες λειτουργίας δεν έφτασε σε επιθυμητά ποσοστά. Εικάζεται ότι μία από τις κινήσεις αυτές, είναι η συνεργασία του με τον Ηρακλή Αντύπα, που αποχωρώντας εξέφρασε τα βαθιά αισθήματα φιλίας για τον μέχρι σήμερα συμπαρουσιαστη του, τον Χρήστο Σούτο.

Φυσικά, η «Μάχη του Ραδιοφώνου» αποκτά μεγαλύτερο ενδιαφέρον με την επαναλειτουργία της ΕΡΑ Σπορ που έχει το δικό της σημαντικό εκτόπισμα στην αθλητική ραδιοφωνική ενημέρωση.

ΑΝΑΝΕΩΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ, Κυριακή 15.00: Στη δυναμική φθινοπωρινή επίθεση του Σπορ FM μετέχει από τη Δευτέρα και ο Αλέξης Σπυρόπουλος με εκπομπή στις 9 το πρωί. 

Παρασκευή, 28 Αυγούστου 2015

Το γλείψιμο του ΔΟΛ στον Τσίπρα, ο Ελύτης και οι μασκαρεμένοι φίλοι

Ο εναγκαλισμός του Αλέξη Τσίπρα από τον ΔΟΛ μόνο κακό μπορεί να κάνει στον ΣΥΡΙΖΑ. Τα Νέα και το Βήμα, οι εφημερίδες που εδώ και οκτώ μήνες πορεύονται με αλλεπάλληλες πιρουέτες στην πολιτική τους (δείτε εδώ), που αλλάζουν χρώματα (διαβάστε εδώ), που γλείφουν εκεί που έφτυναν και που μετά πάλι φτύνουν εκεί που γονάτιζαν, μιλάνε για «λάσπη από τους πρώην συντρόφους». Ποιοι το γράφουν; Οι παραγωγοί τόνων λάσπης στις εκλογές, στο δημοψήφισμα, στις διαπραγματεύσεις με ευρωπαϊκό ιερατείο! Αυτές της ώρες της πονηρής κολακείας ο Τσίπρας ας θυμηθεί τον στίχο του Ελύτη από το Άξιον Εστί:
«Ήρθαν ντυμένοι φίλοι/ αμέτρητες φορές οι εχθροί μου/ παμπάλαιο χώμα πατώντας/ και το χώμα δεν έδεσε ποτέ με τη φτέρνα τους».

Το μήνυμα της δασκάλας της προσφυγιάς

Ήταν μια μέρα από εκείνες που θα θυμάμαι σίγουρα στην Αγκαλιά .Το πρωί μόλις βγήκα από το αυτοκίνητο είπα σε όλους «καλημέρα» και τότε μια ερώτηση με φωνή σταθερή και ζεστή με ξάφνιασε: «Is this the word for good morning in greek?» Ήταν γυναικεία η φωνή, γύρισα και είδα μια μικροκαμωμένη, γεμάτη γυναίκα με άσπρη μαντίλα που σίγουρα με ξάφνιασε, γιατί οι προσφυγίνες είναι συνήθως σιωπηλές. Ήταν η Rim, και, όπως πολύ σωστά μάντεψα, με το δασκαλίστικο ένστικτό μου, ήταν κι εκείνη δασκάλα, από τη χιλιοταλαιπωρημένη πόλη Χομς της Συρίας. Σε κάθε ομάδα που μας έρχεται στην Αγκαλιά, υπάρχουν κάποιοι “αρχηγοί” που οργανώνουν τους άλλους. Η Ριμ ήταν η αρχηγός και ήταν η πρώτη φορά που συναντήσαμε γυναίκα σ’ αυτή τη θέση. Τους μοίραζε χυμούς και φαγητό και κάνα δυο φορές μάλωσε τους άτακτους της ομάδας της. +/- Δείτε τη συνέχεια

Μου είπε ότι μακάρι να τα καταφέρουν κάποτε να ξαναγυρίσουν στην πατρίδα τους και τότε θα χαρεί κι εκείνη πολύ να με φιλοξενήσει στο σπίτι της. Είπαμε κι άλλα πολλά, περισσότερα απ’ όσα μπορούμε να πούμε σε κανονικές συνθήκες γιατί ξέρουμε ότι ο χρόνος στις περιπτώσεις αυτές είναι εκβιαστικός, συμπυκνωμένος. Μόλις έφευγα, αγκαλιαστήκαμε και είμαι σίγουρη ότι με την κοπέλα αυτή θα μπορούσε να μας δέσει μια πολύ γερή φιλία. Της έδωσα τον αριθμό του κινητού μου και της είπα όταν εγκατασταθεί κάπου να μου στείλει μήνυμα με τα νέα της.

Η χαρά μου ήταν απερίγραπτη χτες το βράδυ όταν έλαβα το πολυπόθητο μήνυμα. Είναι σε καλά χέρια τώρα και μου στέλνει τις ευχές της. Στην Αγκαλιά συναντάμε καταπληκτικούς ανθρώπους. Όταν φεύγουν δεν σβήνονται εύκολα από τη μνήμη μας. Θυμάμαι τον Μουσταφά που μου μετέφρασε τις οδηγίες που είναι γραμμένες στα αραβικά και τον Αμπντελχαμίντ, νεαρό παλληκάρι, έξυπνο, που μας παρατηρούσε για ώρα και μετά ήρθε να μου πει όλο ευγένεια: «Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; Εσείς γιατί βοηθάτε τους πρόσφυγες;» Η ερώτηση με χτύπησε σαν σφαλιάρα. Μου ήρθε να βάλω τα κλάματα. Συγκρατήθηκα. Μου την έχουν κάνει πολλές φορές οι δημοσιογράφοι, όχι όμως ο ίδιος ο πρόσφυγας. Τι να του έλεγα;

Η Ριμ είναι μια Κατερίνα της Συρίας, μέσα σ’ εκείνη είδα πολλά δικά μου «χούγια». Όμως βλέπεις και εκτιμάς τόσο πολύ διαφορετικούς ανθρώπους .Όπως τον Κινέζο που έχει κατάστημα στην Καλλονή και για μένα μέχρι πρότινος είχε όλα τα κοινά χαρακτηριστικά του δισεκατομμυρίου των Κινέζων. Μου ήταν αδιάφορος. Μέχρι την ώρα που ανέκφραστος, σταμάτησε με το αυτοκίνητό του μπροστά στην Αγκαλιά, άνοιξε το πορτ  μπαγκάζ του αυτοκινήτου του και άρχισε να βγάζει πράγματα: καρπούζια, ροδάκινα, κρουασάν, χυμούς , νερά. Τα άφησε, κούνησε το κεφάλι του κι έφυγε. Αυτός ο άνθρωπος πίσω απ’ το παγωμένο βλέμμα έχει μια φλεγόμενη καρδιά. Υποκλίνομαι.

Κατερίνα Ευσταθίου (από το fb)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ:
1) Οι πρόσφυγες θα φύγουν, η ντροπή να μην μείνει
2) «Δεν γινόμαστε φονιάδες για το τίποτα»

Πέμπτη, 27 Αυγούστου 2015

Aλλαξε το sdna.gr! «Λυπάμαι για τους γνωστούς διεφθαρμένους»

Μερικές ώρες μετά τα μεσάνυχτα και εννέα μήνες αφότου βγήκε στον αέρα, το SDNA άλλαξε! Όχι ως προς τη γραμμή του, όπως αναφέρει στο σημείωμά του για τη αλλαγή ο Βασίλης Παπαθεοδώρου, αλλά ως προς τη μορφή του. Το λίφτινγκ είναι ορατό, το σάιτ πιο καθαρό στην ανάγνωση, και - κυρίως - η ροή των γεγονότων φαίνεται άμεσα και όχι με κάποιο... μπέρδεμα όπως γινόταν στην προηγούμενη μορφή του. +/- Δείτε τη συνέχεια

Ο Β. Παπαθεοδώρου, διευθυντής της αθλητικής ιστοσελίδας, γράφοντας για την αλλαγή αναφέρει: «Το μόνο που… ανακαλύψαμε ήταν ότι το site που βγήκε στον αέρα στις 17 Δεκεμβρίου χρειαζόταν ένα φρεσκάρισμα. Όχι δημοσιογραφικό, ούτε φυσικά ως προς τη… γραμμή του, που… λυπάμαι για τους γνωστούς διεφθαρμένους, αλλά θα παραμείνει πιστή και αταλάντευτη στο δρόμο που εξαρχής εξήγγειλε».

Και ο λόγος της αλλαγής κατά τον Β.Π.: «Το SDNA χρειαζόταν να γίνει πιο φιλικό προς τον χρήστη, ενδεχομένως και πιο απλό. Μπορεί κάπου αλλού η άποψη του κοινού να μη μετράει, αλλά σε εμάς… αρκούσε εξ αρχής ώστε να κινηθούμε προς την κατεύθυνση των αλλαγών. Όχι δραστικών, αλλά αρκετών ώστε η πλοήγηση στο site να γίνει πιο άνετη και λιγότερο… μυστήρια».

Τετάρτη, 26 Αυγούστου 2015

«Δεν γινόμαστε φονιάδες για το τίποτα»

Όταν καταλάγιασε ο θόρυβος χτες στην Αγκαλιά ρώτησα μια παρέα νεαρούς Σύριους. "Γιατί δεν μείνατε να πολεμήσετε;" Καταλάβαινες από τα πρώτα λεπτά πως είχες μπροστά σου μετρημένους ανθρώπους με ζυγισμένα λόγια, με συμπεριφορά άψογη, μια συμπεριφορά που ούτε εγώ δεν ξέρω αν θα είχα μετά από τόσο κατατρεγμό. Αν κάποιος ήταν να σου πει αλήθεια, θα ήταν αυτοί. Ένας νεαρός απάντησε: +/- Δείτε τη συνέχεια

"Ήμουν στον στρατό δυο χρόνια. Τα δυο χρόνια αυτά ήταν αρκετά για να καταλάβω πως οι σφαγές που γινόταν δεν είχαν κανένα νόημα. Εγώ δεν δέχτηκα να σκοτώσω κανέναν γιατί καμιά από τις δυο πλευρές- τις τρεις - πέντε -δέκα κανείς δεν ξέρει πλευρές δεν μάχεται για κάποιο ιδανικό παρά για τα συμφέροντα λίγων αφεντικών και για να κάνουν το παιχνίδι των Αμερικάνων, των Γερμανών, των πολυεθνικών. Δεν έριχνα σφαίρες για την πατρίδα μου αλλά γιατί ήμουν μαριονέτα (puppet ήταν η λέξη που χρησιμοποίησε) όσων θέλουν την πατρίδα μου διαλυμένη. Όποιος πάει να το πει αυτό τον σκοτώνουν, σε όποια πλευρά κι αν ανήκει. Εγώ δεν θα γίνω φονιάς για αυτούς. Η ανθρώπινη ζωή έτσι δεν έχει αξία (it was a value of nothing)".
Ο νεαρός με κοιτούσε στα μάτια και δεν κόμπιασε ούτε στιγμή. Μετέφρασε τα όσα μου είπε στην παρέα του. Ενας ακόμα με έπιασε από τον ώμο και επανέλαβε "Δεν γινόμαστε φονιάδες για το τίποτα. Κρυφτήκαμε έξι μήνες στα βουνά για να κάνουμε αντάρτικο και τότε είδαμε πως όλοι εμάς κυνηγούσαν και οι μεν και οι δε και όλοι. Άρα είχαμε δίκιο και ήθελαν να μας εξαφανίσουν. Φύγαμε και θα φτιάξουμε ξανά την πατρίδα μας όχι όμως όπως θέλουν οι Αμερικάνοι και οι πάμπλουτοι φίλοι τους άραβες αλλά όπως θέλουμε εμείς. Για όλους, να ζουν όλοι μέσα ειρηνικά". Αυτή είναι η δική μου κατάθεση σε όσους ρωτούν "γιατί δεν έμειναν να πολεμήσουν".

