Τετάρτη, 9 Αυγούστου 2017

Δραχμοφονιάδες καλλιτέχνες μιας γενιάς

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΡΛΕΤΑΣ ΣΤΟ LIFO 

Με πήγαν στο Αρσάκειο επειδή είχα αγριέψει πάρα πολύ -η μαμά μου ήθελε να μην είμαι τόσο άγρια- όχι ότι ξε-αγρίεψα, αλλά εν πάση περιπτώσει...

Απορρίψεις
Δεν ξέρω τι σημαίνει καριέρα. Δεν έκανα τίποτα από αυτά που συνηθίζονται. Ποτέ δεν με ενδιέφερε η εμφάνισή μου, ποτέ δεν με ενδιέφερε να διαλέξω τα πιο αβανταδόρικα τραγούδια. Έχω απορρίψει τραγούδια που έγιναν μεγάλες επιτυχίες και το ήξερα ότι θα γίνουν.

Όταν σε ανακαλύπτουν οι νέοι…
Άρχισα να γράφω τραγούδια γιατί ήθελα να πω αυτό που ήθελα και δεν ήταν και ό,τι καλύτερο. Δεν διαφημίστηκα ποτέ μου, μου έγραφαν καλές κριτικές για δίσκους που είχα κάνει δέκα χρόνια πριν κι ήταν λίγο αργά. Όταν σε ανακαλύπτουν οι νέοι αλλάζει το πράγμα, αλλά έπρεπε να περιμένω σαράντα χρόνια για να γίνει αυτό;

Δραχμοφονιάδες 
** Η δικιά μας η φουρνιά μασκαρεύτηκε τόσο καλά πίσω από το πέπλο του «είμαστε καλλιτέχνες», που κανένας δεν αναφέρει ότι είναι η χειρότερη γενιά δραχμοφονιάδων που έχει περάσει απ' την Ελλάδα.

Σοβαρές αρρώστιες, αλλά δεν με θέλανε εκεί που πήγαινα 
Έχω να βγάλω δίσκο πάνω από δέκα χρόνια. Έτυχαν πολλά. Σε αυτά τα δέκα χρόνια είχα έξι πολύ σοβαρές αρρώστιες. Μόλις τελείωνε η μία άρχιζε η άλλη και το κλου ήταν το τελευταίο που έπαθα - απορώ γιατί βρίσκομαι εδώ και σας μιλάω. Δεν έπρεπε να είμαι εδώ κανονικά. Νομίζω ότι δεν με θέλανε εκεί που πήγαινα και με στείλανε πίσω.

Οι φίλοι 
Φίλος δεν είναι αυτός που είναι δίπλα σου όταν περνάτε καλά. Κι εγώ είχα πολλές δυσκολίες. Όταν αρρωσταίνεις κι όταν έχεις δυσκολίες εξαφανίζονται όλοι. Ως δια μαγείας. Ακόμη και άνθρωποι που δεν το πιστεύεις ότι θα κάνουν κάτι τέτοιο εξαφανίζονται.

Τι ερωτεύθηκε 
Στην πρώτη πρώτη συνέντευξη που έδωσα ο Γιώργος ο Πηλιχός με ρώτησε αν είμαι ερωτευμένη. Ήμουνα 20 χρόνων τότε και του απάντησα «με τι, με άνθρωπο»; Θεωρούμε ότι ο μόνος που είναι άξιος να ερωτευτούμε είναι ο άνθρωπος. Εγώ ερωτεύομαι συνέχεια με πράγματα, με ζώα, με τοπία, με τα πάντα. Ελπίζω και εύχομαι αυτό να μη σταματήσει ποτέ.
 
Παρεξηγημένη 
Νομίζω ότι είμαι πολύ παρεξηγημένη και ως καλλιτέχνης. Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουνε μείνει σε ένα πολύ χαμηλότονο, απαλό και ολίγον γλυκερό, κατά τη γνώμη τους, πράγμα. Το γλυκερό προσωπικά ποτέ δεν το άντεξα και δεν πιστεύω ότι υπήρξα ποτέ μου γλυκερή. Πρέπει κάποιος να ακούει χωρίς να είναι προκατειλημμένος, χωρίς να λαμβάνει υπόψη αυτά που έχουνε πει διάφοροι άσχετοι.

Ακόμη εδώ! 
Μου έχει συμβεί δυο τρεις φορές να φτάσω στη στιγμή πριν πεθάνω, αλλά ξαναγύρισα. Η ζωή μου έμαθε ότι είμαι ακόμα εδώ.

*** Αποσπάσματα από την αυτοβιογράφηση της Αρλέτας στον διευθυντή της Lifo, Μ.ΗULO (ολόκληρη εδώ). Οι μεσότιτλοι είναι του μπλογκ