Γιώργος Τυρίκος (από το fb)

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
«Οι πρόσφυγες θα φύγουν, η ντροπή να μην μείνει»

Κυκλοφοριακό άλμα της Live με το ένθετο αφιέρωμα

Θεαματική κυκλοφοριακή αύξηση 63% παρουσίασε στην έκδοση της περασμένης Παρασκευής η Live Sport, η οποία κυκλοφόρησε και σε απλή μορφή, στην κανονική τιμή του 1,40 ευρώ, και με το ένθετο αφιέρωμα (των 2 ευρώ) στο νέο πρωτάθλημα της Σούπερ Λίγκας που επιμελήθηκε (αλλά δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει) ο αείμνηστος φίλος και συνάδελφός μας Γιάννης Ξενάκης. Τη συγκεκριμένα ημέρα η Live πούλησε 8.950 φύλλα, αριθμός που την κατέταξε στη δεύτερη θέση μεταξύ των δέκα ημερήσιων αθλητικών εφημερίδων. Η Live προγραμματίζει σειρά ειδικών εκδόσεων, επιβεβαιώνοντας όλο και περισσότερο την πέρασμά της στις κορυφαίες αθλητικές εφημερίδες, αν και μετράει λιγότερο από τέσσερα χρόνια ζωής.

Τρίτη, 25 Αυγούστου 2015

«Οι πρόσφυγες θα φύγουν, η ντροπή να μην μείνει» (ή Η ευαισθησία που άδειασε από τον Άδωνη και τον Πλεύρη)

«ΝΑ ΣΟΥ ΑΠΑΓΓΕΛΕΙ Ο ΝΕΑΡΟΣ ΑΦΓΑΝΟΣ ΣΤΙΧΟΥΣ ΤΗΣ ΣΑΠΦΟΥΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ ΛΥΠΑΤΑΙ ΠΟΥ ΗΡΘΕ ΒΡΩΜΙΚΟΣ ΣΤΟ ΝΗΣΙ ΤΗΣ...»

Ονομάζεται Γιώργος Τυρίκος (στο fb εμφανίζεται ως Γιώργος Τυρίκος-Εργάς) και οι διαδικτυακές αναρτήσεις του έχουν την αγωνία και την έγνοια για τους πρόσφυγες που καταφθάνουν μαζί με τη δυστυχία τους στη Λέσβο, εκεί όπου ζει ο (Καλύμνιος) Γιώργος. «Οι πρόσφυγες θα φύγουν, η ντροπή να μην μείνει», γράφει σε μια από τις πολλές αναφορές του με τις οποίες ενημερώνει, πραγματοποιεί εκκλήσεις για βοήθεια, ευαισθητοποιεί – με μια λέξη: ΜΕΤΕΧΕΙ! Εξαιρετική facebookική σελίδα. Όπου το Μέσον (το fb) αποκτά πραγματικά κοινωνική διάσταση. Και η οποία δεν (πρέπει να) αποτυπώνεται μόνο με ανταλλαγή μηνυμάτων και ματαιόδοξο κυνηγητό λάικ ή μοίρασμα προσωπικών δευτερολέπτων με τους διαδικτυακούς φίλους. Πρέπει (ποιος είμαι εγώ να λέει «πρέπει», αλλά ας το ξεπεράσουμε) να είναι ΚΑΙ μοίρασμα κοινωνικής ευαισθησίας.
Μια από τις αναρτήσεις του Γ.Τ., που έγινε στις 20 Αυγούστου, εξελίχθηκε, σε αυτό που λέμε viral, γιατί πλημμυρίζει από ανθρωπιά. Λες και έφυγε όλη από τον άδειο Άδωνη, τον κενό Πλεύρη και τους άλλους ομοιολάγνους της αναλγησίας και κατέκλυσε τον Τυρίκο. Με τον οποίο από χθες είμαι με αίτησή μου (σπάνια το κάνω) φίλος. Νιώθω πως αυτή η φιλία είναι κάτι περισσότερο από διαδικτυακή – και ας μην γνωριστούμε ποτέ από κοντά. Διαβάστε την ανάρτησή του, αλλά αναζητήστε και άλλες στη σελίδα του: +/- Δείτε τη συνέχεια

«Nα βάζεις στο χέρι Σύρου πρόσφυγα πενήντα ευρώ και εκείνος να μη τα δέχεται με τίποτα λέγοντας "εγώ είμαι ένας, θα τα καταφέρω, δώσε τα σε μια οικογένεια".
Να συζητάς νύχτα στην Αγκαλιά που δεν έχει ρεύμα για την "Καρδιά του Σκότους" του Κόνραντ παρέα με Πακιστανό καθηγητή Αγγλικής Φιλολογίας από το Πανεπιστήμιο της Λαχώρης.
Να σου απαγγέλει νεαρός Αφγανός στίχους της Σαπφούς και να σου λέει πως λυπάται που ήρθε βρώμικος πρόσφυγας στο νησί της.
Να στέκεσαι σαν μαλάκας ακούγοντας από νεαρό Παλαιστίνιο μηχανικό-μηχανολόγο για τον Ηρόστρατο και τις υδραυλικές του μελέτες.
Να τρως χοντρή ήττα στο σκάκι (τέσσερις φορές απανωτά) από δεκαπεντάχρονο από τη Σρι Λάνκα... 
Να λαμβάνεις με το ταχυδρομείο δεκάδες δέματα με τακτοποιημένα ρουχαλάκια από όλο τον πλανήτη και με σημειώματα "Υπομονή". "Βαστάτε". "Σταγόνα στον ωκεανό, μα σταγόνα".
Να έρχεται ο μεροκαματιάρης, στην ηλικία σου και να σου δίνει μια τσάντα αναλγητικά που αγόρασε κάνοντας έρανο στη δουλειά του και να έχουν τσοντάρει όλοι.


Να σχολάει dj από τη νυχτερινή του βάρδια σε μπαρ, να τον πετυχαίνεις εφτά η ώρα το πρωί ξενύχτη και να σου δίνει εβδομήντα ευρώ, ο,τι έβγαλε ολόκληρο το βράδυ "για να βοηθήσω τους ανθρώπους" και να φεύγει χαμογελώντας κάνοντας και μια σούζα.
Να μην ξέρεις να εξηγήσεις στον παππού από το Χαλέπι πως αυτό που πάτησε βγαίνοντας από τη βάρκα είναι αχινός, να μη ξέρεις τη λέξη στα αγγλικά και να πετάγεται μια στρουμπουλή κοπελίτσα και να σε ταπώνει με προφορά χαμογελώντας "sea urchin!"
Να έρχεται Έλληνας μετανάστης από Γερμανία και να σου λέει πεταχτά, ενώ χάνεσαι, πως θα πάει να προπληρώσει φρούτα και να καταλαβαίνεις πως σου πλήρωσε τα φρούτα όλου του επόμενου μήνα και βάλε και να μην ξέρεις καν το όνομά του να πεις ευχαριστώ.
Να σου στέλνει μήνυμα ο Σύριος με την υπέροχη οικογένεια που πέρασε από την Αγκαλιά πριν ένα μήνα και να σου λέει "είμαστε Γερμανία, τα καταφέραμε, είμαστε ζωντανοί".
Είπα να μην κάνω άλλη ανάρτηση για αυτήν την εβδομάδα, μα τέτοια πράγματα αν δεν τα μοιραστώ θα σκάσω... Καταστάσεις που δεν είχαμε τη δύναμη να φανταστούμε. Αλήθεια δεν έχω δικαίωμα να μην πω τι ζούμε, τα καλά και τα κακά, δεν έχω το δικαίωμα».

Οι τέσσερις βάρκες του Μητρόπουλου

Ο αρχηγός της κωλοτούμπας, ο Αλέξης Μητρόπουλος, δηλώνει πως δεν χρειάζονται εκλογές και δεν υπάρχει ανάγκη για συνέδριο στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά επιβάλλεται νέο κυβερνητικό σχήμα με στήριξη των κομμάτων που ψήφισαν «ναι». Δηλαδή Ποτάμι; Δηλαδή Νέα Δημοκρατία; Δηλαδή ΠΑΣΟΚ; Δηλαδή κυβέρνηση με Φώφη; Μήπως και με Βενιζέλο; Ο Μητρόπουλος έφυγε από το ΠΑΣΟΚ αλλά κρατάει τους δεσμούς αίματος με το κέντρο. Πατάει σε δύο βάρκες – κεντροαριστερά και αριστερά –, όμως κρατάει με τα χέρια άλλες δυο, δηλαδή αριστερές θέσεις επιπέδου Λαφαζάνη και ρητορεία κολακείας «για τον πρόεδρό μας», τον Τσίπρα, τον οποίο βέβαια καταχερίζει λεκτικά από την επομένη του πρώτου σχηματισμού κυβέρνησης της αριστεράς, όταν έμεινε εκτός χαρτοφυλακίων. +/- Δείτε τη συνέχεια


Τώρα ο Μητρόπουλος το «παίζει «ευγενής αντάρτης», ψηφίζει «ναι» ή «παρών», αλλά συνεχίζει να παίρνει σβάρνα τα κανάλια και τα ραδιόφωνα, ουσιαστικά για να ψηφοθηρήσει λέγοντας πόσο αντίθετος (και συνεπώς πόσο καλός) είναι αυτός με τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση.

Μην ξεχνάμε ότι λίγα λεπτά αφότου έκλεισαν οι κάλπες του δημοψηφίσματος, ο Μητρόπουλος βγήκε στον Real fm για να εκθειάσει τη επιτυχία της κυβέρνησης, να πει ότι οι εταίροι «νόμιζαν ότι ξεμπέρδεψαν αλλά την πάτησαν» μαζί της και να γνωμοδοτήσει ότι η απόφαση του δικαστηρίου που είχε βγει δυο μέρες πριν υποχρέωνε την Ευρωπαϊκή Τράπεζα να συνδράμει άμεσα τις ελληνικές τράπεζες με ρευστότητα.

Αφού ο επιστημονικός του λόγος δεν επαληθεύτηκε, τώρα κάνει προτάσεις για κυβερνητικές συμμαχίες του ΣΥΡΙΖΑ με ΠΑΣΟΚ, Ν.Δ. και άλλους. Οι οποίες θα κάνουν τι, κύριε Μητρόπουλε; Ηπιότερα τα μέτρα που ήρθαν, έρχονται και θα έρχονται; Τι θα πετύχουν οι μετρ των μέτρων;

(Φυσικά, ο κόλακας Μητρόπουλος δεν παύει σε κάθε συνέντευξή του να μοιράζει πλούσια κολακείες στους συνεντευξιάζοντες).

Δευτέρα, 24 Αυγούστου 2015

Οδοιπορικό ενός γκρινιάρη: H Κίτρινη Ακτή, οι τουαλέτες επιπέδου ΚΤΕΛ στο Μονακό και ο φραπές των 8 €

Ο φραπές Μονακό, σε τιμή ευκαιρίας... 
ΑΠΟΦΕΥΓΟΝΤΑΣ ΤΗ ΣΑΡΑΠΟΒΑ ΤΟΥ ΜΠΡΑΧΑΜΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΩΝ ΚΙΝΕΖΩΝ. ΤΟ ΒΡΟΜΙΚΟ ΚΟΚΚΙΝΟ ΧΑΛΙ ΤΩΝ ΚΑΝΝΩΝ ΚΑΙ ΤΟ ΒΥΣΜΑ ΤΟΥ ΑΝΤΡΕΟΤΙ ΣΤΗΝ «ΑΛΙΤΑΛΙΑ»

Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΣΑΡΙΔΗΣ 

Πόσο ν' αντέξεις ο άνθρωπος το αραλίκι στην αμμουδιά, παρατηρώντας τον τύπο της μπροστινής ξαπλώστρας παραπέρα να επιχειρεί να δαμάσει το μελτέμι, για να ξεφυλλίσει το «Φως των Σπορ»; Ή την κάθε Σαράποβα του Μπραχαμίου. Η οποία ξεδιπλώνει το ταλέντο της στις ρακέτες και κάθε φορά που καταφέρνει δύο συνεχόμενα χτυπήματα χωρίς να της πέσει το μπαλάκι κάτω ή στη θάλασσα, αποσπά τις επευφημίες του συμπαίκτη της (ως γνωστόν, το... μπραζίλιαν σέρνει καράβι). Περισσότερες οι επαναλήψεις του «έργου» των διακοπών μου και από του «Ρετιρέ» στο Μέγκα. Οπότε, τον φετινό Αύγουστο είπα να το στρίψω αλλιώς το τιμόνι: «πενταήμερη» στην Κυανή Ακτή. Αλλέως πώς Côte d'Azur, έτσι για να καταλαβαινόμαστε κι εμείς οι κοσμοπολίτες. Καταχρηστικώς, βεβαίως, Κυανή. Το διαπίστωσα, ιδίοις όμμασιν που λένε. Κίτρινη είναι… +/- Δείτε τη συνέχεια

Επιδρομή Κινέζων τουριστών. Τόσοι Κινέζοι ούτε στην Κίνα! Κινέζοι με μαλλί Playmobil και Κινέζες με ανταύγειες, Κινέζοι με καπελάκια και Κινέζες με παρασόλ, Κινέζοι με road shoes ή σαγιονάρες και Κινέζες με σταράκια ή σανδάλια, Κινέζοι με τάμπλετ και Κινέζες με i-phone.

ΝΙΚΑΙΑ 

Στη Νις (ελληνιστί Νίκαια), μάλιστα, που διαθέτει μια παραλία μερικών χιλιομέτρων, στρωμένη με πέτρες, πρέπει να τον έκοψε κρύος ιδρώτας το δήμαρχο. Από μια πέτρα, σου λέει, να πάρουν κάθε Κινέζος και Κινέζος, είτε για σουβενίρ είτε για να ρίξει πανωσήκωμα στο Σινικό Τείχος, δεν θα μείνει γαρμπίλι για δείγμα στη Γαλλική Ριβιέρα. Τουλάχιστον στο μουσείο μοντέρνας τέχνης της πόλης είχαν προνοήσει. Σε μια αίθουσα, ένας καλλιτέχνης είχε φτιάξει ένα λοφάκι από κάτι σαν κάρβουνα (ίσως βαμμένες κομμάτια κάποιου υλικού), έτσι σκέτο, άνευ ετέρου ποικίλματος, τα οποία -όπως όλα τα εκθέματα- δεν επιτρεπόταν να τ' αγγίξεις, πόσω μάλλον να τα βουτήξεις γι' αναμνηστικά.

Τις προάλλες, που πάνω στην κουβέντα μια γνωστή μου μού είπε ότι «ο παππούς μου εμένα ήταν διευθυντής του Λιμενικού Ταμείου...», ψάρωσε όταν άκουσε πως «εμένα ο παππούς αφιέρωσε τη ζωή του στην αρτ νισουάζ». Καρβουνιάρης ήταν, αλλά πού να το φανταστεί (η γνωστή). Την ψάρωσε αυτό το -αποκλειστικά δικής μου επινόησης- αρτ νισουάζ. Τόσο, ώστε να μη ρωτήσει τι είναι τούτο...

ΚΑΝΝΕΣ 

Κυανή Ακτή, όμως, δεν είναι μονάχα η Νις. Είναι και οι Κάννες. Εκεί που κατάλαβα γιατί τόσα χρόνια η τηλεόραση, τις μέρες του κινηματογραφικού φεστιβάλ, προβάλλει μονάχα την κεντρική είσοδο, τη σκάλα με το κόκκινο χαλί. Τόσο άσχημο κτίριο δεν θα τολμούσε ν' αναγείρει ούτε ο χειρότερος Έλληνας εργολάβος! Φυσικά, υπήρχε και όταν πήγαμε εμείς κόκκινο χαλί. Δεν ξέρω αν είναι το ίδιο που πατάει η Κάμερον Ντίαζ και ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, αλλά υπήρχε. Και ήταν ελαφρώς πιο βρόμικο από τη μοκέτα στο λεωφορειόδρομο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας!
Κάννες
Σαφώς πιο αγαπησιάρικο το μεσαιωνικό χωριό Σεν Πολ ντε Βενς, όπου πήγαμε μετά. Και χωρίς χαλί...

ΣΕΝ ΤΡΟΠΕ 

Κυανή Ακτή, επίσης, είναι και το Σεν Τροπέ. Απέχει από τη Νις καμιά εκατοστή και ίσως λίγο περισσότερο χιλιόμετρα, αλλά θες τρεις ώρες για να πας! Μόλις βγαίνεις από τον αυτοκινητόδρομο έχει μια επαρχιακή οδό με μία λωρίδα ανά κατεύθυνση και μία τρίτη για ποδήλατα. Για να μην πάθει τίποτα ο... θαμών της σέλας του ποδηλάτη έτσι και με στη φουλ τουριστική σεζόν, φάγαμε ένα μποτιλιάρισμα άνευ προηγουμένου, Και φτάνοντας στο Σεν Τροπέ, βλέπεις ένα λιμανάκι και κανένα αδέσποτο. Προφανώς, τα περιμάζεψε όλα η παραθερίστρια του χωριού Μπριζίτ Μπαρντό, για να μην τα κάνουν παϊδάκια οι Κινέζοι, που το κάνουν κέφι το σκυλίσιο το κοψίδι! Έβλεπε μακριά η Μπεμπέ...

ΜΟΝΑΚΟ 

Για το Μονακό, πάντως, πώς να πεις κακό λόγο; Μέχρι πινακίδα ότι σερβίρεται φραπέ είδαμε, ακριβώς απέναντι από το παλάτι. Και σαν χαϊβάνια παραγγείλαμε. Οκτώ ευρώ ένα ποτήρι, όπου τα 3/4 ήταν αφρός και όταν το καλαμάκι χτύπησε, επιτέλους, φλέβα, άνθρακας ο θησαυρός. Απροσδιόριστης προέλευσης νεροζούμι.
Μεσαιωνικό χωριό
 Στο δε ωκεανογραφικό μουσείο υπήρχε και μια μικρή πισίνα, όπου κολυμπούσε ένας μικρός καρχαρίας, τον οποίο μπορούσες -υπό την επιτήρηση υπαλλήλων- ν' αγγίξεις στο πίσω μέρος τους. Είχε και βρύση, για να ξεπλένεις κατόπιν τα χέρια, μηχανισμό με ρολό χαρτιού για να τα σκουπίζεις και κάδο απορριμάτων δίπλα. Παρά ταύτα, έβλεπες μουσκεμένα χαρτιά στο πάτωμα, γύρω από τον κάδο, κάτι σαν εικόνα από τουαλέτες στα ΚΤΕΛ του Κηφισού! Πώς να πεις κακό λόγο; Σκέτη Ελλαδάρα!

ΜΙΛΑΝΟ 

Οχι, δεν τελείωσαν τα tips από το ταξίδι, που λέμε κι εμείς οι κομοπολίτες! Είχε και Μιλάνο το πρόγραμμα. Εκεί προσγειωθήκαμε κι από εκεί επιστρέψαμε. Στο πήγαινε, ομολογώ, είχα μία ανησυχία έτσι κι έπεφτε το αεροπλάνο. Μη τυχόν σωθώ εγώ και η σιτεμένη αεροσυνοδός και βρεθούμε μόνοι σε κανένα ξερονήσι. Εικάζω ότι προσλήφθηκε στην «Αλιτάλια» με βύσμα τον Τζούλιο Αντρεότι, την εποχή που κατακτούσε το σκουντέτο η Τορίνο του Κλαούντιο Σάλα και του Τσίτσιο Γκρατσιάνι και στην κορυφή των ιταλικών charts βρισκόταν η Ραφαέλα Καρά.

Ευτυχώς, το Μεδιόλανον δεν είχε μονάχα Κινέζους, αλλά και όλο τον αραβικό κόσμο! Ό,τι κυκλοφορεί σε μαύρο τσαντόρ, στο Ντουόμο και στα πέριξ το έβλεπες. Μες στο λιοπύρι. Ούτε στο Σύνταγμα τον καιρό που κατέβαιναν οι καλόγριες στις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου για το θρήσκευμα στις ταυτότητες, δεν είχε τόση μαυρίλα. Η μοναδική διαφορά είναι ότι οι δικές μας δεν είχαν πάρει αμπάριζα όλες τις τζελατερίες και δεν είχαν «τσακίσει» τα μπολ με τη στρατσιατέλα.
Παρεμπτιπτόντως, να καταγγείλω ότι μία εξ αυτών, που κάθησε παραδίπλα μας για φαγητό, κρατούσε «μαϊμού» τσάντα Σανέλ, όπως τσέκαρε το αετίσιο -κι αρκούντως εκπαιδευμένο- μάτι της ημετέρας συζύγου.

Θα ήταν επιπόλαιο εκ μέρους μου να έγραφα και κάτι -από τα, πράγματι, αρκετά- καλά του ταξιδιού. Θα κατέστρεφα την εντύπωση του γκρινιάρη και μίζερου, που με τόσο κόπο έχτισα! Και του χρόνου...

«Εσύ καλά το γέμισες το καρότσι»

Η Ζωή κάλεσε τον Στουρνάρα να καταθέσει στην επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, αλλά ο (μια ζωή κρατικές θέσεις) τραπεζίτης διαρρέει ότι δεν θα σπεύσει επειδή κάνει τις διακοπές του στη Σύρο. Αληθές! Όχι το ότι δεν θα πάει, αλλά το ότι έχει αράξει στο νησί. Χωρίς καμιά βιάση να γυρίσει. Καιρό είναι εκεί. Τον συνάντησε και συνεργάτης του Harddog πριν περίπου είκοσι μέρες. Τον είδε μάλιστα να ψωνίζει στο Carrefur της Ερμούπολης σέρνοντας το καροτσάκι του. Με το βλέμμα να αποφεύγει τις συναντήσεις με άλλα βλέμματα. «Εσύ καλά το γέμισες το καρότσι», του είπε μια κυρία. Αλλά ο τραπεζίτης δεν άκουσε. Ή έκανε πως δεν άκουσε.

Προς ηγεσίες (γενικώς και ειδικώς)

Άμα μπλέξεις με τα σκατά, σε τρώει – και εσένα – ο βόθρος.

(Θα μπορούσε να είναι και κινέζικη παροιμία, αλλά δεν είναι).

Κυριακή, 23 Αυγούστου 2015

1.000 φύλλα συνέπειας στην ενημέρωση

Τα χιλιάσαμε! Η Live Sport «γράφει» σήμερα 1.000 φύλλα συνέπειας στην ενημέρωση απέναντι στο αναγνωστικό της κοινό. Ένα κοινό που την αγκάλιασε από την πρώτη στιγμή, τη βοήθησε να μπουσουλήσει, να σταθεί στα πόδια της, να καθιερωθεί. Ένα κοινό στο οποίο όλοι εμείς που δουλεύουμε σ΄ αυτή την εφημερίδα χρωστάμε ένα πολύ μεγάλο «ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ». Από τα βάθη της καρδιάς μας. Η αλήθεια είναι πως όταν ξεκινούσαμε την τρέλα της έκδοσης μιας καθημερινής αθλητικής εφημερίδας στην εποχή της μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης που βίωσε (και εξακολουθεί να βιώνει) μεταπολεμικά η Ελλάδα, αλλά και στην εποχή που κέρδιζε όλο και περισσότερο έδαφος η δωρεάν αθλητική ενημέρωση μέσω των ιστοσελίδων, σχεδόν κανείς –εκτός από εμάς, εννοείται- δεν πίστευε στην επιτυχία του εγχειρήματος. Κάποιοι καλοί μας «φίλοι», μάλιστα, είχαν πει δημόσια πως «αυτή η εφημερίδα δεν θα πουλήσει ούτε 1000 φύλλα». Χάρη σε εσάς, τους διαψεύσαμε όλους! +/- Δείτε τη συνέχεια

Αρκετοί είναι εκείνοι που αναρωτιούνται ποιό είναι το μυστικό της επιτυχίας μας. Δεν νομίζω πως υπάρχει μυστικό... Εκτός αν θεωρεί κανείς «μυστικό» τη συνέπεια, το ρεπορτάζ, την αποκάλυψη, την αληθινή δημοσιογραφία και όχι τη δημοσιογραφία του non paper. Θυμίζω πως, στην διαδρομή των 1.000 φύλλων, αρκετές ήταν οι φορές που βγήκαν ανακοινώσεις εις βάρος της Live Sport από διάφορες ΠΑΕ.
Λίγα 24ωρα μετά τις ανακοινώσεις –κυριολεκτικά πριν αλέκτορα φωνήσαι- τα γεγονότα είχαν επιβεβαιώσει πανηγυρικά την εφημερίδα. Το πιο σημαντικό: Αυτή η εφημερίδα δεν ανήκει σε κάποιον επιχειρηματία, που μέσα από τις σελίδες της θέλει να εξυπηρετήσει άλλες επιχειρηματικές του δραστηριότητες. Οι ιδιοκτήτες της δεν είναι και ιδιοκτήτες στοιχηματικών εταιρειών, για παράδειγμα. Δεν είναι εργολάβοι. Δεν έχουν πάρε-δώσε με το Δημόσιο. Δεν έχουν θαλασσοδάνεια σε τράπεζες. Δεν παίζουν παιχνίδια.

Η ελευθερία που μας έχουν δώσει στη δουλειά μας είναι όχι απλά σπάνια στην εποχή που ζούμε. Είναι μοναδική! Κανείς δεν επεμβαίνει στα ρεπορτάζ και στα κείμενα, κανείς δεν επιχειρεί να «περάσει γραμμή» υπέρ συγκεκριμένων συμφερόντων. Αυτό δεν σημαίνει πως είμαστε αλάνθαστοι. Ίσα – ίσα. Όμως έχουμε το θάρρος να αναγνωρίσουμε το λάθος μας. Κι οι αναγνώστες μας έχουν πεισθεί πως τα όποια λάθη δεν γίνονται σκόπιμα, στο βωμό κάποιων συμφερόντων, αλλά είναι ανθρώπινα λάθη που ο καθένας θα μπορούσε να κάνει.

Η μοναδική πηγή εσόδων αυτής της εφημερίδας είναι η τιμή πώλησης –το 1,40 που δίνει καθημερινά ο αναγνώστης στο περίπτερο για να μας αγοράσει. Και κάποιες –ελάχιστες- διαφημίσεις. Γι΄ αυτό και το «ευχαριστώ» όλων των εργαζομένων προς τους αναγνώστες μας είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟ! Για να φτιαχτεί και να εξελιχθεί –φθάνοντας τα 1.000 φύλλα- η Live Sport εργάσθηκαν και εργάζονται σκληρά και με μεράκι πολλοί συνάδελφοι. Οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν άνεργοι όταν ξεκίνησε το εγχείρημα, τον Απρίλιο του 2012. Όλοι έβαλαν το δικό τους λιθαράκι. Ακόμη κι αυτοί που αποχώρησαν από την ομάδα στην πορεία, για διάφορους λόγους. Δεν θέλω να αναφερθώ σε καθέναν ξεχωριστά. Τους ευχαριστώ προσωπικά όλους. Από τον διευθυντή σύνταξης, Αντώνη Φουντή, μέχρι τον συντάκτη του αθηναϊκού ποδοσφαίρου. Για το τέλος μια υπόσχεση: Παρά τη δύσκολη συγκυρία, εμείς θα συνεχίσουμε να προσπαθούμε και να κάνουμε καινούργια πράγματα. Τα καλύτερα έρχονται! 

Γιάννης Μηνδρινός
Δημοσιεύεται στη Live Sport της Κυριακής)

«Άθλιοι» από αθλίους διαφέρουν...

Όσοι τυχόν χαρήκατε με την περιπέτεια του Καμμένου στην Κω, έχετε υπόψη σας ότι αυτοί που του πέταξαν τα αβγά δεν ήταν τίποτα θύματα των μνημονίων που η αγανάκτηση κι η αηδία τους χτύπησε κόκκινο. Φασίστες ήταν. Που αηδιάζουν με τους πρόσφυγες και είχαν την απαίτηση από τον υπουργό άμυνας να στείλει τα πολεμικά να βυθίσουν τα φουσκωτά τους. Τα φουσκωτά των "αθλίων" - των αθλίων του Ουγκό, όχι του νησιού. "Άθλιοι" από αθλίους διαφέρουν.

Μανώλης Γρηγοράκης (Από το fb)

Σάββατο, 22 Αυγούστου 2015

Οι δρόμοι της επιστροφής

Οι διακοπές τελειώνουν - για κάποιους τελείωσαν ήδη, και μάλιστα «βίαια» λόγω δυσάρεστων γεγονότων. Οι φίλοι και οι συνεργάτες του Harddog παίρνουν τον δρόμο της επιστροφής. Δια θαλάσσης, αέρος, οδικώς και δια... πεζογέφυρας. Μακάρι οι επόμενες να είναι ανέμελες. Το μπλογκ αυτές τις μέρες θα μπει σε κανονική ροή... Θα είμαστε εδώ να τα λέμε. Μη χανόμαστε!


Πέμπτη, 20 Αυγούστου 2015

Η τελευταία δουλειά του Γιάννη Ξενάκη σε ένθετο στη Live Sport, αφιερωμένο στη μνήμη του

EKEI ΠOY TΟΝ ΒΡΗΚΕ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ...

Το πλούσιο αφιερωματικό ένθετο στην έκδοση της Live Sport της Παρασκευής έγραψε σε μεγάλο βαθμό και επιμελήθηκε ο Γιάννης Ξενάκης. Τώρα αυτή η (αποχαιρετιστήρια όπως τραγικά αποδείχτηκε) δουλειά είναι αφιερωμένη από τη διεύθυνση της εφημερίδας στη μνήμη του! Πρόκειται για 48σέλιδο περιοδικό με την ευκαιρία της έναρξης της Σούπερ Λίγκας, για το οποίο ο Γιάννης «δούλεψε με παιδικό ενθουσιασμό» (διαβάστε εδώ το «Ένα γράμμα στον Γιάνναρο», του Αντώνη Φουντή), αλλά ο θάνατος τον βρήκε πάνω στις τελευταίες πληκτρολογήσεις και διορθώσεις, τα ξημερώματα της περασμένης Παρασκευής. Τότε ο Γιάννης δούλευε στο γραφείο του σπιτιού του, όπου ένιωσε την αδιαθεσία που τον έκανε να σπεύσει – χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν – στο Κέντρο Υγείας του Μαρκοπούλου και εκεί να καταλήξει. +/- Δείτε τη συνέχεια

Χαρακτηριστικό είναι το απόσπασμα από το κείμενο του Αντώνη Φουντή, που δημοσιεύτηκε στη Live Sport την Τετάρτη και αναδημοσιεύτηκε στον Harddog (δείτε το λινκ στην αρχή του κειμένου):

«Γιατί ρε Γιάννη; Είπαμε, εσύ, ο Μηνδρινός κι εγώ, να ετοιμάσουμε ένα 48σελίδο αφιέρωμα στην Σούπερ Λίγκα που ξεκινάει το Σάββατο και πανηγύριζες σαν μικρό παιδί λες και σου έταξαν το καλύτερο παιχνίδι. Τα βάλαμε κάτω, κατέβασες σωρό ιδέες, μας έδειξες δεκάδες ξένα έντυπα και μοιράσαμε τη δουλειά στους συναδέλφους. Ξεκίνησες πωρωμένος να γράφεις και να διορθώνεις και ξαφνικά την κοπάνησες. Τι έγινε ρε, Γιάννη και μας άφησες μόνους να τελειώσουμε τη δουλειά;». 

Τι περιέχει 

Στις 48 σελίδες που αποτελούν το αφιέρωμα της Live Sport στο νέο πρωτάθλημα περιλαμβάνoται:

-Πλήρεις παρουσιάσεις των ομάδων.
-Δηλώσεις των αρχηγών τους που μιλούν αναφορικά με το νέο πρωτάθλημα.
-Τις κορυφαίες στιγμές των 36 προηγούμενων επαγγελματικών πρωταθλημάτων, μέσα από μια φωτογραφία και μια λεζάντα.
- Τα σχόλια από τέσσερις βετεράνους (Γιώτης Τσαλουχίδης, Κριστόφ Βαζέχα, Βασίλης Λάκης και Βασίλης Μπορμπόκης) σχετικά με το διοργάνωση που αρχίζει το Σάββατο, τις μεταγραφές, τις προβλέψεις τους κλπ.
-Τις οικονομικές, δικαστικές και άλλες εκκρεμότητες, λίγο πριν από τη σέντρα.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
1) Ένα γράμμα στον Γιάνναρο (Live, Αντώνης Φουντής)
2) Τα δημοσιογραφικά «μισάλεπτα» του Γιάννης Ξενάκη (Live, Διον. Βραϊμάκης)
3) Η Live Sport με βασικό θέμα τη μεγάλη απώλεια του Γιάννη
4) Ευχόταν στον Βίρβο «Καλό παράδεισο» μια εβδομάδα πριν
5) Τα τελευταία πολιτικά σχόλια του Γιάννη

Τετάρτη, 19 Αυγούστου 2015

Γράμμα του Αντώνη Φουντή στον Γιάννη Ξενάκη

«ΛΕΓΑΜΕ ΠΑΝΤΑ ΟΤΙ ΤΙΣ ΠΙΟ ΠΟΛΛΕΣ ΩΡΕΣ ΤΙΣ ΠΕΡΝΑΜΕ ΜΑΖΙ ΣΤΙΣ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΠΑΡΑ ΜΕ ΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΕΣ ΜΑΣ»

Δημοσιεύεται στη Live Sport της Τετάρτης (*) 

Αγαπημένε μου Γιάννη,

αντί προλόγου θα μπω απευθείας στο θέμα, έτσι όπως μιλούσαμε πάντα στα σχεδόν 30 χρόνια της κοινής πορείας στην δημοσιογραφία. Πες μου λοιπόν: τι έγινε ρε, Γιάννη; Γιατί μας την κοπάνησες έτσι; Γιατί μας άφησες μόνους στα καλά καθούμενα; Τι συνέβη; Ξέρεις Γιάννη, αυτό που με εξοργίζει πιο πολύ είναι ότι έφυγες, και για πρώτη φορά στην 30χρονη φιλία και συνεργασία μας, δεν τελείωσες τη δουλειά! Γιατί ρε Γιάννη; Είπαμε, εσύ, ο Μηνδρινός κι εγώ, να ετοιμάσουμε ένα 48σελίδο αφιέρωμα στην Σούπερ Λίγκα που ξεκινάει το Σάββατο και πανηγύριζες σαν μικρό παιδί λες και σου έταξαν το καλύτερο παιχνίδι. Τα βάλαμε κάτω, κατέβασες σωρό ιδέες, μας έδειξες δεκάδες ξένα έντυπα και μοιράσαμε την δουλειά στους συναδέλφους. Ξεκίνησες πωρωμένος να γράφεις και να διορθώνεις και ξαφνικά την κοπάνησες. Τι έγινε ρε, Γιάννη και μας άφησες μόνους να τελειώσουμε τη δουλειά; +/- Δείτε τη συνέχεια

Πόσα και πόσα ξενύχτια, άγχη και αγωνίες. Τόσος κόπος και στρες, τόσο καλαμπούρι και δουλειά, τόσες συγκινήσεις, χαρές, λύπες, πανηγυρισμοί, γκρίνιες. Κι όλα αυτά τα διέγραψες με μιας, Γιάννη μου. Σκέψου εκεί που θα είσαι, πόσα ανοιχτά μέτωπα άφησες πίσω. Αλήθεια "ρε Γιαννάκη", όπως σε αποκαλούσα σχεδόν τρεις δεκαετίες σε “Ελευθεροτυπία” και “Live”, έχεις καταλάβει πόσα μέτωπα άφησες ανοιχτά; Τι να πρωτογράψω;
*Αφησες τις τρεις γυναίκες της ζωής του, τη Ρούλα, την Αρτεμη και την Ζέφη.
*Αφησες μόνους τους γονείς σου
*Αφησες τους φίλους και τις παρέες σου
*Αφησες στη μέση τη δουλειά μας στην εφημερίδα
*Χάλασες τον “γάμο” Γιάννη. Αυτό δεν λέγαμε πάντα τόσα χρόνια μαζί σε “Ελευθεροτυπία” και “Live”; Οτι πιο πολλές ώρες περνάμε μεταξύ μας στις εφημερίδες, παρά με τις οικογένειες μας και είναι σα να “παντρευτήκαμε” ο ένας τον άλλον;
* Δεν προλάβαμε να δημιουργήσουμε τελικά το fan club της αγαπημένης μας Γκλάντμπαχ, Γιάννη μου. Το λέγαμε, το συζητούσαμε, βρήκες ένα σωρό υποψήφια μέλη και τελικά, πάει κι αυτό...
* Τόσα χρόνια στο ρεπορτάζ της ΑΕΚ, οι συνάδελφοι σε πείραζαν ότι έχεις στο βιογραφικό σου μόνο ένα πρωτάθλημα με τον Δικέφαλο και περίμενες τη χρονιά που ο τίτλος θα γινόταν κιτρινόμαυρος! Το άφησες κι αυτό...
*Πόσο καιρό συζητάμε για αυτό το τραπέζωμα με τις γυναίκες μας στο “τρίγωνο” στα Καλύβια, με όλο το αθλητικό τμήμα της “Ε”. Είχες φαγωθεί να πάμε για “κοψίδια” να βγάλουμε απωθημένα. Ολο το κανονίζαμε και τελικά τίποτα...
*Ποιος θα μας λέει τώρα τις ονομασίες των γηπέδων της Μπουντεσλίγκα με την βαριά γερμανική προφορά, που τρέλαινε κόσμο και κοσμάκη;

Πόσα πράγματα άφησες στη μέση, ρε φίλε. Ναι, για αυτό έχω θυμώσει. Δεν γίνεται εσύ, ένας τελειομανής και κορυφαίος κατ' εμέ, αληθινός και γνήσιος δημοσιογράφος, να την κοπανάει έτσι. Δεν γίνεται ρε Γιάνναρε, εσύ ο ΑΠΟΛΥΤΟΣ ρεπόρτερ με την πραγματική έννοια της λέξης, να μας την κάνεις έτσι. Απλά δεν γίνεται...

Μου είναι ασύλληπτο ό,τι συνέβη. Δεν μπορώ να το πιάσω, πως στο λένε... δουλεύαμε δίπλα-δίπλα, ως συνήθως, το βράδυ της Πέμπτης μέχρι τα χαράματα της Παρασκευής, για να βγάλουμε δύο φύλλα λόγω της αργίας του Δεκαπενταύγουστου και παράλληλα δίναμε ύλη και για το αφιέρωμα. Είπαμε καληνύχτα και ενώ εγώ πήγα σπίτι, εσύ Γιάννη πήγες στο κέντρο Υγείας Γιάννη και σε έχασα. Είναι πολύ σκληρό παιχταρά μου, δεν αντέχεται με τίποτα. Δεν ξέρω πως να το βγάλω από μέσα μου και για αυτό κάθομαι και σου γράφω αυτό το γράμμα...

Και ξέρεις κάτι Γιάνναρε; Αυτό που με ενοχλεί περισσότερο είναι οτι τα όσα γράφουμε για σένα, σε αδικούν τώρα. Γιατί σε τέτοιες στιγμές όλοι λένε "καλά, τα ίδια γράφονται για όποιον φεύγει...". Κι αυτό είναι άδικο ρε, Γιάννη. Σε αδικεί αγορίνα μου. Ολοι όσοι σε ξέρουν, γνωρίζουν οτι δεν είναι έτσι. Δεν γράφονται, όσα γράφονται, γιατί έφυγε ένας ακόμα. Γρά
φονται γιατί είσαι (ναι, για μένα είσαι...) ο ορισμός του δημοσιογράφου. Οχι μόνο στο ρεπορτάζ της αγαπημένης σου ΑΕΚ, αλλά για όλη την αθλητική δημοσιογραφία.

Συγγνώμη Γιάννη, αλλά εμένα με είχες για κορόιδο που για κάθε σοβαρό θέμα στην Ελευθεροτυπία (την κοινή μεγάλη μας αγαπημένη, από τον Σεπτέμβριο του 1988), ήθελα εσένα να γράψεις το κομμάτι; Οχι Γιάννη. Το έκανα επειδή γνώριζα ότι θα διαβάσω το απόλυτο ρεπορτάζ, δεν θα χρειαστεί να κάνω την παραμικρή παρέμβαση, δεν θα έριχνες σε γκάφα την εφημερίδα και το θέμα θα ήταν ανάλογο της κλάσης σου, παικταρά μου...

Καλό ταξίδι Γιάνναρε μου. Είμαι βέβαιος, ότι εκεί που θα πας, πάλι δεν θα καθίσεις ήσυχος, αλλά θα ψάξεις να βρεις παλιούς καλούς φίλους. Τον Κώστα τον Τσόγκα, τον Κώστα τον Αναστασόπουλο, τον Γιώργο τον Βενετούλια, τον Φίλιππο τον Συρίγο, τον Λάζαρο τον Μουρκάκο και άλλους. Δεν θέλω να κλάψω, θέλω πρώτα να τελειώσω το γράμμα μου σε σένα. Αλλά πώς να αντέξω, ρε Γιάννη...

 (*) Όπως αναφέρει ο Αντώνης Φουντής, το γράμμα στον καλό μας φίλο και συνάδελφο, που δημοσιεύεται στη Live Sport, στην έκδοση της 19ης Αυγούστου, ξεκίνησε να το γράφει βράδυ Παρασκευής, μετά τον απροσδόκητο χαμό του Γιάννη, και κατάφερε να το τελειώσει το βράδυ της Τρίτης μετά το τελευταίο αντίο. Τίτλος του θέματος είναι «Ένα γράμμα στον Γιάνναρο». O Α.Φ. υπήρξε επί δεκαετίες επιτελικός στο αθλητικό τμήμα της Ελευθεροτυπίας, και σήμερα είναι διευθυντής σύνταξης στη Live Sport. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ:
1) Τα δημοσιογραφικά «μισάλεπτα» του Γιάννης Ξενάκη
2) Η Live Sport με βασικό θέμα τη μεγάλη απώλεια του Γιάννη
3) Ευχόταν στον Βίρβο «Καλό παράδεισο» μια εβδομάδα πριν
4) Τα τελευταία πολιτικά σχόλια του Γιάννη 

Δευτέρα, 17 Αυγούστου 2015

Τα δημοσιογραφικά «μισάλεπτα» μιας ολόκληρης ζωής τού Γιάννη Ξενάκη

ΕΠΤΑ ΗΜΕΡΕΣ (ΣΕ ΚΑΠΟΙΕΣ ΔΕΚΑΕΤΙΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΑΣ) ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ ΣΕ ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΜΑΖΙ ΤΟΥ  *** ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ  

Του ΔΙΟΝ. ΒΡΑΪΜΑΚΗ (δημοσιεύεται στη Live Sport της Δευτέρας)

1984, Ντε Κάιπ, Ρότερνταμ. Όταν είχαμε γένια, μουστάκια και νιάτα...

Είναι από τις ειδήσεις που σε χτυπάνε σαν σφαίρα. Εκείνη της Παρασκευής ξεπετάχθηκε – σε ημέρες αδείας και υποτιθέμενης ξεγνοιασιάς – από την οθόνη του τάμπλετ με τη μορφή σύντομης νεκρολογίας και για λίγο διέλυσε σε εκατομμύρια κομματάκια το μυαλό μου: ο Γιάννης Ξενάκης νεκρός!


Δεν τον πιστεύεις, αλλά είναι αλήθεια. Ο Γιάννης γίνεται κενό, ανάμνηση, απουσία – από αυτές τις απουσίες που πιάνουν τεράστιο χώρο στην ψυχή μας. Οι επαγγελματικοί μας δρόμοι συναντήθηκαν τρεις φορές. Στην «Αθλητική Ηχώ», στις «Ειδήσεις» (μια φιλόδοξη πολιτική έκδοση, με κορυφαίους δημοσιογράφους της εποχής – μαζί μας ήταν και ο Γιάννης Μηνδρινός) και τώρα στη «Live Sport». Αρκετοί σταθμοί για να καρατάρω τη δημοσιογραφική του ποιότητα και την επιμονή του στην αναζήτηση της πληροφορίας. Τον θυμάμαι στις «Ειδήσεις» – όντας τότε προϊστάμενος στο αθλητικό τμήμα – σκυμμένο για ώρες πάνω από το τηλέφωνο για τις διασταυρώσεις. Του χτυπούσα το τζάμι που μας χώριζε για να τελειώνει – «φεύγει η σελίδα, κλείνουμε», και εκείνος να γνέφει «μισό λεπτό ακόμα», για να ψάξει περισσότερο. Αυτή η επιμονή... Αυτή η επιμονή στην πληρότητα... Εκατομμύρια τέτοια μισόλεπτα εγκυρότητας διέγραψαν τη δημοσιογραφική του πορεία έως τα ξημερώματα της 14ης Αυγούστου. +/- Δείτε τη συνέχεια του κειμένου, μαζί με άλλες φωτογραφίες

Περισσότερο έδεσα μαζί του σε μια κοινή ευρωπαϊκή αποστολή της «Ηχούς», το καλοκαίρι του 1984. Μια εβδομάδα συνταξιδιώτες αλλάζοντας αεροπλάνα, τρένα και πόλεις σε Γερμανία, Ολλανδία και Ελβετία. Καλύπταμε με έκτακτες επισκέψεις, μαζί ή χώρια, τις προετοιμασίες και κάποια φιλικά της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού, συνδυάζοντας το πολυήμερο ταξίδι με επιτόπια ρεπορτάζ στα αθλητικά κέντρα της Φέγενορντ και της Ξαμάξ – αντίπαλοι εκείνη τη χρονιά του Παναθηναϊκού και του Ολυμπιακού.

Μας ένωσε σε αυτό το μεστό επταήμερο η κοινή αγωνία για την επιτυχία της αποστολής, η δυσκολία να στέλνουμε φιλμ και χειρόγραφα στην Αθήνα με διαθέσιμους (μετά από παρακάλια) επιβάτες αεροπλάνων, οι συνεχείς πρωινές μετακινήσεις μας προς διαφορετικές κατευθύνσεις και οι συναντήσεις μας τα βράδια για ξεκούραση και προγραμματισμό τής επόμενης ημέρας.

Όλα αυτά – και άπειρα άλλα – περνούν σαν ταινία από το μυαλό μου. Και μαζί περνάει η επανάληψη της ατάκας, επί χρόνια, από εμένα και από εκείνον, «να πάμε για καφέ» και να τα πούμα πέρα από τη δουλειά. Νομίζαμε ότι η ζωή πάντα θα μας περιμένει και όλο το αναβάλαμε. Τι ανοησία! 

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Φαίνεται περίεργο, αλλά αγαπούσα τον Γιάννη και για έναν ακόμα λόγο. Επειδή ήταν γεννημένος  την ίδια χρονιά με τον μικρό μου αδερφό, τον Λευτέρη. Που έφυγε από τη ζωή πριν από τέσσερα χρόνια με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και την ίδια περίπου ώρα: ξημερώματα! Μια (ακόμα μεγαλύτερη) απουσία στη ζωή μου. 
Με τον Τάις Λίμπρεχτς, τότε προπονητή της Φέγενορντ




Στη Γερμανία, στο αθλητικό κέντρο που προετοιμαζόταν η ΑΕΚ 


Το 1984, στη Γερμανία, σε γήπεδο του αθλητικού κέντρου












































































































Στην τελευταία φωτογραφία: Αρχές 10ετίας του ΄90, σε μια από τις (καθόλου σπάνιες) εξόδους της «Αθλητικής Ηχούς» που οργανώνονταν με πρωτοβουλία της εταιρίας και τη φροντίδα του Κλεομένη Γεωργάλα. Ήταν, ακόμα, οι πολύ καλές ημέρες της «Ηχούς». Ο Γιάννης στη φωτογραφία, δεξιά, με τη σύζυγό του, τη Ρούλα. 

Τα τελευταία πολιτικά σχόλια του Γιάννη

«ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ΤΗ Γ@ΜΗΣΕ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ, ΤΑ ΖΟΜΠΙ ΠΟΥ ΞΕΠΡΟΒΑΛΑΝ ΕΝΑ ΕΝΑ»

Ο Γιάννης Ξενάκης ξεχώριζε για τη δημοσιογραφική του συνέπεια , τη σοβαρότητα και το ήθος του. Ανοικτό μυαλό, με πολιτική σκέψη και δυνατό λόγο. Κρίνουμε ενδιαφέρουσες τις τελευταίες πολιτικές αναρτήσεις στη σελίδα του στο facebook και τις σταχυολογούμε, με χρονικό ορίζοντα από το δημοψήφισμα και μετά. +/- Δείτε τη συνέχεια

Giannis Xenakis 20 Ιουλίου στις 12:05 π.μ. 
Θα γεμίσουν χρήμα τη Δευτέρα οι τράπεζες. Με το άνοιγμα τους η μαμά Βαλαβάνη θα κάνει κατάθεση 200 χιλιάδων. Και δεκάδες πολιτικοί, συγγενείς πολιτικών, επιχειρηματίες, δημοσιογράφοι, δικηγόροι, γιατροί, γκόλντεν μπόις, θα ξεφορτώσουν τη μισή λίστα Λαγκάρντ στις ελληνικές τράπεζες.

Giannis Xenakis 17 Ιουλίου στις 9:25 μ.μ.
Χαϊκάλης μας πείραξε. Όλοι οι υπόλοιποι, υπερυπουργοί και υφυπουργοί, του τελευταίου 6μηνου, και ιδίως των τελευταίων 5 χρόνων, για να μην πάμε και πιο πίσω, τα έκαναν όλα τόσο όμορφα και ωραία που μας ξίνισε τώρα ο “50-50”. Τουλάχιστον αυτός είναι ορίτζιναλ κωμικός.

Giannis Xenakis 16 Ιουλίου στις 12:08 π.μ. 
Λοιπόν για να τελειώνουμε. Οπως λέει και ο φίλος μου ο περιπτεράς, ο Σπύρος, οι Λαφαζάνηδες χωρίς τον Τσίπρα ούτε σε ταξί δεν θα έμπαιναν.

Giannis Xenakis 13 Ιουλίου 
Απορώ πως τους ξέφυγε στο νέο μνημόνιο, ανάμεσα σε δεκάδες παραγράφους και άρθρα επώδυνα, εξευτελιστικά, αιματηρά και μερικά καλοδεχούμενα (πχ κατάργηση πρόωρων συνταξιοδοτήσεων), ένας ακόμη βασικός όρος, έστω και στα ψιλά γράμματα: Απαγορεύεται η διενέργεια εθνικών εκλογών στην Ελλάδα. Έτσι κι αλλιώς έχουν χάσει το νόημα τους. Πέντε κόμματα της Βουλής (με τις όποιες διαρροές) θα υπερψηφίσουν μέσα σε 10 μέρες ΟΛΑ τα ραβασάκια της Μέρκελ και του Σόιμπλε. Θα είναι και παγκόσμια πατέντα, αριστερός πρωθυπουργός σε νεοφιλελεύθερη κυβέρνηση. Η οποία δεν θα κάνει κιχ, αν δεν φταρνιστεί πρώτα η Αντζελα...

Giannis Xenakis 6 Ιουλίου 
Ειρωνεύεται τον “σοφό ελληνικό λαό” που “θέλει να ζήσει ευτυχισμένος για πάντα” ο κ. Πέτρος Τατσόπουλος με σημερινή του ανάρτηση. Βεβαίως όταν στις 6 Μαΐου 2012, 17.687 Αθηναίοι τον ψήφισαν και τον έστειλαν στη Βουλή για να εισπράττει ένα ωραίο οχταράκι τα επόμενα δυόμισι χρόνια, ο κ. Τατσόπουλος ταυτιζόταν απόλυτα με τον “σοφό ελληνικό λαό”. Γράψε ρε Τατσόπουλε κανένα βιβλίο να ξεχαρμανιάσεις και άσε ήσυχο τον ελληνικό λαό...

Giannis Xenakis 6 Ιουλίου
Φεύγοντας ο Αντώνης, μην ξεχάσει να αφήσει τους κωδικούς του wi-fi στον Μάκη.

Giannis Xenakis 4 Ιουλίου 
Λένε οι τρομολάγνοι στα κανάλια της μαύρης προπαγάνδας ότι η ομιλία Τσίπρα έκλεισε με τραγούδι που είχε για στίχο τη δραχμή. Που να το 'ξερε ο Μάλαμας, το 1996 όταν έγραψε το κομμάτι, να μας τραγουδήσει “όσα κοστίζουν ένα ευρώ, γι' άλλους κοστίζουν μια ζωή.”

Giannis Xenakis 4 Ιουλίου 
Η ζωή μου, οι ζωές εκατοντάδων χιλιάδων συνανθρώπων, δεν καταστράφηκε από τους πέντε μήνες άστοχων, επιπόλαιων, επικίνδυνων, ενίοτε και γελοίων χειρισμών της παρούσας κυβέρνησης. Τη ζωή μου τη γάμησε το παλιό πολιτικό σύστημα, τα ζόμπι που ξεπρόβαλαν ένα ένα αυτές τις μέρες. Από τον Μητσοτάκη και τον Σημίτη μέχρι τον Κωστάκη τον Καραμανλή. Μου προκαλούν τέτοια αποστροφή και απέχθεια που έχουν το θράσος να μου κουνάνε το δάχτυλο και να μου υποδεικνύουν τι πρέπει να ψηφίσω την Κυριακή, άνθρωποι που θα έπρεπε να το έχουν βουλώσει και να έχουν εξαφανιστεί από την καθημερινότητα του Έλληνα. Άνθρωποι που (με επιλογές και αποφάσεις) έχουν υποθηκεύσει το μέλλον μας, το μέλλον των παιδιών μας. Αν υπήρχαν σοβαροί επικοινωνιολόγοι στο τρίγωνο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-Ποτάμι (τρία σ' ένα, απορώ γιατί δεν ενώνονται), θα έπρεπε να συστήσουν σε Σαμαρά και Βενιζέλο να περιορίσουν τις δημόσιες εμφανίσεις τους... Είτε στη μία περίπτωση είτε στην άλλη, ο δρόμος θα είναι ανηφορικός. Ναι, θα ματώσουμε. Ναι, θα ξημερώσουν πολύ ζόρικες μέρες. Τρέμω όμως στην ιδέα και μόνο, ότι τα μέτρα θα τα πάρουν ο Στουρνάρας και ο Παπαδήμος. Σαν να τους βλέπω μπροστά μου αυτούς τους λογιστάδες, να συμφωνούν με τον λογαριασμό στις Βρυξέλλες, και να μην είναι ικανοποιημένοι. Να κατεβάζουν τα βρακιά και να αποζητούν κι άλλα, κι άλλα, κι άλλα... ΟΧΙ δεν θέλω να τους ξαναδώ μπροστά μου.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ
1) Τα δημοσιογραφικά «μισάλεπτα» μιας ολόκληρης ζωής του Γιάννη
2) Μια εβδομάδα πριν αποχαιρετούσε τον Βίρβο και του ευχόταν «Καλό παράδεισο»...

Σάββατο, 15 Αυγούστου 2015

H Live Sport με βασικό θέμα τη μεγάλη απώλεια του Γιάννη Ξενάκη

Με βασικό πρωτοσέλιδο θέμα τον «Δικό μας» Γιάννη Ξενάκη κυκλοφορεί η «Live Sport» του Σαββάτου. Τον αγαπημένο φίλο και συνεργάτη, που έφυγε ξαφνικά από τη ζωή στα 52 του χρόνια, αποχαιρετά από την πρώτη σελίδα, με σύντομο σχόλιο, ο διευθυντής της Γιάννης Μηνδρινός. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ 
Ο Γιάννης Ξενάκης ευχόταν στον Βίρβο «Καλό παράδεισο», μια εβδομάδα πριν...

Ο Γιάννης Ξενάκης ευχόταν στον Βίρβο «Καλό παράδεισο», μια εβδομάδα πριν...

Την Παρασκευή, 7 Αυγούστου, δηλαδή ακριβώς μια εβδομάδα πριν από τον θάνατό του, ο Γιάννης Ξενάκης αποχαιρετούσε τον Κώστα Βίρβο, με την ευχή «Καλό παράδεισο»! Έγραφε στη σελίδα του, στο fb: «Μας χάρισε δεκάδες, εκατοντάδες ύμνους, αξέχαστα λαϊκά τραγούδια που έγραψε για όλους τους μεγάλους. Τον Στέλιο και τον Στράτο. Τον Μπιθικώτση και τον Αγγελόπουλο. Καλό παράδεισο να έχεις Κώστα Βίρβο...». Η ανάρτησή του συνοδευόταν από το λινκ που παρέπεμπε στο «Ρίξε μια ζαριά καλή».
Καλό παράδεισο και σε εσένα, Γιάννη.

Παρασκευή, 14 Αυγούστου 2015

Μπόντρουμ-Κως, 20 λεπτά δρόμος!

Η Κως απέχει από τα τουρκικά παράλια δυο απλωτές δρόμο! Στο κοσμοπολίτικο Μπόντρουμ διαφημίζουν τα γρήγορα τουριστικά τουρκικά σκάφη που καλύπτουν τη διαδρομή ώς τη Κω σε 20 λεπτά! Αντιστοίχως, υπάρχουν και ελληνικά σκάφη που κάνουν εκδρομές στα τουρκικά παράλια με μικρότερες ταχύτητες. Κόσμος πάει και έρχεται. Κυρίως αυτήν την εποχή έρχεται...
Harddog και οι συνεργάτες του κάνουν διακοπές, αλλά δεν διακόπτουν την επικοινωνία τους με το μπλογκ, από όπου και αν βρίσκονται).

Πέμπτη, 13 Αυγούστου 2015

Κιθαρωδοί και σφηνάκια

Τα πλοία είναι η πύλη των νησιών και ο πρόλογος της αφήγησης που λέγεται «Ετήσιες Διακοπές». Αυτήν την πύλη περνάμε ταξιδεύοντας από την Κυλλήνη προς τη Ζάκυνθο. Μέσα στο πλοίο η ζωγραφική σύνθεση που βλέπετε μας συνδέει με το παρελθόν του νησιού - όχι με το σημερινό. Και, φυσικά, δεν θυμίζει  τον ξενοκρατούμενο Λαγανά, όπου δεν ρέει οίνος κιθαρωδών, αλλά πέφτουν καταιγίδες από σφηνάκια. Με μόλις 50 λεπτά το ένα!
Harddog και οι συνεργάτες του βρίσκονται σε διακοπές, αλλά μας κλείνουν το μάτι από τα ταξίδια τους).

Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015

Ένας ερωτικός δρόμος τής Σύρου

Αυτός ο δρόμος έχει τη δική του ερωτική ιστορία. Και κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά, στη διαδρομή από την Άνω Σύρο προς την Ερμούπολη. Άγνωστο για ποιες «χειλάρες» είναι το καλημέρισμα. Δύσκολο να ανήκουν στη θρυλική «Φραγκοσυριανή» τού Μάρκου. Γιατί εκείνος μιλάει για «Μαύρα μάτια, μαύρα φρύδια,/ κατσαρά μαύρα μαλλιά/ άσπρο πρόσωπο σαν κρίνο/ και στο μάγουλο ελιά». Ούτε λόγος για «χείλια». Αυτά που αποθεώνει ο άγνωστος υμνωδός της γυναικείας ομορφιάς. Της ομορφιάς που (μας) συναρπάζει.
Harddog και οι συνεργάτες είναι σε διακοπές, αλλά δεν χάνονται...)

Κυριακή, 9 Αυγούστου 2015

Μάθημα θρησκευτικής μισαλλοδοξίας στα υψώματα του νησιού

Ανω Μεριά Σύρου, Σαν Μιχάλης. Ισως το υψηλότερο σημείο του νησιού. Απόγευμα αυγουστιάτικο και η εποχούμενο ανάβαση φέρνει στο νησιώτικο υψίπεδο αρκετό κόσμο. Για τη θέα από ψηλά. Για την αίσθηση ότι βρίσκεσαι πιο κοντά στο Σπίτι τού Θεού. Αλλά και για τα... κοψίδια στο μοναδικό ταβερνάκι αυτής της απόμακρης ημικατοικημένης περιοχής. Μια μικρή απέριττη εκκλησία (ο ορισμός της θρησκευτικής λιτότητας) ανάμεσα σε χέρσα χωράφια, καίει ως τη ρίζα τους, στην άμμο του κηροστάτη, τα αρκετά κεράκια που ανάβουν  οι επισκέπτες πριν ανάψουν στην πυροστιά με τα κοψίδια του "Πλακόστρωτου", όπως είναι ονομασία της ταβέρνας με τη θέα στο απέραντο του βουνού και του γαλάζιου. Στο πλάτωμα έξω από την εκκλησία ο, περίπου τρίχρονος, Κωνσταντίνος καλείται από τον νεαρό μπαμπά του (με το σορτς και το γιάπικο, καλής μάρκας, πουκάμισο γραφείου) να μπουν και να ανάψουν κεράκι. Οδεύουν προς την είσοδο της ταπεινής εκκλησίας, όταν έρχεται το απαγορευτικό της (επίσης νεαρής) μαμάς:
- Κωνσταντίνε, μην μπεις, δεν κάνει! Είναι καθολική η εκκλησία.
Ο Κωνσταντίνος στα τρία του χρόνια έμαθε ότι υπάρχουν "καλές" και "κακές" χριστιανικές εκκλησίες. Και πήρε το πρώτο του μάθημα σε ένα είδος θρησκευτικής μισαλλοδοξίας.
(Ο Harddog και οι συνεργάτες είναι σε διακοπές, αλλά δεν χάνονται...)

Σάββατο, 8 Αυγούστου 2015

Το κύμα βγάζει χαμόγελα

Ένα μοναδικό κύμα έβγαλε δυο  νεανικά χαμόγελα στο καφενεδάκι της ακτής. Και έπειτα η θάλασσα έγινε πάλι γαλήνια. Ως το τέλος των διακοπών Harddog και οι συνεργάτες του τελούν εν αδεία και κυκλοφορούν σε Αγαίο και όχι μόνο).

Παρασκευή, 7 Αυγούστου 2015

Φετίχ του ελληνικού καλοκαιριού

Τραπεζάκια έξω στο Αιγαίο! Ενα κομμάτι από το ελληνικό καλοκαίρι συμπυκνωμένο σε 50 τετραγωνικά εκατοστά. Απομεσήμερο της 6ης Αύγουστου με μερικά καλοκαιρινά φετίχ. Τάβλι, αντιηλιακό, πετσέτα και ποτήρι με καφέ. Μικρές ανεκτίμητες αξίες πλάι στην τεράστια αξία της θάλασσας.

Κυριακή, 2 Αυγούστου 2015

Πάμε διακοπές;

Ο Harddog και οι συνεργάτες του αρχίζουν διακοπές. Το μπλογκ δεν θα λειτουργεί για κάποιο διάστημα - ή θα υπολειτουργεί, ανάλογα με τις διαδικτυακές συνθήκες που θα συναντήσει όπου βρεθεί. Αφήνουμε εδώ τις ευχές μας για όλους τους επισκέπτες, Μαζί και τις φωτογραφίες που ανεβάσαμε για το καλοκαίρι. Θα τις βρείτε σε αυτό το λινκ.

Σάββατο, 1 Αυγούστου 2015

Η «ευγενής αγένεια» του μειλίχιου Μάνου Τσιλιμίδη

ΕΝΑ ΝΥΧΤΕΡΙΝΟ ΡΑΔΙΟ- ΦΩΝΙΚΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΞΥΠΝΩΝ ΠΑΝΩ ΣΤΟΥΣ ΤΑΠΕΙΝΟΥΣ ΝΟΕΣ

Προβληματίστηκα για το πώς θα χαρακτηρίσω την πράξη και πώς θα τιτλοφορήσω τούτο το σχόλιο. Αρχικά, μόλις άκουσα όσα  θα περιγράψω, σκέφτηκα να πω/γράψω «Ο ραδιοφωνικός φασισμός τού Μάνου Τσιλιμίδη». Μετά το ξέσφιξα λίγο και πήγα στη «Νυχτερινή δικτατορία τού Μάνου», κατόπιν έπεσα στον «Αυταρχισμό» ή στον «Δεσποτισμό τού Τσιλιμίδη» και τελικά τα απέρριψα όλα. Κυρίως γιατί σέβομαι τον Real. Και το ίδιο κυρίως (κυρίως στο τετράγωνο, ας μου επιτραπεί) επειδή εκτιμώ τη ραδιοφωνική δουλειά του Μάνου Τσιλιμίδη, ενός ανθρώπου που έλκει την επαγγελματική καταγωγή από την υποκριτική τέχνη και γι’ αυτό χειρίζεται τέλεια τον λόγο, ενώ ελέγχει άψογα το ύφος και το ηχόχρωμα της φωνής, μιλώντας ή διαβάζοντας κάποιες φορές στίχους, μηνύματα ή λογοτεχνικά αποσπάσματα. +/- Δείτε τη συνέχεια

Μια ζεστή ραδιοφωνική λαλιά  και μια εξαίσια εγγύτητα με τον ακροατή που τον νιώθει (τον παρουσιαστή) σαν δικό του αγαπημένο άνθρωπο. Ο Τσιλιμίδης είναι λατρεμένος του κοινού του. Είναι ευγενής και καλλιεπής. Αλλά πίσω από αυτήν την ευγένεια, κάτω από τα επάλληλα στρώματα αβρότητας, κρύβεται μια σκληρότητα - μια αγένεια! - απέναντι στον ακροατή που θα τύχει να παραπατήσει και να του χαλάσει τον ρυθμό. Συμβαίνει αραιά και πού, αλλά συμβαίνει!

Θυμάμαι παλιότερα πόση σκαιότητα ξεπηδούσε μέσα από τη μειλιχιότητά του, όταν τύχαινε κάποιος από τους ακροατές που έβγαιναν στο τηλέφωνο να έχει γραμμένα σε χαρτί όσα ήθελε να αναφέρει. Εντάξει, είχε διευκρινίσει ο Μ.Τ., σε κάποιες εκπομπές, ότι δεν ήθελε να είναι από ανάγνωση αυτά που εκφέρονται, αλλά να του πετάει στη μούρη το κλείσιμο του τηλεφώνου, είναι αγένεια, είναι προσβολή. Και τι να την κάνω τότε την τόση ευγένεια που είχε προηγηθεί;

Η προσβολή 

Όπως προσβολή ήταν η συμπεριφορά του στις 2,30 περίπου της Πέμπτης προς ξημέρωμα Παρασκευής της 31ης Ιουλίου. Μια προσβολή απέναντι στην «κυρία Καίτη από τη Δραπετσώνα», (έτσι ή κάπως έτσι) η οποία αφού προηγουμένως είχε στάξει τα μέλια της για το πόσο καλός είναι ο Μ.Τ. και αφού είχε εκφράσει τη μακρόχρονη πίστη της ως ακροάτρια στις εκπομπές του, αποκάλυψε ότι τον άκουγαν και τον θαύμαζαν οικογενειακά, «από-τότε-που-τα-παιδιά-ήταν-μικρά», ε, σιγά-πόσο-μεγάλα-να-είναι-τώρα, είπε ο Μάνος, «είναι-είκοσι-επτά-το-μεγάλο» απάντησε η κυρία Καίτη και πολύ χάρηκε ο Μάνος. Και τότε εκείνη αποφάσισε να πει τη γνώμη της ότι, όλα καλά κύριε Μάνο, αλλά δεν μου αρέσει η σέρβικη μουσική που βάζετε. Και εκεί ο μελίρρυτος Μάνος Τσιλιμίδης έπιασε τελική!

Είπε – περίπου – ότι εφόσον αρέσει σε εκείνον δεν έχει σημασία τι λένε οι άλλοι και άλλα σχετικά. Ευγενικά μεν, αλλά ήταν ευδιάκριτη η ενόχληση και η σκληρότητα του παρουσιαστή για μια απλούστατη άποψη. Το μουσικό χαλί της εκπομπής ανέβηκε ξαφνικά και κατάπιε την «κυρία Καίτη από τη Δραπετσώνα» που δεν ακούστηκε ξανά. Χωρίς να τον χαιρετίσει, χωρίς να την αποχαιρετίσει, χωρίς «ευχαριστώ» που έκανε το κόπο κοντά 3 το πρωί και τηλεφώνησε για να συμμετάσχει στην εκπομπή – και ουσιαστικά να αποτελέσει ένα από τα καθημερινά ανέξοδα υλικά της. Ακουγόταν μόνο ο ευγενικός κύριος Μάνος να συνεχίζει λέγοντας ότι του αρέσει ο Μπρέγκοβιτς (και σε εμάς!) και ότι ο ίδιος επιλέγει τη μουσική τής εκπομπής και άλλα αυτονόητα. Και για να μην ξεχάσουμε ότι έχουμε να κάνουμε με έναν ιδιαιτέρως δημοφιλή και αγαπημένο άνθρωπο των ερτζιανών, στο επόμενο λεπτό διάβασε μήνυμα ακροατή που υπέγραφε ως «Άνεργος» και που έλεγε «κύριε Μάνο είστε πολύ καλός άνθρωπος».

Συμφωνούμε. Κάλλιστος, προικισμένος στο είδος που υπηρετεί και έξυπνος. Μόνο που κάποιες φορές η δικτατορία των έξυπνων πάνω στους ταπεινούς νόες είναι ισοπεδωτική.

ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Ο Μάνος Τσιλιμίδης κάλυπτε αυτήν την εβδομάδα στις βραδινές εκπομπές του Real τον αδειούχο Κωνσταντίνο Λαβίθη. Ο οποίος δίνει καθημερινά διδάγματα αντοχής σε προκλητικά τηλεφωνήματα και ο οποίος φτάνει πολύ αργά στα όρια του για να εκραγεί – αν και όταν. Φυσικά η παρατήρηση της «κυρίας Καίτης από τη Δραπετσώνα» δεν είχε καμιά σχέση με προκλητικότητα. Και η αντίδραση του Μάνου Τσιλιμίδη καμιά σχέση με φανερή έκρηξη. Αλλά είχε τον τρόπο της να ισοπεδώσει μια απλοϊκή γυναίκα. 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟΝ HARDDOG:
1) Αύγουστος! (Και... το πουκάμισο του Γιάνη για να σπάει νεύρα).
2) ΜΜΕ: Ποια δεν βλέπω, ποια δεν ακούω, ποια δεν κλικάρω, ποιες δεν διαβάζω 

Ακόμα πιο δημοφιλής ο φιρερίσκος!

Οι Γερμανοί αναδεικνύουν πάλι τον Σόιμπλε ως δημοφιλέστερη πολιτική μορφή της Γερμανίας, λόγω της στάσης του κατά της Ελλάδας. Καμιά έκπληξη. Τα γονίδια των παππούδων και των πατέρων τους που έκαναν κάποτε εξαιρετικά δημοφιλή τον Χίτλερ (και για τις διώξεις των Εβραίων) ρέουν στον αίμα τους και γι' αυτό αγκαλιάζουν με τόση λαχτάρα έναν μισάνθρωπο που προκαλεί εκρήξεις αντιπάθειας σε όλη την Ευρώπη.
Σύμφωνα με δημοσκόπηση του Ινστιτούτου Infratest Dimap, η δημοτικότητα του Σόιμπλε στη Γερμανία φτάνει αυτές τις ημέρες στο 70% ενώ από τον Απρίλιο και μετά αυξάνεται συνεχώς. Σε σχέση με τον Αύγουστο του 2014 ο Σόιμπλε έχει κερδίσει πέντε μονάδες, ενώ αν η σύγκριση γίνει με τον Σεπτέμβριο του 2013, οπότε διενεργήθηκαν οι γερμανικές εκλογές, η άνοδος αγγίζει τις εννέα μονάδες.
Η δύναμη της Γερμανίας, η δύναμη του ανερχόμενου Τέταρτου Ράιχ πρέπει να αντιμετωπιστεί ΚΑΙ με μποϊκοτάζ των γερμανικών προϊόντων. Μην μας μπερδεύουν οι διαφημιστικές επιθέσεις... φτήνιας και φτηνού φιλελληνισμού. Πονάνε γι' αυτό επιτίθενται. Χτυπήστε τους στον πόνο τους (δείτε εδώ)

ΚΑΙ ΑΛΛΑ ΘΕΜΑΤΑ ΣΤΟΝ HARDDOG ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ ΠΟΥ ΞΑΝΑΓΡΑΦΟΥΝ ΕΝ ΕΙΡΗΝΗ ΤΗΝ ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥΣ
1) Η Χάννα και το ένοχο εθνικό παρελθόν τού Σόιμπλε
2) Οι Γερμανοί βομβαρδίζουν με φτώχεια
3) Τα Πάντζερ πάντα κερδίζουν, αλλά...
4) Δημοφιλία α λα φίρερ - Ο Γκίντερ Γκρας και «Η Ντροπή της Ευρώπης»